Isaiah 38
The same chapter in 3 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.
| v. | Great Isaiah Scroll 125 BCE | Codex Sinaiticus 350 AD | Leningrad Codex 1008 AD | English (KJV) |
|---|---|---|---|---|
| 1 | בימים ההמה חלה יחוזקיה למות ויבוא אליו ישעיה בן אמוץ הנביא ויואמר אליו כוה אמר יהוה צוי לביתכה כיא מית אתה ולוא תחיה page | εγενετο δε εν τω καιρω εκινω . εμαλακιϲθη εζεκιαϲ εωϲ θανατου · και ηλθεν προϲ αυτον ηϲαϊαϲ ο υ̇ϊοϲ αμωϲ ο προφητηϲ · και ειπεν προϲ αυτον · ταδε λεγι κϲ · ταξε περι του οικου ϲου · αποθνκιϲ γαρ ϲυ · και ου ζηϲη : page | בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם חָלָ֥ה חִזְקִיָּ֖הוּ לָמ֑וּת וַיָּב֣וֹא אֵ֠לָיו יְשַׁעְיָ֨הוּ בֶן־אָמ֜וֹץ הַנָּבִ֗יא וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ צַ֣ו לְבֵיתֶ֔ךָ כִּ֛י מֵ֥ת אַתָּ֖ה וְלֹ֥א תִֽחְיֶֽה׃ page | In those days was Hezekiah sick unto death. And Isaiah the prophet the son of Amoz came unto him, and said unto him, Thus saith the LORD, Set thine house in order: for thou shalt die, and not live. |
| 2 | ויסוב יחוזקיה פניו אל הקיר ויתפלל אל יהוה page | και απεϲτρεψεν εζεκιαϲ το προϲωπον αυτου ειϲ τον τοιχον · και προϲηϋξατο προϲ κν page | וַיַּסֵּ֧ב חִזְקִיָּ֛הוּ פָּנָ֖יו אֶל־הַקִּ֑יר וַיִּתְפַּלֵּ֖ל אֶל־יְהוָֽה׃ page | Then Hezekiah turned his face toward the wall, and prayed unto the LORD, |
| 3 | ויואמר אנה יהוה זכורנא את אשר ה⟨תה⟩לכתי לפניכה באמת ובלבב שלם והטוב בעיניכה עשיתי ויבכא יחוזקיה בכי גדול page | λεγων · μνηϲθητι κε · ωϲ επορευθην ενωπιον ϲου μετα αληθιαϲ · και εν καρδια αληθινη · και τα αρεϲτα · ενωπιον ϲου εποιηϲα ˙ και εκλαυϲεν εζεκιαϲ · κλαυθμω μεγαλω · page | וַיֹּאמַ֗ר אָנָּ֤ה יְהוָה֙ זְכָר־נָ֞א אֵ֣ת אֲשֶׁ֧ר הִתְהַלַּ֣כְתִּי לְפָנֶ֗יךָ בֶּֽאֱמֶת֙ וּבְלֵ֣ב שָׁלֵ֔ם וְהַטּ֥וֹב בְּעֵינֶ֖יךָ עָשִׂ֑יתִי וַיֵּ֥בְךְּ חִזְקִיָּ֖הוּ בְּכִ֥י גָדֽוֹל׃ ס page | And said, Remember now, O LORD, I beseech thee, how I have walked before thee in truth and with a perfect heart, and have done that which is good in thy sight. And Hezekiah wept sore. |
| 4 | ויהי דבר יהוה אל ישעיה לאמור page | και εγενετο λογοϲ κυ προϲ ηϲαϊαν λεγων · page | וַֽיְהִי֙ דְּבַר־יְהוָ֔ה אֶֽל־יְשַׁעְיָ֖הוּ לֵאמֹֽר׃ page | Then came the word of the LORD to Isaiah, saying, |
| 5 | הלוך ואמרתה אל יחוזקיה כוה אמר יהוה אלוהי דויד אביכה שמעתי את תפלתכה וראיתי את דמעתכה הנני יוסף על ימיךה חמש עשרה שנה page | πορευθητι · και ϊπον εζεκια · ταδε λεγει κϲ ο θϲ δαδ του πρϲ ϲου · ηκουϲα τηϲ φωνηϲ τηϲ προϲευ χηϲ ϲου · και ϊδον τα δακρυα ϲου · ϊδου προϲτιθημι προϲ τον χρονον ϲου · ετη ιε · page | הָל֞וֹךְ וְאָמַרְתָּ֣ אֶל־חִזְקִיָּ֗הוּ כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵי֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔יךָ שָׁמַ֙עְתִּי֙ אֶת־תְּפִלָּתֶ֔ךָ רָאִ֖יתִי אֶת־דִּמְעָתֶ֑ךָ הִנְנִי֙ יוֹסִ֣ף עַל־יָמֶ֔יךָ חֲמֵ֥שׁ עֶשְׂרֵ֖ה שָׁנָֽה׃ page | Go, and say to Hezekiah, Thus saith the LORD, the God of David thy father, I have heard thy prayer, I have seen thy tears: behold, I will add unto thy days fifteen years. |
| 6 | ומכף מלך אשור אצילכה ואת הע̣י̣ר̣ הזואת וגנותי על העיר הזואת למעני ולמען דויד עבדי page | και εκ χιροϲ βαϲιλεων αϲϲυριων ϲωϲω ϲαι και ϋπερ τηϲ πολεωϲ ταυτηϲ ϋπεραϲπιω · page | וּמִכַּ֤ף מֶֽלֶךְ־אַשּׁוּר֙ אַצִּ֣ילְךָ֔ וְאֵ֖ת הָעִ֣יר הַזֹּ֑את וְגַנּוֹתִ֖י עַל־הָעִ֥יר הַזֹּֽאת׃ page | And I will deliver thee and this city out of the hand of the king of Assyria: and I will defend this city. |
| 7 | וזה לכה האות מאת יהוה אשר יעשה יהוה את הדבר הזה אשר דבר̣ page | τουτο δε ϲοι το ϲημιον παρα κυ · οτι ο θϲ ποιηϲι το ρημα τουτο · page | וְזֶה־לְּךָ֥ הָא֖וֹת מֵאֵ֣ת יְהוָ֑ה אֲשֶׁר֙ יַעֲשֶׂ֣ה יְהוָ֔ה אֶת־הַדָּבָ֥ר הַזֶּ֖ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽר׃ page | And this shall be a sign unto thee from the LORD, that the LORD will do this thing that he hath spoken; |
| 8 | הנני משיב את צל המעלות אשר ירדה במעלות עלית אחז את השמש אחורנית עשר מעלות ותשוב השמש עשר מעלות במעלות אשר ירדה page | ϊδου εγω ϲτρεφω την ϲκιαν των αναβαθμων . ουϲ κατεβη ο ηλιοϲ · ϊ αναβαθμουϲ του οικου του πρϲ ϲου · αποϲτρεψω τον ηλιον τουϲ · ι · αναβαθμουϲ · και ανεβη ο ηλιοϲ τουϲ · ι · αναβαθμουϲ · ουϲ κατεβη η ϲκια : page | הִנְנִ֣י מֵשִׁ֣יב אֶת־צֵ֣ל הַֽמַּעֲל֡וֹת אֲשֶׁ֣ר יָרְדָה֩ בְמַעֲל֨וֹת אָחָ֥ז בַּשֶּׁ֛מֶשׁ אֲחֹרַנִּ֖ית עֶ֣שֶׂר מַעֲל֑וֹת וַתָּ֤שָׁב הַשֶּׁ֙מֶשׁ֙ עֶ֣שֶׂר מַעֲל֔וֹת בַּֽמַּעֲל֖וֹת אֲשֶׁ֥ר יָרָֽדָה׃ ס page | Behold, I will bring again the shadow of the degrees, which is gone down in the sun dial of Ahaz, ten degrees backward. So the sun returned ten degrees, by which degrees it was gone down. |
| 9 | מכתב ליחוזקיה מלכ יהודה בחוליותיו ויחי מחוליו page | προϲευχη εζεκιου βαϲιλεωϲ ιουδα ηνικα εμαλακιϲθη κε ανεϲτη εκ τηϲ μαλακιαϲ αυτου · page | מִכְתָּ֖ב לְחִזְקִיָּ֣הוּ מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֑ה בַּחֲלֹת֕וֹ וַיְחִ֖י מֵחָלְיֽוֹ׃ page | The writing of Hezekiah king of Judah, when he had been sick, and was recovered of his sickness: |
| 10 | אני אמרתי בדמי ⟨ו⟩ימי אלכה בשערי שאול פקודתי ומר שנותי page | εγω ειπα εν τω ϋψι των ημερων μου · εν πυλαιϲ αδου καταλιψω τα ετη τα επιλοιπα μου ˙ page | אֲנִ֣י אָמַ֗רְתִּי בִּדְמִ֥י יָמַ֛י אֵלֵ֖כָה בְּשַׁעֲרֵ֣י שְׁא֑וֹל פֻּקַּ֖דְתִּי יֶ֥תֶר שְׁנוֹתָֽי׃ page | I said in the cutting off of my days, I shall go to the gates of the grave: I am deprived of the residue of my years. |
| 11 | אמרתי לוא אראה יה בארץ חיים ולוא אביט אדם עוד עמ יושבי חדל page | ειπα ˙ ουκετι μη ϊδω το ϲωτηριον του θυ επι γηϲ ˙ ουκετι μη ιδω ανθρωπον page | אָמַ֙רְתִּי֙ לֹא־אֶרְאֶ֣ה יָ֔הּ יָ֖הּ בְּאֶ֣רֶץ הַחַיִּ֑ים לֹא־אַבִּ֥יט אָדָ֛ם ע֖וֹד עִם־י֥וֹשְׁבֵי חָֽדֶל׃ page | I said, I shall not see the LORD, even the LORD, in the land of the living: I shall behold man no more with the inhabitants of the world. |
| 12 | דורי נסע יכלה מני כאוהל רעי ספרתי כאורג חיי מדלה יבצעני מיום עד לילה תשלימני page | εκ τηϲ ϲυγγενιαϲ μου : κατελιπον · το επιλοιπον τηϲ ζωηϲ μου · εξηλθεν κ(αι) απηλθεν απ εμου · ωϲπερʼ ο καταλυω ϲκηνην · πηξαϲ το πνα μου παρ εμοι εγενετο . ωϲ ϊϲτοϲ εριθου εγγιζουϲηϲ εκτεμιν ˙ εν τη ημερα εκινη παρεδοθην page | דּוֹרִ֗י נִסַּ֧ע וְנִגְלָ֛ה מִנִּ֖י כְּאֹ֣הֶל רֹעִ֑י קִפַּ֨דְתִּי כָאֹרֵ֤ג חַיַּי֙ מִדַּלָּ֣ה יְבַצְּעֵ֔נִי מִיּ֥וֹם עַד־לַ֖יְלָה תַּשְׁלִימֵֽנִי׃ page | Mine age is departed, and is removed from me as a shepherd’s tent: I have cut off like a weaver my life: he will cut me off with pining sickness: from day even to night wilt thou make an end of me. |
| 13 | שפותי עד בוקר כארי כן̣ ישבור כול עצמותי מיום עד לילה תשלימני page | εωϲ πρωϊ ωϲ λεοντι · ουτωϲ τα οϲτα μου ϲυνετριψεν · απο γαρ τηϲ ημεραϲ εωϲ τηϲ νυκτοϲ παρεδοθην page | שִׁוִּ֤יתִי עַד־בֹּ֙קֶר֙ כּֽ͏ָאֲרִ֔י כֵּ֥ן יְשַׁבֵּ֖ר כָּל־עַצְמוֹתָ֑י מִיּ֥וֹם עַד־לַ֖יְלָה תַּשְׁלִימֵֽנִי׃ page | I reckoned till morning, that, as a lion, so will he break all my bones: from day even to night wilt thou make an end of me. |
| 14 | כסוס עוגר כן אצפצפ אהגה כיונא דלו עיני למרום אדוני עושקה לי וערבני page | ωϲ χελιδω . ουτωϲ φωνηϲω ˙ και ωϲ περιϲτερα · ουτωϲ μελετηϲω · εξελιπον γαρ μου οι οφθαλμοι μου του βλεπιν ειϲ το υψοϲ του ουρανου προϲ τον κν ˙ οϲ εξιλατο με . page | כְּס֤וּס עָגוּר֙ כֵּ֣ן אֲצַפְצֵ֔ף אֶהְגֶּ֖ה כַּיּוֹנָ֑ה דַּלּ֤וּ עֵינַי֙ לַמָּר֔וֹם אֲדֹנָ֖י עָֽשְׁקָה־לִּ֥י עָרְבֵֽנִי׃ page | Like a crane or a swallow, so did I chatter: I did mourn as a dove: mine eyes fail with looking upward: O LORD, I am oppressed; undertake for me. |
| 15 | מה אדבר ואומר לו̣א ⟨ו⟩היאה עשה ליא אדודה כול שנותי על מור נפשיא page | και αφιλατο μου την οδυνην τηϲ ψυχηϲ page | מָֽה־אֲדַבֵּ֥ר וְאָֽמַר־לִ֖י וְה֣וּא עָשָׂ֑ה אֶדַּדֶּ֥ה כָל־שְׁנוֹתַ֖י עַל־מַ֥ר נַפְשִֽׁי׃ page | What shall I say? he hath both spoken unto me, and himself hath done it: I shall go softly all my years in the bitterness of my soul. |
| 16 | אדוני עליהמה ו̣חיו ולכול בהמה חיו רוחו ותחלימני והחיני page | κε ˙ περι αυτηϲ γαρ ανηγγελη ϲοι · και εξηγιραϲ μου την πνοην · και παρακληθειϲ εζηϲα ˙ page | אֲדֹנָ֖י עֲלֵיהֶ֣ם יִֽחְי֑וּ וּלְכָל־בָּהֶן֙ חַיֵּ֣י רוּחִ֔י וְתַחֲלִימֵ֖נִי וְהַחֲיֵֽנִי׃ page | O Lord, by these things men live, and in all these things is the life of my spirit: so wilt thou recover me, and make me to live. |
| 17 | הן לשלום מר ליא מאודה ואתה חשקתה נפשי משחת כלי̣ כיא השלכתה אחרי גוכה כול חטאי page | ϊλου γαρ μου την ψυχην · ϊνα μη αποληται · και απεριψαϲ οπιϲω μου παϲαϲ ταϲ αμαρτιαϲ μου · page | הִנֵּ֥ה לְשָׁל֖וֹם מַר־לִ֣י מָ֑ר וְאַתָּ֞ה חָשַׁ֤קְתָּ נַפְשִׁי֙ מִשַּׁ֣חַת בְּלִ֔י כִּ֥י הִשְׁלַ֛כְתָּ אַחֲרֵ֥י גֵוְךָ֖ כָּל־חֲטָאָֽי׃ page | Behold, for peace I had great bitterness: but thou hast in love to my soul delivered it from the pit of corruption: for thou hast cast all my sins behind thy back. |
| 18 | כיא לוא שאול תודכה ולוא מות יהללכה ולוא ישברו יורדי בור אל אמתכה page | ου γαρ οι εν αδου ενεϲουϲιν ϲε · ουδε οι αποθανοντεϲ ευλογηϲουϲιν ϲε · ουδε ελπιουϲιν εν αδου την ελεημοϲυνην ϲου · page | כִּ֣י לֹ֥א שְׁא֛וֹל תּוֹדֶ֖ךָּ מָ֣וֶת יְהַלְלֶ֑ךָּ לֹֽא־יְשַׂבְּר֥וּ יֽוֹרְדֵי־ב֖וֹר אֶל־אֲמִתֶּֽךָ׃ page | For the grave cannot praise thee, death can not celebrate thee: they that go down into the pit cannot hope for thy truth. |
| 19 | חי חי הוא יודכה כמוני היום אב לבנים יודיע אל אמתכה page | οι ζωνταιϲ ευλογηϲουϲιν ϲε · ον τροπον καγω ˙ απο γαρ τηϲ ϲημερον πεδια ποιηϲω : ἁ αναγγελουϲιν την δικαιοϲυνη ϲου page | חַ֥י חַ֛י ה֥וּא יוֹדֶ֖ךָ כָּמ֣וֹנִי הַיּ֑וֹם אָ֣ב לְבָנִ֔ים יוֹדִ֖יעַ אֶל־אֲמִתֶּֽךָ׃ page | The living, the living, he shall praise thee, as I do this day: the father to the children shall make known thy truth. |
| 20 | יהוה להושיעני חי חי יודך כמוני היום אב לבנים יהודיע אלוה אמתך יהוה להושיעני ונגנותי ננגן כול ימי חיינו על בית יהוה page | κε τηϲ ϲωτηριαϲ μου · και ου παυϲομε ευλογω ϲε μετα ψαλτηριου · παϲαϲ ταϲ ημεραϲ τηϲ ζωηϲ μου · κατεναντι του οικου του θυ : page | יְהוָ֖ה לְהוֹשִׁיעֵ֑נִי וּנְגִנוֹתַ֧י נְנַגֵּ֛ן כָּל־יְמֵ֥י חַיֵּ֖ינוּ עַל־בֵּ֥ית יְהוָֽה׃ page | The LORD was ready to save me: therefore we will sing my songs to the stringed instruments all the days of our life in the house of the LORD. |
| 21 | ⟪ויאומר ישעיהו דבלת תאנים וימרחו על השחין ויחי page | και ειπεν ηϲαϊαϲ ο προφητηϲ προϲ εζεκιαν · λαβε παλαθην ϲυκῶν και τριψον · και καταπλαϲε · και ϋγιηϲ εϲη page | וַיֹּ֣אמֶר יְשַׁעְיָ֔הוּ יִשְׂא֖וּ דְּבֶ֣לֶת תְּאֵנִ֑ים וְיִמְרְח֥וּ עַֽל־הַשְּׁחִ֖ין וְיֶֽחִי׃ page | For Isaiah had said, Let them take a lump of figs, and lay it for a plaister upon the boil, and he shall recover. |
| 22 | ויאמר חזק⟨י⟩ה מה אות כי אעלה בית יהוה⟫ page | και ειπεν εζεκιαϲ · τουτο το ϲημιον · οτι αναβηϲομαι ειϲ τον οικον του θυ : page | וַיֹּ֥אמֶר חִזְקִיָּ֖הוּ מָ֣ה א֑וֹת כִּ֥י אֶעֱלֶ֖ה בֵּ֥ית יְהוָֽה׃ ס page | Hezekiah also had said, What is the sign that I shall go up to the house of the LORD? |