Isaiah 50

The same chapter in 3 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.Great Isaiah Scroll
125 BCE
Codex Sinaiticus
350 AD
Leningrad Codex
1008 AD
English (KJV)
1כוה אמר יהוה אי זה ספר כריתות אמכמה אשר שלחתיה או מי מנושי אשר מכרתי אתכמה לו הנה בעוונותיכמה נמכרתמה ובפשעיכמה ש⟨ו⟩לחה אמכםה pageουτω λεγει κϲ ποιον το βιβλιον του αποϲταϲιου τηϲ μητροϲ ϋμων η εξαπεϲτιλα αυτη · η τινι ϋποχρεω πεπρακα ϋμαϲ · ϊδου ταιϲ αμαρτιαιϲ ϋμων επραθητε · και τεϲ ανομιεϲ ϋμων εξαπεϲτιλα την μρα ϋμων · pageכֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אֵ֣י זֶ֠ה סֵ֣פֶר כְּרִית֤וּת אִמְּכֶם֙ אֲשֶׁ֣ר שִׁלַּחְתִּ֔יהָ א֚וֹ מִ֣י מִנּוֹשַׁ֔י אֲשֶׁר־מָכַ֥רְתִּי אֶתְכֶ֖ם ל֑וֹ הֵ֤ן בַּעֲוֺנֹֽתֵיכֶם֙ נִמְכַּרְתֶּ֔ם וּבְפִשְׁעֵיכֶ֖ם שֻׁלְּחָ֥ה אִמְּכֶֽם׃ pageThus saith the LORD, Where is the bill of your mother’s divorcement, whom I have put away? or which of my creditors is it to whom I have sold you? Behold, for your iniquities have ye sold yourselves, and for your transgressions is your mother put away.
2מדוע באתי ואין איש קראתי ואין עונה הקצור קצרה ידי מפדות אמ אין בי כוח להציל הנה בגערתי אחריב ים אשים נהרות מדבר תיבש דגתם מאין מים ותמות בצמא pageδιοτι ηλθον και ουκ ην ανοϲ · εκαλεϲα · και ουκ ην ο επακουων μη ουκ ϊϲχυει η χειρ μου του ρυϲαϲθαι ˙ η ουκ ϊϲχυω του εξελεϲθαι · ϊδου τω ελεγμω μου και τη απιλη μου εξερημωϲω την θαλαϲϲαν · και θηϲω ποταμουϲ ερημ(ου)ϲ · και ξηρανθηϲοντε οι ϊχθυεϲ αυτω · απο του μη εινε ϋδων και αποθανουντε εν διψι · pageמַדּ֨וּעַ בָּ֜אתִי וְאֵ֣ין אִ֗ישׁ קָרָֽאתִי֮ וְאֵ֣ין עוֹנֶה֒ הֲקָצ֨וֹר קָצְרָ֤ה יָדִי֙ מִפְּד֔וּת וְאִם־אֵֽין־בִּ֥י כֹ֖חַ לְהַצִּ֑יל הֵ֣ן בְּגַעֲרָתִ֞י אַחֲרִ֣יב יָ֗ם אָשִׂ֤ים נְהָרוֹת֙ מִדְבָּ֔ר תִּבְאַ֤שׁ דְּגָתָם֙ מֵאֵ֣ין מַ֔יִם וְתָמֹ֖ת בַּצָּמָֽא׃ pageWherefore, when I came, was there no man? when I called, was there none to answer? Is my hand shortened at all, that it cannot redeem? or have I no power to deliver? behold, at my rebuke I dry up the sea, I make the rivers a wilderness: their fish stinketh, because there is no water, and dieth for thirst.
3אלבישה שמים קד̣רות ושק אשים כסותם pageκ(αι) ενδυϲω τον ουρανον ϲκοτοϲ και ωϲ ϲακκον το περιβολεον αυτου · pageאַלְבִּ֥ישׁ שָׁמַ֖יִם קַדְר֑וּת וְשַׂ֖ק אָשִׂ֥ים כְּסוּתָֽם׃ ס pageI clothe the heavens with blackness, and I make sackcloth their covering.
4אדוני יהוה נתן לי לשון למודים לדעת לעות את יעף דב{{ו̣}} ויעיר בבוקר בבוקר ויעיר לי אוזן לשמוע כלמודים pageκϲ μοι διδωϲιν γλωϲϲαν παιδιαϲ · του γνωνε · ηνικα δι ειπειν λογον · εθηκεν μοι πρωϊ προϲεθηκεν μοι ωτιον ακουειν · pageאֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה נָ֤תַן לִי֙ לְשׁ֣וֹן לִמּוּדִ֔ים לָדַ֛עַת לָע֥וּת אֶת־יָעֵ֖ף דָּבָ֑ר יָעִ֣יר ׀ בַּבֹּ֣קֶר בַּבֹּ֗קֶר יָעִ֥יר לִי֙ אֹ֔זֶן לִשְׁמֹ֖עַ כַּלִּמּוּדִֽים׃ pageThe Lord GOD hath given me the tongue of the learned, that I should know how to speak a word in season to him that is weary: he wakeneth morning by morning, he wakeneth mine ear to hear as the learned.
5אדוני אלוהים פתח לי אוזן ואנוכי לוא מריתי אחור לוא נסגותי pageκαι η παιδια κυ ανοιει μου τα ωτα ˙ εγω δε ουκ απιθω ουδʼ αντιλεγω pageאֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ פָּתַֽח־לִ֣י אֹ֔זֶן וְאָנֹכִ֖י לֹ֣א מָרִ֑יתִי אָח֖וֹר לֹ֥א נְסוּגֹֽתִי׃ pageThe Lord GOD hath opened mine ear, and I was not rebellious, neither turned away back.
6גוי נתתי למכים ולחיי למטלים פני לוא הסירותי מכלמות ורוק pageτον νωτον μου εδωκα ειϲ μαϲτιγαϲ · ταϲ δε ϲιαγοναϲ μ(ου) ειϲ ραπιϲματα ˙ το δε προϲωπον μ(ου) · ουκ απεϲτρεψα απο εϲχυνηϲ ενπτυϲματων · pageגֵּוִי֙ נָתַ֣תִּי לְמַכִּ֔ים וּלְחָיַ֖י לְמֹֽרְטִ֑ים פָּנַי֙ לֹ֣א הִסְתַּ֔רְתִּי מִכְּלִמּ֖וֹת וָרֹֽק׃ pageI gave my back to the smiters, and my cheeks to them that plucked off the hair: I hid not my face from shame and spitting.
7ואדוני יהוה יעזור לי על כן לוא נכלמתי על כן שמתי פני כחלמיש ואדעה כיא לוא אבוש pageκαι κϲ κϲ βοηθοϲ μου εγενηθη ˙ δια τουτοʼ ουκ ενετραπη αλʼλ εθηκα το προϲοπον μου ωϲ ϲτερεαν πετραν · και εγνων . οτι ου μη κατεϲχυνθη · pageוַאדֹנָ֤י יְהוִה֙ יַֽעֲזָר־לִ֔י עַל־כֵּ֖ן לֹ֣א נִכְלָ֑מְתִּי עַל־כֵּ֞ן שַׂ֤מְתִּי פָנַי֙ כַּֽחַלָּמִ֔ישׁ וָאֵדַ֖ע כִּי־לֹ֥א אֵבֽוֹשׁ׃ pageFor the Lord GOD will help me; therefore shall I not be confounded: therefore have I set my face like a flint, and I know that I shall not be ashamed.
8קרוב מצדיקי מי יריב אתי נעמודה יחדיו מי בעל משפטי יגש אלי pageοτι εγγειζει ο δικαιωϲαϲ με · τιϲ ο κρινομενοϲ μοι · αντιϲτητω μοι αμα ˙ και τιϲ ο κρινομενοϲ μοι · εγγιϲατω μοι · pageקָרוֹב֙ מַצְדִּיקִ֔י מִֽי־יָרִ֥יב אִתִּ֖י נַ֣עַמְדָה יָּ֑חַד מִֽי־בַ֥עַל מִשְׁפָּטִ֖י יִגַּ֥שׁ אֵלָֽי׃ pageHe is near that justifieth me; who will contend with me? let us stand together: who is mine adversary? let him come near to me.
9הנה אדוני יהוה יעזור ליא מי הואה ירשיעני הנה כולם כבגד יבלו עש יאכולם pageϊδου κϲ βοηθηϲει μοι · τιϲ κακωϲι με · ϊδου παντεϲ ϋμιϲ ωϲ ϊματιον παλεωθηϲεϲθαι · και ϲηϲ καταφαγετε ϋμαϲ pageהֵ֣ן אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ יַֽעֲזָר־לִ֔י מִי־ה֖וּא יַרְשִׁיעֵ֑נִי הֵ֤ן כֻּלָּם֙ כַּבֶּ֣גֶד יִבְל֔וּ עָ֖שׁ יֹאכְלֵֽם׃ pageBehold, the Lord GOD will help me; who is he that shall condemn me? lo, they all shall wax old as a garment; the moth shall eat them up.
10מי בכםה יראי יהוה שומע בקול עבדו אשר הלכו חשוכים ואין נוגה לו יבטח בשם יהוה וישען באלוהיו pageτιϲ εν ϋμιν ο φοβουμενοϲ τον κν · επακουϲατω τηϲ φωνηϲ του πεδοϲ αυτου · οι πορευομενοι εν ϲκοτι · και ουκ εϲτιν αυτοιϲ φωϲ · πεποιθατε επι τω ονοματι κυ · και αντιϲτηριζεϲθαι επι τω θω . pageמִ֤י בָכֶם֙ יְרֵ֣א יְהוָ֔ה שֹׁמֵ֖עַ בְּק֣וֹל עַבְדּ֑וֹ אֲשֶׁ֣ר ׀ הָלַ֣ךְ חֲשֵׁכִ֗ים וְאֵ֥ין נֹ֙גַהּ֙ ל֔וֹ יִבְטַח֙ בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֔ה וְיִשָּׁעֵ֖ן בֵּאלֹהָֽיו׃ pageWho is among you that feareth the LORD, that obeyeth the voice of his servant, that walketh in darkness, and hath no light? let him trust in the name of the LORD, and stay upon his God.
11הנה כולם קודחי אש מאזרי זיקות לכו באור אשכמה ובזיקות בערתמה מידי הייתה זואת לכמה למעצבה תשכבו pageϊδου παντεϲ ϋμιϲ πυρ καιεται · και κατϊϲχυϲατε φλογα πυροϲ · πορευεϲθε τω φωτι του προϲ ϋμων ˙ και τη φλογει · ῆ εξεκαυϲατε ˙ δι εμε εγενετο ταυτα ϋμιν εν λυπη κοιμηθηϲεϲθαι pageהֵ֧ן כֻּלְּכֶ֛ם קֹ֥דְחֵי אֵ֖שׁ מְאַזְּרֵ֣י זִיק֑וֹת לְכ֣וּ ׀ בְּא֣וּר אֶשְׁכֶ֗ם וּבְזִיקוֹת֙ בִּֽעַרְתֶּ֔ם מִיָּדִי֙ הָיְתָה־זֹּ֣את לָכֶ֔ם לְמַעֲצֵבָ֖ה תִּשְׁכָּבֽוּן׃ פ pageBehold, all ye that kindle a fire, that compass yourselves about with sparks: walk in the light of your fire, and in the sparks that ye have kindled. This shall ye have of mine hand; ye shall lie down in sorrow.