Luke 19

The same chapter in 3 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.Codex Vaticanus
325 AD
Codex Sinaiticus
350 AD
Codex Alexandrinus
420 AD
English (KJV)
1και εισελθων διηρχετο την ιερειχω pageκαι ειϲελθων διηρχετο την ϊερειχω · pageκαι εισελθων διηρχετο την ιεριχω · pageAnd Jesus entered and passed through Jericho.
2και ιδου ανηρ ονοματι καλουμενος ζακχαιος και αυτος ην αρχιτελωνης και αυτος πλουσιος pageκαι ϊδου ανηρ ονοματι καλουμενοϲ ζακχαιοϲ · και αυτοϲ ην αρχιτελωνηϲ και ην πλουϲιοϲ pageκαι ειδου ανηρ ονοματι καλουμενος ζακχαιος · και αυτος ην αρχιτελωνης και ουτος ην πλουσιος · pageAnd, behold, there was a man named Zacchaeus, which was the chief among the publicans, and he was rich.
3και εζητει ιδειν τον ιν τις εστιν και ουκ εδυνατο απο του οχλου οτι τη ηλικια μεικρος ην pageκαι εζητει ϊδιν τον ιν τιϲ εϲτιν και ουκ ηδυνατο απο του οχλου οτι τη ηλικια μικροϲ ην pageκαι εζητει ιδειν τον ιν τις εστιν και ουκ ηδυνατο απο του οχλου οτι τη ηλικια μικρος ην · pageAnd he sought to see Jesus who he was; and could not for the press, because he was little of stature.
4και προδραμων εις το εμπροσθεν ανεβη επι συκομορεαν ινα ιδη αυτον οτι εκεινης ημελλεν διερχεσθαι pageκαι προδραμων ειϲ το εμπροϲθε ανεβη επι ϲυκομορεαν του ιδειν αυτον οτι εκεινηϲ ημελλεν διερχεϲθαι pageκαι προδραμων εμπροσθεν ανεβη επι συκωμοραιαν · ινα ιδη αυτον · οτι εκεινης ημελλεν διερχεσθαι · pageAnd he ran before, and climbed up into a sycomore tree to see him: for he was to pass that way.
5και ως ηλθεν επι τον τοπον αναβλεψας ις ειπεν προς αυτον ζακχαιε σπευσας καταβηθι σημερον γαρ εν τω οικω σου δει με μειναι pageκαι ωϲ ηλθε επι τον τοπον αναβλεψαϲ ὁ ιϲ ειπεν προϲ αυτον ζακχαιε ϲπευϲαϲ καταβηθι ϲημερον γαρ εν τω οικω ϲου δι με μειναι pageκαι ως ηλθεν επι τον τοπον αναβλεψας ο ις ειδεν αυτον · και ειπεν προς αυτον · ζακχαιε σπευσας καταβηθι · σημερον γαρ εν τω οικω σου δει με μειναι · pageAnd when Jesus came to the place, he looked up, and saw him, and said unto him, Zacchaeus, make haste, and come down; for to day I must abide at thy house.
6και σπευσας κατεβη και υπεδεξατο αυτον χαιρων pageκαι ϲπευϲαϲ κατεβη και ϋπεδεξατο αυτον χαιρων pageκαι σπευσας κατεβη · και υπεδεξατο αυτον χαιρων · pageAnd he made haste, and came down, and received him joyfully.
7και ιδοντες παντες διεγογγυζον λεγοντες οτι παρα · · αμαρτωλω ανδρι εισηλθεν καταλυσαι pageκαι ϊδοντεϲ παντεϲ διεγογγυζον λεγοντεϲ οτι παρα ανδρι αμαρτωλω ειϲηλθεν καταλυϲαι · pageκαι ιδοντες παντες διεγογγυζον λεγοντες οτι παρα αμαρτωλω ανδρι εισηλθεν καταλυσαι · pageAnd when they saw it, they all murmured, saying, That he was gone to be guest with a man that is a sinner.
8σταθεις δε ζακχαιος ειπεν προς τον κν ιδου τα ημισια μου των υπαρχοντων κε πτωχοις διδωμι και ει τινος τι εσυκοφαντησα αποδιδωμι τετραπλουν pageϲταθειϲ δε ο ζακχαιοϲ ειπεν προϲ τον κν ϊδου τα ημιϲια μου τω ϋπαρχοντων κε τοιϲ πτωχοιϲ διδωμι και ει τινοϲ τι εϲυκοφαντηϲα αποδιδωμι τετραπλουν pageσταθεις δε ζακχαιος ειπεν προς τον κν · ιδου τα ημισυ των υπαρχοντων μου κε διδωμι τοις πτωχοις · και ει τινος τι εσυκοφαντησα αποδιδωμι τετραπλουν · pageAnd Zacchaeus stood, and said unto the Lord; Behold, Lord, the half of my goods I give to the poor; and if I have taken any thing from any man by false accusation, I restore him fourfold.
9ειπεν δε προς αυτον ις οτι σημερον σωτηρια τω οικω τουτω εγενετο καθοτι και αυτος υιος αβρααμ εστιν pageειπεν δε προϲ αυτον ο ιϲ οτι ϲημερο ϲωτηρια τω οικω τουτω εγενετο καθοτι και αυτοϲ ϋϊοϲ αβρααμʼ · pageειπεν δε προς αυτον ο ις · οτι σημερον σωτηρια εν τω οικω τουτω εγενετο καθοτι και αυτος υιος αβρααμ εστιν · pageAnd Jesus said unto him, This day is salvation come to this house, forsomuch as he also is a son of Abraham.
10ηλθεν γαρ ο υιος του ανθρωπου ζητησαι και σωσαι το απολωλος pageηλθε γαρ ο υϊοϲ του ανθρωπου ζητηϲαι και ϲωϲαι το αποαπολωλοϲ · pageηλθεν γαρ ο υιος του ανου ζητησαι και σωσαι το απολωλος pageFor the Son of man is come to seek and to save that which was lost.
11ακουοντων δε αυτων ταυτα προσθεις ειπεν παραβολην δια το εγγυς ειναι ιερουσαλημ αυτον και δοκειν αυτους οτι παραχρημα μελλει η βασιλεια του θυ αναφαινεσθαι pageακουοντων δε αυτω ταυτα προϲθειϲ ειπεν παραβολη δια το εγγυϲ ειναι ϊερουϲαλημ αυτο και δοκει αυτοιϲ οτι παραχρημα η βαϲιλεια του θυ μελλει αναφαινεϲθαι pageακουοντων δε αυτων ταυτα προσθεις ειπεν παραβολην δια το εγγυς αυτον ειναι ιλημ · και δοκειν αυτους οτι παραχρημα μελλει η βασιλεια του θυ αναφαινεσθαι · pageAnd as they heard these things, he added and spake a parable, because he was nigh to Jerusalem, and because they thought that the kingdom of God should immediately appear.
12ειπεν ουν ανθρωπος τις ευγενης επορευθη εις χωραν μακραν λαβειν εαυτω βασιλειαν και υποστρεψαι pageειπεν ουν ανθρωποϲ τιϲ ευγενηϲ επορευθη ειϲ χωραν μακραν λαβει εαυτω βαϲιλειαν · και ϋποϲτρεψαι ˙ pageειπεν ουν ανος τις ευγενης επορευθη εις χωραν μακραν λαβειν εαυτω βασιλειαν · και υποστρεψαι · pageHe said therefore, A certain nobleman went into a far country to receive for himself a kingdom, and to return.
13καλεσας δε δεκα δουλους εαυτου εδωκεν αυτοις δεκα μνας και ειπεν προς αυτους πραγματευσασθε εν ω ερχομαι pageκαλεϲαϲ δε δεκα δουλουϲ εαυτου εδωκεν αυτοιϲ δεκα μναϲ · και ειπεν προϲ αυτουϲ πραγματευϲαϲθαι εν ω ερχομαι pageκαλεσας δε δεκα δουλους εαυτου εδωκεν αυτοις δεκα μνας · και ειπεν προς αυτους πραγματευσασθαι εν ω ερχομαι · pageAnd he called his ten servants, and delivered them ten pounds, and said unto them, Occupy till I come.
14οι δε πολειται αυτου εμεισουν αυτον και απεστειλαν πρεσβειαν οπισω αυτου λεγοντες ου θελομεν τουτον βασιλευσαι εφ ημας pageοι δε πολειται αυτου εμιϲουν αυτον κ(αι) απεϲτιλαν πρεϲβειαν οπιϲω αυτου λεγοντεϲ ου θελομε τουτον βαϲιλευϲαι εφ ημαϲ pageοι δε πολιται αυτου εμεισουν αυτον · και απεστειλαν πρεσβειαν οπισω αυτου λεγοντες · ου θελομεν τουτον βασιλευσαι εφ ημας pageBut his citizens hated him, and sent a message after him, saying, We will not have this man to reign over us.
15και εγενετο εν τω επανελθειν αυτον λαβοντα την βασιλειαν και ειπεν φωνηθηναι αυτω τους δουλους τουτους οις δεδωκει το αργυριον ινα γνοι τι διεπραγματευσαντο pageκαι εγενετο εν τω επανελθι αυτον λαβοντα τη βαϲιλειαν και ειπε φωνηθηναι αυτω τουϲ δουλουϲ τουτουϲ οιϲ δεδωκει το αργυριον ϊνα γνοι τι διεπραγματευϲατο · pageκαι εγενετο εν τω επανελθειν αυτον λαβοντα την βασιλειαν και ειπεν φωνηθηναι αυτω τους δουλους τουτους · οις εδωκεν το αργυριον · ινα γνω τις τι διεπραγματευσατο · pageAnd it came to pass, that when he was returned, having received the kingdom, then he commanded these servants to be called unto him, to whom he had given the money, that he might know how much every man had gained by trading.
16παρεγενετο δε ο πρωτος λεγων κε η μνα σου δεκα προσηργασατο μνας pageπαρεγενετο δε ο πρωτοϲ λεγω κε η μνα ϲου δεκα προϲηργαϲα μναϲ pageπαρεγενετο δε ο πρωτος λεγων κε η μνα σου προσηργασατο δεκα μνας · pageThen came the first, saying, Lord, thy pound hath gained ten pounds.
17· · και ειπεν αυτω ευγε αγαθε δουλε οτι εν ελαχιστω πιστος εγενου ισθι εξουσιαν εχων επανω δεκα πολεων pageκαι ειπεν αυτω ευ δουλε αγαθε οτι εν ελαχιϲτω πιϲτοϲ εγενου ϊϲθι εξουϲιαν εχων επανω δεκα πολεων pageκαι ειπεν αυτω ευ αγαθε δουλε · οτι εν ελαχιστω πιστος εγενου ισθει εξουσιαν εχων επανω δεκα πολεων pageAnd he said unto him, Well, thou good servant: because thou hast been faithful in a very little, have thou authority over ten cities.
18και ηλθεν ο δευτερος λεγων η μνα σου κε εποιησεν πεντε μνας pageκαι ηλθεν ο δευτεροϲ λεγων η μνα ϲου κε εποιηϲεν πεντε μναϲ · pageκαι ηλθεν ο δευτερος λεγων · κε η μνα σου εποιησεν πεντε μνας · pageAnd the second came, saying, Lord, thy pound hath gained five pounds.
19ειπεν δε και τουτω και συ επανω γεινου πεντε πολεων pageειπεν δε και τουτω και ϲυ επανω γεινου πεντε πολεων pageειπεν δε και τουτω και συ γεινου επανω πεντε πολεων · pageAnd he said likewise to him, Be thou also over five cities.
20και ο ετερος ηλθεν λεγων κυριε ιδου η μνα σου ην ειχον αποκειμενην εν σουδαριω pageκαι ο τεροϲ ηλθεν λεγων κε ϊδου η μνα ϲου ην ειχο αποκειμενην εν ϲουδαριω pageκαι ετερος ηλθεν λεγων · κε ιδου η μνα σου ην ειχον αποκειμενην εν σουδαριω · pageAnd another came, saying, Lord, behold, here is thy pound, which I have kept laid up in a napkin:
21εφοβουμην γαρ σε οτι ανθρωπος αυστηρος ει αιρεις ο ουκ εθηκας και θεριζεις ο ουκ εσπειρας pageεφοβουμην γαρ ϲε οτι ανθρωποϲ αυϲτηροϲ ει αιριϲ ο ουκ εθηκαϲ και θεριζειϲ ο ουκ εϲπιραϲ pageεφοβουμην γαρ σε οτι ανος αυστηρος ει · αιρεις ο ουκ εθηκας και θεριζεις ο ουκ εσπειρας pageFor I feared thee, because thou art an austere man: thou takest up that thou layedst not down, and reapest that thou didst not sow.
22λεγει αυτω εκ του στοματος σου κρινω σε πονηρε δουλε ηδεις οτι εγω ανθρωπος αυστηρος ειμι αιρων ο ουκ εθηκα και θεριζων ο ουκ εσπειρα pageλεγει αυτω εκ του ϲτοματοϲ ϲου κρινω ϲε πονηρε δουλε ˙ ηδιϲ οτι εγω ανθρωποϲ αυϲτηροϲ ειμι αιρων ο ουκ εθηκα και θεριζω ο ουκ εϲπιρα pageλεγει δε αυτω εκ του στοματος σου κρινω σε πονηρε δουλε ηδεις οτι εγω ανος αυστηρος ειμι αιρων ο ουκ εθηκα · και θεριζων ο ουκ εσπειρα · pageAnd he saith unto him, Out of thine own mouth will I judge thee, thou wicked servant. Thou knewest that I was an austere man, taking up that I laid not down, and reaping that I did not sow:
23και δια τι ουκ εδωκας μου το αργυριον επι τραπεζαν καγω ελθων συν τοκω αν αυτο επραξα pageκαι δια τι ουκ εδωκαϲ μου το αργυριον επι τραπεζαν καγω ελθων ουν ϲυ τοκω αν αυτο επραξα pageκαι δια τι ουκ εδωκας μου το αργυριον επι τραπεζαν · και εγω ελθων συν τοκω αν αυτο ανεπραξα · pageWherefore then gavest not thou my money into the bank, that at my coming I might have required mine own with usury?
24και τοις παρεστωσι ειπεν αρατε απ αυτου την μναν και δοτε τω τας δεκα μνας εχοντι pageκαι τοιϲ παρεϲτωϲιν ειπεν αρε απ αυτου την μναν και δοτε τω ταϲ δεκα μναϲ εχοντι pageκαι τοις παρεστωσιν ειπεν · αρατε απ αυτου την μναν · και δοτε τω τας δεκα μνας εχοντι · pageAnd he said unto them that stood by, Take from him the pound, and give it to him that hath ten pounds.
25και ειπαν αυτω εχει δεκα μνας pageκαι ειπαν αυτω κε εχει δεκα μναϲ pageκαι ειπον αυτω κε εχει δεκα μνας · page(And they said unto him, Lord, he hath ten pounds.)
26λεγω υμιν οτι παντι τω εχοντι δοθησεται απο δε του μη εχοντος και ο εχει αρθησεται pageλεγω οτι παντι τω εχοντι δοθηϲεται απο δε του μη εχοντοϲ και ο εχει αρθηϲεται pageλεγω γαρ υμιν οτι παντι τω εχοντι δοθησεται · απο δε του μη εχοντος και ο εχει αρθησεται απ αυτου · pageFor I say unto you, That unto every one which hath shall be given; and from him that hath not, even that he hath shall be taken away from him.
27πλην τους εχθρους μου τουτους τους μη θελησαντας με βασιλευσαι επ αυτους αγαγετε ωδε και κατασφαξατε αυτους εμπροσθεν μου pageπλην τουϲ εχθρουϲ μου τουτουϲ τουϲ μη θεληϲανταϲ με βαϲιλευϲαι επ αυτουϲ αγαγετε ωδε και καταϲφαξετε αυτουϲ εμπροϲθεν μου · pageπλην τους εχθρους μου εκεινους τους μη θελησαντας με βασιλευσαι επ αυτους · αγαγετε ωδε · και κατασφαξατε εμπροσθεν μου · pageBut those mine enemies, which would not that I should reign over them, bring hither, and slay them before me.
28και ειπων ταυτα επορευετο εμπροσθεν αναβαινων εις ιεροσολυμα pageκαι ειπων ταυτα επορευετο εμπροϲθεν αναβαινω ειϲ ϊεροϲολυμα pageκαι ειπων ταυτα επορευετο εμπροσθεν αναβαινων εις ιεροσολυμα · pageAnd when he had thus spoken, he went before, ascending up to Jerusalem.
29και εγετο ως ηγγισεν εις βηθφαγη και βηθανια προς το ορος το καλουμενον απεστειλεν δυο των μαθητων pageκαι εγενετο ωϲ ηγγιϲεν ειϲ βηθφαγη και βηθανια προϲ το οροϲ το καλουμενον ελεων απεϲτιλεν δυο των μαθητων pageκαι εγενετο ως ηγγεισεν εις βηθφαγη · και βηθανιαν προς το ορος το καλουμενον ελαιων · απεστειλεν δυο των μαθητων αυτου pageAnd it came to pass, when he was come nigh to Bethphage and Bethany, at the mount called the mount of Olives, he sent two of his disciples,
30λεγων υπαγετε εις την κατεναντι κωμην εν η εισπορευομενοι ευρησετε πωλον δεδεμενον εφ ον ουδεις πωποτε ανθρωπων εκαθισεν και λυσαντες αυτον αγαγετε pageλεγων ϋπαγετε ειϲ την κατεναντι κωμην εν η ειϲπορευομενοι ευρηϲετε πωλον δεδεμενον εφ ον ουδιϲ πωποτε ανθρωπων εκαθιϲεν λυϲαντεϲ αυτον αγαγετε pageειπων · υπαγετε εις την κατεναντι κωμην · εν η εισπορευομενοι ευρησεται πωλον δεδεμενον · εφ ον ουδεις πωποτε ανων εκαθεισεν · λυσαντες αγαγετε αυτον · pageSaying, Go ye into the village over against you; in the which at your entering ye shall find a colt tied, whereon yet never man sat: loose him, and bring him hither.
31και εαν τις υμας ερωτα δια τι λυετε ουτως ερειτε οτι ο κς αυτου χρειαν εχει pageκαι εαν τιϲ ϋμαϲ ερωτα δια τι λυετε ουτωϲ ερειτε οτι ο κϲ αυτου χριαν εχει ˙ pageκαι εαν τις υμας ερωτα δια τι λυεται ουτως ερειτε αυτω οτι ο κς αυτου χριαν εχει · pageAnd if any man ask you, Why do ye loose him? thus shall ye say unto him, Because the Lord hath need of him.
32απελθοντες δε οι απεσταλμενοι ευρον καθως ειπεν αυτοις pageαπελθοτεϲ δε οι απεϲταλμενοι ευρον καθωϲ ειπεν αυτοιϲ · pageαπελθοντες δε οι απεσταλμενοι ευρον καθως ειπεν αυτοις · pageAnd they that were sent went their way, and found even as he had said unto them.
33λυοντων δε αυτων τον πωλον ειπαν οι κυριοι αυτου προς αυτους τι λυετε τον πωλον pageλυοντων δε αυτων τον πωλον ειπαν οι κυριοι αυτου προϲ αυτουϲ τι λυετε το πωλον pageλυοντων δε αυτων τον πωλον · ειπον οι κυριοι αυτου προς αυτους · τι λυεται τον πωλον · pageAnd as they were loosing the colt, the owners thereof said unto them, Why loose ye the colt?
34οι δε ειπαν οτι ο κς αυτου χρειαν εχει pageοι δε ειπα οτι ο κϲ αυτου χρια εχει pageοι δε ειπον οτι ο κς αυτου χριαν εχει · pageAnd they said, The Lord hath need of him.
35και ηγαγον αυτον προς τον ιν και επιριψαντες αυτων τα ιματια επι τον πωλον επεβισαν τον ιν pageκαι ηγαγον αυτον προϲ τον ιν και επιριψαντεϲ αυτω τα ϊματια επι τον πωλον επεβιβαϲαν τον ιν ˙ pageκαι ηγαγον αυτον προς τον ιν · και επιριψαντες εαυτων τα ιματια επι τον πωλον επεβιβασαν τον ιν · pageAnd they brought him to Jesus: and they cast their garments upon the colt, and they set Jesus thereon.
36πορευομενου δε αυτου υπεστρωννυον τα ιματια εαυτων εν τη οδω pageπορευομενου δε αυτου ϋπεϲτρωννυον τα ϊματια αυτων εν τη οδω ˙ pageπορευομενου δε αυτου υπεστρωννυον τα ιματια εαυτων εν τη οδω · pageAnd as he went, they spread their clothes in the way.
37εγγιζοντος δε αυτου ηδη προς τη καταβασει του ορους των ελαιων ηρξαντο απαν το πληθος των · · μαθητων χαιροντες · · αινειν τον θν φωνη μεγαλη περι παντων ων ειδον δυναμεων pageεγγιζοντοϲ δε αυτου ηδη προϲ τη καταβαϲει του ορουϲ τω ελαιων ηρξαντο απαν το πληθοϲ των μαθητων χαιροντεϲ αινιν τον θν φωνη μεγαλη περι παϲων ω ειδον δυναμεων pageεγγιζοντος δε αυτου ηδη προς τη καταβασει του ορους των ελαιων · ηρξαντο απαν το πληθος των μαθητων χαιροντες αινειν τον θν φωνη μεγαλη περι πασων ων ιδον δυναμεων pageAnd when he was come nigh, even now at the descent of the mount of Olives, the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works that they had seen;
38λεγοντες ευλογημενος ο ερχομενος ο βασιλευς εν ονοματι κυ εν ουρανω ειρηνη και δοξα εν υψιστοις pageλεγοντεϲ ευλογημενοϲ ο βαϲιλευϲ εν ονοματι κυ εν ουρανω εν ϊρηνη και δοξα εν υψιϲτοιϲ · pageλεγοντες · ευλογημενος ο ερχομενος βασιλευς εν ονοματι κυ · ειρηνη εν ουνοις και δοξα εν υψιστοις pageSaying, Blessed be the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest.
39και τινες των φαρεισαιων απο του οχλου ειπαν προς αυτον διδασκαλε επιτιμησον τοις μαθηταις σου pageκαι τινεϲ των φαριϲαιων απο του οχλου ειπαν προϲ αυτον διδαϲκαλε επιτιμηϲον τοιϲ μαθηταιϲ ϲου pageκαι τεινες των φαρισαιων απο του οχλου · ειπαν προς αυτον · διδασκαλε επειτιμησον τοις μαθηταις σου · pageAnd some of the Pharisees from among the multitude said unto him, Master, rebuke thy disciples.
40και αποκριθεις ειπεν λεγω υμιν εαν ουτοι σιωπησουσιν οι λιθοι κραξουσιν pageκαι αποκριθειϲ ειπε λεγω ϋμιν οτι εαν ουτοι ϲιωπηϲουϲι οι λιθοι κραξουϲιν pageκαι αποκριθεις ειπεν αυτοις · λεγω υμιν οτι εαν ουτοι σιωπησουσιν οι λιθοι κεκραξονται · pageAnd he answered and said unto them, I tell you that, if these should hold their peace, the stones would immediately cry out.
41και ως ηγγισεν ιδων την πολιν εκλαυσεν επ αυτην pageκαι ωϲ ηγγιϲεν ϊδω την πολιν εκλαυϲε επ αυτην pageκαι ως ηγγεισεν ιδων την πολιν εκλαυσεν επ αυτην · pageAnd when he was come near, he beheld the city, and wept over it,
42λεγων οτι ει εγνως εν τη ημερα ταυτη και συ τα προς ειρηνην νυν δε εκρυβη απο οφθαλμων σου pageλεγων οτι ει εγνωϲ εν τη ημερα ταυτη και ϲυ τα προϲ ϊρηνην νυν δε εκρυβη απο οφθαλμων ϲου pageλεγων οτι ει εγνως και συ και γε εν τη ημερα ταυτη τα προς ειρηνην [σο]υ ο̣τ̣[ι] [ηξουσιν] [ημεραι] pageSaying, If thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes.
43οτι ηξουσιν ημεραι επι σε και περιβαλουσιν οι εχθροι σου χαρακα σοι και περικυκλωσουσι σε και συνεξουσιν σε παντοθεν pageοτι ηξουϲιν ημεραι επι ϲε και παρεμβαλουϲιν οι εχθροι ϲου χαρακα ϲοι και περικυκλωϲουϲι και ϲυνεξουϲιν παντοθεν pageοτι ηξουσιν ημεραι επι σε και περιβαλουσιν οι εχθροι σου χαρακα σοι · και περικυκλωσουσιν σε · και συνεξουσιν σε παντοθεν · pageFor the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side,
44και εδαφιουσιν σε και τα τεκνα σου εν σοι και ουκ αφησουσιν λιθον επι λιθον εν σοι ανθ ων ουκ εγνως τον καιρον της επισκοπης σου pageκαι εδαφιουϲιν ϲε και τα τεκνα ϲου εν ϲοι και ουκ αφηϲουϲι λιθον επι λιθον εν ϲοι ανθ ων ουκ εγνωϲ τον καιρον τηϲ επιϲκοπηϲ ϲου pageκαι εδαφιουσιν σε και τα τεκνα σου εν σοι · και ουκ αφησουσιν εν σοι λιθον επι λιθω ανθ ων ουκ εγνως τον καιρον της επισκοπης σου · pageAnd shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation.
45και εισελθων εις το ιερον ηρξατο εκβαλλειν τους πωλουντας pageκαι ειϲελθων ειϲ το ϊερον ηρξατο εκβαλλειν τουϲ πωλουνταϲ pageκαι εισελθων εις το ιερον ηρξατο εκβαλλειν τους πωλουντας εν αυτω · και αγοραζοντας pageAnd he went into the temple, and began to cast out them that sold therein, and them that bought;
46λεγων αυτοις γεγραπται και εσται ο οικος μου οικος προσευχης υμεις δε αυτον εποιησαται σπηλαιον ληστων pageλεγω αυτοιϲ γεγραπται ο οικοϲ μου οικοϲ προϲευχηϲ ϋμειϲ δε αυτον εποιηϲατε ϲπηλαιον ληϲτον pageλεγων αυτοις · γεγραπται οτι ο οικος μου οικος προσευχης εστιν · υμεις δε αυτον εποιησατε σπηλαιον ληστων · pageSaying unto them, It is written, My house is the house of prayer: but ye have made it a den of thieves.
47και ην διδασκων το καθ ημεραν εν τω ιερω οι δε αρχιερεις και οι γραμματεις εζητουν αυτον απολεσαι και οι πρωτοι του λαου pageκαι η διδαϲκων το καθ ημεραν εν τω αρχϊερειϲ και οι γραμματειϲ εζητουν αυτον απολεϲε και οι πρωτοι του λαου pageκαι ην διδασκων το καθ ημεραν εν τω ιερω · οι δε αρχιερεις και γραμματεις εζητουν αυτον απολεσαι · και οι πρωτοι του λαου · pageAnd he taught daily in the temple. But the chief priests and the scribes and the chief of the people sought to destroy him,
48και ουχ ευρισκον το τι ποιησωσιν ο λαος γαρ απας εξεκρεμετο αυτου ακουων pageκαι ουχ ευριϲκον το τι ποιη ϲωϲιν ο λαοϲ γαρ απαϲ εξεκρεμετο αυτου ακουων · pageκαι ουχ ευρισκον το τι ποιησωσιν · ο λαος γαρ απας εξεκρεματο αυτου ακουων · pageAnd could not find what they might do: for all the people were very attentive to hear him.