Matthew 22

The same chapter in 3 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.Codex Vaticanus
325 AD
Codex Sinaiticus
350 AD
Codex Bezae
400 AD
English (KJV)
1και αποκριθεις ο ις παλιν ειπεν εν παραβολαις αυτοις λεγων pageκαι αποκριθειϲ ο ιϲ παλιν ειπεν παραβολαιϲ αυτοιϲ λεγων ˙ pageκαι αποκριθεις ο ιης παλιν ειπεν εν παραβολαις αυτοις λεγων pageAnd Jesus answered and spake unto them again by parables, and said,
2ωμοιωθη η βασιλεια των ουρανων ανθρωπω βασιλει οστις εποιησεν γαμους τω υιω αυτου pageωμοιωθη η βαϲιλεια των ουρανω ανω βαϲιλι οϲτιϲ εποιηϲεν γαμουϲ τω ϋϊω αυτου pageωμοιωθη η βασιλεια των ουρανων ανθρωπω βασιλει · οστις εποιησεν γαμους τω υιω αυτου · pageThe kingdom of heaven is like unto a certain king, which made a marriage for his son,
3και απεστειλεν τους δουλους αυτου καλεσαι τους κεκλημενους εις τους γαμους και ουκ ηθελον ελθειν pageκαι απεϲτιλεν τουϲ δουλουϲ αυτου καλεϲε τουϲ κεκλημενουϲ ειϲ τουϲ γαμουϲ και ουκ ηθελον ελθιν pageκαι απεστειλεν τους δουλους αυτου καλεσαι τους κεκλημενους · εις τους γαμους και ουκ ηθελον ελθειν pageAnd sent forth his servants to call them that were bidden to the wedding: and they would not come.
4παλιν απεστειλεν αλλους δουλους λεγων ειπατε τοις κεκλημενοις ιδου το αριστον μου ητοιμακα οι ταυροι μου και τα σειτιστα τεθυμενα και παντα ετοιμα δευτε εις τους γαμους pageπαλιν απεϲτιλε αλλουϲ δουλουϲ λεγων ειπατε τοιϲ κεκλημενοιϲ ϊδου το αριϲτον μου ητοιμακα οι ταυροι μου και τα ϲιτιϲτα τεθυμενα και παντα ετοιμα δευτε ειϲ τουϲ γαμουϲ pageπαλιν απεστειλεν αλλους δουλους λεγων ειπατε τοις κεκλημενοις ιδου το αριστον μου ητοιμακα οι ταυροι μου και τα σειτιστα τεθυμενα και παντα ετοιμα · δευτε εις τους γαμους pageAgain, he sent forth other servants, saying, Tell them which are bidden, Behold, I have prepared my dinner: my oxen and my fatlings are killed, and all things are ready: come unto the marriage.
5οι δε αμελησαντες απηλθον ος μεν εις τον ιδιον αγρον ος δε επι την εμποριαν αυτου pageοι δε αμεληϲαντεϲ απηλθον ο μεν ειϲ τον ϊδιον αγρον · οϲ δε επι την εμπορια αυτου pageοι δε αμελησαντες απηλθον οι μεν εις τον ειδιον αγρον οι δε επι την εμπορειαν αυτων pageBut they made light of it, and went their ways, one to his farm, another to his merchandise:
6οι δε λοιποι κρατησαντες τους δουλους αυτου υβρισαν και απεκτειναν pageοι δε λοιποι κρατηϲαντεϲ τουϲ δουλουϲ αυτου ϋβριϲαν και απεκτιναν pageοι δε λοιποι κρατησαντες τους δουλους αυτου υβρεισαν · και απεκτειναν pageAnd the remnant took his servants, and entreated them spitefully, and slew them.
7ο δε βασιλευς ωργισθη και πεμψας τα στρατευματα αυτου απωλεσεν τους φονεις εκεινους και την πολιν αυτων ενεπρησεν pageο δε βαϲιλευϲ ωργιϲθη και πεμψαϲ τα ϲτρατευματα αυτου απωλεϲεν τουϲ φονιϲ εκινουϲ κ(αι) την πολιν αυτω ενεπρηϲεν pageεκεινος ο βασιλευς · ακουσας ωργισθη και πεμψας το στρατευμα αυτου απωλεσεν τους φονεις εκεινους και την πολιν αυτων ενεπρησεν pageBut when the king heard thereof, he was wroth: and he sent forth his armies, and destroyed those murderers, and burned up their city.
8τοτε λεγει τοις δουλοις αυτου ο μεν γαμος ετοιμος εστιν οι δε κεκλημενοι ουκ ησαν αξιοι pageτοτε λεγι τοιϲ δουλοιϲ αυτου ο μεν γαμοϲ ετοιμοϲ εϲτι οι δε κεκλημενοι ουκ ηϲαν αξιοι pageτοτε λεγει τοις δουλοις αυτου ο μεν γαμος ετοιμος εστιν οι δε κεκλημενοι · ουκ ησαν αξιοι pageThen saith he to his servants, The wedding is ready, but they which were bidden were not worthy.
9πορευεσθε ουν επι τας διεξοδους των οδων και οσους εαν ευρητε καλεσατε εις τους γαμους pageπορευεϲθε ουν επι ταϲ διεξοδουϲ των ο>δων και οϲουϲ εα ευρητε καλεϲατε ειϲ τουϲ γαμουϲ pageπορευεσθαι ουν · επι τας διεξοδους των οδων και οσους αν ευρητε · καλεσατε εις τους γαμους pageGo ye therefore into the highways, and as many as ye shall find, bid to the marriage.
10και εξελθοντες οι δουλοι εκεινοι εις τας οδους συνηγαγον παντας ους ευρον πονηρους τε και αγαθους και επλησθη ο νυμφων ανακειμενων pageκαι εξελθοντεϲ οι δουλοι εκινοι ειϲ ταϲ οδουϲ ϲυνηγαγο πανταϲ ουϲ ευρον πονηρουϲ τε και αγαθουϲ και επληϲθη ο νυμφων ανακιμενων pageκαι εξελθοντες οι δουλοι αυτου εις τας οδους συνηγαγον παντας ους ευραν πονηρους τε και αγαθους και επλησθη ο γαμος · των ανακειμενων pageSo those servants went out into the highways, and gathered together all as many as they found, both bad and good: and the wedding was furnished with guests.
11εισελθων δε ο βασιλευς θεασασθε τους ανακειμενους ειδεν εκει ανθρωπον ουκ ενδεδυμενον ενδυμα γαμου pageειϲελθων δε ο βαϲιλευϲ θεαϲαϲθε τουϲ ανακιμενουϲ ειδεν ανον ουκ εδεδυμενον ενδυμα γαμου pageεισελθων δε ο βασιλευς · θεασασθαι τους ανακειμενους ειδεν εκει ανθρωπον · μη ενδεδυμενον ενδυμα γαμου · pageAnd when the king came in to see the guests, he saw there a man which had not on a wedding garment:
12και λεγει αυτω εταιρε πως εισηλθες ωδε μη εχων ενδυμα γαμου ο δε εφειμωθη pageκαι λεγι αυτω εταιρε πωϲ ειϲηλθεϲ ωδε μη εχων ενδυμα γαμ(ου) ο δε εφιμωθη pageκαι λεγει αυτω ετεραι · πως ηλθες ωδε μη εχων ενδυμα γαμου ος δε εφειμω̣θη pageAnd he saith unto him, Friend, how camest thou in hither not having a wedding garment? And he was speechless.
13τοτε ο βασιλευς ειπεν τοις διακονοις δησαντες αυτου ποδας και χειρας εκβαλετε αυτον εις το σκοτος το εξωτερον εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων pageτοτε ο βαϲιλευϲ ειπεν τοιϲ διακονοιϲ δηϲαντεϲ αυτου ποδαϲ και χιραϲ εκβαλετε αυτον ειϲ το ϲκοτοϲ το εξωτερον εκι εϲτε ο κλαυθμοϲ και ο βρυγμοϲ των οδοντων pageτοτε ειπεν ο βασιλευς · τοις διακονοις αρατε αυτον · ποδων και χειρων και βαλεται αυτον · εις το σκοτος το εξωτερον εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων pageThen said the king to the servants, Bind him hand and foot, and take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth.
14πολλοι γαρ εισιν κλητοι ολιγοι δε εκλεκτοι pageπολλοι γαρ ειϲιν κλητοι ολιγοι δε εκλεκτοι pageπολλοι γαρ εισιν κλητοι · ολιγοι δε εκλεκτοι pageFor many are called, but few are chosen.
15τοτε πορευθεντες οι φαρεισαιοι συμβουλιον ελαβον οπως αυτον παγιδευσωσιν εν λογω pageτοτε πορευθεντεϲ οι φαριϲεοι ϲυμβουλιον οπωϲ αυτον παγιδευϲωϲιν pageτοτε πορευθεντες οι φαρισαιοι συνβουλιον ελαβον · πως αυτον παγιδευσωσιν εν λογω · pageThen went the Pharisees, and took counsel how they might entangle him in his talk.
16και αποστελλουσιν αυτω τους μαθητας αυτων μετα των ηρωδιανων λεγοντας διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθης ει και την οδον του θυ εν αληθεια διδασκεις και ου μελει σοι περι ουδενος ου γαρ βλεπεις εις προσωπον ανθρωπων pageκαι αποϲτελλουϲι αυτω τουϲ μαθηταϲ αυτων μετα των ηρωδιανων λεγοταϲ διδαϲκαλε οιδαμεν οτι αληθηϲ ι και την οδον του θυ εν αληθια διδαϲκειϲ και ου μελι ϲοι περι ουδενοϲ ου γαρ βλεπιϲ ειϲ προϲωπον ανων pageκαι αποστελλουσιν προς αυτον τους μαθητας αυτων μετα των ηρωδιανων λεγοντες διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθης ει · και την οδον του θυ επ αληθεια διδασκεις · και ου μελει σοι περι ουδενος ου γαρ βλεπεις εις προσωπον ανθρωπων pageAnd they sent out unto him their disciples with the Herodians, saying, Master, we know that thou art true, and teachest the way of God in truth, neither carest thou for any man: for thou regardest not the person of men.
17ειπε ουν ημιν τι σοι δοκει εξεστιν δουναι κηνσον καισαρι η ου pageειπε ουν ημιν τι ϲοι δοκι εξεϲτιν δουναι κηϲον καιϲαρι η ου pageτι σοι δοκει · εξεστιν δουναι κηνσον · καισαρι η ου · pageTell us therefore, What thinkest thou? Is it lawful to give tribute unto Caesar, or not?
18γνους δε ο ις την πονηριαν αυτων ειπεν τι με πειραζετε υποκριται pageγνουϲ δε ο ιϲ την πονηριαν αυτων ειπεν τι με πιραζετε ϋποκριται pageγνους δε ο ιης την πονηριαν αυτων ειπεν τι με πειραζεται υποκρειται pageBut Jesus perceived their wickedness, and said, Why tempt ye me, ye hypocrites?
19επιδειξατε μοι το νομισμα του κηνσου οι δε προσηνεγκαν αυτω δηναριον pageεπιδιξατε μοι το νομιϲμα του κηνϲου οι δε προϲηνεγκαν αυτω δηναριον pageεπιδειξατε μοι το νομισμα του κηνσου οι δε προσηνεγκαν αυτω δηναριον pageShew me the tribute money. And they brought unto him a penny.
20και λεγει αυτοις τινος η εικων αυτη και η επιγραφη pageκαι λεγι αυτοιϲ τινοϲ η ϊκων αυτη και η επιγραφη pageλεγει αυτοις ο ιης τινος η εικων αυτη και η επιγραφη · pageAnd he saith unto them, Whose is this image and superscription?
21λεγουσιν καισαρος τοτε λεγει αυτοις αποδοτε ουν τα καισαρος καισαρι και τα του θυ τω θω pageλεγουϲι κεϲαροϲ τοτε λεγι αυτοιϲ αποδοτε ουν τα κεϲαροϲ καιϲαρι και τα του θυ τω θω pageλεγουσιν αυτω καισαρος τοτε λεγει αυτοις · αποδοτε τα καισαρος τω καισαρι και τα του θυ τω θω · pageThey say unto him, Caesar’s. Then saith he unto them, Render therefore unto Caesar the things which are Caesar’s; and unto God the things that are God’s.
22και ακουσαντες εθαυμασαν και αφεντες αυτον απηλθαν pageκαι ακουϲαντεϲ εθαυμαϲαν και αφετεϲ αυτον απηλθο pageκαι ακουσαντες εθαυμασαν και αφεντες αυτον απηλθαν pageWhen they had heard these words, they marvelled, and left him, and went their way.
23εν εκεινη τη ημερα προσηλθον αυτω σαδδουκαιοι λεγοντες μη ειναι αναστασιν και επηρωτησαν αυτον pageκαι εν εκινη τη ημερα προϲηλθον ϲαδδουκαιοι λεγοντεϲ μη ειναι αναϲταϲιν και επηρωτηϲαν αυτον pageεν εκεινη τη ημερα · προσηλθον αυτω σαδδουκαιοι λεγοντες · μη ειναι αναστασιν και επηρωτησαν αυτον pageThe same day came to him the Sadducees, which say that there is no resurrection, and asked him,
24λεγοντες διδασκαλε μωυσης ειπεν εαν τις αποθανη μη εχων τεκνα επιγαμβρευσει ο αδελφος αυτου την γυναικα αυτου και αναστησει σπερμα τω αδελφω αυτου pageλεγοντεϲ διδαϲκαλε μωϲηϲ ειπεν · εαν τιϲ αποθανη μη εχων τεκνα επιγαμβρευϲι ο αδελφοϲ αυτου τη γυνεκα αυτου και αναϲτηϲι ϲπερμα τω αδελφω αυτου pageλεγοντες διδασκαλε μωυσης ειπεν · εαν τις αποθανη μη εχων τεκνα · ινα επιγαμβρευσει ο αδελφος αυτου · και αναστησει σπερμα τω αδελφω αυτου pageSaying, Master, Moses said, If a man die, having no children, his brother shall marry his wife, and raise up seed unto his brother.
25ησαν δε παρ ημιν επτα αδελφοι και ο πρωτος γημας ετελευτησεν και μη εχων σπερμα αφηκεν την γυναικα αυτου τω αδελφω αυτου pageηϲαν δε παρ ημιν επτα αδελφοι και ο πρωτοϲ γημαϲ ετελευτηϲεν και μη εχων ϲπερμα αφηκεν την γυνεκα αυτου τω αδελφω αυτου pageησαν παρ ημειν επτα αδελφοι και ο πρωτος γαμησας ετελευτησεν και μη εχων σπερμα · αφηκεν την γυναικα αυτου τω αδελφω αυτου · pageNow there were with us seven brethren: and the first, when he had married a wife, deceased, and, having no issue, left his wife unto his brother:
26ομοιως και ο δευτερος και ο τριτος εως των επτα pageομοιωϲ και ο δευτεροϲ και ο τριτοϲ εωϲ των επτα pageομοιως και ο δευτερος και ο τριτος · εως των επτα pageLikewise the second also, and the third, unto the seventh.
27υστερον δε παντων απεθανεν η γυνη pageϋϲτερον δε παντω απεθανεν η γυνη pageυστερον δε παντων · απεθανεν και η γυνη pageAnd last of all the woman died also.
28εν τη αναστασει ουν τινος των επτα εσται γυνη παντες γαρ εσχον αυτην pageεν τη αναϲταϲι ου τινοϲ των επτα εϲτε γυνη παντεϲ γαρ εϲχον αυτην pageεν τη αναστασει ουν τινος εστε των επτα γυνη παντες γαρ εσχον αυτην pageTherefore in the resurrection whose wife shall she be of the seven? for they all had her.
29αποκριθεις δε ο ις ειπεν αυτοις πλανασθε μη ειδοτες τας γραφας μηδε την δυναμιν του θυ pageκαι αποκριθιϲ ο ιϲ ειπεν αυτοιϲ πλαναϲθαι μη ϊδοτεϲ ταϲ γραφαϲ μηδε την δυναμιν του θυ pageαποκρειθεις δε ο ιης ειπεν αυτοις · πλανασθαι μη ειδοτες τας γραφας · μηδε την δυναμιν του θυ pageJesus answered and said unto them, Ye do err, not knowing the scriptures, nor the power of God.
30εν γαρ τη αναστασει ουτε γαμουσιν ουτε γαμιζονται αλλ ως αγγελοι εν τω ουρανω εισιν pageεν γαρ τη αναϲταϲι ουτε γαμουϲι ουτε γαμιζονται αλλ ωϲ αγγελοι θυ εν τω ουνω ειϲιν pageεν γαρ τη αναστασει ουτε γαμουσιν ουτε γαμειζονται αλλα ως αγγελοι εν ουρανω εισιν pageFor in the resurrection they neither marry, nor are given in marriage, but are as the angels of God in heaven.
31περι δε της αναστασεως των νεκρων ουκ ανεγνωτε το ρηθεν υμιν υπο του θυ λεγοντος pageπερι δε τηϲ αναϲταϲεωϲ των νεκρω ουκ ανεγνωτε το ρηθεν ϋμιν ϋπο του θυ λεγοντοϲ pageπερι δε της αναστασεως των νεκρων ουκ ανεγνωτε το ρηθεν υμειν υπο του θυ λεγοντος · pageBut as touching the resurrection of the dead, have ye not read that which was spoken unto you by God, saying,
32εγω ειμι ο θς αβρααμ και ο θς ισαακ και ο θς ιακωβ ουκ εστιν ο θς νεκρων αλλα ζωντων pageεγω ειμι ο θϲ αβρααμ και θϲ ϊϲακ και θϲ ϊακωβ ουκ εϲτιν θϲ νεκρων αλλα ζωντων pageεγω ειμι ο θς αβρααμ και ο θς ισακ · και ο θς ιακωβ ουκ εστιν θς νεκρων αλλα ζωντων pageI am the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob? God is not the God of the dead, but of the living.
33και ακουσαντες οι οχλοι εξεπλησσοντο επι τη διδαχη αυτου pageκαι ακουϲαντεϲ οι οχλοι εξεπληϲϲοτο επι τη διδαχη αυτου : pageκαι ακουσαντες οι οχλοι εξεπλησσοντο επι τη διδαχη αυτου · pageAnd when the multitude heard this, they were astonished at his doctrine.
34οι δε φαρεισαιοι ακουσαντες οτι εφειμωσεν τους σαδδουκαιους συνηχθησαν επι το αυτο pageοι δε φαριϲεοι ακουϲαντεϲ οτι εφιμωϲε τουϲ ϲαδδουκεουϲ ϲυνηχθηϲαν επι το αυτο pageοι δε φαρεισαιοι ακουσαντες οτι εφειμωσεν τους σαδδουκαιους συνηχθησαν επ αυτον pageBut when the Pharisees had heard that he had put the Sadducees to silence, they were gathered together.
35και επηρωτησεν εις εξ αυτων νομικος πειραζων αυτον pageκαι επηρωτηϲεν ειϲ εξ αυτων νομικοϲ πιραζων αυτο pageκαι επηρωτησεν εις εξ αυτων νομικος πειραζων αυτον και λεγων pageThen one of them, which was a lawyer, asked him a question, tempting him, and saying,
36διδασκαλε ποια εντολη μεγαλη εν τω νομω pageδιδαϲκαλε ποια ετολη μεγαλη εν τω νομω pageδιδασκαλε ποια εντολη εν τω νομω μεγαλη pageMaster, which is the great commandment in the law?
37ο δε εφη αυτω αγαπησεις κν τον θν σου εν ολη καρδια σου και εν ολη ψυχη σου και εν ολη τη διανοια σου pageο δε εφη αυτω · αγαπηϲιϲ κν τον θν ϲου εν ολη καρδια ϲου και εν ολη τη ψυχη ϲου και εν ολη τη διανοια ϲου pageεφη αυτω ιης αγαπησεις κν τον θν σου εν ολη τη καρδεια σου · και εν ολη τη ψυχη σου και εν ολη τη διανοια σου · pageJesus said unto him, Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy mind.
38αυτη εστιν η μεγαλη και πρωτη εντολη pageαυτη εϲτιν η μεγαλη και πρωτη εντολη pageαυτη εστιν μεγαλη και πρωτη εντολη pageThis is the first and great commandment.
39δευτερα ομοιως αγαπησις τον πλησιον σου ως σεαυτον pageδευτερα ομοια αυτη αγαπηϲιϲ τον πληϲιον ϲου ωϲ ϲεαυτον pageδευτερα δε ομοια ταυτη αγαπησεις τον πλησιον σου ως σεαυτον pageAnd the second is like unto it, Thou shalt love thy neighbour as thyself.
40εν ταυταις ταις δυσιν εντολαις ολος ο νομος κρεμαται και οι προφηται pageεν ταυτεϲ τεϲ δυϲι εντολεϲ ο νομοϲ κρεμαται και οι προφητε pageεν ταυταις ταις δυσιν εντολαις ολος ο νομος κρεμαται και οι προφηται pageOn these two commandments hang all the law and the prophets.
41συνηγμενων δε των φαρεισαιων επηρωτησεν αυτους ο ις pageϲυνηγμενων δε των φαριϲεων επηρωτηϲεν αυτουϲ ο ιϲ pageσυνηγμενων δε των φαρισαιων επηρωτησεν αυτους ο ιης pageWhile the Pharisees were gathered together, Jesus asked them,
42λεγων τι υμιν δοκει περι του χυ τινος υιος εστιν λεγουσιν αυτω του δαυειδ pageλεγων τι ϋμι δοκι περι του χυ τινοϲ υϲ εϲτιν λεγουϲιν αυτω δαδ pageλεγων τι υμειν δοκει περι του χρυ · τινος υιος εστιν λεγουσιν αυτω του δαυειδ pageSaying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David.
43λεγει αυτοις πως ουν δαυειδ εν πνι καλει αυτον αυτον κν λεγων pageλεγι αυτοιϲ πωϲ ουν δαδ εν πνι καλι κν αυτον λεγων pageλεγει αυτοις πως ουν δαυειδ εν πνι καλει αυτον κν λεγων pageHe saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying,
44ειπεν κς τω κω μου καθου εκ δεξιων μου εως αν θω τους εχθρους σου υποκατω των ποδων σου pageειπεν κϲ τω κω μ(ου) καθου εκ δεξιων μου εωϲ αν θω τουϲ εχθρουϲ ϲου ϋποκατω των ποδων ϲου pageειπεν κς τω κω μου · καθου εκ δεξιων μου εως αν θω τους εκθρους σου υποκατω των ποδων σου pageThe LORD said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool?
45ει ουν δαυειδ καλει αυτον κν πως υιος αυτου εστιν pageει ουν δαδ καλι αυτον κν πωϲ υϲ αυτου εϲτιν pageει ουν δαυειδ εν πνι καλει αυτον κν πως υιος αυτου εστιν · pageIf David then call him Lord, how is he his son?
46και ουδεις εδυνατο αποκριθηναι αυτω λογον ουδε ετολμησεν τις απ εκεινης της ημερας επερωτησαι αυτον ουκετι pageκαι ουδειϲ εδυνατο αποκριθηνε αυτω λογον ουδε ετολμηϲεν τιϲ απ εκινηϲ τηϲ ημεραϲ επερωτηϲε αυτον ουκετι pageκαι ουδεις εδυνατο αποκρειθηναι αυτω λογον ουδε ετολμησεν τις · απ εκεινης της ωρας επερωτησε αυτον ουκετι · pageAnd no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions.