Christian

Acts, Chapter 25

Acts, Chapter 25
Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors,
Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) · Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

Introduction

This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:

  1. Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 314.
  2. Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
  3. English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
Manuscript: Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors — page scan from Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com).
Original text: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription (public domain).
English translation: King James Version (1611) (public domain).
Verify: The scan image is the physical evidence. The original-language text is verifiable against the scan. The English translation is checkable against the original. Click any Greek, Hebrew, or Latin word for morphological analysis.
Challenge: Submit a correction to contact@theosislibrary.com.
Greek (Codex Sinaiticus transcription) / English (KJV) original and English translation, with manuscript scans.
§25.1-8 · Acts 25:1-8
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-25-Q88_6v_B656.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

1φηϲτοϲ ουν επιβαϲ τη επαρχιω μετα τριϲ ημεραϲ ανεβη ειϲ ϊεροϲολυμα απο καιϲαριαϲ 2ενεφανιϲαν τε αυτω οι αρχϊερειϲ και οι πρωτοι των ϊουδεων κατα του παυλου και παρεκαλουν αυτον 3αιτουμενοι χαριν κατ αυτου οπωϲ μεταπεμψηται αυτον ειϲ ϊερουϲαλημʼ ενεδραν ποιουντεϲ ανελειν αυτον κατα την οδον 4ο μεν ουν φηϲτοϲ απεκριθη τηριϲθαι τον παυλον ειϲ καιϲαριαν εαυτο δε μελλιν εν ταχει εκπορευεϲθαι 5οι ουν εν ημιν φηϲιν δυνατοι καταβαντεϲ ει τι εϲτι εν τω ανδρι ατοπο κατηγοριτωϲαν αυτου · 6διατριψαϲ δε εν αυτοιϲ ου πλειουϲ ημεραϲ οκτω η δεκα καταβαϲ ειϲ κεϲαριαν τη επαυριον καθιϲαϲ επι του βηματοϲ εκελευϲεν τον παυλον προαχθηναι · 7παραγενομενου δε αυτου περιεϲτηϲαν αυτον οι απο ϊεροϲολυμω καταβεβηκοτεϲ ϊουδαιοι πολλα και βαρεα αιτιωματα καταφεροντεϲ α ουκ ϊϲχυϲαν αποδιξαι 8του παυλου απολογουμενου οτι ουτε ειϲ τον νομον των ϊουδαιω ουτε ειϲ το ϊερον ουτε ειϲ καιϲαρα τι ημαρτον ·

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

1Φῆστος οὖν ἐπιβὰς τῇ ἐπαρχείῳ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπὸ Καισαρίας, 2ἐνεφάνισάν τε αὐτῷ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρῶτοι τῶν Ἰουδαίων κατὰ τοῦ Παύλου, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν 3αἰτούμενοι χάριν κατ’ αὐτοῦ ὅπως μεταπέμψηται αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ, ἐνέδραν ποιοῦντες ἀνελεῖν αὐτὸν κατὰ τὴν ὁδόν. 4ὁ μὲν οὖν Φῆστος ἀπεκρίθη τηρεῖσθαι τὸν Παῦλον εἰς Καισάριαν, ἑαυτὸν δὲ μέλλειν ἐν τάχει ἐκπορεύεσθαι· 5οἱ οὖν ἐν ὑμῖν, φησίν, δυνατοὶ συνκαταβάντες εἴ τί ἐστιν ἐν τῷ ἀνδρὶ ἄτοπον κατηγορείτωσαν αὐτοῦ. 6διατρίψας δὲ ἐν αὐτοῖς ἡμέρας οὐ πλείους ὀκτὼ ἢ δέκα, καταβὰς εἰς Καισάριαν, τῇ ἐπαύριον καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος ἐκέλευσεν τὸν Παῦλον ἀχθῆναι. 7παραγενομένου δὲ αὐτοῦ περιέστησαν αὐτὸν οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβεβηκότες Ἰουδαῖοι, πολλὰ καὶ βαρέα αἰτιώματα καταφέροντες ἃ οὐκ ἴσχυον ἀποδεῖξαι, 8τοῦ Παύλου ἀπολογουμένου ὅτι οὔτε εἰς τὸν νόμον τῶν Ἰουδαίων οὔτε εἰς τὸ ἱερὸν οὔτε εἰς Καίσαρά τι ἥμαρτον.

English · King James Version (1611)

1Now when Festus was come into the province, after three days he ascended from Caesarea to Jerusalem. 2Then the high priest and the chief of the Jews informed him against Paul, and besought him, 3And desired favour against him, that he would send for him to Jerusalem, laying wait in the way to kill him. 4But Festus answered, that Paul should be kept at Caesarea, and that he himself would depart shortly thither. 5Let them therefore, said he, which among you are able, go down with me, and accuse this man, if there be any wickedness in him. 6And when he had tarried among them more than ten days, he went down unto Caesarea; and the next day sitting on the judgment seat commanded Paul to be brought. 7And when he was come, the Jews which came down from Jerusalem stood round about, and laid many and grievous complaints against Paul, which they could not prove. 8While he answered for himself, Neither against the law of the Jews, neither against the temple, nor yet against Caesar, have I offended any thing at all.

§25.9-16 · Acts 25:9-16
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-25-Q88_6v_B656.jpg Scan sinaiticus-folios/acts-26-Q88_7r_B657.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

9ο φηϲτοϲ δε θελω τοιϲ ϊουδαιοιϲ χαριν καταθεϲθαι αποκριθειϲ τω παυλω ειπεν θελειϲ ειϲ ϊεροϲολυμα αναβαϲ εκει περι τουτων κριθηναι επ εμου · 10ειπεν δε ο παυλοϲ εϲτωϲ επι του βηματοϲ καιϲαροϲ ειμι ου με δι κρινεϲθαι ϊουδαιουϲ ουδεν ηδικηκα ωϲ και ϲυ καλλιον επιγινωϲκειϲ 11ει μεν ουν αδικω και αξιον θανατου πεπραχα τι ου παραιτουμε το αποθανιν ει δε ουδεν εϲτιν ω ουτοι κατηγορουϲιν μου ουδειϲ με δυναται αυτοιϲ χαριϲαϲθαι καιϲαρα επικαλουμαι 12τοτε ο φηϲτοϲ ϲυνλαληϲαϲ μετα του ϲυμβουλιου · απε κριθη καιϲαρα επικεκληϲαι επι καιϲαρα πορευϲη13ημερων δε διαγενομενων τινων αγριππαϲ ο βαϲιλευϲ και βερνικη κατητηϲαν ειϲ καιϲαριαν αϲπαϲαμενοι τον φηϲτον 14ωϲ δε πλειουϲ ημεραϲ διετριβον εκει ο φηϲτοϲ τω βαϲιλει ανεθετο τα κατα τον παυλο λεγων · ανηρ τιϲ εϲτιν καταλελιμμενοϲ ϋπο φηλικοϲ δεϲμιοϲ 15περι ου γενομενου μου ϊϲ ϊεροϲολυμα ενεφανιϲαν οι αρχϊερειϲ και οι πρεϲβυτεροι τω ϊουδαιων αιτουμενοι κατ αυτου καταδικην 16προϲ ουϲ απεκριθην οτι ουκ εϲτιν εθοϲ ρωμαιοιϲ χαριζεϲθαι τινα ανθρωπον πριν η ο κατηγορουμενοϲ εχοι κατα προϲωπον τουϲ κατηγορουϲ τοπον τε απολογιαϲ λαβοι περι του εγκληματοϲ

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

9ὁ Φῆστος δὲ θέλων τοῖς Ἰουδαίοις χάριν καταθέσθαι ἀποκριθεὶς τῷ Παύλῳ εἶπεν, θέλεις εἰς Ἱεροσόλυμα ἀναβὰς ἐκεῖ περὶ τούτων κριθῆναι ἐπ’ ἐμοῦ; 10εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος· ἑστὼς ἐπὶ τοῦ βήματος Καίσαρός εἰμι, οὗ με δεῖ κρίνεσθαι. Ἰουδαίους οὐδὲν ἠδίκηκα, ὡς καὶ σὺ κάλλιον ἐπιγινώσκεις. 11εἰ μὲν οὖν ἀδικῶ καὶ ἄξιον θανάτου πέπραχά τι, οὐ παραιτοῦμαι τὸ ἀποθανεῖν· εἰ δὲ οὐδέν ἐστιν ὧν οὗτοι κατηγοροῦσίν μου, οὐδείς με δύναται αὐτοῖς χαρίσασθαι· Καίσαρα ἐπικαλοῦμαι. 12τότε ὁ Φῆστος συνλαλήσας μετὰ τοῦ συμβουλίου ἀπεκρίθη, Καίσαρα ἐπικέκλησαι, ἐπὶ Καίσαρα πορεύσῃ. 13Ἡμερῶν δὲ διαγενομένων τινῶν Ἀγρίππας ὁ βασιλεὺς καὶ Βερνίκη κατήντησαν εἰς Καισάριαν ἀσπασάμενοι τὸν Φῆστον. 14ὡς δὲ πλείους ἡμέρας διέτριβον ἐκεῖ, ὁ Φῆστος τῷ βασιλεῖ ἀνέθετο τὰ κατὰ τὸν Παῦλον λέγων, ἀνήρ τίς ἐστιν καταλελειμμένος ὑπὸ Φήλικος δέσμιος, 15περὶ οὗ γενομένου μου εἰς Ἱεροσόλυμα ἐνεφάνισαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῶν Ἰουδαίων, αἰτούμενοι κατ’ αὐτοῦ καταδίκην· 16πρὸς οὓς ἀπεκρίθην ὅτι οὐκ ἔστιν ἔθος Ῥωμαίοις χαρίζεσθαί τινα ἄνθρωπον πρὶν ἢ ὁ κατηγορούμενος κατὰ πρόσωπον ἔχοι τοὺς κατηγόρους τόπον τε ἀπολογίας λάβοι περὶ τοῦ ἐγκλήματος.

English · King James Version (1611)

9But Festus, willing to do the Jews a pleasure, answered Paul, and said, Wilt thou go up to Jerusalem, and there be judged of these things before me? 10Then said Paul, I stand at Caesar’s judgment seat, where I ought to be judged: to the Jews have I done no wrong, as thou very well knowest. 11For if I be an offender, or have committed any thing worthy of death, I refuse not to die: but if there be none of these things whereof these accuse me, no man may deliver me unto them. I appeal unto Caesar. 12Then Festus, when he had conferred with the council, answered, Hast thou appealed unto Caesar? unto Caesar shalt thou go. 13And after certain days king Agrippa and Bernice came unto Caesarea to salute Festus. 14And when they had been there many days, Festus declared Paul’s cause unto the king, saying, There is a certain man left in bonds by Felix: 15About whom, when I was at Jerusalem, the chief priests and the elders of the Jews informed me, desiring to have judgment against him. 16To whom I answered, It is not the manner of the Romans to deliver any man to die, before that he which is accused have the accusers face to face, and have licence to answer for himself concerning the crime laid against him.

§25.17-24 · Acts 25:17-24
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-26-Q88_7r_B657.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

17ϲυνελθοντων ουν αυτων ενθαδε αναβολην μηδεμια ποιηϲαμενοι τη εξηϲ καθιϲαϲ επι του βηματοϲ εκελευϲα αχθηναι τον αδρα 18περι ου ϲταθεντεϲ οι κατηγοροι ουδεμιαν αιτιαν εφερον ων εγω ϋπενοουν πονηρα 19ζητηματα δε τινα περι τηϲ ϊδιαϲ διϲιδαιμονιαϲ ειχον προϲ αυτον και περι τινοϲ ιυ τεθνηκοτοϲ ον εφαϲκεν ο παυλοϲ ζην 20απορουμενοϲ δε εγω την περι τουτων ζητηϲιν ελεγο ει βουλοιτο κρινεϲθαι ειϲ ϊεροϲολυμα κακει κρινεϲθαι περι τουτων 21του δε παυλου επικαλεϲαμενου τηρηθηναι αυτον ειϲ την του ϲεβαϲτου διαγνωϲιν εκελευϲα τηριϲθαι αυτον εωϲ ου αναπεμψω αυτον προϲ καιϲαρα 22αγριππαϲ δε προϲ το φηϲτον εβουλομη και αυτοϲ του ανθρωπου ακουϲαι · αυριον φηϲιν ακουϲη αυτου · 23τη ουν επαυριον ελθοντοϲ του αγριππα και τηϲ βερνικηϲ μετα πολληϲ φανταϲιαϲ και ειϲελθοντων ειϲ το ακρωτηριον ϲυν τε χιλιαρχοιϲ και ανδραϲι τοιϲ κατ εξοχην τηϲ πολεωϲ και κελευϲαντοϲ του φηϲτου ηχθη ο παυλοϲ · 24και φηϲιν ο φηϲτοϲ αγριππα βαϲιλευ και παντεϲ οι ϲυνπαροντεϲ ημιν αδρεϲ θεωρειτε τουτο περι ου απαν το πληθοϲ των ϊουδαιω ενετυχον μοι εν τε ϊεροϲολυμοιϲ και ενθαδε βοωτεϲ μη δειν αυτο ζην μηκετι ·

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

17συνελθόντων οὖν αὐτῶν ἐνθάδε ἀναβολὴν μηδεμίαν ποιησάμενος τῇ ἑξῆς καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος ἐκέλευσα ἀχθῆναι τὸν ἄνδρα· 18περὶ οὗ σταθέντες οἱ κατήγοροι οὐδεμίαν αἰτίαν ἔφερον ὧν ἐγὼ ὑπενόουν πονηράν, 19ζητήματα δέ τινα περὶ τῆς ἰδίας δεισιδαιμονίας εἶχον πρὸς αὐτὸν καὶ περί τινος Ἰησοῦ τεθνηκότος, ὃν ἔφασκεν ὁ Παῦλος ζῆν. 20ἀπορούμενος δὲ ἐγὼ τὴν περὶ τούτων ζήτησιν ἔλεγον εἰ βούλοιτο πορεύεσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα κἀκεῖ κρίνεσθαι περὶ τούτων. 21τοῦ δὲ Παύλου ἐπικαλεσαμένου τηρηθῆναι αὐτὸν εἰς τὴν τοῦ Σεβαστοῦ διάγνωσιν, ἐκέλευσα τηρεῖσθαι αὐτὸν ἕως οὗ ἀναπέμψω αὐτὸν πρὸς Καίσαρα. 22Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Φῆστον, ἐβουλόμην καὶ αὐτὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀκοῦσαι. αὔριον, φησίν, ἀκούσῃ αὐτοῦ. 23Τῇ οὖν ἐπαύριον ἐλθόντος τοῦ Ἀγρίππα καὶ τῆς Βερνίκης μετὰ πολλῆς φαντασίας καὶ εἰσελθόντων εἰς τὸ ἀκροατήριον σύν τε χιλιάρχοις καὶ ἀνδράσιν τοῖς κατ’ ἐξοχὴν τῆς πόλεως, καὶ κελεύσαντος τοῦ Φήστου ἤχθη ὁ Παῦλος. 24καί φησιν ὁ Φῆστος· Ἀγρίππα βασιλεῦ καὶ πάντες οἱ συνπαρόντες ἡμῖν ἄνδρες, θεωρεῖτε τοῦτον περὶ οὗ ἅπαν τὸ πλῆθος τῶν Ἰουδαίων ἐνέτυχόν μοι ἔν τε Ἱεροσολύμοις καὶ ἐνθάδε, βοῶντες μὴ δεῖν αὐτὸν ζῆν μηκέτι.

English · King James Version (1611)

17Therefore, when they were come hither, without any delay on the morrow I sat on the judgment seat, and commanded the man to be brought forth. 18Against whom when the accusers stood up, they brought none accusation of such things as I supposed: 19But had certain questions against him of their own superstition, and of one Jesus, which was dead, whom Paul affirmed to be alive. 20And because I doubted of such manner of questions, I asked him whether he would go to Jerusalem, and there be judged of these matters. 21But when Paul had appealed to be reserved unto the hearing of Augustus, I commanded him to be kept till I might send him to Caesar. 22Then Agrippa said unto Festus, I would also hear the man myself. To morrow, said he, thou shalt hear him. 23And on the morrow, when Agrippa was come, and Bernice, with great pomp, and was entered into the place of hearing, with the chief captains, and principal men of the city, at Festus’ commandment Paul was brought forth. 24And Festus said, King Agrippa, and all men which are here present with us, ye see this man, about whom all the multitude of the Jews have dealt with me, both at Jerusalem, and also here, crying that he ought not to live any longer.

§25.25-27 · Acts 25:25-27
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-26-Q88_7r_B657.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

25εγω δε καταλαβομενοϲ μηδεν αξιον θανατου αυτον πεπραχεναι αυτου δε τουτου επικαλεϲαμενου τον ϲεβαϲτο εκρινα πεμπιν 26περι ου αϲφαλεϲ τι γραψαι τω κυριω ουκ εχω · διο προηγαγον αυτον εφ υμων και μαλιϲτα επι βαϲιλευ αγριππα οπωϲ τηϲ ανακριϲεωϲ γενομενηϲ ϲχω τι γραψω 27αλογον γαρ μοι δοκει πεμποντα δεϲμιον μη και ταϲ κατ αυτου αιτιαϲ ϲημαναι

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

25ἐγὼ δὲ κατελαβόμην μηδὲν ἄξιον αὐτὸν θανάτου πεπραχέναι, αὐτοῦ δὲ τούτου ἐπικαλεσαμένου τὸν Σεβαστὸν ἔκρινα πέμπειν. 26περὶ οὗ ἀσφαλές τι γράψαι τῷ κυρίῳ οὐκ ἔχω· διὸ προήγαγον αὐτὸν ἐφ’ ὑμῶν καὶ μάλιστα ἐπὶ σοῦ, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ὅπως τῆς ἀνακρίσεως γενομένης σχῶ τί γράψω· 27ἄλογον γάρ μοι δοκεῖ πέμποντα δέσμιον μὴ καὶ τὰς κατ’ αὐτοῦ αἰτίας σημᾶναι.

English · King James Version (1611)

25But when I found that he had committed nothing worthy of death, and that he himself hath appealed to Augustus, I have determined to send him. 26Of whom I have no certain thing to write unto my lord. Wherefore I have brought him forth before you, and specially before thee, O king Agrippa, that, after examination had, I might have somewhat to write. 27For it seemeth to me unreasonable to send a prisoner, and not withal to signify the crimes laid against him.

Cite

Source & Cross-References

  • Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
  • Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

previous · next · v cycle view · l back to library