Galatians, Chapter 4
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 279.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1λεγω δε εφ οϲον χρονον ο κληρονομοϲ νηπιοϲ εϲτιν ουδεν διαφερι δουλου κϲ πατων ων 2αλλα υπο επιτροπουϲ εϲτι και οικονομουϲ αχρι τηϲ προθεϲμιαϲ του πατροϲ 3ουτωϲ και ημιϲ οτε ημεν νηπιοι ϋπο τα ϲτοιχια του κοϲμ(ου) ημεθα δεδουλωμενοι 4οτε δε ηλθε το πληρωμα του χρονου εξαπεϲτιλεν ο θϲ τον υν αυτου γενομενον εκ γυναικοϲ γενομενον υπο νομον 5ινα τουϲ υπο νομον εξαγοραϲη ϊνα την υιοθεϲιαν απολαβωμεν 6οτι δε εϲτε ϋϊοι εξαπεϲτιλεν ο θϲ το πνα του ϋϊου αυτου ειϲ ταϲ καρδιαϲ ημων κραζον αββα ο πατηρ 7ωϲτε ουκετι ει δουλοϲ αλλα ϋϊοϲ ει δε υϊοϲ και κληρονομοϲ δια θυ 8αλλα τοτε μεν ουκ ειδοτεϲ θν εδουλευϲατε τοιϲ φυϲει μη ουϲι θεοιϲ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Λέγω δέ, ἐφ’ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου κύριος πάντων ὤν, 2ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶν καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. 3οὕτως καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἤμεθα δεδουλωμένοι· 4ὅτε δὲ ἦλθεν τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, 5ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν. 6ὅτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν, κρᾶζον· Ἀββᾶ ὁ πατήρ. 7ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος ἀλλὰ υἱός· εἰ δὲ υἱός, καὶ κληρονόμος διὰ θεοῦ. 8Ἀλλὰ τότε μὲν οὐκ εἰδότες θεὸν ἐδουλεύσατε τοῖς φύσει μὴ οὖσιν θεοῖς·
1Now I say, That the heir, as long as he is a child, differeth nothing from a servant, though he be lord of all; 2But is under tutors and governors until the time appointed of the father. 3Even so we, when we were children, were in bondage under the elements of the world: 4But when the fulness of the time was come, God sent forth his Son, made of a woman, made under the law, 5To redeem them that were under the law, that we might receive the adoption of sons. 6And because ye are sons, God hath sent forth the Spirit of his Son into your hearts, crying, Abba, Father. 7Wherefore thou art no more a servant, but a son; and if a son, then an heir of God through Christ. 8Howbeit then, when ye knew not God, ye did service unto them which by nature are no gods.
9νυ δε γνοντεϲ θν μαλλον δε γνωϲθεντεϲ υπο θυ πωϲ επιϲτρεφετε παλιν επι τα αϲθενη και πτωχα ϲτοιχια οιϲ παλι ανωθεν δουλευϲε θελετε 10ημεραϲ παρατηρειϲθε και μηναϲ και καιρουϲ και ενιαυτουϲ 11φοβουμαι ϋμαϲ μη πωϲ εικη κεκοπιακα ειϲ ϋμαϲ 12γινεϲθε ωϲ εγω οτι καγω ωϲ ϋμιϲ αδελφοι δεομαι υ̇μων ουδεν με ηδικηϲαται13οιδαται δε οτι δι αϲθενιαν τηϲ ϲαρκοϲ ευηγγελιϲαμην ϋμιν το προτερον 14και τον πιραϲμο ϋμων εν τη ϲαρκι μου εξουθενηϲατε ουδε εξεπτυϲατε αλλ ωϲ αγγελον θυ εδεξαϲθε με ωϲ χν ιν 15που ουν ο μακαριϲμοϲ ϋμων μαρτυρω γαρ υμιν οτι ει δυνατον τουϲ οφθαλμουϲ υμω εξορυξαντεϲ εδωκατε μοι 16ωϲτε εχθροϲ υμω γεγονα αληθευων ϋμιν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
9νῦν δὲ γνόντες θεόν, μᾶλλον δὲ γνωσθέντες ὑπὸ θεοῦ, πῶς ἐπιστρέφετε πάλιν ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχὰ στοιχεῖα, οἷς πάλιν ἄνωθεν δουλεῦσαι θέλετε; 10ἡμέρας παρατηρεῖσθε καὶ μῆνας καὶ καιροὺς καὶ ἐνιαυτούς. 11φοβοῦμαι ὑμᾶς μήπως εἰκῇ κεκοπίακα εἰς ὑμᾶς. 12Γίνεσθε ὡς ἐγώ, ὅτι κἀγὼ ὡς ὑμεῖς, ἀδελφοί, δέομαι ὑμῶν. οὐδέν με ἠδικήσατε· 13οἴδατε δὲ ὅτι δι’ ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς εὐηγγελισάμην ὑμῖν τὸ πρότερον, 14καὶ τὸν πειρασμὸν ὑμῶν ἐν τῇ σαρκί μου οὐκ ἐξουθενήσατε οὐδὲ ἐξεπτύσατε, ἀλλὰ ὡς ἄγγελον θεοῦ ἐδέξασθέ με, ὡς Χριστὸν Ἰησοῦν. 15ποῦ οὖν ὁ μακαρισμὸς ὑμῶν; μαρτυρῶ γὰρ ὑμῖν ὅτι εἰ δυνατὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν ἐξορύξαντες ἐδώκατέ μοι. 16ὥστε ἐχθρὸς ὑμῶν γέγονα ἀληθεύων ὑμῖν;
9But now, after that ye have known God, or rather are known of God, how turn ye again to the weak and beggarly elements, whereunto ye desire again to be in bondage? 10Ye observe days, and months, and times, and years. 11I am afraid of you, lest I have bestowed upon you labour in vain. 12Brethren, I beseech you, be as I am; for I am as ye are: ye have not injured me at all. 13Ye know how through infirmity of the flesh I preached the gospel unto you at the first. 14And my temptation which was in my flesh ye despised not, nor rejected; but received me as an angel of God, even as Christ Jesus. 15Where is then the blessedness ye spake of? for I bear you record, that, if it had been possible, ye would have plucked out your own eyes, and have given them to me. 16Am I therefore become your enemy, because I tell you the truth?
17ζηλουϲιν ϋμαϲ ου καλωϲ αλλα εκκλιϲαι ϋμαϲ θελουϲιν ϊνα αυτουϲ ζηλουτε 18καλον δε ζηλουϲθε εν καλω παντοτε και μη μονον εν τω παρειναι με προϲ υμαϲ 19τεκνα μου ουϲ παλιν ωδινω μεχριϲ ου μορφωθη χϲ εν υμιν 20ηθελον δε παρειναι προϲ ϋμαϲ αρτι και αλλαξαι τη φωνην μου οτι απορουμαι εν υμιν 21λεγετε μοι οι υπο νομον θελοντεϲ ειναι τον νομον ουκ ακουετε 22γεγραπται γαρ οτι αβρααμ δυο υϊουϲ εϲχε ενα εκ τηϲ παιδιϲκηϲ και ενα εκ τηϲ ελευθεραϲ 23αλλ ο μεν εκ τηϲ παιδιϲκηϲ κατα ϲαρκα γεγεννηται ο δε εκ τηϲ ελευθεριαϲ δι επαγγελιαϲ 24ατινα εϲτιν αλληγορουμενα αυται γαρ ειϲιν αι δυο διαθηκαι μια μεν απο ορουϲ ϲινα ειϲ δουλιαν γεννωϲα ητιϲ εϲτιν αγαρ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
17ζηλοῦσιν ὑμᾶς οὐ καλῶς, ἀλλὰ ἐκκλεῖσαι ὑμᾶς θέλουσιν, ἵνα αὐτοὺς ζηλοῦτε. 18καλὸν δὲ ζηλοῦσθαι ἐν καλῷ πάντοτε, καὶ μὴ μόνον ἐν τῷ παρεῖναί με πρὸς ὑμᾶς, 19τέκνα μου, οὓς πάλιν ὠδίνω μέχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν, 20ἤθελον δὲ παρεῖναι πρὸς ὑμᾶς ἄρτι, καὶ ἀλλάξαι τὴν φωνήν μου, ὅτι ἀποροῦμαι ἐν ὑμῖν. 21Λέγετέ μοι, οἱ ὑπὸ νόμον θέλοντες εἶναι, τὸν νόμον οὐκ ἀκούετε; 22γέγραπται γὰρ ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν, ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας. 23ἀλλ’ ὁ μὲν ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται, ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας διὰ τῆς ἐπαγγελίας. 24ἅτινά ἐστιν ἀλληγορούμενα· αὗται γάρ εἰσιν δύο διαθῆκαι, μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινᾶ, εἰς δουλίαν γεννῶσα, ἥτις ἐστὶν Ἄγαρ.
17They zealously affect you, but not well; yea, they would exclude you, that ye might affect them. 18But it is good to be zealously affected always in a good thing, and not only when I am present with you. 19My little children, of whom I travail in birth again until Christ be formed in you, 20I desire to be present with you now, and to change my voice; for I stand in doubt of you. 21Tell me, ye that desire to be under the law, do ye not hear the law? 22For it is written, that Abraham had two sons, the one by a bondmaid, the other by a freewoman. 23But he who was of the bondwoman was born after the flesh; but he of the freewoman was by promise. 24Which things are an allegory: for these are the two covenants; the one from the mount Sinai, which gendereth to bondage, which is Agar.
25το γαρ ϲινα οροϲ εϲτιν ο εν τη αραβια ϲυϲτοιχει δε τη νυν ιηλμ δουλευει γαρ μετα των τεκνων αυτηϲ 26η δε ανω ιηλμ ελευθερα εϲτιν μητηρ ημων 27γεγραπται γαρ ευφραθητι ϲτιρα η ου τικτουϲα ρηξον και βοηϲον η ουκ ωδινουϲα οτι πολλα τα τεκνα τηϲ ερημου μαλλον η τηϲ εχουϲηϲ τον ανδρα 28ημειϲ δε αδελφοι κατα ϊϲακ επαγγελιαϲ τεκνα εϲμεν 29αλλ ωϲπερ τοτε ο κατα ϲαρκα γεννηθειϲ εδιωκε τον κατα πνα ουτωϲ κ(αι) νυν 30αλλα τι λεγει η γραφη εκβαλε την παιδιϲκην και τον υϊον αυτηϲ ου γαρ μη κληρονομηϲει ο υϊοϲ τηϲ παιδιϲκηϲ μετα τηϲ ελευθεραϲ 31διο αδελφοι ουκ εϲμεν πεδιϲκηϲ τεκνα αλλα τηϲ ελευθεραϲ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
25τὸ γὰρ Σινᾶ ὄρος ἐστὶν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ· συνστοιχεῖ δὲ τῇ νῦν Ἱερουσαλήμ, δουλεύει γὰρ μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς. 26ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶν μήτηρ ἡμῶν· 27γέγραπται γάρ, εὐφράνθητι, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα· ῥῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα· ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα. 28ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, κατὰ Ἰσαὰκ ἐπαγγελίας τέκνα ἐστέ. 29ἀλλ’ ὥσπερ τότε ὁ κατὰ σάρκα γεννηθεὶς ἐδίωκεν τὸν κατὰ πνεῦμα, οὕτως καὶ νῦν. 30ἀλλὰ τί λέγει ἡ γραφή; ἔκβαλε τὴν παιδίσκην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς, οὐ γὰρ μὴ κληρονομήσει ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης μετὰ τοῦ υἱοῦ τῆς ἐλευθέρας. 31διό, ἀδελφοί, οὐκ ἐσμὲν παιδίσκης τέκνα ἀλλὰ τῆς ἐλευθέρας.
25For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children. 26But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all. 27For it is written, Rejoice, thou barren that bearest not; break forth and cry, thou that travailest not: for the desolate hath many more children than she which hath an husband. 28Now we, brethren, as Isaac was, are the children of promise. 29But as then he that was born after the flesh persecuted him that was born after the Spirit, even so it is now. 30Nevertheless what saith the scripture? Cast out the bondwoman and her son: for the son of the bondwoman shall not be heir with the son of the free woman. 31So then, brethren, we are not children of the bondwoman, but of the free.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library