Christian

Luke, Chapter 5

Luke, Chapter 5
Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors,
Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) · Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

Introduction

This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:

  1. Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 231.
  2. Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
  3. English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
Manuscript: Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors — page scan from Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com).
Original text: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription (public domain).
English translation: King James Version (1611) (public domain).
Verify: The scan image is the physical evidence. The original-language text is verifiable against the scan. The English translation is checkable against the original. Click any Greek, Hebrew, or Latin word for morphological analysis.
Challenge: Submit a correction to contact@theosislibrary.com.
Greek (Codex Sinaiticus transcription) / English (KJV) original and English translation, with manuscript scans.
§5.1-8 · Luke 5:1-8
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/luke-5-Q77_8r_B489.jpg Scan sinaiticus-folios/luke-5-Q77_8v_B490.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

1εγενετο δε εν τω ϲυναχθηναι τον οχλον και ακουει τον λογον του θυ και αυτοϲ ην εϲτωϲ παρα την γεννηϲαρετʼ · 2και ειδε πλοια εϲτωτα παρα την λιμνην οι δε αλεειϲ αυτων αποβαντεϲ επλυναν τα δικτυα · 3εμβαϲ δε ειϲ εν των πλοιων ο η ϲιμωνοϲ ηρωτηϲεν αυτον απο τηϲ γηϲ επαναγαγιν ολιγον καθιϲαϲ δε εν τω πλοιω εδιδαϲκεν τουϲ οχλουϲ4ωϲ δε επαυϲατο λαλων ειπεν προϲ τον ϲιμωνα επαναγαγε ειϲ το βαθοϲ και χαλαϲατε τα δικτυα ϋμων ειϲ αγραν 5και αποκριθειϲ ειπεν ϲιμων επιϲτατα δι οληϲ νυκτοϲ κοπιαϲαντεϲ ουδεν ελαβομεν επι δε τω ρηματι ϲου χαλαϲω τα δικτυα 6και τουτο ποιηϲατεϲ ϲυνεκλιϲαν πληθοϲ ϊχθυων πολυ διερρηϲϲετο δε τα δικτυα αυτω 7και κατενευϲεν τοιϲ μετοχοιϲ εν τω ετερω πλοιω τουϲ ελθονταϲ ϲυλαμβανεϲθε αυτοιϲ και ηλθαν και επληϲαν αμφοτερα τα πλοια ωϲτε βυθιζεϲθαι αυτα 8ϊδων δε ϲιμων πετροϲ προϲεπεϲεν τοιϲ γοναϲιν ιυ λεγων εξελθε απ εμου οτι ανηρ αμαρτωλοϲ ειμι

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

1Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ καὶ ἀκούειν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, καὶ αὐτὸς ἦν ἑστὼς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, 2καὶ ἴδεν δύο πλοιάρια ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλεεῖς ἀπ’ αὐτῶν ἀποβάντες ἔπλυναν τὰ δίκτυα. 3ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον, καθίσας δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐδίδασκεν τοὺς ὄχλους. 4ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπεν πρὸς τὸν Σίμωνα· ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. 5καὶ ἀποκριθεὶς Σίμων εἶπεν· ἐπιστάτα, δι’ ὅλης νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὰ δίκτυα. 6καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήσσετο δὲ τὰ δίκτυα αὐτῶν. 7καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθαν, καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. 8ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσεν τοῖς γόνασιν Ἰησοῦ λέγων· ἔξελθε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, κύριε.

English · King James Version (1611)

1And it came to pass, that, as the people pressed upon him to hear the word of God, he stood by the lake of Gennesaret, 2And saw two ships standing by the lake: but the fishermen were gone out of them, and were washing their nets. 3And he entered into one of the ships, which was Simon’s, and prayed him that he would thrust out a little from the land. And he sat down, and taught the people out of the ship. 4Now when he had left speaking, he said unto Simon, Launch out into the deep, and let down your nets for a draught. 5And Simon answering said unto him, Master, we have toiled all the night, and have taken nothing: nevertheless at thy word I will let down the net. 6And when they had this done, they inclosed a great multitude of fishes: and their net brake. 7And they beckoned unto their partners, which were in the other ship, that they should come and help them. And they came, and filled both the ships, so that they began to sink. 8When Simon Peter saw it, he fell down at Jesus’ knees, saying, Depart from me; for I am a sinful man, O Lord.

§5.9-16 · Luke 5:9-16
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/luke-5-Q77_8v_B490.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

9θαμβοϲ γαρ περιεϲχεν αυτουϲ και πανταϲ τουϲ ϲυν αυτω επι τη αγρα των ϊχθυων η ϲυνελαβον 10ομοιωϲ δε και ϊακωβοϲ και ϊωαννηϲ οι υϊοι ζεβεδαιου οι ηϲα κοινωνοι τω ϲιμωνι και ειπεν προϲ τον ϲιμωνα ο ιϲ μη φοβου απο του νυν ανθρωπουϲ εϲη ζωγρων 11και καταγαγοντεϲ τα πλοια επι την γην αφετεϲ παντα ηκολουθηϲαν αυτω 12και εγενετο εν τω ειναι αυτον εν μια των πολεω και ϊδου ανηρ πληρηϲ λεπραϲ ϊδων δε τον ιν πεϲων επι προϲωπον εδεηθη αυτου λεγων κε εαν θεληϲ δυναϲαι με καθαριϲαι 13και εκτιναϲ την χειρα ηψατο αυτου εγων θελω καθαριϲθητι και ευθεωϲ α η λεπρα απηλθεν απ αυτου 14και αυτοϲ παρηγγιλεν αυτω μηδενι ειπιν αλλα απελθων προϲενεγκαι περι του καθαριϲμου ϲου καθωϲ προϲεταξεν μωϋϲηϲ ειϲ μαρτυριον αυτοιϲ 15διηρχετο δε μαλλον ο λογοϲ αυτου και ϲυνηρχοντο οχλοι πολλοι ακουειν και θεραπευεϲθαι απο τω αϲθενιων αυτω 16αυτοϲ δε ην ϋποχωρων εν ταιϲ ερημοιϲ και προϲευχομενοϲ

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

9θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον, 10ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. καὶ εἶπεν πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν. 11καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν, ἀφέντες πάντα ἠκολούθησαν αὐτῷ. 12Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν μιᾷ τῶν πόλεων, καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ πλήρης λέπρας· ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν, πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον ἐδεήθη αὐτοῦ λέγων· κύριε, ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι. 13καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ εἰπών· θέλω, καθαρίσθητι. καὶ εὐθέως ἡ λέπρα ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ. 14καὶ αὐτὸς παρήγγειλεν αὐτῷ μηδενὶ εἰπεῖν, ἀλλὰ ἀπελθὼν δεῖξον σεαυτὸν τῷ ἱερεῖ, καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου καθὼς προσέταξεν Μωϋσῆς, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς. 15διήρχετο δὲ μᾶλλον ὁ λόγος περὶ αὐτοῦ, καὶ συνήρχοντο ὄχλοι πολλοὶ ἀκούειν καὶ θεραπεύεσθαι ἀπὸ τῶν ἀσθενειῶν αὐτῶν· 16αὐτὸς δὲ ἦν ὑποχωρῶν ἐν ταῖς ἐρήμοις καὶ προσευχόμενος.

English · King James Version (1611)

9For he was astonished, and all that were with him, at the draught of the fishes which they had taken: 10And so was also James, and John, the sons of Zebedee, which were partners with Simon. And Jesus said unto Simon, Fear not; from henceforth thou shalt catch men. 11And when they had brought their ships to land, they forsook all, and followed him. 12And it came to pass, when he was in a certain city, behold a man full of leprosy: who seeing Jesus fell on his face, and besought him, saying, Lord, if thou wilt, thou canst make me clean. 13And he put forth his hand, and touched him, saying, I will: be thou clean. And immediately the leprosy departed from him. 14And he charged him to tell no man: but go, and shew thyself to the priest, and offer for thy cleansing, according as Moses commanded, for a testimony unto them. 15But so much the more went there a fame abroad of him: and great multitudes came together to hear, and to be healed by him of their infirmities. 16And he withdrew himself into the wilderness, and prayed.

§5.17-24 · Luke 5:17-24
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/luke-5-Q77_8v_B490.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

17και εγενετο εν μια των ημερων και αυτοϲ ην διδαϲκων και ηϲαν καθημενοι φαριϲαιοι και νομοδιδαϲκαλοι ηϲαν εληλυθοτεϲ εκ παϲηϲ κωμηϲ τηϲ γαλιλαιαϲ και ϊουδαιαϲ και ϊερουϲαλημʼ και δυναμιϲ κυ ην ειϲ το ϊαϲθαι αυτον 18και ιδου ανδρεϲ φεροντεϲ ανθρωπο επι κλινηϲ βεβληβλημενον οϲ η παραλελυμενοϲ και εζητουν αυτο ειϲενεγκειν και θειναι ενωπιον αυτου 19και μη ευροντεϲ ποιαϲ ειϲενεγκωϲιν αυτο δια τον οχλον αναβαντεϲ επι το δωμα δια των κεραμων καθηκαν αυτον ϲυν τω κλινιδιω ειϲ το μεϲον εμπροϲθεν του ιυ 20και ϊδων την πιϲτι αυτων ειπεν ανθρωπε αφεωντε ϲου αι αμαρτιαι · 21και ηρξαντο διαλογιζεϲθε οι γραμματιϲ και οι φαριϲαιοι λεγοντεϲ τιϲ εϲτιν ουτοϲ οϲ λαλει βλαϲφημιαϲ τιϲ δυναται αφιεναι αμαρτιαϲ ει μη μονοϲ ο θϲ 22επιγνουϲ δε ο ιϲ τουϲ διαλογιϲμουϲ αυτω αποκριθειϲ ειπε προϲ αυτουϲ τι διαλογιζεϲθε εν ταιϲ καρδιεϲ ϋμων 23τι εϲτιν ευκοπωτερον ειπειν αφεωται ϲου αι αμαρτιαι η ειπειν εγειρε και περιπατι 24ινα δε ειδητε οτι εξουϲιαν εχει ο υϲ του ανθρωπου επι τηϲ γηϲ αφιεναι αμαρτιαϲ ειπεν τω παραλυτικω ϲοι λεγω εγειρε και αρον το κλινιδιον ϲου και πορευου ειϲ τον οικον ϲου

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

17Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν καὶ αὐτὸς ἦν διδάσκων, καὶ ἦσαν καθήμενοι Φαρισαῖοι καὶ νομοδιδάσκαλοι, οἳ ἦσαν ἐληλυθότες ἐκ πάσης κώμης τῆς Γαλιλαίας καὶ Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσαλήμ· καὶ δύναμις κυρίου ἦν εἰς τὸ ἰᾶσθαι αὐτόν. 18καὶ ἰδοὺ ἄνδρες φέροντες ἐπὶ κλίνης ἄνθρωπον ὃς ἦν παραλελυμένος, καὶ ἐζήτουν αὐτὸν εἰσενεγκεῖν καὶ θεῖναι ἐνώπιον αὐτοῦ. 19καὶ μὴ εὑρόντες ποίας εἰσενέγκωσιν αὐτὸν διὰ τὸν ὄχλον, ἀναβάντες ἐπὶ τὸ δῶμα διὰ τῶν κεράμων καθῆκαν αὐτὸν σὺν τῷ κλινιδίῳ εἰς τὸ μέσον ἔμπροσθεν τοῦ Ἰησοῦ. 20καὶ ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπεν· ἄνθρωπε, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. 21καὶ ἤρξαντο διαλογίζεσθαι οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι λέγοντες· τίς ἐστιν οὗτος ὃς λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἁμαρτίας ἀφεῖναι εἰ μὴ μόνος ὁ θεός; 22ἐπιγνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν ἀποκριθεὶς εἶπεν πρὸς αὐτούς· τί διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; 23τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου, ἢ εἰπεῖν· ἔγειρε καὶ περιπάτει; 24ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐξουσίαν ἔχει ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας, εἶπεν τῷ παραλελυμένῳ· σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἄρας τὸ κλινίδιόν σου πορεύου εἰς τὸν οἶκόν σου.

English · King James Version (1611)

17And it came to pass on a certain day, as he was teaching, that there were Pharisees and doctors of the law sitting by, which were come out of every town of Galilee, and Judaea, and Jerusalem: and the power of the Lord was present to heal them. 18And, behold, men brought in a bed a man which was taken with a palsy: and they sought means to bring him in, and to lay him before him. 19And when they could not find by what way they might bring him in because of the multitude, they went upon the housetop, and let him down through the tiling with his couch into the midst before Jesus. 20And when he saw their faith, he said unto him, Man, thy sins are forgiven thee. 21And the scribes and the Pharisees began to reason, saying, Who is this which speaketh blasphemies? Who can forgive sins, but God alone? 22But when Jesus perceived their thoughts, he answering said unto them, What reason ye in your hearts? 23Whether is easier, to say, Thy sins be forgiven thee; or to say, Rise up and walk? 24But that ye may know that the Son of man hath power upon earth to forgive sins, (he said unto the sick of the palsy,) I say unto thee, Arise, and take up thy couch, and go into thine house.

§5.25-32 · Luke 5:25-32
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/luke-5-Q77_8v_B490.jpg Scan sinaiticus-folios/luke-6-Q78_1r_B491.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

25και παραχρημα αναϲταϲ ενωπιον αυτου αραϲ εφ ο κατεκειτο απηλθεν ειϲ τον οικον αυτου δοξαζων τον θν 26και εκϲταϲειϲ ελαβεν απανταϲ και εδοξαζον τον θν και επληϲθηϲαν φοβου λεγοντεϲ οτι ειδομεν παραδοξα ϲημερον 27και μετα ταυτα εξηλθεν και εθεαϲατο τελωνην ονοματι λευειν καθημενον επι το τελωνιον και λεγει αυτω ακολουθι μοι 28και καταλιπων απανταϲ αναϲταϲ ηκολουθηϲεν αυτω 29και εποιηϲεν δοχην μεγαλην λευειϲ εν τω οικω αυτου και ην οχλοϲ πολυϲ τελωνων οι ηϲαν μετ αυτω κατακειμενοι30και εγογγυζον οι φαριϲαιοι και οι γραμματειϲ προϲ τουϲ μαθηταϲ αυτου λεγοντεϲ δια τι μετα των τελωνων κ(αι) αμαρτωλων εϲθιεται και πινετε 31και αποκριθειϲ ο ιϲ ειπεν προϲ αυτουϲ ου χριαν εχουϲιν οι υγιαινοντεϲ ϊατρου αλλʼ οι κακωϲ εχοντεϲ 32ουκ εληλυθα καλεϲαι δικαιουϲ αλλα αϲεβειϲ ειϲ μετανοιαν

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

25καὶ παραχρῆμα ἀναστὰς ἐνώπιον αὐτῶν, ἄρας ἐφ’ ὃ κατέκειτο, ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ δοξάζων τὸν θεόν. 26καὶ ἔκστασις ἔλαβεν ἅπαντας, καὶ ἐδόξαζον τὸν θεόν, καὶ ἐπλήσθησαν φόβου λέγοντες ὅτι εἴδομεν παράδοξα σήμερον. 27Καὶ μετὰ ταῦτα ἐξῆλθεν, καὶ ἐθεάσατο τελώνην ὀνόματι Λευεὶν καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. 28καὶ καταλιπὼν πάντα ἀναστὰς ἠκολούθει αὐτῷ. 29καὶ ἐποίησεν δοχὴν μεγάλην Λευεὶς αὐτῷ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ· καὶ ἦν ὄχλος πολὺς τελωνῶν καὶ ἄλλων οἳ ἦσαν μετ’ αὐτῶν κατακείμενοι. 30καὶ ἐγόγγυζον οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς αὐτῶν πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγοντες· διατί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίετε καὶ πίνετε; 31καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτούς· οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ὑγιαίνοντες ἰατροῦ ἀλλὰ οἱ κακῶς ἔχοντες· 32οὐκ ἐλήλυθα καλέσαι δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.

English · King James Version (1611)

25And immediately he rose up before them, and took up that whereon he lay, and departed to his own house, glorifying God. 26And they were all amazed, and they glorified God, and were filled with fear, saying, We have seen strange things to day. 27And after these things he went forth, and saw a publican, named Levi, sitting at the receipt of custom: and he said unto him, Follow me. 28And he left all, rose up, and followed him. 29And Levi made him a great feast in his own house: and there was a great company of publicans and of others that sat down with them. 30But their scribes and Pharisees murmured against his disciples, saying, Why do ye eat and drink with publicans and sinners? 31And Jesus answering said unto them, They that are whole need not a physician; but they that are sick. 32I came not to call the righteous, but sinners to repentance.

§5.33-39 · Luke 5:33-39
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/luke-6-Q78_1r_B491.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

33οι δε ειπον προϲ αυτον δια τι οι μαθηται ϊωαννου νηϲτευουϲιν πυκνα και δεηϲειϲ ποιουνται ˙ ομοιωϲ και οι των φαριϲαιων οι δε ϲοι εϲθι̣ουϲιν και πινουϲιν 34ο δε ιϲ ειπεν προϲ αυτουϲ μη δυναται οι ϋιοι του νυμφωνοϲ εν ω ο νυμφιοϲ μετ αυτων εϲτιν νηϲτευειν 35ελευϲονται δε ημεραι οταν απαρθη απ αυτων ο νυμφιοϲ και τοτε νηϲτευϲουϲιν εν εκειναιϲ ταιϲ ημεραιϲ ˙ 36ελεγεν προϲ αυτουϲ παραβολην οτι ουδιϲ επιβλημα απο ϊματιου καινου ϲχιϲαϲ επιβαλλει επι ϊματιον παλαιον ει δε μη γε το καινον ϲχιϲει και τω παλαιω ου ϲυμφωνηϲει το επιβλημα το απο του καινου 37και ουδειϲ βαλλει οινον νεον ειϲ αϲκουϲ παλαιουϲ ει δε μη γε ρηξει ο οινοϲ τουϲ αϲκουϲ και αυτοϲ εκχυθηϲεται και οι αϲκοι απολουται 38αλλα οινον νεον ειϲ αϲκουϲ καινουϲ βαλλουϲιν 39και ουδιϲ πιων παλαιον θελει νεον λεγει γαρ ο παλαιοϲ χρηϲτοϲ εϲτιν

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

33Οἱ δὲ εἶπαν πρὸς αὐτόν· οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου νηστεύουσιν πυκνὰ καὶ δεήσεις ποιοῦνται, ὁμοίως καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων, οἱ δὲ σοὶ ἐσθίουσιν καὶ πίνουσιν. 34ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτούς, μὴ δύνασθε τοὺς υἱοὺς τοῦ νυμφῶνος, ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστιν, ποιῆσαι νηστεῦσαι; 35ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι, καὶ ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος, τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις. 36Ἔλεγεν δὲ καὶ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς ὅτι οὐδεὶς ἐπίβλημα ἀπὸ ἱματίου καινοῦ σχίσας ἐπιβάλλει ἐπὶ ἱμάτιον παλαιόν· εἰ δὲ μήγε, καὶ τὸ καινὸν σχίσει καὶ τῷ παλαιῷ οὐ συμφωνήσει τὸ ἐπίβλημα τὸ ἀπὸ τοῦ καινοῦ. 37καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μήγε, ῥήξει ὁ οἶνος ὁ νέος τοὺς ἀσκούς, καὶ αὐτὸς ἐκχυθήσεται καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται· 38ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον. 39καὶ οὐδεὶς πιὼν παλαιὸν θέλει νέον· λέγει γάρ· ὁ παλαιὸς χρηστός ἐστιν.

English · King James Version (1611)

33And they said unto him, Why do the disciples of John fast often, and make prayers, and likewise the disciples of the Pharisees; but thine eat and drink? 34And he said unto them, Can ye make the children of the bridechamber fast, while the bridegroom is with them? 35But the days will come, when the bridegroom shall be taken away from them, and then shall they fast in those days. 36And he spake also a parable unto them; No man putteth a piece of a new garment upon an old; if otherwise, then both the new maketh a rent, and the piece that was taken out of the new agreeth not with the old. 37And no man putteth new wine into old bottles; else the new wine will burst the bottles, and be spilled, and the bottles shall perish. 38But new wine must be put into new bottles; and both are preserved. 39No man also having drunk old wine straightway desireth new: for he saith, The old is better.

Cite

Source & Cross-References

  • Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
  • Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

previous · next · v cycle view · l back to library