Christian

Matthew, Chapter 25

Matthew, Chapter 25
Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors,
Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) · Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

Introduction

This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:

  1. Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 214.
  2. Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
  3. English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
Manuscript: Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors — page scan from Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com).
Original text: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription (public domain).
English translation: King James Version (1611) (public domain).
Verify: The scan image is the physical evidence. The original-language text is verifiable against the scan. The English translation is checkable against the original. Click any Greek, Hebrew, or Latin word for morphological analysis.
Challenge: Submit a correction to contact@theosislibrary.com.
Greek (Codex Sinaiticus transcription) / English (KJV) original and English translation, with manuscript scans.
§25.1-10 · Matthew 25:1-10
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/matt-25-Q75_7r_B455.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

1τοτε ομοιωθηϲεται η βαϲιλεια των ουρανων δεκα παρθενοιϲ αιτινεϲ λαβουϲαι ταϲ λαμπαδαϲ αυτων εξηλθον ειϲ ϋπαντηϲιν του νυμφιου 2πεντε δε εξ αυτων ηϲαν μωραι και πεντε > φρονιμοι 3αι γαρ μωραι λαβουϲαι ταϲ λαμπαδαϲ ουκ ελαβον μεθ εαυτων ελαιο 4αι δε φρονιμοι ελαβον ελαιον εν τοιϲ αγγιοιϲ μετα των λαμπαδων εαυτω 5χρονιζοντοϲ δε > του νυμφιου ενυϲταξαν παϲαι και εκαθευδον 6μεϲηϲ δε νυκτοϲ κραυγη γεγονεν ϊδου ο νυμφιοϲ εξερχεϲθε ειϲ απαντηϲιν 7τοτε ηγερθηϲαν παϲαι αι παρθενοι εκειναι και εκοϲμηϲα ταϲ λαμπαδαϲ εαυτων 8αι δε μωραι ταιϲ φρονιμοιϲ ειπον δοτε ημιν εκ του ελαιου ϋμων οτι αι λαμπαδεϲ ημω ϲβεννυνται 9απεκριθηϲαν δε αι φρονιμοι λεγουϲαι μηποτε ουκ αρκεϲη ϋμιν και ημιν πορευεϲθε μαλλο προϲ τουϲ πωλουταϲ και αγοραϲατε εαυταιϲ 10απερχομενων δε αυτων αγοραϲαι ηλθεν ο νυμφιοϲ και αι ετοιμοι ειϲηλθον μετ αυτου ειϲ τουϲ γαμουϲ και εκλιϲθη η θυρα

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

1Τότε ὁμοιωθήσεται ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν δέκα παρθένοις, αἵτινες λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας αὐτῶν ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν τοῦ νυμφίου. 2πέντε δὲ ἐξ αὐτῶν ἦσαν μωραὶ καὶ πέντε φρόνιμοι. 3αἱ γὰρ μωραὶ λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας οὐκ ἔλαβον μεθ’ ἑαυτῶν ἔλαιον· 4αἱ δὲ φρόνιμοι ἔλαβον ἔλαιον ἐν τοῖς ἀγγείοις μετὰ τῶν λαμπάδων ἑαυτῶν. 5χρονίζοντος δὲ τοῦ νυμφίου ἐνύσταξαν πᾶσαι καὶ ἐκάθευδον. 6μέσης δὲ νυκτὸς κραυγὴ γέγονεν· ἰδοὺ ὁ νυμφίος, ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν. 7τότε ἠγέρθησαν πᾶσαι αἱ παρθένοι ἐκεῖναι καὶ ἐκόσμησαν τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν. 8αἱ δὲ μωραὶ ταῖς φρονίμοις εἶπαν· δότε ἡμῖν ἐκ τοῦ ἐλαίου ὑμῶν, ὅτι αἱ λαμπάδες ἡμῶν σβέννυνται. 9ἀπεκρίθησαν δὲ αἱ φρόνιμοι λέγουσαι· μήποτε οὐκ ἀρκέσῃ ἡμῖν καὶ ὑμῖν· πορεύεσθε μᾶλλον πρὸς τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράσατε ἑαυταῖς. 10ἀπερχομένων δὲ αὐτῶν ἀγοράσαι ἦλθεν ὁ νυμφίος, καὶ αἱ ἕτοιμοι εἰσῆλθον μετ’ αὐτοῦ εἰς τοὺς γάμους, καὶ ἐκλείσθη ἡ θύρα.

English · King James Version (1611)

1Then shall the kingdom of heaven be likened unto ten virgins, which took their lamps, and went forth to meet the bridegroom. 2And five of them were wise, and five were foolish. 3They that were foolish took their lamps, and took no oil with them: 4But the wise took oil in their vessels with their lamps. 5While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept. 6And at midnight there was a cry made, Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him. 7Then all those virgins arose, and trimmed their lamps. 8And the foolish said unto the wise, Give us of your oil; for our lamps are gone out. 9But the wise answered, saying, Not so; lest there be not enough for us and you: but go ye rather to them that sell, and buy for yourselves. 10And while they went to buy, the bridegroom came; and they that were ready went in with him to the marriage: and the door was shut.

§25.11-20 · Matthew 25:11-20
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/matt-25-Q75_7r_B455.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

11ϋϲτερον δε ερχονται και αι λοιπαι παρθενοι λεγουϲαι κε κε ανοιξον ημιν ˙ 12ο δε αποκριθειϲ ειπεν αμην λεγω ϋμιν ουκ οιδα ϋμαϲ 13γρηγορειτε ουν οτι ουκ οιδατε τη ημεραν ουδε την ωραν 14ωϲπερ γαρ ανθρωποϲ αποδημων εκαλεϲεν τουϲ ϊδιουϲ δουλουϲ και παρεδωκεν αυ>τοιϲ τα ϋπαρχον>τα αυτου ˙ 15και ω μεν εδωκεν πεντε ταλαντα ω δε δυο ˙ ω δε εν · εκαϲτω κατα την ϊδιαν δυναμι και απεδημηϲεν ευθεωϲ · 16πορευθειϲ ο τα πεντε αλαντα λαβων ηργαϲατο εν αυτοιϲ και εποιηϲεν αλλα πεντε ταλαντα 17ωϲαυτωϲ ο τα δυο εκερδηϲε αλλα δυο · 18ο δε το ε λαβων απελθων ωρυξεν γην και εκρυψεν το αργυριο του κυριου αυτου 19μετα δε πολυν χρονον ερχεται ο κυριοϲ των δουλω εκεινων και ϲυναιρει λογον μετ αυτω 20και προϲελθων ο τα πεντε λαβων προϲηνεγκεν αλλα πεντε ταλαντα λεγων ˙ κυριε πεντε ταλατα μοι παρεδωκαϲ ϊδε αλλα πεντε > ταλαντα εκερδηϲα ·

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

11ὕστερον δὲ ἔρχονται καὶ αἱ λοιπαὶ παρθένοι λέγουσαι· κύριε κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν. 12ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς. 13γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἡμέραν οὐδὲ τὴν ὥραν. 14Ὥσπερ γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν ἐκάλεσεν τοὺς ἰδίους δούλους καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, 15καὶ ᾧ μὲν ἔδωκεν πέντε τάλαντα, ᾧ δὲ δύο, ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν, καὶ ἀπεδήμησεν. εὐθέως 16πορευθεὶς ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν ἠργάσατο ἐν αὐτοῖς καὶ ἐποίησεν ἄλλα πέντε τάλαντα· 17ὡσαύτως ὁ τὰ δύο ἐκέρδησεν ἄλλα δύο. 18ὁ δὲ τὸ ἓν λαβὼν ἀπελθὼν ὤρυξεν γῆν καὶ ἔκρυψεν τὸ ἀργύριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ. 19μετὰ δὲ πολὺν χρόνον ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων καὶ συναίρει λόγον μετ’ αὐτῶν. 20καὶ προσελθὼν ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν προσήνεγκεν ἄλλα πέντε τάλαντα λέγων· κύριε, πέντε τάλαντά μοι παρέδωκας, ἴδε ἄλλα πέντε τάλαντα ἐκέρδησα.

English · King James Version (1611)

11Afterward came also the other virgins, saying, Lord, Lord, open to us. 12But he answered and said, Verily I say unto you, I know you not. 13Watch therefore, for ye know neither the day nor the hour wherein the Son of man cometh. 14For the kingdom of heaven is as a man travelling into a far country, who called his own servants, and delivered unto them his goods. 15And unto one he gave five talents, to another two, and to another one; to every man according to his several ability; and straightway took his journey. 16Then he that had received the five talents went and traded with the same, and made them other five talents. 17And likewise he that had received two, he also gained other two. 18But he that had received one went and digged in the earth, and hid his lord’s money. 19After a long time the lord of those servants cometh, and reckoneth with them. 20And so he that had received five talents came and brought other five talents, saying, Lord, thou deliveredst unto me five talents: behold, I have gained beside them five talents more.

§25.21-30 · Matthew 25:21-30
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/matt-25-Q75_7r_B455.jpg Scan sinaiticus-folios/matt-26-Q75_7v_B456.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

21εφη αυτω ο κυριοϲ αυτου ευ δουλε αγαθε και πιϲτε επι ολιγα ηϲ πιϲτοϲ επι πολλων ϲε καταϲτηϲω ειϲελθε ειϲ την χαραν του κυριου ϲου22προϲελθων και ο τα δυο ταλαντα λαβω ειπεν δυο ταλαν>τα μοι παρεδωκαϲ ϊδε αλλα δυο ταλαντα εκερδηϲα 23εφη αυτω ο κυριοϲ αυτου ευ δουλε αγαθε και πιϲτε επι ολιγα ηϲ πιϲτοϲ > επι πολλων ϲε καταϲτηϲω ειϲελθε ειϲ την χαραν του κυριου ϲου 24προϲελθων δε και ο το εν ταλαντον ειληφωϲ ειπεν κε εγνων ϲε οτι αν>θρωποϲ αυϲτηροϲ ει θεριζων οπου ουκ εϲπειραϲ και > ϲυναγων οθεν ου διεϲκορπιϲαϲ 25και φοβηθειϲ απελθω εκρυψα το ταλαντον ϲου εν τη γη ϊδε εχειϲ το ϲον 26αποκριθειϲ δε ο κυριοϲ αυτου ειπεν αυτω πονηρε δουλε και οκνηρε ηδειϲ οτι θεριζω οπου ουκ εϲπειρα και ϲυναγω οθεν ου διεϲκορπιϲα 27εδει ϲε ουν βαλειν τα αργυρια μου τοιϲ τραπεζειταιϲ και ελθω εγω εκομιϲαμην αν το εμον ϲυν τοκω 28αρατε ουν απ αυτου το ταλαντον και δοτε τω εχοτι τα δεκα ταλαντα 29τω γαρ εχοντι παντι δοθηϲεται και περιϲϲευθηϲεται του δε μη εχοτοϲ και ο εχει αρθηϲεται απ αυτου 30κ(αι) τον αχριον δουλο εκβαλετε ειϲ το > ϲκοτοϲ το εξωτερο εκει εϲται ο κλαυ>θμοϲ και ο βρυγμοϲ των οδοντων

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

21ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου. 22προσελθὼν καὶ ὁ τὰ δύο τάλαντα εἶπεν· κύριε, δύο τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε ἄλλα δύο τάλαντα ἐκέρδησα. 23ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου. 24προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὸ ἓν τάλαντον εἰληφὼς εἶπεν· κύριε, ἔγνων σε ὅτι σκληρὸς εἶ ἄνθρωπος, θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας, καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισας· 25καὶ φοβηθεὶς ἀπελθὼν ἔκρυψα τὸ τάλαντόν σου ἐν τῇ γῇ· ἴδε ἔχεις τὸ σόν. 26ἀποκριθεὶς δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ, ᾔδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα; 27ἔδει σε οὖν βαλεῖν τὰ ἀργύριά μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ. 28ἄρατε οὖν ἀπ’ αὐτοῦ τὸ τάλαντον καὶ δότε τῷ ἔχοντι τὰ δέκα τάλαντα· 29τῷ γὰρ ἔχοντι παντὶ δοθήσεται καὶ περισσευθήσεται· τοῦ δὲ μὴ ἔχοντος, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ. 30καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

English · King James Version (1611)

21His lord said unto him, Well done, thou good and faithful servant: thou hast been faithful over a few things, I will make thee ruler over many things: enter thou into the joy of thy lord. 22He also that had received two talents came and said, Lord, thou deliveredst unto me two talents: behold, I have gained two other talents beside them. 23His lord said unto him, Well done, good and faithful servant; thou hast been faithful over a few things, I will make thee ruler over many things: enter thou into the joy of thy lord. 24Then he which had received the one talent came and said, Lord, I knew thee that thou art an hard man, reaping where thou hast not sown, and gathering where thou hast not strawed: 25And I was afraid, and went and hid thy talent in the earth: lo, there thou hast that is thine. 26His lord answered and said unto him, Thou wicked and slothful servant, thou knewest that I reap where I sowed not, and gather where I have not strawed: 27Thou oughtest therefore to have put my money to the exchangers, and then at my coming I should have received mine own with usury. 28Take therefore the talent from him, and give it unto him which hath ten talents. 29For unto every one that hath shall be given, and he shall have abundance: but from him that hath not shall be taken away even that which he hath. 30And cast ye the unprofitable servant into outer darkness: there shall be weeping and gnashing of teeth.

§25.31-40 · Matthew 25:31-40
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/matt-26-Q75_7v_B456.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

31οταν δε ελθη ο ϋιοϲ του ανθρωπου εν τη δοξη αυτου και παντεϲ οι αγγελοι μετ αυτου τοτε > καθιϲει επι θρονου δοξηϲ αυτου 32και > ϲυναχθηϲονται εμπροϲθεν αυτου παντα τα εθνη κ(αι) αφοριϲει αυτουϲ απ αλληλων ωϲ>περ ο ποιμην αφοριζει τα προβατα απο των εριφων 33και ϲτηϲει τα με προβατα εκ δεξιω τα δε εριφια εξ ευωνυμων αυτου 34τοτε ερει ο βαϲιλευϲ τοιϲ εκ δεξιων αυτου δευτε οι ευλογημενοι του πρϲ μου κληρονομηϲατε την ητοιμαϲμενην υμιν βαϲιλειαν απο καταβοληϲ κοϲμου 35επιναϲα γαρ και εδωκατε μοι φαγειν ˙ εδιψηϲα και επο>τιϲατε με ξενοϲ > ημην και ϲυνηγαγετε με 36γυμνοϲ και περιεβαλετε με ˙ ηϲθενηϲα κ(αι) επεϲκεψαϲθε με εν φυλακη ημη και ηλθατε προϲ εμε ˙ 37τοτε αποκριθηϲοται αυτω οι δικαιοι λεγοντεϲ κε ποτε ϲε ειδομεν πει>νωντα και εθρεψαμεν · η διψωντα και εποτιϲαμεν 38ποτε δε ϲε ειδο>μεν ξενον και ϲυνηγαγομεν · η γυμνον και περιεβαλομεν 39ποτε δε ϲε ειδομεν αϲθενη η εν φυλακη και ηλθομεν προϲ ϲε 40και αποκριθειϲ ο > βαϲιλευϲ ερει αυτοιϲ αμην λεγω ϋμιν εφ οϲον εποιηϲατε ενι τουτων τω αδελφων μου τω ελαχιϲτων εμοι εποιηϲατε

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

31Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι μετ’ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ· 32καὶ συναχθήσονται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφορίσει αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, 33καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. 34τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. 35ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με, 36γυμνὸς καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην καὶ ἤλθατε πρός με. 37τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν; ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; 38πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν; ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; 39πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενοῦντα ἢ ἐν φυλακῇ καὶ ἤλθομεν πρός σε; 40καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε.

English · King James Version (1611)

31When the Son of man shall come in his glory, and all the holy angels with him, then shall he sit upon the throne of his glory: 32And before him shall be gathered all nations: and he shall separate them one from another, as a shepherd divideth his sheep from the goats: 33And he shall set the sheep on his right hand, but the goats on the left. 34Then shall the King say unto them on his right hand, Come, ye blessed of my Father, inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world: 35For I was an hungred, and ye gave me meat: I was thirsty, and ye gave me drink: I was a stranger, and ye took me in: 36Naked, and ye clothed me: I was sick, and ye visited me: I was in prison, and ye came unto me. 37Then shall the righteous answer him, saying, Lord, when saw we thee an hungred, and fed thee? or thirsty, and gave thee drink? 38When saw we thee a stranger, and took thee in? or naked, and clothed thee? 39Or when saw we thee sick, or in prison, and came unto thee? 40And the King shall answer and say unto them, Verily I say unto you, Inasmuch as ye have done it unto one of the least of these my brethren, ye have done it unto me.

§25.41-46 · Matthew 25:41-46
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/matt-26-Q75_7v_B456.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

41τοτε ερει και τοιϲ > εξ ευωνυμων ϋπαγετε απ εμου > κατηραμενοι > ειϲ το πυρ το αι>ωνιον το ητοι>μαϲμενον τω διαβολω και τοιϲ αγγελοιϲ αυτου 42επιναϲα γαρ και ουκ εδωκατε μοι φαγειν εδιψηϲα και ουκ εποτιϲατε με 43ξενοϲ ημη και ου ϲυνηγαγετε με αϲθενηϲ κ(αι) εν φυλακη και > ουκ επεϲκεψαϲθε με 44τοτε αποκριθη>ϲονται αυτω οι λεγοντεϲ κε ποτε ϲε ειδομεν πινωντα η διψωντα η ξενον η γυμνον η αϲθενη η εν φυλακη και ουκ ηδιηκο>νηϲαμεν ϲοι 45τοτε αποκριθηϲεται αυτοιϲ λεγων αμην λεγω ϋμιν εφ οϲον ουκ ε>ποιηϲατε ενι τουτων των ελαχι>ϲτων ουδε εμοι εποιηϲατε 46και > απελευϲονται > ουτοι ειϲ κολαϲι αιωνιον οι δε δικαιοι ειϲ ζωην > αιωνιον

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

41τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. 42ἐπείνασα γὰρ καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, 43ξένος ἤμην καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνὸς καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. 44τότε ἀποκριθήσονται καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; 45τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. 46καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.

English · King James Version (1611)

41Then shall he say also unto them on the left hand, Depart from me, ye cursed, into everlasting fire, prepared for the devil and his angels: 42For I was an hungred, and ye gave me no meat: I was thirsty, and ye gave me no drink: 43I was a stranger, and ye took me not in: naked, and ye clothed me not: sick, and in prison, and ye visited me not. 44Then shall they also answer him, saying, Lord, when saw we thee an hungred, or athirst, or a stranger, or naked, or sick, or in prison, and did not minister unto thee? 45Then shall he answer them, saying, Verily I say unto you, Inasmuch as ye did it not to one of the least of these, ye did it not to me. 46And these shall go away into everlasting punishment: but the righteous into life eternal.

Cite

Source & Cross-References

  • Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
  • Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

previous · next · v cycle view · l back to library