Tobit, Chapter 10
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio(s) of Codex Sinaiticus containing this chapter, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Each section links to the specific folio holding its verses.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown (uncial letters, lunate sigma, nomina sacra preserved).
- English translation: King James Version Apocrypha (1611; 1769 text), public domain, retrieved verbatim from ebible.org eng-kjv USFM (KJV with Apocrypha).
Recension: Codex Sinaiticus preserves the longer Greek recension of Tobit (GII). The King James Version translates the shorter recension (GI, as in Vaticanus and Alexandrinus). Wording therefore differs substantially between the two columns even where verse numbers coincide; that difference is itself one of the most important facts about the text of Tobit, and it can be read directly off the folio.
Numbering: Greek verses 13, 14 have no English counterpart under that number. Compare by content.
How was this verified? (Provenance)
1εκαϲτη δε ημεραν εξ ημεραϲ ελογιζετο τωβειθ ταϲ ημεραϲ εποϲαιϲ πορευϲεται και εν ποϲαιϲ επιϲτρεψει και οτε > ϲυνετελεϲθηϲα αι ημεραι και ο υϲ αυτου ου παρην 2ειπεν μηποτε κατεϲχεθη εκει η μηποτε απεθανεν ο γαβαηλ και ουδειϲ αυτω διδωϲιν το αργυριον 3και ηρξα το λυπειϲθαι ˙ 4και αννα η γυνη αυτου λεγει απωλετο το παιδιον μου και ουκετι ϋπαρ>χει εν τοιϲ ζωϲιν και ηρξατο κλαιει και θρηνειν περι του υϊου αυτηϲ και ειπεν 5ουαι μοι τεκνον οτι αφηκα ϲε πορευθηναι το φωϲ των οφθαλμων μου
1Now Tobit his father counted every day: and when the days of the journey were expired, and they came not, 2Then Tobit said, Are they detained? or is Gabael dead, and there is no man to give him the money? 3Therefore he was very sorry. 4Then his wife said unto him, My son is dead, seeing he stayeth long; and she began to wail him, and said, 5Now I care for nothing, my son, since I have let thee go, the light of mine eyes.
6και τωβειθʼ ελεγεν αυτη ϲειγα μη λογον εχε αδελφη > ϋγιαινει και μαλα > περιϲπαϲμοϲ αυτοιϲ εγενετο εκει και ο ανθρωποϲ ο πορευθειϲ μετ αυτου πιϲτοϲ εϲτιν και ειϲ των αδελφων ημω μη λυπου περι αυ>του αδελφη ηδη > παρεϲται ˙ 7και ειπεν αυτω ϲειγα απ εμου και μη με πλανα απωλετο το παιδιον μου και εκπηδηϲαϲα περιεβλεπετο την > οδον η ωχετο ο ϋϊοϲ αυτηϲ καθ ημεραν και ουκ ε>πειθετο ουδενι και οτε εδυ ο ηλιοϲ ειϲπορευομενη εθρηνει και εκλαιεν την νυκτα ολην και ουκ ειχε ϋπνον 8και οτε ϲυνετελεϲθηϲαν αι δεκα > τεϲϲαρεϲ ημεραι του γαμου αϲ ωμοϲεν ραγουηλ ποι>ηϲαι τη θυγατρι > αυτου ειϲηλθεν προϲ αυτον τωβειαϲ και ειπεν εξαποϲτειλον με γινωϲκω γαρ εγω οτι ο πατηρ μου και η > μητηρ μου ου πιϲτευουϲιν οτι ο>ψονται με ετι και νυν αξιω ϲε περ > οπωϲ εξαποϲτειληϲ με και πορευθω προϲ τον πρα μου ηδη ϋπεδειξα ϲοι ωϲ αφηκα αυτο 9και ειπεν ραγουηλ τω τωβεια μεινο παιδιον μεινον μετ εμου και εγω αποϲτελλω αγγελουϲ προϲ τωβειν τον πατερα ϲου κ(αι) ϋποδειξουϲιν αυ>τω περι ϲου και ειπεν αυτω μηδαμωϲ αξιω ϲε οπωϲ εξαποϲτειληϲ με εντευθεν προϲ > τον πατερα μου 10και αναϲταϲ ραγουηλ παρεδωκεν τωβεια ϲαρραν την > γυναικα αυτου κ(αι) το ημιϲυ παντω των ϋπαρχοντω αυτω παιδαϲ και > παιδιϲκαϲ βοαϲ κ(αι) προβατα ονουϲ > και καμηλουϲ ϊματιϲμον και αργυριο και ϲκευη
6To whom Tobit said, Hold thy peace, take no care, for he is safe. 7But she said, Hold thy peace, and deceive me not; my son is dead. And she went out every day into the way which they went, and did eat no meat on the daytime, and ceased not whole nights to bewail her son Tobias, until the fourteen days of the wedding were expired, which Raguel had sworn that he should spend there. Then Tobias said to Raguel, Let me go, for my father and my mother look no more to see me. 8But his father in law said unto him, Tarry with me, and I will send to thy father, and they shall declare unto him how things go with thee. 9But Tobias said, No; but let me go to my father. 10Then Raguel arose, and gave him Sara his wife, and half his goods, servants, and cattle, and money:
11και εξαπεϲτειλεν αυτουϲ ϋγιαινονταϲ και ηϲπαϲατο αυτον και ειπεν αυτω ϋγιαινε παιδιον ϋγιαινων υπαγε ο κϲ του ουρανου ευοδωϲαι ϋμαϲ και ϲαρραν την γυναικα ϲου και ϊδοιμι ϋμων παιδια προ του αποθανειν με 12και ειπεν ϲαρρα τη θυγατρι αυτου ϋπαγε προϲ τον πεν>θερον ϲου οτι απο του νυν αυτοι γονειϲ ϲου ωϲ οι γενηϲαντεϲ ϲε βαδιζε ειϲ ειρηνην > θυγατερ ακουϲαιμι ϲου αγαθην ακοην εωϲ ζω ˙ και απʼ αϲπαϲμενοϲ απελυϲεν αυτουϲ 13και εδνα λεγει τωβια τεκνον και αδελφε ηγαπημενε αποκαταϲτη>ϲαι ϲε κϲ και ϊδοιμι ϲου τεκνα εωϲ ζω και ϲαρραϲ τηϲ θυγατροϲ μου προ του με αποθανει ενωπιον του κυ παρατιθεμαι ϲοι την θυγατερα μου εν παραθηκη μη λυπηϲηϲ αυτην παϲαϲ ταϲ ημεραϲ τηϲ ζωηϲ ϲου παιδιον ειϲ ειρηνην απο του νυν εγω ϲου μητηρ και ϲαρρα αδελφη ευοδωθειημεν παντεϲ εν τω αυτω παϲαϲ ταϲ ημεραϲ εν τη ζωη ημων και > κατεφιληϲεν αμφοτερουϲ και απεϲτειλεν ϋγιαινοταϲ: 14και απηλθεν τωβιαϲ απο ραγουηλ ϋγιαινων και χαιρων και ευλογω τω κω του ουρανου και τηϲ γηϲ τω βαϲιλει των > παντων οτι ευοδωκεν την ο>δον αυτου και ειπεν αυτω ευοδωθη ϲοι τιμαν αυτουϲ παϲαϲ ταϲ ημεραϲ τηϲ ζωηϲ αυτων
11And he blessed them, and sent them away, saying, The God of heaven give you a prosperous journey, my children. 12And he said to his daughter, Honour thy father and thy mother in law, which are now thy parents, that I may hear good report of thee. And he kissed her. Edna also said to Tobias, The Lord of heaven restore thee, my dear brother, and grant that I may see thy children of my daughter Sara before I die, that I may rejoice before the Lord: behold, I commit my daughter unto thee of special trust; where are do not entreat her evil.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + King James Version Apocrypha (1611; 1769 text) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library