1 Corinthians, Chapter 15 (Codex Vaticanus)
Introduction
1 Corinthians 15 from Codex Vaticanus (4th c.).
Greek text: a diplomatic transcription of Codex Vaticanus made by the Institut für Neutestamentliche Textforschung (INTF), Münster, for the New Testament Virtual Manuscript Room (NTVMR), published under a Creative Commons Attribution 4.0 licence. It gives the letters as the first scribe wrote them: no accents or breathings, the scribe's own spelling, and the sacred names in their contracted form (θς for θεος, ις for ιησους, κς for κυριος; the overline is not reproduced). Corrections by later hands are not shown. Letters in square brackets are not legible on the page and were restored by the transcribers, a dot under a letter marks an uncertain reading, and [...] marks text lost to damage. Beneath each section, for comparison, is Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript says. Each section is shown with the page on which the transcription places its verses.
How was this verified? (Provenance)
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20003): verses 1-10 on p. 1474, col. 2.
1γνωριζω δε υμιν αδελφοι το ευαγγελιον ο ευηγγελισαμην υμιν ο και παρελαβετε εν ω και εστηκατε 2δι ου και σωζεσθε · τινι λογω ευηγγελισαμην υμιν ει κατεχετε · εκτος ει μη εικη επιστευσατε · 3παρεδωκα γαρ υμιν εν πρωτοις ο και παρελαβον οτι χς απεθανεν υπερ των αμαρτιων ημων κατα τας γραφας · 4και οτι εταφη και οτι εγηγερται τη ημερα τη τριτη κατα τας γραφας · 5και οτι ωφθη κ̣ηφα ειτα · · τοις δωδεκα · 6επειτα ωφθη επανω πεντακοσιοις αδελφοις εφαπαξ · εξ ων οι πλειονες μενουσιν εως αρτι τινες δε εκοιμηθησαν · 7επειτα ωφθη ιακωβω · ειτα τοις αποστολοις πασιν · 8εσχατον δε παντων ωσπερει τω εκτρωματι ωφθη καμοι · 9εγω γαρ ειμι ο ελαχιστος των αποστολων · ος ουκ ειμι ικανος καλεισθαι αποστολος διοτι εδιωξα την εκκλησιαν του θυ · 10χαριτι δε θυ ειμι ο ειμι και η χαρις αυτου η εις εμε ου κενη εγενηθη · αλλα περισσοτερον αυτων παντων εκοπιασα ουκ εγω δε αλλα η χαρις του θυ συν εμοι ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον ὃ εὐηγγελισάμην ὑμῖν, ὃ καὶ παρελάβετε, ἐν ᾧ καὶ ἑστήκατε, 2δι’ οὗ καὶ σῴζεσθε, τίνι λόγῳ εὐηγγελισάμην ὑμῖν εἰ κατέχετε, ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῇ ἐπιστεύσατε. 3παρέδωκα γὰρ ὑμῖν ἐν πρώτοις, ὃ καὶ παρέλαβον, ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς, 4καὶ ὅτι ἐτάφη, καὶ ὅτι ἐγήγερται τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ κατὰ τὰς γραφάς, 5καὶ ὅτι ὤφθη Κηφᾷ, ἔπειτα τοῖς δώδεκα· 6ἔπειτα ὤφθη ἐπάνω πεντακοσίοις ἀδελφοῖς ἐφάπαξ, ἐξ ὧν οἱ πλείονες μένουσιν ἕως ἄρτι, τινὲς δὲ ἐκοιμήθησαν· 7ἔπειτα ὤφθη Ἰακώβῳ, ἔπειτα τοῖς ἀποστόλοις πᾶσιν· 8ἔσχατον δὲ πάντων ὡσπερεὶ τῷ ἐκτρώματι ὤφθη κἀμοί. 9ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ ἐλάχιστος τῶν ἀποστόλων, ὃς οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς καλεῖσθαι ἀπόστολος, διότι ἐδίωξα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ· 10χάριτι δὲ θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι, καὶ ἡ χάρις αὐτοῦ ἡ εἰς ἐμὲ οὐ κενὴ ἐγενήθη, ἀλλὰ περισσότερον αὐτῶν πάντων ἐκοπίασα, οὐκ ἐγὼ δὲ ἀλλὰ ἡ χάρις τοῦ θεοῦ σὺν ἐμοί.
1Moreover, brethren, I declare unto you the gospel which I preached unto you, which also ye have received, and wherein ye stand; 2By which also ye are saved, if ye keep in memory what I preached unto you, unless ye have believed in vain. 3For I delivered unto you first of all that which I also received, how that Christ died for our sins according to the scriptures; 4And that he was buried, and that he rose again the third day according to the scriptures: 5And that he was seen of Cephas, then of the twelve: 6After that, he was seen of above five hundred brethren at once; of whom the greater part remain unto this present, but some are fallen asleep. 7After that, he was seen of James; then of all the apostles. 8And last of all he was seen of me also, as of one born out of due time. 9For I am the least of the apostles, that am not meet to be called an apostle, because I persecuted the church of God. 10But by the grace of God I am what I am: and his grace which was bestowed upon me was not in vain; but I laboured more abundantly than they all: yet not I, but the grace of God which was with me.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20003): verses 11-22 on p. 1474, col. 3; verse 22 continues on p. 1475, col. 1 (which begins 'παντες αποθνησκουσιν ·').
11ειτε ουν εγω ειτε εκεινοι . ουτως κηρυσσομεν και ουτως επιστευσατε · 12ει δε χς κηρυσσεται οτι εκ νεκρων εγηγερται . πως λεγουσιν εν υμιν τινες οτι αναστασις νεκρων ουκ εστιν · 13ει δε αναστασις νεκρων ουκ εστιν . ουδε χς εγηγερται · 14ει δε χς ουκ εγηγερται . κενον αρα το κηρυγμα ημων · κενη και η πιστις ημων · 15ευρισκομεθα δε και ψευδομαρτυρες του θυ οτι εμαρτυρησαμεν κατα του θυ οτι ηγειρεν τον χν ον ουκ ηγειρεν · ειπερ αρα νεκροι ουκ εγειρονται · 16ει γαρ νεκροι ουκ εγειρονται . ουδε χς εγηγερται · 17ει δε χς ουκ εγηγερται . ματαια η πιστις υμων εστιν · ετι εσται εν ταις αμαρτιαις υμων · 18αρα και οι κοιμηθεντες εν χω απωλοντο · 19ει εν τη ζωη ταυτη εν χω ηλπικοτες εσμεν μονον . ελεεινοτεροι παντων ανθρωπων εσμεν · 20νυνει δε χς εγηγερται εκ νεκρων απαρχη των · · κεκοιμημενων · 21επειδη γαρ δι ανθρωπου θανατος . και δι ανθρωπου αναστασις νεκρων · 22ωσπερ γαρ εν τω αδαμ παντες αποθνησκουσιν · ουτως και εν τω χω παντες ζωοποιηθησονται ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
11εἴτε οὖν ἐγὼ εἴτε ἐκεῖνοι, οὕτως κηρύσσομεν καὶ οὕτως ἐπιστεύσατε. 12Εἰ δὲ Χριστὸς κηρύσσεται ὅτι ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, πῶς λέγουσιν ἐν ὑμῖν τινες ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν; 13εἰ δὲ ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται· 14εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, κενὸν ἄρα καὶ τὸ κήρυγμα ἡμῶν, κενὴ καὶ ἡ πίστις ὑμῶν· 15εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ θεοῦ, ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ θεοῦ ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστόν, ὃν οὐκ ἤγειρεν εἴπερ ἄρα νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται. 16εἰ γὰρ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται· 17εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ὑμῶν, ἔτι ἐστὲ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν. 18ἄρα καὶ οἱ κοιμηθέντες ἐν Χριστῷ ἀπώλοντο. 19εἰ ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ ἐν Χριστῷ ἠλπικότες ἐσμὲν μόνον, ἐλεεινότεροι πάντων ἀνθρώπων ἐσμέν. 20Νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων. 21ἐπειδὴ γὰρ δι’ ἀνθρώπου θάνατος, καὶ δι’ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν· 22ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνῄσκουσιν, οὕτως καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζῳοποιηθήσονται.
11Therefore whether it were I or they, so we preach, and so ye believed. 12Now if Christ be preached that he rose from the dead, how say some among you that there is no resurrection of the dead? 13But if there be no resurrection of the dead, then is Christ not risen: 14And if Christ be not risen, then is our preaching vain, and your faith is also vain. 15Yea, and we are found false witnesses of God; because we have testified of God that he raised up Christ: whom he raised not up, if so be that the dead rise not. 16For if the dead rise not, then is not Christ raised: 17And if Christ be not raised, your faith is vain; ye are yet in your sins. 18Then they also which are fallen asleep in Christ are perished. 19If in this life only we have hope in Christ, we are of all men most miserable. 20But now is Christ risen from the dead, and become the firstfruits of them that slept. 21For since by man came death, by man came also the resurrection of the dead. 22For as in Adam all die, even so in Christ shall all be made alive.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20003): verses 23-31 on p. 1475, col. 1.
23εκαστος δε εν τω ιδιω ταγματι · απαρχη χς · επειτα οι του χυ εν τη παρουσια αυτου · 24ειτα το τελος οταν παραδιδοι την βασιλειαν τω θω και πατρι · οταν καταργηση πασαν αρχην και πασαν εξουσιαν και δυναμιν · 25δει γαρ αυτον βασιλευειν αχρι ου θη παντας τους εχθρους υπο τους ποδας αυτου · 26· · εσχατος εχθρος καταργειται ο θανατος · 27παντα γαρ υπεταξεν υπο τους ποδας αυτου · οταν δε ειπη παντα υποτετακται . δηλον οτι εκτος του υποταξαντος αυτω τα παντα · 28οταν δε υποταγη αυτω τα παντα τοτε αυτος ο υιος υποταγησεται τω υποταξαντι αυτω τα παντα ινα η ο θς παντα εν πασιν · 29επει τι ποιησουσιν οι βαπτιζομενοι υπερ των νεκρων · ει ολως νεκροι ουκ εγειρονται . τι και βαπτιζονται υπερ αυτων · 30τι και ημεις κινδυνευομεν πασαν ωραν · 31καθ ημεραν αποθνησκω νη την υμετεραν καυχησιν αδελφοι ην εχω εν χω ιυ τω κω ημων ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
23ἕκαστος δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι· ἀπαρχὴ Χριστός, ἔπειτα οἱ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ, 24εἶτα τὸ τέλος, ὅταν παραδιδοῖ τὴν βασιλείαν τῷ θεῷ καὶ πατρί, ὅταν καταργήσῃ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν. 25δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν ἄχρι οὗ θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ. 26ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος· 27πάντα γὰρ ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ. ὅταν δὲ εἴπῃ ὅτι πάντα ὑποτέτακται, δῆλον ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος αὐτῷ τὰ πάντα. 28ὅταν δὲ ὑποταγῇ αὐτῷ τὰ πάντα, τότε καὶ αὐτὸς ὁ υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα, ἵνα ᾖ ὁ θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν. 29Ἐπεὶ τί ποιήσουσιν οἱ βαπτιζόμενοι ὑπὲρ τῶν νεκρῶν; εἰ ὅλως νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, τί καὶ βαπτίζονται ὑπὲρ αὐτῶν; 30τί καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν πᾶσαν ὥραν; 31καθ’ ἡμέραν ἀποθνῄσκω, νὴ τὴν ὑμετέραν καύχησιν, ἀδελφοί, ἣν ἔχω ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν.
23But every man in his own order: Christ the firstfruits; afterward they that are Christ’s at his coming. 24Then cometh the end, when he shall have delivered up the kingdom to God, even the Father; when he shall have put down all rule and all authority and power. 25For he must reign, till he hath put all enemies under his feet. 26The last enemy that shall be destroyed is death. 27For he hath put all things under his feet. But when he saith, all things are put under him, it is manifest that he is excepted, which did put all things under him. 28And when all things shall be subdued unto him, then shall the Son also himself be subject unto him that put all things under him, that God may be all in all. 29Else what shall they do which are baptized for the dead, if the dead rise not at all? why are they then baptized for the dead? 30And why stand we in jeopardy every hour? 31I protest by your rejoicing which I have in Christ Jesus our Lord, I die daily.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20003): verses 32-41 on p. 1475, col. 2.
32ει κατα ανθρωπον εθηριομαχησα . · · εν εφεσω · τι μοι το οφελος ει νεκροι ουκ εγειρονται φαγωμεν και πιωμεν αυριον γαρ αποθνησκομεν · 33μη πλανασθε φθειρουσιν ηθη χρηστα ομειλιαι κακαι · 34εκνηψατε · · δικαιως και μη αμαρτανετε · αγνωσιαν γαρ θυ τινες εχουσιν · προς εντροπην υμιν λαλω · 35αλλα ερει τις · πως εγειρονται οι νεκροι · ποιω δε σωματι ερχον · 36αφρων συ ο σπειρεις ου ζωοποιειται εαν μη αποθανη · 37και ο σπειρις · ου το σωμα το γενησομενον σπειρεις αλλα γυμνον κοκκον ει τυχοι σειτου η τινος των λοιπων · 38ο δε θς διδωσιν αυτω σωμα καθως ηθελησεν · και εκαστω των σπερματων ιδιον σωμα · 39ου πα σαρξ η αυτη σαρξ αλλα αλλη μεν ανθρωπων αλλη δε σαρξ κτηνων αλλη δε σαρξ πτηνων αλλη δε ιχθυων 40και σωματα επουρανια και σωματα επιγεια · αλλα ετερα μεν η των επουρανιων δοξα ετερα δε η των επιγειων · 41αλλη δοξα ηλιου και αλλη δοξα σεληνης και αλλη δοξα αστερων · αστηρ γαρ αστερος διαφερει εν δοξη ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
32εἰ κατὰ ἄνθρωπον ἐθηριομάχησα ἐν Ἐφέσῳ, τί μοι τὸ ὄφελος; εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνῄσκομεν. 33μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί. 34ἐκνήψατε δικαίως καὶ μὴ ἁμαρτάνετε, ἀγνωσίαν γὰρ θεοῦ τινες ἔχουσιν· πρὸς ἐντροπὴν ὑμῖν λαλῶ. 35Ἀλλὰ ἐρεῖ τις· πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροί; ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται; 36ἄφρων, σὺ ὃ σπείρεις, οὐ ζῳοποιεῖται ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ· 37καὶ ὃ σπείρεις, οὐ τὸ σῶμα τὸ γενησόμενον σπείρεις ἀλλὰ γυμνὸν κόκκον εἰ τύχοι σίτου ἤ τινος τῶν λοιπῶν· 38ὁ δὲ θεὸς δίδωσιν αὐτῷ σῶμα καθὼς ἠθέλησεν, καὶ ἑκάστῳ τῶν σπερμάτων ἴδιον σῶμα. 39οὐ πᾶσα σὰρξ ἡ αὐτὴ σάρξ, ἀλλὰ ἄλλη μὲν ἀνθρώπων, ἄλλη δὲ σὰρξ κτηνῶν, ἄλλη δὲ σὰρξ πτηνῶν, ἄλλη δὲ ἰχθύων. 40καὶ σώματα ἐπουράνια, καὶ σώματα ἐπίγεια· ἀλλὰ ἑτέρα μὲν ἡ τῶν ἐπουρανίων δόξα, ἑτέρα δὲ ἡ τῶν ἐπιγείων. 41ἄλλη δόξα ἡλίου, καὶ ἄλλη δόξα σελήνης, καὶ ἄλλη δόξα ἀστέρων· ἀστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξῃ.
32If after the manner of men I have fought with beasts at Ephesus, what advantageth it me, if the dead rise not? let us eat and drink; for to morrow we die. 33Be not deceived: evil communications corrupt good manners. 34Awake to righteousness, and sin not; for some have not the knowledge of God: I speak this to your shame. 35But some man will say, How are the dead raised up? and with what body do they come? 36Thou fool, that which thou sowest is not quickened, except it die: 37And that which thou sowest, thou sowest not that body that shall be, but bare grain, it may chance of wheat, or of some other grain: 38But God giveth it a body as it hath pleased him, and to every seed his own body. 39All flesh is not the same flesh: but there is one kind of flesh of men, another flesh of beasts, another of fishes, and another of birds. 40There are also celestial bodies, and bodies terrestrial: but the glory of the celestial is one, and the glory of the terrestrial is another. 41There is one glory of the sun, and another glory of the moon, and another glory of the stars: for one star differeth from another star in glory.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20003): verses 42-51 on p. 1475, col. 3; verse 51 continues on p. 1476, col. 1 (which begins 'σομεθα παντες δε').
42ουτως και η αναστασις των νεκρων · σπειρεται εν φθορα . εγειρεται εν αφθαρσια · 43σπειρεται εν ατειμια . εγειρεται εν δοξη · σπειρεται εν ασθενεια . εγειρεται εν δυναμει · 44σπειρεται σωμα ψυχικον . εγειρεται σωμα πνευματικον · ει εστιν σωμα ψυχικον . · · εστιν και πνευματικον · 45ουτως και γεγραπται · εγενετο ο πρωτος αδαμ εις ψυχην ζωσαν · ο εσχατος αδαμ εις πνευμα ζωοποιουν · 46αλλ ου πρωτον το πνευματικον αλλα το ψυχικον επειτα το πνευματικον · 47ο πρωτος ανθρωπος εκ γης χοικος ο δευτερος ανθρωπος εξ ουρανου · 48οιος ο χοικος τοιουτοι και οι χοικοι · και οιος ο επουρανιος . τοιουτοι και οι επουρανιοι · 49και · · καθως εφορεσαμεν την εικονα του χοικου . φορεσομεν και την εικονα του επουρανιου · 50τουτο δε φημι αδελφοι · οτι σαρξ και αιμα βασιλειαν θυ κληρονομησαι ου δυναται · ουδε η φθορα · την αφθαρσιαν κληρονομει · 51ιδου μυστηριον υμιν λεγω · παντες ου κοιμηθησομεθα παντες δε αλλαγησομεθα
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
42οὕτως καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν. σπείρεται ἐν φθορᾷ, ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ· 43σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ, ἐγείρεται ἐν δόξῃ· σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ, ἐγείρεται ἐν δυνάμει· 44σπείρεται σῶμα ψυχικόν, ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν. εἰ ἔστιν σῶμα Ψυχικόν, ἔστιν καὶ πνευματικόν. 45οὕτως καὶ γέγραπται, ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν· ὁ ἔσχατος Ἀδὰμ εἰς πνεῦμα ζῳοποιοῦν. 46ἀλλ’ οὐ πρῶτον τὸ πνευματικὸν ἀλλὰ τὸ ψυχικόν, ἔπειτα τὸ πνευματικόν. 47ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ἐξ οὐρανοῦ. 48οἷος ὁ χοϊκός, τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί, καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος, τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι· 49καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου. 50Τοῦτο δέ φημι, ἀδελφοί, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύναται, οὐδὲ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ. 51ἰδοὺ μυστήριον ὑμῖν λέγω· πάντες οὐ κοιμηθησόμεθα, πάντες δὲ ἀλλαγησόμεθα,
42So also is the resurrection of the dead. It is sown in corruption; it is raised in incorruption: 43It is sown in dishonour; it is raised in glory: it is sown in weakness; it is raised in power: 44It is sown a natural body; it is raised a spiritual body. There is a natural body, and there is a spiritual body. 45And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit. 46Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. 47The first man is of the earth, earthy: the second man is the Lord from heaven. 48As is the earthy, such are they also that are earthy: and as is the heavenly, such are they also that are heavenly. 49And as we have borne the image of the earthy, we shall also bear the image of the heavenly. 50Now this I say, brethren, that flesh and blood cannot inherit the kingdom of God; neither doth corruption inherit incorruption. 51Behold, I shew you a mystery; We shall not all sleep, but we shall all be changed,
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20003): verses 52-58 on p. 1476, col. 1.
52εν ατομω̣ εν ρειπη οφθαλμου εν τη εσχατη σαλπιγγι · σαλπισει γαρ και οι νεκροι εγερθησονται αφθαρτοι και ημεις αλλαγησομεθα · 53δει γαρ το φθαρτον τουτο ενδυσασθαι αφθαρσιαν · και το θνητον τουτο ενδυσασθαι αθανασιαν · 54οταν δε το φθαρτον τουτο ενδυσηται αφθαρσιαν και το θνητον τουτο ενδυσηται αθανασιαν . τοτε γενησεται ο λογος ο γεγραμμενος · κατεποθη ο θανατος εις νεικος · 55που σου θανατε το νεικος που σου θανατε το κεντρον · 56το δε κεντρον του θανατου . η αμαρτια η δε δυναμις της αμαρτιας . ο νομος · 57τω δε θω χαρις τω διδοντι̣ ημιν το νεικος δια του κυ ημων ιυ χυ · 58ωστε αδελφοι μου αγαπητοι εδραιοι γεινεσθε αμετακεινητοι περισσευοντες εν τω εργω του κυ παντοτε · ειδοτες οτι ο κοπος υμων ουκ εστιν κενος εν κω ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
52ἐν ἀτόμῳ, ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ, ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι· σαλπίσει γάρ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι, καὶ ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα. 53δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν. 54ὅταν δὲ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀθανασίαν, τότε γενήσεται ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος, κατεπόθη ὁ θάνατος εἰς νῖκος. 55ποῦ σου, θάνατε, τὸ νῖκος; ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον; 56τὸ δὲ κέντρον τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία, ἡ δὲ δύναμις τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος. 57τῷ δὲ θεῷ χάρις τῷ διδόντι ἡμῖν τὸ νῖκος διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. 58ὥστε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, ἑδραῖοι γίνεσθε, ἀμετακίνητοι, περισσεύοντες ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ κυρίου πάντοτε, εἰδότες ὅτι ὁ κόπος ὑμῶν οὐκ ἔστιν κενὸς ἐν κυρίῳ.
52In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed. 53For this corruptible must put on incorruption, and this mortal must put on immortality. 54So when this corruptible shall have put on incorruption, and this mortal shall have put on immortality, then shall be brought to pass the saying that is written, Death is swallowed up in victory. 55O death, where is thy sting? O grave, where is thy victory? 56The sting of death is sin; and the strength of sin is the law. 57But thanks be to God, which giveth us the victory through our Lord Jesus Christ. 58Therefore, my beloved brethren, be ye stedfast, unmovable, always abounding in the work of the Lord, forasmuch as ye know that your labour is not in vain in the Lord.
Cite
Sources
- Source: Codex Vaticanus page images + NTVMR transcription (CC BY 4.0) + Tischendorf 8th edition + KJV (holding institution)
- Critical edition: Codex Vaticanus transcription, NTVMR (INTF Münster, CC BY 4.0); Tischendorf 8th edition for comparison
← previous · → next · v cycle view · l back to library