Christian

John, Chapter 6 (Codex Bezae)

Codex Bezae (5th c., Cambridge UL)
Codex Bezae page images + NTVMR transcription (CC BY 4.0) + Tischendorf 8th edition + KJV · Codex Bezae transcription, NTVMR (INTF Münster, CC BY 4.0); Tischendorf 8th edition for comparison

Introduction

John 6 from Codex Bezae (Codex Cantabrigiensis, 5th c.), the most important Western text manuscript. A bilingual Greek/Latin codex containing the Gospels and Acts, held at Cambridge University Library.

Codex Bezae is bilingual: at each opening the Greek is on the left-hand (verso) page and the Latin on the facing right-hand (recto) page. Only the Greek pages are shown here; the Latin column is not included.

Greek text: a diplomatic transcription of Codex Bezae made by the Institut für Neutestamentliche Textforschung (INTF), Münster, for the New Testament Virtual Manuscript Room (NTVMR), published under a Creative Commons Attribution 4.0 licence. It gives the letters as the first scribe wrote them: no accents or breathings, the scribe's own spelling, and the sacred names in their contracted form (θς for θεος, ις for ιησους, κς for κυριος; the overline is not reproduced). Corrections by later hands are not shown. Letters in square brackets are not legible on the page and were restored by the transcribers, a dot under a letter marks an uncertain reading, and [...] marks text lost to damage. Beneath each section, for comparison, is Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript says. Each section is shown with the page on which the transcription places its verses.

What survives and what is shown: Codex Bezae has lost leaves. In the Greek pages Matthew 1:1-20 (to μη φοβηθης), 6:20-9:2, 27:2-12 and John 1:16-3:26 are missing in whole or in part: Matthew 1:20, 6:20, 9:2, 27:12, John 1:16 and 3:26 survive only in part, and Matthew 27:2 only as a torn fragment. The surviving part of each edge verse is marked in both columns, and the verses in between are not shown. A few leaves were replaced by a later scribe; pages from these supplementary leaves are marked "supplement". This library so far shows only Matthew and John from the codex; its Mark, Luke and Acts are not included.

How was this verified? (Provenance)
Object: Codex Bezae (MS Nn.2.41, 5th c., Cambridge UL)
Images: Cambridge University Library IIIF (images.lib.cam.ac.uk) (CC BY-NC 3.0)
Text-to-image mapping: Verse-level, from the NTVMR page transcriptions for docID 20005 (one TEI file per page): every verse, or each part of a verse that crosses a page, is assigned to the page whose transcription contains it; folio (Greek verso pages only) -> Cambridge University Library image of that folio. Each section lists every page its verses are written on. Checked 2026-11-12 by scripts/qc_swap_ntvmr_transcriptions.py.
Original text: NTVMR transcription of GA 05 (docID 20005), INTF Münster, per page: https://ntvmr.uni-muenster.de/community/vmr/api/transcript/get/?docID=20005&pageID=&format=txt (CC BY 4.0 (stated in the TEI header of each transcription file used))
English translation: bible-api.com (KJV) (public domain)
Verified: 2026-11-12
Verify: The image is the physical evidence. The original-language text can be checked against the image, and the English against the original. Each section names the part of the image that carries it.
Challenge: Submit a correction to contact@theosislibrary.com.
Greek (Codex Bezae transcription) / English (KJV) original and English translation, with manuscript scans.
§6.1-3 · John 6:1-3
Manuscript
Manuscript image for §6.1-3 Manuscript image for §6.1-3
Where on the image

Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 1-3 on fol. 122v; verse 3 continues on fol. 123v (which begins 'και εκαθηζετο εκει').

Greek · Codex Bezae transcription (NTVMR)

1μετα ταυτα απηλθεν ο ιης περαν της θαλασσης της γαλιλαιας εις τα μερη της τιβεριαδος 2ηκολουθι δε αυτω οχλος πολυς οτι εθεωρουν τα σημεια α εποιει επι των ασθενουντων 3απηλθεν ουν εις το ορος ιης και εκαθηζετο εκει μετα των μαθητων αυτου

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

1Μετὰ ταῦτα ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς πέραν τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας τῆς Τιβεριάδος· 2ἠκολούθει δὲ αὐτῷ ὄχλος πολύς, ὅτι ἑώρων τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων. 3ἀνῆλθεν δὲ εἰς τὸ ὄρος Ἰησοῦς, καὶ ἐκεῖ ἐκαθέζετο μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.

English · King James Version (1611)

1After these things Jesus went over the sea of Galilee, which is the sea of Tiberias. 2And a great multitude followed him, because they saw his miracles which he did on them that were diseased. 3And Jesus went up into a mountain, and there he sat with his disciples.

§6.4-14 · John 6:4-14
Manuscript
Manuscript image for §6.4-14
Where on the image

Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 4-14 on fol. 123v.

Greek · Codex Bezae transcription (NTVMR)

4εγγυς δε ην το πασχα η εορτη των ιουδαιων 5επαρας ουν τους οφθαλμους ο ιης και θεασαμενος οτι οχλος πολυς ερχεται προς αυτον · και λεγει προς φιλιππον ποθεν αγορασωμεν αρτους · ινα φαγωσιν ουτοι 6τουτο δε ελεγεν πειραζων αυτον αυτος γαρ ηδει τι ημελλεν ποιειν 7αποκρεινεται αυτω φιλιππος διακοσιων δηναριων · ουκ αρκουσιν αυτοις αρτοι · ινα εκαστος αυτων βραχυ λαβη 8λεγει αυτω εις εκ των μαθητων αυτου ανδραιας ο αδελφος σιμωνος πετρου 9εστιν παιδαριον ωδε ος εχει πεντε αρτους κριθινους και δυο οψαρια αλλα ταυτα εστιν εις τοσουτους 10ειπεν ουν ο ιης ποιησατε τους ανθρωπους αναπεσειν ην δε χορτος πολυς εν τω τοπω · ανεπεσαν ουν ανδρες τον αριθμον ως πεντακισχιλιοι · 11ελαβεν ουν τους πεντε αρτους ο ιης και ηυχαριστησεν και εδωκεν τοις μαθηταις οι δε μαθηται τοις ανακειμενοις ομοιως δε και εκ των οψαριων οσον ηθελον 12ως δε ενεπλησθησαν λεγει τοις μαθηταις αυτου συναγαγετε τα περισσευσαντα κλασματα ινα μη τι αποληται εξ αυτων 13συνηγαγον δε και εγεμισαν δωδεκα κοφινους κλασματων εκ των πεντε αρτων των κρειθινων α επερισσευσαν τοις βεβρωκοσιν 14οι ουν ανθρωποι ιδοντες ο εποιησεν σημειον ελεγον οτι ουτος εστιν ο προφητης ο εις τον κοσμον ερχομενος

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

4ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ πάσχα, ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων. 5ἐπάρας οὖν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ Ἰησοῦς καὶ θεασάμενος ὅτι πολὺς ὄχλος ἔρχεται πρὸς αὐτὸν λέγει πρὸς Φίλιππον· πόθεν ἀγοράσωμεν ἄρτους ἵνα φάγωσιν οὗτοι; 6τοῦτο δὲ ἔλεγεν πειράζων αὐτόν· αὐτὸς γὰρ ᾔδει τί ἔμελλεν ποιεῖν. 7ἀποκρίνεται αὐτῷ ὁ Φίλιππος, διακοσίων δηναρίων ἄρτοι οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς, ἵνα ἕκαστος βραχύ τι λάβῃ. 8λέγει αὐτῷ εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου· 9ἔστιν παιδάριον ὧδε ὃς ἔχει πέντε ἄρτους κριθίνους καὶ δύο ὀψάρια· ἀλλὰ ταῦτα τί ἐστιν εἰς τοσούτους; 10εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· ποιήσατε τοὺς ἀνθρώπους ἀναπεσεῖν. ἦν δὲ χόρτος πολὺς ἐν τῷ τόπῳ. ἀνέπεσαν οὖν οἱ ἄνδρες τὸν ἀριθμὸν ὡς πεντακισχίλιοι. 11ἔλαβεν οὖν τοὺς ἄρτους ὁ Ἰησοῦς καὶ εὐχαρίστησεν καὶ ἔδωκεν τοῖς ἀνακειμένοις, ὁμοίως καὶ ἐκ τῶν ὀψαρίων ὅσον ἤθελον. 12ὡς δὲ ἐνεπλήσθησαν, λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· συναγάγετε τὰ περισσεύσαντα κλάσματα, ἵνα μή τι ἀπόληται. 13συνήγαγον οὖν, καὶ ἐγέμισαν δώδεκα κοφίνους κλασμάτων ἐκ τῶν πέντε ἄρτων τῶν κριθίνων, ἃ ἐπερίσσευσαν τοῖς βεβρωκόσιν. 14Οἱ οὖν ἄνθρωποι ἰδόντες ὃ ἐποίησεν σημεῖον ἔλεγον ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος.

English · King James Version (1611)

4And the passover, a feast of the Jews, was nigh. 5When Jesus then lifted up his eyes, and saw a great company come unto him, he saith unto Philip, Whence shall we buy bread, that these may eat? 6And this he said to prove him: for he himself knew what he would do. 7Philip answered him, Two hundred pennyworth of bread is not sufficient for them, that every one of them may take a little. 8One of his disciples, Andrew, Simon Peter’s brother, saith unto him, 9There is a lad here, which hath five barley loaves, and two small fishes: but what are they among so many? 10And Jesus said, Make the men sit down. Now there was much grass in the place. So the men sat down, in number about five thousand. 11And Jesus took the loaves; and when he had given thanks, he distributed to the disciples, and the disciples to them that were set down; and likewise of the fishes as much as they would. 12When they were filled, he said unto his disciples, Gather up the fragments that remain, that nothing be lost. 13Therefore they gathered them together, and filled twelve baskets with the fragments of the five barley loaves, which remained over and above unto them that had eaten. 14Then those men, when they had seen the miracle that Jesus did, said, This is of a truth that prophet that should come into the world.

§6.15-24 · John 6:15-24
Manuscript
Manuscript image for §6.15-24 Manuscript image for §6.15-24
Where on the image

Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 15-24 on fol. 124v; verse 24 continues on fol. 125v (which begins 'εκει ουδε οι').

Greek · Codex Bezae transcription (NTVMR)

15ιης ουν γνους οτι μελλουσιν ερχεσθαι και αρπαζειν αυτον ινα ποιησωσιν αυτον βασιλεα ανεχωρησεν παλιν εις το ορος αυτος μονος κακει προσηυχετο 16ως δε οψια εγενετο κατεβησαν οι μαθηται αυτου επι την θαλασσαν 17και ενβαντες εις το πλοιον ηρχοντο εις το περαν της θαλασσης ις καφαρναουμ κατελαβεν δε αυτους η σκοτια και ουπω εληλυθει ο ιης προς αυτους 18η δε θαλασσα ανεμου μεγαλου πνεοντος διηγειρετο · 19εληλακοτες ουν σταδια ωσει εικοσι πεντε η τριακοντα θεωρουσιν τον ιην περιπατουντα επι της θαλασσης και ενγυς του πλοιου γεινομενον και εφοβηθησαν 20ο δε λεγει αυτοις εγω ειμι μη φοβισθε 21ηθελον ουν αυτον λαβειν εις το πλοιον και ευθεως το πλοιον εγενηθη επι της γης εις ην υπηγον · 22τη επαυριον ο οχλος ο εστηκως περαν της θαλασσης ειδεν οτι πλοιαριον αλλο ουκ ην εκει ει μη εν εις ο ενεβησαν οι μαθηται αυτου ιηυ και οτι ου συνει̣σηλθεν τοις μαθηταις αυτου ο ιης ις το πλοιον αλλα μονον οι μαθηται αυτου απηλθον 23αλλων πλοιαρειων ελθοντων εκ τιβεριαδος εγγυς του τοπου οπου εφαγον τον αρτον 24οτε ουν ειδεν ο οχλος οτι ιης ουκ εστιν εκει ουδε οι μαθηται αυτου ελαβον εαυτοις πλοιαρια και ηλθον εις καφαρναουμ ζητουντες τον ιην

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

15Ἰησοῦς οὖν γνοὺς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτὸν ἵνα ποιήσωσιν βασιλέα, φεύγει πάλιν εἰς τὸ ὄρος αὐτὸς μόνος. 16Ὡς δὲ ὀψία ἐγένετο, κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν θάλασσαν, 17καὶ ἐμβάντες εἰς πλοῖον ἤρχοντο πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καφαρναούμ. κατέλαβεν δὲ αὐτοὺς ἡ σκοτία καὶ οὔπω ἐληλύθει Ἰησοῦς πρὸς αὐτοὺς, 18ἥ τε θάλασσα ἀνέμου μεγάλου πνέοντος διεγείρετο. 19ἐληλακότες οὖν ὡς στάδια εἴκοσι πέντε ἢ τριάκοντα θεωροῦσιν τὸν Ἰησοῦν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐγγὺς τοῦ πλοίου γινόμενον, καὶ ἐφοβήθησαν. 20ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς· ἐγώ εἰμι, μὴ φοβεῖσθε. 21ἤθελον οὖν λαβεῖν αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον, καὶ εὐθέως ἐγένετο τὸ πλοῖον ἐπὶ τὴν γῆν εἰς ἣν ὑπῆγον. 22Τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος ὁ ἑστηκὼς πέραν τῆς θαλάσσης εἶδον ὅτι πλοιάριον ἄλλο οὐκ ἦν ἐκεῖ εἰ μὴ ἕν, καὶ ὅτι οὐ συνεισῆλθεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ πλοῖον ἀλλὰ μόνοι οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπῆλθον· 23ἄλλα ἦλθεν πλοιάρια ἐκ Τιβεριάδος ἐγγὺς τοῦ τόπου ὅπου ἔφαγον τὸν ἄρτον εὐχαριστήταντος τοῦ κυρίου. 24ὅτε οὖν εἶδεν ὁ ὄχλος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ οὐδὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, ἐνέβησαν αὐτοὶ εἰς τὰ πλοιάρια καὶ ἦλθον εἰς Καφαρναοὺμ ζητοῦντες τὸν Ἰησοῦν.

English · King James Version (1611)

15When Jesus therefore perceived that they would come and take him by force, to make him a king, he departed again into a mountain himself alone. 16And when even was now come, his disciples went down unto the sea, 17And entered into a ship, and went over the sea toward Capernaum. And it was now dark, and Jesus was not come to them. 18And the sea arose by reason of a great wind that blew. 19So when they had rowed about five and twenty or thirty furlongs, they see Jesus walking on the sea, and drawing nigh unto the ship: and they were afraid. 20But he saith unto them, It is I; be not afraid. 21Then they willingly received him into the ship: and immediately the ship was at the land whither they went. 22The day following, when the people which stood on the other side of the sea saw that there was none other boat there, save that one whereinto his disciples were entered, and that Jesus went not with his disciples into the boat, but that his disciples were gone away alone; 23(Howbeit there came other boats from Tiberias nigh unto the place where they did eat bread, after that the Lord had given thanks:) 24When the people therefore saw that Jesus was not there, neither his disciples, they also took shipping, and came to Capernaum, seeking for Jesus.

§6.25-33 · John 6:25-33
Manuscript
Manuscript image for §6.25-33 Manuscript image for §6.25-33
Where on the image

Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 25-33 on fol. 125v; verse 33 continues on fol. 126v (which begins 'ο καταβαινων εκ').

Greek · Codex Bezae transcription (NTVMR)

25και ευροντες αυτον περαν της θαλασσης ειπον αυτω ραββι ποτε ωδε εληλυθας 26απεκρειθη αυτοις ο ιης και ειπεν αμην αμην λεγω υμειν ζητειτε με ουχ οτι ειδατε σημεια και τερατα αλλ οτι εφαγετε εκ των αρτων και εχορτασθητε 27εργαζεσθαι μη την βρωσιν την απολλυμενην αλλα την βρωσιν την μενουσαν εις ζωην αιωνιον · ην ο υιος του ανθρωπου διδωσιν υμειν τουτον γαρ ο πατηρ εσφραγισεν ο θς 28ειπον ουν προς αυτον τι ερσωμεθα ινα ποιησωμεν τα εργα του θυ 29απεκριθη ο ιης και ειπεν αυτοις τουτο εστιν το εργον του θυ ινα πιστευσηται εις ον απεστειλεν εκεινος 30ειπεν ουν αυτω · τι ουν σοι ποιεις σημειον ινα ιδωμεν και πιστευσωμεν σοι τι εργαζη · 31οι πατερες ημων το μαννα εφαγον εν τη ερημω καθως εστιν γεγραμμενον εστιν αρτον εκ του ουρανου εδωκεν αυτοις φαγειν · 32ειπεν ουν αυτοις ο ιης αμην αμην λεγω υμειν ου μωυσης εδωκεν υμειν τον αρτον εκ του ουρανου · αλλα ο πατηρ μου διδωσιν υμειν τον αρτον εκ του ουρανου τον αληθινον 33ο γαρ αρτος ο του θυ εστιν ο καταβαινων εκ του ουρανου και ζωην διδως τω κοσμω

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

25καὶ εὑρόντες αὐτὸν πέραν τῆς θαλάσσης εἶπον αὐτῷ· ῥαββεί, πότε ὧδε γέγονας; 26ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ζητεῖτέ με οὐχ ὅτι εἴδετε σημεῖα, ἀλλ’ ὅτι ἐφάγετε ἐκ τῶν ἄρτων καὶ ἐχορτάσθητε. 27ἐργάζεσθε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην, ἀλλὰ τὴν βρῶσιν τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἣν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου δίδωσιν ὑμῖν· τοῦτον γὰρ ὁ πατὴρ ἐσφράγισεν, ὁ θεός. 28εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν· τί ποιῶμεν ἵνα ἐργαζώμεθα τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ; 29ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τοῦτό ἐστιν τὸ ἔργον τοῦ θεοῦ, ἵνα πιστεύητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος. 30εἶπον οὖν αὐτῷ· τί οὖν ποιεῖς σὺ σημεῖον, ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμέν σοι; τί ἐργάζῃ; 31οἱ πατέρες ἡμῶν τὸ μάννα ἔφαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ, καθώς ἐστιν γεγραμμένον· ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς φαγεῖν. 32εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ Μωϋσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἀλλ’ ὁ πατήρ μου δίδωσιν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὸν ἀληθινόν. 33ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ.

English · King James Version (1611)

25And when they had found him on the other side of the sea, they said unto him, Rabbi, when camest thou hither? 26Jesus answered them and said, Verily, verily, I say unto you, Ye seek me, not because ye saw the miracles, but because ye did eat of the loaves, and were filled. 27Labour not for the meat which perisheth, but for that meat which endureth unto everlasting life, which the Son of man shall give unto you: for him hath God the Father sealed. 28Then said they unto him, What shall we do, that we might work the works of God? 29Jesus answered and said unto them, This is the work of God, that ye believe on him whom he hath sent. 30They said therefore unto him, What sign shewest thou then, that we may see, and believe thee? what dost thou work? 31Our fathers did eat manna in the desert; as it is written, He gave them bread from heaven to eat. 32Then Jesus said unto them, Verily, verily, I say unto you, Moses gave you not that bread from heaven; but my Father giveth you the true bread from heaven. 33For the bread of God is he which cometh down from heaven, and giveth life unto the world.

§6.34-44 · John 6:34-44
Manuscript
Manuscript image for §6.34-44 Manuscript image for §6.34-44
Where on the image

Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 34-44 on fol. 126v; verse 44 continues on fol. 127v (which begins 'εαν μη ο').

Greek · Codex Bezae transcription (NTVMR)

34ειπον ουν προς αυτον κε παντοτε δος ημειν τον αρτον τουτον 35ειπεν ουν αυτοις ο ιης εγω ειμι ο αρτος της ζωης · ο ερχομενος προς με ου μη πεινασει πωποτε και ο πιστευων εις εμε ου μη διψασει πωποτε 36αλλ ειπον υμειν οτι και εωρακατε με και ου πιστευετε 37παν ο διδωσιν μοι ο πατηρ προς εμε ηξει και τον ερχομενον προς με ου μη εκβαλω 38οτι καταβεβηκα εκ του ουρανου ουχ ινα ποιησω το θελημα το εμον αλλα το θελημα του πεμψαντος με πατρος · 39τουτο δε εστιν το θελημα του πεμψαντος με ινα παν ο δεδωκεν μοι μη απολεσω μηδεν αλλ ινα αναστησω αυτο εν τη εσχατη ημερα 40τουτο γαρ εστι̣ν το θελημα του πατρος μου ινα πας ο θεωρων τον υιον και πιστευων εις αυτον εχη ζωην αιωνιον και αναστησω αυτον εν τη εσχατη ημερα · 41εγογγυζον δε οι ιουδαιοι περι αυτου οτι ειπεν εγω ειμι ο αρτος ο καταβας εκ του ουρανου 42και ελεγον ουχ ουτος εστιν ιης ο υιος του ιωσηφ ου ημεις οιδαμεν τον πατερα και την μητερα πως ουν λεγει εαυτον απο του ουρανου καταβεβηκεναι 43απεκρειθη ουν ο ιης και ειπεν αυτοις μη γογγυζετε μετ αλληλων 44ουδεις δυναται ελθειν προς με εαν μη ο πατηρ ο πεμψας με ελκυση αυτον καγω αναστησω αυτον εν τη εσχατη ημερα ·

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

34εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν· κύριε, πάντοτε δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον. 35εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός ἐμὲ οὐ μὴ πεινάσῃ, καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσει πώποτε. 36ἀλλ’ εἶπον ὑμῖν ὅτι καὶ ἑωράκατέ καὶ οὐ πιστεύετε. 37πᾶν ὃ δίδωσίν μοι ὁ πατὴρ πρὸς ἐμὲ ἥξει, καὶ τὸν ἐρχόμενον πρὸς ἐμὲ οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω, 38ὅτι καταβέβηκα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ οὐχ ἵνα ποιήσω τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με· 39τοῦτο δέ ἐστιν τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκέν μοι μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτοῦ, ἀλλὰ ἀναστήσω αὐτὸ ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 40τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου, ἵνα πᾶς ὁ θεωρῶν τὸν υἱὸν καὶ πιστεύων εἰς αὐτὸν ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον καὶ ἀναστήσω αὐτὸν ἐγὼ ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 41Ἐγόγγυζον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ, ὅτι εἶπεν· ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ καταβὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, 42καὶ ἔλεγον· οὐχ οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ υἱὸς Ἰωσήφ, οὗ ἡμεῖς οἴδαμεν τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα; πῶς νῦν λέγει οὗτος, ὅτι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβέβηκα; 43ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς· μὴ γογγύζετε μετ’ ἀλλήλων. 44οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ ὁ πέμψας με ἑλκύσῃ αὐτόν, κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.

English · King James Version (1611)

34Then said they unto him, Lord, evermore give us this bread. 35And Jesus said unto them, I am the bread of life: he that cometh to me shall never hunger; and he that believeth on me shall never thirst. 36But I said unto you, That ye also have seen me, and believe not. 37All that the Father giveth me shall come to me; and him that cometh to me I will in no wise cast out. 38For I came down from heaven, not to do mine own will, but the will of him that sent me. 39And this is the Father’s will which hath sent me, that of all which he hath given me I should lose nothing, but should raise it up again at the last day. 40And this is the will of him that sent me, that every one which seeth the Son, and believeth on him, may have everlasting life: and I will raise him up at the last day. 41The Jews then murmured at him, because he said, I am the bread which came down from heaven. 42And they said, Is not this Jesus, the son of Joseph, whose father and mother we know? how is it then that he saith, I came down from heaven? 43Jesus therefore answered and said unto them, Murmur not among yourselves. 44No man can come to me, except the Father which hath sent me draw him: and I will raise him up at the last day.

§6.45-55 · John 6:45-55
Manuscript
Manuscript image for §6.45-55
Where on the image

Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 45-55 on fol. 127v.

Greek · Codex Bezae transcription (NTVMR)

45εστιν γεγραμμενον εν τοις προφηταις και εσονται παντες διδακτοι θυ πας ο ακουων παρα του πατρος και μαθων ερχεται προς με 46ουχ οτι τον πατερα εωρακεν τις ει μη ο ων παρα του θυ ουτος εωρακεν τον θν · 47αμην αμην λεγω υμειν ο πιστευων εις εμε εχει ζωην αιωνιον · 48εγω ειμι ο αρτος της ζωης 49οι πατερες υμων εφαγον τον αρτον εν τη ερημω το μαννα και απεθανον 50ουτος εστιν ο αρτος ο εκ του ουρανου και καταβαινων ινα τις εξ αυτου φαγη [...] μη αποθανη · 51εγω ειμι ο αρτος ο ζων ο εκ του ουρανου καταβας εαν ουν τις φαγη εκ του αρτου τουτου ζησει εις τον αιωνα και ο αρτος ον εγω δωσω η σαρξ μου εστιν υπερ της του κοσμου ζωης · 52εμαχοντο ουν οι ιουδαιοι προς αλληλους λεγοντες πως δυναται ουτος ημειν την σαρκα δουναι φαγειν 53ειπεν ουν αυτοις ο ιης αμην αμην λεγω υμειν εαν μη λαβητε την σαρκα του υιου του ανθρωπου και το αιμα αυτου πιητε ουκ εχεται εν εαυτοις την ζωην 54ο τρωγων αυτου την σαρκαν και πεινων αυτου το αιμα εχει ζωην αιωνιον · καγω αναστησω αυτον τη εσχατη ημερα · 55η γαρ σαρξ μου αληθως εστι βρωσις

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

45ἔστιν γεγραμμένον ἐν τοῖς προφήταις· καὶ ἔσονται πάντες διδακτοὶ θεοῦ· πᾶς ὁ ἀκούσας παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ μαθὼν ἔρχεται πρὸς ἐμέ. 46οὐχ ὅτι τὸν πατέρα ἑώρακέν τις, εἰ μὴ ὁ ὢν παρὰ τοῦ θεοῦ, οὗτος ἑώρακεν τὸν θεόν. 47ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων ἔχει ζωὴν αἰώνιον. 48ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς. 49οἱ πατέρες ὑμῶν ἔφαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ τὸ μάννα καὶ ἀπέθανον· 50οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνων, ἵνα τις ἐξ αὐτοῦ φάγῃ καὶ μὴ ἀποθάνῃ. 51ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν τις φάγῃ ἐκ τοῦ ἐμοῦ ἄρτου, ζήσει εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς, ἡ σάρξ μου ἐστίν. 52Ἐμάχοντο οὖν πρὸς ἀλλήλους οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες· πῶς δύναται ἡμῖν οὗτος δοῦναι τὴν σάρκα φαγεῖν; 53εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. 54ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον, κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 55ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθής ἐστιν βρῶσις, καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθής ἐστιν πόσις.

English · King James Version (1611)

45It is written in the prophets, And they shall be all taught of God. Every man therefore that hath heard, and hath learned of the Father, cometh unto me. 46Not that any man hath seen the Father, save he which is of God, he hath seen the Father. 47Verily, verily, I say unto you, He that believeth on me hath everlasting life. 48I am that bread of life. 49Your fathers did eat manna in the wilderness, and are dead. 50This is the bread which cometh down from heaven, that a man may eat thereof, and not die. 51I am the living bread which came down from heaven: if any man eat of this bread, he shall live for ever: and the bread that I will give is my flesh, which I will give for the life of the world. 52The Jews therefore strove among themselves, saying, How can this man give us his flesh to eat? 53Then Jesus said unto them, Verily, verily, I say unto you, Except ye eat the flesh of the Son of man, and drink his blood, ye have no life in you. 54Whoso eateth my flesh, and drinketh my blood, hath eternal life; and I will raise him up at the last day. 55For my flesh is meat indeed, and my blood is drink indeed.

§6.56-66 · John 6:56-66
Manuscript
Manuscript image for §6.56-66 Manuscript image for §6.56-66
Where on the image

Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 56-66 on fol. 128v; verse 66 continues on fol. 129v (which begins 'απηλθον εις τα').

Greek · Codex Bezae transcription (NTVMR)

56ο τρωγων μου την σαρκα · και πεινων μου το αιμα · εν εμοι μενει καγω εν αυτω καθως εν εμοι ο πατηρ καγω εν τω πατρι αμην αμην λεγω υμειν εαν μη λαβητε το σωμα του υιου του ανθρωπου ως τον αρτον της ζωης ουκ εχετε ζωην εν αυτω 57καθως απεσταλκεν με ο ζων πατηρ καγω ζω δια τον πατερα · και ο λαμβανων με κακεινος ζη δι εμε · 58ουτος εστιν ο αρτος ο εκ του ουρανου καταβας ου καθως εφαγον οι πατερες υμων και απεθανον ο τρωγων τουτον τον αρτον ζησεται εις τον αιωνα 59ταυτα ειπεν εν τη συναγωγη διδασκων εν καφαρναουμ σαββατω 60πολλοι ουν εκ των μαθητων αυτου ακουσαντες ειπαν · σκληρος εστιν ο λογος ουτος τις δυναται αυτου ακουειν · 61ως ουν εγνω ο ιης οτι εν εαυτοις γονγυζουσιν περ̣ι̣ τουτου οι μαθηται αυτου ειπεν αυτοις τουτο υμας σκανδαλιζει · 62εαν ουν θεωρητε τον υιον του ανθρωπου αναβενοντα ου ην το προτερον · 63το πνα εστιν το ζωοποιουν η σαρξ ουκ ωφελει ουδεν · τα ρηματα α εγω λελαληκα υμειν πνα εστιν ζωη εστιν 64αλλα εξ υμων εισιν τινες οι ου πιστευουσιν · ηδει γαρ εξ αρχης ο ιης τινες εισιν οι μη πιστευοντες και τις εστιν ο παραδιδους αυτον 65και ελεγεν δια τουτο ειρηκα υμειν οτι ουδεις δυναται ελθειν προς με εαν μη η δεδομενον αυτω εκ του προς 66εκ τουτου ουν πολλοι των μαθητων αυτου απηλθον εις τα οπισω και ουκετι μετ αυτου περιεπατουν ·

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

56ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει κἀγὼ ἐν αὐτῷ. 57καθὼς ἀπέστειλέν με ὁ ζῶν πατὴρ κἀγὼ ζῶ διὰ τὸν πατέρα, καὶ ὁ τρώγων με κἀκεῖνος ζήσει δι’ ἐμέ. 58οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐξ οὐρανοῦ καταβάς, οὐ καθὼς ἔφαγον οἱ πατέρες καὶ ἀπέθανον· ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον ζήσει εἰς τὸν αἰῶνα. 59ταῦτα εἶπεν ἐν συναγωγῇ διδάσκων ἐν Καφαρναούμ. 60Πολλοὶ οὖν ἀκούσαντες ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπον· σκληρός ἐστιν ὁ λόγος οὗτος· τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν; 61εἰδὼς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐν ἑαυτῷ ὅτι γογγύζουσιν περὶ τούτου οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει; 62ἐὰν οὖν θεωρῆτε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον; 63τὸ πνεῦμά ἐστιν τὸ ζῳοποιοῦν, ἡ σὰρξ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν· τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λελάληκα ὑμῖν πνεῦμά ἐστιν καὶ ζωή ἐστιν. 64ἀλλ’ εἰσὶν ἐξ ὑμῶν τινες οἳ οὐ πιστεύουσιν. ᾔδει γὰρ ἐξ ἀρχῆς ὁ Ἰησοῦς τίνες εἰσὶν οἱ μὴ πιστεύοντες καὶ τίς ἐστιν ὁ παραδώσων αὐτόν. 65καὶ ἔλεγεν· διὰ τοῦτο εἴρηκα ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός ἐμὲ ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ πατρός. 66Ἐκ τούτου οὖν πολλοὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω καὶ οὐκέτι μετ’ αὐτοῦ περιεπάτουν.

English · King James Version (1611)

56He that eateth my flesh, and drinketh my blood, dwelleth in me, and I in him. 57As the living Father hath sent me, and I live by the Father: so he that eateth me, even he shall live by me. 58This is that bread which came down from heaven: not as your fathers did eat manna, and are dead: he that eateth of this bread shall live for ever. 59These things said he in the synagogue, as he taught in Capernaum. 60Many therefore of his disciples, when they had heard this, said, This is an hard saying; who can hear it? 61When Jesus knew in himself that his disciples murmured at it, he said unto them, Doth this offend you? 62What and if ye shall see the Son of man ascend up where he was before? 63It is the spirit that quickeneth; the flesh profiteth nothing: the words that I speak unto you, they are spirit, and they are life. 64But there are some of you that believe not. For Jesus knew from the beginning who they were that believed not, and who should betray him. 65And he said, Therefore said I unto you, that no man can come unto me, except it were given unto him of my Father. 66From that time many of his disciples went back, and walked no more with him.

§6.67-71 · John 6:67-71
Manuscript
Manuscript image for §6.67-71
Where on the image

Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 67-71 on fol. 129v.

Greek · Codex Bezae transcription (NTVMR)

67ειπεν δε ο ιης τοις δωδεκα μη και υμεις θελετε υπαγειν 68ειπεν δε αυτω σιμων πετρος · κε προς τινα απελευσομεθα · ρηματα ζωης αιωνιου εχεις 69και ημεις πεπιστευκαμεν · και εγνωκαμεν σε οτι συ ει ο αγιος του θυ 70απεκριθη ο ιης λεγων · ουκ εγω υμας τους ιβ εξελεξαμην και εις εξ υμων διαβολος εστιν 71ελεγεν δε ιουδαν σιμωνος σκαριωθ · ουτος γαρ ημελλεν παραδιδοναι αυτον εις εκ των δωδεκα ·

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

67εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τοῖς δώδεκα· μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν; 68ἀπεκρίθη αὐτῷ Σίμων Πέτρος· κύριε, πρὸς τίνα ἀπελευσόμεθα; ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις· 69καὶ ἡμεῖς πεπιστεύκαμεν καὶ ἐγνώκαμεν ὅτι σὺ εἶ ὁ ἅγιος τοῦ θεοῦ. 70ἀπεκρίθη αὐτοῖς· οὐκ ἐγὼ ὑμᾶς τοὺς δώδεκα ἐξελεξάμην; καὶ ἐξ ὑμῶν εἷς διάβολός ἐστιν. 71ἔλεγεν δὲ τὸν Ἰούδαν Σίμωνος Ἰσκαριώτου· οὗτος γὰρ ἔμελλεν αὐτὸν παραδιδόναι, εἷς ὢν ἐκ τῶν δώδεκα.

English · King James Version (1611)

67Then said Jesus unto the twelve, Will ye also go away? 68Then Simon Peter answered him, Lord, to whom shall we go? thou hast the words of eternal life. 69And we believe and are sure that thou art that Christ, the Son of the living God. 70Jesus answered them, Have not I chosen you twelve, and one of you is a devil? 71He spake of Judas Iscariot the son of Simon: for he it was that should betray him, being one of the twelve.

Notes

  1. Codex Bezae is bilingual: at each opening the Greek is on the left-hand (verso) page and the Latin on the facing right-hand (recto) page. Only the Greek pages are shown here; the Latin column is not included.

Cite

Sources

  • Source: Codex Bezae page images + NTVMR transcription (CC BY 4.0) + Tischendorf 8th edition + KJV (holding institution)
  • Critical edition: Codex Bezae transcription, NTVMR (INTF Münster, CC BY 4.0); Tischendorf 8th edition for comparison

← previous · → next · v cycle view · l back to library