Matthew, Chapter 12 (Codex Bezae)
Introduction
Matthew 12 from Codex Bezae (Codex Cantabrigiensis, 5th c.), the most important Western text manuscript. A bilingual Greek/Latin codex containing the Gospels and Acts, held at Cambridge University Library.
Codex Bezae is bilingual: at each opening the Greek is on the left-hand (verso) page and the Latin on the facing right-hand (recto) page. Only the Greek pages are shown here; the Latin column is not included.
Greek text: a diplomatic transcription of Codex Bezae made by the Institut für Neutestamentliche Textforschung (INTF), Münster, for the New Testament Virtual Manuscript Room (NTVMR), published under a Creative Commons Attribution 4.0 licence. It gives the letters as the first scribe wrote them: no accents or breathings, the scribe's own spelling, and the sacred names in their contracted form (θς for θεος, ις for ιησους, κς for κυριος; the overline is not reproduced). Corrections by later hands are not shown. Letters in square brackets are not legible on the page and were restored by the transcribers, a dot under a letter marks an uncertain reading, and [...] marks text lost to damage. Beneath each section, for comparison, is Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript says. Each section is shown with the page on which the transcription places its verses.
What survives and what is shown: Codex Bezae has lost leaves. In the Greek pages Matthew 1:1-20 (to μη φοβηθης), 6:20-9:2, 27:2-12 and John 1:16-3:26 are missing in whole or in part: Matthew 1:20, 6:20, 9:2, 27:12, John 1:16 and 3:26 survive only in part, and Matthew 27:2 only as a torn fragment. The surviving part of each edge verse is marked in both columns, and the verses in between are not shown. A few leaves were replaced by a later scribe; pages from these supplementary leaves are marked "supplement". This library so far shows only Matthew and John from the codex; its Mark, Luke and Acts are not included.
How was this verified? (Provenance)
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verse 1 on fol. 34v; verse 1 continues on fol. 35v (which begins 'και ηρξαντο τους').
1εν εκεινω τω καιρω · επορευθη ο ιης σαββασιν δια των σποριμων οι δε μαθηται αυτου επινασαν και ηρξαντο τους ταχυας τιλλειν και αισθιειν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἐπορεύθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς σάββασιν διὰ τῶν σπορίμων· οἱ δὲ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπείνασαν, καὶ ἤρξαντο τίλλειν στάχυας καὶ ἐσθίειν.
1At that time Jesus went on the sabbath day through the corn; and his disciples were an hungred, and began to pluck the ears of corn, and to eat.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 2-13 on fol. 35v; verse 13 continues on fol. 36v (which begins 'και εξετεινεν και').
2οι δε φαρισαιοι ιδοντες αυτους ειπον αυτω ιδου οι μαθηται σου · ποιουσιν ο ουκ εξεστιν ποιειν εν σαββατω 3ο δε ειπεν αυτοις ουκ ανεγνωται τι εποιησεν δαυειδ οτε επινασεν και οι μετ αυτου 4πως εισηλθεν εις τον οικον του θυ · και τους αρτους της προσθεσεως εφαγεν ο ουκ ην εξον αυτω φαγειν ουδε τοις μετ αυτου · ει μη τοις ιερευσιν μονοις 5η ουκ ανεγνωτε εν τω νομω οτι εν τοις σαββασιν · οι ειερεις εν τω ιερω το σαββατον βεβηλουσιν · και ανετιοι εισιν 6λεγω γαρ υμειν · οτι του ιερου μειζον εστιν ωδε 7ει δε εγνωκειτε τι εστιν ελεος θελω και ου θυσιαν ουκ αν κατεδικασατε τους ανετιους 8κς γαρ εστιν του σαββατου · ο υιος του ανθρωπου 9και μεταβας εκειθεν ηλθεν εις την συναγωγην αυτων · 10και ιδου ανθρωπος ην εκει την χειρα εχων ξηραν και επηρωτησαν αυτον λεγοντες ει εξεστιν τοις σαββασιν θεραπευσε ινα κατηγορησουσιν αυτου 11ο δε ειπεν αυτοις τι εστιν εν υμειν ανθρωπος ος εχει προβατον εν και ενπεση τοις σαββασιν εις βοθυνον ουχει κρατει αυτο και εγειρει 12ποσω ουν διαφερει ανθρωπος του προβατου ωστε εξεστιν τοις σαββασιν · καλως ποιειν 13τοτε λεγει τω ανθρωπω · εκτεινον την χειρα σου · και εξετεινεν και αποκατεσταθη υγειης ως η αλλη ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
2οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἰδόντες εἶπαν αὐτῷ· ἰδοὺ οἱ μαθηταί σου ποιοῦσιν ὃ οὐκ ἔξεστιν ποιεῖν ἐν σαββάτῳ. 3ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυεὶδ, ὅτε ἐπείνασεν καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ; 4πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγον, ὃ οὐκ ἐξὸν ἦν αὐτῷ φαγεῖν οὐδὲ τοῖς μετ’ αὐτοῦ, εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσιν μόνοις; 5ἢ οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῷ νόμῳ ὅτι τοῖς σάββασιν οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ τὸ σάββατον βεβηλοῦσιν καὶ ἀναίτιοί εἰσιν; 6λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι τοῦ ἱεροῦ μεῖζόν ἐστιν ὧδε. 7εἰ δὲ ἐγνώκειτε τί ἐστιν· ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν, οὐκ ἂν κατεδικάσατε τοὺς ἀναιτίους. 8κύριος γάρ ἐστιν τοῦ σαββάτου ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου. 9Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ἦλθεν εἰς τὴν συναγωγὴν αὐτῶν. 10καὶ ἰδοὺ ἄνθρωπος χεῖρα ἔχων ξηράν· καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν λέγοντες· εἰ ἔξεστιν τοῖς σάββασιν θεραπεῦσαι; ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ. 11ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· τίς ἔσται ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος ὃς ἕξει πρόβατον ἕν, καὶ ἐὰν ἐμπέσῃ τοῦτο τοῖς σάββασιν εἰς βόθυνον, οὐχὶ κρατήσει αὐτὸ καὶ ἐγερεῖ; 12πόσῳ οὖν διαφέρει ἄνθρωπος προβάτου· ὥστε ἔξεστιν τοῖς σάββασιν καλῶς ποιεῖν. 13τότε λέγει τῷ ἀνθρώπῳ· ἔκτεινόν σου τὴν χεῖρα. καὶ ἐξέτεινεν, καὶ ἀπεκατεστάθη ὑγιὴς ὡς ἡ ἄλλη.
2But when the Pharisees saw it, they said unto him, Behold, thy disciples do that which is not lawful to do upon the sabbath day. 3But he said unto them, Have ye not read what David did, when he was an hungred, and they that were with him; 4How he entered into the house of God, and did eat the shewbread, which was not lawful for him to eat, neither for them which were with him, but only for the priests? 5Or have ye not read in the law, how that on the sabbath days the priests in the temple profane the sabbath, and are blameless? 6But I say unto you, That in this place is one greater than the temple. 7But if ye had known what this meaneth, I will have mercy, and not sacrifice, ye would not have condemned the guiltless. 8For the Son of man is Lord even of the sabbath day. 9And when he was departed thence, he went into their synagogue: 10And, behold, there was a man which had his hand withered. And they asked him, saying, Is it lawful to heal on the sabbath days? that they might accuse him. 11And he said unto them, What man shall there be among you, that shall have one sheep, and if it fall into a pit on the sabbath day, will he not lay hold on it, and lift it out? 12How much then is a man better than a sheep? Wherefore it is lawful to do well on the sabbath days. 13Then saith he to the man, Stretch forth thine hand. And he stretched it forth; and it was restored whole, like as the other.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 14-20 on fol. 36v.
14και εξελθοντες ο̣ι̣ φ̣αρεισαιοι συνβουλιον ελαβον κατ αυτου οπως αυτον απολεσωσιν 15ο δε ιης γνους ανεχωρησεν εκειθεν και ηκολουθησαν αυτω οχλοι̣ πολλοι και εθεραπευσεν αυτους 16παντας δε ους εθεραπευσεν επεπληξεν αυτοις ινα μη φανερον αυτον ποιησωσιν 17ινα πληρωθη το ρ̣ηθεν δια ησαιου του προφητου λεγοντος 18ιδου ο παις μου εις ον ηρετισα · ο αγαπητος̣ μ̣[ο]υ εν ω ηυδοκησεν η ψυχη μου θησω το πνα μου επ αυτον και κρισιν τοις εθνεσιν απαγγελ̣λ̣ει 19ουκ ερισει ουδε κραυγασει ουδε ακουει τις εν ταις πλατειαις την φωνην αυτου 20ου κατιαξεις · και λινον τυφομενον · ου μ̣η̣ ζβεσει εως αν εκβαλη εις νικος την κρισιν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
14ἐξελθόντες δὲ οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον κατ’ αὐτοῦ, ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν. 15Ὁ δὲ Ἰησοῦς γνοὺς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν. καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ πολλοί, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς πάντας, 16καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα μὴ φανερὸν αὐτὸν ποιήσωσιν· 17ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· 18ἰδοὺ ὁ παῖς μου ὃν ᾑρέτισα, ὁ ἀγαπητός μου εἰς ὃν ηὐδόκησεν ἡ ψυχή μου· θήσω τὸ πνεῦμά μου ἐπ’ αὐτόν, καὶ κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγγελεῖ. 19οὐκ ἐρίσει οὐδὲ κραυγάσει, οὐδὲ ἀκούσει τις ἐν ταῖς πλατείαις τὴν φωνὴν αὐτοῦ. 20κάλαμον συντετριμμένον οὐ κατεάξει καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει, ἕως ἂν ἐκβάλῃ εἰς νῖκος τὴν κρίσιν.
14Then the Pharisees went out, and held a council against him, how they might destroy him. 15But when Jesus knew it, he withdrew himself from thence: and great multitudes followed him, and he healed them all; 16And charged them that they should not make him known: 17That it might be fulfilled which was spoken by Esaias the prophet, saying, 18Behold my servant, whom I have chosen; my beloved, in whom my soul is well pleased: I will put my spirit upon him, and he shall shew judgment to the Gentiles. 19He shall not strive, nor cry; neither shall any man hear his voice in the streets. 20A bruised reed shall he not break, and smoking flax shall he not quench, till he send forth judgment unto victory.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 21-26 on fol. 36v; verse 26 continues on fol. 37v (which begins 'εφ εαυτον εμερισθη').
21και εν τω ονοματι αυτου εθνη ελπιζουσιν 22τοτε προσηνεχθη αυτω δαιμονιζομενο̣ς τυφλος και κωφος · και εθεραπευσεν αυτον ωστε τον κωφον λαλειν και βλεπειν 23και εξισταντο παντες οι οχλοι και ελεγον μητι οτι ουτος εστιν ο υιος δαυειδ̣ 24οι δε φαρισαιοι ακουσαντες ε̣ι̣π̣ο̣ν̣ ουτος ουκ εκβαλλει τα δαι̣[μονι]α̣ ει μη εν τω βεελζεβουλ αρχοντι των δαιμονι̣ω̣[ν] 25ιδων δε τας ενθυμησεις αυτων ειπεν αυτοις · πασα βασιλεια μερισθεισα εφ εαυτην ερημουτει και πασα πολις η οικια μερισθισα εφ εαυτην ου στησεται · 26ει δε και ο σατανας τον σαταναν εκβαλλει εφ εαυτον εμερισθη πως ουν σταθησεται η βασιλεια αυτου
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
21καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν. 22Τότε προσηνέχθη αὐτῷ δαιμονιζόμενος τυφλὸς καὶ κωφός· καὶ ἐθεράπευσεν αὐτόν, ὥστε τὸν κωφὸν λαλεῖν καὶ βλέπειν. 23καὶ ἐξίσταντο πάντες οἱ ὄχλοι καὶ ἔλεγον· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς Δαυείδ; 24οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες εἶπον· οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια εἰ μὴ ἐν τῷ Βεελζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων. 25εἰδὼς δὲ τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν αὐτοῖς· πᾶσα βασιλεία μερισθεῖσα καθ’ ἑαυτῆς ἐρημοῦται, καὶ πᾶσα πόλις ἢ οἰκία μερισθεῖσα καθ’ ἑαυτῆς οὐ σταθήσεται. 26καὶ εἰ ὁ σατανᾶς τὸν σατανᾶν ἐκβάλλει, ἐφ’ ἑαυτὸν ἐμερίσθη· πῶς οὖν σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ;
21And in his name shall the Gentiles trust. 22Then was brought unto him one possessed with a devil, blind, and dumb: and he healed him, insomuch that the blind and dumb both spake and saw. 23And all the people were amazed, and said, Is not this the son of David? 24But when the Pharisees heard it, they said, This fellow doth not cast out devils, but by Beelzebub the prince of the devils. 25And Jesus knew their thoughts, and said unto them, Every kingdom divided against itself is brought to desolation; and every city or house divided against itself shall not stand: 26And if Satan cast out Satan, he is divided against himself; how shall then his kingdom stand?
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 27-35 on fol. 37v; verse 35 continues on fol. 38v (which begins 'και ο πονηρος').
27ει δε εγω εν βεελζεβους εκβαλλω τα δαιμονια οι υιοι υμων εν τινι εκβαλλουσιν δια τουτο αυτοι κριται εσονται υμων 28ει δε εν πνι θυ εγω εκβαλλω τα δαιμονια αρα εφθασαν εφ υμας · η βασιλεια του θυ 29η πως δυναται τις εισελθειν εις την οικειαν του ισχυρου · και τα σκευη αυτου διαρπασαι · εαν μη πρωτον δηση τον ισχυρον και τοτε την οικειαν αυτου διαρπαση 30ο μη ων μετ εμου κατ εμου εστιν και ο μη συναγων μετ εμου σκορπιζει 31δια τουτο λεγω υμειν · πασα αμαρτια και βλασφημια · αφεθησεται τοις ανθρωποις η δε του πνς βλασφημια ουκ αφεθησεται τοις ανθρωποις 32και ος αν ειπη λογον · κατα του υιου του ανθρωπου · αφεθησεται αυτω ος δ αν ειπη κατα του πνς του αγιου ουκ αφεθησεται αυτω · ουτε εν τουτω τω αιωνι ουτε εν τω μελλοντι 33η ποιησαται τον δενδρον καλον και τον καρπον αυτου καλον η ποιησατε το δενδρον σαπρον και τον καρπον αυτου σαπρον εκ γαρ του καρπου το δενδρον γεινωσκεται 34γεννηματα εχιδνων πως δυνασθαι αγαθα λαλειν πονηροι οντες εκ γαρ του περισσευματος της καρδιας το στομα λαλει αγαθα 35αγαθος ανθρωπος εκ του αγαθου θησαυρου εκβαλλει αγαθα και ο πονηρος ανθρωπος · εκ του πονηρου θησαυρου εκβαλλει πονηρα
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
27καὶ εἰ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβάλλουσιν; διὰ τοῦτο αὐτοὶ κριταὶ ἔσονται ὑμῶν. 28εἰ δὲ ἐν πνεύματι θεοῦ ἐγὼ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ. 29ἢ πῶς δύναταί τις εἰσελθεῖν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἁρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον δήσῃ τὸν ἰσχυρόν, καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσῃ; 30ὁ μὴ ὢν μετ’ ἐμοῦ κατ’ ἐμοῦ ἐστιν, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ’ ἐμοῦ σκορπίζει. 31Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ἡ δὲ τοῦ πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται. 32καὶ ὃς ἐὰν εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· ὃς δ’ ἂν εἴπῃ κατὰ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου, οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὔτε ἐν τούτῳ τῷ αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι. 33Ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον καλὸν καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ καλόν, ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον σαπρὸν καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ σαπρόν· ἐκ γὰρ τοῦ καρποῦ τὸ δένδρον γινώσκεται. 34γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς δύνασθε ἀγαθὰ λαλεῖν πονηροὶ ὄντες; ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ. 35ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει τὰ ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά.
27And if I by Beelzebub cast out devils, by whom do your children cast them out? therefore they shall be your judges. 28But if I cast out devils by the Spirit of God, then the kingdom of God is come unto you. 29Or else how can one enter into a strong man’s house, and spoil his goods, except he first bind the strong man? and then he will spoil his house. 30He that is not with me is against me; and he that gathereth not with me scattereth abroad. 31Wherefore I say unto you, All manner of sin and blasphemy shall be forgiven unto men: but the blasphemy against the Holy Ghost shall not be forgiven unto men. 32And whosoever speaketh a word against the Son of man, it shall be forgiven him: but whosoever speaketh against the Holy Ghost, it shall not be forgiven him, neither in this world, neither in the world to come. 33Either make the tree good, and his fruit good; or else make the tree corrupt, and his fruit corrupt: for the tree is known by his fruit. 34O generation of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. 35A good man out of the good treasure of the heart bringeth forth good things: and an evil man out of the evil treasure bringeth forth evil things.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 36-44 on fol. 38v; verse 44 continues on fol. 39v (which begins 'οθεν εξηλθον και').
36λεγω δε υμειν οτι παν ρημα αργον ο λαλουσιν οι ανθρωποι · αποδωσουσιν περι αυτου λογον · εν ημερα κρισεως 37εκ γαρ των λογων σου δικαιωθηση η εκ των λογων σου καταδικασθηση 38τοτε απεκριθησαν αυτω τινες των γραμματεων και φαρισαιων λεγοντες διδασκαλε θελομεν απο σου σημειον ιδειν 39ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις · γενεα πονηρα και μοιχαλις · σημειον επιζητει και σημιον ου δοθησεται σ̣οι ει μη το σημιον ιωνα του προφητου 40ωσπερι γαρ ιωνας εν τη κοιλια του κητους τρεις ημερας και τρεις νυκτας ουτως εστε · και ο υιος του ανθρωπου εν τη καρδια της γης · τρεις ημερας και τρεις νυκτας 41ανδρες νεινευεται · αναστησονται εν τη κρισει μετα της νεας ταυτης και κακρινουσιν αυτην οτι μετενοησαν εις το κηρυγμα ιωνα και ιδου πλειον ιωνα ωδε · 42βασιλισσα νοτου εγερθησεται εν τη κρισει μετα της γενεας ταυτης · και κατακρεινι αυτην οτι ηλθεν εκ των περατων της γης ακουσαι την σοφιαν του σολομωνος και ειδου πλειον σολομωνος ωδε 43οταν δε το ακαθαρτον πνα εξηλθη απο του ανθρωπου διερχεται δι ανυδρων τοπων ζητουν αναπαυσιν · και ουχ ευρεισκει 44τοτε λεγει · εις τον οικον μου επιστρεψω οθεν εξηλθον και ελθων ευρεισκει τον οικον σχολαζοντα σεσαρωμενον και κεκοσμημενον
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
36λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πᾶν ῥῆμα ἀργὸν ὃ λαλήσουσιν οἱ ἄνθρωποι ἀποδώσουσιν περὶ αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως. 37ἐκ γὰρ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ, καὶ ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήσῃ. 38Τότε ἀπεκρίθησαν αὐτῷ τινες τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων λέγοντες· διδάσκαλε, θέλομεν ἀπὸ σοῦ σημεῖον ἰδεῖν. 39ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. 40ὥσπερ γὰρ ἦν Ἰωνᾶς ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας, οὕτως ἔσται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας. 41ἄνδρες Νινευεῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν, ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε. 42βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτήν, ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶνος, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Σολομῶνος ὧδε. 43Ὅταν δὲ τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται δι’ ἀνύδρων τόπων ζητοῦν ἀνάπαυσιν, καὶ οὐχ εὑρίσκει. 44τότε λέγει· εἰς τὸν οἶκόν μου ἐπιστρέψω ὅθεν ἐξῆλθον. καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σχολάζοντα καὶ σεσαρωμένον καὶ κεκοσμημένον.
36But I say unto you, That every idle word that men shall speak, they shall give account thereof in the day of judgment. 37For by thy words thou shalt be justified, and by thy words thou shalt be condemned. 38Then certain of the scribes and of the Pharisees answered, saying, Master, we would see a sign from thee. 39But he answered and said unto them, An evil and adulterous generation seeketh after a sign; and there shall no sign be given to it, but the sign of the prophet Jonas: 40For as Jonas was three days and three nights in the whale’s belly; so shall the Son of man be three days and three nights in the heart of the earth. 41The men of Nineveh shall rise in judgment with this generation, and shall condemn it: because they repented at the preaching of Jonas; and, behold, a greater than Jonas is here. 42The queen of the south shall rise up in the judgment with this generation, and shall condemn it: for she came from the uttermost parts of the earth to hear the wisdom of Solomon; and, behold, a greater than Solomon is here. 43When the unclean spirit is gone out of a man, he walketh through dry places, seeking rest, and findeth none. 44Then he saith, I will return into my house from whence I came out; and when he is come, he findeth it empty, swept, and garnished.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20005): verses 45-50 on fol. 39v.
45τοτε πορευεται και παραλαμβανει μεθ εαυτου επτα ετερα πνευματα · πονηροτερα αυτου και εισελθοντα κατοικει εκει και γεινεται τα αισχατα αυτου του ανθρωπου εκεινου · χειρον των πρωτων ουτως εστε και τη γενεα ταυτη τη πονηρα 46λαλουντος δε αυτου τοις οχλοις ιδου η μητηρ και οι αδελφοι αυτου ειστηκεισαν εξω ζητουντες λαλησαι αυτω 47ειπεν δε τις αυτω · ιδου η μητηρ σου και οι αδελφοι σου εστηκεισαν εξω ζητουντες λαλησαι σοι 48ο δε αποκριθεις ειπεν τω λεγοντι αυτω τις εστιν η μητηρ μου · η τινες εισιν οι αδελφοι μου · 49και εκτεινας την χειρα επι τους μαθητας αυτου ειπεν ιδου η μητηρ μου και οι αδελφοι μου 50οστις γαρ ποιει · το θελημα του πατρος μου του εν ουρανοις αυτος μου αδελφος και αδελφη · και μητηρ εστιν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
45τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει μεθ’ ἑαυτοῦ ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ, καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων. οὕτως ἔσται καὶ τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ πονηρᾷ. 46Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος τοῖς ὄχλοις, ἰδοὺ ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ εἱστήκεισαν ἔξω ζητοῦντες αὐτῷ λαλῆσαι. 47[εἶπεν δέ τις αὐτῷ· ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἔξω ἑστήκασιν ζητοῦντές σοι λαλῆσαι.] 48ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν τῷ λέγοντι αὐτῷ· τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου, καὶ τίνες εἰσὶν οἱ ἀδελφοί μου; 49καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπὶ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν· ἰδοὺ ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου· 50ὅστις γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς, αὐτός μου ἀδελφὸς καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν.
45Then goeth he, and taketh with himself seven other spirits more wicked than himself, and they enter in and dwell there: and the last state of that man is worse than the first. Even so shall it be also unto this wicked generation. 46While he yet talked to the people, behold, his mother and his brethren stood without, desiring to speak with him. 47Then one said unto him, Behold, thy mother and thy brethren stand without, desiring to speak with thee. 48But he answered and said unto him that told him, Who is my mother? and who are my brethren? 49And he stretched forth his hand toward his disciples, and said, Behold my mother and my brethren! 50For whosoever shall do the will of my Father which is in heaven, the same is my brother, and sister, and mother.
Notes
- Codex Bezae is bilingual: at each opening the Greek is on the left-hand (verso) page and the Latin on the facing right-hand (recto) page. Only the Greek pages are shown here; the Latin column is not included.
Cite
Sources
- Source: Codex Bezae page images + NTVMR transcription (CC BY 4.0) + Tischendorf 8th edition + KJV (holding institution)
- Critical edition: Codex Bezae transcription, NTVMR (INTF Münster, CC BY 4.0); Tischendorf 8th edition for comparison
← previous · → next · v cycle view · l back to library