2 Corinthians, Chapter 9
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 276.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1περι μεν γαρ τηϲ διακονιαϲ τηϲ ειϲ τουϲ αγιουϲ περιϲϲον μοι εϲτιν το γραφειν υμιν 2οιδα γαρ την προθυμιαν ϋμων ην ϋπερ ϋμων καυχωμαι μακεδοϲιν οτι αχαϊα παραεϲκευαϲται απο περυϲι κ(αι) το υμων ζηλοϲ ηρεθιϲε τουϲ πλειοναϲ 3επεμψα δε τουϲ αδελφουϲ ϊνα μη το καυχημα ημω το υπερ υμων κενωθη εν τω μερι τουτω ϊνα καθωϲ ελεγον παρεϲκευαϲμενοι ητε 4μη πωϲ εαν ελθωϲι ϲυν εμοι μακαιδονεϲ και ευρωϲι ϋμαϲ απαραϲκευαϲτουϲ καταιϲχυθωμεν ημειϲ ϊνα μη λεγωμεν ϋμειϲ εν τη υποϲτα ϲει ταυτη5αναγκαιον ουν ηγηϲαμην παρακαλεϲαι τουϲ αδελφουϲ ϊνα προελθωϲιν ειϲ ϋμαϲ και προκαταρτιϲωϲι την προεπηγγελμενην ευλογιαν ϋμων ταυτην ετοιμην ειναι ουτωϲ ωϲ ευλογιαν μη ωϲ πλεονεξιαν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Περὶ μὲν γὰρ τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους περισσόν μοί ἐστιν τὸ γράφειν ὑμῖν, 2οἶδα γὰρ τὴν προθυμίαν ὑμῶν ἣν ὑπὲρ ὑμῶν καυχῶμαι Μακεδόσιν ὅτι Ἀχαΐα παρεσκεύασται ἀπὸ πέρυσι, καὶ τὸ ὑμῶν ζῆλος ἠρέθισεν τοὺς πλείονας. 3ἔπεμψα δὲ τοὺς ἀδελφούς, ἵνα μὴ τὸ καύχημα ἡμῶν τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κενωθῇ ἐν τῷ μέρει τούτῳ, ἵνα καθὼς ἔλεγον παρεσκευασμένοι ἦτε, 4μήπως ἐὰν ἔλθωσιν σὺν ἐμοὶ Μακεδόνες καὶ εὕρωσιν ὑμᾶς ἀπαρασκευάστους καταισχυνθῶμεν ἡμεῖς, ἵνα μὴ λέγωμεν ὑμεῖς, ἐν τῇ ὑποστάσει ταύτῃ. 5ἀναγκαῖον οὖν ἡγησάμην παρακαλέσαι τοὺς ἀδελφοὺς ἵνα προέλθωσιν εἰς ὑμᾶς καὶ προκαταρτίσωσιν τὴν προεπηγγελμένην εὐλογίαν ὑμῶν, ταύτην ἑτοίμην εἶναι οὕτως ὡς εὐλογίαν, μὴ ὡς πλεονεξίαν.
1For as touching the ministering to the saints, it is superfluous for me to write to you: 2For I know the forwardness of your mind, for which I boast of you to them of Macedonia, that Achaia was ready a year ago; and your zeal hath provoked very many. 3Yet have I sent the brethren, lest our boasting of you should be in vain in this behalf; that, as I said, ye may be ready: 4Lest haply if they of Macedonia come with me, and find you unprepared, we (that we say not, ye) should be ashamed in this same confident boasting. 5Therefore I thought it necessary to exhort the brethren, that they would go before unto you, and make up beforehand your bounty, whereof ye had notice before, that the same might be ready, as a matter of bounty, and not as of covetousness.
6τουτο δε ο ϲπιρω φειδομενωϲ φιδομενωϲ και θεριϲει και ο ϲπιρω επ ευλογιαιϲ επ ευλογιαιϲ και θεριϲει 7εκαϲτοϲ καθωϲ προηρηται τη καρδια μη εκ λυπηϲ η εξ αναγκηϲ ϊλαρο γαρ δοτην αγαπα ο θϲ 8δυνατει δε ο θϲ παϲαν χαριν περιϲϲευϲαι ειϲ ϋμαϲ ϊνα εν παντι παντοτε παϲαν αυταρκειαν εχοντεϲ περιϲϲευητε ειϲ παν εργον αγαθο 9καθωϲ γεγραπται εϲκορπιϲεν εδωκεν τοιϲ πενηϲιν η δικαιοϲυνη αυτου μενει ειϲ το αιωνα 10ο δε επιχορηγων ϲπερμα τω ϲπειροντι και αρτον ειϲ βρωϲιν χορηγηϲει και πληθυνει τον ϲπορον ϋμων και αυξηϲει τα γενηματα τηϲ δικαιοϲυνηϲ υμω
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
6Τοῦτο δέ, ὁ σπείρων φειδομένως φειδομένως καὶ θερίσει, καὶ ὁ σπείρων ἐπ’ εὐλογίαις ἐπ’ εὐλογίαις καὶ θερίσει. 7ἕκαστος καθὼς προῄρηται τῇ καρδίᾳ, μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης, ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ θεός. 8δυνατεῖ δὲ ὁ θεὸς πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς, ἵνα ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν, 9καθὼς γέγραπται, ἐσκόρπισεν, ἔδωκεν τοῖς πένησιν, ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. 10ὁ δὲ ἐπιχορηγῶν σπέρμα τῷ σπείροντι καὶ ἄρτον εἰς βρῶσιν χορηγήσει καὶ πληθυνεῖ τὸν σπόρον ὑμῶν καὶ αὐξήσει τὰ γενήματα τῆς δικαιοσύνης ὑμῶν·
6But this I say, He which soweth sparingly shall reap also sparingly; and he which soweth bountifully shall reap also bountifully. 7Every man according as he purposeth in his heart, so let him give; not grudgingly, or of necessity: for God loveth a cheerful giver. 8And God is able to make all grace abound toward you; that ye, always having all sufficiency in all things, may abound to every good work: 9(As it is written, He hath dispersed abroad; he hath given to the poor: his righteousness remaineth for ever. 10Now he that ministereth seed to the sower both minister bread for your food, and multiply your seed sown, and increase the fruits of your righteousness;)
11εν παντι πλουτιζομενοι ειϲ παϲα απλοτητα ητιϲ κατεργαζεται δι ημων ευχαριϲτιαν τω θω 12οτι η διακονια τηϲ λιτουργιαϲ ταυτηϲ ου μονον εϲτιν προϲαναπληρουϲα τα ϋϲτερηματα των αγιων αλλα και περιϲϲευουϲα δια πολλων ευχαριϲτιων τω θω 13δια τηϲ δοκιμηϲ τηϲ διακονιαϲ ταυτηϲ δοξαζοντεϲ το θν επι τη ϋποταγη τηϲ ομολογιαϲ υμων ειϲ το ευαγγελιον του χυ και απλοτητι τηϲ κοινωνιαϲ ειϲ αυτουϲ και ειϲ πανταϲ 14και αυτων δεηϲει ϋπερ ημων επιποθουντων υμαϲ δια την ϋπερβαλλουϲαν χαριν του θυ εφ υμιν 15χαριϲ τω θω επι τη ανεκδιηγητω αυτου δωρεα
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
11ἐν παντὶ πλουτιζόμενοι εἰς πᾶσαν ἁπλότητα, ἥτις κατεργάζεται δι’ ἡμῶν εὐχαριστίαν τῷ θεῷ 12ὅτι ἡ διακονία τῆς λειτουργίας ταύτης οὐ μόνον ἐστὶν προσαναπληροῦσα τὰ ὑστερήματα τῶν ἁγίων, ἀλλὰ καὶ περισσεύουσα διὰ πολλῶν εὐχαριστιῶν τῷ θεῷ 13διὰ τῆς δοκιμῆς τῆς διακονίας ταύτης δοξάζοντες τὸν θεὸν ἐπὶ τῇ ὑποταγῇ τῆς ὁμολογίας ὑμῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ καὶ ἁπλότητι τῆς κοινωνίας εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς πάντας, 14καὶ αὐτῶν δεήσει ὑπὲρ ὑμῶν ἐπιποθούντων ὑμᾶς διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν χάριν τοῦ θεοῦ ἐφ’ ὑμῖν. 15χάρις τῷ θεῷ ἐπὶ τῇ ἀνεκδιηγήτῳ αὐτοῦ δωρεᾷ.
11Being enriched in every thing to all bountifulness, which causeth through us thanksgiving to God. 12For the administration of this service not only supplieth the want of the saints, but is abundant also by many thanksgivings unto God; 13Whiles by the experiment of this ministration they glorify God for your professed subjection unto the gospel of Christ, and for your liberal distribution unto them, and unto all men; 14And by their prayer for you, which long after you for the exceeding grace of God in you. 15Thanks be unto God for his unspeakable gift.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library