2 Peter, Chapter 2
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 321.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1εγενοντο δε και ψευ δοπροφηται εν τω λαω ωϲ και εν υμιν εϲονται ψευδοδιδαϲκαλοι οιτινεϲ παριϲαξουϲι αιρεϲειϲ απωλιαϲ και τον αγοραϲαντα αυτουϲ δεϲποτην αρνουμενοι επαγοντεϲ εαυτοιϲ ταχινην απωλιαν2και πολλοι εξακολουθηϲουϲιν αυτων ταιϲ αϲελγιαιϲ δι ουϲ η οδοϲ τηϲ αληθιαϲ βλαϲφημηθηϲεται 3και εν πλεονεξια πλαϲτοιϲ λογοιϲ ϋμαϲ εκπορευϲοται οιϲ το κριμα εκπαλαι ουκ αργει και η απωλεια αυτω ου νυϲταζει 4η̣ γαρ ο θϲ αγγελων αμαρτηϲαντων ουκ εφιϲατο αλλα ϲιροιϲ ζοφοιϲ ταρταρωϲαϲ παρεδωκεν ειϲ κριϲιν κολαζομενουϲ τηριν 5και αρχαιου κοϲμου ουκ εφιϲατο αλλα ογδοον νωε δικαιοϲυνηϲ κηρυκα εφυλαξε κατακλυϲμον κοϲμον αϲεβων επαξαϲ · 6και πολιϲ ϲοδομων και γομορραϲ τεφρωϲαϲ καταϲτροφη κατεκρινεν ϋποδιγμα μελλοντω αϲεβειν τεθικωϲ 7και δικαιον λωτ καταπονουμενο ϋπο τηϲ των αθεϲμων εν αϲελγια αναϲτροφηϲ ερρυϲατο 8βλεμματι γαρ και ακοη ο δικαιοϲ ενκατοικων εν αυτοιϲ ημεραν εξ ημεραϲ ψυχην δικαιαν ανομοιϲ εργοιϲ εβαϲανιζεν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ, ὡς καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι, ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν. 2καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀσελγείαις, δι’ οὓς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται· 3καὶ ἐν πλεονεξίᾳ πλαστοῖς λόγοις ὑμᾶς ἐμπορεύσονται· οἷς τὸ κρίμα ἔκπαλαι οὐκ ἀργεῖ, καὶ ἡ ἀπώλεια αὐτῶν οὐ νυστάζει. 4εἰ γὰρ ὁ θεὸς ἀγγέλων ἁμαρτησάντων οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ σιροῖς ζόφου ταρταρώσας παρέδωκεν εἰς κρίσιν τηρουμένους, 5καὶ ἀρχαίου κόσμου οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ ὄγδοον Νῶε δικαιοσύνης κήρυκα ἐφύλαξεν, κατακλυσμὸν κόσμῳ ἀσεβῶν ἐπάξας, 6καὶ πόλεις Σοδόμων καὶ Γομόρρας τεφρώσας καταστροφῇ κατέκρινεν, ὑπόδειγμα μελλόντων ἀσεβεῖν τεθεικώς, 7καὶ δίκαιον Λὼτ καταπονούμενον ὑπὸ τῆς τῶν ἀθέσμων ἐν ἀσελγείᾳ ἀναστροφῆς ἐρρύσατο· 8βλέμματι γὰρ καὶ ἀκοῇ ὁ δίκαιος ἐνκατοικῶν ἐν αὐτοῖς ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ψυχὴν δικαίαν ἀνόμοις ἔργοις ἐβασάνιζεν·
1But there were false prophets also among the people, even as there shall be false teachers among you, who privily shall bring in damnable heresies, even denying the Lord that bought them, and bring upon themselves swift destruction. 2And many shall follow their pernicious ways; by reason of whom the way of truth shall be evil spoken of. 3And through covetousness shall they with feigned words make merchandise of you: whose judgment now of a long time lingereth not, and their damnation slumbereth not. 4For if God spared not the angels that sinned, but cast them down to hell, and delivered them into chains of darkness, to be reserved unto judgment; 5And spared not the old world, but saved Noah the eighth person, a preacher of righteousness, bringing in the flood upon the world of the ungodly; 6And turning the cities of Sodom and Gomorrah into ashes condemned them with an overthrow, making them an ensample unto those that after should live ungodly; 7And delivered just Lot, vexed with the filthy conversation of the wicked: 8(For that righteous man dwelling among them, in seeing and hearing, vexed his righteous soul from day to day with their unlawful deeds;)
9οιδε κϲ ευϲεβειϲ εκ πιραϲμων ρυεϲθαι αδικουϲ δε πεφυλακιϲμενουϲ ειϲ ηραν κριϲεωϲ κολαζομενουϲ τηριν 10μαλιϲτα δε τουϲ οπιϲω ϲαρκοϲ εν επιθυμιαϲ μιαϲμου πορευομενουϲ και κυριοτητοϲ καταφρονουταϲ τολμηται αυθαδιϲ δοξαϲ ου τρεμουϲιν βλαϲφημουντεϲ 11οπου αγγελοι ϊϲχυει και δυναμι μιζονεϲ οντεϲ ου φερουϲι κατ αυτων παρα κω βλαϲφημον κριϲιν 12αυτοι δε ωϲ αλογα ζωα γεγενημενα φυϲικα ειϲ αλωϲιν και φθοραν εν οιϲ αγνοουτεϲ βλαϲφημουϲι εν τη φθορα αυτω και φθαρηϲονται 13αδικουμενοι μιϲθον αδικιαϲ ηδονην ηγουμενοι την εν ημερα τρυφην ϲπιλοι και μωμοι εντρυφωντεϲ εν ταιϲ απαταιϲ αυτω ϲυνευωχουμενοι υμιν 14οφθαλμουϲ εχοντεϲ μεϲτουϲ μοιχαλιαϲ και ακαταπαυϲτουϲ αμαρτιαιϲ δελεαζοντεϲ ψυχαϲ αϲτηρικτουϲ καρδιαν γεγυμναϲμενην πλεονεξιαϲ εχοντεϲ καταραϲ τεκνα 15καταλειποντεϲ ευθειαν οδον επλανηθηϲαν εξακολουθηϲαντεϲ τη οδω του βαλααμ του βεωορϲορ μιϲθο αδικιαϲ ηγαπηϲε 16ελεγξειν δε εϲχε ϊδιαϲ παρανομιαϲ υποζυγιον αφωνον ανθρωπου φωνη φθεγξαμενον εκωλυϲεν την του προφητου παραφρονιαν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
9οἶδεν κύριος εὐσεβεῖς ἐκ πειρασμῶν ῥύεσθαι, ἀδίκους δὲ εἰς ἡμέραν κρίσεως κολαζομένους τηρεῖν, 10μάλιστα δὲ τοὺς ὀπίσω σαρκὸς ἐν ἐπιθυμίᾳ μιασμοῦ πορευομένους καὶ κυριότητος καταφρονοῦντας. τολμηταί, αὐθάδεις, δόξας οὐ τρέμουσιν βλασφημοῦντες, 11ὅπου ἄγγελοι ἰσχύϊ καὶ δυνάμει μείζονες ὄντες οὐ φέρουσιν κατ’ αὐτῶν παρὰ κυρίῳ βλάσφημον κρίσιν. 12οὗτοι δέ, ὡς ἄλογα ζῷα γεγεννημένα φυσικὰ εἰς ἅλωσιν καὶ φθοράν, ἐν οἷς ἀγνοοῦσιν βλασφημοῦντες, ἐν τῇ φθορᾷ αὐτῶν καὶ φθαρήσονται, 13κομιούμενοι μισθὸν ἀδικίας· ἡδονὴν ἡγούμενοι τὴν ἐν ἡμέρᾳ τρυφήν, σπίλοι καὶ μῶμοι ἐντρυφῶντες ἐν ταῖς ἀπάταις αὐτῶν συνευωχούμενοι ὑμῖν, 14ὀφθαλμοὺς ἔχοντες μεστοὺς μοιχαλίδος καὶ ἀκαταπαύστους ἁμαρτίας, δελεάζοντες ψυχὰς ἀστηρίκτους, καρδίαν γεγυμνασμένην πλεονεξίας ἔχοντες, κατάρας τέκνα, 15καταλείποντες εὐθεῖαν ὁδὸν ἐπλανήθησαν, ἐξακολουθήσαντες τῇ ὁδῷ τοῦ Βαλαὰμ τοῦ Βοσόρ, ὃς μισθὸν ἀδικίας ἠγάπησεν 16ἔλεγξιν δὲ ἔσχεν ἰδίας παρανομίας· ὑποζύγιον ἄφωνον ἐν ἀνθρώπου φωνῇ φθεγξάμενον ἐκώλυσεν τὴν τοῦ προφήτου παραφρονίαν.
9The Lord knoweth how to deliver the godly out of temptations, and to reserve the unjust unto the day of judgment to be punished: 10But chiefly them that walk after the flesh in the lust of uncleanness, and despise government. Presumptuous are they, selfwilled, they are not afraid to speak evil of dignities. 11Whereas angels, which are greater in power and might, bring not railing accusation against them before the Lord. 12But these, as natural brute beasts, made to be taken and destroyed, speak evil of the things that they understand not; and shall utterly perish in their own corruption; 13And shall receive the reward of unrighteousness, as they that count it pleasure to riot in the daytime. Spots they are and blemishes, sporting themselves with their own deceivings while they feast with you; 14Having eyes full of adultery, and that cannot cease from sin; beguiling unstable souls: an heart they have exercised with covetous practices; cursed children: 15Which have forsaken the right way, and are gone astray, following the way of Balaam the son of Bosor, who loved the wages of unrighteousness; 16But was rebuked for his iniquity: the dumb ass speaking with man’s voice forbad the madness of the prophet.
17ουτοι ειϲιν πηγαι ανυδροι και ομιχλαι ϋπο λελαποϲ ελαυνομεναι οιϲ ο ζοφοϲ του ϲκοτουϲ τετηρηται 18ϋπερογκα γαρ μαθηταιοτητοϲ φθεγγομενοι δελεαζουϲιν εν επιθυμιαιϲ ϲαρκοϲ αϲελγιαιϲ του οντωϲ αποφευγονταϲ τουϲ εν πλανη αναϲτρεφομενουϲ 19ελευθεριαν ελευθεριαν αυτοιϲ επαγγελλομενοι αυτοι δουλοι ϋπαρχοντεϲ τηϲ φθοραϲ ω γαρ τιϲ ηττηται τουτω δεδουλωται 20ει γαρ αποφυγοντεϲ τα μιαϲματα του κοϲμου εν επιγνωϲει του κυ ημων και ϲωτηροϲ ιυ χυ τουτοιϲ δε παλιν εμπλακεντεϲ ηττωνται γεγονεν αυτοιϲ τα εϲχατα χειρονα των πρωτων 21κριϲϲον γαρ ην αυτοιϲ μη επεγνωκεναι την οδον τηϲ δικ(αι)οϲυνηϲ η επιγνουϲι̣ ειϲ τα οπιϲω ανακαμψαι απο τηϲ παραδοθιϲηϲ αυτοιϲ αγιαϲ εντοληϲ 22ϲυμβεβηκεν αυτοιϲ το τηϲ αληθουϲ παροιμιαϲ κυων επιϲτρεψαϲ επι το ϊδιον εξεραμα και ϋϲ λουϲαμενη ειϲ κυλιϲμα βορβορου ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
17οὗτοί εἰσιν πηγαὶ ἄνυδροι καὶ ὁμίχλαι ὑπὸ λαίλαπος ἐλαυνόμεναι, οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους τετήρηται. 18ὑπέρογκα γὰρ ματαιότητος φθεγγόμενοι δελεάζουσιν ἐν ἐπιθυμίαις σαρκὸς ἀσελγείαις τοὺς ὀλίγως ἀποφεύγοντας τοὺς ἐν πλάνῃ ἀναστρεφομένους, 19ἐλευθερίαν αὐτοῖς ἐπαγγελλόμενοι, αὐτοὶ δοῦλοι ὑπάρχοντες τῆς φθορᾶς· ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ δεδούλωται. 20εἰ γὰρ ἀποφυγόντες τὰ μιάσματα τοῦ κόσμου ἐν ἐπιγνώσει τοῦ κυρίου ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ τούτοις δὲ πάλιν ἐμπλακέντες ἡττῶνται, γέγονεν αὐτοῖς τὰ ἔσχατα χείρονα τῶν πρώτων. 21κρεῖσσον γὰρ ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπεγνωκέναι τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης ἢ ἐπιγνοῦσιν ὑποστρέψαι ἐκ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἁγίας ἐντολῆς. 22συμβέβηκεν αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας, κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καί, ὗς λουσαμένη εἰς κυλισμὸν βορβόρου.
17These are wells without water, clouds that are carried with a tempest; to whom the mist of darkness is reserved for ever. 18For when they speak great swelling words of vanity, they allure through the lusts of the flesh, through much wantonness, those that were clean escaped from them who live in error. 19While they promise them liberty, they themselves are the servants of corruption: for of whom a man is overcome, of the same is he brought in bondage. 20For if after they have escaped the pollutions of the world through the knowledge of the Lord and Saviour Jesus Christ, they are again entangled therein, and overcome, the latter end is worse with them than the beginning. 21For it had been better for them not to have known the way of righteousness, than, after they have known it, to turn from the holy commandment delivered unto them. 22But it is happened unto them according to the true proverb, The dog is turned to his own vomit again; and the sow that was washed to her wallowing in the mire.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library