Christian

Acts, Chapter 16

Acts, Chapter 16
Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors,
Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) · Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

Introduction

This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:

  1. Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 308.
  2. Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
  3. English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
Manuscript: Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors — page scan from Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com).
Original text: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription (public domain).
English translation: King James Version (1611) (public domain).
Verify: The scan image is the physical evidence. The original-language text is verifiable against the scan. The English translation is checkable against the original. Click any Greek, Hebrew, or Latin word for morphological analysis.
Challenge: Submit a correction to contact@theosislibrary.com.
Greek (Codex Sinaiticus transcription) / English (KJV) original and English translation, with manuscript scans.
§16.1-8 · Acts 16:1-8
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-16-Q87_8v_B644.jpg Scan sinaiticus-folios/acts-16-Q88_1r_B645.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

1κατηντηϲεν δε ειϲ δερβη και ειϲ λυϲτραν · κ(αι) ϊδου μαθητηϲ τιϲ ην εκει ονοματι τιμοθεοϲ ϋϊοϲ γυναικοϲ ϊουδαιαϲ πιϲτηϲ πατροϲ δε ελληνοϲ 2οϲ εμαρτυριτο ϋπο των εν λυϲτροιϲ και ικονιου αδελφων 3τουτο ηθεληϲεν ο παυλοϲ ϲυν αυτω εξελθιν και λαβων περιετεμεν αυτον δια τουϲ ϊουδαιουϲ τουϲ ονταϲ εν τοιϲ τοποιϲ εκινοιϲ ηδειϲαν γαρ απαντεϲ οτι ελλην ο πατηρ αυτου ϋπηρχεν4ωϲ δε διεπορευοντο ταϲ πολειϲ παρεδιδοϲαν αυτοιϲ φυλαϲϲιν τα δογματα τα κεκριμενα ϋπο των αποϲτολων και πρεϲβυτερων των εν ϊεροϲολυμοιϲ · 5αι μεν ουν εκκληϲιαι εϲτερεουντο τη πιϲτι και επεριϲϲευον τω αριθμω καθ ημεραν 6διηλθον δε την φρυγιαν και γαλατικην χωραν κωλυθεντεϲ ϋπο του αγιου πνϲ λαληϲαι τον λογον εν τη αϲια · 7ελθοντεϲ δε κατα την μυϲιαν επιραζον ειϲ την βιθυνιαν πορευθηναι και ουκ ϊαϲεν αυτουϲ το πνα ιυ 8παρελθοντεϲ δε την μυϲιαν κατεβηϲαν ειϲ τρωαδα

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

1Κατήντησεν δὲ εἰς Δέρβην καὶ εἰς Λύστραν. καὶ ἰδοὺ μαθητής τις ἦν ἐκεῖ ὀνόματι Τιμόθεος, υἱὸς γυναικὸς Ἰουδαίας πιστῆς πατρὸς δὲ Ἕλληνος, 2ὃς ἐμαρτυρεῖτο ὑπὸ τῶν ἐν Λύστροις καὶ Ἰκονίῳ ἀδελφῶν. 3τοῦτον ἠθέλησεν ὁ Παῦλος σὺν αὐτῷ ἐξελθεῖν, καὶ λαβὼν περιέτεμεν αὐτὸν διὰ τοὺς Ἰουδαίους τοὺς ὄντας ἐν τοῖς τόποις ἐκείνοις, ᾔδεισαν γὰρ ἅπαντες τὸν πατέρα αὐτοῦ ὅτι Ἕλλην ὑπῆρχεν. 4Ὡς δὲ διεπορεύοντο τὰς πόλεις, παρεδίδοσαν αὐτοῖς φυλάσσειν τὰ δόγματα τὰ κεκριμένα ὑπὸ τῶν ἀποστόλων καὶ πρεσβυτέρων τῶν ἐν Ἱεροσολύμοις. 5Αἱ μὲν οὖν ἐκκλησίαι ἐστερεοῦντο τῇ πίστει καὶ ἐπερίσσευον τῷ ἀριθμῷ καθ’ ἡμέραν. 6διῆλθον δὲ τὴν Φρυγίαν καὶ Γαλατικὴν χώραν, κωλυθέντες ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος λαλῆσαι τὸν λόγον ἐν τῇ Ἀσίᾳ· 7ἐλθόντες δὲ κατὰ τὴν Μυσίαν ἐπείραζον εἰς τὴν Βιθυνίαν πορευθῆναι, καὶ οὐκ εἴασεν αὐτοὺς τὸ πνεῦμα Ἰησοῦ· 8παρελθόντες δὲ τὴν Μυσίαν κατέβησαν εἰς Τρῳάδα.

English · King James Version (1611)

1Then came he to Derbe and Lystra: and, behold, a certain disciple was there, named Timotheus, the son of a certain woman, which was a Jewess, and believed; but his father was a Greek: 2Which was well reported of by the brethren that were at Lystra and Iconium. 3Him would Paul have to go forth with him; and took and circumcised him because of the Jews which were in those quarters: for they knew all that his father was a Greek. 4And as they went through the cities, they delivered them the decrees for to keep, that were ordained of the apostles and elders which were at Jerusalem. 5And so were the churches established in the faith, and increased in number daily. 6Now when they had gone throughout Phrygia and the region of Galatia, and were forbidden of the Holy Ghost to preach the word in Asia, 7After they were come to Mysia, they assayed to go into Bithynia: but the Spirit suffered them not. 8And they passing by Mysia came down to Troas.

§16.9-16 · Acts 16:9-16
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-16-Q88_1r_B645.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

9και οραμα δια τηϲ νυκτοϲ τω παυλω ωφθη · ανηρ μακαιδων τιϲ ην εϲτωϲ και παρακαλων αυτον και λεγων διαβαϲ ειϲ μακεδονιαν βοηθηϲον ημιν 10ωϲ δε το οραμα ειδεν ευθεωϲ εξητηϲαμεν εξελθιν ειϲ μακαιδονιαν ϲυμβιβαζοντεϲ οτι προϲκεκληται ο θϲ ευαγγελιϲαϲθαι αυτουϲ 11αναχθεντεϲ δε απο τρωαδοϲ ευθυδρομηϲαμεν ειϲ ϲαμοθρακην τη δε επιουϲη ειϲ νεαν πολιν 12κακειθε ειϲ φιλιππουϲ ητιϲ εϲτιν πρωτη τηϲ μεριδοϲ μακαιδονιαϲ πολιϲ κολωνια ημεν δε εν ταυτη τη πολει διατριβοντεϲ ημεραϲ τιναϲ · 13τη τε ημερα των ϲαββατων εξηλθομε εξω τηϲ πυληϲ παρα ποταμον ου ενομιζεν προϲευχη ειναι και καθιϲαντεϲ ελαλουμεν ταιϲ ϲυνελθουϲαιϲ ημιν γυναιξιν 14και τιϲ γυνη ονοματι λυδια πορφυροπωλιϲ πολεωϲ θυατειρων ϲεβομενη τον θν ηκουεν ηϲ ο κϲ διηνυξεν την καρδιαν προϲεχειν τοιϲ λαλουμενοιϲ υπο του παυλου 15ωϲ δε εβαπτιϲθη και ο οικοϲ αυτηϲ παρεκαλεϲεν λεγουϲα ει κεκρικατε με πιϲτην τω κω ειναι ειϲελθοντεϲ ειϲ τον οικον μου μενετε και παρεβιαϲατο υμαϲ ˙ 16εγενετο δε πορευομενω ημων ειϲ την προϲευχην παιδιϲκην τινα οχουϲαν πνα πυθωνα υπαντηϲαι υμιν · ητιϲ εργαϲιαν πολλην παρειχεν τοιϲ κυριοιϲ αυτηϲ μαντευομενη

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

9καὶ ὅραμα διὰ νυκτὸς τῷ Παύλῳ ὤφθη, ἀνὴρ Μακεδών τις ἦν ἑστὼς καὶ παρακαλῶν αὐτὸν καὶ λέγων, διαβὰς εἰς Μακεδονίαν βοήθησον ἡμῖν. 10ὡς δὲ τὸ ὅραμα εἶδεν, εὐθέως ἐζητήσαμεν ἐξελθεῖν εἰς Μακεδονίαν, συμβιβάζοντες ὅτι προσκέκληται ἡμᾶς ὁ θεὸς εὐαγγελίσασθαι αὐτούς. 11Ἀναχθέντες δὲ ἀπὸ Τρῳάδος εὐθυδρομήσαμεν εἰς Σαμοθρᾴκην, τῇ δὲ ἐπιούσῃ εἰς Νέαν πόλιν, 12κἀκεῖθεν εἰς Φιλίππους, ἥτις ἐστὶν πρώτη τῆς μερίδος Μακεδονίας πόλις, κολωνία. ἦμεν δὲ ἐν ταύτῃ τῇ πόλει διατρίβοντες ἡμέρας τινάς. 13τῇ τε ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἐξήλθομεν ἔξω τῆς πύλης παρὰ ποταμὸν οὗ ἐνομίζομεν προσευχὴν εἶναι, καὶ καθίσαντες ἐλαλοῦμεν ταῖς συνελθούσαις γυναιξίν. 14καί τις γυνὴ ὀνόματι Λυδία, πορφυρόπωλις πόλεως Θυατείρων σεβομένη τὸν θεόν, ἤκουεν, ἧς ὁ κύριος διήνοιξεν τὴν καρδίαν προσέχειν τοῖς λαλουμένοις ὑπὸ Παύλου. 15ὡς δὲ ἐβαπτίσθη καὶ ὁ οἶκος αὐτῆς, παρεκάλεσεν λέγουσα, εἰ κεκρίκατέ με πιστὴν τῷ κυρίῳ εἶναι, εἰσελθόντες εἰς τὸν οἶκόν μου μένετε· καὶ παρεβιάσατο ἡμᾶς. 16Ἐγένετο δὲ πορευομένων ἡμῶν εἰς τὴν προσευχὴν παιδίσκην τινὰ ἔχουσαν πνεῦμα πύθωνα ὑπαντῆσαι ἡμῖν, ἥτις ἐργασίαν πολλὴν παρεῖχεν τοῖς κυρίοις αὐτῆς μαντευομένη.

English · King James Version (1611)

9And a vision appeared to Paul in the night; There stood a man of Macedonia, and prayed him, saying, Come over into Macedonia, and help us. 10And after he had seen the vision, immediately we endeavoured to go into Macedonia, assuredly gathering that the Lord had called us for to preach the gospel unto them. 11Therefore loosing from Troas, we came with a straight course to Samothracia, and the next day to Neapolis; 12And from thence to Philippi, which is the chief city of that part of Macedonia, and a colony: and we were in that city abiding certain days. 13And on the sabbath we went out of the city by a river side, where prayer was wont to be made; and we sat down, and spake unto the women which resorted thither. 14And a certain woman named Lydia, a seller of purple, of the city of Thyatira, which worshipped God, heard us: whose heart the Lord opened, that she attended unto the things which were spoken of Paul. 15And when she was baptized, and her household, she besought us, saying, If ye have judged me to be faithful to the Lord, come into my house, and abide there. And she constrained us. 16And it came to pass, as we went to prayer, a certain damsel possessed with a spirit of divination met us, which brought her masters much gain by soothsaying:

§16.17-24 · Acts 16:17-24
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-16-Q88_1r_B645.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

17αυτη κατακολουθουϲα τω παυλω και ημιν εκραζε λεγουϲα · ουτοι οι ανθρωποι δουλοι του θυ του ϋψιϲτου ειϲιν οιτινεϲ καταγγελλουϲιν ϋμι οδον ϲωτηριαϲ 18τουτο δε εποιει επι πολλαϲ ημεραϲ · διαπονηθειϲ δε παυλοϲ και επιϲτρεψαϲ τω πνι ειπεν · παραγγελλω ϲοι εν ονοματι ιυ χυ εξελθιν απ αυτηϲ και εξηλθεν αυτη τη ωρα 19ϊδοντεϲ δε οι κυριοι αυτηϲ οτι εξηλθεν η ελπιϲ τηϲ εργαϲιαϲ αυτων · επιλαβομενοι τον παυλον και τον ϲιλαν ειλκυϲαν ειϲ την αγοραν επι τουϲ αρχοταϲ 20και προϲαγαγοτεϲ αυτουϲ τοιϲ ϲτρατηγοιϲ ειπαν ουτοι οι ανθρωποι εκταραϲϲουϲιν ημων την πολιν ϊουδαιοι ϋπαρχοντεϲ 21και καταγγελλουϲιν εθη α ουκ εξεϲτιν ημιν παραδεχεϲθαι ουδε ποιειν ρωμαιοιϲ ουϲι 22και ϲυνεπεϲτη ο οχλοϲ κατ αυτων και οι ϲτρατηγοι περιρηξαντεϲ αυτων τα ιματια εκελευον ραβδιζειν 23πολλαϲ τε επιθεντεϲ αυτοιϲ πληγαϲ εβαλον ειϲ φυλακη παραγγιλαϲ τε τω δεϲμοφυλακι αϲφαλωϲ τηριν αυτουϲ 24οϲ παραγγελιαν τοιαυτην λαβων εβαλεν αυτουϲ ειϲ την εϲωτεραν φυλακη και τουϲ ποδαϲ ηϲφαλιϲατο αυτων ειϲ το ξυλον

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

17αὕτη κατακολουθοῦσα τῷ Παύλῳ καὶ ἡμῖν ἔκραζεν λέγουσα, οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἵτινες καταγγέλλουσιν ὑμῖν ὁδὸν σωτηρίας. 18τοῦτο δὲ ἐποίει ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας. διαπονηθεὶς δὲ Παῦλος καὶ ἐπιστρέψας τῷ πνεύματι εἶπεν· παραγγέλλω σοι ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐξελθεῖν ἀπ’ αὐτῆς· καὶ ἐξῆλθεν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ. 19ἰδόντες δὲ οἱ κύριοι αὐτῆς ὅτι ἐξῆλθεν ἡ ἐλπὶς τῆς ἐργασίας αὐτῶν ἐπιλαβόμενοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν Σιλᾶν εἵλκυσαν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας, 20καὶ προσαγαγόντες αὐτοὺς τοῖς στρατηγοῖς εἶπαν· οὗτοι οἱ ἄνθρωποι ἐκταράσσουσιν ἡμῶν τὴν πόλιν Ἰουδαῖοι ὑπάρχοντες, 21καὶ καταγγέλλουσιν ἔθη ἃ οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν παραδέχεσθαι οὐδὲ ποιεῖν Ῥωμαίοις οὖσιν. 22καὶ συνεπέστη ὁ ὄχλος κατ’ αὐτῶν, καὶ οἱ στρατηγοὶ περιρήξαντες αὐτῶν τὰ ἱμάτια ἐκέλευον ῥαβδίζειν, 23πολλάς τε ἐπιθέντες αὐτοῖς πληγὰς ἔβαλον εἰς φυλακήν, παραγγείλαντες τῷ δεσμοφύλακι ἀσφαλῶς τηρεῖν αὐτούς· 24ὃς παραγγελίαν τοιαύτην λαβὼν ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν ἐσωτέραν φυλακὴν καὶ τοὺς πόδας ἠσφαλίσατο αὐτῶν εἰς τὸ ξύλον.

English · King James Version (1611)

17The same followed Paul and us, and cried, saying, These men are the servants of the most high God, which shew unto us the way of salvation. 18And this did she many days. But Paul, being grieved, turned and said to the spirit, I command thee in the name of Jesus Christ to come out of her. And he came out the same hour. 19And when her masters saw that the hope of their gains was gone, they caught Paul and Silas, and drew them into the marketplace unto the rulers, 20And brought them to the magistrates, saying, These men, being Jews, do exceedingly trouble our city, 21And teach customs, which are not lawful for us to receive, neither to observe, being Romans. 22And the multitude rose up together against them: and the magistrates rent off their clothes, and commanded to beat them. 23And when they had laid many stripes upon them, they cast them into prison, charging the jailer to keep them safely: 24Who, having received such a charge, thrust them into the inner prison, and made their feet fast in the stocks.

§16.25-32 · Acts 16:25-32
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-16-Q88_1r_B645.jpg Scan sinaiticus-folios/acts-17-Q88_1v_B646.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

25κατα δε μεϲονυκτιον παυλοϲ και ϲιλαϲ προϲευχομενοι ϋμνουν τον θν επηκροωντο δε αυτων οι δεϲμιοι · 26αφνω δε ϲιϲμοϲ εγενετο μεγαϲ ωϲτε ϲαλευθηναι τα θεμελια του δεϲμωτηριου · ηνοιχθηϲαν δε παραχρημα αι θυραι παϲαι και παντων τα δεϲμα ανελυθη · 27εξυπνοϲ δε γενομενοϲ ο δεϲμοφυλαϲ και ϊδων ανεωγμεναϲ ταϲ θυραϲ τηϲ φυλακηϲ ϲπαϲαμενοϲ μαχαιραν ημελλε εαυτον αναιρειν νομιζων εκπεφευγεναι τουϲ δεϲμιουϲ · 28εφωνηϲεν δε φωνη μεγαλη παυλοϲ λεγων μηδεν πραξηϲ ϲεαυτω κακον απαντεϲ γαρ εϲμε ενθαδε 29αιτηϲαϲ δε φωτα ειϲεπηδηϲε και εντρομοϲ γενομενοϲ προϲεπεϲε τω παυλω και τω ϲιλα 30και προαγων αυτουϲ εξω εφη · κυριοι τι με δει ποιειν ϊνα ϲωθω 31οι δε ειπα πιϲτευϲαν επι το κν ιν και ϲωθηϲη ϲυ και ο οικοϲ ϲου32και ελαληϲαν αυτω τον λογον του θυ ϲυμ παϲι τοιϲ εν τη οικια αυτου

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

25κατὰ δὲ τὸ μεσονύκτιον Παῦλος καὶ Σιλᾶς προσευχόμενοι ὕμνουν τὸν θεόν, ἐπηκροῶντο δὲ αὐτῶν οἱ δέσμιοι· 26ἄφνω δὲ σεισμὸς ἐγένετο μέγας ὥστε σαλευθῆναι τὰ θεμέλια τοῦ δεσμωτηρίου, ἠνοίχθησαν δὲ παραχρῆμα αἱ θύραι πᾶσαι, καὶ πάντων τὰ δεσμὰ ἀνέθη. 27ἔξυπνος δὲ γενόμενος ὁ δεσμοφύλαξ καὶ ἰδὼν ἀνεῳγμένας τὰς θύρας τῆς φυλακῆς, σπασάμενος μάχαιραν ἤμελλεν ἑαυτὸν ἀναιρεῖν, νομίζων ἐκπεφευγέναι τοὺς δεσμίους. 28ἐφώνησεν δὲ φωνῇ μεγάλῃ Παῦλος λέγων, μηδὲν πράξῃς σεαυτῷ κακόν, ἅπαντες γάρ ἐσμεν ἐνθάδε. 29αἰτήσας δὲ φῶτα εἰσεπήδησεν, καὶ ἔντρομος γενόμενος προσέπεσεν τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σιλᾷ, 30καὶ προαγαγὼν αὐτοὺς ἔξω ἔφη, κύριοι, τί με δεῖ ποιεῖν ἵνα σωθῶ; 31οἱ δὲ εἶπαν· πίστευσον ἐπὶ τὸν κύριον Ἰησοῦν, καὶ σωθήσῃ σὺ καὶ ὁ οἶκός σου. 32καὶ ἐλάλησαν αὐτῷ τὸν λόγον τοῦ κυρίου σὺν πᾶσιν τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ.

English · King James Version (1611)

25And at midnight Paul and Silas prayed, and sang praises unto God: and the prisoners heard them. 26And suddenly there was a great earthquake, so that the foundations of the prison were shaken: and immediately all the doors were opened, and every one’s bands were loosed. 27And the keeper of the prison awaking out of his sleep, and seeing the prison doors open, he drew out his sword, and would have killed himself, supposing that the prisoners had been fled. 28But Paul cried with a loud voice, saying, Do thyself no harm: for we are all here. 29Then he called for a light, and sprang in, and came trembling, and fell down before Paul and Silas, 30And brought them out, and said, Sirs, what must I do to be saved? 31And they said, Believe on the Lord Jesus Christ, and thou shalt be saved, and thy house. 32And they spake unto him the word of the Lord, and to all that were in his house.

§16.33-40 · Acts 16:33-40
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-17-Q88_1v_B646.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

33και παραλαβων αυτουϲ εν εκινη τη ωρα τηϲ νυκτοϲ ελουϲεν απο των πληγω και εβαπτιϲθη αυτοϲ και οι αυτου απαντεϲ παραχρημα 34αναγαγων τε αυτουϲ ειϲ τον οικον αυτου παρεθηκεν τραπεζαν και ηγαλλιαϲατο πανοικει πεπιϲτευκωϲ τω θω 35ημεραϲ δε γενομενηϲ απεϲτιλαν οι ϲτρατηγοι τουϲ ραβδουχουϲ λεγοντεϲ απολυϲον τουϲ ανθρωπουϲ εκεινουϲ · 36απηγγιλεν δε ο δεϲμοφυλαξ τουϲ λογουϲ τουτουϲ προϲ τον παυλον οτι απεϲταλκαν οι ϲτρατηγοι ινα απολυθητε νυ ουν εξελθοντεϲ πορευεϲθε ειϲ ιρηνην 37ο δε παυλοϲ εφη προϲ αυτουϲ διραντεϲ ημαϲ δημοϲια ακατακριτουϲ ανθρωπουϲ ρωμαιουϲ ϋπαρχονταϲ εβαλον ειϲ φυλακην και νυ λαθρα ημαϲ εκβαλλουϲιν ου γαρ αλλα ελθοντεϲ αυτοι ημαϲ εξαγαγετωϲαν 38απηγγιλαν τε τοιϲ ϲτρατηγοιϲ οι ραβδουχοι τα ρηματα ταυτα εφοβηθηϲαν δε ακουϲαντεϲ οτι ρωμαιοι ειϲι 39και ελθοντεϲ παρεκαλεϲαν αυτουϲ και εξαγαγοντεϲ ηρωτων απελθι απο τηϲ πολεωϲ 40εξελθοντεϲ δε απο τηϲ φυλακηϲ ειϲηλθον προϲ τη λυδιαν και ιδοντεϲ παρεκαλεϲαν τουϲ αδελφουϲ και εξηλθαν

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

33καὶ παραλαβὼν αὐτοὺς ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τῆς νυκτὸς ἔλουσεν ἀπὸ τῶν πληγῶν, καὶ ἐβαπτίσθη αὐτὸς καὶ οἱ αὐτοῦ ἅπαντες παραχρῆμα, 34ἀναγαγών τε αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον παρέθηκεν τράπεζαν, καὶ ἠγαλλιάσατο πανοικεὶ πεπιστευκὼς τῷ θεῷ. 35Ἡμέρας δὲ γενομένης ἀπέστειλαν οἱ στρατηγοὶ τοὺς ῥαβδούχους λέγοντες, ἀπόλυσον τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους. 36ἀπήγγειλεν δὲ ὁ δεσμοφύλαξ τοὺς λόγους τούτους πρὸς τὸν Παῦλον, ὅτι ἀπέσταλκαν οἱ στρατηγοὶ ἵνα ἀπολυθῆτε· νῦν οὖν ἐξελθόντες πορεύεσθε ἐν εἰρήνῃ. 37ὁ δὲ Παῦλος ἔφη πρὸς αὐτούς, δείραντες ἡμᾶς δημοσίᾳ ἀκατακρίτους, ἀνθρώπους Ῥωμαίους ὑπάρχοντας, ἔβαλαν εἰς φυλακήν· καὶ νῦν λάθρᾳ ἡμᾶς ἐκβάλλουσιν; οὐ γάρ, ἀλλὰ ἐλθόντες αὐτοὶ ἡμᾶς ἐξαγαγέτωσαν. 38ἀπήγγειλαν τε τοῖς στρατηγοῖς οἱ ῥαβδοῦχοι τὰ ῥήματα ταῦτα. ἐφοβήθησαν δὲ ἀκούσαντες ὅτι Ῥωμαῖοί εἰσιν, 39καὶ ἐλθόντες παρεκάλεσαν αὐτούς, καὶ ἐξαγαγόντες ἠρώτων ἀπελθεῖν ἀπὸ τῆς πόλεως. 40ἐξελθόντες δὲ ἀπὸ τῆς φυλακῆς εἰσῆλθον πρὸς τὴν Λυδίαν, καὶ ἰδόντες παρεκάλεσαν τοὺς ἀδελφοὺς καὶ ἐξῆλθαν.

English · King James Version (1611)

33And he took them the same hour of the night, and washed their stripes; and was baptized, he and all his, straightway. 34And when he had brought them into his house, he set meat before them, and rejoiced, believing in God with all his house. 35And when it was day, the magistrates sent the serjeants, saying, Let those men go. 36And the keeper of the prison told this saying to Paul, The magistrates have sent to let you go: now therefore depart, and go in peace. 37But Paul said unto them, They have beaten us openly uncondemned, being Romans, and have cast us into prison; and now do they thrust us out privily? nay verily; but let them come themselves and fetch us out. 38And the serjeants told these words unto the magistrates: and they feared, when they heard that they were Romans. 39And they came and besought them, and brought them out, and desired them to depart out of the city. 40And they went out of the prison, and entered into the house of Lydia and when they had seen the brethren, they comforted them, and departed.

Cite

Source & Cross-References

  • Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
  • Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

previous · next · v cycle view · l back to library