Acts, Chapter 19
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 310.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
Manuscript note: KJV verse 19:41 is not present in Codex Sinaiticus as transcribed by the Codex Sinaiticus Project. The English is shown for reference with no Greek beside it. Tischendorf's edition reading is available under "Compare" for the surrounding verses. This is a genuine difference between the 4th-century manuscript and the later text underlying the KJV, and it can be checked directly on the folio.
Manuscript note: KJV Acts 19:41 is numbered as part of 19:40 in the Greek, so it has no separate Greek verse here; no text is missing.
How was this verified? (Provenance)
1εγενετο δε εν τω τον απελλην ειναι εν κορινθω παυλον διελθοντα τα ανωτερικα μερη κατελθιν ειϲ εφεϲον και ευριν τιναϲ μαθηταϲ 2ειπεν τε προϲ αυτουϲ ει πνα αγιον ελαβετε πιϲτευϲαντεϲ οι δε προϲ αυτο αλλ ουδ ει πνα αγιο εϲτιν ηκουϲαμε 3ο δε ειπεν ειϲ τι ουν εβαπτιϲθητε οι δε ειπαν ειϲ το ϊωαννου βαπτιϲμα 4ειπεν δε παυλοϲ ιωαννηϲ εβαπτιϲεν βαπτιϲμα μετανοιαϲ τω λαω λεγων ειϲ τον ερχομενον μετ αυτον ϊνα πιϲτευϲωϲιν τουτ εϲτιν ειϲ τον ιν 5ακουϲαντεϲ δε εβαπτιϲθηϲαν ειϲ το ονομα του κυ ιυ 6και επιθεντοϲ αυτοιϲ του παυλου χιραϲ ηλθε το πνα το αγιον επ αυτουϲ ελαλουν τε γλωϲϲαιϲ και επροφητευον 7ηϲαν δε οι παντεϲ ανδρεϲ ωϲει δωδεκα 8ειϲελθων δε ειϲ την ϲυναγωγην επαρρηϲιαζετο επι μηναϲ τριϲ διαλεγομενοϲ και πιθω τα περι τηϲ βαϲιλειαϲ του θυ 9ωϲ δε τινεϲ εϲκληρυνοντο και ηπιθουν κακολογουντεϲ τη οδον ενωπιον του πληθουϲ αποϲταϲ απ αυτων αφωριϲεν τουϲ μαθηταϲ καθ ημερα διαλεγομενοϲ τη ϲχολη τυραννου 10τουτο δε εγενετο επι ετη δυο ωϲτε πανταϲ τουϲ κατοικουνταϲ την αϲια ακουϲαι τον λογο του κυ ϊουδαιουϲ τε και ελληναϲ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν Ἀπολλῶ εἶναι ἐν Κορίνθῳ Παῦλον διελθόντα τὰ ἀνωτερικὰ μέρη κατελθεῖν εἰς Ἔφεσον καὶ εὑρεῖν τινας μαθητάς, 2εἶπέν τε πρὸς αὐτούς, εἰ πνεῦμα ἅγιον ἐλάβετε πιστεύσαντες; οἱ δὲ πρὸς αὐτόν, ἀλλ’ οὐδ’ εἰ πνεῦμα ἅγιον ἔστιν ἠκούσαμεν. 3ὁ δὲ εἶπέν· εἰς τί οὖν ἐβαπτίσθητε; οἱ δὲ εἶπαν, εἰς τὸ Ἰωάννου βάπτισμα. 4εἶπεν δὲ Παῦλος· Ἰωάννης ἐβάπτισεν βάπτισμα μετανοίας, τῷ λαῷ λέγων εἰς τὸν ἐρχόμενον μετ’ αὐτὸν ἵνα πιστεύσωσιν, τοῦτ’ ἔστιν εἰς τὸν Ἰησοῦν. 5ἀκούσαντες δὲ ἐβαπτίσθησαν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου Ἰησοῦ, 6καὶ ἐπιθέντος αὐτοῖς τοῦ Παύλου χεῖρας ἦλθε τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπ’ αὐτούς, ἐλάλουν τε γλώσσαις καὶ ἐπροφήτευον. 7ἦσαν δὲ οἱ πάντες ἄνδρες ὡσεὶ δώδεκα. 8Εἰσελθὼν δὲ εἰς τὴν συναγωγὴν ἐπαρρησιάζετο ἐπὶ μῆνας τρεῖς διαλεγόμενος καὶ πείθων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ. 9ὡς δέ τινες ἐσκληρύνοντο καὶ ἠπείθουν κακολογοῦντες τὴν ὁδὸν ἐνώπιον τοῦ πλήθους, ἀποστὰς ἀπ’ αὐτῶν ἀφώρισεν τοὺς μαθητάς, καθ’ ἡμέραν διαλεγόμενος ἐν τῇ σχολῇ Τυράννου. 10τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ ἔτη δύο, ὥστε πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν Ἀσίαν ἀκοῦσαι τὸν λόγον τοῦ κυρίου, Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας.
1And it came to pass, that, while Apollos was at Corinth, Paul having passed through the upper coasts came to Ephesus: and finding certain disciples, 2He said unto them, Have ye received the Holy Ghost since ye believed? And they said unto him, We have not so much as heard whether there be any Holy Ghost. 3And he said unto them, Unto what then were ye baptized? And they said, Unto John’s baptism. 4Then said Paul, John verily baptized with the baptism of repentance, saying unto the people, that they should believe on him which should come after him, that is, on Christ Jesus. 5When they heard this, they were baptized in the name of the Lord Jesus. 6And when Paul had laid his hands upon them, the Holy Ghost came on them; and they spake with tongues, and prophesied. 7And all the men were about twelve. 8And he went into the synagogue, and spake boldly for the space of three months, disputing and persuading the things concerning the kingdom of God. 9But when divers were hardened, and believed not, but spake evil of that way before the multitude, he departed from them, and separated the disciples, disputing daily in the school of one Tyrannus. 10And this continued by the space of two years; so that all they which dwelt in Asia heard the word of the Lord Jesus, both Jews and Greeks.
11δυναμιϲ τε ου ταϲ τυχουϲαϲ ο θϲ εποιει δια των χιρων παυλου 12ωϲτε και επι τουϲ αϲθενουνταϲ αποφερεϲθαι απο του χρωτοϲ αυτου ϲουδαρια η ϲιμικινθια και απαλλαϲϲεϲθαι απ αυτων ταϲ νοϲουϲ τα τε πνατα τα πονηρα εκπορευεϲθαι 13επεχιρηϲαν δε τινεϲ και των περιερχομενων ϊουδαιων εξορκιϲτω ονομαζειν επι τουϲ εχονταϲ τα πνατα τα πονηρα το ονομα του κυ ιυ λεγοντεϲ ορκιζω ϋμαϲ το κν ιν ον παυλοϲ κηρυϲϲει · 14ηϲαν δε τινεϲ ϲκευα ϊουδαιου αρχιερεωϲ επτα υϊοι τουτο ποιουντεϲ · 15αποκριθεν δε το πνα το πονηρον ειπεν αυτοιϲ τον ιν γινωϲκω και τον παυλον επιϲταμαι ϋμειϲ δε τινεϲ εϲτε 16και εφαλομενοϲ ο ανθρωποϲ επ αυτουϲ εν ω ην το πνα το πονηρο και κατακυριευϲαϲ αμφοτερων ενιϲχυϲεν κατ αυτω ωϲτε γυμνουϲ και τετραυματιϲμενουϲ εκφυγειν εκ του οικου εκεινου · 17τουτο δε εγενετο γνωϲτον παϲιν ϊουδαιοιϲ τε και ελληϲιν τοιϲ κατοικουϲιν την εφεϲο και επεπεϲεν ο φοβοϲ επι πανταϲ αυτουϲ και εμεγαλυνετο το ονομα του κυ ιυ 18πολλοι τε των πεπιϲτευκοτων ηρχοντο εξομολογουμενοι και αναγγελλοντεϲ ταϲ πραξειϲ αυτων 19ϊκανοι δε των τα περιεργα πραξαντων ϲυνενεγκατεϲ ταϲ βιβλουϲ κατεκεον ενωπιον πατων και ϲυνεψηφιϲα ταϲ τιμαϲ αυτων και ευρον αργυριου μυριαδαϲ πεντε 20ουτωϲ κατα κρατοϲ του κυ ο λογοϲ ηυξανεν και ϊϲχυϲεν ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
11Δυνάμεις τε οὐ τὰς τυχούσας ὁ θεὸς ἐποίει διὰ τῶν χειρῶν Παύλου, 12ὥστε καὶ ἐπὶ τοὺς ἀσθενοῦντας ἀποφέρεσθαι ἀπὸ τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ σουδάρια ἢ σιμικίνθια καὶ ἀπαλλάσσεσθαι ἀπ’ αὐτῶν τὰς νόσους, τά τε πνεύματα τὰ πονηρὰ ἐκπορεύεσθαι. 13ἐπεχείρησαν δέ τινες καὶ τῶν περιερχομένων Ἰουδαίων ἐξορκιστῶν ὀνομάζειν ἐπὶ τοὺς ἔχοντας τὰ πνεύματα τὰ πονηρὰ τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου Ἰησοῦ λέγοντες, ὁρκίζω ὑμᾶς τὸν Ἰησοῦν ὃν Παῦλος κηρύσσει. 14ἦσαν δέ τινες Σκευᾶ Ἰουδαίου ἀρχιερέως ἑπτὰ υἱοὶ τοῦτο ποιοῦντες. 15ἀποκριθὲν δὲ τὸ πνεῦμα τὸ πονηρὸν εἶπεν αὐτοῖς, τὸν Ἰησοῦν γινώσκω καὶ τὸν Παῦλον ἐπίσταμαι, ὑμεῖς δὲ τίνες ἐστέ; 16καὶ ἐφαλόμενος ὁ ἄνθρωπος ἐπ’ αὐτοὺς ἐν ᾧ ἦν τὸ πνεῦμα τὸ πονηρὸν κατακυριεύσας ἀμφοτέρων ἴσχυσεν κατ’ αὐτῶν, ὥστε γυμνοὺς καὶ τετραυματισμένους ἐκφυγεῖν ἐκ τοῦ οἴκου ἐκείνου. 17τοῦτο δὲ ἐγένετο γνωστὸν πᾶσιν Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησιν τοῖς κατοικοῦσιν τὴν Ἔφεσον, καὶ ἐπέπεσεν φόβος ἐπὶ πάντας αὐτούς, καὶ ἐμεγαλύνετο τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου Ἰησοῦ, 18πολλοί τε τῶν πεπιστευκότων ἤρχοντο ἐξομολογούμενοι καὶ ἀναγγέλλοντες τὰς πράξεις αὐτῶν. 19ἱκανοὶ δὲ τῶν τὰ περίεργα πραξάντων συνενέγκαντες τὰς βίβλους κατέκαιον ἐνώπιον πάντων· καὶ συνεψήφισαν τὰς τιμὰς αὐτῶν καὶ εὗρον ἀργυρίου μυριάδας πέντε. 20Οὕτως κατὰ κράτος τοῦ κυρίου ὁ λόγος ηὔξανεν καὶ ἴσχυεν.
11And God wrought special miracles by the hands of Paul: 12So that from his body were brought unto the sick handkerchiefs or aprons, and the diseases departed from them, and the evil spirits went out of them. 13Then certain of the vagabond Jews, exorcists, took upon them to call over them which had evil spirits the name of the Lord Jesus, saying, We adjure you by Jesus whom Paul preacheth. 14And there were seven sons of one Sceva, a Jew, and chief of the priests, which did so. 15And the evil spirit answered and said, Jesus I know, and Paul I know; but who are ye? 16And the man in whom the evil spirit was leaped on them, and overcame them, and prevailed against them, so that they fled out of that house naked and wounded. 17And this was known to all the Jews and Greeks also dwelling at Ephesus; and fear fell on them all, and the name of the Lord Jesus was magnified. 18And many that believed came, and confessed, and shewed their deeds. 19Many of them also which used curious arts brought their books together, and burned them before all men: and they counted the price of them, and found it fifty thousand pieces of silver. 20So mightily grew the word of God and prevailed.
21ωϲ δε επληρωθη ταυτα εθετο ο παυλοϲ εν τω πνι διελθων την μακαιδονιαν και αχαιαν πορευεϲθαι ειϲ ϊεροϲολυμα ειπων οτι μετα το γενεϲθαι με εκει δει με και ρωμην ϊδειν 22αποϲτιλαϲ δε ειϲ μακαιδονιαν δυο τω διακονουντων αυτω ειπ τιμοθεον και εραϲτον αυτοϲ επεϲχεν χρονον ειϲ την αϲιαν 23εγενετο δε κατα το καιρον εκινον ταραχοϲ ουχ ολιγοϲ περι τηϲ οδου · 24δημητριοϲ γαρ τιϲ ονοματι αργυροκοποϲ ποιων ναον αργυρουν αρτεμιδοϲ παρειχετο τοιϲ τεχνιταιϲ ουχ ολιγην εργαϲιαν 25ουϲ ϲυναθροιϲαϲ και τουϲ περι τα τοιαυταϲ εργαταϲ ειπεν ανδρεϲ επιϲταϲθαι οτι εκ ταυτηϲ τηϲ εργαϲιαϲ η ευπορια ημιν εϲτιν 26και θεωρειτε και ακουετε οτι ου μονον εφεϲου αλλα ϲχεδον παϲηϲ τηϲ αϲιαϲ ο παυλοϲ ουτοϲ μετεϲτηϲεν ϊκανον οχλον λεγω οτι ουκ ειϲιν θεοι δια χειρων γινομενοι 27ου μονον δε τουτο κινδυνευϲι ημιν το μεροϲ ειϲ απελεγμον ελθειν και το τηϲ μεγαληϲ θεαϲ αρτεμιδοϲ ϊερον ειϲ ουθεν λογιϲθηναι μελλειν τε κ(αι) καθαιρειϲθαι τηϲ μεγαλιοτητοϲ αυτηϲ ην ολη η αϲια και η οικουμενη ϲεβεται · 28ακουϲαντεϲ δε και γενομενοι πληριϲ θυμ(ου) εκραζον λεγοντεϲ μεγαλη η αρτεμιϲ εφεϲιων 29και επληϲθη η πολιϲ τηϲ ϲυγχυϲεωϲ ωρμηϲα τε ομοθυμαδον ειϲ το θεατρον ϲυναρπαϲαντεϲ γαϊον και αριϲταρχον μακαιδοναϲ ϲυνεκδημουϲ παυλου 30παυλου δε βουλομενου ειϲελθιν ειϲ το δημον ουκ ιων αυτον οι μαθηται
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
21Ὡς δὲ ἐπληρώθη ταῦτα, ἔθετο ὁ Παῦλος ἐν τῷ πνεύματι διελθὼν τὴν Μακεδονίαν καὶ Ἀχαΐαν πορεύεσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα, εἰπὼν ὅτι μετὰ τὸ γενέσθαι με ἐκεῖ δεῖ με καὶ Ῥώμην ἰδεῖν. 22ἀποστείλας δὲ εἰς τὴν Μακεδονίαν δύο τῶν διακονούντων αὐτῷ, Τιμόθεον καὶ Ἔραστον, αὐτὸς ἐπέσχεν χρόνον εἰς τὴν Ἀσίαν. 23Ἐγένετο δὲ κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον τάραχος οὐκ ὀλίγος περὶ τῆς ὁδοῦ. 24Δημήτριος γάρ τις ὀνόματι, ἀργυροκόπος, ποιῶν ναοὺς ἀργυροῦς Ἀρτέμιδος παρείχετο τοῖς τεχνίταις οὐκ ὀλίγην ἐργασίαν, 25οὓς συναθροίσας καὶ τοὺς περὶ τὰ τοιαῦτα ἐργάτας εἶπεν, ἄνδρες, ἐπίστασθε ὅτι ἐκ ταύτης τῆς ἐργασίας ἡ εὐπορία ἡμῖν ἐστιν, 26καὶ θεωρεῖτε καὶ ἀκούετε ὅτι οὐ μόνον Ἐφέσου ἀλλὰ σχεδὸν πάσης τῆς Ἀσίας ὁ Παῦλος οὗτος πείσας μετέστησεν ἱκανὸν ὄχλον, λέγων ὅτι οὐκ εἰσὶν θεοὶ οἱ διὰ χειρῶν γινόμενοι. 27οὐ μόνον δὲ τοῦτο κινδυνεύει ἡμῖν τὸ μέρος εἰς ἀπελεγμὸν ἐλθεῖν, ἀλλὰ καὶ τὸ τῆς μεγάλης θεᾶς ἱερὸν Ἀρτέμιδος εἰς οὐθὲν λογισθῆναι, μέλλειν τε καὶ καθαιρεῖσθαι τῆς μεγαλειότητος αὐτῆς, ἣν ὅλη ἡ Ἀσία καὶ ἡ οἰκουμένη σέβεται. 28ἀκούσαντες δὲ καὶ γενόμενοι πλήρεις θυμοῦ ἔκραζον λέγοντες, μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων. 29καὶ ἐπλήσθη ἡ πόλις τῆς συγχύσεως, ὥρμησάν τε ὁμοθυμαδὸν εἰς τὸ θέατρον συναρπάσαντες Γάϊον καὶ Ἀρίσταρχον Μακεδόνας, συνεκδήμους Παύλου. 30Παύλου δὲ βουλομένου εἰσελθεῖν εἰς τὸν δῆμον οὐκ εἴων αὐτὸν οἱ μαθηταί·
21After these things were ended, Paul purposed in the spirit, when he had passed through Macedonia and Achaia, to go to Jerusalem, saying, After I have been there, I must also see Rome. 22So he sent into Macedonia two of them that ministered unto him, Timotheus and Erastus; but he himself stayed in Asia for a season. 23And the same time there arose no small stir about that way. 24For a certain man named Demetrius, a silversmith, which made silver shrines for Diana, brought no small gain unto the craftsmen; 25Whom he called together with the workmen of like occupation, and said, Sirs, ye know that by this craft we have our wealth. 26Moreover ye see and hear, that not alone at Ephesus, but almost throughout all Asia, this Paul hath persuaded and turned away much people, saying that they be no gods, which are made with hands: 27So that not only this our craft is in danger to be set at nought; but also that the temple of the great goddess Diana should be despised, and her magnificence should be destroyed, whom all Asia and the world worshippeth. 28And when they heard these sayings, they were full of wrath, and cried out, saying, Great is Diana of the Ephesians. 29And the whole city was filled with confusion: and having caught Gaius and Aristarchus, men of Macedonia, Paul’s companions in travel, they rushed with one accord into the theatre. 30And when Paul would have entered in unto the people, the disciples suffered him not.
31τινεϲ δε και των αϲιαρχων οντεϲ αυτω φιλοι πεμψαντεϲ προϲ αυτον παρεκαλουν μη δουναι αυτον ειϲ το θεατρον 32αλλοι μεν ουν αλλο τι εκραζο ην γαρ η εκκληϲια ϲυνκεχυμενη και οι πλειουϲ ουκ ηδειϲαν τινοϲ ενεκα ϲυνεληλυθιϲαν 33εκ δε του οχλου ϲυνεβιβαϲαν αλεξαδρον προβαλοντω αυτον των ϊουδαιων ο δ ουν αλεξανδροϲ καταϲιϲαϲ τη χειρα ηλθεν απολογειϲθαι τω δημω 34επιγνοντεϲ δε οτι ϊουδαιοϲ εϲτιν φωνη εγενετο μια εκ παντων ωϲ επι ωραϲ δυο κραζοντεϲ μεγαλη η αρτεμιϲ εφεϲιων · 35καταϲτιλαϲ δε ο γραμματευϲ τον οχλον φηϲιν ανδρεϲ αδελφοι τιϲ γαρ εϲτι ανθρωπων οϲ ου γινωϲκι την εφεϲιων πολιν νεωκορον ουϲαν και τηϲ μεγαληϲ αρτεμιδοϲ και του διοπετουϲ · 36αναντιρρη των ουν οντων δεον εϲτιν ϋμαϲ κατεϲταλμενουϲ ϋπαρχιν και μηδεν προπετεϲ πραϲϲιν ·37ηγαγετε γαρ τουϲ ανδραϲ τουτουϲ ουτε ϊεροϲυλουϲ ουτε βλαϲφημουνταϲ την θεον ημων 38ει μεν ουν δημητριοϲ και οι ϲυν αυτω τεχνιται εχουϲιν προϲ τινα λογον αγοραιοι αγονται και ανθυπατοι ειϲιν εγκαλειτωϲα αλληλοιϲ · 39ει δε τι περι ετερων επιζητειται εν τη εννομω εκκληϲια επιλυθηϲεται · 40και γαρ κινδυνευομε εγκαλιϲθαι ϲταϲεωϲ περι τηϲ ϲημερον μηδενοϲ αιτιου ϋπαρχοντοϲ περι ου ου δυνηϲομεθα αποδουναι λογον περι τηϲ ϲυϲτροφηϲ ταυτηϲ και ταυτα ειπων απελυϲε την εκκληϲιαν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
31τινὲς δὲ καὶ τῶν Ἀσιαρχῶν, ὄντες αὐτῷ φίλοι, πέμψαντες πρὸς αὐτὸν παρεκάλουν μὴ δοῦναι ἑαυτὸν εἰς τὸ θέατρον. 32ἄλλοι μὲν οὖν ἄλλο τι ἔκραζον, ἦν γὰρ ἡ ἐκκλησία συγκεχυμένη, καὶ οἱ πλείους οὐκ ᾔδεισαν τίνος ἕνεκα συνεληλύθεισαν. 33ἐκ δὲ τοῦ ὄχλου συνεβίβασαν Ἀλέξανδρον, προβαλόντων αὐτὸν τῶν Ἰουδαίων· ὁ δὲ Ἀλέξανδρος κατασείσας τὴν χεῖρα ἤθελεν ἀπολογεῖσθαι τῷ δήμῳ. 34ἐπιγνόντες δὲ ὅτι Ἰουδαῖός ἐστιν φωνὴ ἐγένετο μία ἐκ πάντων ὡς ἐπὶ ὥρας δύο κράζοντες· μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων. 35καταστείλας δὲ ὁ γραμματεὺς τὸν ὄχλον φησίν, ἄνδρες Ἐφέσιοι, τίς γάρ ἐστιν ἀνθρώπων ὃς οὐ γινώσκει τὴν Ἐφεσίων πόλιν νεωκόρον οὖσαν τῆς μεγάλης Ἀρτέμιδος καὶ τοῦ διοπετοῦς; 36ἀναντιρρήτων οὖν ὄντων τούτων δέον ἐστὶν ὑμᾶς κατεσταλμένους ὑπάρχειν καὶ μηδὲν προπετὲς πράσσειν. 37ἠγάγετε γὰρ τοὺς ἄνδρας τούτους οὔτε ἱεροσύλους οὔτε βλασφημοῦντας τὴν θεὸν ἡμῶν. 38εἰ μὲν οὖν Δημήτριος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ τεχνῖται ἔχουσι πρός τινα λόγον, ἀγοραῖοι ἄγονται καὶ ἀνθύπατοί εἰσιν· ἐγκαλείτωσαν ἀλλήλοις. 39εἰ δέ τι περὶ ἑτέρων ἐπιζητεῖτε, ἐν τῇ ἐννόμῳ ἐκκλησίᾳ ἐπιλυθήσεται. 40καὶ γὰρ κινδυνεύομεν ἐγκαλεῖσθαι στάσεως περὶ τῆς σήμερον, μηδενὸς αἰτίου ὑπάρχοντος περὶ οὗ οὐ δυνησόμεθα ἀποδοῦναι λόγον τῆς συστροφῆς ταύτης.
31And certain of the chief of Asia, which were his friends, sent unto him, desiring him that he would not adventure himself into the theatre. 32Some therefore cried one thing, and some another: for the assembly was confused; and the more part knew not wherefore they were come together. 33And they drew Alexander out of the multitude, the Jews putting him forward. And Alexander beckoned with the hand, and would have made his defence unto the people. 34But when they knew that he was a Jew, all with one voice about the space of two hours cried out, Great is Diana of the Ephesians. 35And when the townclerk had appeased the people, he said, Ye men of Ephesus, what man is there that knoweth not how that the city of the Ephesians is a worshipper of the great goddess Diana, and of the image which fell down from Jupiter? 36Seeing then that these things cannot be spoken against, ye ought to be quiet, and to do nothing rashly. 37For ye have brought hither these men, which are neither robbers of churches, nor yet blasphemers of your goddess. 38Wherefore if Demetrius, and the craftsmen which are with him, have a matter against any man, the law is open, and there are deputies: let them implead one another. 39But if ye enquire any thing concerning other matters, it shall be determined in a lawful assembly. 40For we are in danger to be called in question for this day’s uproar, there being no cause whereby we may give an account of this concourse.
[Not present in Codex Sinaiticus as transcribed by the Codex Sinaiticus Project. The KJV text is shown for reference; see the folio and the Tischendorf reading under Compare.]
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
41καὶ ταῦτα εἰπὼν ἀπέλυσεν τὴν ἐκκλησίαν.
41And when he had thus spoken, he dismissed the assembly.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library