Christian

Acts, Chapter 27

Acts, Chapter 27
Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors,
Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) · Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

Introduction

This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:

  1. Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 315.
  2. Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
  3. English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
Manuscript: Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors — page scan from Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com).
Original text: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription (public domain).
English translation: King James Version (1611) (public domain).
Verify: The scan image is the physical evidence. The original-language text is verifiable against the scan. The English translation is checkable against the original. Click any Greek, Hebrew, or Latin word for morphological analysis.
Challenge: Submit a correction to contact@theosislibrary.com.
Greek (Codex Sinaiticus transcription) / English (KJV) original and English translation, with manuscript scans.
§27.1-10 · Acts 27:1-10
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-27-Q88_7v_B658.jpg Scan sinaiticus-folios/acts-27-Q88_8r_B659.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

1ωϲ δε εκριθη του αποπλειν ημαϲ ειϲ την ϊταλιαν παρεδιδουν τον τε παυλον και τιναϲ ετερουϲ δεϲμωταϲ εκατονταρχη ϊουλιω ονοματι ιουλιω ϲπειρηϲ ϲεβαϲτηϲ · 2επιβαντεϲ δε πλοιω αδραμυττηνω μελλοντι πλειν ειϲ τουϲ κατα την αϲιαν τοπουϲ ανηχθημεν οντοϲ ϲυν ημιν αριϲταρχοϲ μακαιδονοϲ θεϲϲαλονικεωϲ 3τη τε ετερα κατηχθημεν ειϲ ϲιδονα φιλανθρωπωϲ τε ο ϊουλιοϲ τω παυλω χρηϲαμενοϲ επετρεψε προϲ τουϲ φιλουϲ πορευθεντι επιμελιαϲ τυχειν 4κακειθεν αναχθεντεϲ ϋπεπλευϲαμεν την κυπρο δια το τουϲ ανεμουϲ ειναι εναντιουϲ 5το τε πελαγοϲ το κατα την κιλικιαν και παμφυλιαν διαπλευϲαντεϲ κατηλθαμεν ειϲ λυϲτραν τηϲ λυκιαϲ · 6κακει ευρων ο εκατονταρχηϲ πλοιον αλεξανδρινον πλεον ειϲ την ϊταλιαν ενεβιβαϲεν ημαϲ ειϲ αυτο τουτο7εν ϊκαναιϲ δε ημεραιϲ βραδυπλοουτεϲ και μολιϲ γενομενοι κατα την κνιδον μη προϲεεωντοϲ ημαϲ του ανεμου ϋπεπλευϲαμεν την κρητη κατα ϲαλμωνην 8μολιϲ τε παραλεγομενοι αυτην ηλθομεν ειϲ τοπον τινα καλουμενο καλουϲ λιμεναϲ ω εγγυϲ πολιϲ ην λαϲϲαια · 9ϊκανου δε χρονου διαγενομενου και οντοϲ ηδη επιϲφαλουϲ του πλοοϲ δια το κ(αι) την νηϲτιαν ηδη παρεληλυθεναι παρηνει ο παυλοϲ 10λεγων αυτοιϲ ανδρεϲ θεορω οτι μετα ϋβρεωϲ και πολληϲ ζημιαϲ ου μονον του φορτιου και του πλοιου αλλα και των ψυχων ημων μελλειν εϲεϲθαι τον πλουν ·

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

1Ὡς δὲ ἐκρίθη τοῦ ἀποπλεῖν ἡμᾶς εἰς τὴν Ἰταλίαν, παρεδίδουν τόν τε Παῦλον καί τινας ἑτέρους δεσμώτας ἑκατοντάρχῃ ὀνόματι Ἰουλίῳ σπείρης Σεβαστῆς. 2ἐπιβάντες δὲ πλοίῳ Ἀδραμυττηνῷ μέλλοντι πλεῖν εἰς τοὺς κατὰ τὴν Ἀσίαν τόπους ἀνήχθημεν, ὄντος σὺν ἡμῖν Ἀριστάρχου Μακεδόνος Θεσσαλονικέως· 3τῇ τε ἑτέρᾳ κατήχθημεν εἰς Σιδῶνα, φιλανθρώπως τε ὁ Ἰούλιος τῷ Παύλῳ χρησάμενος ἐπέτρεψεν πρὸς τοὺς φίλους πορευθέντι ἐπιμελείας τυχεῖν. 4κἀκεῖθεν ἀναχθέντες ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κύπρον διὰ τὸ τοὺς ἀνέμους εἶναι ἐναντίους, 5τό τε πέλαγος τὸ κατὰ τὴν Κιλικίαν καὶ Παμφυλίαν διαπλεύσαντες κατήλθαμεν εἰς Μύρρα τῆς Λυκίας. 6Κἀκεῖ εὑρὼν ὁ ἑκατοντάρχης πλοῖον Ἀλεξανδρῖνον πλέον εἰς τὴν Ἰταλίαν ἐνεβίβασεν ἡμᾶς εἰς αὐτό. 7ἐν ἱκαναῖς δὲ ἡμέραις βραδυπλοοῦντες καὶ μόλις γενόμενοι κατὰ τὴν Κνίδον, μὴ προσεῶντος ἡμᾶς τοῦ ἀνέμου, ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κρήτην κατὰ Σαλμώνην, 8μόλις τε παραλεγόμενοι αὐτὴν ἤλθομεν εἰς τόπον τινὰ καλούμενον Καλοὺς λιμένας, ᾧ ἐγγὺς πόλις ἦν Λασαία. 9ἱκανοῦ δὲ χρόνου διαγενομένου καὶ ὄντος ἤδη ἐπισφαλοῦς τοῦ πλοὸς διὰ τὸ καὶ τὴν νηστείαν ἤδη παρεληλυθέναι, παρῄνει ὁ Παῦλος 10λέγων αὐτοῖς, ἄνδρες, θεωρῶ ὅτι μετὰ ὕβρεως καὶ πολλῆς ζημίας οὐ μόνον τοῦ φορτίου καὶ τοῦ πλοίου ἀλλὰ καὶ τῶν ψυχῶν ἡμῶν μέλλειν ἔσεσθαι τὸν πλοῦν.

English · King James Version (1611)

1And when it was determined that we should sail into Italy, they delivered Paul and certain other prisoners unto one named Julius, a centurion of Augustus’ band. 2And entering into a ship of Adramyttium, we launched, meaning to sail by the coasts of Asia; one Aristarchus, a Macedonian of Thessalonica, being with us. 3And the next day we touched at Sidon. And Julius courteously entreated Paul, and gave him liberty to go unto his friends to refresh himself. 4And when we had launched from thence, we sailed under Cyprus, because the winds were contrary. 5And when we had sailed over the sea of Cilicia and Pamphylia, we came to Myra, a city of Lycia. 6And there the centurion found a ship of Alexandria sailing into Italy; and he put us therein. 7And when we had sailed slowly many days, and scarce were come over against Cnidus, the wind not suffering us, we sailed under Crete, over against Salmone; 8And, hardly passing it, came unto a place which is called The fair havens; nigh whereunto was the city of Lasea. 9Now when much time was spent, and when sailing was now dangerous, because the fast was now already past, Paul admonished them, 10And said unto them, Sirs, I perceive that this voyage will be with hurt and much damage, not only of the lading and ship, but also of our lives.

§27.11-20 · Acts 27:11-20
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-27-Q88_8r_B659.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

11ο δε εκατονταρχηϲ τω κυβερνητη και τω ναυκληρω μαλλον επιθετο η τοιϲ ϋπο παυλου λεγομενοιϲ 12ανευθετου δε του λιμενοϲ ϋπαρχοτοϲ προϲ παραχειμαϲιαν οι πλιονεϲ εθεντο βουλην αναχθηναι εκειθεν ει πωϲ δυναιντο καταντηϲαντεϲ ειϲ φοινικα παραχειμαϲαι λειμενα τηϲ κρητηϲ βλεποντα κατα λιβα και κατα χωρον 13ϋποπνευϲαντεϲ δε νοτου δοξαντεϲ τηϲ προθεϲεωϲ κεκρατηκεναι αρατεϲ αϲϲον παρελεγοτο την κρητην · 14μετ ου πολυ δε εβαλεν κατα ταυτηϲ ανεμοϲ τυφωνικοϲ ο καλουμενοϲ ευρακυλων 15ϲυναρπαϲθεντοϲ δε του πλοιου και μη δυναμενου αντοφθαλμιν τω ανεμω επιδοντεϲ εφερομεθα 16νηϲιο δε τι ϋποδραμοντεϲ καλουμενον κλαυδα ϊϲχυϲαμε μολιϲ περικρατιϲ γενεϲθαι τηϲ ϲκαφηϲ 17ην αραντεϲ βοηθιαν εχρωντο ϋποζωννυντεϲ το πλοιον φοβουμενοι τε μη ειϲ την ϲυρτιν εκπλεϲωϲιν χαλαϲαντεϲ ϲκευοϲ ουτωϲ εφεροντο · 18ϲφοδρωϲ δε χειμαζομενων ημων τη εξηϲ εκβολην εποιουντο 19και τη τριτη αυτοχειρεϲ τη ϲκευην του πλοιου εριψαν 20μητε δε ηλιου μητε αϲτρω επιφαινοντων επι πλειουϲ ημεραϲ χειμωνοϲ τε ουκ ολιγου επικειμενου λοιπον περιηρειτο παϲα ελπιϲ του ϲωζεϲθαι ημαϲ

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

11ὁ δὲ ἑκατοντάρχης τῷ κυβερνήτῃ καὶ τῷ ναυκλήρῳ μᾶλλον ἐπείθετο ἢ τοῖς ὑπὸ Παύλου λεγομένοις. 12ἀνευθέτου δὲ τοῦ λιμένος ὑπάρχοντος πρὸς παραχειμασίαν οἱ πλείονες ἔθεντο βουλὴν ἀναχθῆναι ἐκεῖθεν, εἴπως δύναιντο καταντήσαντες εἰς Φοίνικα παραχειμάσαι, λιμένα τῆς Κρήτης βλέποντα κατὰ λίβα καὶ κατὰ χῶρον. 13ὑποπνεύσαντος δὲ νότου δόξαντες τῆς προθέσεως κεκρατηκέναι, ἄραντες ἆσσον παρελέγοντο τὴν Κρήτην. 14μετ’ οὐ πολὺ δὲ ἔβαλεν κατ’ αὐτῆς ἄνεμος τυφωνικὸς ὁ καλούμενος εὐρακύλων· 15συναρπασθέντος δὲ τοῦ πλοίου καὶ μὴ δυναμένου ἀντοφθαλμεῖν τῷ ἀνέμῳ ἐπιδόντες ἐφερόμεθα. 16νησίον δέ τι ὑποδραμόντες καλούμενον Κλαῦδα ἰσχύσαμεν μόλις περικρατεῖς γενέσθαι τῆς σκάφης, 17ἣν ἄραντες βοηθείαις ἐχρῶντο ὑποζωννύντες τὸ πλοῖον· φοβούμενοί τε μὴ εἰς τὴν Σύρτιν ἐκπέσωσιν, χαλάσαντες τὸ σκεῦος, οὕτως ἐφέροντο. 18σφοδρῶς δὲ χειμαζομένων ἡμῶν τῇ ἑξῆς ἐκβολὴν ἐποιοῦντο, 19καὶ τῇ τρίτῃ αὐτόχειρες τὴν σκευὴν τοῦ πλοίου ἔριψαν· 20μήτε δὲ ἡλίου μήτε ἄστρων ἐπιφαινόντων ἐπὶ πλείονας ἡμέρας, χειμῶνός τε οὐκ ὀλίγου ἐπικειμένου, λοιπὸν περιῃρεῖτο ἐλπὶς πᾶσα τοῦ σώζεσθαι ἡμᾶς.

English · King James Version (1611)

11Nevertheless the centurion believed the master and the owner of the ship, more than those things which were spoken by Paul. 12And because the haven was not commodious to winter in, the more part advised to depart thence also, if by any means they might attain to Phenice, and there to winter; which is an haven of Crete, and lieth toward the south west and north west. 13And when the south wind blew softly, supposing that they had obtained their purpose, loosing thence, they sailed close by Crete. 14But not long after there arose against it a tempestuous wind, called Euroclydon. 15And when the ship was caught, and could not bear up into the wind, we let her drive. 16And running under a certain island which is called Clauda, we had much work to come by the boat: 17Which when they had taken up, they used helps, undergirding the ship; and, fearing lest they should fall into the quicksands, strake sail, and so were driven. 18And we being exceedingly tossed with a tempest, the next day they lightened the ship; 19And the third day we cast out with our own hands the tackling of the ship. 20And when neither sun nor stars in many days appeared, and no small tempest lay on us, all hope that we should be saved was then taken away.

§27.21-30 · Acts 27:21-30
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-27-Q88_8r_B659.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

21πολληϲ τε αϲιτιαϲ ϋπαρχουϲηϲ τοτε ϲταθιϲ ο παυλοϲ εν μεϲω αυτων ειπεν · εδει μεν ω ανδρεϲ πιθαρχηϲανταϲ μοι μη αναγεϲθαι απο τηϲ κρητηϲ κερδηϲε τε την ϋβριν ταυτην και τη ζημιαν 22και τα νυν παραινω ϋμαϲ ευθυμιν αποβολη γαρ ουδεμια ψυχηϲ εϲται εξ υμω πλην του πλοιου 23παρεϲτη γαρ μοι τηδε τη νυκτι του θυ ου ειμι εγω ω και λατρευω αγγελοϲ 24λεγων μη φοβου παυλε καιϲαρι ϲε δει παραϲτηναι και ιδου κεχαριϲται ϲοι ο θϲ πανταϲ τουϲ πλεονταϲ μετα ϲου 25διο ευθυμειται ανδρεϲ πιϲτευω γαρ τω θω οτι ουτωϲ εϲται καθ ον τροπο λελαληται μοι 26ειϲ νηϲον δε τινα δει ημαϲ εκπεϲειν 27ωϲ δε τεϲϲαρεϲκαιδεκατη νυξ εγενετο διαφερομενω ημων εν τω αδρια κατα μεϲον τηϲ νυκτοϲ ϋπενοουν οι ναυται προαγαγειν τινα αυτοιϲ χωραν 28οιτινεϲ βολιϲατεϲ ευρον οργυιαϲ εικοϲι βραχυ δε διαϲτηϲαντεϲ και παλιν βολιϲαντεϲ ευρον οργυϊαϲ δεκαπεντε 29φοβουμενοι δε μη κατα τραχειϲ τοπουϲ εμπεϲωμεν εκ πρυμνηϲ ριψαντεϲ αγκυραϲ τεϲϲαρεϲ ηϋχοντο ημεραν γενεϲθαι 30των δε ναυτων ζητουντων φυγειν εκ του πλοιου και χαλαϲαντων την ϲκαφην ειϲ την θαλαϲϲαν προφαϲει ωϲ εκ πλωρηϲ μελλοντων αγκυραϲ εκτινειν ·

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

21πολλῆς τε ἀσιτίας ὑπαρχούσης, τότε σταθεὶς ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ αὐτῶν εἶπεν· ἔδει μέν, ὦ ἄνδρες, πειθαρχήσαντάς μοι μὴ ἀνάγεσθαι ἀπὸ τῆς Κρήτης κερδῆσαί τε τὴν ὕβριν ταύτην καὶ τὴν ζημίαν. 22καὶ τὰ νῦν παραινῶ ὑμᾶς εὐθυμεῖν; ἀποβολὴ γὰρ ψυχῆς οὐδεμία ἔσται ἐξ ὑμῶν πλὴν τοῦ πλοίου. 23παρέστη γάρ μοι ταύτῃ τῇ νυκτὶ τοῦ θεοῦ οὗ εἰμὶ ἐγώ, ᾧ καὶ λατρεύω, ἄγγελος 24λέγων· μὴ φοβοῦ, Παῦλε· Καίσαρί σε δεῖ παραστῆναι, καὶ ἰδοὺ κεχάρισταί σοι ὁ θεὸς πάντας τοὺς πλέοντας μετὰ σοῦ. 25διὸ εὐθυμεῖτε, ἄνδρες· πιστεύω γὰρ τῷ θεῷ ὅτι οὕτως ἔσται καθ’ ὃν τρόπον λελάληταί μοι. 26εἰς νῆσον δέ τινα δεῖ ἡμᾶς ἐκπεσεῖν. 27Ὡς δὲ τεσσαρεσκαιδεκάτη νὺξ ἐγένετο διαφερομένων ἡμῶν ἐν τῷ Ἀδρίᾳ, κατὰ μέσον τῆς νυκτὸς ὑπενόουν οἱ ναῦται προσάγειν τινὰ αὐτοῖς χώραν. 28καὶ βολίσαντες εὗρον ὀργυιὰς εἴκοσι, βραχὺ δὲ διαστήσαντες καὶ πάλιν βολίσαντες εὗρον ὀργυιὰς δεκαπέντε· 29φοβούμενοί τε μήπου κατὰ τραχεῖς τόπους ἐκπέσωμεν, ἐκ πρύμνης ῥίψαντες ἀγκύρας τέσσαρας εὔχοντο ἡμέραν γενέσθαι. 30τῶν δὲ ναυτῶν ζητούντων φυγεῖν ἐκ τοῦ πλοίου καὶ χαλασάντων τὴν σκάφην εἰς τὴν θάλασσαν προφάσει ὡς ἐκ πρῴρης ἀγκύρας μελλόντων ἐκτείνειν,

English · King James Version (1611)

21But after long abstinence Paul stood forth in the midst of them, and said, Sirs, ye should have hearkened unto me, and not have loosed from Crete, and to have gained this harm and loss. 22And now I exhort you to be of good cheer: for there shall be no loss of any man’s life among you, but of the ship. 23For there stood by me this night the angel of God, whose I am, and whom I serve, 24Saying, Fear not, Paul; thou must be brought before Caesar: and, lo, God hath given thee all them that sail with thee. 25Wherefore, sirs, be of good cheer: for I believe God, that it shall be even as it was told me. 26Howbeit we must be cast upon a certain island. 27But when the fourteenth night was come, as we were driven up and down in Adria, about midnight the shipmen deemed that they drew near to some country; 28And sounded, and found it twenty fathoms: and when they had gone a little further, they sounded again, and found it fifteen fathoms. 29Then fearing lest we should have fallen upon rocks, they cast four anchors out of the stern, and wished for the day. 30And as the shipmen were about to flee out of the ship, when they had let down the boat into the sea, under colour as though they would have cast anchors out of the foreship,

§27.31-40 · Acts 27:31-40
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-27-Q88_8r_B659.jpg Scan sinaiticus-folios/acts-28-Q88_8v_B660.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

31ειπεν ο παυλοϲ τω εκατονταρχη και τοιϲ ϲτρατιωταιϲ εαν μη ουτοι εν τω πλοιω μινωϲιν υμειϲ ϲωθηναι ου δυναϲθε 32τοτε απεκοψαν οι ϲτρατιωται τα ϲχοινια τηϲ ϲκαφηϲ και ϊαϲαν αυτην εκπεϲειν 33αχρι δε ου ημερα εμελλε γεινεϲθαι παρεκαλει ο παυλοϲ απανταϲ μεταλαβειν τροφηϲ λεγων τεϲϲαρεϲκαιδεκατη ϲημερον ημερα προϲδοκωντεϲ αϲιτοι διατελειται μηθεν προϲλαβομενοι · 34διο παρακα ϋμαϲ μεταλαβειν τι τροφηϲ τουτο γαρ προϲ τηϲ υμετεραϲ ϲωτηριαϲ ϋπαρχει ουδενοϲ γαρ υμω θριξ εκ τηϲ κεφαληϲ απολειται35ειπαϲ δε ταυτα και λαβων αρτον ευχαριϲτηϲαϲ τω θω ενωπιον παντων και κλαϲαϲ ηρξατο εϲθιειν · 36ευθυμοι δε γενομενοι απαντεϲ και αυτοι μεταλαβαν τροφηϲ 37ημεθα δε αι παϲαι ψυχαι εν τω πλοιω διακοϲιαι εβδομηκοντα εξʼ · 38κορεϲθεντεϲ δε τροφηϲ εκουφιζον το πλοιον εκβαλλομενοι τον ϲιτον ειϲ θαλαϲϲα 39οτε δε ημερα εγενετο την γην ουκ επεγινωϲκον κολπο δε τινα κατενοου εχοντα αιγιαλον ειϲ ον εβουλευοντο ει δυναιντο εξωϲαι το πλοιον 40και ταϲ αγκυραϲ προελοντεϲ ειων ειϲ τη θαλαϲϲαν αμα ανετεϲ ταϲ ζευκτηριαϲ τω πηδαλιων και επαραντεϲ τον αρτεμωνα τη πνεουϲη κατειχον ειϲ τον αιγιαλον

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

31εἶπεν ὁ Παῦλος τῷ ἑκατοντάρχῃ καὶ τοῖς στρατιώταις· ἐὰν μὴ οὗτοι μείνωσιν ἐν τῷ πλοίῳ, ὑμεῖς σωθῆναι οὐ δύνασθε. 32τότε ἀπέκοψαν οἱ στρατιῶται τὰ σχοινία τῆς σκάφης καὶ εἴασαν αὐτὴν ἐκπεσεῖν. 33Ἄχρι δὲ οὗ ἡμέρα ἔμελλεν γίνεσθαι, παρεκάλει ὁ Παῦλος ἅπαντας μεταλαβεῖν τροφῆς λέγων· τεσσαρεσκαιδεκάτην σήμερον ἡμέραν προσδοκῶντες ἄσιτοι διατελεῖτε, μηθὲν προσλαβόμενοι. 34διὸ παρακαλῶ ὑμᾶς μεταλαβεῖν τροφῆς, τοῦτο γὰρ πρὸς τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ὑπάρχει· οὐδενὸς γὰρ ὑμῶν θρὶξ ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἀπολεῖται. 35εἴπας δὲ ταῦτα καὶ λαβὼν ἄρτον εὐχαρίστησεν τῷ θεῷ ἐνώπιον πάντων καὶ κλάσας ἤρξατο ἐσθίειν. 36εὔθυμοι δὲ γενόμενοι πάντες καὶ αὐτοὶ προσελάβοντο τροφῆς. 37ἤμεθα δὲ αἱ πᾶσαι ψυχαὶ ἐν τῷ πλοίῳ διακόσιαι ἑβδομήκοντα ἕξ. 38κορεσθέντες δὲ τροφῆς ἐκούφιζον τὸ πλοῖον ἐκβαλλόμενοι τὸν σῖτον εἰς τὴν θάλασσαν. 39Ὅτε δὲ ἡμέρα ἐγένετο, τὴν γῆν οὐκ ἐπεγίνωσκον, κόλπον δέ τινα κατενόουν ἔχοντα αἰγιαλὸν εἰς ὃν ἐβουλεύοντο εἰ δύναιντο ἐξῶσαι τὸ πλοῖον. 40καὶ τὰς ἀγκύρας περιελόντες εἴων εἰς τὴν θάλασσαν, ἅμα ἀνέντες τὰς ζευκτηρίας τῶν πηδαλίων, καὶ ἐπάραντες τὸν ἀρτέμωνα τῇ πνεούσῃ κατεῖχον εἰς τὸν αἰγιαλόν.

English · King James Version (1611)

31Paul said to the centurion and to the soldiers, Except these abide in the ship, ye cannot be saved. 32Then the soldiers cut off the ropes of the boat, and let her fall off. 33And while the day was coming on, Paul besought them all to take meat, saying, This day is the fourteenth day that ye have tarried and continued fasting, having taken nothing. 34Wherefore I pray you to take some meat: for this is for your health: for there shall not an hair fall from the head of any of you. 35And when he had thus spoken, he took bread, and gave thanks to God in presence of them all: and when he had broken it, he began to eat. 36Then were they all of good cheer, and they also took some meat. 37And we were in all in the ship two hundred threescore and sixteen souls. 38And when they had eaten enough, they lightened the ship, and cast out the wheat into the sea. 39And when it was day, they knew not the land: but they discovered a certain creek with a shore, into the which they were minded, if it were possible, to thrust in the ship. 40And when they had taken up the anchors, they committed themselves unto the sea, and loosed the rudder bands, and hoised up the mainsail to the wind, and made toward shore.

§27.41-44 · Acts 27:41-44
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-28-Q88_8v_B660.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

41περιπεϲοντεϲ δε ειϲ τοπον διθαλαϲϲον επεκειλαν την ναυν και η μεν πρωρα ερειϲαϲα εμεινεν αϲαλευτοϲ η δε πρυμνα ελυτο απο τηϲ βιαϲ 42των δε ϲτρατιωτω βουλη εγενετο ϊνα τουϲ δεϲμωταϲ αποκτινωϲιν μη τιϲ εκκολυβηϲαϲ διαφυγη · 43ο δε εκατοταρχηϲ βουλομενοϲ διαϲωϲαι τον παυλον εκωλυϲεν αυτουϲ του βηματοϲ εκελευϲεν τε τουϲ δυναμενουϲ κολυμβαν αποριψανταϲ πρωτουϲ επι τηϲ γηϲ εξιεναι 44και τουϲ λοιπουϲ ουϲ μεν επι ϲανιϲιν ουϲ δε επι τινων των απο του πλοιου και ουτωϲ εγενετο πανταϲ διαϲωθηναι επι την γην

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

41περιπεσόντες δὲ εἰς τόπον διθάλασσον ἐπέκειλαν τὴν ναῦν, καὶ ἡ μὲν πρῷρα ἐρείσασα ἔμεινεν ἀσάλευτος, ἡ δὲ πρύμνα ἐλύετο ὑπὸ τῆς βίας. 42τῶν δὲ στρατιωτῶν βουλὴ ἐγένετο ἵνα τοὺς δεσμώτας ἀποκτείνωσιν, μή τις ἐκκολυμβήσας διαφύγῃ· 43ὁ δὲ ἑκατοντάρχης βουλόμενος διασῶσαι τὸν Παῦλον ἐκώλυσεν αὐτοὺς τοῦ βουλήματος, ἐκέλευσέν τε τοὺς δυναμένους κολυμβᾶν ἀπορίψαντας πρώτους ἐπὶ τὴν γῆν ἐξιέναι, 44καὶ τοὺς λοιποὺς οὓς μὲν ἐπὶ σανίσιν οὓς δὲ ἐπί τινων τῶν ἀπὸ τοῦ πλοίου· καὶ οὕτως ἐγένετο πάντας διασωθῆναι ἐπὶ τὴν γῆν.

English · King James Version (1611)

41And falling into a place where two seas met, they ran the ship aground; and the forepart stuck fast, and remained unmoveable, but the hinder part was broken with the violence of the waves. 42And the soldiers’ counsel was to kill the prisoners, lest any of them should swim out, and escape. 43But the centurion, willing to save Paul, kept them from their purpose; and commanded that they which could swim should cast themselves first into the sea, and get to land: 44And the rest, some on boards, and some on broken pieces of the ship. And so it came to pass, that they escaped all safe to land.

Cite

Source & Cross-References

  • Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
  • Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

previous · next · v cycle view · l back to library