Mark, Chapter 10
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 223.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1και εκειθεν αναϲταϲ ερχεται ειϲ τα ορια τηϲ ϊουδαιαϲ και περαν του ϊορδανου και ϲυνπορευονται παλιν οχλοι προϲ αυτον και ωϲ ειωθει παλιν εδιδαϲκεν αυτουϲ 2και προϲελθοντεϲ οι φαριϲαιοι επηρωτων αυτον ει εξεϲτιν ανδρι γυναικα απολυϲαι πιραζοντεϲ αυτο 3ο δε αποκριθειϲ ειπεν αυτοιϲ τι ϋμιν ενετειλατο μωυϲηϲ 4οι δε ειπαν επετρεψεν μωϋϲηϲ βιβλιον αποϲταϲιου γραψαι και απολυϲαι 5ο δε ιϲ ειπεν αυτοιϲ προϲ την ϲκληροκαρδιαν ϋμων εγραψεν υμιν την εντολην ταυτη 6απο δε αρχηϲ κτιϲεωϲ αρϲεν και θηλυ εποιηϲεν αυτουϲ · 7ενεκεν τουτου καταλιψι ανθρωπω τον πρα αυτου και την μρα αυτου 8και εϲονται οι δυο ειϲ ϲαρκα μιαν : ωϲτε ουκετι ειϲιν δυο αλλα ϲαρξ μια 9ο ουν ο θϲ ϲυνεζευξεν ανθρωποϲ μη χωριζετω 10και ειϲ την οικιαν παλιν οι μαθηται περι τουτων επηρωτων αυτον
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Καὶ ἐκεῖθεν ἀναστὰς ἔρχεται εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, καὶ συμπορεύονται πάλιν ὄχλοι πρὸς αὐτόν, καὶ ὡς εἰώθει πάλιν ἐδίδασκεν αὐτούς. 2καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι ἐπηρώτων αὐτὸν εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶ γυναῖκα ἀπολῦσαι, πειράζοντες αὐτόν. 3ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· τί ὑμῖν ἐνετείλατο Μωϋσῆς; 4οἱ δὲ εἶπαν· ἐπέτρεψεν Μωϋσῆς βιβλίον ἀποστασίου γράψαι καὶ ἀπολῦσαι. 5ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἔγραψεν ὑμῖν τὴν ἐντολὴν ταύτην. 6ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς· 7ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, 8καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν, ὥστε οὐκέτι εἰσὶν δύο ἀλλὰ μία σάρξ. 9ὃ οὖν ὁ θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω. 10καὶ εἰς τὴν οἰκίαν πάλιν οἱ μαθηταὶ περὶ τούτου ἐπηρώτων αὐτόν.
1And he arose from thence, and cometh into the coasts of Judaea by the farther side of Jordan: and the people resort unto him again; and, as he was wont, he taught them again. 2And the Pharisees came to him, and asked him, Is it lawful for a man to put away his wife? tempting him. 3And he answered and said unto them, What did Moses command you? 4And they said, Moses suffered to write a bill of divorcement, and to put her away. 5And Jesus answered and said unto them, For the hardness of your heart he wrote you this precept. 6But from the beginning of the creation God made them male and female. 7For this cause shall a man leave his father and mother, and cleave to his wife; 8And they twain shall be one flesh: so then they are no more twain, but one flesh. 9What therefore God hath joined together, let not man put asunder. 10And in the house his disciples asked him again of the same matter.
11και λεγει αυτοιϲ οϲ αν απολυϲη τη γυναικα αυτου κ(αι) γαμηϲη αλλην μοιχατε επ αυτην 12και εαν αυτη απολυϲαϲα τον ανδρα αυτηϲ γαμηϲη αλλον · μοιχαται 13και προϲεφερον αυτω παιδια ϊνα αυτων αψηται · οι δε μαθηται επετιμηϲαν αυτοιϲ ˙ 14ϊδων δε ο ιϲ ηγανακτηϲεν και ειπε αυτοιϲ αφετε τα παιδια ερχεϲθε προϲ με και μη κωλυετε αυτα τω γαρ τοιουτων εϲτιν η βαϲιλια του θυ · 15αμην λεγω ϋμιν οϲ αν μη δεξητε την βαϲιλια του θυ ωϲ πεδιο ου μη ειϲελθη ειϲ αυτην 16και εναγκαλιϲαμενοϲ αυτα κατευλογει τιθειϲ ταϲ χιραϲ επ αυτα 17και εκπορευομενου αυτου ειϲ οδον προϲδραμων ειϲ και γονυπετηϲαϲ αυτον επηρωτα αυτον διδαϲκαλε αγαθε τι ποιηϲω ϊνα ζωη αιωνιον κληρονομηϲω ˙ 18ο δε ιϲ ειπεν αυτω τι με λεγειϲ αγαθο ουδειϲ αγαθοϲ ει μη ειϲ ο θϲ 19ταϲ εντολαϲ οιδαϲ μη φονευϲηϲ μη κλεψηϲ μη ψευδομαρτυρηϲηϲ μη αποϲτερηϲηϲ τιμα τον πρα ϲου και την μητερα ϲου 20ὁ δε εφη αυτω διδαϲκαλε ταυτα παντα εφυλαξαμην εκ νεοτητοϲ μου ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
11καὶ λέγει αὐτοῖς· ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται ἐπ’ αὐτήν· 12καὶ ἐὰν αὐτὴ ἀπολύσασα τὸν ἄνδρα αὐτῆς γαμήσῃ ἄλλον, μοιχᾶται. 13Καὶ προσέφερον αὐτῷ παιδία ἵνα ἅψηται αὐτῶν· οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμων τοῖς προσφέρουσιν 14ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ἠγανάκτησεν καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με, μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ. 15ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἂν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν. 16καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτὰ κατευλόγει τιθεὶς τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτά. 17Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ εἰς ὁδὸν, προσδραμὼν εἷς καὶ γονυπετήσας αὐτὸν ἐπηρώτα αὐτόν· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσω ἵνα ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; 18ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεός. 19τὰς ἐντολὰς οἶδας· μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, μὴ ἀποστερήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. 20ὁ δὲ ἔφη αὐτῷ· διδάσκαλε, ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου.
11And he saith unto them, Whosoever shall put away his wife, and marry another, committeth adultery against her. 12And if a woman shall put away her husband, and be married to another, she committeth adultery. 13And they brought young children to him, that he should touch them: and his disciples rebuked those that brought them. 14But when Jesus saw it, he was much displeased, and said unto them, Suffer the little children to come unto me, and forbid them not: for of such is the kingdom of God. 15Verily I say unto you, Whosoever shall not receive the kingdom of God as a little child, he shall not enter therein. 16And he took them up in his arms, put his hands upon them, and blessed them. 17And when he was gone forth into the way, there came one running, and kneeled to him, and asked him, Good Master, what shall I do that I may inherit eternal life? 18And Jesus said unto him, Why callest thou me good? there is none good but one, that is, God. 19Thou knowest the commandments, Do not commit adultery, Do not kill, Do not steal, Do not bear false witness, Defraud not, Honour thy father and mother. 20And he answered and said unto him, Master, all these have I observed from my youth.
21ο δε ιϲ εμβλεψαϲ αυτω ηγαπηϲεν αυτον και ειπεν αυτω ετι εν ϲε ϋϲτερι ϋπαγε οϲα εχειϲ πωληϲον και δοϲ τοιϲ πτωχοιϲ και εξειϲ θηϲαυρον εν ουρανω και δευρο ακολουθι μοι 22ο δε ϲτυγναϲαϲ επι τω λογω απηλθε λυπουμενοϲ η γαρ εχων κτηματα πολλα · 23και περιβλεψαμενοϲ ο ιϲ ελεγεν τοιϲ μαθηταιϲ αυτου πωϲ δυϲκολωϲ οι τα χρηματα εχοντεϲ ειϲ την βαϲιλιαν του θυ ειϲελευϲοντε 24οι δε μαθηται εθαμβουντο επι τοιϲ λογοιϲ αυτου ο δε ιϲ παλιν αποκριθειϲ λεγει αυτοιϲ τεκνα πωϲ δυϲκολον εϲτιν ειϲ τη βαϲιλειαν του θυ ειϲελθειν 25ευκοπωτερον εϲτιν καμηλον δια τρηματοϲ ραφιδοϲ ειϲελθειν η πλουϲιον ειϲ την βαϲιλιαν του θυ ειϲελθιν 26οι δε περιϲϲωϲ εξεπληϲϲοντο λεγοντεϲ προϲ αυτον κ(αι) τιϲ δυναται ϲωθηναι 27εμβλεψαϲ αυτοιϲ ο ιϲ ειπεν παρα ανθρωποιϲ αδυνατον αλλ ου παρα θω παντα γαρ δυνατα παρα τω θω 28ηρξατο λεγιν ο πετροϲ αυτω ϊδου ημιϲ αφηκαμεν παντα και ηκολουθηϲαμεν ϲοι τι αρα εϲται ημιν : 29εφη αυτω ο ιϲ αμη λεγω υμιν ουδιϲ εϲτιν οϲ αφηκεν οικιαν η αδελφουϲ η αδελφαϲ η πατερα η μητερα η τεκνα η αγρουϲ ενεκεν του ευαγγελιου 30εαν μη απολαβη εκατονταπλαϲιονα νυν εν τω καιρω τουτω και εν τω αιωνι τω ερχομενω ζωη αιωνιον
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
21ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐμβλέψας αὐτῷ ἠγάπησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἕν σε ὑστερεῖ· ὕπαγε, ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ δὸς τοῖς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. 22ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τῷ λόγῳ ἀπῆλθεν λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά. 23καὶ περιβλεψάμενος ὁ Ἰησοῦς λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελεύσονται. 24οἱ δὲ μαθηταὶ ἐθαμβοῦντο ἐπὶ τοῖς λόγοις αὐτοῦ. ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς· τέκνα, πῶς δύσκολόν ἐστιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελθεῖν· 25εὐκοπώτερόν ἐστιν κάμηλον διὰ τῆς τρυμαλιᾶς τῆς ῥαφίδος διελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελθεῖν. 26οἱ δὲ περισσῶς ἐξεπλήσσοντο λέγοντες πρὸς ἑαυτούς, καὶ τίς δύναται σωθῆναι; 27ἐμβλέψας αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγει· παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατον, ἀλλ’ οὐ παρὰ θεῷ· πάντα γὰρ δυνατὰ παρὰ τῷ θεῷ. 28Ἤρξατο λέγειν ὁ Πέτρος αὐτῷ· ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήκαμέν σοι. 29ἔφη ὁ Ἰησοῦς, ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ μητέρα ἢ πατέρα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ ἕνεκεν τοῦ εὐαγγελίου, 30ἐὰν μὴ λάβῃ ἑκατονταπλασίονα νῦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ οἰκίας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ μητέρας καὶ τέκνα καὶ ἀγροὺς μετὰ διωγμῶν, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον.
21Then Jesus beholding him loved him, and said unto him, One thing thou lackest: go thy way, sell whatsoever thou hast, and give to the poor, and thou shalt have treasure in heaven: and come, take up the cross, and follow me. 22And he was sad at that saying, and went away grieved: for he had great possessions. 23And Jesus looked round about, and saith unto his disciples, How hardly shall they that have riches enter into the kingdom of God! 24And the disciples were astonished at his words. But Jesus answereth again, and saith unto them, Children, how hard is it for them that trust in riches to enter into the kingdom of God! 25It is easier for a camel to go through the eye of a needle, than for a rich man to enter into the kingdom of God. 26And they were astonished out of measure, saying among themselves, Who then can be saved? 27And Jesus looking upon them saith, With men it is impossible, but not with God: for with God all things are possible. 28Then Peter began to say unto him, Lo, we have left all, and have followed thee. 29And Jesus answered and said, Verily I say unto you, There is no man that hath left house, or brethren, or sisters, or father, or mother, or wife, or children, or lands, for my sake, and the gospel’s, 30But he shall receive an hundredfold now in this time, houses, and brethren, and sisters, and mothers, and children, and lands, with persecutions; and in the world to come eternal life.
31πολλοι δε εϲονται πρωτοι εϲχατοι · κ(αι) εϲχατοι πρωτοι32ηϲαν δε εν τη οδω αναβαινοντεϲ ειϲ ϊεροϲολυμα και ην προαγων αυτουϲ ο ιϲ και εθαμβουντο οι δε ακολουθουτεϲ εφοβουντο και παραλαβων παλιν τουϲ · ιβ · ηρξατο αυτοιϲ λεγιν τα μελλοντα αυτω ϲυμβαινιν 33οτι ϊδου αναβενομεν ϊϲ ϊεροϲολυμα και ο υϲ του ανου παραδοθηϲεται τοιϲ αρχιερευϲι και κατακρινουϲιν αυτον θανατω και παραδωϲουϲιν αυτον τοιϲ εθνεϲιν 34και εμπεξουϲιν αυτω κ(αι) εμπτυουϲιν αυτω και μαϲτιγωϲουϲιν αυτον και αποκτενουϲιν · και μετα τριϲ ημεραϲ αναϲτηϲεται 35και παραπορευοται αυτω ϊακωβοϲ και ϊωαννηϲ οι υϊοι ζεβεδαιου λεγοτεϲ αυτω διδαϲκαλε θελομεν · 36 37ινα ειϲ ϲου εκ δεξιων κ(αι) ειϲ ϲου εξ ευωνυμων καθιϲωμε εν τη δοξη ϲου ˙ 38ο δε ιϲ ειπεν αυτοιϲ ουκ οιδαται τι αιτιϲθε δυναϲθαι πιειν το ποτηριο ο εγω πινω · η το βαπτιϲμα ο εγω βαπτιζομε βαπτιϲθηναι 39οι δε ειπα αυτω δυναμεθα ο δε ιϲ ειπεν αυτοιϲ το ποτηριον ο εγω πινω πιεϲθε και το βαπτιϲμα ο εγω βαπτιζομε βαπτιϲθηϲεϲθε 40το δε καθιϲαι εκ δεξιων μου η εξ ευωνυμων ουκ εϲτιν εμον δουναι αλλ οιϲ ητοιμαϲται ϋπο του πατροϲ μου
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
31πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι καὶ οἱ ἔσχατοι πρῶτοι. 32Ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ἦν προάγων αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐθαμβοῦντο, οἱ δὲ ἀκολουθοῦντες ἐφοβοῦντο. καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν, 33ὅτι ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ τοῖς γραμματεῦσιν, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν 34καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποκτενοῦσιν, καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀναστήσεται. 35Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης οἱ υἱοὶ Ζεβεδαίου, λέγοντες αὐτῷ, διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμέν σε ποιήσῃς ἡμῖν. 36ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· τί θέλετέ με ποιήσω ὑμῖν; 37οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ, δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς σου ἐκ δεξιῶν καὶ εἷς σου ἐξ ἀριστερῶν καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου. 38ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, ἢ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; 39οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ· δυνάμεθα. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· 40τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου ἢ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ’ οἷς ἡτοίμασται.
31But many that are first shall be last; and the last first. 32And they were in the way going up to Jerusalem; and Jesus went before them: and they were amazed; and as they followed, they were afraid. And he took again the twelve, and began to tell them what things should happen unto him, 33Saying,Behold, we go up to Jerusalem; and the Son of man shall be delivered unto the chief priests, and unto the scribes; and they shall condemn him to death, and shall deliver him to the Gentiles: 34And they shall mock him, and shall scourge him, and shall spit upon him, and shall kill him: and the third day he shall rise again. 35And James and John, the sons of Zebedee, come unto him, saying, Master, we would that thou shouldest do for us whatsoever we shall desire. 36And he said unto them, What would ye that I should do for you? 37They said unto him, Grant unto us that we may sit, one on thy right hand, and the other on thy left hand, in thy glory. 38But Jesus said unto them, Ye know not what ye ask: can ye drink of the cup that I drink of? and be baptized with the baptism that I am baptized with? 39And they said unto him, We can. And Jesus said unto them, Ye shall indeed drink of the cup that I drink of; and with the baptism that I am baptized withal shall ye be baptized: 40But to sit on my right hand and on my left hand is not mine to give; but it shall be given to them for whom it is prepared.
41και ακουϲατεϲοι δεκα · ηρξαντο αγανακτειν κ(αι) περι ϊακωβου και ϊωαννου 42και προϲκαλεϲαμενοϲ αυτουϲ ιϲ λεγει αυτοιϲ οιδατε οτι οι δοκουντεϲ αρχειν των εθνω κατακυριευουϲιν αυτων και οι βαϲιλειϲ κατεξουϲιαζουϲιν αυτων 43ουχ ουτωϲ δε εϲτιν εν ϋμι αλλ οϲ αν θελη μεγαϲ γενεϲθαι εν υμιν εϲτω ϋμων διακονοϲ 44και οϲ αν θελη εν υμιν ειναι πρωτοϲ εϲται παντων δουλοϲ 45και γαρ ο υϲ του ανθρωπου ουκ ηλθε διακονηθηναι αλλα διακονηϲαι και δουναι την ψυχην αυτου λυτρον αντι πολλων · 46και ερχονται ειϲ ϊεριχω και εκπορευομενου αυτου απο ϊερειχω και των μαθητων αυτου και οχλου ϊκανου ο ϋϊοϲ τιμαιου βαρτιμαιοϲ τυφλοϲ και προϲαιτηϲ · εκαθητο παρα τη οδον · 47και ακουϲαϲ οτι ιϲ ο ναζωραιοϲ εϲτιν ηρξατο κραζειν και λεγειν υε δαδ ιυ ελεηϲον με 48και επετιμω αυτω πολλοι · ϊνα ϲιωπηϲη · ο δε πολλω μαλλον εκραζεν ϋϊε δαδ ελεηϲον με · 49και ϲταϲ ο ιϲ ειπεν φωνηϲατε αυτον και φωνουϲι τον τυφλον λεγοντεϲ αυτω · θαρϲει εγειρε φωνει ϲε 50ο δε αποβαλων το ϊματιον αυτου αναπηδηϲαϲ ηλθεν προϲ τον ιν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
41Καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου. 42καὶ προσκαλεσάμενος αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς· οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν. 43οὐχ οὕτως δέ ἐστιν ἐν ὑμῖν· ἀλλ’ ὃς ἂν θέλῃ μέγας γενέσθαι ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, 44καὶ ὃς ἂν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· 45καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν. 46Καὶ ἔρχονται εἰς Ἰερειχώ. καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἀπὸ Ἰερειχὼ καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καὶ ὄχλου ἱκανοῦ ὁ υἱὸς Τιμαίου Βαρτιμαῖος, τυφλὸς προσαίτης, ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδόν. 47καὶ ἀκούσας ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζαρηνός ἐστιν, ἤρξατο κράζειν καὶ λέγειν· υἱὲ Δαυεὶδ Ἰησοῦ, ἐλέησόν με. 48καὶ ἐπετίμων αὐτῷ πολλοὶ ἵνα σιωπήσῃ· ὁ δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν, υἱὲ Δαυείδ, ἐλέησόν με. 49καὶ στὰς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· φωνήσατε αὐτόν. καὶ φωνοῦσιν τὸν τυφλὸν λέγοντες αὐτῷ· θάρσει, ἔγειρε, φωνεῖ σε. 50ὁ δὲ ἀποβαλὼν τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ ἀναπηδήσας ἦλθεν πρὸς τὸν Ἰησοῦν.
41And when the ten heard it, they began to be much displeased with James and John. 42But Jesus called them to him, and saith unto them, Ye know that they which are accounted to rule over the Gentiles exercise lordship over them; and their great ones exercise authority upon them. 43But so shall it not be among you: but whosoever will be great among you, shall be your minister: 44And whosoever of you will be the chiefest, shall be servant of all. 45For even the Son of man came not to be ministered unto, but to minister, and to give his life a ransom for many. 46And they came to Jericho: and as he went out of Jericho with his disciples and a great number of people, blind Bartimaeus, the son of Timaeus, sat by the highway side begging. 47And when he heard that it was Jesus of Nazareth, he began to cry out, and say, Jesus, thou Son of David, have mercy on me. 48And many charged him that he should hold his peace: but he cried the more a great deal, Thou Son of David, have mercy on me. 49And Jesus stood still, and commanded him to be called. And they call the blind man, saying unto him, Be of good comfort, rise; he calleth thee. 50And he, casting away his garment, rose, and came to Jesus.
51και αποκριθειϲ αυτω ο ιϲ ειπεν τι ϲοι θελειϲ ποιηϲω ο δε τυφλοϲ ειπε αυτω · ραββουνι ϊνα αναβλεψω 52ο δε ιϲ ειπεν αυτω · υπαγε η πιϲτιϲ ϲου ϲεϲωκεν ϲε · και ευθυϲ ανεβλεψε και ηκολουθει αυτω εν τη οδω
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
51καὶ ἀποκριθεὶς αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· τί σοι θέλεις ποιήσω; ὁ δὲ τυφλὸς εἶπεν αὐτῷ· ῥαββουνί, ἵνα ἀναβλέψω. 52ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, ὕπαγε, ἡ πίστις σου σέσωκέν σε. καὶ εὐθὺς ἀνέβλεψεν, καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ἐν τῇ ὁδῷ.
51And Jesus answered and said unto him, What wilt thou that I should do unto thee? The blind man said unto him, Lord, that I might receive my sight. 52And Jesus said unto him, Go thy way; thy faith hath made thee whole. And immediately he received his sight, and followed Jesus in the way.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library