Tobit, Chapter 5
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio(s) of Codex Sinaiticus containing this chapter, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Each section links to the specific folio holding its verses.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown (uncial letters, lunate sigma, nomina sacra preserved).
- English translation: King James Version Apocrypha (1611; 1769 text), public domain, retrieved verbatim from ebible.org eng-kjv USFM (KJV with Apocrypha).
Recension: Codex Sinaiticus preserves the longer Greek recension of Tobit (GII). The King James Version translates the shorter recension (GI, as in Vaticanus and Alexandrinus). Wording therefore differs substantially between the two columns even where verse numbers coincide; that difference is itself one of the most important facts about the text of Tobit, and it can be read directly off the folio.
Numbering: Greek verse 23 has no English counterpart under that number. Compare by content.
How was this verified? (Provenance)
1τοτε αποκριθειϲ > τωβιαϲ ειπεν τωβειθ τω πατρι αυτου παντα οϲα εντεταλϲαι μοι ποιηϲω πατερ 2πωϲ δε δυνηϲομαι αυτο λαβειν παρʼ αυτου και αυτοϲ > ου γινωϲκει με κ(αι) εγω ου γινωϲκω αυτον τι ϲημειον δω αυτω και επι>γνω με και πιϲτευϲη μοι και δω μοι το αργυριον και ταϲ οδουϲ ταϲ ειϲ μη>δειαν ου γινωϲκω του πορευθηναι εκει 3τοτε αποκριθειϲ τωβειθʼ ειπεν τωβια τω ϋιω αυτου χειρογραφον αυτου εδωκεν μοι και > χειρογραφον εδωκα αυτω και διειλο ειϲ δυο και ελαβομε εκατεροϲ εν και εθηκα μετα του αργυριου και νυν ϊδου ετη εικοϲι αφ ου > παρεθεμην το αργυριον τουτο εγω και νυν παιδιον ζητηϲον ϲεαυτω ανθρωπον πιϲτο οϲ πορευϲεται μετα ϲου και δωϲομε αυτω μιϲθον εωϲ οτου ελθηϲ και λαβε παρ αυτου το αργυριον τουτο 4εξηλθεν δε τωβιαϲ ζητηϲαι ανθρωπο οϲ πορευϲεται μετ αυτου ειϲ μηδια οϲ εμπειρει τηϲ οδου και εξηλθεν και ευρεν ραφαηλ τον αγγελον εϲτηκοτα απεναντι αυτου και ουκ εγνω οτι αγγελοϲ του θυ εϲτιν 5και ειπεν αυτω ποθεν ει νεανιϲκε ˙ και ειπεν αυτω εκ των υϊων ιϲλ των αδελφων ϲου και εληλυθα ωδε εργατευεϲθαι και ειπεν αυτω ε>πιϲτη την οδον > πορευθηναι ειϲ > μηδιαν 6και ειπεν ω ναι πολλακω εγενομην εκει και εμπειρω και επιϲταμαι ταϲ οδουϲ παϲαϲ πλεονακιϲ ε>πορευθην ειϲ μηδιαν και ηυλιζο>μην παρα γαβαηλω τω αδελφω ημω τω οικουντι εν εκβατανοιϲ τηϲ μη>δειαϲ και απεχει οδον ημερων δυο τεταγμενων απο εκβατανων ειϲ γαρραϲ κεινται γαρ εν τω 7και ειπεν αυτω μινον με νεανιϲκε μεχρι οτου ειϲελθων ϋποδειξω > τω πατρι μου χρειαν γαρ εχω ϊνα βαδιϲηϲ μετ εμου κ(αι) δωϲω ϲοι τον μι>ϲθον ϲου 8και ειπεν αυτω ϊδου εγω προϲκαρτερω μονον μη χρονιϲηϲ ˙
1Tobias then answered and said, Father, I will do all things which thou hast commanded me: 2But how can I receive the money, seeing I know him not? 3Then he gave him the handwriting, and said unto him, Seek thee a man which may go with thee, whiles I yet live, and I will give him wages: and go and receive the money. 4Therefore when he went to seek a man, he found Raphael that was an angel. 5But he knew not; and he said unto him, Canst thou go with me to Rages? and knowest thou those places well? 6To whom the angel said, I will go with thee, and I know the way well: for I have lodged with our brother Gabael. 7Then Tobias said unto him, Tarry for me, till I tell my father. 8Then he said unto him, Go and tarry not. So he went in and said to his father, Behold, I have found one which will go with me. Then he said, Call him unto me, that I may know of what tribe he is, and whether he be a trusty man to go with thee.
9και ειϲελθω τωβειαϲ ϋπεδειξε τωβειθ τω πρι αυτου και ειπεν αυ>τω ϊδου ανθρωπο ευρον των αδελφων ημων των υϊων ιϲλ και ειπεν αυτω καλεϲον μοι τον ανθρωπον οπωϲ επιγνω τι το γενοϲ αυτου και εκ ποιαϲ φυληϲ εϲτιν και ει πιϲτοϲ εϲτιν ϊνα πορευθη μετα ϲου > παιδιον 10και εξηλθεν τωβειαϲ και εκαλεϲεν αυτον και ειπεν αυτω νεανιϲκε ο πηρ > καλει ϲε και ειϲηλθεν προϲ αυτον και εχαιρετιϲεν αυτον τω>βειθ πρωτοϲ ˙ και ειπεν αυτω χαιρειν ϲοι πολλα γενοιτο και αποκριθειϲ τωβειθ ειπεν αυτω τι μοι ετι ϋπαρχει χαιρειν και εγω ανθρωποϲ αδυνατοϲ τοιϲ οφθαλμοιϲ κ(αι) ου βλεπω το φωϲ του ουρανου αλλ ε τω ϲκοτει κειμαι ωϲπερ οι νεκροι οι μηκετι θεωρουντεϲ το φωϲ ζων εγω εν νεκροιϲ ειμι φωνην ανθρω>πων ακουω και αυτουϲ ου βλεπω και ειπεν αυτω θαρϲει εγγυϲ παρα τω θω ϊαϲαϲθαι ϲε θαρϲει ˙ και ειπεν αυτω τωβειθ τωβειαϲ ο ϋιοϲ μου θελει πορευθηναι ειϲ μηδιαν ει > δυνηϲη ϲυνελθει αυτω και αγαγειν αυτον και δωϲω ϲοι τον μιϲθον ϲου αδελφε και ειπεν αυτω δυνηϲομαι πορευθηναι μετ αυτου και επιϲταμαι εγω ταϲ οδουϲ παϲαϲ και > πολλακιϲ ωχομη ειϲ μηδειαν και διηλθον παντα τα πεδια αυτηϲ και τα ορη και παϲαϲ ταϲ οδουϲ αυτηϲ εγω γινωϲκω ˙ 11και ειπεν αυτω αδελφε ποιαϲ πατριαϲ ει και εκ ποιαϲ φυληϲ ϋποδειξον μοι α>δελφε 12και ειπεν τι χρειαν εχειϲ φυληϲ ˙ και > ειπεν αυτω βουλομαι γνωναι τα κατʼ αληθεραν τινοϲ ει αδελφε και τι το ονομα ϲου 13και ειπεν αυτω εγω αζαριαϲ ανανιου του μεγαλου > των αδελφων > ϲου ˙ 14και ειπεν αυτω ϋγιαινων ελθοιϲ και ϲωζομενοϲ αδελφε και > μη μοι πικρανθηϲ αδελφε οτι την αληθειαν εβουλο>μην γνωναι και την πατριαν ϲου και ϲυ τυγχανειϲ αδελφοϲ ων και εκ γενεαϲ καληϲ και αγαθηϲ ει ϲυ εγινωϲκον ανανιαν και ναθαν τουϲ δυο υϊουϲ ϲεμελιου του μεγαλου και > αυτοι ϲυνεπορευοντο μοι ειϲ ιλμ και προϲεκυνου μετ εμου εκει και ουκ επλανηθηϲα οι αδελφοι ϲου αθρωποι αγαθοι ˙ εκ ριζηϲ αγαθηϲ ει ϲυ και χαιρων ελθοιϲ 15και ειπεν αυτω εγω ϲοι διδωμι μιϲθο την ημεραν δραχμη και τα δεοντα ϲοι ομοιωϲ τω υϊω μου 16και πορευθητι μετα του υϊου μου κ(αι) ετι προϲθηϲω ϲοι τω μιϲθω
9So he called him, and he came in, and they saluted one another. 10Then Tobit said unto him, Brother, shew me of what tribe and family thou art. 11To whom he said, Dost thou seek for a tribe or family, or an hired man to go with thy son? Then Tobit said unto him, I would know, brother, thy kindred and name. 12Then he said, I am Azarias, the son of Ananias the great, and of thy brethren. 13Then Tobit said, Thou art welcome, brother; be not now angry with me, because I have enquired to know thy tribe and thy family; for thou art my brother, of an honest and good stock: for I know Ananias and Jonathas, sons of that great Samaias, as we went together to Jerusalem to worship, and offered the firstborn, and the tenths of the fruits; and they were not seduced with the error of our brethren: my brother, thou art of a good stock. 14But tell me, what wages shall I give thee? wilt thou a drachm a day, and things necessary, as to mine own son? 15Yea, moreover, if ye return safe, I will add something to thy wages. 16So they were well pleased. Then said he to Tobias, Prepare thyself for the journey, and God send you a good journey. And when his son had prepared all things for the journey, his father said, Go thou with this man, and God, which dwelleth in heaven, prosper your journey, and the angel of God keep you company. So they went forth both, and the young man’s dog with them.
17και ειπεν αυτω οτι πορευϲομαι μετ αυτου και μη φοβηθηϲ ϋγιαινοντεϲ απελευϲομε θα και ϋγιαινον>τεϲ επιϲτρεψομε προϲ ϲε διοτι η ο>δοϲ αϲφαληϲ και ειπεν αυτω ευλογια ϲοι γενοιτο αδελφε και εκαλεϲεν τον υϊον αυτου και ειπεν αυτω παιδιον ετοιμαϲο τα προϲ την οδον και εξελθε μετα του αδελφου ϲου και ο θϲ ο εν τω ουρανω διαϲωϲαι ϋμαϲ εκει και αποκατα>ϲτηϲαι ϋμαϲ προϲ εμε ϋγιαινονταϲ και ο αγγελοϲ αυτου ϲυνοδευϲαι υμιν μετα ϲωτηριαϲ > παιδιον και εξηλθεν πορευθηναι την οδον > αυτου και εφιλη>ϲεν τον πρα αυτου και την μητερα και ειπεν αυτω τωβειθ πορευου ϋγιαινων 18και εκλαυϲεν η μηρ αυτου και ειπεν προϲ τωβειθ τι οτι απεϲτειλαϲ το παιδιο μου ουχι αυτοϲ ραβδοϲ τηϲ χειροϲ ημων εϲτιν και αυτοϲ ειϲπορευεται κ(αι) εκπορευεται ενωπιον ημων 19αργυριον τω αργυριω μη φθαϲαι αλλα περιψημα του παιδιου η>μων γενοιτο 20ωϲ δεδοται ζην ημιν παρα του κυ τουτο ϊκανον ημιν 21και ειπεν αυτη μη λογον εχε ϋγιαινω πορευϲεται το παιδιον ημων και ϋγιαινων ελευϲε>ται προϲ ημαϲ και οι οφθαλμοι ϲου οψονται εν τη ημερα η αν ελθη προϲ ϲε ϋγιαινων 22μη λογον εχε μη φοβου περι αυτων αδελφη αγγελοϲ γαρ αγαθοϲ ϲυνε>λευϲεται αυτω και ευοδωθηϲεται η οδοϲ αυτου και ϋποϲτρεψει ϋγιαινων 23και εϲιγηϲεν κλαιουϲα
17But Anna his mother wept, and said to Tobit, Why hast thou sent away our son? is he not the staff of our hand, in going in and out before us? 18Be not greedy to add money to money: but let it be as refuse in respect of our child. 19For that which the Lord hath given us to live with doth suffice us. 20Then said Tobit to her, Take no care, my sister; he shall return in safety, and thine eyes shall see him. 21For the good angel will keep him company, and his journey shall be prosperous, and he shall return safe. 22Then she made an end of weeping.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + King James Version Apocrypha (1611; 1769 text) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library