Acts, Chapter 23 (Codex Vaticanus)
Introduction
Acts 23 from Codex Vaticanus (4th c.).
Greek text: a diplomatic transcription of Codex Vaticanus made by the Institut für Neutestamentliche Textforschung (INTF), Münster, for the New Testament Virtual Manuscript Room (NTVMR), published under a Creative Commons Attribution 4.0 licence. It gives the letters as the first scribe wrote them: no accents or breathings, the scribe's own spelling, and the sacred names in their contracted form (θς for θεος, ις for ιησους, κς for κυριος; the overline is not reproduced). Corrections by later hands are not shown. Letters in square brackets are not legible on the page and were restored by the transcribers, a dot under a letter marks an uncertain reading, and [...] marks text lost to damage. Beneath each section, for comparison, is Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript says. Each section is shown with the page on which the transcription places its verses.
How was this verified? (Provenance)
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20003): verses 1-6 on p. 1416, col. 3; verse 6 continues on p. 1417, col. 1 (which begins 'εν τω συνεδριω').
1ατενισας δε παυλος τω συνεδριω ειπεν ανδρες αδελφοι εγω παση συνειδησει αγαθη πεπολιτευμαι τω θω αχρι ταυτης της ημερας · 2ο δε αρχιερευς ανανιας επεταξεν τοις παρεστωσιν αυτω τυπτειν αυτου το στομα · 3τοτε ο παυλος προς αυτον ειπεν τυπτειν · · σε μελλει ο θς τοιχε κεκονιαμενε · και συ καθη κρεινων με κατα τον νομον και παρανομων κελευεις με τυπτεσθαι · 4οι δε παρεστωτες ειπαν · τον αρχιερεα του θυ λοιδορεις . 5εφη τε ο παυλος ουκ ηδειν αδελφοι οτι εστιν αρχιερευς · γεγραπται γαρ οτι αρχοντα του λαου σου ουκ ερεις κακως · 6γνους δε ο παυλος οτι το εν μερος εστιν σαδδουκαιων το δε ετερον φαρεισαιων . εκραζεν εν τω συνεδριω ανδρες αδελφοι εγω φαρεισαιος ειμι υιος φαρεισαιων περι ελπιδος και αναστασεως νεκρων κρεινομαι ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1ἀτενίσας δὲ τῷ συνεδρίῳ ὁ Παῦλος εἶπεν, ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ πάσῃ συνειδήσει ἀγαθῇ πεπολίτευμαι τῷ θεῷ ἄχρι ταύτης τῆς ἡμέρας. 2ὁ δὲ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας ἐπέταξεν τοῖς παρεστῶσιν αὐτῷ τύπτειν αὐτοῦ τὸ στόμα. 3τότε ὁ Παῦλος πρὸς αὐτὸν εἶπεν· τύπτειν σε μέλλει ὁ θεός, τοῖχε κεκονιαμένε· καὶ σὺ κάθῃ κρίνων με κατὰ τὸν νόμον, καὶ παρανομῶν κελεύεις με τύπτεσθαι; 4οἱ δὲ παρεστῶτες εἶπαν, τὸν ἀρχιερέα τοῦ θεοῦ λοιδορεῖς; 5ἔφη τε ὁ Παῦλος, οὐκ ᾔδειν, ἀδελφοί, ὅτι ἐστὶν ἀρχιερεύς· γέγραπται γὰρ ὅτι ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου οὐκ ἐρεῖς κακῶς. 6γνοὺς δὲ ὁ Παῦλος ὅτι τὸ ἓν μέρος ἐστὶν Σαδδουκαίων τὸ δὲ ἕτερον Φαρισαίων ἔκραζεν ἐν τῷ συνεδρίῳ, ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ Φαρισαῖός εἰμι, υἱὸς Φαρισαίων· περὶ ἐλπίδος καὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι.
1And Paul, earnestly beholding the council, said, Men and brethren, I have lived in all good conscience before God until this day. 2And the high priest Ananias commanded them that stood by him to smite him on the mouth. 3Then said Paul unto him, God shall smite thee, thou whited wall: for sittest thou to judge me after the law, and commandest me to be smitten contrary to the law? 4And they that stood by said, Revilest thou God’s high priest? 5Then said Paul, I wist not, brethren, that he was the high priest: for it is written, Thou shalt not speak evil of the ruler of thy people. 6But when Paul perceived that the one part were Sadducees, and the other Pharisees, he cried out in the council, Men and brethren, I am a Pharisee, the son of a Pharisee: of the hope and resurrection of the dead I am called in question.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20003): verses 7-12 on p. 1417, col. 1.
7τουτο δε αυτου λαλουντος . επεπεσε στασις των φαρεισαιων και σαδδουκαιων και εσχισθη το πληθος · 8σαδδουκαιοι γαρ λεγουσιν μη ειναι αναστασιν μητε αγγελον μητε πνευμα φαρεισαιοι δε ομολογουσιν τα αμφοτερα · 9εγενετο δε κραυγη μεγαλη και ανασταντες τινες των γραμματεων του μερους των φαρεισαιων διεμαχοντο λεγοντες ουδεν κακον ευρισκομεν εν τω ανθρωπω τουτω · · ει δε πνευμα ελαλησεν αυτω η αγγελος · 10πολλης δε γεινομενης στασεως φοβηθεις ο χειλιαρχος μη διασπασθη ο παυλος υπ αυτων εκελευσεν το στρατευμα καταβαν αρπασαι αυτον εκ μεσου αυτων αγειν εις την παρεμβολην · 11τη δε επιουση νυκτι επιστας αυτω ο κς ειπεν · θαρσει · ως γαρ διεμαρτυρω τα περι εμου εις ιερουσαλημ . ουτω σε δει και εις ρωμην μαρτυρησαι · 12γενομενης τε ημερας ποιησαντες συστροφην οι ιουδαιοι . ανεθεματισαν εαυτους λεγοντες μητε φαγειν μητε πειν εως ου αποκτεινωσιν τον παυλον ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
7τοῦτο δὲ αὐτοῦ λαλήσαντος ἐγένετο στάσις τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων, καὶ ἐσχίσθη τὸ πλῆθος. 8Σαδδουκαῖοι μὲν γὰρ λέγουσιν μὴ εἶναι ἀνάστασιν μήτε ἄγγελον μήτε πνεῦμα, Φαρισαῖοι δὲ ὁμολογοῦσιν τὰ ἀμφότερα. 9ἐγένετο δὲ κραυγὴ μεγάλη, καὶ ἀναστάντες τινὲς τῶν γραμματέων τοῦ μέρους τῶν Φαρισαίων διεμάχοντο λέγοντες, οὐδὲν κακὸν εὑρίσκομεν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ· εἰ δὲ πνεῦμα ἐλάλησεν αὐτῷ ἢ ἄγγελος 10πολλῆς δὲ γινομένης στάσεως φοβηθεὶς ὁ χιλίαρχος μὴ διασπασθῇ ὁ Παῦλος ὑπ’ αὐτῶν ἐκέλευσεν τὸ στράτευμα καταβὰν ἁρπάσαι αὐτὸν ἐκ μέσου αὐτῶν, ἄγειν τε εἰς τὴν παρεμβολήν. 11τῇ δὲ ἐπιούσῃ νυκτὶ ἐπιστὰς αὐτῷ ὁ κύριος εἶπεν· θάρσει· ὡς γὰρ διεμαρτύρω τὰ περὶ ἐμοῦ εἰς Ἱερουσαλήμ, οὕτω σε δεῖ καὶ εἰς Ῥώμην μαρτυρῆσαι. 12Γενομένης δὲ ἡμέρας ποιήσαντες συστροφὴν οἱ Ἰουδαῖοι ἀνεθεμάτισαν ἑαυτοὺς, λέγοντες μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ ἀποκτείνωσιν τὸν Παῦλον.
7And when he had so said, there arose a dissension between the Pharisees and the Sadducees: and the multitude was divided. 8For the Sadducees say that there is no resurrection, neither angel, nor spirit: but the Pharisees confess both. 9And there arose a great cry: and the scribes that were of the Pharisees’ part arose, and strove, saying, We find no evil in this man: but if a spirit or an angel hath spoken to him, let us not fight against God. 10And when there arose a great dissension, the chief captain, fearing lest Paul should have been pulled in pieces of them, commanded the soldiers to go down, and to take him by force from among them, and to bring him into the castle. 11And the night following the Lord stood by him, and said, Be of good cheer, Paul: for as thou hast testified of me in Jerusalem, so must thou bear witness also at Rome. 12And when it was day, certain of the Jews banded together, and bound themselves under a curse, saying that they would neither eat nor drink till they had killed Paul.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20003): verses 13-18 on p. 1417, col. 2.
13ησαν δε πλειους τεσσερακοντα οι ταυτην την συνωμοσιαν ποιησαμενοι · 14οιτινες προσελθοντες τοις αρχιερευσιν και τοις πρεσβυτεροις . ειπαν · αναθεματι ανεθεματισαμεν εαυτους μηδενος γευσασθαι εως ου αποκτεινωμεν τον παυλον · 15νυν ουν υμεις εμφανισατε · · τω χειλιαρχω συν τω συνεδριω οπως καταγαγη αυτον εις υμας ως μελλοντας διαγεινωσκειν ακρειβεστερον τα περι αυτου · ημεις δε προ του εγγισαι αυτον . ετοιμοι εσμεν του ανελειν αυτον · 16ακουσας δε ο υιος της αδελφης παυλου την ενεδραν . παραγεναμενος και εισελθων εις την παρεμβολην απηγγειλεν τω παυλω · 17προσκαλεσαμενος δε ο παυλος ενα των εκατονταρχων εφη τον νεανιαν τουτον απαγε προς τον χειλιαρχον εχει γαρ απαγγειλαι τι αυτω · 18ο μεν ουν παραλαβων αυτον ηγαγεν προς τον χειλιαρχον · και φησιν · ο δεσμιος παυλος προσκαλεσαμενος με ηρωτησεν τουτον τον νεανιαν αγαγειν προς σε εχοντα τι λαλησαι
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
13ἦσαν δὲ πλείους τεσσεράκοντα οἱ ταύτην τὴν συνωμοσίαν ποιησάμενοι· 14οἵτινες προσελθόντες τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ τοῖς πρεσβυτέροις εἶπαν, ἀναθέματι ἀνεθεματίσαμεν ἑαυτοὺς μηδενὸς γεύσασθαι ἕως οὗ ἀποκτείνωμεν τὸν Παῦλον. 15νῦν οὖν ὑμεῖς ἐμφανίσατε τῷ χιλιάρχῳ σὺν τῷ συνεδρίῳ ὅπως καταγάγῃ αὐτὸν εἰς ὑμᾶς ὡς μέλλοντας διαγινώσκειν ἀκριβέστερον τὰ περὶ αὐτοῦ· ἡμεῖς δὲ πρὸ τοῦ ἐγγίσαι αὐτὸν ἕτοιμοί ἐσμεν τοῦ ἀνελεῖν αὐτόν. 16Ἀκούσας δὲ ὁ υἱὸς τῆς ἀδελφῆς Παύλου τὴν ἐνέδραν παραγενόμενος καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν παρεμβολὴν ἀπήγγειλεν τῷ Παύλῳ. 17προσκαλεσάμενος δὲ ὁ Παῦλος ἕνα τῶν ἑκατονταρχῶν ἔφη, τὸν νεανίαν τοῦτον ἄπαγε πρὸς τὸν χιλίαρχον, ἔχει γὰρ τι ἀπαγγεῖλαι αὐτῷ. 18ὁ μὲν οὖν παραλαβὼν αὐτὸν ἤγαγεν πρὸς τὸν χιλίαρχον καὶ φησίν, ὁ δέσμιος Παῦλος προσκαλεσάμενός με ἠρώτησεν τοῦτον τὸν νεανίσκον ἀγαγεῖν πρὸς σέ, ἔχοντά τι λαλῆσαί σοι.
13And they were more than forty which had made this conspiracy. 14And they came to the chief priests and elders, and said, We have bound ourselves under a great curse, that we will eat nothing until we have slain Paul. 15Now therefore ye with the council signify to the chief captain that he bring him down unto you to morrow, as though ye would enquire something more perfectly concerning him: and we, or ever he come near, are ready to kill him. 16And when Paul’s sister’s son heard of their lying in wait, he went and entered into the castle, and told Paul. 17Then Paul called one of the centurions unto him, and said, Bring this young man unto the chief captain: for he hath a certain thing to tell him. 18So he took him, and brought him to the chief captain, and said, Paul the prisoner called me unto him, and prayed me to bring this young man unto thee, who hath something to say unto thee.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20003): verses 19-24 on p. 1417, col. 3; verse 24 continues on p. 1418, col. 1 (which begins 'σαντες τον παυλον').
19επιλαβομενος δε της χειρος αυτου ο χειλιαρχος και αναχωρησας κατ ιδιαν . επυνθανετο τι εστιν ο εχεις απαγγειλαι μοι · 20ειπεν δε οτι οι ιουδαιοι συνεθεντο του ερωτησαι σε οπως αυριον τον παυλον καταγαγης εις το συνεδριον ως μελλων τι ακρειβεστερον πυνθανεσθαι περι αυτου · 21συ ουν μη πεισθης αυτοις · ενεδρευουσιν γαρ αυτον εξ αυτων ανδρες πλειους τεσσερακοντα · οιτινες ανεθεματισαν εαυτους μητε φαγειν μητε πειν εως ου ανελωσιν αυτον · και νυν εσιν ετοιμοι προσδεχομενοι την απο σου επαγγελιαν · 22ο μεν ουν χειλιαρχος απελυσε τον νεανισκον παραγγειλας μηδενι εκλαλησαι οτι ταυτα · · ενεφανισας προς εμε · 23και προσκαλεσαμενος τινας δυο των εκατονταρχων ειπεν · ετοιμασατε στρατιωτας διακοσιους οπως πορευθωσιν εως καισαρειας · και ιππεις εβδομηκοντα και δεξιολαβους διακοσιους · απο τριτης ωρας της νυκτος · 24κτηνη τε παραστησαι ινα επιβιβασαντες τον παυλον διασωσι προς φηλικα τον ηγεμονα ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
19ἐπιλαβόμενος δὲ τῆς χειρὸς αὐτοῦ ὁ χιλίαρχος καὶ ἀναχωρήσας κατ’ ἰδίαν ἐπυνθάνετο, τί ἐστιν ὃ ἔχεις ἀπαγγεῖλαί μοι; 20εἶπεν δὲ ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι συνέθεντο τοῦ ἐρωτῆσαί σε ὅπως αὔριον τὸν Παῦλον καταγάγῃς εἰς τὸ συνέδριον ὡς μέλλων τι ἀκριβέστερον πυνθάνεσθαι περὶ αὐτοῦ. 21σὺ οὖν μὴ πεισθῇς αὐτοῖς· ἐνεδρεύουσιν γὰρ αὐτὸν ἐξ αὐτῶν ἄνδρες πλείους τεσσεράκοντα, οἵτινες ἀνεθεμάτισαν ἑαυτοὺς μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ ἀνέλωσιν αὐτόν, καὶ νῦν εἰσιν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὴν ἀπὸ σοῦ ἐπαγγελίαν. 22ὁ μὲν οὖν χιλίαρχος ἀπέλυσε τὸν νεανίσκον παραγγείλας μηδενὶ ἐκλαλῆσαι ὅτι ταῦτα ἐνεφάνισας πρός ἐμέ. 23Καὶ προσκαλεσάμενος τινας δύο τῶν ἑκατονταρχῶν εἶπεν, ἑτοιμάσατε στρατιώτας διακοσίους ὅπως πορευθῶσιν ἕως Καισαρίας, καὶ ἱππεῖς ἑβδομήκοντα καὶ δεξιολάβους διακοσίους, ἀπὸ τρίτης ὥρας τῆς νυκτός, 24κτήνη τε παραστῆσαι ἵνα ἐπιβιβάσαντες τὸν Παῦλον διασώσωσι πρὸς Φήλικα τὸν ἡγεμόνα,
19Then the chief captain took him by the hand, and went with him aside privately, and asked him, What is that thou hast to tell me? 20And he said, The Jews have agreed to desire thee that thou wouldest bring down Paul to morrow into the council, as though they would enquire somewhat of him more perfectly. 21But do not thou yield unto them: for there lie in wait for him of them more than forty men, which have bound themselves with an oath, that they will neither eat nor drink till they have killed him: and now are they ready, looking for a promise from thee. 22So the chief captain then let the young man depart, and charged him, See thou tell no man that thou hast shewed these things to me. 23And he called unto him two centurions, saying, Make ready two hundred soldiers to go to Caesarea, and horsemen threescore and ten, and spearmen two hundred, at the third hour of the night; 24And provide them beasts, that they may set Paul on, and bring him safe unto Felix the governor.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20003): verses 25-33 on p. 1418, col. 1.
25γραψας επιστολην εχουσαν τον τυπον τουτον · 26κλαυδιος λυσιας τω κρατιστω ηγεμονι φηλικι χαιρειν · 27τον ανδρα τουτον συλλημφθεντα υπο των ιουδαιων και μελλοντα ανερεισθαι υπ αυτων . επιστας συν τω στρατευματι εξειλαμην μαθων οτι ρωμαιος εστιν · 28βουλομενος τε επιγνωναι την αιτιαν δι ην ενεκαλουν αυτω 29ον ευρον ενκαλουμενον περι ζητηματων του νομου αυτων μηδεν δε αξιον θανατου η δεσμων εχοντα εγκλημα 30μηνυθεισης δε μοι επιβουλης εις τον ανδρα εσεσθαι εξαυτης επεμψα προς σε παραγγειλας και τοις κατηγοροις λεγειν προς αυτον επι σου · 31οι μεν ουν στρατιωται κατα το διατεταγμενον αυτοις αναλαβοντες τον παυλον ηγαγον δια νυκτος εις την αντιπατριδα · 32τη δε επαυριον εασαντες τους ιππεις απερχεσθαι συν αυτω . υπεστρεψαν εις την παρεμβολην · 33οιτινες εισελθοντες εις την καισαρειαν και αναδοντες την επιστολην τω ηγεμονι . παρεστησαν και τον παυλον αυτω
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
25γράψας ἐπιστολὴν ἔχουσαν τὸν τύπον τοῦτον· 26Κλαύδιος Λυσίας τῷ κρατίστῳ ἡγεμόνι Φήλικι χαίρειν. 27τὸν ἄνδρα τοῦτον συλλημφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων καὶ μέλλοντα ἀναιρεῖσθαι ὑπ’ αὐτῶν ἐπιστὰς σὺν τῷ στρατεύματι ἐξειλάμην, μαθὼν ὅτι Ῥωμαῖός ἐστιν· 28βουλόμενός τε ἐπιγνῶναι τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ἐνεκάλουν αὐτῷ κατήγαγον εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν· 29ὃν εὗρον ἐγκαλούμενον περὶ ζητημάτων τοῦ νόμου αὐτῶν, μηδὲν δὲ ἄξιον θανάτου ἢ δεσμῶν ἔχοντα ἔγκλημα. 30μηνυθείσης δέ μοι ἐπιβουλῆς εἰς τὸν ἄνδρα ἔσεσθαι, ἐξ αὐτῶν, ἔπεμψα πρὸς σέ, παραγγείλας καὶ τοῖς κατηγόροις λέγειν αὐτοὺς ἐπὶ σοῦ. 31Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται κατὰ τὸ διατεταγμένον αὐτοῖς ἀναλαβόντες τὸν Παῦλον ἤγαγον διὰ νυκτὸς εἰς τὴν Ἀντιπατρίδα· 32τῇ δὲ ἐπαύριον ἐάσαντες τοὺς ἱππεῖς ἀπέρχεσθαι σὺν αὐτῷ ὑπέστρεψαν εἰς τὴν παρεμβολήν· 33οἵτινες εἰσελθόντες εἰς τὴν Καισάριαν καὶ ἀναδόντες τὴν ἐπιστολὴν τῷ ἡγεμόνι παρέστησαν καὶ τὸν Παῦλον αὐτῷ.
25And he wrote a letter after this manner: 26Claudius Lysias unto the most excellent governor Felix sendeth greeting. 27This man was taken of the Jews, and should have been killed of them: then came I with an army, and rescued him, having understood that he was a Roman. 28And when I would have known the cause wherefore they accused him, I brought him forth into their council: 29Whom I perceived to be accused of questions of their law, but to have nothing laid to his charge worthy of death or of bonds. 30And when it was told me how that the Jews laid wait for the man, I sent straightway to thee, and gave commandment to his accusers also to say before thee what they had against him. Farewell. 31Then the soldiers, as it was commanded them, took Paul, and brought him by night to Antipatris. 32On the morrow they left the horsemen to go with him, and returned to the castle: 33Who, when they came to Caesarea, and delivered the epistle to the governor, presented Paul also before him.
Where on the image
Page from the NTVMR transcription (docID 20003): verses 34-35 on p. 1418, col. 2.
34αναγνους δε και επερωτησας εκ ποιας επαρχειας εστιν και πυθομενος οτι απο κιλικιας 35διακουσομαι σου εφη οταν και οι κατηγοροι σου παραγενωνται · κελευσας εν τω πραιτωριω τω ηρωδου φυλασσεσθαι αυτον ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
34ἀναγνοὺς δὲ καὶ ἐπερωτήσας ἐκ ποίας ἐπαρχείας ἐστὶν καὶ πυθόμενος ὅτι ἀπὸ Κιλικίας, 35διακούσομαί σου, ἔφη, ὅταν καὶ οἱ κατήγοροί σου παραγένωνται· κελεύσας ἐν τῷ πραιτωρίῳ τοῦ Ἡρῴδου φυλάσσεσθαι αὐτόν.
34And when the governor had read the letter, he asked of what province he was. And when he understood that he was of Cilicia; 35I will hear thee, said he, when thine accusers are also come. And he commanded him to be kept in Herod’s judgment hall.
Cite
Sources
- Source: Codex Vaticanus page images + NTVMR transcription (CC BY 4.0) + Tischendorf 8th edition + KJV (holding institution)
- Critical edition: Codex Vaticanus transcription, NTVMR (INTF Münster, CC BY 4.0); Tischendorf 8th edition for comparison
← previous · → next · v cycle view · l back to library