2 Corinthians 5

The same chapter in 3 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.P46
200 AD
Codex Vaticanus
325 AD
Codex Sinaiticus
350 AD
English (KJV)
1οιδαμεν γαρ οτι εαν η επι γειος ημων οικια του σκηνους κατα λυθη οτι εκ θ̅υ̅ οικοδομην εχομεν̣ οικιαν αχειροποιητον αιωνιον εν τοις ουρανοις pageοιδαμεν γαρ οτι εαν η επιγειος ημων οικια του σκηνους καταλυθη . οικοδομην εκ θυ εχομεν οικιαν αχειροποιητον αιωνιον εν τοις ουρανοις · pageοιδαμεν γαρ οτι εαν η επιγιοϲ ημω οικια του ϲκηνουϲ καταλυθη οικοδομην εκ θυ εχομεν οικιαν αχιροποιητον αιωνιον εν τοιϲ ουρανοιϲ pageFor we know that if our earthly house of this tabernacle were dissolved, we have a building of God, an house not made with hands, eternal in the heavens.
2και γαρ εν τουτω στενα ζομεν το οικητηριον ημων το ε[ξ ου] ρανου επενδυσασθαι επιπ̣[οθουν] τες pageκαι γαρ εν τουτω στεναζομεν το οικητηριον ημων το εξ ουρανου επενδυσασθαι επιποθουντες · pageκαι γαρ εν τουτω ϲτεναζομεν το οικητηριον ημων το εξ ουρανου επενδυϲαϲθαι επιποθουτεϲ pageFor in this we groan, earnestly desiring to be clothed upon with our house which is from heaven:
3ειπερ και ενδυσαμενο̣[ι ου γυ] μνοι ευρ̣εθησομεθα pageειπερ και ενδυσα̣μενοι ου γυμνοι ευρεθησομεθα · pageει γε και ενδυϲαμενοι ου γυμνοι ευρεθηϲομεθα pageIf so be that being clothed we shall not be found naked.
4κα̣[ι γαρ οι οντες] εν̣ τ̣[ω σκηνει σ]τ̣ε̣ν̣α̣[ζομεν βαρου] [μενοι] pageκαι γαρ οι οντες εν τω σκηνει στεναζομεν βαρουμενοι εφ ω ου θελομεν εκδυσασθαι αλλ επενδυσασθαι ινα καταποθη το θνητον υπο της ζωης · pageκαι γαρ οι οντεϲ ε τω ϲκηνι ϲτεναζομεν βαρουμενοι εφ ω ου θελομεν εκδυϲαϲθαι αλλα επενδυϲαϲθαι ϊνα καταποθη το θνητον ϋπο τηϲ ζωηϲ · pageFor we that are in this tabernacle do groan, being burdened: not for that we would be unclothed, but clothed upon, that mortality might be swallowed up of life.
5κατεργασαμενος ημας εις αυτο τουτο θ̅ς̅ ο δους ημειν τον αρραβωνα του π̅ν̅ς̅ pageο δε κατεργασαμενος ημας εις αυτο τουτο θς ο δους ημιν τον αρραβωνα του πνευματος · pageο δε κατεργαϲαμενοϲ ημαϲ ειϲ αυτο τουτο ο θϲ ο δουϲ ημι τον αραβωνα του πνϲ pageNow he that hath wrought us for the selfsame thing is God, who also hath given unto us the earnest of the Spirit.
6θαρρουντες ουν παντοτε και ειδοτες οτι εν τω σωματι ενδημουν τες εκδημουμεν απο του κ̅υ̅ pageθαρρουντες ουν παντοτε και ειδοτες οτι ενδημουντες εν τω σωματι εκδημουμεν απο του κυ · pageθαρρουντεϲ ουν παντοτε και ειδοτεϲ οτι ενδημουτεϲ εν τω ϲωματι εκδημουμεν απο του κυ pageTherefore we are always confident, knowing that, whilst we are at home in the body, we are absent from the Lord:
7δια πισ τεως γαρ περιπατουμεν ου δια ει δους pageδια πιστεως γαρ περιπατουμεν ου δια ειδους · pageδια πιϲτεωϲ γαρ περιπατουμεν ου δια ειδουϲ page(For we walk by faith, not by sight:)
8θαρρωμεν δε ευδοκουντες μαλλον εκδημησαι εκ του σωμα τος και ενδημησαι προς κ̅ν̅ pageθαρρουμεν δε και ευδοκουμεν μαλλον εκδημησαι εκ του σωματος και ενδημησαι προς τον κν · pageθαρρουντεϲ δε και ευδοκουμεν μαλλον εκδημηϲαι του ϲωματοϲ και ενδημηϲαι προϲ τον κν pageWe are confident, I say, and willing rather to be absent from the body, and to be present with the Lord.
9διο φειλοτειμωμεθα ειτε ενδημουν τες ειτε εκδημουντες ευαρεστοι αυτω ειναι pageδιο και φειλοτειμουμεθα ειτε ενδημουντες ειτε εκδημουντες ευαρεστοι αυτω ειναι · pageδιο και φιλοτιμουμεθα ειτε ενδημουντεϲ ειτε εκδημουντεϲ ευαρεϲτοι αυτω ειναι pageWherefore we labour, that, whether present or absent, we may be accepted of him.
10τους γαρ παντας ημας φανερωθηναι δει εμπροσθεν του βηματος του χ̅ρ̅υ̅ ινα κομισηται εκαστος τα ιδια του σωματος προς α επραξεν ειτε αγαθον ειτε κακον pageτους γαρ παντας ημας φανερωθηναι δει εμπροσθεν του βηματος του χυ · ινα κομισηται εκαστος τα δια του σωματος προς α επραξεν ειτε αγαθον ειτε κακον · pageτουϲ γαρ πανταϲ ημαϲ φανερωθηναι δει εμπροϲθε του βηματοϲ του χυ ϊνα εκομιϲηται εκαϲτοϲ τα δια του ϲωματοϲ προϲ α επραξεν ειτε αγαθον ειτε φαυλο pageFor we must all appear before the judgment seat of Christ; that every one may receive the things done in his body, according to that he hath done, whether it be good or bad.
11ειδοτες ουν τον φοβον του κ̅υ̅ αν θρωπους πειθωμεν θ̅ω̅ δε πεφα νερωμεθα ελπιζω δε και εν ταις συνιδησεσιν υμων πεφανερωσθαι pageειδοτες ουν τον φοβον του κυ . ανθρωπους πειθομεν θω δε πεφανερωμεθα · ελπιζω δε και εν ταις συνειδησεσιν υμων πεφανερωσθαι · pageειδοτεϲ ουν τον φοβον του κυ ανθρωπουϲ πειθομεν θω δε πεφανερωμεθα · ελπιζω δε και εν ταιϲ ϲυνιδηϲεϲιν ϋμων πεφανερωϲθαι pageKnowing therefore the terror of the Lord, we persuade men; but we are made manifest unto God; and I trust also are made manifest in your consciences.
12ου παλιν εαυτους συνιστανομεν [υ]μ̣ειν αλλα αφορμην διδοντες [υμει]ν καυχη̣ματος υπερ υμων [ινα ε]χ̣ητε προς τους εν προσωπω [καυχωμεν]ο̣υς και μη εν καρδια pageου παλιν εαυτους συνιστανομεν υμιν · αλλα αφορμην διδοντες ημιν καυχηματος υπερ υμων ινα εχητε προς τους εν προσωπω καυχωμενους και μη εν καρδια · pageου παλιν εαυτουϲ ϲυνϊϲτανομεν ϋμιν αλλα αφορμη διδοντεϲ υμιν καυχηματοϲ ϋπερ ϋμων ϊνα εχητε προϲ τουϲ εν προϲωπω καυχωμενουϲ και μη ε καρδια · pageFor we commend not ourselves again unto you, but give you occasion to glory on our behalf, that ye may have somewhat to answer them which glory in appearance, and not in heart.
13[ειτε γαρ εξ]ε̣σ̣τ̣η̣μ̣εν θ̅ω̣̣̅ ειτε σω [φρονουμεν] pageειτε γαρ εξεστημεν . θω · ειτε σωφρονουμεν . υμιν · pageειτε γαρ εξεϲτημε θω · ειτε ϲωφρονουμεν ϋμιν pageFor whether we be beside ourselves, it is to God: or whether we be sober, it is for your cause.
14τουτο οτι εις υπερ παντων απεθανεν pageη γαρ αγαπη του χυ συνεχει ημας κρειναντας τουτο οτι εις υπερ παντων απεθανεν αρα οι παντες απεθανον pageη γαρ αγαπη του χυ ϲυνεχει ημαϲ κρινανταϲ τουτο οτι ειϲ ϋπερ παντων απεθανεν αρα οι παντεϲ απεθανεν pageFor the love of Christ constraineth us; because we thus judge, that if one died for all, then were all dead:
15ινα οι ζωντες μηκετι εαυτοις ζωσιν αλλα τω υπερ αυτων αποθανοντι και εγερθεντι pageκαι υπερ παντων απεθανεν . ινα οι ζωντες μηκετι εαυτοις ζωσιν αλλα τω υπερ αυτων αποθανοντι και εγερθεντι · pageκ(αι) ϋπερ παντων απεθανεν ινα οι ζωτεϲ μηκετι εαυτοιϲ ζωϲιν αλλα τω ϋπερ αυτων αποθανοντι και εγερθεντι pageAnd that he died for all, that they which live should not henceforth live unto themselves, but unto him which died for them, and rose again.
16ωστε ημεις απο του νυν ουδενα οιδαμεν κατα σαρκα ει και εγνω καμεν κατα σαρκα χ̅ρ̅ν̅ αλλα νυν ουκε τι γεινωσκομεν pageωστε ημεις απο του νυν ουδενα οιδαμεν κατα σαρκα · ει και εγνωκαμεν κατα σαρκα χν . αλλα νυν ουκετι γεινωσκομεν · pageωϲτε ημιϲ απο του νυ ουδενα οιδαμε κατα ϲαρκα ει και εγνωκαμεν κατα ϲαρκα χν αλλα νυ ουκετι γινωϲκομεν pageWherefore henceforth know we no man after the flesh: yea, though we have known Christ after the flesh, yet now henceforth know we him no more.
17ωστε ει τις εν χ̅ω̅ καινη κτισις τα αρχαια παρηλθεν ιδου γεγονεν καινα pageωστε ει τις εν χω καινη κτισις τα αρχαια παρηλθεν ιδου γεγονεν καινα · pageωϲτε ει τιϲ εν χω καινη κτιϲιϲ τα αρχαια παρηλθε ϊδου γεγονεν καινα pageTherefore if any man be in Christ, he is a new creature: old things are passed away; behold, all things are become new.
18τα δε παντα εκ του θ̅υ̅ του καταλλαξαντος ημας εαυτω δια χ̅υ̅ και δοντος ημειν την διακονιαν της καταλλαγης pageτα δε παντα εκ του θυ του καταλλαξαντος ημας εαυτω δια χυ · και δοντος ημιν την διακονιαν της καταλλαγης · pageτα δε παντα εκ του θυ του καταλλαξατοϲ ημαϲ εαυτω δια χυ και δοντοϲ ημιν την διακονιαν τηϲ καταλλαγηϲ pageAnd all things are of God, who hath reconciled us to himself by Jesus Christ, and hath given to us the ministry of reconciliation;
19ως οτι ο θ̅ς̅ ην εν χ̅ω̅ κοσμον καταλλασσων εαυτω μη λογιζομενος αυτοις τα παραπτωματα αυτων και θεμε νος εν ημειν το ευαγγελιον της κα ταλλαγης pageως οτι θς ην εν χω κοσμον καταλλασσων εαυτω · μη λογιζομενος αυτοις τα παραπτωματα αυτων · και θεμενος εν ημιν τον λογον της καταλλαγης · pageωϲ οτι θϲ ην εν χω κοϲμον καταλαϲϲων εαυτω μη λογιζομενοϲ αυτοιϲ τα παραπτωματα αυτων και θεμενοϲ εν ημιν τον λογο τηϲ καταλλαγηϲ pageTo wit, that God was in Christ, reconciling the world unto himself, not imputing their trespasses unto them; and hath committed unto us the word of reconciliation.
20υπερ χ̅ρ̅υ̅ πρεσβευομεν ως του θ̅υ̅ παρακαλουτος δι ημων δεομεθα υπερ χ̅ρ̅υ̅ καταλλαγητε τω θ̅ω̅ pageυπερ χυ ουν πρεσβευομεν ως του θυ παρακαλουντος δι ημων · δεομεθα υπερ χυ καταλλαγητε τω θω · pageϋπερ χυ ουν πρεϲβευομεν ωϲ του θυ παρακαλουντοϲ δι ημων δεομεθα ϋπερ χυ καταλλαγητε τω θω pageNow then we are ambassadors for Christ, as though God did beseech you by us: we pray you in Christ’s stead, be ye reconciled to God.
21τον μη γνοντα αμαρτιαν υπερ ημων αμαρτιαν εποιησεν ινα ημεις γενωμεθα δικαιοσυνη θ̅υ̅ εν αυτω pageτον μη γνοντα αμαρτιαν υπερ ημων αμαρτιαν εποιησεν . ινα ημεις γενωμεθα δικαιοσυνη θυ εν αυτω · pageτον μη γνοντα αμαρτιαν ϋπερ ημων αμαρτιαν εποιηϲεν ϊνα ημιϲ γενωμεθα δικαιοϲυνη θυ εν αυτω pageFor he hath made him to be sin for us, who knew no sin; that we might be made the righteousness of God in him.