2 Corinthians 7

The same chapter in 3 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.P46
200 AD
Codex Vaticanus
325 AD
Codex Sinaiticus
350 AD
English (KJV)
1ταυτας ουν εχοντες τας επαγγελιας αγαπητοι καθαρισωμεν εαυτους απο παντος μολυσμου σαρκος και π̅ν̅ι̅ επιτελουντες αγιωσυνης ε̣ν αγαπη̣ θ̅υ̅ pageταυτας ουν εχοντες τας επαγγελιας αγαπητοι καθαρισωμεν εαυτους απο παντος μολυσμου σαρκος και πνευματος · επιτελουντες αγιωσυνην εν φοβω θυ · pageταυταϲ ουν εχοντεϲ ταϲ επαγγελιαϲ αγαπητοι καθαριϲωμεν εαυτουϲ απο παντοϲ μολυϲμου ϲαρκοϲ και πνϲ επιτελουτεϲ αγιωϲυνην εν φοβω θυ pageHaving therefore these promises, dearly beloved, let us cleanse ourselves from all filthiness of the flesh and spirit, perfecting holiness in the fear of God.
2χωρησατε ημας ουδενα ηδι̣κη̣ σαμεν ουδενα εφθειραμεν ουδ̣ε̣ να επλεονεκτησαμεν pageχωρησατε ημ̣ας ουδενα ηδικησαμεν · ουδενα εφθειραμεν · ουδενα επλεονεκτησαμεν pageχωρηϲατε ημαϲ ουδενα ηδικηϲαμεν · ουδενα εφθιραμεν · ουδενα επλεονεκτηϲαμεν pageReceive us; we have wronged no man, we have corrupted no man, we have defrauded no man.
3προς κατα κρισιν ου λεγω προειρηκα γαρ̣ ο̣[τι] εστε εν ταις καρδιαις ημων ει̣[ς το] συναποθανειν και συνζ̣[ην] pageπρος κατακρισιν ου λεγω προειρηκα γαρ οτι εν ταις καρδιαις ημων εις το συναποθανειν και συνζην · pageπροϲ κατακριϲιν ου λεγω προειρηκα γαρ οτι εϲτε εν ταιϲ καρδιαιϲ υμων εϲτε ειϲ το ϲυναποθανιν και ϲυνζην pageI speak not this to condemn you: for I have said before, that ye are in our hearts to die and live with you.
4[πολ] λη παρρη̣σ̣ια προς υμα̣ς̣ [πολλη μοι] καυ̣χ̣[η]σ̣ις υ̣[π]ε̣ρ̣ υ̣μ̣ω̣ν̣ [πεπληρωμαι] pageπολλη μοι παρρησια προς υμας · πολλη μοι καυχησις υπερ υμων · πεπληρωμαι τη παρακλησει · υπερπερισσευομαι εν τη χαρα επι παση τη θλιψει . ημων · pageπολλη μοι παρρηϲια προϲ ϋμαϲ πολλη μοι καυχηϲιϲ ϋπερ ϋμων πεπληρωμαι τη παρακληϲι · ϋπερπεριϲϲευομαι τη χαρα επι παϲη τη θλιψει ημων pageGreat is my boldness of speech toward you, great is my glorying of you: I am filled with comfort, I am exceeding joyful in all our tribulation.
5ουδεμιαν ανεσιν εσχεν η σαρξ̣ ημων αλ εν παντι θλειβομενοι εξωθεν μαχαι εσωθεν φοβος pageκαι γαρ ελθοντων ημων εις μακεδονιαν . ουδεμιαν εσχεν ανεσιν η σαρξ ημων · αλλ εν παντι · · θλειβομενοι εξωθεν μαχαι εσωθεν φοβοι · pageκαι γαρ ελθοντω ημων ειϲ μακαιδονιαν ουδεμιαν εϲχηκεν ανεϲιν η ϲαρξ ημων αλλ εν παντι θλιβομενοι εξωθε μαχαι εϲωθεν φοβοι pageFor, when we were come into Macedonia, our flesh had no rest, but we were troubled on every side; without were fightings, within were fears.
6αλλα ο παρακαλων τους τ̣απειν̣ους παρεκαλεσεν ημας ο θ̅ς̅ εν τη παρουσια τι̣του pageαλλ ο παρακαλων τους ταπεινους παρεκαλεσεν ημας ο θς εν τη παρουσια τιτου · pageαλλ ο παρακαλων τουϲ ταπινουϲ παρεκαλεϲεν ημαϲ ο θϲ εν τη παρουϲια τιτου pageNevertheless God, that comforteth those that are cast down, comforted us by the coming of Titus;
7ου μονον̣ δε εν τη παρουσια αυτου αλλα και εν τη παρα κλησει η παρεκληθη εφ υμειν αναγ γελλων ημειν την υμων επι̣ποθησιν τον υμων οδυρμον τον υμων ζηλον υπερ ημων ωστε με μαλλον χαρηναι pageου μονον δε εν τη παρουσια αυτου . αλλα και εν τη παρακλησει η παρεκληθη εφ υμιν · αναγγελλων ημιν την υμων επιποθησιν · τον υμων οδυρμον · τον υμων ζηλον υπερ εμου · ωστε με μαλλον χαρηναι pageου μονον δε εν τη παρουϲια αυτου αλλα και εν τη παρακληϲει η παρεκληθη εφ υμιν αναγγελλων υμιν την ϋμων επιποθηϲι τον ϋμων οδυρμον τον ϋμων ζηλον υπερ εμου ωϲτε με μαλλον χαρηναι pageAnd not by his coming only, but by the consolation wherewith he was comforted in you, when he told us your earnest desire, your mourning, your fervent mind toward me; so that I rejoiced the more.
8οτι ει και ελυπησα υμας εν τη̣ επισ̣το λη ου μεταμελομαι ει και μετ̣εμελο μη̣ν βλεπων οτι η επιστολη εκεινη ει και προς ωρας ελυπησεν υμας pageοτι ει και ελυπησα υμας εν τη επιστολη . ου μεταμελομαι · ει δε και μετεμελομην . βλεπω οτι η επιστολη εκεινη ει και προς ωραν ελυπησεν υμας . pageοτι ει και ελυπηϲα ϋμαϲ εν τη επιϲτολη ου μεταμελομαι ει και μετεμελομην βλεπω γαρ οτι η επιϲτολη εκινη ει και προϲ ωραν ελυπηϲεν ϋμαϲ pageFor though I made you sorry with a letter, I do not repent, though I did repent: for I perceive that the same epistle hath made you sorry, though it were but for a season.
9νυν χαιρω ουχ οτι ελυπηθητε αλ οτι ελυ πηθητε εις μετανοιαν ελυπ̣ηθητε γαρ κατα θ̅ν̅ ινα εν μηδενι ζημιω θητε εξ ημων pageνυν χαιρω ουχ οτι ελυπηθητε αλλ οτι ελυπηθητε εις μετανοιαν · ελυπηθητε γαρ κατα θν ινα εν μηδενι ζημιωθητε εξ ημων · pageνυν χαιρω ουχ οτι ελυπηθητε ειϲ μετανοιαν ελυπηθητε γαρ κατα θν ϊνα εν μηδενι ζημιωθητε εξ ημων pageNow I rejoice, not that ye were made sorry, but that ye sorrowed to repentance: for ye were made sorry after a godly manner, that ye might receive damage by us in nothing.
10η κ κατα θ̅ν̅ λ̣υπη μετανοιαν εις σωτηριαν αμεταμελη τον εργαζεται η δε του κοσμου λυπη θανατον κατεργαζεται pageη γαρ κατα θν λυπη . μετανοιαν εις σωτηριαν αμεταμελητον εργαζεται · η δε του κοσμου λυπη . θανατον κατεργαζεται · pageη γαρ κατα θν λυπη μετανοιαν ειϲ ϲωτηριαν αμεταμελητον εργαζεται η δε του κοϲμου λυπη θανατον κατεργαζεται pageFor godly sorrow worketh repentance to salvation not to be repented of: but the sorrow of the world worketh death.
11ιδου γαρ αυτο [τ]ο̣υ̣το το κατα θ̅ν̅ λυπηθηναι ποσην [κα]τ̣η̣ργασατο ημειν σπουδην αλλα [απολο]γ̣ι̣αν αλλα αγανακτησιν αλλα [φοβον αλλ]α̣ ε̣πιποθιαν α̣λλα ζηλος [αλλα εκδικησιν] ε̣ν̣ π̣α̣ν̣τ̣ι συνε̣σ̣τ̣η [σατε] pageιδου γαρ αυτο τουτο το κατα θν λυπηθηναι . ποσην κατηργασατο υμιν σπουδην · αλλα απολογιαν · αλλα αγανακτησιν · αλλα φοβον αλλα επιποθησιν αλλα ζηλον αλλα εκδικησιν εν παντι συνεστησατε εαυτους αγνους ειναι τω πραγματι · pageϊδου γαρ αυτο τουτο το κατα θν λυπηθηναι ποϲην κατειργαϲατο ϋμιν ϲπουδην αλλα απολογιαν αλλα ανακτηϲιν αλλα φοβον αλλα επιποθιαν αλλα ζηλον αλλα εκδικηϲιν εν παντι ϲυνεϲτηϲατε εαυτουϲ αγνουϲ ειναι τω πραγματι pageFor behold this selfsame thing, that ye sorrowed after a godly sort, what carefulness it wrought in you, yea, what clearing of yourselves, yea, what indignation, yea, what fear, yea, what vehement desire, yea, what zeal, yea, what revenge! In all things ye have approved yourselves to be clear in this matter.
12του αδικη̣θεντος αλλ ενεκεν του φα νερωθηναι την σπουδην υμων την υπερ ημων προς υμας ενωπιον του θ̅υ̅ pageαρα ει και εγραψα υμιν . ουχ ενεκεν του αδικησαντος αλλ ουδε ενεκεν του αδικηθεντος . αλλα ενεκεν του φανερωθηναι την σπουδην υμων την υπερ ημων προς υμας ενωπιον του θυ · pageαρα ει και εγραψα υμιν ουκ ενεκεν του αδικηϲαντοϲ ουδε ενεκεν του αδικηθεντοϲ αλλ ενεκεν του φανερωθηναι την ϲπουδην ϋμων την ϋπερ υμων προϲ ϋμαϲ ενωπιον του θυ pageWherefore, though I wrote unto you, I did it not for his cause that had done the wrong, nor for his cause that suffered wrong, but that our care for you in the sight of God might appear unto you.
13δια τουτο παρακεκλη̣μ̣ε̣θα επι τη παρακλησει ημων περισσοτερως μαλλον εχαρημεν επι τη χαρα τι του οτι αναπεπαυται το πνευμα αυτου απο παντων υμων pageδια τουτο παρακεκλημεθα · επι δε τη παρακλησει ημων περισσοτερως μαλλον εχαρημεν επι τη χαρα τιτου . οτι αναπεπαυται το πνευμα αυτου απο παντων υμων · pageδια τουτο παρακεκλημεθα επι δε τη παρακληϲει ημων περιϲϲοτερωϲ μαλλον εχαρημεν επι τη χαρα τιτου οτι αναπεπαυται το πνα αυτου απο παντω ϋμων pageTherefore we were comforted in your comfort: yea, and exceedingly the more joyed we for the joy of Titus, because his spirit was refreshed by you all.
14οτι ει τι αυτω υπερ υμων κεκαυχημαι ου κατη σχυνθην αλλ ως παντα εν αληθεια ε̣λαλη̣σαμεν υμειν ουτως και η καυχησις ημων η επι τιτου αληθεια εγενηθη pageοτι ει τι αυτω υπερ υμων κεκαυχημαι . ου κατησχυνθην · αλλ ως παντα εν αληθεια ελαλησαμεν υμιν . ουτως και η καυχησις υμων επι τιτου αληθεια εγενηθη · pageοτι ει τι αυτω υπερ ϋμων κεκαυχημαι ου κατηϲχυθην αλλ ωϲ παντα εν αληθεια ελαληϲαμεν ουτωϲ και η καυχηϲιϲ ημω επι τιτου αληθεια εγενηθη pageFor if I have boasted any thing to him of you, I am not ashamed; but as we spake all things to you in truth, even so our boasting, which I made before Titus, is found a truth.
15και τα σπλαγχνα αυτου περισ σοτερως εις ημας εστιν αναμιμνησ κομενου την παντων υμων υπακοην ος μετα φοβου και τρομου εδεξασθε αυτον pageκαι τα σπλαγχνα αυτου περισσοτερως εις υμας εστιν αναμιμνησκομενου την παντων υμων υπακοην ως μετα φοβου και τρομου εδεξασθε αυτον · pageκαι τα ϲπλαγχνα αυτου περιϲϲοτερωϲ ειϲ ϋ μαϲ εϲτιν αναμιμνηϲκομενου την ϋμων ϋπακοην ωϲ μετα φοβου και τρομου εδεξαϲθαι αυτον pageAnd his inward affection is more abundant toward you, whilst he remembereth the obedience of you all, how with fear and trembling ye received him.
16χαιρω οτι εν παντι θαρρω εν υμειν pageχαιρω οτι · · εν παντι θαρρω εν · · υμιν · pageχαιρω οτι εν παντι θαρρω εν υμιν pageI rejoice therefore that I have confidence in you in all things.