Luke 10

The same chapter in 4 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.P75
200 AD
Codex Vaticanus
325 AD
Codex Sinaiticus
350 AD
Codex Alexandrinus
420 AD
English (KJV)
1μετα̣ δ[ε ταυ]τ̣α ενεδειξεν [ο] κ̅ς̅ ετερους ο̅β̅ κα[ι απ]ε̣σ̣τ̣[ε]ι̣λεν α̣ν̣[α] β̅ προ προσωπου α[υτου εις] π̣ασαν̣ [πο] λιν κ̣αι τοπον ου̣ [ημελλεν α]υ̣[τος ερ] χ̣[εσθαι] pageμετα δε ταυτα ανεδειξεν ο κς ετερους εβδομηκοντα δυο και · · απεστειλεν ανα δυο δυο προ προσωπου αυτου εις πασαν πολιν και τοπον ου ημελλεν αυτος ερχεσθαι pageμετα δε ταυτα ανεδιξεν ο κϲ και ετερουϲ εβδομηκοντα και απεϲτιλεν αυτουϲ ανα δυο προ προϲωπου αυτου ειϲ παϲαν πολιν και τοπον ου ημελλεν αυτοϲ ερχεϲθαι pageμετα δε ταυτα ανεδειξεν ο κς και ετερους εβδομηκοντα και απεστειλεν αυτους ανα δυο προ προσωπου αυτου εις πασαν πολιν και τοπον ου ημελλεν αυτος εισερχεσθαι pageAfter these things the Lord appointed other seventy also, and sent them two and two before his face into every city and place, whither he himself would come.
2[ε]λ̣ε̣γ̣ε̣ν̣ [δε] π̣ρ̣ο̣ς̣ α̣υ̣[τους ο μεν] θερ[ισμος] πολυς οι̣ δ̣ε εργαται ολιγ̣[οι δε] ηθ̣[ητ]ε ουν του κ̅υ̣̣̅ του θερισμου [ο] π̣[ως ε]ργατης εκβαλη εις τον θερι[σμον] [αυτο]υ̣· pageελεγεν δε προς αυτους ο μεν θερισμος πολυς οι δε εργαται ολιγοι δεηθητε ουν του κυ του θερισμου οπως εργατας εκβαλη εις τον θερισμον αυτου pageελεγεν δε προϲ αυτουϲ · ο μεν θεριϲμοϲ πολυϲ οι δε εργαται ολιγοι δεηθηται ου του κυ του θεριϲμου · οπωϲ εκβαλη εργαταϲ ειϲ τον θεριϲμον αυτου pageελεγεν ουν προς αυτους · ο μεν θερισμος πολυς · οι δε εργαται ολιγοι · δεηθητε ουν του κυ του θερισμου · οπως εκβαλη εργατας εις τον θερισμον αυτου · pageTherefore said he unto them, The harvest truly is great, but the labourers are few: pray ye therefore the Lord of the harvest, that he would send forth labourers into his harvest.
3υπαγετε ιδου αποστελλ̣[ω υ] μας ω̣ς̣ α̣ρνας εν μ[εσ]ω̣ [λυ]κων· pageυπαγετε ιδου αποστελλω υμας ως αρνας εν μεσω λυκων pageϋπαγετε ϊδου αποϲτελλω ϋμαϲ ωϲ αρναϲ εν μεϲω λυκων pageυπαγετε ιδου αποστελλω υμας ως προβατα εμμεσω λυκων pageGo your ways: behold, I send you forth as lambs among wolves.
4μ̣[η] βασταζετε β̣αλλα̣ν̣τιον μη πη̣[ραν] μη υποδηματα κ̣α̣ι̣ μηδενα κατ̣α̣ την οδον ασπαση[σθε] pageμη βασταζετε βαλλαντιον μη πηραν μη υποδηματα και μηδενα κατα την οδον ασπασησθε pageμη βαϲταζετε βαλλαντιον · μη πηραν · μη ϋποδηματα μηδενα κατα τη οδον αϲπαϲηϲθε pageμη βασταζετε βαλλαντιον μη πηραν μηδε υποδηματα · και μηδενα κατα την οδον ασπασησθε · pageCarry neither purse, nor scrip, nor shoes: and salute no man by the way.
5εις ην δ αν εισελθητε οικια[ν πρ]ω̣τον λεγετ̣ε ειρη̣ν̣η τω̣ οι̣[κω το]υ̣τω· pageεις ην δ αν εισελθητε οικιαν πρωτον λεγετε ειρηνη τω οικω τουτω pageειϲ ην δ αν ειϲελθηται οικιαν πρωτον λεγεται ειρηνη τω οικω τουτω pageεις ην δ αν οικιαν εισερχησθε πρωτον λεγετε ειρηνη τω οικω τουτω · pageAnd into whatsoever house ye enter, first say, Peace be to this house.
6και εαν ε̣κει η υ[ιο]ς ειρη[νης] ε̣παναπαη [σ]εται ε̣π αυ̣τον η [ειρη]ν̣η υ̣μων ει δε μ[η γε] εφ υμα[ς ανακα]μψει· pageκαι εαν εκει η υιος ειρηνης επαναπαησεται επ αυτον η ειρηνη υμων ει δε μη γε εφ υμας ανακαμψει pageκαι εαν η εκι ο υϊοϲ ειρηνηϲ επαναπαηϲεται επ αυτο η ειρηνη ϋμων ει δε μη γε εφ ϋμαϲ ανακαμψει pageκαι εαν η εκει υιος ειρηνης επαναπαυσεται επ αυτον η ειρηνη υμων ει δε μη γε εφ υμας ανακαμψει pageAnd if the son of peace be there, your peace shall rest upon it: if not, it shall turn to you again.
7εν αυτη δε τη οι[κια με]ν̣τε εσθ̣[ιον] τες κα̣ι̣ πεινοντε[ς τα παρ αυ]των αξι ος γαρ ο̣ εργατης το[υ μισθου] αυτου· μη με̣ταβαινετε [εξ οικ]ι̣α̣ς̣ εις οικιαν· pageεν αυτη δε τη οικια μενετε εσθοντες και πεινοντες τα παρ αυτων αξιος γαρ ο εργατης του μισθου αυτου μη μεταβαινετε εξ οικιας εις οικιαν pageεν αυτη δε τη οικια μενετε εϲθιοντεϲ και πινοντεϲ τα παρ αυτων · αξιοϲ γαρ ο εργατηϲ του μιϲθου αυτου μη μεταβαινετε εξ οικιαϲ ειϲ οικιαν pageεν αυτη δε τη οικια μενετε εσθιοντες και πινοντες τα παρ αυτων · αξιος γαρ ο εργατης του μισθου αυτου εστιν μη μεταβαινετε εξ οικιας εις οικιαν · pageAnd in the same house remain, eating and drinking such things as they give: for the labourer is worthy of his hire. Go not from house to house.
8θεμενα υμιν | και ε[ις η]ν̣ αν πολ[ιν ει]σ̣ερχη̣σθε και δεχω̣[ντ]α̣ι υμας [εσθιε]τ̣ε̣ τα παρα[τι] pageκαι εις ην αν πολιν εισερχησθε και δεχωνται υμας εσθιετε τα παρατιθεμενα υμιν pageκ(αι) ειϲ ην αν πολιν ειϲερχηϲθε και δεχωνται ϋμαϲ εϲθιετε τα παρατιθεμενα υμιν pageκαι εις ην δ αν πολιν εισερχησθαι και δεχωνται υμας · εσθιετε τα παρατιθεμενα υμιν · pageAnd into whatsoever city ye enter, and they receive you, eat such things as are set before you:
9και θερα̣[πευ]ετε του̣[ς] ε̣ν αυτη ασθενεις· κα[ι λεγ]ετε αυ̣ τοις ηγγικεν εφ υμας η̣ [β]α̣σιλεια του θ̅υ̅· pageκαι θεραπευετε τους εν αυτη ασθενεις και λεγετε αυτοις ηγγικεν εφ υμας η βασιλεια του θυ pageκ(αι) θεραπευετε τουϲ εν αυτη αϲθενιϲ και λεγετε αυτοιϲ ηγγικεν εφ ϋμαϲ η βαϲιλεια του θυ pageκαι θεραπευεται τους εν αυτη ασθενεις και λεγεται αυτοις ηγγεικεν εφ υμας η βασιλεια του[...] · pageAnd heal the sick that are therein, and say unto them, The kingdom of God is come nigh unto you.
10εις ην δ αν πολι[ν] εισελθη τε και μη δεχωνται υμα[ς εξελθον] τες εις τας πλατειας αυτη[ς ειπατε] pageεις ην δ αν πολιν εισελθητε και μη δεχωνται υμας εξελθοντες εις τας πλατειας αυτης ειπατε pageειϲ ην δ αν πολιν ειϲελθητε και μη δεχωνται ϋμαϲ εξελθοντεϲ ειϲ ταϲ πλατιαϲ αυτηϲ ειπατε pageεις ην δ αν πολιν εισερχησθε και μη δεχωνται υμας · εξελθοντες εις τας πλατειας αυτης ειπατε · pageBut into whatsoever city ye enter, and they receive you not, go your ways out into the streets of the same, and say,
11και τον κονιορτον τον κολ̣[ληθεν] τα ημιν εκ της πολεως υμ̣[ων] εις τους ποδας απομασσομεθ[α υ] μιν· πλην τουτο γινωσκετε̣ οτι ηγγικεν η βασιλεια του θ̅υ̅· pageκαι τον κονιορτον τον κολληθεντα ημιν εκ της πολεως υμων εις τους ποδας απομασσομεθα υμιν πλην τουτο γεινωσκετε οτι ηγγικεν η βασιλεια του θυ pageκαι τον κονιορτον τον κολληθεντα ϋμιν εκ τηϲ πολεωϲ ϋμων ειϲ τουϲ ποδαϲ απομαϲϲομεθα ϋμιν πλην τουτο γεινωϲκετε υμιϲ οτι ηγγεικεν η βαϲιλεια του θυ pageκαι τον κονιορτον τον κολληθεντα ημειν εκ της πολεως υμων εις τους ποδας ημων απομασσομεθα υμιν · πλην τουτο γεινωσκετε οτι ηγγεικεν εφ υμας η βασιλεια του θυ · pageEven the very dust of your city, which cleaveth on us, we do wipe off against you: notwithstanding be ye sure of this, that the kingdom of God is come nigh unto you.
12λε γω υμιν οτι σοδομοις εν τη η̣με ρα εκεινη ανεκτοτερον εσται η τη πολει εκεινη· pageλεγω υμιν οτι σοδομοις εν τη ημερα εκεινη ανεκτοτερον εσται η τη πολει εκεινη pageλεγω δε υμιν οτι ϲοδομοιϲ εν τη ημερα εκεινη ανεκτοτερον εϲται η τη πολει εκινη pageλεγω υμιν οτι σοδομοις ανεκτοτερον εσται εν τη ημερα εκεινη η τη πολει εκεινη · pageBut I say unto you, that it shall be more tolerable in that day for Sodom, than for that city.
13ουαι σοι χοραζειν ουαι σοι βηδσαιδα· οτι ει εν τυρω και σιδονι εγεννηθησαν αι δυνα μεις αι γενομεναι εν υμιν. παλαι αν εν σακκω και σποδω καθημε νοι μετενοησαν· pageουαι σοι χοραζειν ουαι σοι βηδσαιδα οτι ει εν τυρω και σειδωνι εγενηθησαν αι δυναμεις αι γενομεναι εν υμιν παλαι αν εν σακκω και σποδω καθημενοι μετενοησαν pageουαι ϲοι χοραζειν ουαι ϲοι βηθϲαϊδα οτι ει εν τυρω και ϲιδωνι εγενηθηϲαν αι δυναμιϲ αι γενομεναι εν υμι παλαι αν εν ϲακκω και ϲποδω καθημενοι μετενοηϲαν pageουαι σοι χοραζειν ουαι σοι βηδσαιδα οτι ει εν τυρω και σειδωνι εγενοντο αι δυναμεις αι γενομεναι εν υμιν παλαι αν εν σακκω και σποδω καθημενοι μετενοησαν pageWoe unto thee, Chorazin! woe unto thee, Bethsaida! for if the mighty works had been done in Tyre and Sidon, which have been done in you, they had a great while ago repented, sitting in sackcloth and ashes.
14πλην τυρω και σειδωνι ανεκτοτερον εσται εν τη κρισει η υμιν· pageπλην τυρω και σειδωνι ανεκτοτερον εσται εν τη κρισει η υμιν pageπλην τυρω και ϲιδωνι ανεκτοτερον εϲται εν τη κριϲει η ϋμιν pageπλην τυρω και σιδωνι ανεκτοτερον εσται εν τη κρισει η υμιν · pageBut it shall be more tolerable for Tyre and Sidon at the judgment, than for you.
15και συ καφαρ να̣ουμ· μη εως ουρανου υψωθη ση. εως του αδου καταβηση· pageκαι συ καφαρναουμ μη εως ουρανου υψωθηση εως του αδου καταβηση pageκαι ϲυ καφαρναουμ μη εωϲ ουρανου ϋψωθηϲη εωϲ ο αδου καταβιβαϲθηϲη pageκαι συ καπερναουμ η εως του ουνου υψωθεισα εως αδου καταβιβασθηση pageAnd thou, Capernaum, which art exalted to heaven, shalt be thrust down to hell.
16ο α κουων υμων εμου ακουει· και ο αθετων υμας εμε αθετει· ο δε εμε αθετων αθετει τον αποστειλαν τα με· pageο ακουων υμων εμου ακουει και ο αθετων υμας εμε αθετει ο δε εμε αθετων αθετει τον αποστειλαντα με pageο ακουω υμων εμου ακουει και ο αθετων υμαϲ εμε αθετει ο δε εμε αθετων αθετει τον αποϲτιλαντα με pageο ε̣μ̣ο̣υ̣ α̣κ̣ο̣υ̣ω̣ν̣ υ̣μ̣α̣ς̣ ακουει και ο αθετων υμας εμε αθετει ο δε εμε αθετων αθετει τον αποστειλαντα με · pageHe that heareth you heareth me; and he that despiseth you despiseth me; and he that despiseth me despiseth him that sent me.
17υπεστρεψαν δε οι ο̅β̅ με τα χαρας λεγοντες· κ̅ε̅ και τα δαι μονια υποτασσεται ημιν εν τω ονοματι σου· pageυπεστρεψαν δε οι εβδομηκοντα · · δυο μετα χαρας λεγοντες κε και τα δαιμονια υποτασσεται ημιν εν τω ονοματι σου pageϋπεϲτρεψαν δε οι εβδομηκοντα μετα χαραϲ λεγοντεϲ κε και τα δαιμονια ϋποταϲϲεται ημι εν τω ονοματι ϲου pageυπεστρεψαν δε μετα χαρας οι εβδομηκοντα λεγοντες κε και τα δαιμονια υποτασσεται ημιν εν τω ονοματι σου · page¶ And the seventy returned again with joy, saying, Lord, even the devils are subject unto us through thy name.
18ειπεν δε αυτοις ε θεωρουν τον σαταναν ως αστρα πην πεσοντα εκ του ουρανου· pageειπεν δε αυτοις εθεωρουν τον σαταναν εκ του ουρανου ως αστραπην πεσοντα pageειπεν δε αυτοιϲ εθεωρουν τον ϲαταναν ωϲ αϲτραπη εκ του ουρανου πεϲοντα pageειπεν δε αυτοις εθεωρουν τον σαταναν ως αστραπην εκ του ουνου πεσοντα pageAnd he said unto them, I beheld Satan as lightning fall from heaven.
19ιδου δεδωκα υμιν την εξουσι αν του πατειν επανω οφεων και σκορπιων και επι πασαν την δυναμιν του εχθρου και ου δεν υμας̣ ου μη αδικηση· pageιδου δεδωκα υμιν την εξουσιαν του πατειν επανω οφεων και σκορπιων και επι πασαν την δυναμιν την του εχθρου και ουδεν υμας ου μη αδικηση pageϊδου δεδωκα ϋμιν την εξουϲιαν του πατειν επανω οφεων και ϲκορπιων και επι παϲαν την δυναμιν του εχθρου και ουδεν ϋμαϲ αδικηϲει pageιδου διδωμι υμιν την εξουσιαν του πατειν επανω οφεων και σκορπιων · και επι πασαν την δυναμιν του εχθρου και ουδεν υμας ου μη αδικησει · pageBehold, I give unto you power to tread on serpents and scorpions, and over all the power of the enemy: and nothing shall by any means hurt you.
20πλην εν τουτω μη χαιρετε οτι τα πνευ μ̣α̣[τ]α̣ υ̣μιν υποτασσεται χαιρετε δ̣ε̣ οτι τα ονοματα υμ̣ω̣ν ενγε | γραπτ̣[αι ε]ν̣ τοις ουρανοις· pageπλην εν τουτω μη χαιρετε οτι τα · · πνευματα υμιν υποτασσετε χαιρετε δε οτι τα ονοματα υμων ενγεγραπται εν τοις ουρανοις pageπλην εν τουτω μη χαιρετε χ οτι τα πνατα ϋμιν υποταϲϲεται χερετε δε οτι τα ονοματα ϋμων ενγεγραπται εν τοιϲ ουρανοιϲ pageπλην εν τουτω μη χαιρετε οτι τα πνευματα υμιν υποτασσεται · χαιρετε δε οτι τα ονοματα υμων εγραφη εν τοις ουνοις · pageNotwithstanding in this rejoice not, that the spirits are subject unto you; but rather rejoice, because your names are written in heaven.
21εν αυτη̣ τ̣η ωρ[α ηγ]αλλιασατο τω π̅ν̅ι̅ τω̣ αγ̣ι ω και [ει]π̣εν εξομολογουμαι σο̣ι πατ[ερ] κ̅ε̅ του ουρανου και της γης [οτι ε]κ̣ρυψας ταυτα απο σοφων και [συνε]τ̣ων και απεκαλυψας αυτα [νη]πιοις· ναι ο πατηρ οτι ουτως [ευ]δοκια εγενετο εμπροσθεν σου· pageεν αυτη τη ωρα ηγαλλιασατο τω πνευματι τω αγιω και ειπεν εξομολογουμαι σοι πατερ κε του ουρανου και της γης οτι απεκρυψας ταυτα απο σοφων και συνετων και απεκαλυψας αυτα νηπιοις ναι ο πατηρ οτι ουτως ευδοκια εγενετο εμπροσθεν σου pageεν αυτη τη ωρα ηγαλλιαϲατο εν τω πνι τω α γιω και ειπε̣ν · εξομολογουμαι ϲοι πατερ κε του ουρανου και τηϲ γηϲ οτι απεκρυψαϲ ταυτα απο ϲοφων και ϲυνετων και απεκαλυψαϲ αυτα νηπιοιϲ ναι ο πατηρ οτι ουτωϲ εγενετο ευδοκια εμπροϲθε ϲου pageεν ταυτη τη ωρα ηγαλλιασατο τω πνι ο ις και ειπεν · εξομολογουμαι σοι περ κε του ουνου και της γης · οτι απεκρυψας ταυτα απο σοφων και συνετων και απεκαλυψας αυτα νηπιοις ναι ο πηρ · οτι ουτως εγενετο ευδοκια εμπροσθεν σου · page¶ In that hour Jesus rejoiced in spirit, and said, I thank thee, O Father, Lord of heaven and earth, that thou hast hid these things from the wise and prudent, and hast revealed them unto babes: even so, Father; for so it seemed good in thy sight.
22π̣αντα μοι παρεδοθη υπο του π̅ρ̅ς̅ μου· και ουδεις γεινωσκει τις εστιν ο υ̅ς̅· ει μη ο π̅ρ̅· και τις εστιν ο π̅ρ̅ ει μη ο υ̅ς̅· και ω εαν βουληται ο υιος αποκαλυψαι· page· · παντα μοι παρεδοθη υπο του πατρος μου και ουδεις γεινωσκει τις εστιν ο υιος ει μη ο πατηρ και τις εστιν ο πατηρ ει μη ο υιος και ω αν βουληται ο υιος αποκαλυψαι pageπαντα μοι παρεδοθη ϋπο του πατροϲ μου και ουδιϲ γινωϲκει τιϲ εϲτιν ο υϲ ει μη ο πατηρ και τιϲ εϲτιν ο πατηρ ει μη ο υϲ και ω εαν βουληται ο υϲ αποκαλυψαι pageκαι στραφεις προς τους μαθητας ειπεν · παντα μοι παρεδοθη υπο του πρς μου · και ουδεις γινωσκει τις εστιν ο υιος ει μη ο πηρ και τις εστιν ο πηρ ει μη ο υιος · και ω εαν βουλετε ο υιος αποκαλυψαι pageAll things are delivered to me of my Father: and no man knoweth who the Son is, but the Father; and who the Father is, but the Son, and he to whom the Son will reveal him.
23και στραφεις προς τους μαθητας κατ ιδιαν ειπεν· μακαριοι οι οφθαλμοι οι βλεπον τες α βλεπετε· pageκαι στραφεις προς τους μαθητας κατ ιδιαν ειπεν μακαριοι οι οφθαλμοι οι βλεποντες α βλεπετε pageκαι ϲτραφειϲ προϲ τουϲ μαθηταϲ κατ ϊδιαν ειπε μακαριοι οι οφθαλμοι οι βλεποντεϲ α βλεπετε pageκαι στραφεις προς τους μαθητας κατ ιδιαν ειπεν μακαριοι οι οφθαλμοι οι βλεποντες α βλεπετε · page¶ And he turned him unto his disciples, and said privately, Blessed are the eyes which see the things that ye see:
24λεγω υμιν οτι πολ λοι προφηται και βασιλεις ηθελη σαν ιδειν α υμεις βλεπετε και ουκ ιδαν· και ακουσαι μου α ακουετε και ουκ ηκουσαν· pageλεγω γαρ υμιν οτι πολλοι προφηται και βασιλεις ηθελησαν ιδειν α υμεις βλεπετε και ουκ ειδαν και ακουσαι μου α ακουετε και ουκ ηκουσαν pageλεγω γαρ ϋμιν οτι πολλοι προφηται και βαϲιλειϲ ηθεληϲα ειδειν α ϋμειϲ βλεπεται και ουκ ϊδα και ακουϲαι α ακουεται και ουκ ηκουϲαν pageλεγω γαρ υμιν οτι πολλοι προφηται · και βασιλεις ηθελησαν ιδειν α υμ[εις] βλεπετε και ουκ ειδον · και ακουσαι α ακουετε · και ουκ ηκουσαν · pageFor I tell you, that many prophets and kings have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them.
25και ιδου νομι κος τις ανεστη εκπειραζων αυτ[ον] λεγων· διδασκαλε τι ποιησας̣ ζ̣[ωην] αιωνιον κληρονομησω· pageκαι ιδου νομικος τις ανεστη εκπειραζων αυτον λεγων διδασκαλε τι ποιησας ζωην αιωνιον κληρονομησω pageκαι ϊδου νομικοϲ τιϲ ανεϲτη εκπιραζων αυτον λεγων διδαϲκαλε τι ποιηϲαϲ ϊνα ζωην αιωνιον κληρονομηϲω pageκαι ιδου νομικος τις ανεστη εκπειραζων αυτον και λεγων · διδασκαλε τι ποιησας ζωην αιωνιον κληρονομησω · page¶ And, behold, a certain lawyer stood up, and tempted him, saying, Master, what shall I do to inherit eternal life?
26ο δε ειπε[ν] προς αυτον· εν τω νομω τι γεγρα πται πως αναγεινωσκεις· pageο δε ειπεν προς αυτον εν τω νομω τι γεγραπται πως αναγεινωσκεις pageο δε ειπεν προϲ αυτον εν τω νομω τι γεγραπται πωϲ αναγινωϲκιϲ pageο δε ειπεν προς αυτον · εν τω νομω τι γεγραπται πως αναγινωσκεις pageHe said unto him, What is written in the law? how readest thou?
27ο δε απο κρειθεις ειπεν· αγαπησεις κ̅ν̅ τον θ̅ν̅ σου εξ ολης καρδιας σου· εν ολη τη ψυχη σου· και εν ολη τη ισχυι σου· και εν ολη τη διανοια σου· και τον πλησιον σου ως σεαυτον· pageο δε αποκριθεις ειπεν αγαπησεις κν τον θν εξ ολης καρδιας σου εν ολη τη ψυχη σου και εν ολη τη ισχυι σου και εν ολη τη διανοια σου και τον πλησιον σου ως σεαυτον pageο δε αποκριθειϲ ειπε αγαπηϲειϲ κν το θν ϲου εξ οληϲ τηϲ καρδιαϲ ϲου και εν ολη τη ψυχη ϲου και εν ολη τη ϊϲχυϊ ϲου και εν ολη τη διανοια ϲου και τον πληϲιον ϲου ωϲ ϲεαυτον pageο δε αποκριθεις ειπεν · αγαπησεις κν τον θν σου · εξ ολης της καρδιας σου · και εξ ολης της ψυχης σου · και εξ ολης της ισχυος σου · και εξ ολης της διανοιας σου · και τον πλησιον σου ως εαυτον · pageAnd he answering said, Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy strength, and with all thy mind; and thy neighbour as thyself.
28ειπεν δε αυτω ορθως απεκριθε̣ις τουτο ποιει και ζηση· pageειπεν δε αυτω ορθως απεκριθης τουτο ποιει και ζηση pageειπε δε αυτω ορθωϲ απεκριθηϲ τουτο ποιει και ζηϲη pageειπεν δε αυτω ορθως απεκριθης τουτο ποιει · και ζηση · pageAnd he said unto him, Thou hast answered right: this do, and thou shalt live.
29ο δε θελων δικαιω σαι εαυτον ειπεν προς τον ι̅ν̅· και τις εστιν μου πλησιον pageο δε θελων δικαιωσαι εαυτον ειπεν προς τον ιν και τις εστιν μου πλησιον pageο δε θελων δικαιωϲαι αυτον ειπε προϲ τον ιν και τιϲ εϲτιν μου πληϲιον pageο δε θελων δικαιουν εαυτον ειπεν προς τον ιν · και τις εστιν μου πλησιον · pageBut he, willing to justify himself, said unto Jesus, And who is my neighbour?
30υπολα̣ βων ο ι̅ς̅ ειπεν· α̅ν̅ο̅ς̅ τις κατεβαι νεν απο ι̅λ̅η̅μ̅ εις ιερειχω· και λη σταις περιεπεσεν οι και εκδυσαν τες αυτον και πληγας επιθεντες απηλθαν αφεντες ημιθανη· pageυπολαβων ο ις ειπεν ανθρωπος τις κατεβαινεν απο ιερουσαλημ εις ιερειχω και λησταις περιεπεσεν οι και εκδυσαντες αυτον και πληγας επιθεντες απηλθον αφεντες ημιθανη pageϋπολαβων ο ιϲ ειπεν ανοϲ τιϲ κατεβαινεν απο ϊερουϲαλημ ϊϲ ειεριχω και ληϲταιϲ περιεπεϲε οι και εκδυϲαντεϲ αυτον και πληγαϲ επιθεντεϲ απηλθον αφεντεϲ ημιθανη pageυπολαβων δε ο ις ειπεν · ανος τις κατεβαινεν απο ιλημ εις ιεριχω · και λησταις περιεπεσεν · οι και εκδυσαντες αυτον · και πληγας επιθεντες απηλθον αφεντες ειμηθανη τυγχανοντα · pageAnd Jesus answering said, A certain man went down from Jerusalem to Jericho, and fell among thieves, which stripped him of his raiment, and wounded him, and departed, leaving him half dead.
31κα τα συγκ̣υ̣ρ̣ειαν δε ι̣ε̣ρ̣ε̣υς τις κ[ατε] βαινεν εν τ̣η ο̣δ̣ω εκε[ινη και ι] δων αυτο̣ν αντιπαρηλθεν pageκατα συγκυριαν δε ιερευς τις κατα̣βαινεν τη οδω εκεινη και ιδων αυτον αντιπαρηλθεν pageκατα ϲυγκυριαν δε ϊερευϲ τιϲ κατεβαινεν εν τη οδω εκεινη και ϊδων αυτον αντιπαρηλθε pageκατα συνκυριαν δε ιερευς τις καταιβεννεν εν τη οδω εκεινη · και ιδων αυτον αντιπαρηλθεν · pageAnd by chance there came down a certain priest that way: and when he saw him, he passed by on the other side.
32[ομοι] | ως δε και λευειτης κ̣[α]τα το̣ν̣ τοπον ελθων και ιδων αντι̣παρηλθεν pageομοιως δε και λευειτης κατα τον τοπον ελθων και ιδων αντιπαρηλθεν page[not in Codex Sinaiticus as first written; a later corrector added it] pageομοιως δε και λευιτης γενομενος κατα τον τοπον ελθων · και ιδων αυτον αντιπαρηλθεν · pageAnd likewise a Levite, when he was at the place, came and looked on him, and passed by on the other side.
33σαμαρειτης δε τις οδευων ηλθ̣ε̣ν̣ κατ αυτον· και ιδων εσπλαγχνι σθη pageσαμαρειτης δε τις οδευων ηλθεν κατ αυτον και ιδων εσπλαγχνισθη pageϲαμαριτηϲ δε τιϲ οδευων ηλθεν κατ αυτον και ϊδω εϲπλαγχνιϲθη pageσαμαρειτης δε τις οδευων ηλθεν κατ αυτον και ιδων αυτον εσπλαγχνισθη · pageBut a certain Samaritan, as he journeyed, came where he was: and when he saw him, he had compassion on him,
34και προσελθων κατεδησε̣ν τα τραυματα αυτου επιχ̣[εω]ν̣ [ελα]ι ον και οινον· επιβιβασας̣ δε αυτο̣ν επι το ιδιον κτηνος ηγαγεν α[υ]τ̣[ο]ν εις πανδοχειον και επεμελη[θη] αυτου· pageκαι προσελθων κατεδησε τα τραυματα αυτου επιχεων ελαιον και οινον επιβιβασας δε αυτον επι το ιδιον κτηνος ηγαγεν αυτον εις πανδοχειον και εμεμεληθη αυτου pageκαι προϲελθων κατεδηϲεν τα τραυματα αυτου επιχεων ελεο και οινον επιβιβαϲαϲ δε αυτον επι το ϊδιον κτηνοϲ ηγαγεν αυτον ειϲ πανδοκιον και επεμεληθη αυτου pageκαι προσελθων κατεδησεν τα τραυματα αυτου επιχεων ελεον · και οινον · επιβιβασας δε αυτον επι το ιδιον κτηνος ηγαγεν αυτον εις πανδοχειον και επεμεληθη αυτου pageAnd went to him, and bound up his wounds, pouring in oil and wine, and set him on his own beast, and brought him to an inn, and took care of him.
35και επι την αυριον εκβα λων εδωκεν β̅ δηναρια τω παν δοχει και ειπεν· επιμεληθητι αυτου και ο τι εαν προσδαπανη σης εγω εν τω επανερχεσθαι με αποδωσω σοι· pageκαι επι την αυριον εκβαλων εδωκεν δυο δηναρια τω πανδοχει και ειπεν επιμεληθητι αυτου και ο τι εαν προσδαπανησης εγω εν τω επανερχεσθαι με αποδωσω σοι pageκαι επι τη αυριον εκβαλω δυο δηναρια εδωκεν τω πανδοκει και ειπεν αυτω επιμεληθητι αυτου και ο τι αν προϲδαπανηϲηϲ εν τω επανερχεϲθε με αποδωϲω ϲοι pageκαι επι την αυριον εξελθων εκβαλων δυο δηναρια · εδωκεν τω πανδοχει · και ειπεν αυτω επιμεληθητι αυτου · και ο τι αν προσδαπανησης · εγω εν τω επανερχεσθαι με αποδωσω σοι · pageAnd on the morrow when he departed, he took out two pence, and gave them to the host, and said unto him, Take care of him; and whatsoever thou spendest more, when I come again, I will repay thee.
36τις τουτων των τριων πλησιον δοκει σοι γεγονε ναι του εμπεσοντος εις τους λη στας· pageτις τουτων των τριων πλησιον δοκει σοι γεγονεναι του εμπεσοντος εις τους ληστας pageτιϲ τουτων τριων πληϲιον δοκει ϲοι γεγονεναι του εμπεϲοντοϲ ειϲ τουϲ ληϲταϲ pageτις ουν τουτων των τριων πλησιον δοκει σοι [γ]εγονεναι του εμπεσοντος εις τους ληστας · pageWhich now of these three, thinkest thou, was neighbour unto him that fell among the thieves?
37ο δε ειπεν ο ποιησας το ε λεος μετ αυτου· ειπεν δε αυτω ο ι̅ς̅ πορευου και σοι ποιει ομοιως· pageο δε ειπεν ο ποιησας το ελεος μετ αυτου ειπεν δε αυτω ις πορευου και συ ποιει ομοιως pageο δε ειπεν ο ποιηϲαϲ το ελεοϲ μετ αυτου ειπεν δε αυτω ο ιϲ πορευου και ϲοι ποιει ομοιωϲ pageο δε ειπεν ο ποιησας το ελεος μετ αυτου ειπεν ουν αυτω ο ις πορευου και συ ποιει ομοιως · pageAnd he said, He that shewed mercy on him. Then said Jesus unto him, Go, and do thou likewise.
38ε̣ν δε τω πορευεσθαι αυτους αυ τος εισηλθεν εις κωμην τινα· γυνη δε τις ονοματι μαρθα υπε δεξατο αυτον· pageεν δε τω πορευεσθαι αυτους αυτος εισηλθεν εις κωμην τινα γυνη δε τις ονοματι μαρθα υπεδεξατο αυτον pageεν δε τω πορευεϲθαι αυτουϲ αυτοϲ ειϲηλθεν ειϲ κωμην τινα γυνη δε τιϲ ονοματι μαρθα ϋπεδεξατο αυτον ειϲ την οικιαν pageεγενετο δε εν τω πορευεσθαι αυτους · και αυτος εισηλθεν · εις κωμην τινα · γυνη δε τις ονοματι μαρθα υπεδεξατο αυτον εις τον οικον αυτης · page¶ Now it came to pass, as they went, that he entered into a certain village: and a certain woman named Martha received him into her house.
39και τηδε ην α δελφη καλουμενη μαριαμ· κα̣ι παρακαθεσθεισα προς τους πο δας ι̅υ̅ ηκο̣υεν τον λογον αυτου· pageκαι τηδε ην αδελφη καλουμενη μαρια η και παρακαθεσθεισα προς τους ποδας του κυ ηκουεν τον λογον αυτου pageκαι αι τηδε ην αδελφη καλουμενη μαριαμ και παρακαθεϲθιϲα προϲ τουϲ ποδαϲ του κυ ηκουε τον λογον αυτου · pageκαι τηδε ην αδελφη καλουμενη μαρια · η και παρακαθεσθεισα παρα τους ποδας του ιυ ηκουεν τον λογον αυτου · pageAnd she had a sister called Mary, which also sat at Jesus’ feet, and heard his word.
40η δε μαρθα περιεσπατο περι πολ λην διακονιαν· επιστασα δε ει πεν κ̅ε̅ ου μελει σοι οτι η αδελφη μου μονην με κατελιπεν δι ακονειν ειπε ουν αυτη ινα μοι συναντιλαβηται· pageη δε μαρθα περιεσπατο περι πολλην διακονιαν επιστασα δε ειπεν κε ου μελει σοι οτι η αδελφη μου μονην με κατελειπεν διακονειν ειπε ουν αυτη ινα μοι συναντιλαβηται pageη δε μαρθα περιεϲπατο περι πολλην διακονιαν επιϲταϲα δε ειπεν κε ου μελι ϲοι οτι η αδελφη μου μονην με κατελιπεν διακονιν ειπε ουν αυτη ϊνα μοι ϲυναντιλαβητε pageη δε μαρθα περιεσπατο περι πολλην διακονιαν · επιστασα δε ειπεν κε ου μελει σοι οτι η αδελφη μου μονην με κατελειπεν διακονειν · ειπε ουν αυτη ινα μοι συναντιλαβηται · pageBut Martha was cumbered about much serving, and came to him, and said, Lord, dost thou not care that my sister hath left me to serve alone? bid her therefore that she help me.
41αποκρι θεις δε ειπεν αυτη ο κ̅ς̅· μαρθ̣α μαρθα μεριμνας και θορυβαζη περι πολλα· pageαποκριθεις δε ειπεν αυτη ο κς μαρθα μαρθα μεριμνας και θορυβαζη περι πολλα pageαποκριθειϲ δε ειπεν αυτη ο κϲ μαρθα μαρθα μεριμναϲ και θορυβαζη περι πολλα pageαποκριθεις δε ειπεν αυτη ο ις μαρθα · μαρθα · μεριμνας και τυρβαζη περι πολλα · pageAnd Jesus answered and said unto her, Martha, Martha, thou art careful and troubled about many things:
42ενος δε εστιν χρεια· μαριαμ γαρ την αγαθην μερι δα εξελεξατο ητις ουκ αφαιρε θησεται απ αυτης· pageολιγων δε χρεια εστιν η ενος μαριαμ γαρ την αγαθην μεριδα εξελεξατο ητις ουκ αφαιρεθησεται αυτης pageολιγων δε εϲτι η ενοϲ μαρια γαρ την αγαθην μεριδα εξελεξατο ητιϲ ουκ αφερεθηϲεται αυτηϲ · pageενος δε εστιν χρεια · μαρια δε την αγαθην μεριδα εξελεξατο ητις ουκ αφαιρεθησεται απ αυτης · pageBut one thing is needful: and Mary hath chosen that good part, which shall not be taken away from her.