Luke 6

The same chapter in 4 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.P75
200 AD
Codex Vaticanus
325 AD
Codex Sinaiticus
350 AD
Codex Alexandrinus
420 AD
English (KJV)
1εγενετο δε εν σαββατω διαπορευεσθαι αυτον δια σποριμων και ετιλλον οι μαθηται αυτου και ησθιον τους σταχυας ψωχοντες ταις χερσιν pageεγενετο δε εν ϲαββατω διαπορευεϲθαι αυτον δια ϲποριμων και ετιλλο οι μαθηται αυτου ϲταχυαϲ και ηϲθιον ψωχοντεϲ ταιϲ χερϲιν pageεγενετο δε εν σαββατω δευτεροπρωτω διαπορευεσθαι αυτον δια σποριμων · και ετιλλον οι μαθηται αυτου τους σταχυας · και ησθιον ψωχοντες ταις χερσιν · pageAnd it came to pass on the second sabbath after the first, that he went through the corn fields; and his disciples plucked the ears of corn, and did eat, rubbing them in their hands.
2τινες δε των φαρεισαιων ειπον τι ποιειτε ο ουκ εξεστιν τοις σαββασιν pageτινεϲ δε των φαριϲαιων ειπον τι ποιειται ο ουχ εξεϲτιν ποιειν τοιϲ ϲαββαϲιν · pageτινες δε των φαρισαιων ειπον αυτοις τι ποιειται ο ουκ εξεστιν ποιειν εν τοις σαββασιν · pageAnd certain of the Pharisees said unto them, Why do ye that which is not lawful to do on the sabbath days?
3και αποκριθεις προς αυτους ειπεν ις ουδε τουτο ανεγνωτε ο εποιησεν δαυειδ οτε επεινασεν αυτος και οι μετ αυτου pageκαι αποκριθειϲ ο ιϲ προϲ αυτουϲ ειπεν ουδε τουτο ανεγνωτε ο εποιηϲεν δαδ οτε επιναϲεν αυτοϲ και οι μετ αυτου pageκαι αποκριθεις ο ις ειπεν προς αυτους · ουδε τουτο ανεγνωτε ο εποιησεν δαδ οποτε επινασεν αυτος και οι μετ αυτου οντες · pageAnd Jesus answering them said, Have ye not read so much as this, what David did, when himself was an hungred, and they which were with him;
4εισηλθεν εις τον οικον του θυ και τους αρτους της προθεσεως λαβων εφαγεν και εδωκεν τοις μετ αυτου ους ουκ εξεστιν φαγειν ει μη μονους τους ιερεις pageωϲ ειϲηλθεν ειϲ τον οικον του θυ και τουϲ αρτουϲ τηϲ προθεϲεωϲ εφαγεν και εδωκεν και τοιϲ μετ αυτου ουϲ ουκ εξεϲτιν φαγειν ει μη μονουϲ τουϲ ϊερειϲ pageως εισηλθεν εις τον οικον του θυ · και τους αρτους της προθεσεως ελαβεν και εφαγεν · και εδωκεν · και τοις μετ αυτου · ους ουκ εξεστιν φαγειν ει μη μονους τους ιερεις · pageHow he went into the house of God, and did take and eat the shewbread, and gave also to them that were with him; which it is not lawful to eat but for the priests alone?
5και ελεγεν αυτοις κς εστιν του σαββατου ο υιος του ανθρωπου pageκαι ελεγεν αυτοιϲ κϲ εϲτιν του ϲαββατου ο υϲ του ανθρωπου pageκαι ελεγεν αυτοις οτι κς εστ[ιν] ο υιος του ανου · και του σαββατ[ου] pageAnd he said unto them, That the Son of man is Lord also of the sabbath.
6εγενετο δε εν ετερω σαββατω εισελθειν αυτον εις την συναγωγην και διδασκειν και ην ανθρωπος εκει και η χειρ αυτου η δεξια ην ξηρα pageεγενετο δε εν ετερω ϲαββατω ειϲελθιν αυτον ειϲ την ϲυναγωγην και διδαϲκιν και ην ανθρωποϲ εκει και η χειρ αυτου η δεξια ην ξηρα pageεγενετο δε και εν ετερω σαββατω εισελθειν αυτον εις την συναγωγην · και διδασκειν και ην εκει ανος · και η χειρ αυτου η δεξια ην ξηρα · pageAnd it came to pass also on another sabbath, that he entered into the synagogue and taught: and there was a man whose right hand was withered.
7παρετηρουντο δε αυτον οι γραμματεις και οι φαρεισαιοι ει εν τω σαββατω θεραπευσει ινα ευρωσιν κατηγορειν αυτου pageπαρετηρουν δε αυτο οι γραμματειϲ και οι φαριϲαιοι ει εν τω ϲαββατω θεραπευει ϊνα ευρωϲιν κατηγοριν αυτου pageπαρετηρουντο δε οι γραμματεις και οι φαρισαιοι ει εν τω σαββατω θεραπευει ινα ευρωσιν κατηγοριαν αυτου · pageAnd the scribes and Pharisees watched him, whether he would heal on the sabbath day; that they might find an accusation against him.
8αυτος δε ηδει τους διαλογισμους αυτων ειπεν δε τω ανδρι τω ξηραν εχοντι την χειρα εγειρε και στηθι εις το μεσον και αναστας εστη pageαυτοϲ δε ηδει τουϲ διαλογιϲμουϲ αυτων ειπεν δε τω ανδρι τω την ξηραν εχοτι την χειρα εγειρε και ϲτηθι ειϲ το μεϲον και αναϲταϲ εϲτη pageαυτος δε ηδει τους διαλογισμους αυτων και ειπεν τω ανω τω την ξηραν εχοντι την χειρα εγειρε · και στηθι εις το μεσον · ο δε αναστας εστη · pageBut he knew their thoughts, and said to the man which had the withered hand, Rise up, and stand forth in the midst. And he arose and stood forth.
9ειπεν δε ις προς αυτους επερωτω υμας ει εξεστι τω σαββατω αγαθοποιησαι η κακοποιησαι ψυχην σωσαι η απολεσαι pageειπεν δε ο ιϲ προϲ αυτουϲ επερωτω ϋμαϲ ει εξεϲτιν τω ϲαββατω αγαθοποιηϲαι η κακοποιηϲαι ψυχην ϲωϲαι η απολεϲαι pageειπεν ουν ο ις προς αυτους επερωτησω υμας · τι εξεστιν τοις σαββασιν · αγαθοποιησαι η κακοποιησαι ψυχην σωσαι η αποκτειναι pageThen said Jesus unto them, I will ask you one thing; Is it lawful on the sabbath days to do good, or to do evil? to save life, or to destroy it?
10και περιβλεψαμενος παντας αυτους ειπεν αυτω εκτεινον την χειρα σου ο δε εποιησεν και αποκατεσταθη η χειρ αυτου · · pageκαι περιβλεψαμενοϲ πανταϲ αυτουϲ ειπεν τω ανθρωπω εκτινον τη χειρα ϲου ο δε εξετινεν και απεκατεϲτη η χειρ αυτου pageκαι περιβλεψαμενος παντας αυτους ειπεν αυτω · εκτεινον την χειρα σου · ο δε εποιησεν · και απεκατεσταθη η χειρ αυτου ως η αλλη · pageAnd looking round about upon them all, he said unto the man, Stretch forth thy hand. And he did so: and his hand was restored whole as the other.
11ανοιας· και δ̣[ιελαλο]υ̣ν̣ π̣ρ̣[ο]ς̣ [αλλη] λους τι αν π̣[οιη]σαιεν τω ι̅η̅[υ̅] pageαυτοι δε επλησθησαν ανοιας και διελαλουν προς αλληλους τι αν ποιησαιεν τω ιυ pageαυτοι δε επληϲθηϲαν ανοιαϲ και διελαλουν προϲ αλληλουϲ τι αν ποιηϲιεν τω ιυ pageαυτοι δε επλησθησαν ανοιας και διελαλουν προς αλληλους λεγοντες τι αν ποιησειεν τω ιυ · pageAnd they were filled with madness; and communed one with another what they might do to Jesus.
12εγενετο δε εν ταις̣ ημερ̣αις ταυ[ταις] εξελθειν αυτον εις το ορο[ς προσ] ευξασθαι· και ην [δι]α̣νυκτ̣[ερευων] εν τη προσευχη του θ̣̣̅[υ̅] pageεγενετο δε εν ταις ημεραις ταυταις εξελθειν αυτον εις το ορος προσευξασθαι και ην διανυκτερευων εν τη προσευχη του θυ pageεγενετο δε εν ταιϲ ημεραιϲ ταυταιϲ εξελθειν αυτον ειϲ το οροϲ προϲευξαϲθαι και ην διανυκτερευων επι τη προϲευχη του θυ pageεγενετο δε εν ταις ημεραις ταυταις εξελθειν αυτον εις το ορος προσευξασθαι · και ην διανυκτερευων εν τη προσευχη του θυ · pageAnd it came to pass in those days, that he went out into a mountain to pray, and continued all night in prayer to God.
13[και οτε] εγενετο ημερα προσεφ[ωνησεν] τους μαθητας αυτου και εκ̣[λεξαμε] νος απ αυτων ι̅β̅ ους και απο[στο] [λ]ους ωνομασεν· pageκαι οτε εγενετο ημερα προσεφωνησεν τους μαθητας αυτου και εκλεξαμενος απ αυτων δωδεκα ους και αποστολους ωνομασεν pageκαι οτε εγενετο ημερα προϲεφωνηϲεν τουϲ μαθηταϲ αυτου και εκλεξαμενοϲ απ αυτων δωδεκα ουϲ και αποϲτολουϲ ωνομαϲεν pageκαι οτε εγενετο ημερα προσεφωνησεν τους μαθητας αυτου και εκλεξαμενος απ αυτων δωδεκα · ους και αποστολους ωνομασεν · page¶ And when it was day, he called unto him his disciples: and of them he chose twelve, whom also he named apostles;
14σιμων̣α̣ [ον και] [ω]νο̣μασεν πετρον και αν[δ]ρ̣[εαν] [του] α̣δ̣ελφ̣ου αυτο̣υ· και ιακω̣[βον] [και ιωανην κα]ι̣ φιλιππον [και βαρ] [θολομαιον] pageσιμωνα ον και ωνομασεν πετρον και ανδρεαν τον αδελφον αυτου και ιακωβον και ιωανην και φιλιππον και βαρθολομαιον pageϲιμωνα ον και ωνομαϲεν πετρον · και αδρεαν τον αδελφον αυτου · και ϊακωβον και ϊωαννην και φιλιππον pageσιμωνα ον και ωνομασεν πετρον · και ανδρεαν τον αδελφον αυτου · ιακωβον · και ιωαννην · φιλιππον · και βαρθολομαιον pageSimon, (whom he also named Peter,) and Andrew his brother, James and John, Philip and Bartholomew,
15[... σι] [μωνα τον καλουμενον ζ]η̣λ̣ωτ[ην] pageκαι μαθθαιον και θωμαν ιακωβον αλφαιου και σιμωνα τον καλουμενον ζηλωτην pageκαι μαθθαιον και θωμαν και ϊακωβον αλφαιου και ϲιμωνα τον καλουμενον ζηλωτη pageματθαιον · και θωμαν · ιακωβον τον του αλφαιου και σιμωνα τον καλουμενον ζηλωτην · pageMatthew and Thomas, James the son of Alphæus, and Simon called Zelotes,
16[κ]α̣ι ιουδ[αν ιακωβου] και [ιουδαν ι] σ̣καριωθ̣ [ος εγενετο] προ̣δο̣τ̣ης pageκαι ιουδαν ιακωβου και ιουδαν ισκαριωθ ος εγενετο προδοτης pageκαι ϊουδαν ϊακωβου και ϊουδαν ιϲκαριωθ οϲ εγενετο προδοτηϲ : pageιουδαν ιακωβου · και ιουδαν ισκαριωτην · ος και εγενετο προδοτης pageAnd Judas the brother of James, and Judas Iscariot, which also was the traitor.
17και κατα[βας μετ αυτ]ω̣ν̣ εστη επι τοπου [πεδινου και ο]χ̣λος πολυς μα̣θη̣τ[ων αυτου και] π̣ληθος πο λυ̣ του [λαου απο πασης] της ιουδαι ας και ι[ερουσαλημ κα]ι της παρα λιου τ[υρου και σιδω]νος pageκαι καταβας μετ αυτων εστη επι τοπου πεδινου και οχλος πολυς μαθητων αυτου και πληθος πολυ του λαου απο πασης της ιουδαιας και ιερουσαλημ και της παραλιου τυρου και σειδωνος pageκαι καταβαϲ μετ αυτων εϲτη επι τοπου πεδινου και οχλοϲ πολυϲ μαθητων αυτου και πληθοϲ πολυ απο παϲηϲ τηϲ ϊουδαιαϲ και ϊερουϲαλημ και πιραιαϲ κ(αι) τηϲ παραλιου τυρου και ϲειδωνοϲ · pageκαι καταβας μετ αυτων εστη επι τοπου πεδεινου · και οχλος μαθητων αυτου · και πληθος πολυ του λαου · απο πασης της ιουδαιας και ιλημ · και της παραλιου τυρου και σειδωνος · page¶ And he came down with them, and stood in the plain, and the company of his disciples, and a great multitude of people out of all Judæa and Jerusalem, and from the sea coast of Tyre and Sidon, which came to hear him, and to be healed of their diseases;
18οι ηλ θ̣[ο]ν̣ α̣κουσαι αυτ[ου και ιαθ]η̣ναι̣· [απ]ο των νοσων [αυτων και] οι εν [ο]χ̣λουμενο̣ι απο π̅ν̅τ̣̣̅ω̣̣̅ν̣̣̅ α̣κα̣θ̣α̣ρ [τω]ν̣ εθεραπευοντο· pageοι ηλθον ακουσαι αυτου και ιαθηναι απο των νοσων αυτων και οι ενοχλουμενοι απο πνευματων ακαθαρτων εθεραπευοντο pageοι ηλθον ακουϲαι αυτου και ϊαθηναι απο των νοϲων αυτων και οι ενοχλουμενοι απο πνατω ακαθαρτων εθεραπευοντο pageοι ηλθον ακουσαι αυτου και ιαθηναι απο των νοσων αυτων · και οι ενοχλουμενοι απο πνων ακαθαρτων εθεραπευοντο · pageAnd they that were vexed with unclean spirits: and they were healed.
19και πας̣ [ο οχ]λ̣ος [ε]ζ̣ητουν απτεσθαι αυτου [οτι] δυ ν̣αμις παρ αυτου εξηρ[... και] [ι]ατο παν̣τ̣ας· pageκαι πας ο οχλος εζητουν απτεσθαι αυτου οτι δυναμις παρ αυτου εξηρχετο και ιατο παντας pageκαι παϲ ο οχλοϲ εζητου απτεϲθαι αυτου οτι δυναμιϲ παρ αυτου εξηρχετο και ϊατο πανταϲ pageκαι πας ο οχλος εζητει απτεσθαι αυτου · οτι δυναμις παρ αυτου εξηρχετο και ιατο παντας · pageAnd the whole multitude sought to touch him: for there went virtue out of him, and healed them all.
20και α̣υτ[ος επαρας] τ̣ους οφ[θαλμου]ς αυτ̣[ου εις τους] μ̣α̣[θητας] α̣υ̣τ̣ο̣υ̣ ελε̣[γεν] μ̣ακαριο[ι] [οι π]τωχοι οτι̣ υμετ[ερα] ε̣στιν η [βα]σιλεια του θ̅υ̅ pageκαι αυτος επαρας τους οφθαλμους αυτου εις τους μαθητας αυτου ελεγεν μακαριοι οι πτωχοι οτι υμετερα εστιν η βασιλεια του θυ pageκαι αυτοϲ επαραϲ τουϲ οφθαλμουϲ αυτου ειϲ τουϲ μαθηταϲ αυτου ελεγεν μακαριοι οι πτωχοι οτι ϋμετερα εϲτι η βαϲιλια του θυ pageκαι αυτος επαρας τους οφθαλμους αυτου εις τους μαθητας αυτου ελεγεν μακαριοι οι πτωχοι οτι υμετερα εστιν η βασιλεια του θυ · page¶ And he lifted up his eyes on his disciples, and said, Blessed be ye poor: for yours is the kingdom of God.
21μακ[αριο]ι οι πει ν̣ωντες νυν οτι χο[ρτασ]θησεσθ̣ε̣ μ̣ακαριοι οι κλα[ιοντ]ε̣ς νυν οτι γε̣ [λασε]τ̣ε̣ pageμακαριοι οι πεινωντες νυν οτι χορτασθησεσθε μακαριοι οι κλαιοντες νυν οτι γελασετε pageμακαριοι οι πινωτεϲ νυν οτι χορταϲθηϲονται μακαριοι οι κλαιοντεϲ νυν οτι γελαϲεται pageμακαριοι οι πεινωντες νυν οτι χορτασθησεσθαι μακαριοι οι κλαιοντες νυν οτι γελασεται · pageBlessed are ye that hunger now: for ye shall be filled. Blessed are ye that weep now: for ye shall laugh.
22μ̣[ακ]αρι̣[οι εστ]ε̣ ο̣τ̣α̣ν̣ μ̣[ι] [σησ]ωσιν̣ [υμας οι α̅ν̅ο̅]ι̣̣̅· και [εκβαλω] [σι]ν το ον̣[ομα υμω]ν̣ ως π̣[ονηρο]ν̣ [ε]ν̣εκα τ̣[ου υιου το]υ̣ α̅ν̅[ο̅υ̅] pageμακαριοι εστε οταν μεισησωσιν υμας οι ανθρωποι και οταν αφορισωσιν υμας και ονειδισωσιν και εκβαλωσιν το ονομα υμων ως πονηρον ενεκα του υιου του ανθρωπου pageμακαριοι εϲτε οτα μιϲηϲωϲιν ϋμαϲ οι ανθρωποι και οταν αφοριϲωϲιν υμαϲ και ονιδιϲωϲι και εκβαλωϲιν το ονομα ϋμων ωϲ πονηρον ενεκα του ϋϊου του ανου pageμακαριοι εσται οταν μεισησωσιν υμας οι ανοι · και οταν αφορισωσιν υμας και ονειδισωσιν · και εκβαλωσιν το ονομα υμων ως πονηρον ενεκα του υιου του ανου · pageBlessed are ye, when men shall hate you, and when they shall separate you from their company, and shall reproach you, and cast out your name as evil, for the Son of man’s sake.
23[χαρη]τε εν εκειν̣[η τη ημερ]α κ[αι σκιρτ]η̣ [σ]ατε· ι[δου γαρ ο μισθος υ]μ̣ω̣[ν π]ο̣ [λυς εν τ]ω̣ι ουρ̣[αν]ω̣[ι] κ[α]τα τα αυτα [γαρ] εποιουν το̣ις προφ̣ηταις ο[ι] πα̣ [τερ]ε̣ς αυτ̣ω̣ν̣· pageχαρητε εν εκεινη τη ημερα και σκιρτησατε ιδου γαρ ο μισθος υμων πολυς εν τοις ουρανοις κατα τα αυτα γαρ εποιουν · · τοις προφηταις οι πατερες αυτων pageχαρητε εν εκεινη τη ημερα και ϲκιρτηϲαται ϊδου γαρ ο μιϲθοϲ ϋμων πολυϲ εν τω ουνω κατα ταυτα γαρ εποιου τοιϲ προφηταιϲ οι πατερεϲ αυτων pageχαρητε εν εκεινη τη ημερα · και σκιρτησατε · ιδου γαρ ο μισθος υμων πολυς εν τω ουνω · κατα ταυτα γαρ εποιουν τοις προφητες οι πρες αυτων . pageRejoice ye in that day, and leap for joy: for, behold, your reward is great in heaven: for in the like manner did their fathers unto the prophets.
24πλην ο̣υαι υμιν [τοις π]λ̣[ουσι]οις οτι απεχετε την [παρα]κλησ̣ιν υμων̣ pageπλην ουαι υμιν τοις πλουσιοις οτι απεχετε την παρακλησιν υμων pageπλην ουαι ϋμιν τοιϲ πλουϲιοιϲ οτι απεχεται την παρακληϲιν υμω pageπλην ουαι υμιν τοις πλουσιοις οτι απεχετε την παρακλησιν υμων · pageBut woe unto you that are rich! for ye have received your consolation.
25[ο]υαι υμιν οι [εμπ]επλησμενοι νυ[ν ο]τι πεινα [σετ]ε̣· ουαι υμιν οι γε[λω]ντες νυν [οτι π]ενθησ̣ετε και κ̣[λα]υσετε· pageουαι υμιν οι εμπεπλησμενοι νυν οτι πεινασετε ουαι οι γελωντες νυν οτι πενθησετε και κλαυσετε pageουαι ϋμιν οι εμπεπληϲμενοι νυν οτι πιναϲετε ουαι οι γελωντεϲ νυ οτι πενθηϲεται και κλαυϲεται pageουαι υμιν οι εμπεπλησμενοι οτι πινασετε · ουαι υμιν οι γελωντες νυν · οτι πενθησετε και κλαυσετε pageWoe unto you that are full! for ye shall hunger. Woe unto you that laugh now! for ye shall mourn and weep.
26ουα[ι] [ο]τ̣αν υ̣μας καλω[ς ειπω]σι παντες̣ [ο]ι α̅ν̅[ο̅ι̅] κατα̣ τα αυ[τα γαρ εποιουν] τ̣οις [ψ]ευδο̣προφ[ηταις] pageουαι οταν υμας καλως ειπωσιν παντες οι ανθρωποι κατα τα αυτα γαρ εποιουν τοις ψευδοπροφηταις pageουαι οταν καλωϲ ειπωϲιν ϋμαϲ οι ανθρωποι παντεϲ κατα ταυτα γαρ εποιου τοιϲ ψευδοπροφηταιϲ οι πατερεϲ αυτων pageουαι οταν καλως ειπωσιν υμας παντες οι ανοι κατα ταυτα γαρ εποιουν τοις ψευδοπροφηταις οι πρες αυτων · pageWoe unto you, when all men shall speak well of you! for so did their fathers to the false prophets.
27[αλλα υ] [μιν λεγ]ω τ[οις α]κ[ουουσιν αγ]α̣ [πατε] τ̣ους ε̣χθ[ρους υμων κα]λ̣ως [ποιε]ιτε τοις μ̣[ει]σο̣υσιν̣ υ̣μας̣ pageαλλα υμιν λεγω τοις ακουουσιν αγαπατε τους εχθρους υμων καλως ποιειτε τοις μεισουσιν υμας pageαλλα υμιν λεγω τοιϲ ακουουϲιν αγαπαται τουϲ εχθρουϲ υμων καλωϲ ποιειται τοιϲ μιϲουϲιν ϋμαϲ pageαλλα υμιν λεγω τοις ακουουσιν αγαπατε τους εχθρους υμων καλως ποιειτε τοις μεισουσιν υμας · page¶ But I say unto you which hear, Love your enemies, do good to them which hate you,
28ευ [λογε]ιτε̣ το̣υ̣[ς κα]ταρωμενου̣ς | υμ̣[ι]ν προ̣[σευχεσθεπ]ερι τω[νε] πηρεαζο[ντωνυμας] pageευλογειτε τους καταρωμενους υμας προσευχεσθε περι των επηρεαζοντων υμας pageευλογιται τουϲ καταρωμενουϲ ϋμαϲ προϲευχεϲθαι περι των επηρεαζοντων υμαϲ · pageευλογειτε τους καταρωμενους υμας προσευχεσθαι υπερ των επερεαζοντων υμας pageBless them that curse you, and pray for them which despitefully use you.
29τω τυπτο[ν] τι σε επι̣[τηνσιαγοναπ]α̣ρεχε και τη[ν] αλλην· [καιαποτουαιρ]οντος̣[σ]ου το ιματιο[νκαιτονχιτω]ν̣α μ[η] κω λυσης· pageτων τυπτοντι σε επι την σιαγονα παρεχε και την αλλην και απο του αιροντος σου το ιματιον και τον χιτωνα μη κωλυσης pageτω τυπτοντι ϲε ειϲ τη δεξιαν ϲιαγονα παρεχε και την αλλην και απο του αιροντοϲ ϲου το ϊματιον και τον χιτωνα μη κωλυϲηϲ · pageτω τυπτοντι σε επι την σιαγονα παρεχε · και την αλλην · και απο του αιροντος σου το ιματιον · και τον χιτωνα σου μη κωλυσης · pageAnd unto him that smiteth thee on the one cheek offer also the other; and him that taketh away thy cloke forbid not to take thy coat also.
30[παντιαιτουν]τ̣ι σε διδου· και απο [τουαιροντος]τ̣α σα μη απαι τει pageπαντι αιτουντι σε διδου και απο του αιροντος τα σα μη απαιτει pageπαντι αιτουντι ϲε διδου · και απο του αιροντοϲ τα ϲα μη απαιτει · pageπαντι δε τω αιτουντι σε διδου · και απο του αιροντος τα σα μη απαιτει pageGive to every man that asketh of thee; and of him that taketh away thy goods ask them not again.
31[καικαθως]θ̣ε̣λ̣ε̣[τει]ν̣α ποιωσιν υμ[ινοια̅ν̅ο̅ι̅]π̣οιειτε αυτο̣[ιςο]μ̣[οι] ως· pageκαι καθως θελετε ινα ποιωσιν υμιν οι ανθρωποι ποιειτε αυτοις ομοιως pageκαι καθωϲ θελετε ϊνα ποιωϲιν ϋμιν οι ανθρωποι και υμιϲ ποιειται αυτοιϲ ομοιωϲ ˙ pageκαι καθως θελετε ινα ποιουσιν υμας οι ανοι · και υμεις ποιειτε αυτοις ομοιως pageAnd as ye would that men should do to you, do ye also to them likewise.
32[καιειαγ]α̣π̣α̣τε τους αγαπω[ντας] [υμ]ας ποια υμιν χαρ̣ις εστιν· [καιγαρ] [οια]μαρτωλοι τους αγαπων[τας] [αυτους]α̣γαπωσιν· pageκαι ει αγαπατε · · τους αγαπωντας υμας ποια υμιν χαρις εστιν και γαρ οι αμαρτωλοι τους αγαπωντας αυτους αγαπωσιν pageκαι ει αγαπατε τουϲ αγαπωνταϲ ϋμαϲ ποια ϋμιν χαριϲ εϲτιν και γαρ οι αμαρτωλοι τουϲ αγαπωνταϲ αυτουϲ αγαπωϲιν pageκαι ει αγαπατε τους αγαπωντας υμας ποια υμιν χαρις εστιν · και γαρ οι αμαρτωλοι τους αγαπωντας αυτους αγαπωσιν · pageFor if ye love them which love you, what thank have ye? for sinners also love those that love them.
33και γαρ εαν [αγα] [θοποιη]τ̣ε τους αγαθοποιουντ̣[ας] [υμαςπο]ια υμι̣ν̣[χαρις] εστιν· [και] οι αμαρ̣[τω]λ̣οι τ̣ο̣[αυτοπο]ι̣[ο]υ̣σιν· pageκαι γαρ εαν αγαθοποιητε τους αγαθοποιουντας υμας ποια υμιν χαρις εστιν και οι αμαρτωλοι το αυτο ποιουσιν pageκαι γαρ εαν αγαθοποιητε τουϲ αγαθοποιουνταϲ ϋμαϲ ποια ϋμιν χαριϲ εϲτιν και οι αμαρτωλοι το αυτο ποιουϲι pageκαι εαν αγαθοποιητε τους αγαθοποιουντας υμας ποια υμιν χαρις εστιν · και γαρ οι αμαρτωλοι το αυτο ποιουσιν · pageAnd if ye do good to them which do good to you, what thank have ye? for sinners also do even the same.
34[και] εαν δα[νι]σ̣ητε παρ ων ελπ̣[ιζετε] λαβειν̣[πο]ια υμιν χαρι̣ς· και αμ[αρτω] λοι αμαρ̣τ̣ωλοις δανιζουσιν [ινα] α̣πολαβω[σιν]τ̣α ισα· pageκαι εαν δανισητε παρ ων ελπιζετε λαβειν ποια υμιν χαρις και αμαρτωλοι αμαρτωλοις δανιζουσιν ινα απολαβωσιν τα ισα pageκαι εαν δανιϲηται παρ ων ελπιζεται λαβιν ποια ϋμιν χαριϲ εϲτιν και αμαρτωλοι αμαρτωλοιϲ δανιζουϲι ϊνα απολαβωϲιν τα ειϲα pageκαι εαν δανιζετε παρ ων ελπιζετε απολαβειν ποια υμιν χαρις εστιν και γαρ αμαρτωλοι αμαρτωλοις δανιζουσιν ινα απολαβωσιν τα ισα · pageAnd if ye lend to them of whom ye hope to receive, what thank have ye? for sinners also lend to sinners, to receive as much again.
35πλην αγαπ̣[ατε] [τουςεχ]θ̣ρ̣[ους] υμ̣[ων]· και α[γαθο] [ποιειτε]κ̣αι δα̣[νιζετεμ]η̣δεν̣[απ] [ελπιζον]τε[ςκαιεσται] ο μισθο[ςυ] [μωνπολυς] και [εσεσθευιοι] υψιστ̣[ου] [οτιαυτοςχ]ρ̣η̣[στοςεστιν] επι τους̣[αχα] ριστου̣[ς]κ̣α̣[ιπονη]ρ̣[ους] pageπλην αγαπατε τους εχθρους υμων και αγαθοποιειτε και δανιζετε μηδεν απελπιζοντες και εσται ο μισθος υμων πολυς και εσεσθε υιοι υψιστου οτι αυτος χρηστος εστιν επι τους αχαριστους και πονηρους pageπλην αγαπαται τουϲ εχθρουϲ ϋμων και αγαθοποιειται και δανιζεται μηδενα απελπιζοντεϲ και εϲται ο μιϲθοϲ ϋμων πολυϲ και εϲεϲθαι ϋϊοι ϋψιϲτου οτι αυτοϲ χρηϲτοϲ εϲτιν επι τουϲ αχαριϲτουϲ και πονηρουϲ pageπλην αγαπατε τους εκχθρους υμων · και αγαθοποιειτε και δανιζετε · μηδεν απελπιζοντες · και εσται ο μισθος υμων πολυς εν τοις ουνοις · και εσεσθε υιοι υψιστου · οτι αυτος χρηστος εστιν επι τους αχαριστους και πονηρους · pageBut love ye your enemies, and do good, and lend, hoping for nothing again; and your reward shall be great, and ye shall be the children of the Highest: for he is kind unto the unthankful and to the evil.
36[γ]εινεσ̣[θε] οικτειρ̣μονε[ς] καθως̣[οπατηρυ] μων οικ̣τειρμω̣ν εστιν· pageγεινεσθε οικτειρμονες καθως ο πατηρ υμων οικτιρμων εστιν pageγεινεϲθε οικτιρμονεϲ καθωϲ ο πατηρ ϋμων οικτιρμων εϲτιν pageγεινεσθαι ουν οικτειρμονες καθως και ο πηρ υμων οικτειρμων εστιν · pageBe ye therefore merciful, as your Father also is merciful.
37κ̣[αιμη] κρινετε κ̣αι ου μη̣[κ]ρ̣ι̣θη[τεκαι] μη δικ[α]ζ̣ετε και̣[ο]υ̣ μη̣[δικασθη] τε απ[ολ]υετε και απολυ̣[θησεσθε] pageκαι μη κρεινετε και ου μη κριθητε και μη δικαζετε και ου μη δικασθητε απολυετε και απολυθησεσθε pageκαι μη κρινετε και ου μη κριθητε και μη καταδικαζετε και ου μη καταδικαϲθηται απολυεται και απολυθηϲεϲθαι pageκαι μη κρεινετε · ινα μη κριθητε · μη καταδικαζετε · και ου μη καταδικασθητε · απολυετε · και απολυθησεσθαι pageJudge not, and ye shall not be judged: condemn not, and ye shall not be condemned: forgive, and ye shall be forgiven:
38διδοτε [κα]ι δοθησεται υμ[ινμετρον] καλον [π]επειεσμενον [σεσαλευ] [μενο]ν̣ [υπερ]εκχ̣υνομ̣[ε]ν[ον δω] [σουσινειςτ]ο̣ν κολπον̣υ̣μω̣[νω] [γαρμετρω]μ̣ετρ̣ειτε [αν]τιμ̣[ετρη] θη̣[σεταιυ]μ̣ιν̣ pageδιδοτε και δοθησεται υμιν μετρον καλον πεπιεσμενον σεσαλευμενον υπερεκχυννομενον δωσουσιν εις τον κολπον υμων ω γαρ μετρω μετρειτε μετρηθησεται υμιν pageδιδοται και δοθηϲεται ϋμιν μετρον καλον πεπιαϲμενον ϲεϲαλευμενο ϋπερεκχυννομενον δωϲουϲιν ειϲ τον κολπον υμω ω γαρ μετρω μετριται αντιμετρηθηϲεται ϋμιν pageδιδοτε · και δοθησεται υμιν μετρον · καλον πεπιεσμενον · και σεσαλευμενον · και υπερεκχυννομενον δωσουσιν εις τον κολπον υμων · τω γαρ αυτω μετρω ω μετριται · αντιμετρηθησεται υμιν pageGive, and it shall be given unto you; good measure, pressed down, and shaken together, and running over, shall men give into your bosom. For with the same measure that ye mete withal it shall be measured to you again.
39[ει]πε[νδεκαιπα] ρα[β]ο[λην]α̣υ̣[τοις] μητι δυ[ναται] τυ̣φλος τυφ[λο]ν̣ οδηγει[νουχιαμ] [φοτ]ε̣ρο̣ι εις̣ βοθυ̣[νονπεσ]ο̣υ̣[νται] pageειπεν δε και παραβολην αυτοις μητι δυναται τυφλος τυφλον οδηγειν ουχι αμφοτεροι εις βοθυνον εμπεσουνται pageειπεν δε και παραβολην αυτοιϲ μητι δυναται τυφλοϲ τυφλον οδηγειν ουκ αμφοτεροι ειϲ βοθυνον πεϲουται pageειπεν δε παραβολην αυτοις μητι δυναται τυφλος τυφλον οδηγειν ουχι αμφοτεροι εις βοθυνον πεσουνται · pageAnd he spake a parable unto them, Can the blind lead the blind? shall they not both fall into the ditch?
40στιν̣ μαθη̣τ̣η̣[ς υ]περ τ[ον διδασκα] λο̣ν· κα̣τη̣ρτ̣ι̣σ̣μενος δε πας ε̣[σται] ως ο διδ̣ασκαλ̣ο̣ς̣ αυτου· pageουκ εστιν μαθητης υπερ τον διδασκαλον κατηρτισμενος δε πας εσται · · ως ο διδασκαλος αυτου pageουκ εϲτιν μαθητηϲ ϋπερ τον διδαϲκαλον κατηρτιϲμενοϲ δε εϲτω ωϲ ο διδαϲκαλοϲ αυτου pageουκ εστιν μαθητης υπερ τον διδασκαλον αυτου · κατηρτισμενος δε πας εσται ως ο διδασκαλος αυτου pageThe disciple is not above his master: but every one that is perfect shall be as his master.
41τι βλεπ̣[εις] το καρφος τ[ο] εν̣ τω οφθαλμω̣ [του] α̣δελφου σ̣ου̣ τη̣[ν δε δοκο]ν̣ την̣ [εν] τω ιδιω [ο]φ[θαλμω ου] καταν̣[ο] [εις] pageτι δε βλεπεις το καρφος το εν τω οφθαλμω του αδελφου σου την δε δοκον την εν τω ιδιω οφθαλμω ου κατανοεις pageτι δε βλεπειϲ το καρφοϲ το εν τω οφθαλμω του αδελφου ϲου την δε δοκον την εν τω ϊδιω οφθαλμω ου κατανοειϲ ˙ pageτι δε βλεπεις το καρφος το εν τω οφθαλμω του αδελφου σου · την δε δοκον την εν τω ιδιω οφθαλμω ου κατανοεις · pageAnd why beholdest thou the mote that is in thy brother’s eye, but perceivest not the beam that is in thine own eye?
42η̣ π̣ως δυ̣ν[ασαι λεγ]ε̣ι̣[ν] τω αδε̣[λ] [φω] σου. αδελφ[ε] αφ̣ες εκβαλω το̣ [κ]α̣ρφος τ̣ο εν̣ τω οφθαλμω σο̣υ̣ [αυ]τος την εν τω οφθ[α]λ̣μω̣ σου [δο]κ̣ο̣ν ου β̣λ[ε]π̣ων· υποκριτα̣· ε̣κ̣ [βα]λε πρω̣τ̣[ο]ν̣ την δ[ο]κ̣ον εκ του [ο]φ̣θαλμο̣υ̣ [σο]υ̣. και τ̣[οτε] διαβλε [ψε]ι̣ς το κα̣ρ̣φος̣ τ̣ο̣ ε̣[ν τ]ω οφθαλ [μ]ω̣ του α̣δελφ̣[ου σ]ο̣υ εκβ̣αλειν· pageπως δυνασαι λεγειν τω αδελφω σου αδελφε αφες εκβαλω το καρφος το εν τω οφθαλμω σου αυτος την εν τω οφθαλμω σου δοκον ου βλεπων υποκριτα εκβαλε πρωτον την δοκον εκ του οφθαλμου σου και τοτε διαβλεψεις το καρφος το εν τω οφθαλμω του αδελφου σου εκβαλειν pageπωϲ δε δυναϲαι λεγειν τω αδελφω ϲου αδελφε αφεϲ εκβαλω το καρφοϲ το εν τω οφθαλμω ϲου αυτοϲ την εν τω οφθαλμω ϲου δοκο ου βλεπων ϋποκριτα εκβαλε πρωτον την δοκον εκ του οφθαλμου ϲου και τοτε διαβλεψειϲ εκβαλιν το καρφοϲ το εν τω οφθαλμω του αδελφου ϲου pageη πως δυνασαι λεγειν τω αδελφω σου αδελφε · αφες εκβαλω το καρφος το εν τω οφθαλμω σου αυτος την εν τω οφθαλμω σου δοκον ου βλεπων · υποκριτα · εκβαλε πρωτον την δοκον εκ του οφθαλμου σου και τοτε διαβλεψεις εκβαλειν το καρφος το εν τω οφθαλμω του αδελφου σου · pageEither how canst thou say to thy brother, Brother, let me pull out the mote that is in thine eye, when thou thyself beholdest not the beam that is in thine own eye? Thou hypocrite, cast out first the beam out of thine own eye, and then shalt thou see clearly to pull out the mote that is in thy brother’s eye.
43[ου γ]αρ εστιν δ[ενδρο]ν̣ κα[λ]ον ποι [ου]ν̣ κα̣ρ̣π̣[ο]ν σ[απ]ρ̣[ον ουδε] π̣αλιν [δε]νδρο̣ν σα[π]ρ̣ον πο[ιουν] κ̣αρπον [κ]α̣λον· pageου γαρ εστιν δενδρον καλον ποιουν καρπον σαπρον ουδε παλιν δενδρον σαπρον ποιουν καρπον καλον pageου γαρ εϲτιν δενδρον καλον ποιου καρπον ϲαπρον ουδε παλιν δενδρον ϲαπρον ποιουν καρπον καλο pageου γαρ εστιν δενδρον καλον ποιουν καρπον σαπρον ουδε δενδρον σαπρον ποιουν καρπον καλον · pageFor a good tree bringeth not forth corrupt fruit; neither doth a corrupt tree bring forth good fruit.
44εκα̣[σ]τ̣ο̣ν γαρ̣ δ̣[ενδρο]ν̣ εκ [το]υ̣ ιδιο̣υ̣ κα̣[ρ]π̣ου γε[ινωσκε]τ̣ε· ου [γαρ εξ] α̣κ̣α̣[νθω]ν συλ̣[λεγουσι]ν συλ [λεγ]ουσιν̣ σ[υκα ουδε εκ βα]τ̣ου στ̣α̣ [φυ]λην τ̣ρ[υγωσιν] pageεκαστον γαρ δενδρον εκ του ιδιου καρπου γεινωσκεται ου γαρ εξ ακανθων συλλεγουσιν συκα ουδε εκ βατου σταφυλην τρυγωσιν pageεκαϲτον γαρ δενδρον εκ του ϊδιου καρπου γεινωϲκεται · ου γαρ εξ ακανθων ϲυνλεγουϲιν ϲυκα ουδε εκ βλαϲτου ϲταφυλη τρυγωϲιν pageεκαστον γαρ δενδρον εκ του ιδιου καρπου γινωσκετε · ου γαρ εξ ακανθων συλλεγουσιν συκα · ουδε εκ βατου τρυγωσιν σταφυλην · pageFor every tree is known by his own fruit. For of thorns men do not gather figs, nor of a bramble bush gather they grapes.
45[ο] αγ̣αθο̣ς α̅ν̅ο̅ς̅ [εκ] του αγαθ̣[ου θησα]υ̣ρου τη̣ς καρδ[ι] [ας] π̣ροφερ[ει το αγα]θον· και ο πο [νηρ]ο̣ς εκ τ[ου πονηρ]ου π̣ροφερει [το π]ονηρο̣[ν εκ γαρ πε]ρισσευμα̣ [τος κ]α̣ρδ̣ι̣[α]ς̣ λ̣[αλει το στο]μ̣α αυτ[ου] pageο αγαθος ανθρωπος εκ του αγαθου θησαυρου της καρδιας προφερει το αγαθον και ο πονηρος εκ του πονηρου προφερει το πονηρον εκ γαρ περισσευματος καρδιας λαλει το στομα αυτου pageο αγαθοϲ ανθρωποϲ εκ του αγαθου θηϲαυρου τηϲ καρδιαϲ προφερει το αγαθον και ο πονηροϲ εκ του πονηρου προφερει το πονηρον εκ γαρ περιϲϲευματοϲ καρδιαϲ το ϲτο μα αυτου λαλει pageο αγαθος ανος εκ του αγαθου θησαυρου της καρδιας αυτου προφερει το αγαθον · και ο πονηρος ανος εκ του πονηρου θησαυρου της καρδιας αυτου προφερει το πονηρον · εκ γαρ περισσευματος καρδιας λαλει το στομα αυτου · pageA good man out of the good treasure of his heart bringeth forth that which is good; and an evil man out of the evil treasure of his heart bringeth forth that which is evil: for of the abundance of the heart his mouth speaketh.
46[τι δε] με καλε̣[ιτε κ̅ε̅ κ̅ε̅] κ̣αι ου [ποι] [ειτ]ε̣ ο λεγω pageτι δε με καλειτε κε κε και ου ποιειτε ο λεγω pageτι δε με καλειται κε κε και ου ποιειται α λεγω pageτι δε με καλειτε κε κε · και ου ποιειτε α λεγω · page¶ And why call ye me, Lord, Lord, and do not the things which I say?
47[πας ο ερχο]μενος πρ[ος] [με και] ακ̣ουω̣[ν] μ̣ου̣ [των λογων] [και ποιων] α̣υ̣τ̣ο̣υς. υπ̣[οδ]ειξω υ̣ [μιν τινι] ε̣σ̣τ̣ι̣ν ο̣μοιο̣[ς] pageπας ο ερχομενος προς με και ακουων μου των λογων και ποιων αυτους υποδειξω υμιν τινι εστιν ομοιος pageπαϲ ο ερχομενοϲ προϲ με και ακουων μου των λογων μου και ποιων αυτουϲ ϋποδιξω ϋμιν τινι εϲτιν ομοιοϲ ˙ pageπας ο ερχομενος προς με · και ακουων μου των λογων και ποιων αυτους · υποδειξω υμιν τινι εστιν ομοιος pageWhosoever cometh to me, and heareth my sayings, and doeth them, I will shew you to whom he is like:
48[ο]μοιος̣ [ε] [στ]ι̣ν̣ α̣̣̅ν̣̣̅ω̣̣̅ [οι]κοδομουν̣τι οικια[ν] [ος] εσκαψε̣ν̣ και εβαθυ[νεν και ε] [θη]κεν θεμελι̣ον επ̣[ι την πε] τ̣ρ̣α̣ν· πλημυ̣ρη̣ς δε γ[ενομενης] προ̣σερρη̣ξεν̣ ο̣ ποταμ̣[ος τη οικια] εκε̣ινη κ̣α̣ι ου̣κ̣ ισχυ[σεν σαλευσαι] αυ[την δια το καλ]ως ω̣[κοδομησ] [θα]ι αυτη̣ν̣ pageομοιος εστιν ανθρωπω οικοδομουντι οικιαν ος εσκαψεν και εβαθυνεν και εθηκεν θεμελιον επι την πετραν πλημμυρης δε γενομενης προσερηξεν ο ποταμος τη οικια εκεινη και ουκ ισχυσεν σαλευσαι αυτην δια το καλως οικοδομησθαι αυτην pageομοιοϲ εϲτιν ανθρωπω οικοδομουντι οικιαν οϲ εϲκαψεν και εβαθυνεν και εθηκεν θεμελιον επι την πετραν πλημμυρηϲ δε γενομενηϲ προϲερηξεν ο ποταμοϲ τη οικια εκινη και ουκ ϊϲχυϲεν ϲαλευϲαι αυτην δια το καλωϲ οικοδομηϲθαι αυτην · pageομοιος εστιν ανω οικοδομουντι οικιαν ος εσκαψεν · και εβαθυνεν · και εθηκεν θεμελιον επι την πετραν πλημμυρας δε γενομενης προσερρηξεν ο ποταμος τη οικια εκεινη και ουκ ισχυσεν σαλευσαι αυτην τεθεμελιωτο γαρ επι την πετραν · pageHe is like a man which built an house, and digged deep, and laid the foundation on a rock: and when the flood arose, the stream beat vehemently upon that house, and could not shake it: for it was founded upon a rock.
49[ο δε α]κουσ̣[ας και μη] | [ποιησας ο]μοιος [εστι]ν̣ ανθρωπω [οι]κ̣[ο]δο̣μησαν̣τι την οικιαν επι̣ τ̣ην γην χωρις θεμελιου· η προσ ε̣ρρηξεν ο ποταμος και ευθυς̣ σ̣υν̣ επεσεν· και εγ̣εν̣ετο το ρηγμα τ[ης] οικι[ας εκειν]ης μεγα· pageο δε ακουσας και μη ποιησας ομοιος εστιν ανθρωπω οικοδομησαντι οικιαν επι την γην χωρις θεμελιου η προσερηξεν ο ποταμος και ευθυς συνεπεσεν και εγενετο το ρηγμα της οικιας εκεινης μεγα pageο δε ακουϲαϲ και μη ποιηϲαϲ ομοιοϲ εϲτιν ανω οικοδομηϲαντι οικιαν επι την γην χωριϲ θεμελιου η προϲερρηξεν ο ποταμοϲ και ευθυϲ ϲυνεπεϲεν και εγενετο το ρηγμα τηϲ οικιαϲ εκεινηϲ μεγα pageο δε ακουσας και μη ποιησας ομοιος εστιν ανω οικοδομησαντι οικιαν επι την γην χωρις θεμελιου η προσερρηξεν ο ποταμος και ευθεως επεσεν · και εγενετο το ρηγμα της οικιας εκεινης μεγα · pageBut he that heareth, and doeth not, is like a man that without a foundation built an house upon the earth; against which the stream did beat vehemently, and immediately it fell; and the ruin of that house was great.