Luke 8

The same chapter in 4 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.P75
200 AD
Codex Vaticanus
325 AD
Codex Sinaiticus
350 AD
Codex Alexandrinus
420 AD
English (KJV)
1[κα]ι εγεν̣[ετο εν τω καθεξης και] [αυτος] δ̣ιωδε[υεν κατα πολιν και] [κωμην] κ̣ηρυσ̣[σων και ευαγγελιζο] [μενος τη]ν βα[σιλειαν του θ̅υ̅ και οι ι̅β̅] [συν αυτω] pageκαι εγενετο εν τω καθεξης και αυτος διωδευεν κατα πολιν και κωμην κηρυσσων και ευαγγελιζομενος την βασιλειαν του θυ και οι δωδεκα συν αυτω pageκαι εγενετο εν τω καθεξηϲ και αυτοϲ διωδευϲεν κατα πολιν και κωμη κηρυϲϲων και ευαγγελιζομενοϲ την βαϲιλειαν του θυ και οι δωδεκα ϲυν αυτω pageκαι εγενετο εν τω εξης και αυτος διωδευεν · κατα πολιν και κωμην κηρυσσων και ευαγγελιζομενος την βασιλειαν του θυ · και οι δωδεκα συν αυτω · pageAnd it came to pass afterward, that he went throughout every city and village, preaching and shewing the glad tidings of the kingdom of God: and the twelve were with him,
2[κ]αι [γυναικες τινες αι] [...] pageκαι γυναικες τινες αι ησαν τεθεραπευμεναι απο πνευματων πονηρων και ασθενειων μαρια η καλουμενη μαγδαληνη αφ ης δαιμονια επτα εξεληλυθει pageκαι γυναικεϲ τινεϲ αι ηϲαν τεθεραπευμεναι απο πνατω ακαθαρτων και αϲθενειων μαρια η καλουμενη μαγδαληνη αφ ηϲ δαιμονια επτα εξεληλυθει pageκαι γυναικες τινες αι ησαν τεθεραπευμεναι απο πνων πονηρων · και ασθενιων · μαριαμ · η καλουμενη μαγδαληνη · αφ ης δαιμονια επτα εξεληλυθει · pageAnd certain women, which had been healed of evil spirits and infirmities, Mary called Magdalene, out of whom went seven devils,
3[... αυ] [τοις εκ των υπαρχοντων] α̣υ̣τ̣[αις] pageκαι ιωανα γυνη χουζα επιτροπου ηρωδου και σουσαννα και ετεραι πολλαι αιτινες διηκονουν αυτοις εκ των υπαρχοντων αυταις pageκαι ϊωαννα γυνη χουζα επιτροπου ηρωδου και ϲουϲαννα και ετεραι πολλαι αιτινεϲ διηκονουν αυτω εκ τω υπαρχοντων αυτων pageκαι ιωαννα γυνη χουζα · επιτροπου ηρωδου · και σο[υσαν]να και εταιραι πολλαι · αιτε[ι]νες διηκονουν αυτω εκ τ[ων] υπαρχοντων αυταις pageAnd Joanna the wife of Chuza Herod’s steward, and Susanna, and many others, which ministered unto him of their substance.
4[συνιοντος δε οχλου πολλο]υ̣ [κ]α̣ι των [κατα πολιν επιπορε]υ̣ομενων̣ προ[ς] [αυτον ειπεν δια παρ]αβολης pageσυνιοντος δε οχλου πολλου και των κατα πολιν επιπορευομενων προς αυτον ειπεν δια παραβολης pageϲυνοντοϲ δε οχλου πολλου και των κατα πολιν επιπορευομενων προϲ αυτον ειπε δια παραβοληϲ pageσυνιοντος δε οχλου πολλου και των κατα πολιν επιπορευομενων προς αυτον · ειπεν δια παραβολης page¶ And when much people were gathered together, and were come to him out of every city, he spake by a parable:
5ε̣ξη̣[λ] [θεν ο σπειρων του σ]π̣ειραι τον [σπορον αυτου και εν τ]ω̣ σπει[ρει]ν̣ | αυτον ο μεν επεσεν παρα την ο δον και κατεπατηθη και τα πε τεινα του ουρανου κατεφαγεν αυτα· pageεξηλθεν ο σπειρων του σπειραι τον σπορον αυτου και εν τω σπειρειν αυτον α μεν επεσεν παρα την οδον και κατεπατηθη και τα πετεινα του ουρανου κατεφαγεν αυτα pageεξηλθεν ο ϲπιρω του ϲπιραι τον ϲπορον αυτου και εν τω ϲπιρειν αυτον ο μεν επεϲεν παρα την οδον και κατεπατηθη και τα πετινα του ουρανου κατεφαγεν αυτο pageεξηλθεν ο σπειρων τον σπορον εαυτου · και εν τω σπειριν αυτον ο μεν επεσεν παρα την οδον και κατεπατηθη · και τα πετεινα του ουνου κατεφαγεν αυτο · pageA sower went out to sow his seed: and as he sowed, some fell by the way side; and it was trodden down, and the fowls of the air devoured it.
6και ετερον κατεπεσεν επι πετραν και φυεν εξηρανθη δι α το μη εχειν ικμαδα· pageκαι ετερον κατεπεσεν επι πετραν και φυεν εξηρανθη δια το μη εχειν ικμαδα pageκαι ετερον επεϲεν επι την πετραν και φυεν εξηραθη και δια το μη εχιν ϊκμαδα pageκαι ετερον επεσεν επι την πετραν · και φυεν εξηρανθη δια το μη εχειν ικμαδα · pageAnd some fell upon a rock; and as soon as it was sprung up, it withered away, because it lacked moisture.
7και ετερον επεσεν εν μεσω των ακανθων και συμφυισαι αι ακ̣ανθαι απεπνι ξαν αυτα· pageκαι ετερον επεσεν εν μεσω των ακανθων και συμφυεισαι αι ακανθαι απεπνιξαν αυτο pageκαι ετερον επεϲε εν μεϲω των ακανθων και ϲυνφυειϲαι αι ακανθαι επνιξαν αυτο pageκαι ετερον επεσεν εμμεσω των ακανθων · και συνφυεισαι αι ακανθαι απεπνιξαν αυτο pageAnd some fell among thorns; and the thorns sprang up with it, and choked it.
8και ετερον επεσεν εις την γην την αγαθην· και φυεν εποιησεν καρπον εκατονταπλασι ονα· ταυτα λεγων εφωνει ο εχων ωτα ακουειν ακουετω· pageκαι ετερον επεσεν εις την γην την αγαθην και φυεν εποιησεν καρπον εκατονταπλασειονα ταυτα λεγων εφωνει ο εχων ωτα ακουειν ακουετω pageκαι ετερον εφυε ειϲ την γην την αγαθην και εφυε και εποιηϲεν καρπον εκατονταπλαϲιονα ταυτα λεγων εφωνει ο εχων ωτα ακουειν ακουετω pageκαι ετερον επεσεν εις την γην την αγαθην · και φυεν εποιησεν καρπον εκατονταπλασιονα · ταυτα λεγων · εφωνει · ο εχων ωτα ακουειν ακουετω · pageAnd other fell on good ground, and sprang up, and bare fruit an hundredfold. And when he had said these things, he cried, He that hath ears to hear, let him hear.
9επηρωτων δε αυτον οι μαθηται αυτου τις αυ τη ειη η παραβολη· pageεπηρωτων δε αυτον οι μαθηται αυτου τις αυτη ειη παραβολη pageεπηρωτων δε αυτον οι μαθηται αυτου τιϲ αυτη ειη η παραβολη pageεπηρωτων δε αυτον οι μαθηται αυτου λεγοντες · τις ειη η παραβολη αυτη · pageAnd his disciples asked him, saying, What might this parable be?
10ο δε ειπεν υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια τ̣η̣ς βασιλειας του θ̅υ̅· τοις δε λοιπο̣[ι]ς̣ εν παραβολαις· ινα βλεποντε̣[ς] μη βλεπωσιν· και ακουοντε[ς] μη συνιωσιν· pageο δε ειπεν υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια της βασιλειας του θυ τοις δε λοιποις εν παραβολαις ινα βλεποντες μη βλεπωσιν και ακουοντες μη συνιωσιν pageο δε ειπεν ϋμιν δεδοται γνωναι ταϲ μυϲτηρια τηϲ βαϲιλειαϲ του θυ τοιϲ δε λοιποιϲ ε παραβολαιϲ ϊνα βλεποντεϲ μη βλεπωϲιν και ακουοντεϲ · ακουωϲιν και μη ϲυνϊωϲιν pageο δε ειπεν · υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια της βασιλειας του θυ · τοις δε λοιποις εν παραβολαις · ινα βλεποντες μη βλεπωσιν · και ακουσαντες μη συνιωσιν · pageAnd he said, Unto you it is given to know the mysteries of the kingdom of God: but to others in parables; that seeing they might not see, and hearing they might not understand.
11εστιν δε αυτη η̣ παραβολη· ο σπορος εστιν ο λ̣[ογος] [το]υ θ̅υ̅· pageεστιν δε αυτη η παραβολη ο σπορος εστιν ο λογος του θυ pageεϲτιν δε αυτη η παραβολη ο ϲποροϲ εϲτιν ο λογοϲ του θυ pageεστιν δε αυτη η παραβολη · ο σπορος εστιν ο λογος του θυ · pageNow the parable is this: The seed is the word of God.
12οι δε παρα την οδον ε̣ισ̣[ιν] [οι] α̣κουσαντες· ειτα ερχεται ο δια̣ [βο]λος και αιρει τον λογον απο τη̣[ς] κα̣ρδιας αυτων ινα μη πιστευ σαντες σωθωσιν· pageοι δε παρα την οδον εισιν οι ακουσαντες ειτα ερχεται ο διαβολος και αιρει τον λογον απο της καρδιας αυτων ινα μη πιστευσαντες σωθωσιν pageοι δε παρα την οδον ειϲιν οι ακουϲαντεϲ ειτα ερχεται ο διαβολοϲ και αιρει τον λογον απο τηϲ καρδιαϲ αυτων ϊνα μη πιϲτευϲαντεϲ ϲωθωϲιν pageοι δε παρα την οδον εισιν οι ακουοντες · ειτα ερχεται ο διαβολος · και ερει τον λογον απο της καρδιας αυτων · ινα μη πιστευσαντες σωθωσιν pageThose by the way side are they that hear; then cometh the devil, and taketh away the word out of their hearts, lest they should believe and be saved.
13οι δε επι της π̣ετρας οι οταν ακουσωσιν μετα [χ]αρας δεχονται τον λογον· και ου [τ]ο̣ι ριζαν ουκ εχουσιν· οι προς και [ρο]ν̣ πιστευουσιν· και εν καιρωι [πει]ρασμου αφισταται· pageοι δ επι της πετρας οι οταν ακουσωσιν μετα χαρας δεχονται τον λογον και αυτοι ριζαν ουκ εχουσιν οι προς καιρον πιστευουσιν και εν καιρω πειρασμου αφιστανται pageοι δε επι την πετρα οι οταν ακουϲωϲι μετα χαραϲ δεχοται τον λογον του θυ ουτοι ριζαν ουκ εχουϲιν οι προϲ καιρον πιϲτευουϲι και εν καιρω πιραϲμου αφιϲτανται pageοι δε επι της πετρας · οι οταν ακουσωσιν μετα χαρας δεχονται τον λογον · και ουτοι ριζαν ουκ εχουσιν · οι προς καιρον πιστευουσιν · και εν καιρω πιρασμου αφιστανται · pageThey on the rock are they, which, when they hear, receive the word with joy; and these have no root, which for a while believe, and in time of temptation fall away.
14το δε εις τας [ακ]ανθας πεσον. ουτοι εισιν οι ακου [σα]ν̣τες· και υπο μεριμνων και [π]λ̣ουτου και ηδονων του βιου [πο]ρευομενοι συνπνειγονται [κα]ι̣ ου τελεσφορουσιν· pageτο δε εις τας ακανθας πεσον ουτοι εισιν οι ακουσαντες και υπο μεριμνων και πλουτου και ηδονων του βιου πορευομενοι συνπνειγονται και ου τελεσφορουσιν pageτο δε ειϲ ταϲ ακανθαϲ πεϲον ουτοι ειϲιν οι ακουϲαντεϲ και ϋπο μεριμνων και πλουτου και ηδονων του βιου πορευομενοι ϲυνπνιγονται κ(αι) ου τελεϲφορουϲιν pageτο δε εις τας ακανθας πεσον ουτοι εισιν οι ακουσαντες · και υπο μεριμνων · και πλουτου · και υπο ηδονων του βιου πορευομενοι συνπνιγονται και ου τελεσφορουσιν · pageAnd that which fell among thorns are they, which, when they have heard, go forth, and are choked with cares and riches and pleasures of this life, and bring no fruit to perfection.
15το δε εν τη [κα]λη γη. ουτοι εισιν οιτινες εν [κα]ρδια καλη και αγαθη ακουσαν [τε]ς̣ τον λογον κατεχουσιν. και καρ [πο]φορουσιν εν υπομονη· pageτο δε εν τη καλη γη ουτοι εισιν οιτινες εν καρδια · · καλη και αγαθη ακουσαντες τον λογον κατεχουσιν και καρποφορουσιν εν υπομονη pageτο δε εν τη καλη γη ουτοι ειϲιν οιτινεϲνεϲ εν καρδια καλη και αγαθη ακουϲαντεϲ τον λογο κατεχουϲιν και καρποφορουϲιν εν υπομονη pageτο δε εν τη καλη γη ουτοι εισιν οιτεινες εν καρδια καλη και αγαθη ακουσαντες τον λογον κατεχουσιν · και καρποφορουσιν εν υπομονη · pageBut that on the good ground are they, which in an honest and good heart, having heard the word, keep it, and bring forth fruit with patience.
16ουδεις [δε] λ̣υχνον αψας̣ καλυπτει αυτον [σκ]ε̣υει. η υποκατω κλεινης τιθη | σιν αλλ επι λυχνιας τιθησιν pageουδεις δε λυχνον αψας καλυπτει αυτον σκευει η υποκατω κλεινης τιθησιν αλλ επι λυχνιας τιθησιν pageουδειϲ δε λυχνον αψαϲ καλυπτι αυτον ϲκευει η υποκατω κλινηϲ τιθηϲιν αλλ επι την λυχνιαν τιθηϲιν ϊνα οι ειϲπορευομενοι βλεπωϲιν το φωϲ pageουδεις δε λυχνον αψας καλυπτει αυτον σκευει · η υποκατω κλινης τιθησιν · αλλ επι λυχνιας επιτιθησιν · ινα οι εισπορευομενοι βλεπωσιν το φως · page¶ No man, when he hath lighted a candle, covereth it with a vessel, or putteth it under a bed; but setteth it on a candlestick, that they which enter in may see the light.
17[ο]υ̣ [γαρ] εστιν κρυπτον ο ου φανερον γε νησεται· ουδε αποκρυφον. ο ου μη γνωσθη και εις φανερον ελθη· pageου γαρ εστιν κρυπτον ο ου φανερον γενησεται ουδε αποκρυφον ο ου μη γνωσθη και εις φανερον ελθη pageου γαρ εϲτιν κρυπτο ο ου φανερον γενηϲεται ουδε αποκρυφον ο ου μη γνωϲθη και ειϲ φανερον ελθη pageου γαρ εστιν κρυπτον ο ου φανερον γενησεται · ουδε αποκρυφον · ο ου γνωσθησεται · και εις φανερον ελθη · pageFor nothing is secret, that shall not be made manifest; neither any thing hid, that shall not be known and come abroad.
18βλε πετε ουν πως ακουετε· οσον γαρ εχη. δοθησεται αυτω· και ος αν μη εχη. και ο δοκει εχειν αρθησεται απ αυτου· pageβλεπετε ουν πως ακουετε ος αν γαρ εχη δοθησεται αυτω και ος αν μη εχη και ο δοκει εχειν αρθησεται απ αυτου pageβλεπεται ουν πωϲ ακουεται οϲ αν γαρ εχη δοθηϲεται αυτω και οϲ αν μη εχη και ο δοκει εχιν αρθηϲεται απ αυτου pageβλεπετε ουν πως ακουετε ος γαρ εαν εχη δοθησεται αυτω · και ος αν μη εχη · και ο δοκει εχειν αρθησεται απ αυτου · pageTake heed therefore how ye hear: for whosoever hath, to him shall be given; and whosoever hath not, from him shall be taken even that which he seemeth to have.
19παρεγενετο δε προς αυτον η μητηρ και οι αδελφοι αυτου και ουκ ηδυναν το συντυχ̣ειν αυτω δια τον οχλον· pageπαρεγενετο δε προς αυτον η μητηρ και οι αδελφοι αυτου και ουκ ηδυναντο συντυχειν αυτω δια τον οχλον pageπαρεγενοντο δε προϲ αυτον η μητηρ αυτου και οι αδελφοι αυτου και ουκ ηδυναντο ϲυτυχιν αυτω δια τον οχλον pageπαρεγενοντο δε προς αυτον η μηρ · και οι αδελφοι αυτου · και ουκ ηδυναντο συντυχειν αυτω δια τον οχλον · page¶ Then came to him his mother and his brethren, and could not come at him for the press.
20απηγγελλη δε αυτω· η μητηρ και οι αδελφοι̣ σου εστηκασιν εξω ιδειν θε λοντες σε· pageαπηγγελη δε αυτω η μητηρ σου και οι αδελφοι σου εστηκασιν εξω ιδειν θελοντες σε pageαπηγγελη δε αυτω οτι η μητηρ και οι αδελφοι ϲου εϲτηκαϲιν εξω ϊδιν ϲε θελοντεϲ pageκαι απηγγελη αυτω λεγοντων η μηρ σου και οι αδελφοι σου εστηκασιν εξω ιδειν σε θελοντες pageAnd it was told him by certain which said, Thy mother and thy brethren stand without, desiring to see thee.
21ο δε αποκριθεις ειπεν προς αυτον· μητηρ μου και αδελφοι μου ουτοι εισιν οι τον λογον του θ̅υ̅ ακου ον̣τες και ποιουντες· pageο δε αποκριθεις ειπεν προς αυτους μητηρ μου και αδελφοι μου ουτοι εισιν οι τον λογον του θυ ακουοντες και ποιουντες pageο δε αποκριθειϲ ειπεν προϲ αυτουϲ μητηρ μου και αδελφοι μου ουτοι ειϲιν οι τον λογον ακουοντεϲ και ποιουντεϲ pageο δε αποκριθεις ειπεν προς αυτους · μηρ μου · και αδελφοι μου ουτοι εισιν οι τον λογον του θυ ακουοντες και ποιουντες · pageAnd he answered and said unto them, My mother and my brethren are these which hear the word of God, and do it.
22εγενετο δε [ε]ν μια των ημερων και ανεβη ε̣ις πλοιον και οι μαθηται αυτου· και ειπεν προς αυτους διελθωμεν εις το περαν της λιμνης· και ανηχθη σ̣αν· pageεγενετο δε εν μια των ημερων και αυτος ενεβη εις πλοιον και οι μαθηται αυτου και ειπεν προς αυτους διελθωμεν εις το περαν της λιμνης και ανηχθησαν pageεγενετο δε μια τω ημερων ενεβη ειϲ πλοιον και οι μαθηται αυτου και ειπεν προϲ αυτουϲ διελθωμεν ειϲ το περαν τηϲ λιμνηϲ και ανηχθηϲαν pageεγενετο δε εν μια των ημερων · και αυτος ενεβη εις πλοιον και οι μαθηται αυτου και ειπεν προς αυτους · διελθωμεν εις το περαν της λιμνης και ανηχθησαν · page¶ Now it came to pass on a certain day, that he went into a ship with his disciples: and he said unto them, Let us go over unto the other side of the lake. And they launched forth.
23πλεοντων δε αυτων αφυπνω [σε]ν· και κατεβη λαιλαψ εις την λι[μνη]ν [α]νεμου και συνεπληρουντ̣[ο και] εκινδυνευον· pageπλεοντων δε αυτων αφυπνωσεν και κατεβη λαιλαψ εις την λιμνην ανεμου · · και συνεπληρουντο και εκινδυνευον pageπλεοντων δε αυτω αφυπνωϲεν και κατεβη λαιλαψʼ ανεμου ειϲ την λιμνη και ϲυνεπληρουντο και εκινδυνευο pageπλεοντων δε αυτων αφυπνωσεν · και κατεβη λαιλαψ · ανεμου εις την λιμνην και συνεπληρουντο και εκινδυνευον · pageBut as they sailed he fell asleep: and there came down a storm of wind on the lake; and they were filled with water, and were in jeopardy.
24προσελθοντ̣[ες δε δι] ηγειραν αυτον λεγοντες· επ[ιστατα] επιστατα απολλυμεθα· ο δε δι[εγε]ρ̣[θεις] επετιμησεν τω ανεμω και τω κλυ̣ δωνι του υδατος και επαυσαντο· και̣ εγενετο γαληνη· pageπροσελθοντες δε διηγειραν αυτον λεγοντες επιστατα επιστατα απολλυμεθα ο δε διεγερθεις επετειμησεν τω ανεμω και τω κλυδωνι του υδατος και επαυσαντο και εγενετο γαληνη pageπροϲελθοντεϲ δε διηγειραν αυτον λεγοντεϲ επιϲτατα επιϲτατα απολλυμεθα ο δε διεγερθειϲ επετιμηϲεν τω ανεμω και του κλυδωνι του υδατοϲ και επαυϲατο και εγενετο γαληνη pageπροσελθοντες δε διηγειραν αυτον λεγοντες · επιστατα επιστατα απολλυμεθα · ο δε εγερθεις επετιμησεν τω ανεμω και τω κλυδωνι του υδατος · και επαυσαντο και εγενετο γαληνη · pageAnd they came to him, and awoke him, saying, Master, master, we perish. Then he arose, and rebuked the wind and the raging of the water: and they ceased, and there was a calm.
25ειπεν δε αυτ̣[ο]ις π[ου] η πιστις υμων· φοβηθεντες δ̣[ε εθαυ] μασαν λεγοντες προς αλληλ[ο]υ̣[ς τις] αρα ουτος εστιν οτι και τοις αν̣[εμοις] επιτασσει και τω υδατι· pageειπεν δε αυτοις που η πιστις υμων φοβηθεντες δε εθαυμασαν λεγοντες προς αλληλους τις αρα ουτος εστιν οτι και τοις ανεμοις επιτασσει και τω υδατι pageειπεν δε αυτοιϲ που η πιϲτιϲ ϋμων οι δε φοβηθεντεϲ εθαυμαϲαν λεγοντεϲ τιϲ αρα ουτοϲ εϲτιν οτι και τοιϲ ανεμοιϲ επιταϲϲει και τω ϋδατι και υπακουουϲιν αυτω pageειπεν δε αυτοις · που η πιστις υμων φοβηθεντες δε εθαυμασαν λεγοντες προς αλληλους τις αρα ουτος εστιν οτι και τοις ανεμοις επιτασσει · και τω υδατι και υπακουουσιν αυτω · pageAnd he said unto them, Where is your faith? And they being afrai d wondered, saying one to another, What manner of man is this! for he commandeth even the winds and water, and they obey him.
26και κ[ατεπλευ] σαν εις την χωραν των γεραση[νων] ητις εστιν αντιπερα της γα̣[λιλαι] ας· pageκαι κατεπλευσαν εις την χωραν των γερασηνων ητις εστιν αντιπερα της γαλειλαιας pageκαι κατεπλ̣υϲαν ειϲ την χωραν των γεργεϲηνων ητιϲ εϲτι αντιπερα τηϲ γαλιλαιαϲ pageκαι κατεπλευραν εις την χωραν των γαδαρηνων ητις εστιν αντιπερα της γαλιλαιας · page¶ And they arrived at the country of the Gadarenes, which is over against Galilee.
27εξελθοντι δε αυτω επι τ[ην γην] υπηντησεν ανηρ τις εκ της [πολεως] εχων δαιμονια· και χρονω ι[κανω] ουκ ενεδυσατο ιματιον· και [εν οικια] ουκ εμενεν αλλ εν τοις μνη[μασιν] pageεξελθοντι δε αυτω επι την γην υπηντησεν τις ανηρ εκ της πολεως εχων δαιμονια και χρονω ικανω ουκ ενεδυσατο ιματιον και εν οικια ουκ εμενεν αλλ εν τοις μνημασιν pageεξελθοντι δε αυτω επι την γην ϋπηντηϲεν ανηρ τιϲ εκ τηϲ πολεωϲ εχων δαιμονια και χρονω ϊκανω ουκ ενεδυϲατο ϊματιον και εν οικια ουκ εμενεν αλλ εν τοιϲ μνημαϲιν pageεξελθοντι δε αυτω επι την γην · υπηντησεν αυτω ανηρ · τις εκ της πολεως ος ειχεν δαιμονια εκ χρονων ικανων · και ιματιον ουκ ενεδιδυσκετο · και εν οικια ουκ εμεινεν · αλλ εν τοις μνημασιν · pageAnd when he went forth to land, there met him out of the city a certain man, which had devils long time, and ware no clothes, neither abode in any house, but in the tombs.
28ιδων δε τον ι̅ν̅ ανακραξας π̣[ροσεπε] σεν αυτω· και φωνη μεγαλ̣[η ειπεν] τι εμοι και σοι υιε το̣υ θ̅υ̅ τ̣ο[υ υψιστου] | δεομαι σου μη με βασανι̣σης· pageιδων δε τον ιν ανακραξας προσεπεσεν αυτω και φωνη μεγαλη ειπεν τι εμοι και σοι ιυ υιε του θυ του υψιστου δεομαι σου μη με βανισης pageϊδων δε τον ιν ανακραξαϲ προϲεπεϲεν αυτω και φωνη μεγαλη ειπεν τι εμοι και ϲοι ιυ ϋϊε του θυ του ϋψιϲτου δαιομε ϲου μη με βαϲανιϲηϲ pageιδων δε τον ιν και ανακραξας προσεπεσεν αυτω · και φωνη μεγαλη ειπεν · τι εμοι και σοι ιυ υιε του θυ του υψιστου δαιομε σου μη με βασανισης pageWhen he saw Jesus, he cried out, and fell down before him, and with a loud voice said, What have I to do with thee, Jesus, thou Son of God most high? I beseech thee, torment me not.
29παρη̣γ̣ γειλεν γαρ τω π̅ν̅ι̅ τω̣ α̣καθαρτω εξελθε̣ιν απο του̣ α̅ν̅[ο̅υ̅] π̣ο̣λλο̣ι̣ς̣ γ̣αρ χρον̣[οι]ς συνηρπακει αυ̣τον· κ̣[αι ε] δε̣σμ̣[ευε]το αλυσεσι και πεδαις φυ̣ λασσομεν̣ο̣ς· και διαρη̣σσων τα δε σμα ηλαυνετο υπο του̣ δαιμονιου̣ εις τας ερημο̣υς· pageπαρηγγειλεν γαρ τω πνευματι τω ακαθαρτω εξελθειν απο του ανθρωπου πολλοις γαρ χρονοις συνηρπακει αυτον και εδεσμευετο αλυσεσιν και πεδαις φυλασσομενος και διαρησσων τα δεσμα ηλαυνετο απο του δαιμονιου εις τας ερημους pageπαρηγγελλεν γαρ τω πνι τω ακαθαρτω εξελθειν απο του ανθρωπου πολλοιϲ γαρ χρονοιϲ ϲυνηρπακει αυτον και εδεϲμευετο αλυϲεϲιν και παιδεϲ φυλαϲϲομενοϲ διαρρηϲϲων τα δεμονια ηλαυνετο ϋπο του δαιμονιου ειϲ ταϲ ερημουϲ pageπαρηγγελλεν γαρ τω πνι τω ακαθαρτω εξελθειν απο του ανου πολλοις γαρ χρονοις συνηρπακει αυτον · και εδεσμειτο αλυσεσιν · και πεδαις φυλασσομενος · και διαρησσων τα δεσμα ηλαυνετο υπο του δαιμονος εις τας ερημους · page(For he had commanded the unclean spirit to come out of the man. For oftentimes it had caught him: and he was kept bound with chains and in fetters; and he brake the bands, and was driven of the devil into the wilderness.)
30επηρω[τησεν δε] αυτον ο ι̅ς̅ τι σο̣ι ονομα εσ̣[τιν ο δε] ει πεν λεγεων οτι εισηλ[θεν δαιμ]ο νια πολλα εις αυτ̣ο̣ν pageεπηρωτησεν δε αυτον ο ις τι σοι ονομα εστιν ο δε ειπεν λεγειων οτι εισηλθεν δαιμονια πολλα εις αυτον pageεπηρωτηϲεν δε αυτον τι ϲοι ονομα εϲτιν ο δε ειπεν λεγιω οτι ειϲηλθεν δαιμονια πολλα ειϲ αυτον pageεπηρωτησεν δε αυτον ο ις λεγων τι σοι εστιν ονομα · ο δε ειπεν λεγεων · οτι δαιμονια πολλα εισηλθεν εις αυτον · pageAnd Jesus asked him, saying, What is thy name? And he said, Legion: because many devils were entered into him.
31και [παρεκαλο]υν αυτον ινα μη επιταξη̣ [αυτοις εις] την αβυσσον απελθε̣[ιν] pageκαι παρεκαλουν αυτον ινα μη επιταξη αυτοις εις την αβυσσον απελθειν pageκαι παρεκαλουν αυτον ϊνα μη επιταξη αυτοιϲ ειϲ την αβυϲϲον απελθιν pageκαι παρεκαλει αυτον · ινα μη επιταξει αυτοις εις την αβυσσον απελθειν · pageAnd they besought him that he would not command them to go out into the deep.
32[ην δε] ε̣κει αγελη̣ χο̣ιρων ικανω̣[ν βοσκ]ομε νη εν [τ]ω ορει· και παρ̣[εκαλ]εσαν αυ τον ινα̣ επιτρεψη αυτοι̣[ς] εις εκει νους εισελθειν· και ε̣πεστρ̣εψεν αυτοις· pageην δε εκει αγελη χοιρων ικανων βοσκομενη εν τω ορει και παρεκαλεσαν αυτον ινα επιτρεψη αυτοις εις εκεινους εισελθειν και επετρεψεν αυτοις pageην δε εκει αγελη χοιρων ϊκανω βοϲκομενη εν τω ορει και παρεκαλουν αυτον ϊνα επιτρεψη αυτοιϲ ειϲ εκεινουϲ ειϲελθειν και επετρεψεν pageην δε εκει αγελη χοιρων ικανων βοσκομενων εν τω ορει · και παρεκαλουν αυτον · ινα μη επιτρεψη αυτοις εις εκεινους εισελθειν και επετρεψεν αυτοις pageAnd there was there an herd of many swine feeding on the mountain: and they besought him that he would suffer them to enter into them. And he suffered them.
33εξελθοντα δε τα δαιμονια απο του α̅ν̅ο̅υ̅ εισηλθον εις το̣υ̣ς̣ χ̣οι ρους· κα̣ι̣ ωρμησεν η αγελη κατ̣[α] [το]υ κρημνου ε̣[ι]ς την λιμ̣ν̣η̣ν̣ [και] [απ]ε̣πνιγη· pageεξελθοντα δε τα δαιμονια απο του ανθρωπου εισηλθον εις τους χοιρους και ωρμησεν η αγελη κατα του κρημνου εις την λιμνην και απεπνιγη pageεξελθοντα δε τα δαιμονια απο του ανθρωπου ειϲηλθον ειϲ τουϲ χοιρουϲ και ωρμηϲεν η αγγελη κατα του κρημνου ειϲ την θαλαϲϲαν κ(αι) απεπνιγη pageεξελθοντα δε τα δαιμονια απο του ανου εισηλθον εις τους οιρους · και ωρμησεν η αγελη κατα του κρημνου εις την λιμνην και απεπνιγη · pageThen went the devils out of the man, and entered into the swine: and the herd ran violently down a steep place into the lake, and were choked.
34[ιδοντες] δε ο[ι βοσ]κ̣[ον] [τε]ς̣ το γεγ̣ον[ος εφυγο]ν̣· κα̣ι απηγγ̣ε̣ι [λα]ν εις την [πολιν και] εις τους αγρο̣υς· pageιδοντες δε οι βοσκοντες το γεγονος εφυγον και απηγγειλαν εις την πολιν και εις τους αγρους pageϊδοντεϲ δε οι βοϲκοτεϲ το γεγονοϲ εφυγον και απηγγιλαν ειϲ την πολιν και ειϲ τουϲ αγρουϲ pageιδοντες δε οι βοσκοντες το γεγονος εφυγον · και απηγγειλαν εις την πολιν και εις τους αγρους · pageWhen they that fed them saw what was done, they fled, and went and told it in the city and in the country.
35εξηλθον̣ [δ]ε̣ ιδειν το [γε]γ̣ονος κ[αι] ηλ θαν προς τ̣[ο]ν̣ ι̅η̅ν̅ και ε[υ]ρ̣αν καθ[η]με νον τον α̅[ν̅]ο̣̣̅ν̅ αφ ου τα δαιμονια [ε]ξηλ θε̣ν ειμ̣[ατι]σ̣μενον κ̣α̣ι σωφρον̣ουν τα παρ[α του]ς ποδας̣ ι̅υ̅ κ̣αι εφοβη̣θ̣η σ̣α̣[ν] pageεξηλθον δε ιδειν το γεγονος και ηλθαν προς τον ιν και ευραν καθημενον τον ανθρωπον αφ ου τα δαιμονια εξηλθεν ειματισμενον και σωφρονουντα παρα τους ποδας ιυ και εφοβηθησαν pageεξηλθον δε ϊδιν το γεγονοϲ και ηλθον προϲ τον ιν και ευρον καθημενον τον ανθρωπον αφ ου τα δαιμονια εξηλθεν ϊματιϲμενον κ(αι) ϲωφρονουντα παρα τουϲ ποδαϲ του ιυ και εφοβηθηϲαν · pageεξηλθον δε ιδειν το γεγονος · και ηλθον προς τον ιν · και ευρον καθημενον τον ανον αφ ου τα δαιμονια εξεληλυθει · ειματισμενον · και σωφρονουντα παρα τους ποδας του ιυ και εφοβηθησαν pageThen they went out to see what was done; and came to Jesus, and found the man, out of whom the devils were departed, sitting at the feet of Jesus, clothed, and in his right mind: and they were afraid.
36[απηγ]γειλαν δε̣ αυτοις οι ιδ[ο]ν̣ [τες πως ε]σωθη ο δαιμονισθεις̣ pageαπηγγειλαν δε αυτοις οι ιδοντες πως εσωθη ο δαιμονισθεις pageαπηγγειλαν δε λεγοντεϲ αυτοιϲ οι ϊδοντεϲ πωϲ εϲωθη ο δεμονιϲθειϲ pageαπηγγειλαν δε αυτοις και οι ιδοντες πως εσωθη ο δαιμονισθεις pageThey also which saw it told them by what means he that was possessed of the devils was healed.
37και [ηρωτησε]ν̣ αυτον απαν το π̣λη̣θος [της περι]χ̣ωρου των γερασηνων [απελθειν] α̣π αυτω̣ν οτι φοβω μ̣εγα [λω συνειχοντο] αυτος δε̣ εμ̣β̣ας [εις πλοιον υπεστρε]ψ̣[εν] pageκαι ηρωτησεν αυτον απαν το πληθος της περιχωρου των γερασηνων απελθειν απ αυτων οτι φοβω μεγαλω συνειχοντο αυτος δε εμβας εις πλοιον υπεστρεψεν pageκαι ηρωτηϲεν αυτον παν το πληθοϲ τηϲ περιχωρου των γεργεϲηνων απελθιν απ αυτων οτι φοβω μεγαλω ϲυνϊχοντο αυτοϲ δε εμβαϲ ειϲ πλοιον επεϲτρεψαν pageκαι ηρωτησεν αυτον απαν το πληθος της περιχωρου των γαδαρηνων απελθειν απ αυτων οτι φοβω μεγαλω συνειχοντο αυτος εμβας εις το πλοιον υπεστρεψεν · page¶ Then the whole multitude of the country of the Gadarenes round about besought him to depart from them; for they were taken with great fear: and he went up into the ship, and returned back again.
38[ε]δ̣ετο δ̣ε αυτ̣[ου ο ανηρ αφ ου εξελη]λυθει τ̣α δαι̣μ̣[ονι]α̣ [ειναι συν αυτω] απελυ σε̣ν δ[ε] αυτον̣ [λεγων] pageεδειτο δε αυτου ο ανηρ αφ ου εξεληλυθει τα δαιμονια ειναι συν αυτω απελυσεν δε αυτον λεγων pageεδεετο δε αυτου ο ανηρ αφ ου εξεληλυθει τα δαιμονια ειναι ϲυν αυτω απελυϲεν δε αυτο λεγων pageεδεειτο δε αυτου ο ανηρ · αφ ου εξεληλυθει τα δαιμονια ειναι συν αυτω · απελυσεν δε αυτον ο ις λεγων · pageNow the man out of whom the devils were departed besought him that he might be with him: but Jesus sent him away, saying,
39[υποστρ]εφε εις τον οικ̣ον σου̣ [και διηγου οσα σο]ι εποιη [σ]εν ο θ̅ς̅· κα̣ι̣ [α]πηλ[θεν καθ ολ]η̣ν την̣ | πολιν κηρυ̣σ̣σ̣ω̣ν οσα εποιησ̣ε̣ν αυτ̣[ω] ο ι̅ς̅· pageυποστρεφε εις τον οικον σου και διηγου οσα σοι εποιησεν ο θς και απηλθεν καθ ολην την πολιν κηρυσσων οσα εποιησεν αυτω ο ις pageϋποϲτρεφε ειϲ τον οικον ϲου και διηγου οϲα ϲοι εποιηϲεν ο θϲ και απηλθεν καθ ολην την πολιν κηρυϲϲων οϲα εποιηϲεν αυτω ο ιϲ pageυποστρεφε εις τον οικον σου · και διηγου οσα εποιησεν σοι ο θς · και απηλθεν καθ ολην την πολιν κηρυσσων · οσα εποιησεν αυτω ο ις · pageReturn to thine own house, and shew how great things God hath done unto thee. And he went his way, and published throughout the whole city how great things Jesus had done unto him.
40εν δε̣ τω υποστρεφειν τον ι̅η̣̣̅[ν̅] απεδεξατο̣ α̣υτον ο οχλος· ησαν γαρ πα̣[ν] [τε]ς προσ[δο]κωντες αυτο[ν] · pageεν δε τω υποστρεφειν τον ιν απεδεξατο αυτον ο οχλος ησαν γαρ παντες προσδοκωντες αυτον pageεγενετο δε εν τω υποϲτρεφειν το ιν απεδεξατο αυτον ο οχλοϲ ηϲαν γαρ παντεϲ προϲδοκωντεϲ τον θν pageεγενετο δε εν τω υποστρεψαι τον ιν · απεδεξατο αυτον ο οχλος · ησαν γαρ παντες προσδοκωντες αυτον · pageAnd it came to pass, that, when Jesus was returned, the people gladly received him: for they were all waiting for him.
41και ιδου̣ η̣λ̣θ̣εν ανηρ ω ονομα ια̣[ιρ]ος· και ου τος αρχων τ̣ης συναγ[ω]γης υπηρ̣ χ̣εν· και π̣εσων παρ̣α̣ τους ποδας̣ [ι̅υ̅] [παρε]κ̣[α]λει αυτον εισελθειν εις τον̣ [οικον αυ]του· pageκαι ιδου ηλθεν ανηρ ω ονομα ιαειρος και ουτος αρχων της συναγωγης υπηρχεν και πεσων παρα τους ποδας ιυ παρεκαλει αυτον εισελθειν εις τον οικον αυτου pageκαι ϊδου ηλθεν ανηρ ω ονομα ϊαειροϲ και αυτοϲ αρχων τηϲ ϲυναγωγηϲ ϋπηρχεν και πεϲων παρα τουϲ ποδαϲ ιυ παρεκαλει αυτον ειϲελθι ειϲ τον οικον αυτου pageκαι ιδου ηλθεν ανηρ ω ονομα ιαειρος και αυτος αρχων της συναγωγης υπηρχεν · και πεσων παρα τους ποδας του ιυ παρεκαλει αυτον · εισελθειν εις τον οικον αυτου · page¶ And, behold, there came a man named Jairus, and he was a ruler of the synagogue: and he fell down at Jesus’ feet, and besought him that he would come into his house:
42οτι θυγατηρ μονογ[ε] [νης ην] α̣υτω ως ετων ι̅β̅ και αυτη̣ [απεθνη]σκε̣ν̣· ε̣ν δε τω υπαγειν αυ [τον οι οχ]λ̣οι συνεπνειγον αυτον pageοτι θυγατηρ μονογενης ην αυτω ως ετων δωδεκα και αυτη απεθνησκεν εν δε τω υπαγειν αυτον οι οχλοι συνεπνειγον αυτον pageοτι θυγατηρ μονογενηϲ αυτω ωϲ ετων δωδεκα και αυτη απεθνηϲκεν ˙ εν δε τω υπαγειν αυτον οι οχλοι ϲυνεπνιγο αυτον pageοτι θυγατηρ μονογενης ην αυτω ως ετων δωδεκα · και αυτη απεθνησκεν εν δε τω υπαγειν αυτον οι οχλοι συνεπνιγον αυτον · pageFor he had one only daughter, about twelve years of age, and she lay a dying. But as he went the people thronged him.
43κ[αι γυνη ο]υ̣σα εν ρυσι αιματος απο ε τω[ν ι̅β̅ η]τις ουκ ισχυσεν απ ουδε νος θ̣[εραπ]ευθηναι· pageκαι γυνη ουσα εν ρυσει αιματος απο ετων δωδεκα ητις ουκ ισχυσεν απ ουδενος θεραπευθηναι pageκαι γυνη ουϲα εν ρυϲει αιματοϲ απο ετων δωδεκα ητιϲ ϊατροιϲ προϲαναλωϲαϲα ολον τον βιον εαυτηϲ και ουκ ϊϲχυϲεν ϋπ ουδνενοϲ θεραπευθηναι pageκαι γυνη ουσα εν ρυσει αιματος απο ετων δωδεκα · ητις ιατροις προσαναλωσασα ολον τον βιον · ουκ ισχυσεν απ ουδενος θεραπευθηναι · page¶ And a woman having an issue of blood twelve years, which had spent all her living upon physicians, neither could be healed of any,
44προ[σε]λθουσα οπ[ι] σθεν̣ ηψατο του κρασπε̣δου του ιμα̣ τιου αυτου· και παραχρημα εστη η ρυσις του αιματος αυτης· pageπροσελθουσα οπισθεν ηψατο του κρασπεδου του ιματιου αυτου και παραχρημα εστη η ρυσις του αιματος αυτης pageπροϲελθουϲα οπιϲθεν ηψατο του κραϲπεδου του ϊματιου αυτου · και παραχρημα εϲτη η ρυϲιϲ του αιματοϲ αυτηϲ pageπροσελθουσα οπισθεν ηψατο του κρασπεδου του ιματιου και παραχρημα εστη η ρυσεις του αιματος αυτης · pageCame behind him, and touched the border of his garment: and immediately her issue of blood stanched.
45και ειπεν ο̣ ι̅ς̅ τις ο αψαμε̣νος μου· αρνουμενων [δ]ε πα̣ντων ειπεν ο πετρος· επι̣ [στατα] ο̣ι οχλοι συ̣νεχουσιν σε κα̣ι απ̣[ο] θ̣λε̣[ιβο]υσι[ν] pageκαι ειπεν ο ις τις ο αψαμενος μου αρνουμενων δε παντων ειπεν ο πετρος επιστατα οι οχλοι συνεχουσι σε και αποθλειβουσιν pageκαι ειπεν ο ιϲ τιϲ ο αψαμενοϲ μου αρνουμενων δε πατων ειπεν ο πετροϲ και οι ϲυν αυτω επιϲτατα οι οχλοι ϲυνεχουϲιν ϲε και αποθλιβουϲιν pageκαι ειπεν ο ις τις ο αψαμενος μου · αρνουμενων δε παντων ειπεν ο πετρος και οι συν αυτω επιστατα οι οχλοι συνεχουσιν σε · και αποθλειβουσιν · και λεγεις τις ο αψαμενος μου · pageAnd Jesus said, Who touched me? When all denied, Peter and they that were with him said, Master, the multitude throng thee and press thee, and sayest thou, Who touched me?
46[ο δε ι̅ς̅ ει]π̣ε̣ν̣ ηψα̣τ̣[ο μου] τις· εγ̣ω γ[αρ εγνων] δυναμιν [εξελη] λυθυιαν α̣[π εμου] pageο δε ις ειπεν ηψατο μου τις εγω γαρ εγνων δυναμιν εξεληλυθυιαν απ εμου pageο δε ιϲ ειπεν ηψατο μου τιϲ εγω γαρ εγνων δυναμιν εξεληλυθυϊαν απ εμου · pageο δε ις ειπεν ηψατο μου τις · εγω γαρ εγνων δυναμιν εξελθουσαν απ εμου pageAnd Jesus said, Somebody hath touched me: for I perceive that virtue is gone out of me.
47[ι]δουσα δε η [γυνη] [ο]τ̣ι ουκ ελ̣[αθ]ε̣ν. τ̣ρ̣ε̣μ̣[ου]σ̣α̣ ηλθεν̣ κ̣[αι] π̣ροσπεσ̣[ο]υ̣σα αυτω δ[ι η]ν αιτιαν ηψα τ̣[ο] αυτου α̣πηγγειλε[ν] ενωπιον παν τ[ο]ς̣ του λαο̣υ· και ως ια[θη] παραχρημα· pageιδουσα δε η γυνη οτι ουκ ελαθεν τρεμουσα ηλθεν και προσπεσουσα αυτω δι ην αιτιαν ηψατο αυτου απηγγειλεν ενωπιον παντος του λαου και ως ιαθη παραχρημα pageκαι προϲπεϲουϲα αυτω διηγγειλεν ενωπιον παντοϲ του λαου και ωϲ ειαθη παραχρημα pageιδουσα δε η γυνη οτι ουκ ελαθεν τρεμουσα ηλθεν · και προσπεσουσα αυτω δι ην αιτιαν απηγγειλεν ενωπιον παντο̣ς του λαου και ως ιαθη παραχρημα̣ pageAnd when the woman saw that she was not hid, she came trembling, and falling down before him, she declared unto him before all the people for what cause she had touched him, and how she was healed immediately.
48ο [δ]ε ειπεν α̣[υ]τη̣ θ̣υγατ̣[ηρ η] πιστ̣ι̣ς σου σ[ε]σωκεν σε̣ π̣ορευου ει[ς ειρ]η̣νην· pageο δε ειπεν αυτη θυγατηρ η πιστις σου σεσωκεν σε πορευου εις ειρηνην pageο δε ειπεν θυγατερ η πιϲτιϲ ϲου ϲεϲωκεν ϲε πορευου ειϲ ειρηνην pageο δε ειπεν αυτη θαρσει θυγατερ · η πιστις σου σεσωκεν σε πορευου εις ειρηνην · pageAnd he said unto her, Daughter, be of good comfort: thy faith hath made thee whole; go in peace.
49ετι α[υ]του λαλουντος ερχετ̣[αι τις π]α̣ρα̣ του αρχισυναγωγου λεγων [οτι τεθνηκεν] η θυγατηρ σου μηκετ̣[ι σκυλλε τον] διδασκαλον· pageετι αυτου λαλουντος ερχεται τις παρα του αρχισυναγωγου λεγων οτι τεθνηκεν η θυγατηρ σου μηκετι σκυλλε τον διδασκαλον pageετι αυτου λαλουντοϲ ερχεται τιϲ παρα του αρχιϲυναγωγου λεγων οτι τεθνηκεν η θυγατηρ ϲου μηκετι ϲκυλλε τον διδαϲκαλον pageετι αυτου λαλουντος · ερχεται τις απο του αρχισυναγωγου λεγων αυτω · οτι τεθνηκεν η θυγατηρ σου μη σκυλλε τον διδασκαλον · page¶ While he yet spake, there cometh one from the ruler of the synagogue’s house, saying to him, Thy daughter is dead; trouble not the Master.
50ο̣ δε ι̅ς̅ ακ[ουσας απεκριθη] αυ̣τ̣ω· μη φοβο̣υ μον̣[ον πιστευσον] κ̣[αι σωθ]ησεται· pageο δε ις ακουσας απεκριθη αυτω μη φοβου μονον πιστευσον και σωθησεται pageο δε ιϲ ακουϲαϲ ειπεν αυτω μη φοβου μονον πιϲτευε και ϲωθηϲεται pageο δε ις ακουσας απεκριθη αυτω λεγων · μη φοβου μονον πιστευε · και σωθησεται · pageBut when Jesus heard it, he answered him, saying, Fear not: believe only, and she shall be made whole.
51[ελθων δε εις την οικι] αν ο̣[υκ αφηκεν εισελθειν τινα συν] αυτ[ω ει μη πετρον και ιω]α̣νην [κ]αι ιακω̣[βον και τον π̅ρ̅]α̅ τ̣ης̣ [π]αιδος κ̣αι την [μητερα] pageελθων δε εις την οικιαν ουκ αφηκεν εισελθειν τινα συν αυτω ει μη πετρον και ιωανην και ιακωβον και τον πατερα της παιδος και την μητερα pageελθων δε ειϲ την οικιαν ουδενα αφηκεν ϲυνειϲελθει αυτω ει μη πετρον και ιακωβον και ϊωαννην και τον πατερα τηϲ παιδοϲ και την μητερα pageελθων δε εις την οικιαν · ουκ αφηκεν εισελθειν ουδενα ει μη πετρον · και ιακωβον · και ιωαννην · και τον πρα της παιδος και την μρα · pageAnd when he came into the house, he suffered no man to go in, save Peter, and James, and John, and the father and the mother of the maiden.
52[εκλαιο]ν δε̣ πα̣ν̣τες̣ κ̣αι ε̣κοπ̣[τοντο αυτην] ο δε ειπεν μη̣ [κλαιετε ου γαρ α]π̣εθα[νε]ν αλλα καθ[ε]υ | δ̣ει· pageεκλαιον δε παντες και εκοπτοντο αυτην ο δε ειπεν μη κλαιετε ου γαρ απεθανεν αλλα καθευδει pageεκλαιον δε παντεϲ και εκοπτοντο αυτην · ο δε ειπεν μη κλαιετε ου γαρ απεθανεν αλλα καθευδει pageεκλαιον δε παντες · και εκοπτοντο αυτην ο δε ειπεν μη κλαιετε · ουκ απεθανεν αλλα καθευδει · pageAnd all wept, and bewailed her: but he said, Weep not; she is not dead, but sleepeth.
53και κατεγελω̣[ν α]υ̣του ειδο̣τες οτι α̣πεθανεν pageκαι κατεγελων αυτου ειδοτες οτι απεθανεν pageκαι κατεγελων αυτου ειδοτεϲ οτι απεθανεν pageκαι κατεγελων αυτου ειδοτες οτι απεθανεν · pageAnd they laughed him to scorn, knowing that she was dead.
54αυ̣[τος δε] κ̣ρατησας τ̣[η]ς χειρο̣[ς α]υ̣της εφωνησεν λεγω̣[ν] η [π]αις εγε̣[ιρε] page· · αυτος δε κρατησας της χειρος αυτη εφωνησεν λεγων η παις εγειρε pageαυτοϲ δε κρατηϲαϲ τηϲ χειροϲ αυτηϲ εφωνηϲε λεγων η παιϲ εγειρε pageαυτος δε εκβαλων παντας εξω · και κρατησας της χειρος αυτης εφωνησεν λεγων η παις εγειρου · pageAnd he put them all out, and took her by the hand, and called, saying, Maid, arise.
55κα̣ι επε̣στρεψεν το π̅ν̣̣̅α̣̣̅ αυ̣της κα̣[ι αν]ε̣στ̣η [πα]ραχρημα· και δι εταξεν αυτ̣η δο̣θηνα̣ι φαγειν· pageκαι επεστρεψεν το πνευμα αυτης και ανεστη παραχρημα και διεταξεν αυτη δοθηναι φαγειν pageκαι επεϲτρεψε το πνα αυτηϲ και διεταξεν αυτη δοθηναι φαγειν pageκαι επεστρεψεν το πνευμα αυτης · και ανεστη παραχρημα · και διεταξεν αυτη δοθηναι φαγειν · pageAnd her spirit came again, and she arose straightway: and he commanded to give her meat.
56και εξεστησαν οι γονει[ς] αυτης· ο δ̣ε̣ πα ρ̣ηγγειλεν α̣υτοις̣ μη̣δενι ειπ̣ειν το γεγον̣ος pageκαι εξεστησαν οι γονεις αυτης ο δε παρηγγειλεν αυτοις μηδενι ειπειν το γεγονος pageκαι εξεϲτηϲαν οι γονειϲ αυτηϲ ο δε παρηγγειλεν αυτοιϲ μηδενι ειπι το γεγονοϲ pageκαι εξεστησαν οι γονεις αυτης · ο δε παρηγγειλεν αυτοις μηδενι ειπειν το γεγονος · pageAnd her parents were astonished: but he charged them that they should tell no man what was done.