Luke 8
The same chapter in 4 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.
| v. | P75 200 AD | Codex Vaticanus 325 AD | Codex Sinaiticus 350 AD | Codex Alexandrinus 420 AD | English (KJV) |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | [κα]ι εγεν̣[ετο εν τω καθεξης και] [αυτος] δ̣ιωδε[υεν κατα πολιν και] [κωμην] κ̣ηρυσ̣[σων και ευαγγελιζο] [μενος τη]ν βα[σιλειαν του θ̅υ̅ και οι ι̅β̅] [συν αυτω] page | και εγενετο εν τω καθεξης και αυτος διωδευεν κατα πολιν και κωμην κηρυσσων και ευαγγελιζομενος την βασιλειαν του θυ και οι δωδεκα συν αυτω page | και εγενετο εν τω καθεξηϲ και αυτοϲ διωδευϲεν κατα πολιν και κωμη κηρυϲϲων και ευαγγελιζομενοϲ την βαϲιλειαν του θυ και οι δωδεκα ϲυν αυτω page | και εγενετο εν τω εξης και αυτος διωδευεν · κατα πολιν και κωμην κηρυσσων και ευαγγελιζομενος την βασιλειαν του θυ · και οι δωδεκα συν αυτω · page | And it came to pass afterward, that he went throughout every city and village, preaching and shewing the glad tidings of the kingdom of God: and the twelve were with him, |
| 2 | [κ]αι [γυναικες τινες αι] [...] page | και γυναικες τινες αι ησαν τεθεραπευμεναι απο πνευματων πονηρων και ασθενειων μαρια η καλουμενη μαγδαληνη αφ ης δαιμονια επτα εξεληλυθει page | και γυναικεϲ τινεϲ αι ηϲαν τεθεραπευμεναι απο πνατω ακαθαρτων και αϲθενειων μαρια η καλουμενη μαγδαληνη αφ ηϲ δαιμονια επτα εξεληλυθει page | και γυναικες τινες αι ησαν τεθεραπευμεναι απο πνων πονηρων · και ασθενιων · μαριαμ · η καλουμενη μαγδαληνη · αφ ης δαιμονια επτα εξεληλυθει · page | And certain women, which had been healed of evil spirits and infirmities, Mary called Magdalene, out of whom went seven devils, |
| 3 | [... αυ] [τοις εκ των υπαρχοντων] α̣υ̣τ̣[αις] page | και ιωανα γυνη χουζα επιτροπου ηρωδου και σουσαννα και ετεραι πολλαι αιτινες διηκονουν αυτοις εκ των υπαρχοντων αυταις page | και ϊωαννα γυνη χουζα επιτροπου ηρωδου και ϲουϲαννα και ετεραι πολλαι αιτινεϲ διηκονουν αυτω εκ τω υπαρχοντων αυτων page | και ιωαννα γυνη χουζα · επιτροπου ηρωδου · και σο[υσαν]να και εταιραι πολλαι · αιτε[ι]νες διηκονουν αυτω εκ τ[ων] υπαρχοντων αυταις page | And Joanna the wife of Chuza Herod’s steward, and Susanna, and many others, which ministered unto him of their substance. |
| 4 | [συνιοντος δε οχλου πολλο]υ̣ [κ]α̣ι των [κατα πολιν επιπορε]υ̣ομενων̣ προ[ς] [αυτον ειπεν δια παρ]αβολης page | συνιοντος δε οχλου πολλου και των κατα πολιν επιπορευομενων προς αυτον ειπεν δια παραβολης page | ϲυνοντοϲ δε οχλου πολλου και των κατα πολιν επιπορευομενων προϲ αυτον ειπε δια παραβοληϲ page | συνιοντος δε οχλου πολλου και των κατα πολιν επιπορευομενων προς αυτον · ειπεν δια παραβολης page | ¶ And when much people were gathered together, and were come to him out of every city, he spake by a parable: |
| 5 | ε̣ξη̣[λ] [θεν ο σπειρων του σ]π̣ειραι τον [σπορον αυτου και εν τ]ω̣ σπει[ρει]ν̣ | αυτον ο μεν επεσεν παρα την ο δον και κατεπατηθη και τα πε τεινα του ουρανου κατεφαγεν αυτα· page | εξηλθεν ο σπειρων του σπειραι τον σπορον αυτου και εν τω σπειρειν αυτον α μεν επεσεν παρα την οδον και κατεπατηθη και τα πετεινα του ουρανου κατεφαγεν αυτα page | εξηλθεν ο ϲπιρω του ϲπιραι τον ϲπορον αυτου και εν τω ϲπιρειν αυτον ο μεν επεϲεν παρα την οδον και κατεπατηθη και τα πετινα του ουρανου κατεφαγεν αυτο page | εξηλθεν ο σπειρων τον σπορον εαυτου · και εν τω σπειριν αυτον ο μεν επεσεν παρα την οδον και κατεπατηθη · και τα πετεινα του ουνου κατεφαγεν αυτο · page | A sower went out to sow his seed: and as he sowed, some fell by the way side; and it was trodden down, and the fowls of the air devoured it. |
| 6 | και ετερον κατεπεσεν επι πετραν και φυεν εξηρανθη δι α το μη εχειν ικμαδα· page | και ετερον κατεπεσεν επι πετραν και φυεν εξηρανθη δια το μη εχειν ικμαδα page | και ετερον επεϲεν επι την πετραν και φυεν εξηραθη και δια το μη εχιν ϊκμαδα page | και ετερον επεσεν επι την πετραν · και φυεν εξηρανθη δια το μη εχειν ικμαδα · page | And some fell upon a rock; and as soon as it was sprung up, it withered away, because it lacked moisture. |
| 7 | και ετερον επεσεν εν μεσω των ακανθων και συμφυισαι αι ακ̣ανθαι απεπνι ξαν αυτα· page | και ετερον επεσεν εν μεσω των ακανθων και συμφυεισαι αι ακανθαι απεπνιξαν αυτο page | και ετερον επεϲε εν μεϲω των ακανθων και ϲυνφυειϲαι αι ακανθαι επνιξαν αυτο page | και ετερον επεσεν εμμεσω των ακανθων · και συνφυεισαι αι ακανθαι απεπνιξαν αυτο page | And some fell among thorns; and the thorns sprang up with it, and choked it. |
| 8 | και ετερον επεσεν εις την γην την αγαθην· και φυεν εποιησεν καρπον εκατονταπλασι ονα· ταυτα λεγων εφωνει ο εχων ωτα ακουειν ακουετω· page | και ετερον επεσεν εις την γην την αγαθην και φυεν εποιησεν καρπον εκατονταπλασειονα ταυτα λεγων εφωνει ο εχων ωτα ακουειν ακουετω page | και ετερον εφυε ειϲ την γην την αγαθην και εφυε και εποιηϲεν καρπον εκατονταπλαϲιονα ταυτα λεγων εφωνει ο εχων ωτα ακουειν ακουετω page | και ετερον επεσεν εις την γην την αγαθην · και φυεν εποιησεν καρπον εκατονταπλασιονα · ταυτα λεγων · εφωνει · ο εχων ωτα ακουειν ακουετω · page | And other fell on good ground, and sprang up, and bare fruit an hundredfold. And when he had said these things, he cried, He that hath ears to hear, let him hear. |
| 9 | επηρωτων δε αυτον οι μαθηται αυτου τις αυ τη ειη η παραβολη· page | επηρωτων δε αυτον οι μαθηται αυτου τις αυτη ειη παραβολη page | επηρωτων δε αυτον οι μαθηται αυτου τιϲ αυτη ειη η παραβολη page | επηρωτων δε αυτον οι μαθηται αυτου λεγοντες · τις ειη η παραβολη αυτη · page | And his disciples asked him, saying, What might this parable be? |
| 10 | ο δε ειπεν υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια τ̣η̣ς βασιλειας του θ̅υ̅· τοις δε λοιπο̣[ι]ς̣ εν παραβολαις· ινα βλεποντε̣[ς] μη βλεπωσιν· και ακουοντε[ς] μη συνιωσιν· page | ο δε ειπεν υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια της βασιλειας του θυ τοις δε λοιποις εν παραβολαις ινα βλεποντες μη βλεπωσιν και ακουοντες μη συνιωσιν page | ο δε ειπεν ϋμιν δεδοται γνωναι ταϲ μυϲτηρια τηϲ βαϲιλειαϲ του θυ τοιϲ δε λοιποιϲ ε παραβολαιϲ ϊνα βλεποντεϲ μη βλεπωϲιν και ακουοντεϲ · ακουωϲιν και μη ϲυνϊωϲιν page | ο δε ειπεν · υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια της βασιλειας του θυ · τοις δε λοιποις εν παραβολαις · ινα βλεποντες μη βλεπωσιν · και ακουσαντες μη συνιωσιν · page | And he said, Unto you it is given to know the mysteries of the kingdom of God: but to others in parables; that seeing they might not see, and hearing they might not understand. |
| 11 | εστιν δε αυτη η̣ παραβολη· ο σπορος εστιν ο λ̣[ογος] [το]υ θ̅υ̅· page | εστιν δε αυτη η παραβολη ο σπορος εστιν ο λογος του θυ page | εϲτιν δε αυτη η παραβολη ο ϲποροϲ εϲτιν ο λογοϲ του θυ page | εστιν δε αυτη η παραβολη · ο σπορος εστιν ο λογος του θυ · page | Now the parable is this: The seed is the word of God. |
| 12 | οι δε παρα την οδον ε̣ισ̣[ιν] [οι] α̣κουσαντες· ειτα ερχεται ο δια̣ [βο]λος και αιρει τον λογον απο τη̣[ς] κα̣ρδιας αυτων ινα μη πιστευ σαντες σωθωσιν· page | οι δε παρα την οδον εισιν οι ακουσαντες ειτα ερχεται ο διαβολος και αιρει τον λογον απο της καρδιας αυτων ινα μη πιστευσαντες σωθωσιν page | οι δε παρα την οδον ειϲιν οι ακουϲαντεϲ ειτα ερχεται ο διαβολοϲ και αιρει τον λογον απο τηϲ καρδιαϲ αυτων ϊνα μη πιϲτευϲαντεϲ ϲωθωϲιν page | οι δε παρα την οδον εισιν οι ακουοντες · ειτα ερχεται ο διαβολος · και ερει τον λογον απο της καρδιας αυτων · ινα μη πιστευσαντες σωθωσιν page | Those by the way side are they that hear; then cometh the devil, and taketh away the word out of their hearts, lest they should believe and be saved. |
| 13 | οι δε επι της π̣ετρας οι οταν ακουσωσιν μετα [χ]αρας δεχονται τον λογον· και ου [τ]ο̣ι ριζαν ουκ εχουσιν· οι προς και [ρο]ν̣ πιστευουσιν· και εν καιρωι [πει]ρασμου αφισταται· page | οι δ επι της πετρας οι οταν ακουσωσιν μετα χαρας δεχονται τον λογον και αυτοι ριζαν ουκ εχουσιν οι προς καιρον πιστευουσιν και εν καιρω πειρασμου αφιστανται page | οι δε επι την πετρα οι οταν ακουϲωϲι μετα χαραϲ δεχοται τον λογον του θυ ουτοι ριζαν ουκ εχουϲιν οι προϲ καιρον πιϲτευουϲι και εν καιρω πιραϲμου αφιϲτανται page | οι δε επι της πετρας · οι οταν ακουσωσιν μετα χαρας δεχονται τον λογον · και ουτοι ριζαν ουκ εχουσιν · οι προς καιρον πιστευουσιν · και εν καιρω πιρασμου αφιστανται · page | They on the rock are they, which, when they hear, receive the word with joy; and these have no root, which for a while believe, and in time of temptation fall away. |
| 14 | το δε εις τας [ακ]ανθας πεσον. ουτοι εισιν οι ακου [σα]ν̣τες· και υπο μεριμνων και [π]λ̣ουτου και ηδονων του βιου [πο]ρευομενοι συνπνειγονται [κα]ι̣ ου τελεσφορουσιν· page | το δε εις τας ακανθας πεσον ουτοι εισιν οι ακουσαντες και υπο μεριμνων και πλουτου και ηδονων του βιου πορευομενοι συνπνειγονται και ου τελεσφορουσιν page | το δε ειϲ ταϲ ακανθαϲ πεϲον ουτοι ειϲιν οι ακουϲαντεϲ και ϋπο μεριμνων και πλουτου και ηδονων του βιου πορευομενοι ϲυνπνιγονται κ(αι) ου τελεϲφορουϲιν page | το δε εις τας ακανθας πεσον ουτοι εισιν οι ακουσαντες · και υπο μεριμνων · και πλουτου · και υπο ηδονων του βιου πορευομενοι συνπνιγονται και ου τελεσφορουσιν · page | And that which fell among thorns are they, which, when they have heard, go forth, and are choked with cares and riches and pleasures of this life, and bring no fruit to perfection. |
| 15 | το δε εν τη [κα]λη γη. ουτοι εισιν οιτινες εν [κα]ρδια καλη και αγαθη ακουσαν [τε]ς̣ τον λογον κατεχουσιν. και καρ [πο]φορουσιν εν υπομονη· page | το δε εν τη καλη γη ουτοι εισιν οιτινες εν καρδια · · καλη και αγαθη ακουσαντες τον λογον κατεχουσιν και καρποφορουσιν εν υπομονη page | το δε εν τη καλη γη ουτοι ειϲιν οιτινεϲνεϲ εν καρδια καλη και αγαθη ακουϲαντεϲ τον λογο κατεχουϲιν και καρποφορουϲιν εν υπομονη page | το δε εν τη καλη γη ουτοι εισιν οιτεινες εν καρδια καλη και αγαθη ακουσαντες τον λογον κατεχουσιν · και καρποφορουσιν εν υπομονη · page | But that on the good ground are they, which in an honest and good heart, having heard the word, keep it, and bring forth fruit with patience. |
| 16 | ουδεις [δε] λ̣υχνον αψας̣ καλυπτει αυτον [σκ]ε̣υει. η υποκατω κλεινης τιθη | σιν αλλ επι λυχνιας τιθησιν page | ουδεις δε λυχνον αψας καλυπτει αυτον σκευει η υποκατω κλεινης τιθησιν αλλ επι λυχνιας τιθησιν page | ουδειϲ δε λυχνον αψαϲ καλυπτι αυτον ϲκευει η υποκατω κλινηϲ τιθηϲιν αλλ επι την λυχνιαν τιθηϲιν ϊνα οι ειϲπορευομενοι βλεπωϲιν το φωϲ page | ουδεις δε λυχνον αψας καλυπτει αυτον σκευει · η υποκατω κλινης τιθησιν · αλλ επι λυχνιας επιτιθησιν · ινα οι εισπορευομενοι βλεπωσιν το φως · page | ¶ No man, when he hath lighted a candle, covereth it with a vessel, or putteth it under a bed; but setteth it on a candlestick, that they which enter in may see the light. |
| 17 | [ο]υ̣ [γαρ] εστιν κρυπτον ο ου φανερον γε νησεται· ουδε αποκρυφον. ο ου μη γνωσθη και εις φανερον ελθη· page | ου γαρ εστιν κρυπτον ο ου φανερον γενησεται ουδε αποκρυφον ο ου μη γνωσθη και εις φανερον ελθη page | ου γαρ εϲτιν κρυπτο ο ου φανερον γενηϲεται ουδε αποκρυφον ο ου μη γνωϲθη και ειϲ φανερον ελθη page | ου γαρ εστιν κρυπτον ο ου φανερον γενησεται · ουδε αποκρυφον · ο ου γνωσθησεται · και εις φανερον ελθη · page | For nothing is secret, that shall not be made manifest; neither any thing hid, that shall not be known and come abroad. |
| 18 | βλε πετε ουν πως ακουετε· οσον γαρ εχη. δοθησεται αυτω· και ος αν μη εχη. και ο δοκει εχειν αρθησεται απ αυτου· page | βλεπετε ουν πως ακουετε ος αν γαρ εχη δοθησεται αυτω και ος αν μη εχη και ο δοκει εχειν αρθησεται απ αυτου page | βλεπεται ουν πωϲ ακουεται οϲ αν γαρ εχη δοθηϲεται αυτω και οϲ αν μη εχη και ο δοκει εχιν αρθηϲεται απ αυτου page | βλεπετε ουν πως ακουετε ος γαρ εαν εχη δοθησεται αυτω · και ος αν μη εχη · και ο δοκει εχειν αρθησεται απ αυτου · page | Take heed therefore how ye hear: for whosoever hath, to him shall be given; and whosoever hath not, from him shall be taken even that which he seemeth to have. |
| 19 | παρεγενετο δε προς αυτον η μητηρ και οι αδελφοι αυτου και ουκ ηδυναν το συντυχ̣ειν αυτω δια τον οχλον· page | παρεγενετο δε προς αυτον η μητηρ και οι αδελφοι αυτου και ουκ ηδυναντο συντυχειν αυτω δια τον οχλον page | παρεγενοντο δε προϲ αυτον η μητηρ αυτου και οι αδελφοι αυτου και ουκ ηδυναντο ϲυτυχιν αυτω δια τον οχλον page | παρεγενοντο δε προς αυτον η μηρ · και οι αδελφοι αυτου · και ουκ ηδυναντο συντυχειν αυτω δια τον οχλον · page | ¶ Then came to him his mother and his brethren, and could not come at him for the press. |
| 20 | απηγγελλη δε αυτω· η μητηρ και οι αδελφοι̣ σου εστηκασιν εξω ιδειν θε λοντες σε· page | απηγγελη δε αυτω η μητηρ σου και οι αδελφοι σου εστηκασιν εξω ιδειν θελοντες σε page | απηγγελη δε αυτω οτι η μητηρ και οι αδελφοι ϲου εϲτηκαϲιν εξω ϊδιν ϲε θελοντεϲ page | και απηγγελη αυτω λεγοντων η μηρ σου και οι αδελφοι σου εστηκασιν εξω ιδειν σε θελοντες page | And it was told him by certain which said, Thy mother and thy brethren stand without, desiring to see thee. |
| 21 | ο δε αποκριθεις ειπεν προς αυτον· μητηρ μου και αδελφοι μου ουτοι εισιν οι τον λογον του θ̅υ̅ ακου ον̣τες και ποιουντες· page | ο δε αποκριθεις ειπεν προς αυτους μητηρ μου και αδελφοι μου ουτοι εισιν οι τον λογον του θυ ακουοντες και ποιουντες page | ο δε αποκριθειϲ ειπεν προϲ αυτουϲ μητηρ μου και αδελφοι μου ουτοι ειϲιν οι τον λογον ακουοντεϲ και ποιουντεϲ page | ο δε αποκριθεις ειπεν προς αυτους · μηρ μου · και αδελφοι μου ουτοι εισιν οι τον λογον του θυ ακουοντες και ποιουντες · page | And he answered and said unto them, My mother and my brethren are these which hear the word of God, and do it. |
| 22 | εγενετο δε [ε]ν μια των ημερων και ανεβη ε̣ις πλοιον και οι μαθηται αυτου· και ειπεν προς αυτους διελθωμεν εις το περαν της λιμνης· και ανηχθη σ̣αν· page | εγενετο δε εν μια των ημερων και αυτος ενεβη εις πλοιον και οι μαθηται αυτου και ειπεν προς αυτους διελθωμεν εις το περαν της λιμνης και ανηχθησαν page | εγενετο δε μια τω ημερων ενεβη ειϲ πλοιον και οι μαθηται αυτου και ειπεν προϲ αυτουϲ διελθωμεν ειϲ το περαν τηϲ λιμνηϲ και ανηχθηϲαν page | εγενετο δε εν μια των ημερων · και αυτος ενεβη εις πλοιον και οι μαθηται αυτου και ειπεν προς αυτους · διελθωμεν εις το περαν της λιμνης και ανηχθησαν · page | ¶ Now it came to pass on a certain day, that he went into a ship with his disciples: and he said unto them, Let us go over unto the other side of the lake. And they launched forth. |
| 23 | πλεοντων δε αυτων αφυπνω [σε]ν· και κατεβη λαιλαψ εις την λι[μνη]ν [α]νεμου και συνεπληρουντ̣[ο και] εκινδυνευον· page | πλεοντων δε αυτων αφυπνωσεν και κατεβη λαιλαψ εις την λιμνην ανεμου · · και συνεπληρουντο και εκινδυνευον page | πλεοντων δε αυτω αφυπνωϲεν και κατεβη λαιλαψʼ ανεμου ειϲ την λιμνη και ϲυνεπληρουντο και εκινδυνευο page | πλεοντων δε αυτων αφυπνωσεν · και κατεβη λαιλαψ · ανεμου εις την λιμνην και συνεπληρουντο και εκινδυνευον · page | But as they sailed he fell asleep: and there came down a storm of wind on the lake; and they were filled with water, and were in jeopardy. |
| 24 | προσελθοντ̣[ες δε δι] ηγειραν αυτον λεγοντες· επ[ιστατα] επιστατα απολλυμεθα· ο δε δι[εγε]ρ̣[θεις] επετιμησεν τω ανεμω και τω κλυ̣ δωνι του υδατος και επαυσαντο· και̣ εγενετο γαληνη· page | προσελθοντες δε διηγειραν αυτον λεγοντες επιστατα επιστατα απολλυμεθα ο δε διεγερθεις επετειμησεν τω ανεμω και τω κλυδωνι του υδατος και επαυσαντο και εγενετο γαληνη page | προϲελθοντεϲ δε διηγειραν αυτον λεγοντεϲ επιϲτατα επιϲτατα απολλυμεθα ο δε διεγερθειϲ επετιμηϲεν τω ανεμω και του κλυδωνι του υδατοϲ και επαυϲατο και εγενετο γαληνη page | προσελθοντες δε διηγειραν αυτον λεγοντες · επιστατα επιστατα απολλυμεθα · ο δε εγερθεις επετιμησεν τω ανεμω και τω κλυδωνι του υδατος · και επαυσαντο και εγενετο γαληνη · page | And they came to him, and awoke him, saying, Master, master, we perish. Then he arose, and rebuked the wind and the raging of the water: and they ceased, and there was a calm. |
| 25 | ειπεν δε αυτ̣[ο]ις π[ου] η πιστις υμων· φοβηθεντες δ̣[ε εθαυ] μασαν λεγοντες προς αλληλ[ο]υ̣[ς τις] αρα ουτος εστιν οτι και τοις αν̣[εμοις] επιτασσει και τω υδατι· page | ειπεν δε αυτοις που η πιστις υμων φοβηθεντες δε εθαυμασαν λεγοντες προς αλληλους τις αρα ουτος εστιν οτι και τοις ανεμοις επιτασσει και τω υδατι page | ειπεν δε αυτοιϲ που η πιϲτιϲ ϋμων οι δε φοβηθεντεϲ εθαυμαϲαν λεγοντεϲ τιϲ αρα ουτοϲ εϲτιν οτι και τοιϲ ανεμοιϲ επιταϲϲει και τω ϋδατι και υπακουουϲιν αυτω page | ειπεν δε αυτοις · που η πιστις υμων φοβηθεντες δε εθαυμασαν λεγοντες προς αλληλους τις αρα ουτος εστιν οτι και τοις ανεμοις επιτασσει · και τω υδατι και υπακουουσιν αυτω · page | And he said unto them, Where is your faith? And they being afrai d wondered, saying one to another, What manner of man is this! for he commandeth even the winds and water, and they obey him. |
| 26 | και κ[ατεπλευ] σαν εις την χωραν των γεραση[νων] ητις εστιν αντιπερα της γα̣[λιλαι] ας· page | και κατεπλευσαν εις την χωραν των γερασηνων ητις εστιν αντιπερα της γαλειλαιας page | και κατεπλ̣υϲαν ειϲ την χωραν των γεργεϲηνων ητιϲ εϲτι αντιπερα τηϲ γαλιλαιαϲ page | και κατεπλευραν εις την χωραν των γαδαρηνων ητις εστιν αντιπερα της γαλιλαιας · page | ¶ And they arrived at the country of the Gadarenes, which is over against Galilee. |
| 27 | εξελθοντι δε αυτω επι τ[ην γην] υπηντησεν ανηρ τις εκ της [πολεως] εχων δαιμονια· και χρονω ι[κανω] ουκ ενεδυσατο ιματιον· και [εν οικια] ουκ εμενεν αλλ εν τοις μνη[μασιν] page | εξελθοντι δε αυτω επι την γην υπηντησεν τις ανηρ εκ της πολεως εχων δαιμονια και χρονω ικανω ουκ ενεδυσατο ιματιον και εν οικια ουκ εμενεν αλλ εν τοις μνημασιν page | εξελθοντι δε αυτω επι την γην ϋπηντηϲεν ανηρ τιϲ εκ τηϲ πολεωϲ εχων δαιμονια και χρονω ϊκανω ουκ ενεδυϲατο ϊματιον και εν οικια ουκ εμενεν αλλ εν τοιϲ μνημαϲιν page | εξελθοντι δε αυτω επι την γην · υπηντησεν αυτω ανηρ · τις εκ της πολεως ος ειχεν δαιμονια εκ χρονων ικανων · και ιματιον ουκ ενεδιδυσκετο · και εν οικια ουκ εμεινεν · αλλ εν τοις μνημασιν · page | And when he went forth to land, there met him out of the city a certain man, which had devils long time, and ware no clothes, neither abode in any house, but in the tombs. |
| 28 | ιδων δε τον ι̅ν̅ ανακραξας π̣[ροσεπε] σεν αυτω· και φωνη μεγαλ̣[η ειπεν] τι εμοι και σοι υιε το̣υ θ̅υ̅ τ̣ο[υ υψιστου] | δεομαι σου μη με βασανι̣σης· page | ιδων δε τον ιν ανακραξας προσεπεσεν αυτω και φωνη μεγαλη ειπεν τι εμοι και σοι ιυ υιε του θυ του υψιστου δεομαι σου μη με βανισης page | ϊδων δε τον ιν ανακραξαϲ προϲεπεϲεν αυτω και φωνη μεγαλη ειπεν τι εμοι και ϲοι ιυ ϋϊε του θυ του ϋψιϲτου δαιομε ϲου μη με βαϲανιϲηϲ page | ιδων δε τον ιν και ανακραξας προσεπεσεν αυτω · και φωνη μεγαλη ειπεν · τι εμοι και σοι ιυ υιε του θυ του υψιστου δαιομε σου μη με βασανισης page | When he saw Jesus, he cried out, and fell down before him, and with a loud voice said, What have I to do with thee, Jesus, thou Son of God most high? I beseech thee, torment me not. |
| 29 | παρη̣γ̣ γειλεν γαρ τω π̅ν̅ι̅ τω̣ α̣καθαρτω εξελθε̣ιν απο του̣ α̅ν̅[ο̅υ̅] π̣ο̣λλο̣ι̣ς̣ γ̣αρ χρον̣[οι]ς συνηρπακει αυ̣τον· κ̣[αι ε] δε̣σμ̣[ευε]το αλυσεσι και πεδαις φυ̣ λασσομεν̣ο̣ς· και διαρη̣σσων τα δε σμα ηλαυνετο υπο του̣ δαιμονιου̣ εις τας ερημο̣υς· page | παρηγγειλεν γαρ τω πνευματι τω ακαθαρτω εξελθειν απο του ανθρωπου πολλοις γαρ χρονοις συνηρπακει αυτον και εδεσμευετο αλυσεσιν και πεδαις φυλασσομενος και διαρησσων τα δεσμα ηλαυνετο απο του δαιμονιου εις τας ερημους page | παρηγγελλεν γαρ τω πνι τω ακαθαρτω εξελθειν απο του ανθρωπου πολλοιϲ γαρ χρονοιϲ ϲυνηρπακει αυτον και εδεϲμευετο αλυϲεϲιν και παιδεϲ φυλαϲϲομενοϲ διαρρηϲϲων τα δεμονια ηλαυνετο ϋπο του δαιμονιου ειϲ ταϲ ερημουϲ page | παρηγγελλεν γαρ τω πνι τω ακαθαρτω εξελθειν απο του ανου πολλοις γαρ χρονοις συνηρπακει αυτον · και εδεσμειτο αλυσεσιν · και πεδαις φυλασσομενος · και διαρησσων τα δεσμα ηλαυνετο υπο του δαιμονος εις τας ερημους · page | (For he had commanded the unclean spirit to come out of the man. For oftentimes it had caught him: and he was kept bound with chains and in fetters; and he brake the bands, and was driven of the devil into the wilderness.) |
| 30 | επηρω[τησεν δε] αυτον ο ι̅ς̅ τι σο̣ι ονομα εσ̣[τιν ο δε] ει πεν λεγεων οτι εισηλ[θεν δαιμ]ο νια πολλα εις αυτ̣ο̣ν page | επηρωτησεν δε αυτον ο ις τι σοι ονομα εστιν ο δε ειπεν λεγειων οτι εισηλθεν δαιμονια πολλα εις αυτον page | επηρωτηϲεν δε αυτον τι ϲοι ονομα εϲτιν ο δε ειπεν λεγιω οτι ειϲηλθεν δαιμονια πολλα ειϲ αυτον page | επηρωτησεν δε αυτον ο ις λεγων τι σοι εστιν ονομα · ο δε ειπεν λεγεων · οτι δαιμονια πολλα εισηλθεν εις αυτον · page | And Jesus asked him, saying, What is thy name? And he said, Legion: because many devils were entered into him. |
| 31 | και [παρεκαλο]υν αυτον ινα μη επιταξη̣ [αυτοις εις] την αβυσσον απελθε̣[ιν] page | και παρεκαλουν αυτον ινα μη επιταξη αυτοις εις την αβυσσον απελθειν page | και παρεκαλουν αυτον ϊνα μη επιταξη αυτοιϲ ειϲ την αβυϲϲον απελθιν page | και παρεκαλει αυτον · ινα μη επιταξει αυτοις εις την αβυσσον απελθειν · page | And they besought him that he would not command them to go out into the deep. |
| 32 | [ην δε] ε̣κει αγελη̣ χο̣ιρων ικανω̣[ν βοσκ]ομε νη εν [τ]ω ορει· και παρ̣[εκαλ]εσαν αυ τον ινα̣ επιτρεψη αυτοι̣[ς] εις εκει νους εισελθειν· και ε̣πεστρ̣εψεν αυτοις· page | ην δε εκει αγελη χοιρων ικανων βοσκομενη εν τω ορει και παρεκαλεσαν αυτον ινα επιτρεψη αυτοις εις εκεινους εισελθειν και επετρεψεν αυτοις page | ην δε εκει αγελη χοιρων ϊκανω βοϲκομενη εν τω ορει και παρεκαλουν αυτον ϊνα επιτρεψη αυτοιϲ ειϲ εκεινουϲ ειϲελθειν και επετρεψεν page | ην δε εκει αγελη χοιρων ικανων βοσκομενων εν τω ορει · και παρεκαλουν αυτον · ινα μη επιτρεψη αυτοις εις εκεινους εισελθειν και επετρεψεν αυτοις page | And there was there an herd of many swine feeding on the mountain: and they besought him that he would suffer them to enter into them. And he suffered them. |
| 33 | εξελθοντα δε τα δαιμονια απο του α̅ν̅ο̅υ̅ εισηλθον εις το̣υ̣ς̣ χ̣οι ρους· κα̣ι̣ ωρμησεν η αγελη κατ̣[α] [το]υ κρημνου ε̣[ι]ς την λιμ̣ν̣η̣ν̣ [και] [απ]ε̣πνιγη· page | εξελθοντα δε τα δαιμονια απο του ανθρωπου εισηλθον εις τους χοιρους και ωρμησεν η αγελη κατα του κρημνου εις την λιμνην και απεπνιγη page | εξελθοντα δε τα δαιμονια απο του ανθρωπου ειϲηλθον ειϲ τουϲ χοιρουϲ και ωρμηϲεν η αγγελη κατα του κρημνου ειϲ την θαλαϲϲαν κ(αι) απεπνιγη page | εξελθοντα δε τα δαιμονια απο του ανου εισηλθον εις τους οιρους · και ωρμησεν η αγελη κατα του κρημνου εις την λιμνην και απεπνιγη · page | Then went the devils out of the man, and entered into the swine: and the herd ran violently down a steep place into the lake, and were choked. |
| 34 | [ιδοντες] δε ο[ι βοσ]κ̣[ον] [τε]ς̣ το γεγ̣ον[ος εφυγο]ν̣· κα̣ι απηγγ̣ε̣ι [λα]ν εις την [πολιν και] εις τους αγρο̣υς· page | ιδοντες δε οι βοσκοντες το γεγονος εφυγον και απηγγειλαν εις την πολιν και εις τους αγρους page | ϊδοντεϲ δε οι βοϲκοτεϲ το γεγονοϲ εφυγον και απηγγιλαν ειϲ την πολιν και ειϲ τουϲ αγρουϲ page | ιδοντες δε οι βοσκοντες το γεγονος εφυγον · και απηγγειλαν εις την πολιν και εις τους αγρους · page | When they that fed them saw what was done, they fled, and went and told it in the city and in the country. |
| 35 | εξηλθον̣ [δ]ε̣ ιδειν το [γε]γ̣ονος κ[αι] ηλ θαν προς τ̣[ο]ν̣ ι̅η̅ν̅ και ε[υ]ρ̣αν καθ[η]με νον τον α̅[ν̅]ο̣̣̅ν̅ αφ ου τα δαιμονια [ε]ξηλ θε̣ν ειμ̣[ατι]σ̣μενον κ̣α̣ι σωφρον̣ουν τα παρ[α του]ς ποδας̣ ι̅υ̅ κ̣αι εφοβη̣θ̣η σ̣α̣[ν] page | εξηλθον δε ιδειν το γεγονος και ηλθαν προς τον ιν και ευραν καθημενον τον ανθρωπον αφ ου τα δαιμονια εξηλθεν ειματισμενον και σωφρονουντα παρα τους ποδας ιυ και εφοβηθησαν page | εξηλθον δε ϊδιν το γεγονοϲ και ηλθον προϲ τον ιν και ευρον καθημενον τον ανθρωπον αφ ου τα δαιμονια εξηλθεν ϊματιϲμενον κ(αι) ϲωφρονουντα παρα τουϲ ποδαϲ του ιυ και εφοβηθηϲαν · page | εξηλθον δε ιδειν το γεγονος · και ηλθον προς τον ιν · και ευρον καθημενον τον ανον αφ ου τα δαιμονια εξεληλυθει · ειματισμενον · και σωφρονουντα παρα τους ποδας του ιυ και εφοβηθησαν page | Then they went out to see what was done; and came to Jesus, and found the man, out of whom the devils were departed, sitting at the feet of Jesus, clothed, and in his right mind: and they were afraid. |
| 36 | [απηγ]γειλαν δε̣ αυτοις οι ιδ[ο]ν̣ [τες πως ε]σωθη ο δαιμονισθεις̣ page | απηγγειλαν δε αυτοις οι ιδοντες πως εσωθη ο δαιμονισθεις page | απηγγειλαν δε λεγοντεϲ αυτοιϲ οι ϊδοντεϲ πωϲ εϲωθη ο δεμονιϲθειϲ page | απηγγειλαν δε αυτοις και οι ιδοντες πως εσωθη ο δαιμονισθεις page | They also which saw it told them by what means he that was possessed of the devils was healed. |
| 37 | και [ηρωτησε]ν̣ αυτον απαν το π̣λη̣θος [της περι]χ̣ωρου των γερασηνων [απελθειν] α̣π αυτω̣ν οτι φοβω μ̣εγα [λω συνειχοντο] αυτος δε̣ εμ̣β̣ας [εις πλοιον υπεστρε]ψ̣[εν] page | και ηρωτησεν αυτον απαν το πληθος της περιχωρου των γερασηνων απελθειν απ αυτων οτι φοβω μεγαλω συνειχοντο αυτος δε εμβας εις πλοιον υπεστρεψεν page | και ηρωτηϲεν αυτον παν το πληθοϲ τηϲ περιχωρου των γεργεϲηνων απελθιν απ αυτων οτι φοβω μεγαλω ϲυνϊχοντο αυτοϲ δε εμβαϲ ειϲ πλοιον επεϲτρεψαν page | και ηρωτησεν αυτον απαν το πληθος της περιχωρου των γαδαρηνων απελθειν απ αυτων οτι φοβω μεγαλω συνειχοντο αυτος εμβας εις το πλοιον υπεστρεψεν · page | ¶ Then the whole multitude of the country of the Gadarenes round about besought him to depart from them; for they were taken with great fear: and he went up into the ship, and returned back again. |
| 38 | [ε]δ̣ετο δ̣ε αυτ̣[ου ο ανηρ αφ ου εξελη]λυθει τ̣α δαι̣μ̣[ονι]α̣ [ειναι συν αυτω] απελυ σε̣ν δ[ε] αυτον̣ [λεγων] page | εδειτο δε αυτου ο ανηρ αφ ου εξεληλυθει τα δαιμονια ειναι συν αυτω απελυσεν δε αυτον λεγων page | εδεετο δε αυτου ο ανηρ αφ ου εξεληλυθει τα δαιμονια ειναι ϲυν αυτω απελυϲεν δε αυτο λεγων page | εδεειτο δε αυτου ο ανηρ · αφ ου εξεληλυθει τα δαιμονια ειναι συν αυτω · απελυσεν δε αυτον ο ις λεγων · page | Now the man out of whom the devils were departed besought him that he might be with him: but Jesus sent him away, saying, |
| 39 | [υποστρ]εφε εις τον οικ̣ον σου̣ [και διηγου οσα σο]ι εποιη [σ]εν ο θ̅ς̅· κα̣ι̣ [α]πηλ[θεν καθ ολ]η̣ν την̣ | πολιν κηρυ̣σ̣σ̣ω̣ν οσα εποιησ̣ε̣ν αυτ̣[ω] ο ι̅ς̅· page | υποστρεφε εις τον οικον σου και διηγου οσα σοι εποιησεν ο θς και απηλθεν καθ ολην την πολιν κηρυσσων οσα εποιησεν αυτω ο ις page | ϋποϲτρεφε ειϲ τον οικον ϲου και διηγου οϲα ϲοι εποιηϲεν ο θϲ και απηλθεν καθ ολην την πολιν κηρυϲϲων οϲα εποιηϲεν αυτω ο ιϲ page | υποστρεφε εις τον οικον σου · και διηγου οσα εποιησεν σοι ο θς · και απηλθεν καθ ολην την πολιν κηρυσσων · οσα εποιησεν αυτω ο ις · page | Return to thine own house, and shew how great things God hath done unto thee. And he went his way, and published throughout the whole city how great things Jesus had done unto him. |
| 40 | εν δε̣ τω υποστρεφειν τον ι̅η̣̣̅[ν̅] απεδεξατο̣ α̣υτον ο οχλος· ησαν γαρ πα̣[ν] [τε]ς προσ[δο]κωντες αυτο[ν] · page | εν δε τω υποστρεφειν τον ιν απεδεξατο αυτον ο οχλος ησαν γαρ παντες προσδοκωντες αυτον page | εγενετο δε εν τω υποϲτρεφειν το ιν απεδεξατο αυτον ο οχλοϲ ηϲαν γαρ παντεϲ προϲδοκωντεϲ τον θν page | εγενετο δε εν τω υποστρεψαι τον ιν · απεδεξατο αυτον ο οχλος · ησαν γαρ παντες προσδοκωντες αυτον · page | And it came to pass, that, when Jesus was returned, the people gladly received him: for they were all waiting for him. |
| 41 | και ιδου̣ η̣λ̣θ̣εν ανηρ ω ονομα ια̣[ιρ]ος· και ου τος αρχων τ̣ης συναγ[ω]γης υπηρ̣ χ̣εν· και π̣εσων παρ̣α̣ τους ποδας̣ [ι̅υ̅] [παρε]κ̣[α]λει αυτον εισελθειν εις τον̣ [οικον αυ]του· page | και ιδου ηλθεν ανηρ ω ονομα ιαειρος και ουτος αρχων της συναγωγης υπηρχεν και πεσων παρα τους ποδας ιυ παρεκαλει αυτον εισελθειν εις τον οικον αυτου page | και ϊδου ηλθεν ανηρ ω ονομα ϊαειροϲ και αυτοϲ αρχων τηϲ ϲυναγωγηϲ ϋπηρχεν και πεϲων παρα τουϲ ποδαϲ ιυ παρεκαλει αυτον ειϲελθι ειϲ τον οικον αυτου page | και ιδου ηλθεν ανηρ ω ονομα ιαειρος και αυτος αρχων της συναγωγης υπηρχεν · και πεσων παρα τους ποδας του ιυ παρεκαλει αυτον · εισελθειν εις τον οικον αυτου · page | ¶ And, behold, there came a man named Jairus, and he was a ruler of the synagogue: and he fell down at Jesus’ feet, and besought him that he would come into his house: |
| 42 | οτι θυγατηρ μονογ[ε] [νης ην] α̣υτω ως ετων ι̅β̅ και αυτη̣ [απεθνη]σκε̣ν̣· ε̣ν δε τω υπαγειν αυ [τον οι οχ]λ̣οι συνεπνειγον αυτον page | οτι θυγατηρ μονογενης ην αυτω ως ετων δωδεκα και αυτη απεθνησκεν εν δε τω υπαγειν αυτον οι οχλοι συνεπνειγον αυτον page | οτι θυγατηρ μονογενηϲ αυτω ωϲ ετων δωδεκα και αυτη απεθνηϲκεν ˙ εν δε τω υπαγειν αυτον οι οχλοι ϲυνεπνιγο αυτον page | οτι θυγατηρ μονογενης ην αυτω ως ετων δωδεκα · και αυτη απεθνησκεν εν δε τω υπαγειν αυτον οι οχλοι συνεπνιγον αυτον · page | For he had one only daughter, about twelve years of age, and she lay a dying. But as he went the people thronged him. |
| 43 | κ[αι γυνη ο]υ̣σα εν ρυσι αιματος απο ε τω[ν ι̅β̅ η]τις ουκ ισχυσεν απ ουδε νος θ̣[εραπ]ευθηναι· page | και γυνη ουσα εν ρυσει αιματος απο ετων δωδεκα ητις ουκ ισχυσεν απ ουδενος θεραπευθηναι page | και γυνη ουϲα εν ρυϲει αιματοϲ απο ετων δωδεκα ητιϲ ϊατροιϲ προϲαναλωϲαϲα ολον τον βιον εαυτηϲ και ουκ ϊϲχυϲεν ϋπ ουδνενοϲ θεραπευθηναι page | και γυνη ουσα εν ρυσει αιματος απο ετων δωδεκα · ητις ιατροις προσαναλωσασα ολον τον βιον · ουκ ισχυσεν απ ουδενος θεραπευθηναι · page | ¶ And a woman having an issue of blood twelve years, which had spent all her living upon physicians, neither could be healed of any, |
| 44 | προ[σε]λθουσα οπ[ι] σθεν̣ ηψατο του κρασπε̣δου του ιμα̣ τιου αυτου· και παραχρημα εστη η ρυσις του αιματος αυτης· page | προσελθουσα οπισθεν ηψατο του κρασπεδου του ιματιου αυτου και παραχρημα εστη η ρυσις του αιματος αυτης page | προϲελθουϲα οπιϲθεν ηψατο του κραϲπεδου του ϊματιου αυτου · και παραχρημα εϲτη η ρυϲιϲ του αιματοϲ αυτηϲ page | προσελθουσα οπισθεν ηψατο του κρασπεδου του ιματιου και παραχρημα εστη η ρυσεις του αιματος αυτης · page | Came behind him, and touched the border of his garment: and immediately her issue of blood stanched. |
| 45 | και ειπεν ο̣ ι̅ς̅ τις ο αψαμε̣νος μου· αρνουμενων [δ]ε πα̣ντων ειπεν ο πετρος· επι̣ [στατα] ο̣ι οχλοι συ̣νεχουσιν σε κα̣ι απ̣[ο] θ̣λε̣[ιβο]υσι[ν] page | και ειπεν ο ις τις ο αψαμενος μου αρνουμενων δε παντων ειπεν ο πετρος επιστατα οι οχλοι συνεχουσι σε και αποθλειβουσιν page | και ειπεν ο ιϲ τιϲ ο αψαμενοϲ μου αρνουμενων δε πατων ειπεν ο πετροϲ και οι ϲυν αυτω επιϲτατα οι οχλοι ϲυνεχουϲιν ϲε και αποθλιβουϲιν page | και ειπεν ο ις τις ο αψαμενος μου · αρνουμενων δε παντων ειπεν ο πετρος και οι συν αυτω επιστατα οι οχλοι συνεχουσιν σε · και αποθλειβουσιν · και λεγεις τις ο αψαμενος μου · page | And Jesus said, Who touched me? When all denied, Peter and they that were with him said, Master, the multitude throng thee and press thee, and sayest thou, Who touched me? |
| 46 | [ο δε ι̅ς̅ ει]π̣ε̣ν̣ ηψα̣τ̣[ο μου] τις· εγ̣ω γ[αρ εγνων] δυναμιν [εξελη] λυθυιαν α̣[π εμου] page | ο δε ις ειπεν ηψατο μου τις εγω γαρ εγνων δυναμιν εξεληλυθυιαν απ εμου page | ο δε ιϲ ειπεν ηψατο μου τιϲ εγω γαρ εγνων δυναμιν εξεληλυθυϊαν απ εμου · page | ο δε ις ειπεν ηψατο μου τις · εγω γαρ εγνων δυναμιν εξελθουσαν απ εμου page | And Jesus said, Somebody hath touched me: for I perceive that virtue is gone out of me. |
| 47 | [ι]δουσα δε η [γυνη] [ο]τ̣ι ουκ ελ̣[αθ]ε̣ν. τ̣ρ̣ε̣μ̣[ου]σ̣α̣ ηλθεν̣ κ̣[αι] π̣ροσπεσ̣[ο]υ̣σα αυτω δ[ι η]ν αιτιαν ηψα τ̣[ο] αυτου α̣πηγγειλε[ν] ενωπιον παν τ[ο]ς̣ του λαο̣υ· και ως ια[θη] παραχρημα· page | ιδουσα δε η γυνη οτι ουκ ελαθεν τρεμουσα ηλθεν και προσπεσουσα αυτω δι ην αιτιαν ηψατο αυτου απηγγειλεν ενωπιον παντος του λαου και ως ιαθη παραχρημα page | και προϲπεϲουϲα αυτω διηγγειλεν ενωπιον παντοϲ του λαου και ωϲ ειαθη παραχρημα page | ιδουσα δε η γυνη οτι ουκ ελαθεν τρεμουσα ηλθεν · και προσπεσουσα αυτω δι ην αιτιαν απηγγειλεν ενωπιον παντο̣ς του λαου και ως ιαθη παραχρημα̣ page | And when the woman saw that she was not hid, she came trembling, and falling down before him, she declared unto him before all the people for what cause she had touched him, and how she was healed immediately. |
| 48 | ο [δ]ε ειπεν α̣[υ]τη̣ θ̣υγατ̣[ηρ η] πιστ̣ι̣ς σου σ[ε]σωκεν σε̣ π̣ορευου ει[ς ειρ]η̣νην· page | ο δε ειπεν αυτη θυγατηρ η πιστις σου σεσωκεν σε πορευου εις ειρηνην page | ο δε ειπεν θυγατερ η πιϲτιϲ ϲου ϲεϲωκεν ϲε πορευου ειϲ ειρηνην page | ο δε ειπεν αυτη θαρσει θυγατερ · η πιστις σου σεσωκεν σε πορευου εις ειρηνην · page | And he said unto her, Daughter, be of good comfort: thy faith hath made thee whole; go in peace. |
| 49 | ετι α[υ]του λαλουντος ερχετ̣[αι τις π]α̣ρα̣ του αρχισυναγωγου λεγων [οτι τεθνηκεν] η θυγατηρ σου μηκετ̣[ι σκυλλε τον] διδασκαλον· page | ετι αυτου λαλουντος ερχεται τις παρα του αρχισυναγωγου λεγων οτι τεθνηκεν η θυγατηρ σου μηκετι σκυλλε τον διδασκαλον page | ετι αυτου λαλουντοϲ ερχεται τιϲ παρα του αρχιϲυναγωγου λεγων οτι τεθνηκεν η θυγατηρ ϲου μηκετι ϲκυλλε τον διδαϲκαλον page | ετι αυτου λαλουντος · ερχεται τις απο του αρχισυναγωγου λεγων αυτω · οτι τεθνηκεν η θυγατηρ σου μη σκυλλε τον διδασκαλον · page | ¶ While he yet spake, there cometh one from the ruler of the synagogue’s house, saying to him, Thy daughter is dead; trouble not the Master. |
| 50 | ο̣ δε ι̅ς̅ ακ[ουσας απεκριθη] αυ̣τ̣ω· μη φοβο̣υ μον̣[ον πιστευσον] κ̣[αι σωθ]ησεται· page | ο δε ις ακουσας απεκριθη αυτω μη φοβου μονον πιστευσον και σωθησεται page | ο δε ιϲ ακουϲαϲ ειπεν αυτω μη φοβου μονον πιϲτευε και ϲωθηϲεται page | ο δε ις ακουσας απεκριθη αυτω λεγων · μη φοβου μονον πιστευε · και σωθησεται · page | But when Jesus heard it, he answered him, saying, Fear not: believe only, and she shall be made whole. |
| 51 | [ελθων δε εις την οικι] αν ο̣[υκ αφηκεν εισελθειν τινα συν] αυτ[ω ει μη πετρον και ιω]α̣νην [κ]αι ιακω̣[βον και τον π̅ρ̅]α̅ τ̣ης̣ [π]αιδος κ̣αι την [μητερα] page | ελθων δε εις την οικιαν ουκ αφηκεν εισελθειν τινα συν αυτω ει μη πετρον και ιωανην και ιακωβον και τον πατερα της παιδος και την μητερα page | ελθων δε ειϲ την οικιαν ουδενα αφηκεν ϲυνειϲελθει αυτω ει μη πετρον και ιακωβον και ϊωαννην και τον πατερα τηϲ παιδοϲ και την μητερα page | ελθων δε εις την οικιαν · ουκ αφηκεν εισελθειν ουδενα ει μη πετρον · και ιακωβον · και ιωαννην · και τον πρα της παιδος και την μρα · page | And when he came into the house, he suffered no man to go in, save Peter, and James, and John, and the father and the mother of the maiden. |
| 52 | [εκλαιο]ν δε̣ πα̣ν̣τες̣ κ̣αι ε̣κοπ̣[τοντο αυτην] ο δε ειπεν μη̣ [κλαιετε ου γαρ α]π̣εθα[νε]ν αλλα καθ[ε]υ | δ̣ει· page | εκλαιον δε παντες και εκοπτοντο αυτην ο δε ειπεν μη κλαιετε ου γαρ απεθανεν αλλα καθευδει page | εκλαιον δε παντεϲ και εκοπτοντο αυτην · ο δε ειπεν μη κλαιετε ου γαρ απεθανεν αλλα καθευδει page | εκλαιον δε παντες · και εκοπτοντο αυτην ο δε ειπεν μη κλαιετε · ουκ απεθανεν αλλα καθευδει · page | And all wept, and bewailed her: but he said, Weep not; she is not dead, but sleepeth. |
| 53 | και κατεγελω̣[ν α]υ̣του ειδο̣τες οτι α̣πεθανεν page | και κατεγελων αυτου ειδοτες οτι απεθανεν page | και κατεγελων αυτου ειδοτεϲ οτι απεθανεν page | και κατεγελων αυτου ειδοτες οτι απεθανεν · page | And they laughed him to scorn, knowing that she was dead. |
| 54 | αυ̣[τος δε] κ̣ρατησας τ̣[η]ς χειρο̣[ς α]υ̣της εφωνησεν λεγω̣[ν] η [π]αις εγε̣[ιρε] page | · · αυτος δε κρατησας της χειρος αυτη εφωνησεν λεγων η παις εγειρε page | αυτοϲ δε κρατηϲαϲ τηϲ χειροϲ αυτηϲ εφωνηϲε λεγων η παιϲ εγειρε page | αυτος δε εκβαλων παντας εξω · και κρατησας της χειρος αυτης εφωνησεν λεγων η παις εγειρου · page | And he put them all out, and took her by the hand, and called, saying, Maid, arise. |
| 55 | κα̣ι επε̣στρεψεν το π̅ν̣̣̅α̣̣̅ αυ̣της κα̣[ι αν]ε̣στ̣η [πα]ραχρημα· και δι εταξεν αυτ̣η δο̣θηνα̣ι φαγειν· page | και επεστρεψεν το πνευμα αυτης και ανεστη παραχρημα και διεταξεν αυτη δοθηναι φαγειν page | και επεϲτρεψε το πνα αυτηϲ και διεταξεν αυτη δοθηναι φαγειν page | και επεστρεψεν το πνευμα αυτης · και ανεστη παραχρημα · και διεταξεν αυτη δοθηναι φαγειν · page | And her spirit came again, and she arose straightway: and he commanded to give her meat. |
| 56 | και εξεστησαν οι γονει[ς] αυτης· ο δ̣ε̣ πα ρ̣ηγγειλεν α̣υτοις̣ μη̣δενι ειπ̣ειν το γεγον̣ος page | και εξεστησαν οι γονεις αυτης ο δε παρηγγειλεν αυτοις μηδενι ειπειν το γεγονος page | και εξεϲτηϲαν οι γονειϲ αυτηϲ ο δε παρηγγειλεν αυτοιϲ μηδενι ειπι το γεγονοϲ page | και εξεστησαν οι γονεις αυτης · ο δε παρηγγειλεν αυτοις μηδενι ειπειν το γεγονος · page | And her parents were astonished: but he charged them that they should tell no man what was done. |