Luke 9
The same chapter in 4 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.
| v. | P75 200 AD | Codex Vaticanus 325 AD | Codex Sinaiticus 350 AD | Codex Alexandrinus 420 AD | English (KJV) |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | συγκαλεσαμενο̣ς δε τους ι̅β̅ εδ̣ω̣κ̣[ε]ν̣ α̣υτοις δυν̣αμιν και ε [ξουσιαν επι τα δαιμο]νι̣α και̣ νο [σους θεραπευειν] page | συγκαλεσαμενος δε τους δωδεκα εδωκεν δυναμιν αυτοις και εξουσιαν επι παντα τα δαιμονια και νοσους θεραπευειν page | ϲυνκαλεϲαμενοϲ δε τουϲ δωδεκα αποϲτολουϲ δεδωκεν αυτοιϲ δυναμιν και εξουϲιαν επι παντα τα δαιμονια και νοϲουϲ θεραπευειν page | συγκαλεσαμενος δε τους δωδεκα · εδωκεν αυτοις δυναμιν και εξουσιαν · επι παντα τα δαιμονια · και νοσους θεραπευειν · page | Then he called his twelve disciples together, and gave them power and authority over all devils, and to cure diseases. |
| 2 | [και απεστ]ε̣ι̣λ̣εν [...] page | και απεστειλεν αυτους κηρυσσειν την βασιλειαν του θυ και ιασθαι page | και απεϲτιλεν αυτουϲ κηρυϲϲειν την βαϲιλειαν του θυ και ιαϲθαι τουϲ αϲθενιϲ page | και απεστειλεν αυτους κηρυσσειν την βασιλειαν του θυ · και ιασθαι τους ασθενεις · page | And he sent them to preach the kingdom of God, and to heal the sick. |
| 3 | not in this manuscript | και ειπεν προς αυτους μηδεν αιρετε εις την οδον μητε ραβδον μητε πηραν μητε αρτον μητε αργυριον μητε δυο χιτωνας εχειν page | και ειπεν προϲ αυτουϲ μηδεν αιρετε ειϲ την οδον μητε ραβδον μητε πηραν μητε αρτον μηδε αργυριον μητε δυο χιτωναϲ page | και ειπεν προς αυτους μηδεν αιρετε εις την οδον · μητε ραβδους · μητε πηραν · μητε αρτον · μητε αργυριον · μητε ανα δυο χιτωνας εχειν · page | And he said unto them, Take nothing for your journey, neither staves, nor scrip, neither bread, neither money; neither have two coats apiece. |
| 4 | [...] [εισελθητε εκει μενε]τ̣ε κ̣[αι εκει] [θεν εξερχεσθε] page | και εις ην αν οικιαν · · εισελθητε εκει μενετε και εκειθεν εξερχεσθε page | και ειϲ ην αν οικιαν ειϲελθητε εκει μινατε και εκειθεν εξερχεϲθε page | και εις ην αν οικιαν εισελθητε · εκει μενετε · και εκειθεν εξερχεσθε · page | And whatsoever house ye enter into, there abide, and thence depart. |
| 5 | [και ο]σ̣οι εαν̣ [μη δε] [χωνται υμας εξερχομενοι απο της πο] [λεω]ς̣ εκεινη̣[ς τ]ον κονιορ̣[τον απο] [τω]ν ποδων υ[μ]ων απ[οτινασσετε] [ε]ις μαρτυριον̣ [επ] αυ̣[τους] page | και οσοι αν μη δεχωνται υμας εξερχομενοι απο της πολεως εκεινης τον κονιορτον απο των ποδων υμων αποτινασσετε εις μαρτυριον επ αυτους page | και οϲοι αν μη δεχωνται ϋμαϲ εξερχομενοι εκ τηϲ πολεωϲ εκινηϲ τον κονιορτον απο των ποδω ϋμων αποτιναϲϲεται ειϲ μαρτυριο αυτοιϲ page | και οσοι αν μη δεχωνται υμας εξερχομενοι απο της πολεως εκεινης · και τον κονιορτον απο των ποδων υμων αποτιναξατε εις μαρτυριον επ αυτους · page | And whosoever will not receive you, when ye go out of that city, shake off the very dust from your feet for a testimony against them. |
| 6 | [εξερχομε] νοι δε διηρχοντ̣ο̣ κ[ατα] τ̣ας κωμ[ας] ε̣υαγγελιζο̣μεν[ο]ι κ[αι] θ̣εραπευο[ν] τ̣ες πανταχο̣[υ] page | εξερχομενοι δε διηρχοντο κατα τας κωμας ευαγγελιζομενοι και θεραπευοντες πανταχου page | εξερχομενοι δε διηρχοντο κατα κωμαϲ ευαγγελιζομενοι και θεραπευοντεϲ πανταχου page | ε̣ξερχομενοι δε διηρχοντο κατα τας κωμας ευαγγελιζομενοι · και θεραπευοντες πανταχου · page | And they departed, and went through the towns, preaching the gospel, and healing every where. |
| 7 | [ηκ]ουσεν δε ηρω [δης ο τετρα]αρχης̣ [τα] γ̣εινομενα παν [τα και] δ̣ιηπορει̣ [δι]α το λεγεσθαι υπο [τιν]ων οτι ιωα[νη]ς ηγερθη εκ νε [κρ]ω̣ν· page | ηκουσεν δε ηρωδης ο τετραρχης τα γεινομενα παντα και διηπορει δια το λεγεσθαι υπο τινων οτι ιωανης ηγερθη εκ νεκρων page | ηκουϲεν δε ηρωδηϲ τα γεινομενα παντα και διηπορει δια το λεγεϲθαι ϋπο τινων οτι ϊωαννηϲ ηγερθη εκ νεκρων page | ηκουσεν δε ηρωδης ο τετραρχης τα γενομενα υπ αυτου παντα και διηπορει δια το λεγεσθαι υπο τινων οτι ιωαννης εγηγερται εκ νεκρων · page | ¶ Now Herod the tetrarch heard of all that was done by him: and he was perplexed, because that it was said of some, that John was risen from the dead; |
| 8 | υπο τιν̣[ω]ν̣ δε οτι ηλειας [ε]φ̣ανη· αλλων [δε οτι] π̣ροφητης [τ]ι̣ς των αρχαιω[ν] ανεστη· page | υπο τινων δε οτι ηλειας εφανη αλλων δε οτι προφητης τις των αρχαιων ανεστη page | υπο τινων δε οτι ηλειαϲ εφανη αλλων δε οτι προφητηϲ τιϲ των αρχαιων ανεϲτη page | υπο τινων δε οτι ηλιας εφανη · αλλων δε οτι προφητης εις των αρχαιων ανεστη · page | And of some, that Elias had appeared; and of others, that one of the old prophets was risen again. |
| 9 | ει̣π̣εν δε η̣ρωδης· ιωα̣[ν]ην εγω απεκεφα λισα τι[ς] δε εσ[τιν] περ̣ι̣ ου̣ ακουω̣ τοι αυτα· κ[α]ι̣ ε̣[ζητει ι]δ[ειν] α̣υτ[ο]ν̣· page | ειπεν δε ο ηρωδης ιωανην εγω απεκεφαλισα τις δε εστιν ουτος περι ου ακουω τοιαυτα και εζητει ιδειν αυτον page | ειπεν δε ηρωδηϲ ιωαννην εγω απεκεφαλιϲα τιϲ δε εϲτιν ουτοϲ περι ου ακοιω τοιαυτα και εζητει ιδιν αυτον page | και ειπεν ηρωδης · ιωαννην εγω απεκεφαλεισα · τις δε εστιν ουτος περι ου [...] ακουω τοιαυτα και εζητει ιδειν αυτον page | And Herod said, John have I beheaded: but who is this, of whom I hear such things? And he desired to see him. |
| 10 | και υπ̣[ο]σ̣τ̣[ρεψαντες οι] α̣ποστολοι δι ησαντο̣ αυτω ο̣σα [ε]π̣οιησαν· και παραλα[β]ων αυτους υπεχωρησεν κατ ι̣δ̣ι̣α̣ν εις π[ολι]ν̣ καλουμενην | βηδσαιδα· page | και υποστρεψαντες οι αποστολοι διηγησαντο αυτω οσα εποιησαν και παραλαβων αυτους υπεχωρησεν κατ ιδιαν εις πολιν καλουμενην βηθσαιδα page | και ϋποϲτρεψαντεϲ οι αποϲτολοι διηγηϲαντο αυτω α εποιηϲαν και παραλαβων αυτουϲ ϋπεχωρηϲεν κατ ϊδιαν ειϲ τοπον ερημον page | και υποστρεψαντες οι αποστολοι διηγησαντο αυτω οσα εποιησαν και οσα εδιδαξαν · και παραλαβων αυτους υπεχωρησεν κατ ιδιαν εις ερημον τοπον πολεως καλουμενης βηθσαιδαν · page | ¶ And the apostles, when they were returned, told him all that they had done. And he took them, and went aside privately into a desert place belonging to the city called Bethsaida. |
| 11 | οι̣ [δε ο]χ̣λοι γνοντες ηκολο[υ] [θη]σ̣αν αυ̣[τω κ]αι αποδεξαμενος α[υ] τους ελαλει αυτοις π̣[ερι] τ̣ης βα[σιλει] α̣ς του θ̅υ̅· και του[ς] χρ̣[εια]ν εχοντ̣α̣ς θεραπειας ι[ατ]ο page | οι δε οχλοι γνοντες ηκολουθησαν αυτω και αποδεξαμενος αυτους ελαλει αυτοις περι της βασιλειας του θυ και τους χρειαν εχοντας θεραπειας ιατο page | οι δε οχλοι γνοντεϲ ηκολουθηϲα αυτω και αποδεξαμενοϲ αυτουϲ ελαληϲεν αυτοιϲ περι τηϲ βαϲιλιαϲ του θυ και τουϲ χρειαν εχονταϲ θεραπειαϲ ϊατο page | οι δε οχλοι γνοντες ηκολουθησαν αυτω · και δεξαμενος αυτους · ελαλει αυτοις περι της βασιλειας του θυ και τους χριαν εχοντας θεραπειας ιατο · page | And the people, when they knew it, followed him: and he received them, and spake unto them of the kingdom of God, and healed them that had need of healing. |
| 12 | η̣ δ[ε η]μ̣ερα ηρ̣[ξ]ατο κλεινειν· προσελθον̣τες δε ο̣ι̣ ι̣̣̅β̅ ειπον αυτω· απολυσον τους οχλους ινα π̣ορευθεντες εις τ̣α̣ς̣ κυκλω κω μας και αγρους καταλυσω̣σιν· και ευ ρωσιν επ̣ισιτισμον ο̣[τι] ωδε εν ερη μω τοπ̣[ω εσ]μ̣[εν] page | ηδη ημερα ηρξατο κλεινειν προσελθοντες δε οι δωδεκα ειπον αυτω απολυσον τον οχλον ινα πορευθεντες εις τας κυκλω κωμας και αγρους καταλυσωσιν και ευρωσιν επισειτισμον οτι ωδε εν ερημω τοπω εσμεν page | η δε ημερα ηρξαντο κλινειν προϲελθοντεϲ δε οι δωδεκα ειπον αυτω απολυϲον τον οχλον ϊνα πορευθεντεϲ ειϲ ταϲ κυκλω κωμαϲ κ(αι) αγρουϲ καταλυϲωϲιν και ευρωϲιν επιϲιτιϲμον οτι ωδε εν ερημω τοπω εϲμεν page | η δε ημερα ηρξατο κλινειν προσελθοντες δε οι δωδεκα ειπον αυτω απολυσον τον οχλον ινα πορευθεντες εις τας κυκλω κωμας · και τους αγρους καταλυσωσιν και ευρωσιν επεισιτισμον · οτι ωδε εν ερημω τοπω εσμεν · page | And when the day began to wear away, then came the twelve, and said unto him, Send the multitude away, that they may go into the towns and country round about, and lodge, and get victuals: for we are here in a desert place. |
| 13 | [ειπεν δε προς α]υ̣ τ̣[ο]υ̣[ς δοτε αυτοις υμεις φαγειν] [...] page | ειπεν δε προς αυτους δοτε αυτοις φαγειν υμεις οι δε ειπαν ουκ εισιν ημιν πλειον η αρτοι πεντε και ιχθυες δυο ει μητι πορευθεντες ημεις αγορασωμεν εις παντα τον λαον τουτον βρωματα page | ειπεν δε αυτοιϲ δοτε αυτοιϲ ϋμειϲ φαγειν οι δε ειπαν ουκ ειϲιν ημιν πλειονεϲ αρτοι πεντε και ϊχθυεϲ δυο ει μητι πορευθεντεϲ ημιϲ αγοραϲωμεν ειϲ πατα τον λαον τουτο βρωματα page | ειπεν δε προς αυτους · δοτε αυτοις υμεις φαγειν οι δε ειπον · ουκ εισιν ημειν πλιον η πεντε αρτοι και ιχθυες δυο ει μητι πορευθεντες ημεις αγορασωμεν εις παντα τον λαον τουτον βρωματα · page | But he said unto them, Give ye them to eat. And they said, We have no more but five loaves and two fishes; except we should go and buy meat for all this people. |
| 14 | [...] [αυτου] κ̣α̣[τακλινατε αυτους κλισιας ω] [σει α]ν̣α ν̅ page | ησαν γαρ ωσει ανδρες πεντακισχειλιοι ειπεν δε προς τους μαθητας αυτου κατακλεινατε αυτους κλισιας ωσει ανα πεντηκοντα page | ηϲαν δε ωϲει ανδρεϲ πεντακιϲχιλιοι ειπεν δε προϲ τουϲ μαθηταϲ αυτου κατακλινατε αυτουϲ κλιϲιαϲ ωϲει ανα πεντηκοντα page | ησαν γαρ ωσει ανδρες πεντακισχειλιοι ειπεν δε προς τους μαθητας αυτου κατακλινατε αυτους κλησιας ανα πεντηκοντα · page | For they were about five thousand men. And he said to his disciples, Make them sit down by fifties in a company. |
| 15 | [και εποιησαν ουτως και] [κατεκλ]ε̣ι̣να̣[ν απαντας] page | και εποιησαν ουτως και κατεκλειναν απαντας page | και εποιηϲαν ουτωϲ και κατεκλιναν πανταϲ page | και εποιησαν ουτως · και ανεκλειναν απαντας · page | And they did so, and made them all sit down. |
| 16 | [λαβων δε τους] [πεντε] αρτους̣ κ̣[αι τους] β̣̣̅ ι̣χ̣[θυας] [αναβλεψ]α̣ς εις το[ν ο]υρανον ηυ̣λ̣[ο] [γησεν αυτους] · κα[ι κ]α̣τεκλασεν· κ̣α̣[ι ε] [δ]ιδου τοι̣[ς μ]α̣θη̣ταις παραθειναι τ[ω] ο̣χλω· page | λαβων δε τους πεντε αρτους και τους δυο ιχθυας αναβλεψας εις τον ουρανον ευλογησεν αυτους και κατεκλασεν και εδιδου τοις μαθηταις παραθειναι τω οχλω page | λαβων δε τουϲ πετε αρτουϲ και τουϲ δυο ϊχθυαϲ αναβλεψαϲ ειϲ τον ουρανον ευλογηϲεν και κατεκλαϲεν και εδιδου τοιϲ μαθηταιϲ παραθειναι τω οχλω page | λαβων δε τους πεντε αρτους και τους δυο ιχθυας αναβλεψας εις τον ουνον ηυλογησεν αυτους · και κατεκλασεν · και εδειδου τοις μαθηταις παρατιθεναι τω οχλω · page | Then he took the five loaves and the two fishes, and looking up to heaven, he blessed them, and brake, and gave to the disciples to set before the multitude. |
| 17 | και [ε]φ̣αγ[ο]ν και εχορτασθησα̣[ν] παντες και̣ [ηρθη] το πε̣ρισσευσαν α[υ] τοις κλασματ̣[ων] κ̣οφινο̣[ι ι̅β̅] page | και εφαγον και εχορτασθησαν παντες και ηρθη το περισσευσαν αυτοις κλασματων κοφινοι δωδεκα page | και εφαγον και εχορταϲθηϲαν πατεϲ και ηρθη το περιϲϲευϲαν των κλαϲματων κοφινοι δωδεκα page | και εφαγον και εχορτασθησαν παντες και ηρθη το περισσευσαν αυτοις · κλασματων κοφινοι δωδεκα · page | And they did eat, and were all filled: and there was taken up of fragments that remained to them twelve baskets. |
| 18 | και εγενετο ε̣[ν] τ̣ω ειναι αυ̣[τον προσ] ευχομενον̣ [κ]ατα μονας. σ̣[υνη] σαν αυτω οι μ̣[αθ]η̣ται· και επη̣[ρωτη] σεν αυτου̣[ς λεγ]ω̣ν· τινα με λ[εγουσιν] οι οχλοι ειναι page | και εγενετο εν τω ειναι αυτον προσευχομενον κατα μονας συνηντησαν αυτω οι μαθηται και επηρωτησεν αυτους λεγων τινα με οι οχλοι λεγουσιν ειναι page | και εγενετο εν τω ειναι αυτον προϲευχομενο κατα μοναϲ ϲυνηϲαν αυτω οι μαθηται και επηρωτηϲεν αυτουϲ ο ιϲ λεγω τινα με οι οχλοι λεγουϲιν ειναι page | και εγενετο εν τω ειναι αυτον προσευχομενον κατα μονας συνησαν αυτω οι μαθηται · και επηρωτησεν αυτους λεγων · τινα με λεγουσιν οι ανοι ειναι page | ¶ And it came to pass, as he was alone praying, his disciples were with him: and he asked them, saying, Whom say the people that I am? |
| 19 | [οι] δε αποκρινθεν[τες] ε̣ιπαν̣ ιωανην̣ τον βαπτιστ[ην] αλ̣λοι δ̣[ε η]λ̣ε̣ι̣[αν α]λ̣λ̣οι δε οτι π̣[ρο] φη̣τη[ς τις των αρχαι]ω̣ν ανε̣στη page | οι δε αποκριθεντες ειπαν ιωανην τον βαπτιστην αλλοι δε ηλειαν αλλοι δε οτι προφητης τις των αρχαιων ανεστη page | οι δε αποκριθεντεϲ ειπαν ϊωαννην τον βαπτιϲτη αλλοι δε ηλιαν αλλοι δε οτι προφητηϲ τιϲ των αρχαιων ανεϲτη page | οι δε αποκριθεντες ειπον · ιωαννην τον βαπτιστην · αλλοι δε ηλιαν · αλλοι δε οτι προφητης τις των αρχαιων ανεστη · page | They answering said, John the Baptist; but some say, Elias; and others say, that one of the old prophets is risen again. |
| 20 | ειπεν δε α̣[υτοις υμει]ς δε τινα με λεγετε ει̣[ν]αι π̣ετρ̣ο̣[ς] δ̣ε̣ α̣π̣ο̣ κριθε̣ις ειπεν̣ τον χ̅ν̅ τ̣ου θ̅υ̅ page | ειπεν δε αυτοις υμεις δε τινα με λεγετε ειναι πετρος δε αποκριθεις ειπεν τον χν του θυ page | ειπεν δε αυτοιϲ ϋμειϲ δε τινα με λεγεται ειναι πετροϲ δε αποκριθειϲ ειπεν τον χν του θυ page | ειπεν δε αυτοις υμεις δε τινα με λεγετε ειναι · αποκριθεις δε ο πετρος ειπεν τον χν του θυ · page | He said unto them, But whom say ye that I am? Peter answering said, The Christ of God. |
| 21 | ο δε επιτιμησα[ς α]υτοις πα̣ρ̣ηγγειλεν [μ]ηδε̣νι εγε[ιν] τ̣ο̣υτο· page | ο δε επιτιμησας αυτοις παρηγγειλεν μηδενι λεγειν τουτο page | ο δε επιτιμηϲαϲ αυτοιϲ παρηγγιλεν μηδενι λεγειν τουτο ι̣ page | ο δε επιτειμησας αυτοις παρηγγειλεν μηδενι λεγειν τουτο · page | And he straitly charged them, and commanded them to tell no man that thing; |
| 22 | ειπ̣[ω]ν̣ οτι | δει τον υιο̣ν του α̅ν̣̣̅ο̅υ̅ πολλα π̣[αθειν] και αποδοκιμασθηναι απο τω̣[ν πρε] σ̣βυτ̣ε̣ρων και αρχιερεω̣ν και [γραμ] μ̣ατ̣[ε]ων και αποκτα[νθηνα]ι και τριτ̣η εγερθηναι· page | ειπων οτι δει τον υιον του ανθρωπου πολλα παθειν και αποδοκιμασθηναι απο των πρεσβυτερων και αρχιερεων και γραμματεων και αποκτανθηναι και τη τριτη ημερα εγερθηναι page | ειπων οτι τον υν του ανθρωπου δει πολλα παθειν και αποδοκιμαϲθηναι απο των πρεϲβυτερων και αρχϊερεων και γραμματεων και αποκτανθηναι και τη τριτη ημερα εγερθηναι page | ειπων οτι δει τον υιον του ανου πολλα παθειν · και αποδοκιμασθηναι απο των πρεσβυτερων · και αρχιερεων · και γραμματαιων · και αποκτανθηναι · και τη τριτη ημερα αναστηναι · page | Saying, The Son of man must suffer many things, and be rejected of the elders and chief priests and scribes, and be slain, and be raised the third day. |
| 23 | ελε[γεν δε] π̣ρος παντας· ει τις θελει οπισω [μ]ου ερ χεσθαι απαρνησασθω εαυτ̣[ο]ν και αρατω τον σ̅τ̅ρ̅ο̅ν̅ αυτου καθ ημ̣εραν κα[ι] α̣κολουθειτω μοι· page | ελεγεν δε προς παντας ει τις θελει οπισω μου ερχεσθαι απαρνησασθω εαυτον και αρατω τον σταυρον αυτου · · καθ ημεραν και ακολουθειτω μοι page | ελεγεν δε προϲ παταϲ ει τιϲ θελι οπιϲω μου ερχεϲθαι αρνηϲαϲθω εαυτον και αρατω τον ϲταυρον αυτου καθ ημεραν και ακολουθιτω μοι page | ελεγεν δε προς παντας ει τις θελει οπισω μου ερχεσθαι · αρνησασθω εαυτον και αρατω τον σταυρον αυτου καθ ημεραν και ακολουθειτω μοι · page | ¶ And he said to them all, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross daily, and follow me. |
| 24 | ος γαρ [α]ν θε λη την ψυχην αυτου̣ σ̣ωσαι̣ α̣πο λεσ̣ει αυτην· ος δ αν απ̣ολεση την ψυχην αυτου εινεκε̣ν εμου· ουτο[ς] σωσει αυτην· page | ος γαρ αν θελη την ψυχην αυτου σωσαι απολεσει αυτην ος δ αν απολεση την ψυχην αυτου ενεκεν εμου ουτος σωσει αυτην page | οϲ γαρ εαν θελη τη ψυχην αυτου ϲωϲαι απολεϲει αυτη οϲ δ αν απολεϲη την ψυχην αυτου ενεκεν εμου ουτοϲ ϲωϲει αυτην page | ος γαρ αν θελη την ψυχην αυτου σωσαι απολεσει αυτην ος δ αν απολεση την ψυχην αυτου ενεκεν εμου ουτος σωσει αυτην · page | For whosoever will save his life shall lose it: but whosoever will lose his life for my sake, the same shall save it. |
| 25 | τι γαρ ωφελει[ται αν] θρ[ω]πο[ς] κερδη[σας τ]ο̣ν κοσμ̣[ον] ολ[ο]ν̣ εαυτον δε απολεσας η [ζημιω] θει[ς] page | τι γαρ ωφελειται ανθρωπος κερδησας τον κοσμον ολον εαυτον δε απολεσας η ζημιωθεις page | τι γαρ ωφελει ανθρωποϲ κερδηϲαϲ τον κοϲμον ολον εαυτον δε απολεϲαϲ η ζημιωθειϲ page | τι γαρ ωφελειτε ανος κερδησας τον κοσμον ολον · εαυτον δε απολεσας η ζημιωθεις · page | For what is a man advantaged, if he gain the whole world, and lose himself, or be cast away? |
| 26 | ος γαρ αν ε̣παισχυν̣θη [με και] του̣ς εμους λογου̣ς τουτον ο υ̣[ιος του] α̅ν̅[ο̅]υ̅ επαισχυνθ̣ησεται οταν̣ [ελ]θ̣η̣ εν [τ]η̣ δ[ο]ξη αυτου και του π̅ρ̣̣̅[ς̅] και̣ [των αγ]ιων αγγ̣ελων· page | ος αρ αν επαισχυνθη με και τους εμους λογους τουτον ο υιος του ανθρωπου επαισχυνθησεται οταν ελθη εν τη δοξη αυτου και του πατρος και των αγιων αγγελων page | οϲ γαρ αν επεϲχυθη με και τουϲ εμουϲ λογουϲ τουτον ο υϲ του ανθρωπου επαιϲχυνθηϲεται οταν ελθη ε τη δοξη αυτου και του πατροϲ και τω αγιων αγγελων : page | ος γαρ αν επαισχυνθη με · και τους εμους λογους · τουτον ο υιος του ανου επαισχυνθησεται · οταν ελθη εν τη δοξη αυτου και του πρς · και των αγιων αγγελων · page | For whosoever shall be ashamed of me and of my words, of him shall the Son of man be ashamed, when he shall come in his own glory, and in his Father’s, and of the holy angels. |
| 27 | λεγω̣ δε υμ̣[ιν] [οτι αλη]θως εισ[ι]ν τινε̣ς τω̣[ν] αυτο[υ] [εστηκοτ]ων οι ου̣ μ̣η̣ γευ̣[σωνται] θ̣α̣ [ν]α̣του̣ εως αν [ιδωσ]ι̣ν τη[ν βασι]λ̣ειαν τ̣ου θ̅υ̅· page | λεγω δε υμιν αληθως εισιν τινες των αυτου εστηκοτων οι ου μη γευσωνται θανατου εως αν ιδωσιν την βασιλειαν του θυ page | λεγω δε ϋμιν αληθωϲ ειϲιν τινεϲ των αυτου εϲτηκοτω οι ου μη γευϲωνται θανατου εωϲ αν ϊδωϲι την βαϲιλιαν του θυ page | λεγω δε υμιν · αληθως εισιν τινες των ωδε εστωτων οιτεινες ου μη γευσωνται θανατου εως αν ιδωσιν την βασιλειαν του θυ · page | But I tell you of a truth, there be some standing here, which shall not taste of death, till they see the kingdom of God. |
| 28 | εγενετο δε μετα τ̣[ους λ]ο [γο]υς τουτους ωσει ημεραι η̣̣̅ [και παρα] λ̣α̣βων πετρον και ιακωβο[ν και ιω] α̣[νην] και ανεβη εις το ορος [προσευξ]α̣ σθαι· page | εγενετο δε μετα τους λογους τουτους ωσει ημεραι οκτω παραλαβων πετρον και ιωανην και ιακωβον ανεβη εις το ορος προσευξασθαι page | εγενετο δε μετα τουϲ λογουϲ τουτουϲ ωϲει ημεραι οκτω παραλαβων πετρο και ϊωαννην και ϊακωβον ανεβη ειϲ το οροϲ προϲευχεϲθαι page | εγενετο δε μετα τους λογους τουτους ωσει ημεραι οκτω · και παραλαβων πετρον · και ιωαννην και ιακωβον ανεβη εις το ορος προσευξασθαι · page | ¶ And it came to pass about an eight days after these sayings, he took Peter and John and James, and went up into a mountain to pray. |
| 29 | κα̣ι̣ εγενετο εν τω πρ̣[οσευχ]ε σθαι αυ̣τ̣ον. το ειδος του [προσωπ]ου αυτο[υ ε]τ̣ε̣ρ̣ον̣ και ο ιματ̣[ισμος λ]ευ κος εξ̣αστραπ̣τ̣ων· page | και εγενετο εν τω προσευχεσθαι αυτον το ειδος του προσωπου αυτου ετερον και ο ιματισμος αυτου λευκος εξαστραπτων page | και εν τω προϲευξαϲθαι αυτον το ειδοϲ του προϲωπου αυτου εγενετο ετερον και ο ειματιϲμοϲ αυτου λευκοϲ εξαϲτραπτων page | και εγενετο εν τω προσευχεσθαι αυτον το ειδος του προσωπου αυτου ετερον και ο ειματισμος αυτου λευκος εξαστραπτων · page | And as he prayed, the fashion of his countenance was altered, and his raiment was white and glistering. |
| 30 | και ιδ[ου αν]δ̣ρες [δυο σ]υ̣νελαλου̣ν αυτω οιτ̣[ινες] η̣σαν [μωυ]σης και ηλειας page | και ιδου ανδρες δυο συνελαλουν αυτω οιτινες ησαν μωυσης και ηλειας page | και ϊδου ανδρεϲ δυο ϲυνελαλουν αυτω οιτινεϲ ηϲαν μωϋϲηϲ και ηλειαϲ page | και ιδου ανδρες δυο συνελαλουν αυτω · οιτεινες ησαν μωσης · και ηλιας · page | And, behold, there talked with him two men, which were Moses and Elias: |
| 31 | οι ο̣φ̣[θεντ]ε̣ς εν δοξη̣ ελεγον την εξο̣[δον αυτου] ην ημελλεν πληρουν̣ [εν ι̅λ̅η̅μ̅] page | οι οφθεντες εν δοξη ελεγον την εξοδον αυτου ην εμελλεν πληρουν εν ιερουσαλημ page | οι οφθεντεϲ εν δοξη ελεγον την εξοδον αυτου ην ημελλεν πληρουν εν ϊερουϲαλημ page | οι οφθεντες εν τη δοξη · ελεγον την εξοδον αυτου · ην ημελλεν πληρουν εν ιλημ · page | Who appeared in glory, and spake of his decease which he should accomplish at Jerusalem. |
| 32 | [ο] δ̣[ε] π̣ετρος και οι συν̣ [α]υτω ησ̣[αν βε] βαρημενοι υπνω· διαγρηγορησαν τες δε ειδον την δ̣οξαν αυτου και τ̣[ο]υ̣ς β̅ ανδρας τ̣[ους] συ[νεστωτα]ς̣ [αυ] τω· page | ο δε πετρος και οι συν αυτω ησαν βεβαρημενοι υπνω διαγρηγορησαντες δε · · ειδον την δοξαν αυτου και τους δυο ανδρας τους συνεστωτας αυτω page | ο δε πετροϲ και οι ϲυν αυτω ηϲαν βεβαρημενοι ϋπνω διαγρηγορηϲαντεϲ δε ειδαν την δοξαν αυτου και τουϲ δυο ανδραϲ τουϲ ϲυνεϲτωταϲ αυτω page | ο δε πετρος και οι συν αυτω ησαν βεβαρημενοι υπνω · διαγρηγορησαντες δε ιδον την δοξαν αυτου · και τους δυο ανδρας τους συνεστωτας αυτω · page | But Peter and they that were with him were heavy with sleep: and when they were awake, they saw his glory, and the two men that stood with him. |
| 33 | και εγεν̣[ετο εν τ]ω δ[ι]α̣χωριζε [σ]θ̣αι αυτους απ̣ αυτου. ειπεν ο πε | [τρος] προς τον̣ ι̅ν̅· επισ̣τατ̣α καλον̣ [εστι]ν ημας ωδε ειναι· και ποιησω̣ μ̣ε̣ν̣ σ̣κ̣[η]ν̣ας γ̅ μιαν σο̣ι κα[ι] μιαν̣ μω[σει και] μιαν ηλεια μη ε̣[ι]δω[ς ο] λεγ[ει] page | και εγενετο εν τω διαχωριζεσθαι αυτους απ αυτου ειπεν ο πετρος προς τον ιν επιστατα καλον εστιν ημας ωδε ειναι και ποιησωμεν σκηνας τρις μιαν σοι και μιαν μωυσει και μιαν ηλεια μη ειδως ο λεγει page | και εγενετο ε τω διαχωριζεϲθε αυτουϲ απ αυτου ειπεν ο πετροϲ προϲ τον ιν επιϲτατα καλον εϲτιν ημαϲ ωδε ειναι και ποιηϲομεν ϲκηναϲ τριϲ ϲοι μιαν και μωϲει μιαν και μιαν ηλια μη ειδωϲ ο λεγει page | και εγενετο εν τω διαχωριζεσθαι αυτους απ αυτου · ειπεν πετρος προς τον ιν · επιστατα · καλον εστιν ημας ωδε ειναι · και ποιησωμεν σκηνας τρεις · μιαν σοι · και μιαν μωσει · και μιαν · ηλεια μη ειδως ο λεγει · page | And it came to pass, as they departed from him, Peter said unto Jesus, Master, it is good for us to be here: and let us make three tabernacles; one for thee, and one for Moses, and one for Elias: not knowing what he said. |
| 34 | [ταυ]τα δε αυτου λεγον̣τ̣ο̣ς̣ [ε] γεν[ε]το νεφελη και επεσκιαζεν [αυ] του[ς] εφοβηθησαν δε εν τω εισελ θειν̣ εις την νεφελην· page | ταυτα δε αυτου λεγοντος εγενετο νεφελη και επεσκιαζεν αυτους εφοβηθησαν δε εν τω εισελθειν αυτους εις την νεφελην page | ταυτα δε αυτου λεγοντοϲ εγενετο νεφελη και επεϲκιαζεν αυτουϲ εφοβηθηϲαν δε εν τω ειϲελθειν αυτουϲ ειϲ την νεφελην page | ταυτα δε αυτου λεγοντος εγενετο νεφελη και επεσκειασεν αυτους · εφοβηθησαν δε εν τω εκεινους εισελθειν εις την νεφελην · page | While he thus spake, there came a cloud, and overshadowed them: and they feared as they entered into the cloud. |
| 35 | και φων[η] εγεν̣ετ̣ο εκ της νεφελης λε[γ]ο̣υσ̣α̣ ο̣υ̣ τος εστιν ο υιος μου ο εκλελεγ̣με νος αυτου ακουετε· page | και φωνη εγενετο εκ της νεφελης λεγουσα ουτος εστιν ο υιος μου ο εκλελεγμενος αυτου ακουετε page | και φωνη εγενετο εκ τηϲ νεφεληϲ λεγουϲα ουτοϲ εϲτιν ο υϲ μου ο εκλελεγμενοϲ αυτου ακουετε page | και φωνη εγενετο εκ της νεφελης λεγουσα ουτος εστιν ο υιος μου ο αγαπητος αυτου ακουετε · page | And there came a voice out of the cloud, saying, This is my beloved Son: hear him. |
| 36 | και εν τω γε̣ ν̣εσθ̣αι την φωνην ευρεθη ι̅ς̅ μο [νος] κ̣αι αυ̣τοι εσειγησαν και ουδενι [απ]ηγγει[λαν] ε̣ν εκει[ν]αις [τα]ις ημε [ραις ο]υδεν ων εορακαν· page | και εν τω γενεσθαι την φωνην ευρεθη ις μονος και αυτοι εσειγησαν και ουδενι απηγγειλαν εν εκειναις ταις ημεραις ουδεν ων εωρακαν page | και εν τω γενεϲθαι την φωνην ευρεθη ιϲ μονοϲ κ(αι) αυτοι εϲιγηϲαν και ουδενι απηγγιλαν εν εκειναιϲ ταιϲ ημεραιϲ ουδεν ων εωρακαϲι page | και εν τω γενεσθαι την φωνην ευρεθη ις μονος · και αυτοι εσειγησαν και ουδενι απηγγειλαν εν εκειναις ταις ημεραις ουδεν ων εωρακασιν page | And when the voice was past, Jesus was found alone. And they kept it close, and told no man in those days any of those things which they had seen. |
| 37 | ε[γε]νετο [δε τη] εξη̣ς ημερα κατελθο̣[ν]των [αυ]των απο του̣ ορους συνη̣ντη σε̣ν̣ αυτω οχλος̣ πολυς· page | εγενετο δε τη εξης ημερα κατελθοντων αυτων απο του ορους συνηντησεν αυτω οχλος πολυς page | εγενετο δε τη εξηϲ ημερα κατελθοντων αυτων απο του ορουϲ ϲυνηντηϲεν αυτω οχλοϲ πολυϲ page | εγενετο δε εν τη εξης ημερα κατελθοντων αυτων απο του ορους · συνηντησεν αυτω οχλος πολυς · page | ¶ And it came to pass, that on the next day, when they were come down from the hill, much people met him. |
| 38 | και ιδ̣ου ανηρ απο̣ του οχλου εβ̣οησεν λ̣εγω̣ν διδα σκα[λ]ε δεομαι σου ε̣πιβλεψ̣[αι ε]π̣[ι τον] υ̣ι̣[ον] μ̣ο̣υ οτι μο̣νογενη̣[ς μοι εστιν] page | και ιδου ανηρ απο του οχλου εβοησεν λεγων διδασκαλε δεομαι σου επιβλεψαι επι τον υιον μου οτι μονογενης μοι εστιν page | και ϊδου ανηρ απο του οχλου εβοηϲεν λεγων διδαϲκαλε δεομαι ϲου επιβλεψον επι τον υν μου οτι μονογενηϲ μοι εϲτι page | και ιδου ανηρ απο του οχλου · ανεβοησεν λεγων διδασκαλε · δεομαι σου · επιβλεψαι επι τον υιον μου οτι μονογενης μοι εστιν · page | And, behold, a man of the company cried out, saying, Master, I beseech thee, look upon my son: for he is mine only child. |
| 39 | κ̣[αι ι]δ̣ου π̣̣̅ν̣̣̅[α̅] λ̣α̣μ̣βανε̣[ι αυτον και] [εξαι]φνης κρ̣αζ̣ει και σπα̣ρασσ[ει αυτον] [μετα] αφρου και μογις αποχωρει̣ [απ αυ] [του σ]υ̣ντρειβον αυτον· page | και ιδου πνευμα λαμβανει αυτον και εξαιφνης κραζει και σπαρασσει αυτον μετα αφρου και μολις αποχωρει απ αυτου συντρειβον · · αυτον page | και πνα λαμβανει αυτον και εξαιφνηϲ κραζει και ραϲϲει και ϲπαραϲϲει αυτο μετα αφρου και μογιϲ αποχωρει απ αυτου ϲυντριβουν αυτον page | και ιδου πνευμα λαμβανει αυτον και εξεφνης κραζει · και σπαρασσει αυτον μετα αφρου · και μογις αποχωρει απ αυτου συντριβον αυτον · page | And, lo, a spirit taketh him, and he suddenly crieth out; and it teareth him that he foameth again, and bruising him hardly departeth from him. |
| 40 | και εδ[εη] [θην τ]ων μαθητω̣ν σου ινα ε[κ]β̣α [λωσι]ν̣ αυτο και ουκ εδυν̣[ηθησ]αν· page | και εδεηθην των μαθητων σου ινα εκβαλωσιν αυτο και ουκ ηδυνηθησαν page | και εδεηθην των μαθητων ϲου ϊνα εκβαλωϲιν αυτο και ουκ ηδυνηθηϲαν page | και εδεηθην των μαθητων σου · ινα εκβαλωσιν αυτο και ουκ ηδυνηθησαν · page | And I besought thy disciples to cast him out; and they could not. |
| 41 | [αποκρ]ιθεις δε ο ι̅ς̅ ειπεν· ω̣ γενεα [απιστο]ς και διεστ̣ρ̣αμμ̣[ε]ν̣η· εως π̣[οτε ε]σομαι προ[ς] υ̣μας̣ [κ]α̣ι ανεξο μ[αι υ]μων· προσαγαγε ωδ[ε το]ν υ̅ν̅ σο[υ] page | αποκριθεις δε ο ις ειπεν ω γενεα απιστος και διεστραμμενη εως ποτε εσομαι προς υμας και ανεξομαι υμων προσαγαγε ωδε τον υιον σου page | αποκριθειϲ δε ο ιϲ ειπεν ω γεναια απιϲτοϲ και διεϲτραμμενη εωϲ ποτε μεθ υμων εϲομαι και ανεξομαι υμω προϲαγαγε ωδε το ϋϊον ϲου page | αποκριθεις δε ο ις ειπεν ω γενεα απιστος και διεστραμμενη · εως ποτε εσομαι προς υμας · και ανεξομαι υμων · προσαγαγε τον υιον σου ωδε · page | And Jesus answering said, O faithless and perverse generation, how long shall I be with you, and suffer you? Bring thy son hither. |
| 42 | [ετ]ι̣ δ̣[ε] προσερχομενο[υ αυτο]υ̣ [ερρηξεν] α̣υτον το δαιμονιον κ̣α̣[ι] [συνεσπα]ραξεν· επετιμησεν ο [ι̅]ς̣̣̅ τ̣ω̣ π̅ν̅ι̅ τ̣[ω] α̣καθαρτω και ισα̣το τον παιδα και απεδωκεν αυτον τω̣ πα τρι αυτου· page | ετι δε προσερχομενου αυτου ερρηξεν αυτον το δαιμονιον και συνεσπαραξεν επετειμησεν δε ο ις τω πνευματι τω ακαθαρτω και ιασατο τον παιδα και απεδωκεν αυτον τω πατρι αυτου page | ετι δε προϲευχομενου αυτου ερρηξεν αυτον το δαιμονιον και ϲυνεϲπαραξεν επετιμηϲεν δε ο ιϲ τω πνι τω ακαθαρτω και ιαϲατο τον παιδα και απεδωκεν αυτον τω πατρι αυτου · : page | ετι δε προσερχομενου αυτου · ερρηξεν αυτον το δαιμονιον και συνεσπαραξεν · επετειμησεν δε ο ις τω πνι τω ακαθαρτω και ιασατο τον παιδα · και απεδωκεν αυτον τω πρι αυτου · page | And as he was yet a coming, the devil threw him down, and tare him. And Jesus rebuked the unclean spirit, and healed the child, and delivered him again to his father. |
| 43 | εξεπλησσοντο δε παν τ̣[ες επι τ]η μ̣[εγα]λειοτητι του̣ θ̅υ̅· παν[τ]ων [δε θαυμ]α̣ζο̣ντων̣ [επ]ι̣ [πα] σιν οις επο̣ιει [ει]πεν προς το̣υς μ[αθη] τας αυτο̣υ· page | εξεπλησσοντο δε παντες επι τη μεγαλειοτητι του θυ παντων δε θαυμαζοντων επι πασι οις εποιει ειπε προς τους μαθητας αυτου page | εξεπληϲϲοντο δε παντεϲ επι τη μεγαλιοτητι του θυ : παντων δε θαυμαζοντω επι παϲιν οιϲ εποιει προϲ τουϲ μαθηταϲ αυτου page | εξεπλησσοντο δε παντες επι τη μεγαλειοτητι του θυ · παντων δε θαυμαζοντων επι πασιν οις εποιει ο ις ειπεν προς τους μαθητας αυτου page | ¶ And they were all amazed at the mighty power of God. But while they wondered every one at all things which Jesus did, he said unto his disciples, |
| 44 | θεσθε υμεις̣ εις τα [ωτα] | υ̣μων τους λογους τουτους ο γαρ υ̅[ς̅] τ̣ου α̅ν̅ο̅υ̅ μελλει παραδιδοσθαι εις χ̣ειρας α̅ν̅ω̅ν̅· page | θεσθε · · υμεις εις τα ωτα υμων τους λογους τουτους ο γαρ υιος του ανθρωπου μελλει παραδιδοσθαι εις χειρας ανθρωπων page | θεϲθε ϋμειϲ ειϲ τα ωτα ϋμων τουϲ λογουϲ τουτουϲ ο γαρ υϲ του ανθρωπου μελλει παραδιδοϲθαι ειϲ χιραϲ ανθρωπων page | θεσθαι υμεις εις τα ωτα υμων τους λογους τουτους · ο γαρ υιος του ανου μελλει παραδιδοσθαι εις χειρας ανων · page | Let these sayings sink down into your ears: for the Son of man shall be delivered into the hands of men. |
| 45 | οι δε ηγνοουν το ρη μα τουτο· και ην παρακεκαλυμμε νον απ αυ[των] ινα μη αισθωνται αυ το· και εφο[βουντο ε]ρ̣ωτησαι αυτον περι του ρη[ματος] τ̣ουτου: page | οι δε ηγνοουν το ρημα τουτο και ην παρακεκαλυμμενον απ αυτων ινα μη αισθωνται αυτο και εφοβουντο ερωτησαι αυτον περι του ρηματος τουτου page | οι δε ηγνοουν το ρημα τουτο και ην παρακεκαλυμμενον απ αυτων ϊνα μη εϲθωνται αυτο και εφοβουντο ερωτηϲαι αυτο περι του ρηματοϲ τουτου : page | οι δε ηγνοουν το ρημα τουτο · και ην παρακεκαλυμμενον απ αυτων ινα μη αισθωνται αυτο · και εφοβουντο ερωτησαι αυτον περι του ρηματος τουτου · page | But they understood not this saying, and it was hid from them, that they perceived it not: and they feared to ask him of that saying. |
| 46 | ειση̣λ θ̣εν δε διαλογ[ισ]μος εν αυτοις το τι[ς] αν ειη μειζω[ν] αυτων page | εισηλθεν δε διαλογισμος εν αυτοις το τις αν ειη μειζων αυτων page | ειϲηλθεν δε διαλογιϲμοϲ εν αυτοιϲ το τιϲ αν ειη μιζον αυτων page | εισηλθεν δε διαλογισμος εν αυτοις · το τις αν ειη μειζων αυτων · page | ¶ Then there arose a reasoning among them, which of them should be greatest. |
| 47 | ο δε̣ ι̣̣̅ς̣̣̅ ει̣[δως] τον διαλογι[σ]μ̣ον της καρδιας̣ [αυ]των επιλαβομενο[ς] παιδιον εστησε̣ν αυτο παρ εαυ[τ]ω̣ page | ο δε ις ειδως τον διαλογισμον της καρδιας αυτων επιλαβομενος παιδιον εστησεν αυτο παρ εαυτω page | ο δε ιϲ ειδωϲ τον διαλογιϲμον τηϲ καρδιαϲ αυτων επιλαβομενοϲ παιδιου εϲτηϲεν αυτο παρ εαυτω page | ο δε ις ιδων τον διαλογισμον της καρδιας αυτων · επιλαβομενος παιδιου εστησεν αυτο παρ εαυτω · page | And Jesus, perceiving the thought of their heart, took a child, and set him by him, |
| 48 | και ειπεν αυτο[ις] ο[ς] α̣ν δε̣ξηται τ̣[ο παιδιο]ν̣ τουτο ε πι τω ονοματ[ι μου] εμε δεχηται· και ος δ αν εμε δ̣εξηται. δεχεται τον αποστειλαντ̣α με· ο γαρ μεικροτε ρος εν πασιν υμ̣ιν υπαρχων. ουτος ε̣στιν μεγ[ας] page | και ειπεν αυτοις ος εαν δεξηται τουτο το παιδιον επι τω ονοματι μου εμε δεχεται και ος αν εμε δεξηται δεχεται τον αποστειλαντα με ο γαρ μεικροτερος εν πασιν υμιν υπαρχων ουτος · · εστιν μεγας page | και ειπεν αυτοιϲ οϲ εαν δεξηται τουτο το πεδιον επι τω ονοματι μου εμε δεχεται και οϲ εμε δεχεται δεχεται τον αποϲτιλατα με ο γαρ μεικροτεροϲ εν παϲιν ϋμιν ϋπαρχων ουτοϲ εϲτιν μεγαϲ page | και ειπεν αυτοις · ος εαν δεξητε τουτο το παιδιον επι τω ονοματι μου εμε δεχεται · και ος εαν εμε δεξηται δεχετε τον αποστειλαντα με · ο γαρ μικροτερος εν πασιν υμιν υπαρχων ουτος εσται μεγας page | And said unto them, Whosoever shall receive this child in my name receiveth me: and whosoever shall receive me receiveth him that sent me: for he that is least among you all, the same shall be great. |
| 49 | [α]ποκριθεις δε ιωανης ειπεν επ[ιστ]α̣τ̣α ειδομεν τινα εν τω ο̣ν̣[οματι] σ̣ου εκβαλλοντα δαιμο ν̣ια κ[αι εκωλυ]ομεν αυτον οτι ουκ [ακολουθει μεθ] η̣μ̣ων· page | αποκριθεις δε ιωανης ειπεν επιστατα ειδομεν τινα εν τω ονοματι σου εκβαλλοντα δαιμονια και εκωλυομεν αυτον οτι ουκ ακολουθει μεθ ημων page | αποκριθειϲ δε ο ιωαννηϲ ειπεν επιϲτατα ειδομεν τινα εν τω ονοματι ϲου εκβαλλοντα δαιμονια και εκωλυομεν αυτον οτι ουκ ακολουθει μεθ ημων page | αποκριθεις δε ο ιωαννης ειπεν επιστατα · ιδομεν τινα επι τω ονοματι σου εκβαλλοντα δαιμονια · και εκωλυσαμεν αυτον οτι ουκ ακολουθει μεθ ημων · page | ¶ And John answered and said, Master, we saw one casting out devils in thy name; and we forbad him, because he followeth not with us. |
| 50 | ειπε̣ν̣ δε [προς αυ]τ̣ο̣ν ο [ι̅ς̅] μ̣η κωλυ̣[ετε ος] γ̣α̣ρ̣ [ου]κ εστιν κα̣θ υμων υπ̣[ερ υ]μων ε̣στιν· page | ειπεν δε προς αυτον ις μη κωλυετε ος γαρ ουκ εστιν καθ υμων υπερ υμων εστιν page | ειπεν δε προϲ αυτον ιϲ μη κωλυετε οϲ γαρ ουκ εϲτιν καθ υμων ϋπερ ημων εϲτιν page | και ειπεν προς αυτον ο ις μη κωλυετε · ος γαρ ουκ εστιν καθ υμων υπερ ημων εστιν · page | And Jesus said unto him, Forbid him not: for he that is not against us is for us. |
| 51 | εγενε̣το δε εν τω [συμ]π̣λη ρ̣ουσθαι τας ημερας της ανα[λημψ]ε [ω]ς αυτ̣ου· κ[αι] αυτος το π[ροσωπο]ν̣ εστηρισ̣εν [τ]ο̣υ πορευεσθαι εις ι̅λ̅η̣̣̅μ̣̣̅· page | εγενετο δε εν τω συμπληρουσθαι τας ημερας της αναλημψεως αυτου και αυτος το προσωπον εστηρισεν του πορευεσθαι εις ιερουσαλημ page | εγενετο δε εν τω ϲυμπληρουϲθαι ταϲ ημεραϲ τηϲ αναλημψεωϲ και αυτοϲ το προϲω πον αυτου εϲτηριξεν του πορευεϲθαι ειϲ ϊερουϲαλημ page | εγενετο δε εν τω συνπληρουσθαι τας ημερας της αναλημψεως αυτου και αυτος το προσωπον αυτου εστηριξεν του πορευεσθαι εν ιλημ · page | ¶ And it came to pass, when the time was come that he should be received up, he stedfastly set his face to go to Jerusalem, |
| 52 | και απεστ̣ει[λ]εν αγγελους προ προ σωπου αυ̣[το]υ και πορευθεντες εισηλθε̣ν [εις] κ̣ωμην σαμαρειτων ως ετοιμ̣[ασαι] α̣υτω. page | και απεστειλεν αγγελους προ προσωπου αυτου και πορευθεντες εισηλθον εις κωμην σαμαρειτων ως ετοιμασαι αυτω page | και απεϲτιλε αγγελουϲ προ προϲωπου αυτου και πορευθεντεϲ ειϲηλθον ειϲ πολιν ϲαμαριτων ωϲ ετοιμαϲαι αυτω page | και απεστειλεν αγγελους προ προσωπου εαυτου και πορευθεντες εισηλθον εις κωμην σαμαριτων · ωστε ετοιμασαι αυτω · page | And sent messengers before his face: and they went, and entered into a village of the Samaritans, to make ready for him. |
| 53 | και ο̣υ̣κ εδε ξαντο α[υτο]ν̣· οτ̣ι το̣ πρ̣ο̣σ̣ω̣πον αυτου [ην πο]ρευομ[ε]νον εις ι̅λ̅η̣̣̅[μ̅] page | και ουκ εδεξαντο αυτον οτι το προσωπον · · αυτου ην πορευομενον εις ιερουσαλημ page | και ουκ εδεξαντο αυτον οτι το προϲωπον αυτου ην πορευομενον ειϲ ϊερουϲαλημʼ page | και ουκ εδεξαντο αυτον οτι το προσωπον αυτου ην πορευομενον εις ιλημ · page | And they did not receive him, because his face was as though he would go to Jerusalem. |
| 54 | ιδο[ντες δε οι] μαθητα[ι] ιακ̣ω̣βος̣ κ̣α̣[ι] ιωα[νης ειπ]α̣ν κ̅[ε̅ θ]ελεις ειπω μεν [πυρ κατ]α̣βηναι απο του ου ρανου̣ [και ανα]λ̣ωσαι αυτους̣· page | ιδοντες δε οι μαθηται ιακωβος και ιωανης ειπαν κε θελεις ειπωμεν πυρ καταβηναι απο του ουρανου και αναλωσαι · · αυτους page | ϊδοντεϲ δε οι μαθηται ϊακωβοϲ και ϊωαννηϲ ειπαν κε θελειϲ ειπωμεν πυρ καταβηναι απο του ουρανου και αναλωϲαι αυτουϲ page | ιδοντες δε οι μαθηται αυτου ιακωβος · και ιωαννης ειπον κε · θελεις ειπωμεν πυρ καταβηναι απο του ουνου · και αναλωσαι αυτους · ως και ηλιας εποιησεν · page | And when his disciples James and John saw this, they said, Lord, wilt thou that we command fire to come down from heaven, and consume them, even as Elias did? |
| 55 | στρα φεις̣ δ̣ε̣ [επετι]μη̣[σ]εν αυτοις· page | στραφεις δε επετειμησεν αυτοις page | ϲτραφειϲ δε επετιμηϲεν αυτοιϲ page | στραφεις δε επετειμησεν αυτοις page | But he turned, and rebuked them, and said, Ye know not what manner of spirit ye are of. |
| 56 | και επορ̣ευθ[ησαν] εις ετερα[ν κ]ω̣μην· page | και επορευθησαν εις ετεραν κωμην page | και επορευθηϲαν ειϲ ετεραν κωμην : page | και επορευθησαν εις ετεραν κωμην · page | For the Son of man is not come to destroy men’s lives, but to save them. And they went to another village. |
| 57 | και πο̣ρ̣ε̣υ̣[ομ]ε̣νων α̣[υτω]ν̣ εν τη | οδω ειπεν τις προς αυτον· ακολ[ουθη] σ̣ω σοι οπου αν απερχη· page | και πορευομενων αυτων εν τη οδω ειπεν τις προς αυτον ακολουθησω σοι οπου εαν απερχη page | κ(αι) πορευομενων αυτων εν τη οδω ειπεν τιϲ προϲ αυτο ακολουθηϲω ϲοι οπου αν απερχη page | εγενετο δε πορευομενων αυτων εν τη οδω ειπεν τις προς αυτον ακολουθησω σοι οπου εαν απερχη κε · page | ¶ And it came to pass, that, as they went in the way, a certain man said unto him, Lord, I will follow thee whithersoever thou goest. |
| 58 | και ειπ̣[εν] αυτω ο ι̅ς̅· αι αλωπεκες φωλ̣ε̣ο̣υ̣[ς εχου] σιν και τα πετεινα του̣ ο̣υρανου κατα σκηνωσεις· ο δε ο̣ [υι]ο̣ς του α̅ν̅ο̅υ̅ ου κ εχει που τ̣[ην κεφα]λην κλεινη· page | και ειπεν αυτω ις αι αλωπεκες φωλεους εχουσιν και τα πετεινα του ουρανου κατασκηνωσεις ο δε υιος του ανθρωπου ουκ εχει που την κεφαλην κλεινη page | και ειπεν αυτω ο ιϲ αι αλωπεκεϲ φωλεουϲ εχουϲιν και τα πετινα του ουρανου καταϲκηνωϲειϲ ο δε υϲ του ανθρωπου ουκ εχει που την κεφαλη κλινη page | και ειπεν αυτω ο ις αι αλωπεκες φωλαιους εχουσιν · και τα πετεινα του ουνου κατασκηνωσεις ο δε υιος του ανου ουκ εχει που την κεφαλην κλεινη page | And Jesus said unto him, Foxes have holes, and birds of the air have nests; but the Son of man hath not where to lay his head. |
| 59 | ει π̣εν δε προς̣ [ετερο]ν ακολουθει μοι [ο] δε ειπ̣εν κ̅ε̅ επ[ι]τ̣ρεψον μοι απελ̣ θ[οντ]ι πρωτον [θ]α̣ψαι τον πατερα μου page | ειπεν δε προς ετερον ακολουθει μοι ο δε ειπεν επιτρεψον μοι πρωτον απελθοντι θαψαι τον πατερα μου page | ειπεν δε προϲ ετερον ακολουθει μοι ο δε ειπεν κε επιτρεψον μοι πρωτον απελθοντι θαψαι τον πατερα μου page | ειπεν δε προς ετερον ακολουθει μοι · ο δε ειπεν κε επιτρεψον μοι απελθειν πρωτον θαψαι τον πρα μου · page | And he said unto another, Follow me. But he said, Lord, suffer me first to go and bury my father. |
| 60 | ε[ι]πεν δε αυτω α̣φ̣ες τους̣ νεκρους θα ψ̣αι τους εαυτων̣ νεκρους· συ δε απελ [θ]ω̣ν διαγγελε τη̣ν̣ βασιλειαν του θ̅υ̅· page | ειπεν δε αυτω αφες τους νεκρους θαψαι τους εαυτων νεκρους συ δε απελθων διαγγελλε την βασιλειαν του θυ page | ειπεν δε αυτω αφεϲ τουϲ νεκρουϲ θαψαι τουϲ εαυτων νεκρουϲ ϲυ δε απελθων διαγγελλε τη βαϲιλειαν του θυ page | ειπεν δε αυτω ο ις αφες τους νεκρους θαψαι τους εαυτων νεκρους · συ δε απελθων διαγγελλε την βασιλειαν του θυ · page | Jesus said unto him, Let the dead bury their dead: but go thou and preach the kingdom of God. |
| 61 | ειπεν δε̣ [και ετε]ρ̣ος ακολ[ο]υθη̣[σ]ω̣ σο̣[ι] κ̅ε̅· πρωτον̣ [δε ε]πιτρεψον μοι απ̣ο ταξασθαι τοι[ς] ε̣ι̣[ς] τ̣ον οικον μου· page | ειπεν̣ δε και ετερος ακολουθησω σοι κε πρωτον δε επιτρεψον μοι αποταξασθαι τοις εις τον οικον μου page | ειπεν δε και ετεροϲ ακολουθηϲω ϲοι κε πρωτον δε επιτρεψον μοι αποταξαϲθαι τοιϲ ειϲ το οικον μου page | ειπεν δε και ετερος ακολουθησω σοι κε πρωτον δε επιτρεψον μοι αποταξασθαι τοις εις τον οικον μου page | And another also said, Lord, I will follow thee; but let me first go bid them farewell, which are at home at my house. |
| 62 | ει̣ πεν δε ο ι̅ς̅ ουδει[ς] επιβαλλων την χειρα επ αροτρον̣ και βλεπων εις τα οπισω ευθετος ε[στι]ν̣ εν τη βασιλε̣[ι] α του θ̅υ̅· page | ειπεν δε ο ις ουδεις επιβαλων την χειρα επ αροτρον και βλεπων εις τα οπισω ευθετος εστιν τη βασιλεια του θυ page | ειπεν δε προϲ αυτο ο ιϲ ουδιϲ επιβαλω την χειρα αυτου επ αροτρον και βλεπων ειϲ τα οπιϲω ευθετοϲ εϲτιν τη βαϲιλεια του θυ page | ειπεν δε ο ις προς αυτον ουδεις επιβαλλων την χειρα αυτου επ αροτρον · και βλεπων εις τα οπισω · ευθετος εστιν εις την βασιλειαν του θυ page | And Jesus said unto him, No man, having put his hand to the plough, and looking back, is fit for the kingdom of God. |