1 Corinthians, Chapter 11
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 271.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1μιμηται μου γεινεϲθαι καθωϲ καγω χυ 2επαινω δε υμαϲ οτι παντα μου μεμνηϲθαι και καθωϲ παραδεδωκα ϋμιν ταϲ παραδοϲειϲ κατεχετε 3θελω δε ϋμαϲ ειδεναι οτι παντοϲ αδροϲ η κεφαλη ο χϲ εϲτιν κεφαλη δε γυναικοϲ ο ανηρ κεφαλη δε του χυ ο θϲ 4παϲ ανηρ προϲευχομενοϲ η προφητευων κατα κεφαληϲ εχων καταιϲχυνει την κεφαλην αυτου 5παϲα δε γυνη προϲευχομενη η προφητευουϲα ακατακαλυπτω τη κεφαλη καταιϲχυνει τη κεφαλην αυτηϲ εν γαρ εϲτιν και το αυτο τη εξυρημενη 6ει γαρ ου κατακαλυπτεται γυνη κ(αι) κειραϲθω ει δε αιϲχρον γυναικι το κειραϲθαι η ξυραϲθαι κατακαλυπτεϲθω 7ανηρ μεν γαρ ουκ οφιλει κατακαλυπτεϲθαι την κεφαλη εικων και δοξα θυ ϋπαρχων γυνη δε δοξα ανδροϲ εϲτιν 8ου γαρ εϲτιν ανηρ εκ γυναικοϲ αλλα γυνη εξ ανδροϲ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ. 2Ἐπαινῶ δὲ ὑμᾶς, ὅτι πάντα μου μέμνησθε καὶ καθὼς παρέδωκα ὑμῖν τὰς παραδόσεις κατέχετε. 3θέλω δὲ ὑμᾶς εἰδέναι ὅτι παντὸς ἀνδρὸς ἡ κεφαλὴ ὁ Χριστός ἐστιν, κεφαλὴ δὲ γυναικὸς ὁ ἀνήρ, κεφαλὴ δὲ τοῦ Χριστοῦ ὁ θεός. 4πᾶς ἀνὴρ προσευχόμενος ἢ προφητεύων κατὰ κεφαλῆς ἔχων καταισχύνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ· 5πᾶσα δὲ γυνὴ προσευχομένη ἢ προφητεύουσα ἀκατακαλύπτῳ τῇ κεφαλῇ καταισχύνει τὴν κεφαλὴν αὐτῆς· ἓν γάρ ἐστιν καὶ τὸ αὐτὸ τῇ ἐξυρημένῃ. 6εἰ γὰρ οὐ κατακαλύπτεται γυνή, καὶ κειράσθω· εἰ δὲ αἰσχρὸν γυναικὶ τὸ κείρασθαι ἢ ξυρᾶσθαι, κατακαλυπτέσθω. 7ἀνὴρ μὲν γὰρ οὐκ ὀφείλει κατακαλύπτεσθαι τὴν κεφαλήν, εἰκὼν καὶ δόξα θεοῦ ὑπάρχων· ἡ γυνὴ δὲ δόξα ἀνδρός ἐστιν. 8οὐ γάρ ἐστιν ἀνὴρ ἐκ γυναικός, ἀλλὰ γυνὴ ἐξ ἀνδρός·
1Be ye followers of me, even as I also am of Christ. 2Now I praise you, brethren, that ye remember me in all things, and keep the ordinances, as I delivered them to you. 3But I would have you know, that the head of every man is Christ; and the head of the woman is the man; and the head of Christ is God. 4Every man praying or prophesying, having his head covered, dishonoureth his head. 5But every woman that prayeth or prophesieth with her head uncovered dishonoureth her head: for that is even all one as if she were shaven. 6For if the woman be not covered, let her also be shorn: but if it be a shame for a woman to be shorn or shaven, let her be covered. 7For a man indeed ought not to cover his head, forasmuch as he is the image and glory of God: but the woman is the glory of the man. 8For the man is not of the woman; but the woman of the man.
9και γαρ ουκ εκτιϲθη ανηρ δια την γυναικα αλλα γυνη δια τον ανδρα 10δια τουτο οφιλει η γυνη εξουϲιαν εχει επι τηϲ κεφαληϲ δια τουϲ αγγελουϲ 11πλην ουτε γυνη χωριϲ ανδροϲ ουτε ανηρ χωριϲ γυναικοϲ εν κω 12ωϲπερ γαρ η γυνη εκ του ανδροϲ ουτωϲ και ο ανηρ δια τηϲ γυναικοϲ τα δε παντα εκ του θυ 13εν υμιν αυτοιϲ κρινατε πρεπον εϲτι γυναικα ακατακαλυπτον τω θω προϲευχεϲθαι 14ουδε η φυϲιϲ αυτη διδαϲκει ϋμαϲ οτι ανηρ μεν γαρ εαν κομα ατιμια αυτω εϲτιν 15γυνη δε εαν κομα δοξα αυτη εϲτιν οτι η κομη αντι περιβολαιου δεδοται αυτη16ει δε τιϲ δοκει φιλονικοϲ ειναι ημειϲ τοιαυτην ϲυνηθιαν ουκ εχομεν ουδε αι εκκληϲιαι του θυ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
9καὶ γὰρ οὐκ ἐκτίσθη ἀνὴρ διὰ τὴν γυναῖκα, ἀλλὰ γυνὴ διὰ τὸν ἄνδρα. 10διὰ τοῦτο ὀφείλει ἡ γυνὴ ἐξουσίαν ἔχειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς διὰ τοὺς ἀγγέλους. 11πλὴν οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρὸς οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικὸς ἐν κυρίῳ· 12ὥσπερ γὰρ ἡ γυνὴ ἐκ τοῦ ἀνδρός, οὕτως καὶ ὁ ἀνὴρ διὰ τῆς γυναικός· τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ θεοῦ. 13ἐν ὑμῖν αὐτοῖς κρίνατε· πρέπον ἐστὶν γυναῖκα ἀκατακάλυπτον τῷ θεῷ προσεύχεσθαι; 14οὐδὲ ἡ φύσις αὐτὴ διδάσκει ὑμᾶς ὅτι ἀνὴρ μὲν ἐὰν κομᾷ ἀτιμία αὐτῷ ἐστιν, 15γυνὴ δὲ ἐὰν κομᾷ δόξα αὐτῇ ἐστιν; ὅτι ἡ κόμη ἀντὶ περιβολαίου δέδοται αὐτῇ. 16Εἰ δέ τις δοκεῖ φιλόνεικος εἶναι, ἡμεῖς τοιαύτην συνήθειαν οὐκ ἔχομεν, οὐδὲ αἱ ἐκκλησίαι τοῦ θεοῦ.
9Neither was the man created for the woman; but the woman for the man. 10For this cause ought the woman to have power on her head because of the angels. 11Nevertheless neither is the man without the woman, neither the woman without the man, in the Lord. 12For as the woman is of the man, even so is the man also by the woman; but all things of God. 13Judge in yourselves: is it comely that a woman pray unto God uncovered? 14Doth not even nature itself teach you, that, if a man have long hair, it is a shame unto him? 15But if a woman have long hair, it is a glory to her: for her hair is given her for a covering. 16But if any man seem to be contentious, we have no such custom, neither the churches of God.
17τουτο δε παραγγελλων ουκ επαινω οτι ουκ ειϲ το κριϲϲον αλλ ειϲ το ηϲϲον ϲυνερχεϲθε 18πρωτον μεν γαρ ϲυνερχομενων ϋμων εν εκκληϲια ακουω ϲχιϲματα εν υμιν ϋπαρχειν και μεροϲ τι πιϲτευω 19δει γαρ και αιρεϲιϲ εν υμιν ειναι ϊνα οι δοκιμοι φανεροι γενωνται εν υμιν 20ϲυνερχομενων ουν ϋμων επι το αυτο ουκ εϲτιν κυριακον διπνο φαγει 21εκαϲτοϲ γαρ το ϊδιον διπνο προλαμβανει ε τω φαγιν και οϲ μεν πινα οϲ δε μεθυει 22μη γαρ οικιαϲ ουκ εχετε ειϲ το εϲθιειν και πινιν η τηϲ εκκληϲιαϲ του θυ καταφρονιτε και κατεϲχυνετε τουϲ μη εχονταϲ τι ειπω ϋμιν επαινεϲω υμαϲ εν τουτω ουκ επαινω 23εγω γαρ παρελαβο απο του κυ ο και παρεδωκα ϋμιν οτι ο κϲ ιϲ εν τη νυκτι η παρεδιδετο ελαβεν αρτον 24και ευχαριϲτηϲαϲ εκλαϲεν και ειπε τουτο μου εϲτιν το ϲωμα το ϋπερ ϋμων τουτο ποιειται ειϲ την εμην αναμνηϲι
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
17Τοῦτο δὲ παραγγέλλων οὐκ ἐπαινῶ ὅτι οὐκ εἰς τὸ κρεῖσσον ἀλλὰ εἰς τὸ ἧσσον συνέρχεσθε. 18πρῶτον μὲν γὰρ συνερχομένων ὑμῶν ἐν ἐκκλησίᾳ ἀκούω σχίσματα ἐν ὑμῖν ὑπάρχειν, καὶ μέρος τι πιστεύω. 19δεῖ γὰρ καὶ αἱρέσεις ἐν ὑμῖν εἶναι, ἵνα οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται ἐν ὑμῖν. 20συνερχομένων οὖν ὑμῶν ἐπὶ τὸ αὐτὸ οὐκ ἔστιν κυριακὸν δεῖπνον φαγεῖν, 21ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον δεῖπνον προλαμβάνει ἐν τῷ φαγεῖν, καὶ ὃς μὲν πεινᾷ, ὃς δὲ μεθύει. 22μὴ γὰρ οἰκίας οὐκ ἔχετε εἰς τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν; ἢ τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ καταφρονεῖτε, καὶ καταισχύνετε τοὺς μὴ ἔχοντας; τί εἴπω ὑμῖν; ἐπαινέσω ὑμᾶς; ἐν τούτῳ οὐκ ἐπαινῶ. 23ἐγὼ γὰρ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ κυρίου, ὃ καὶ παρέδωκα ὑμῖν, ὅτι ὁ κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτὶ ᾗ παρεδίδετο ἔλαβεν ἄρτον 24καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ εἶπεν, τοῦτό μού ἐστιν τὸ σῶμα τὸ ὑπὲρ ὑμῶν· τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν.
17Now in this that I declare unto you I praise you not, that ye come together not for the better, but for the worse. 18For first of all, when ye come together in the church, I hear that there be divisions among you; and I partly believe it. 19For there must be also heresies among you, that they which are approved may be made manifest among you. 20When ye come together therefore into one place, this is not to eat the Lord’s supper. 21For in eating every one taketh before other his own supper: and one is hungry, and another is drunken. 22What? have ye not houses to eat and to drink in? or despise ye the church of God, and shame them that have not? What shall I say to you? shall I praise you in this? I praise you not. 23For I have received of the Lord that which also I delivered unto you, That the Lord Jesus the same night in which he was betrayed took bread: 24And when he had given thanks, he brake it, and said, Take, eat: this is my body, which is broken for you: this do in remembrance of me.
25ωϲαυτωϲ και το ποτηριον μετα το διπνηϲαι λεγω τουτο το ποτηριον η καινη διαθηκη εϲτιν εν τω εμω αιματι τουτο ποιειτε οϲακιϲ εαν πινητε ειϲ την εμην αναμνηϲιν 26οϲακιϲ γαρ εαν εϲθιητε τον αρτο τουτο και το ποτηριον πινητε τον θανατον του κυ καταγγελλετε αχρι ου ελθη 27ωϲτε οϲ αν εϲθιη τον αρτον η πινη το ποτηριον του κυ αναξιωϲ του κυ ενοχοϲ εϲτε του ϲωματοϲ και του αιματοϲ του κυ 28δοκιμαζετω δε ανθρωποϲ εαυτον και ουτωϲ εκ του αρτου εϲθιετω και εκ του ποτηριου πινετω 29ο γαρ εϲθιων και πινων κριμα εαυτω εϲθιει και πινι μη διακρινων το ϲωμα 30δια τουτο εν ϋμιν πολλοι αϲθενιϲ και αρρωϲτοι και κοιμωνται ικανοι 31ει δε εαυτουϲ διεκρινομεν ουκ αν εκρινομεθα 32κρινομενοι δε ϋπο του κυ παιδευομεθα ϊνα μη ϲυ τω κοϲμω κατακριθωμεν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
25ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λέγων, τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι· τοῦτο ποιεῖτε, ὁσάκις ἐὰν πίνητε, εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν. 26ὁσάκις γὰρ ἐὰν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον καὶ τὸ ποτήριον πίνητε, τὸν θάνατον τοῦ κυρίου καταγγέλλετε, ἄχρι οὗ ἔλθῃ. 27ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ τοῦ αἵματος τοῦ κυρίου. 28δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω· 29ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων κρίμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει μὴ διακρίνων τὸ σῶμα. 30διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί. 31εἰ δὲ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν, οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα· 32κρινόμενοι δὲ ὑπὸ τοῦ κυρίου παιδευόμεθα, ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν.
25After the same manner also he took the cup, when he had supped, saying, This cup is the new testament in my blood: this do ye, as oft as ye drink it, in remembrance of me. 26For as often as ye eat this bread, and drink this cup, ye do shew the Lord’s death till he come. 27Wherefore whosoever shall eat this bread, and drink this cup of the Lord, unworthily, shall be guilty of the body and blood of the Lord. 28But let a man examine himself, and so let him eat of that bread, and drink of that cup. 29For he that eateth and drinketh unworthily, eateth and drinketh damnation to himself, not discerning the Lord’s body. 30For this cause many are weak and sickly among you, and many sleep. 31For if we would judge ourselves, we should not be judged. 32But when we are judged, we are chastened of the Lord, that we should not be condemned with the world.
33ωϲτε αδελφοι μου ϲυνερχομενοι ειϲ το φαγιν αλληλουϲ εκδεχεϲθε 34ει τιϲ πινα εν οικω εϲθιετω ϊνα μη ειϲ κριμα ϲυνερχηϲθε τα δε λοιπα ωϲ αν ελθω διαταξομαι
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
33ὥστε, ἀδελφοί μου, συνερχόμενοι εἰς τὸ φαγεῖν ἀλλήλους ἐκδέχεσθε. 34εἴ τις πεινᾷ, ἐν οἴκῳ ἐσθιέτω, ἵνα μὴ εἰς κρίμα συνέρχησθε. τὰ δὲ λοιπὰ ὡς ἂν ἔλθω διατάξομαι.
33Wherefore, my brethren, when ye come together to eat, tarry one for another. 34And if any man hunger, let him eat at home; that ye come not together unto condemnation. And the rest will I set in order when I come.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library