2 Corinthians, Chapter 4
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 275.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1δια τουτο εχοντεϲ την διακονιαν ταυτην καθωϲ ηλεηθημεν ουκ εγκακουμεν 2αλλα απειπαμεθα τα κρυπτα τηϲ αιϲχυνηϲ μη περιπατουντεϲ ε πανουργια μηδε δολουντεϲ τον λογον του θυ αλλα τη φανερωϲει τηϲ αληθιαϲ ϲυνϊϲταντεϲ εαυτουϲ προϲ παϲαν ϲυνϊδηϲιν αθρωπων ενωπιον του θυ 3ει δε και εϲτιν κεκαλυμμενον το ευαγγελιον ημων εν τοιϲ απολλυμενοιϲ εϲτι κεκαλυμμενον 4εν οιϲ ο θϲ του αιωνοϲ τουτου ετυφλωϲεν τα νοηματα των απιϲτω ειϲ το μη αυγαϲαι τον φωτιϲμον του ευαγγελιου τηϲ δοξηϲ του χυ οϲ εϲτι εικων του θυ 5ου γαρ εαυτουϲ κηρυϲϲομεν αλλα ιν χν κν εαυτουϲ δε δουλουϲ ημων δια χυ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Διὰ τοῦτο ἔχοντες τὴν διακονίαν ταύτην, καθὼς ἠλεήθημεν, οὐκ ἐγκακοῦμεν, 2ἀλλὰ ἀπειπάμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης, μὴ περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ μηδὲ δολοῦντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, ἀλλὰ τῇ φανερώσει τῆς ἀληθείας συνιστάντες ἑαυτοὺς πρὸς πᾶσαν συνείδησιν ἀνθρώπων ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. 3εἰ δὲ καὶ ἔστιν κεκαλυμμένον τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν, ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις ἐστὶν κεκαλυμμένον, 4ἐν οἷς ὁ θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου ἐτύφλωσεν τὰ νοήματα τῶν ἀπίστων εἰς τὸ μὴ αὐγάσαι τὸν φωτισμὸν τοῦ εὐαγγελίου τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ, ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ. 5οὐ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν ἀλλὰ Χριστὸν Ἰησοῦν κύριον, ἑαυτοὺς δὲ δούλους ὑμῶν διὰ Ἰησοῦν.
1Therefore seeing we have this ministry, as we have received mercy, we faint not; 2But have renounced the hidden things of dishonesty, not walking in craftiness, nor handling the word of God deceitfully; but by manifestation of the truth commending ourselves to every man’s conscience in the sight of God. 3But if our gospel be hid, it is hid to them that are lost: 4In whom the god of this world hath blinded the minds of them which believe not, lest the light of the glorious gospel of Christ, who is the image of God, should shine unto them. 5For we preach not ourselves, but Christ Jesus the Lord; and ourselves your servants for Jesus’ sake.
6οτι ο θϲ ο ειπων ο εκ ϲκοτουϲ φωϲ λαμψει οϲ ελαμψε εν ταιϲ καρδιαιϲ ημων προϲ φωτιϲμον τηϲ γνωϲεωϲ τηϲ δοξηϲ του θυ εν προϲωπω ιυ χυ 7εχομεν δε τον θηϲαυρον τουτον εν οϲτρακινοιϲ ϲκευεϲιν ϊνα η υπερβολη τηϲ δυναμεωϲ η του θυ και μη εξ ημων 8εν παντι θλιβομενοι αλλ ου ϲτενοχωρουμενοι απορουμενοι αλλ ουκ εξαπορουμενοι · 9διωκομενοι αλλ ουκ εγκαταλειπομενοι καταβαλλομενοι αλλ ουκ απολλυμενοι 10παντοτε την νεκρωϲιν του ιυ εν τω ϲωματι περιφεροντεϲ ϊνα και η ζωη του ιυ εν τοιϲ ϲωμαϲιν ημων φανερωθη
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
6ὅτι ὁ θεὸς ὁ εἰπών, ἐκ σκότους φῶς λάμψει, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ θεοῦ ἐν προσώπῳ Χριστοῦ. 7Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ θεοῦ καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν· 8ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ’ οὐ στενοχωρούμενοι, ἀπορούμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐξαπορούμενοι, 9διωκόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἀπολλύμενοι, 10πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τοῖς σώμασιν ἡμῶν φανερωθῇ.
6For God, who commanded the light to shine out of darkness, hath shined in our hearts, to give the light of the knowledge of the glory of God in the face of Jesus Christ. 7But we have this treasure in earthen vessels, that the excellency of the power may be of God, and not of us. 8We are troubled on every side, yet not distressed; we are perplexed, but not in despair; 9Persecuted, but not forsaken; cast down, but not destroyed; 10Always bearing about in the body the dying of the Lord Jesus, that the life also of Jesus might be made manifest in our body.
11αει γαρ ημειϲ οι ζωτεϲ ειϲ θανατον παραδιδομεθα δια ιν ϊνα και η ζωη του ιυ φανερωθη εν τη θνητη ϲαρκι ημων 12ωϲτε θανατοϲ εν ημιν ενεργειται η δε ζωη εν υμιν 13εχοντεϲ δε το αυτο πνα τηϲ πιϲτεωϲ κατα το γεγραμμενον επιϲτευϲα διο και ελαληϲα και ημιϲ πιϲτευομεν διο και λαλουμεν 14ειδοτεϲ οτι ο εγειραϲ τον κν ιν και ημαϲ ϲυν ιιυ εγερει και παραϲτηϲει ϲυν υμιν 15τα γαρ παντα δι ϋμαϲ ϊνα η χαριϲ πλεοναϲαϲα δια των πλειονων την ευχαριϲτιαν περιϲϲευϲη ειϲ τη δοξαν του θυ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
11ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ Ἰησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν. 12ὥστε ὁ θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται, ἡ δὲ ζωὴ ἐν ὑμῖν. 13ἔχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως, κατὰ τὸ γεγραμμένον, ἐπίστευσα, διὸ καὶ ἐλάλησα, καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν, 14εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τὸν κύριον Ἰησοῦν καὶ ἡμᾶς σὺν Ἰησοῦ ἐγερεῖ καὶ παραστήσει σὺν ὑμῖν. 15τὰ γὰρ πάντα δι’ ὑμᾶς, ἵνα ἡ χάρις πλεονάσασα διὰ τῶν πλειόνων τὴν εὐχαριστίαν περισσεύσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ.
11For we which live are alway delivered unto death for Jesus’ sake, that the life also of Jesus might be made manifest in our mortal flesh. 12So then death worketh in us, but life in you. 13We having the same spirit of faith, according as it is written, I believed, and therefore have I spoken; we also believe, and therefore speak; 14Knowing that he which raised up the Lord Jesus shall raise up us also by Jesus, and shall present us with you. 15For all things are for your sakes, that the abundant grace might through the thanksgiving of many redound to the glory of God.
16διο ουκ εγκακουμε αλλ ει και ο εξω ημων ανοϲ διαφθιρεται αλλ ο εϲω ημων ανακαινουται ημερα και ημερα 17το γαρ παραυτικα ελαφρον τηϲ θλιψεωϲ ημων καθ υπερβολην αιωνιον βαροϲ δοξηϲ κατεργαζεται ημιν 18μη ϲκοπουντων ημων τα βλεπομενα αλλα τα μη βλεπομενα τα γαρ βλεπομενα προϲκαιρα τα δε μη βλεπομενα αιωνια
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
16Διὸ οὐκ ἐγκακοῦμεν, ἀλλ’ εἰ καὶ ὁ ἔξω ἡμῶν ἄνθρωπος διαφθείρεται, ἀλλ’ ὁ ἔσω ἡμῶν ἀνακαινοῦται ἡμέρᾳ καὶ ἡμέρᾳ. 17τὸ γὰρ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθ’ ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν, 18μὴ σκοπούντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα· τὰ γὰρ βλεπόμενα πρόσκαιρα, τὰ δὲ μὴ βλεπόμενα αἰώνια.
16For which cause we faint not; but though our outward man perish, yet the inward man is renewed day by day. 17For our light affliction, which is but for a moment, worketh for us a far more exceeding and eternal weight of glory; 18While we look not at the things which are seen, but at the things which are not seen: for the things which are seen are temporal; but the things which are not seen are eternal.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library