Christian

Acts, Chapter 10

Acts, Chapter 10
Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors,
Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) · Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

Introduction

This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:

  1. Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 305.
  2. Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
  3. English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
Manuscript: Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors — page scan from Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com).
Original text: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription (public domain).
English translation: King James Version (1611) (public domain).
Verify: The scan image is the physical evidence. The original-language text is verifiable against the scan. The English translation is checkable against the original. Click any Greek, Hebrew, or Latin word for morphological analysis.
Challenge: Submit a correction to contact@theosislibrary.com.
Greek (Codex Sinaiticus transcription) / English (KJV) original and English translation, with manuscript scans.
§10.1-10 · Acts 10:1-10
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-10-Q87_5r_B637.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

1ανηρ δε τιϲ εν καιϲαρια ονοματι κορνηλιοϲ εκατοταρχηϲ εκ ϲπειρηϲ τηϲ καλουμενηϲ ϊταλικηϲ 2ευϲεβηϲ και φοβουμενοϲ τον θν ϲυν παντι τω οικω αυτου ποιων ελεημοϲυναϲ πολλαϲ τω λαω και δεομενοϲ του θυ δια πατοϲ 3ωεδεν οραματι φανερωϲ ωϲ περι ωραν ενατην τηϲ ημεραϲ αγγελον του θυ ειϲελθοντα προϲ αυτον και ειποντα αυτω κορνηλιε 4ο δε ατενιϲαϲ αυτω και εμφοβοϲ γενομενοϲ ειπε τι εϲτιν κε ˙ ειπεν δε αυτω αι προϲευχαι ϲου και αι ελεημοϲυναι ϲου ανεβηϲαν εμπροϲθεν του θυ · 5και νυν πεμψον ανδραϲ ειϲ ϊοππην και μεταπεμψαι ϲιμωνα οϲ επικαλειται πετροϲ 6ουτοϲ ξενιζεται παρα τινι ϲιμωνι βυρϲει ω εϲτιν οικια παρα θαλαϲϲαν 7ωϲ δε απηλθεν ο αγγελοϲ ο λαλων αυτω φωνηϲαϲ δυο των οικετω και ϲτρατιωτην ευϲεβη των προϲκαρτερουντων αυτω 8και εξηγηϲαμενοϲ απαντα αυτοιϲ απεϲτιλεν αυτουϲ ειϲ την ϊοππην 9τη δε επαυριον οδοιπορουντων αυτων και τη πολει εγγιζοντων ανεβη πετροϲ επι το δωμα προϲευξαϲθε περι ωραν εκτην 10εγενετο δε προϲπινοϲ και ηθελεν γευϲαϲθε παραϲκευαζοντω δε αυτων εγενετο επ αυτον εκϲταϲιϲ

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

1Ἀνὴρ δέ τις ἐν Καισαρίᾳ ὀνόματι Κορνήλιος, ἑκατοντάρχης ἐκ σπείρης τῆς καλουμένης Ἰταλικῆς, 2εὐσεβὴς καὶ φοβούμενος τὸν θεὸν σὺν παντὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, ποιῶν ἐλεημοσύνας πολλὰς τῷ λαῷ καὶ δεόμενος τοῦ θεοῦ διαπαντός, 3εἶδεν ἐν ὁράματι φανερῶς ὡσεὶ περὶ ὥραν ἐνάτην τῆς ἡμέρας ἄγγελον τοῦ θεοῦ εἰσελθόντα πρὸς αὐτὸν καὶ εἰπόντα αὐτῷ, Κορνήλιε. 4ὁ δὲ ἀτενίσας αὐτῷ καὶ ἔμφοβος γενόμενος εἶπεν, τί ἐστιν, κύριε; εἶπεν δὲ αὐτῷ, αἱ προσευχαί σου καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἀνέβησαν εἰς μνημόσυνον ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ. 5καὶ νῦν πέμψον ἄνδρας εἰς Ἰόππην καὶ μετάπεμψαι Σίμωνά τινα ὃς ἐπικαλεῖται Πέτρος· 6οὗτος ξενίζεται παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ, ᾧ ἐστιν οἰκία παρὰ θάλασσαν. 7ὡς δὲ ἀπῆλθεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν αὐτῷ, φωνήσας δύο τῶν οἰκετῶν καὶ στρατιώτην εὐσεβῆ τῶν προσκαρτερούντων αὐτῷ, 8καὶ ἐξηγησάμενος ἅπαντα αὐτοῖς ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὴν Ἰόππην. 9Τῇ δὲ ἐπαύριον ὁδοιπορούντων αὐτῶν καὶ τῇ πόλει ἐγγιζόντων ἀνέβη Πέτρος ἐπὶ τὸ δῶμα προσεύξασθαι περὶ ὥραν ἕκτην. 10ἐγένετο δὲ πρόσπεινος καὶ ἤθελεν γεύσασθαι· παρασκευαζόντων δὲ αὐτῶν ἐγένετο ἐπ’ αὐτὸν ἔκστασις,

English · King James Version (1611)

1There was a certain man in Caesarea called Cornelius, a centurion of the band called the Italian band, 2A devout man, and one that feared God with all his house, which gave much alms to the people, and prayed to God alway. 3He saw in a vision evidently about the ninth hour of the day an angel of God coming in to him, and saying unto him, Cornelius. 4And when he looked on him, he was afraid, and said, What is it, Lord? And he said unto him, Thy prayers and thine alms are come up for a memorial before God. 5And now send men to Joppa, and call for one Simon, whose surname is Peter: 6He lodgeth with one Simon a tanner, whose house is by the sea side: he shall tell thee what thou oughtest to do. 7And when the angel which spake unto Cornelius was departed, he called two of his household servants, and a devout soldier of them that waited on him continually; 8And when he had declared all these things unto them, he sent them to Joppa. 9On the morrow, as they went on their journey, and drew nigh unto the city, Peter went up upon the housetop to pray about the sixth hour: 10And he became very hungry, and would have eaten: but while they made ready, he fell into a trance,

§10.11-20 · Acts 10:11-20
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-10-Q87_5r_B637.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

11και θεωρι τον ουρανον ανεωγμενον και καταβαινο ϲκευοϲ τι ωϲ οθονην μεγαλην τεϲϲαρϲιν αρχαιϲ καθιεμενον επι τηϲ γηϲ 12εν ω ϋπηρχεν πατα τα τετραποδα και ερπετα τηϲ γηϲ και πετινα του ουρανου 13και εγενετο φωνη προϲ αυτον αναϲταϲ πετρε θυϲον και φαγε 14ο δε πετροϲ ειπε μηδαμωϲ κε οτι ουδεποτε εφαγο παν κοινον και ακαθαρτον · 15και φωνη παλιν εκ δευτερου προϲ αυτον α ο θϲ εκαθαριϲεν ϲυ μη κοινου 16τουτο δε εγενετο επι τρειϲ και ευθυϲ ανελημφθη το ϲκευοϲ ειϲ τον ουρανο 17ωϲ δε εν εαυτω διηπορει ο πετροϲ τι αν ειη το οραμα ο ειδεν · ϊδου οι ανδρεϲ οι απεϲταλμενοι ϋπο του κορνηλιου διερωτηϲαντεϲ την οικιαν του ϲιμωνοϲ επεϲτηϲαν επι τον πυλωνα 18και φωνηϲαντεϲ επυνθανοντο ει ϲιμων ο επικαλουμενοϲ πετροϲ ενθαδε ξενιζεται 19του δε πετρου διενθυμενου περι του οραματοϲ ειπεν το πνα αυτω ϊδου ανδρεϲ τριϲ ζητουτεϲ ϲε 20αλλα αναϲταϲ καταβηθι και πορευου ϲυν αυτοιϲ μηδεν διακρινομενοϲ οτι εγω απεϲταλκα αυτουϲ

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

11καὶ θεωρεῖ τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον καὶ καταβαῖνον σκεῦός τι ὡς ὀθόνην μεγάλην τέσσαρσιν ἀρχαῖς καθιέμενον ἐπὶ τῆς γῆς, 12ἐν ᾧ ὑπῆρχεν πάντα τὰ τετράποδα καὶ ἑρπετὰ τῆς γῆς καὶ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ. 13καὶ ἐγένετο φωνὴ πρὸς αὐτόν, ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φάγε. 14ὁ δὲ Πέτρος εἶπεν, μηδαμῶς, κύριε, ὅτι οὐδέποτε ἔφαγον πᾶν κοινὸν καὶ ἀκάθαρτον. 15καὶ φωνὴ πάλιν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν, ἃ ὁ θεὸς ἐκαθάρισεν σὺ μὴ κοίνου. 16τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ τρίς, καὶ εὐθὺς ἀνελήμφθη τὸ σκεῦος εἰς τὸν οὐρανόν. 17ὡς δὲ ἐν ἑαυτῷ διηπόρει ὁ Πέτρος τί ἂν εἴη τὸ ὅραμα ὃ εἶδεν, ἰδοὺ οἱ ἄνδρες οἱ ἀπεσταλμένοι ὑπὸ τοῦ Κορνηλίου διερωτήσαντες τὴν οἰκίαν τοῦ Σίμωνος ἐπέστησαν ἐπὶ τὸν πυλῶνα, 18καὶ φωνήσαντες ἐπυνθάνοντο εἰ Σίμων ὁ ἐπικαλούμενος Πέτρος ἐνθάδε ξενίζεται. 19τοῦ δὲ Πέτρου διενθυμουμένου περὶ τοῦ ὁράματος εἶπεν τὸ πνεῦμα αὐτῷ, ἰδοὺ ἄνδρες ζητοῦντές σε· 20ἀλλὰ ἀναστὰς κατάβηθι καὶ πορεύου σὺν αὐτοῖς μηδὲν διακρινόμενος, ὅτι ἐγὼ ἀπέσταλκα αὐτούς.

English · King James Version (1611)

11And saw heaven opened, and a certain vessel descending unto him, as it had been a great sheet knit at the four corners, and let down to the earth: 12Wherein were all manner of fourfooted beasts of the earth, and wild beasts, and creeping things, and fowls of the air. 13And there came a voice to him, Rise, Peter; kill, and eat. 14But Peter said, Not so, Lord; for I have never eaten any thing that is common or unclean. 15And the voice spake unto him again the second time, What God hath cleansed, that call not thou common. 16This was done thrice: and the vessel was received up again into heaven. 17Now while Peter doubted in himself what this vision which he had seen should mean, behold, the men which were sent from Cornelius had made enquiry for Simon’s house, and stood before the gate, 18And called, and asked whether Simon, which was surnamed Peter, were lodged there. 19While Peter thought on the vision, the Spirit said unto him, Behold, three men seek thee. 20Arise therefore, and get thee down, and go with them, doubting nothing: for I have sent them.

§10.21-30 · Acts 10:21-30
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-10-Q87_5r_B637.jpg Scan sinaiticus-folios/acts-11-Q87_5v_B638.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

21καταβαϲ δε πετροϲ προϲ τουϲ ανδραϲ ειπεν ϊδου εγω ειμι ον ζητειτε τιϲ η αιτια δι ην παρεϲτε 22οι δε ειπαν · κορνηλιοϲ εκατοταρχηϲ ανηρ δικαιοϲ και φοβουμενοϲ τον θν μαρτυρουμενοϲ τε ϋπο ολου του εθνουϲ τω ϊουδαιων εχρηματιϲθη ϋπο αγγελου αγιου μεταπεμψαϲθαι ϲε ειϲ τον οικον αυτου και ακουϲαι ρηματα παρα ϲου 23ειϲκαλεϲαμενοϲ ου αυτουϲ εξενιϲεν τη δε επαυριον αναϲταϲ εξηλθεν ϲυν αυτοιϲ και τινεϲ των αδελφω των απο ϊοππηϲ ϲυνηλθον αυτω 24τη δε επαυριον ειϲηλθαν ειϲ την κεϲαριαν ο δε κορνηλιοϲ ην προϲδοκων αυτουϲ ϲυνκαλεϲαμενοϲ τουϲ ϲυγγενειϲ αυτου και τουϲ αναγκαιουϲ φιλουϲ 25ωϲ δε εγενετο του ειϲελθιν τον πετρο ϲυναντηϲαϲ αυτω ο κορνηλιοϲ πεϲων επι τουϲ ποδαϲ προϲεκυνηϲε 26ο δε πετροϲ ηγειρεν αυτον λεγων αναϲτηθι και εγω αυτοϲ ανθρωποϲ ειμι 27και ϲυνομιλων αυτω ειϲηλθεν και ευριϲκει ϲυνεληλυθοταϲ πολλουϲ 28εφη τε προϲ αυτουϲ ˙ ϋμιϲ επιϲταϲθαι ωϲ αθεμιτον εϲτιν ανδρι ϊουδαιω κολλαϲθαι η προϲερχεϲθαι αλλοφυλω καμοι εδιξεν ο θϲ μηδενα κοινον η ακαθαρτον λεγειν αν θρωπον ·29διο και αναντιρρητωϲ ηλθον μεταπεμφθειϲ πυνθανομε ουν τινι λογω μετεπεμψαϲθαι με · 30και ο κορνηλιοϲ εφη απο τεταρτηϲ ημεραϲ μεχρι ταυτηϲ τηϲ ωραϲ ημην τη ενατην προϲευχομενοϲ εν τω οικω μου και ιδου ανηρ εϲτη ενωπιον εμου εν εϲθητι λαμπρα

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

21καταβὰς δὲ Πέτρος πρὸς τοὺς ἄνδρας εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ εἰμι ὃν ζητεῖτε· τίς ἡ αἰτία δι’ ἣν πάρεστε; 22οἱ δὲ εἶπαν· Κορνήλιος ἑκατοντάρχης, ἀνὴρ δίκαιος καὶ φοβούμενος τὸν θεὸν μαρτυρούμενός τε ὑπὸ ὅλου τοῦ ἔθνους τῶν Ἰουδαίων, ἐχρηματίσθη ὑπὸ ἀγγέλου ἁγίου μεταπέμψασθαί σε εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ ἀκοῦσαι ῥήματα παρὰ σοῦ. 23εἰσκαλεσάμενος οὖν αὐτοὺς ἐξένισεν. Τῇ δὲ ἐπαύριον ἀναστὰς ἐξῆλθεν σὺν αὐτοῖς, καί τινες τῶν ἀδελφῶν τῶν ἀπὸ Ἰόππης συνῆλθον αὐτῷ. 24τῇ δὲ ἐπαύριον εἰσῆλθεν εἰς τὴν Καισάριαν· ὁ δὲ Κορνήλιος ἦν προσδοκῶν αὐτούς, συνκαλεσάμενος τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀναγκαίους φίλους. 25ὡς δὲ ἐγένετο τοῦ εἰσελθεῖν τὸν Πέτρον, συναντήσας αὐτῷ ὁ Κορνήλιος πεσὼν ἐπὶ τοὺς πόδας προσεκύνησεν. 26ὁ δὲ Πέτρος ἤγειρεν αὐτὸν λέγων, ἀνάστηθι· καὶ ἐγὼ αὐτὸς ἄνθρωπός εἰμι. 27καὶ συνομιλῶν αὐτῷ εἰσῆλθεν, καὶ εὑρίσκει συνεληλυθότας πολλούς, 28ἔφη τε πρὸς αὐτούς, ὑμεῖς ἐπίστασθε ὡς ἀθέμιτόν ἐστιν ἀνδρὶ Ἰουδαίῳ κολλᾶσθαι ἢ προσέρχεσθαι ἀλλοφύλῳ· κἀμοὶ ἔδειξεν ὁ θεὸς μηδένα κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον· 29διὸ καὶ ἀναντιρρήτως ἦλθον μεταπεμφθείς. πυνθάνομαι οὖν τίνι λόγῳ μετεπέμψασθέ με; 30καὶ ὁ Κορνήλιος ἔφη, ἀπὸ τετάρτης ἡμέρας μέχρι ταύτης τῆς ὥρας ἤμην τὴν ἐνάτην προσευχόμενος ἐν τῷ οἴκῳ μου, καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἔστη ἐνώπιόν μου ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ

English · King James Version (1611)

21Then Peter went down to the men which were sent unto him from Cornelius; and said, Behold, I am he whom ye seek: what is the cause wherefore ye are come? 22And they said, Cornelius the centurion, a just man, and one that feareth God, and of good report among all the nation of the Jews, was warned from God by an holy angel to send for thee into his house, and to hear words of thee. 23Then called he them in, and lodged them. And on the morrow Peter went away with them, and certain brethren from Joppa accompanied him. 24And the morrow after they entered into Caesarea. And Cornelius waited for them, and had called together his kinsmen and near friends. 25And as Peter was coming in, Cornelius met him, and fell down at his feet, and worshipped him. 26But Peter took him up, saying, Stand up; I myself also am a man. 27And as he talked with him, he went in, and found many that were come together. 28And he said unto them, Ye know how that it is an unlawful thing for a man that is a Jew to keep company, or come unto one of another nation; but God hath shewed me that I should not call any man common or unclean. 29Therefore came I unto you without gainsaying, as soon as I was sent for: I ask therefore for what intent ye have sent for me? 30And Cornelius said, Four days ago I was fasting until this hour; and at the ninth hour I prayed in my house, and, behold, a man stood before me in bright clothing,

§10.31-40 · Acts 10:31-40
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-11-Q87_5v_B638.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

31και φηϲι κορνηλιε ειϲηκουϲθη ϲου η προϲευχη και αι ελεημοϲυναι ϲου εμνηϲθηϲαν ενωπιο του θυ · 32πεμψον ουν ειϲ ϊοππην και μετακαλεϲαι ϲιμωνα οϲ επικαλειται πετροϲ ουτοϲ ξενιζεται εν οικια ϲιμωνοϲ βυρϲεωϲ παρα θαλαϲϲαν 33εξαυτηϲ ου επεμψα προϲ ϲε ϲυ τε καλωϲ εποιηϲαϲ παραγενομενοϲ νυν ουν παντεϲ ημειϲ ενωπιον του θυ παρεϲμεν ακουϲαι παντα τα προϲτεταγμενα ϲοι υπο του κυ 34ανοιξαϲ δε πετροϲ το ϲτομα ειπεν επ αληθειαϲ καταλαμβανομαι οτι ουκ εϲτιν προϲωπολημπτηϲ ο θϲ 35αλλ εν παντι εθνι ο φοβουμενοϲ αυτον και εργαζομενοϲ δικαιοϲυνην δεκτοϲ αυτω εϲτιν · 36τον λογον ον απεϲτιλεν τοιϲ ϋϊοιϲ ιϲηλ ευαγγελιζομενοϲ ειρηνην δια ιυ χυ ουτοϲ εϲτιν παντω κϲ 37ϋμειϲ οιδατε το γενομενον ρημα καθ οληϲ τηϲ ϊουδαιαϲ αρξαμενοϲ απο τηϲ γαλιλαιαϲ μετα το βαπτιϲμα ο εκηρυξεν ϊωαννηϲ 38ιν τον απο ναζαρεθʼ ωϲ εχριϲεν αυτον ο θϲ πνι αγιω και δυναμει ωϲ διηλθεν ευεργετων και ϊωμενοϲ παταϲ τουϲ καταδυναϲτευομενουϲ ϋπο του διαβολου οτι ο θϲ ην μετ αυτου 39και ημιϲ μαρτυρεϲ παντων ω εποιηϲεν εν τε τη χωρα των ϊουδαιων και εν ϊερουϲαλημʼ ον και ανιλαν κρεμαϲατεϲ επι ξυλου 40τουτο ο θϲ ηγειρεν εν τη τριτη ημερα και εδωκεν αυτον εμφανη γενεϲθαι

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

31καὶ φησίν, Κορνήλιε, εἰσηκούσθη σου ἡ προσευχὴ καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἐμνήσθησαν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. 32πέμψον οὖν εἰς Ἰόππην καὶ μετακάλεσαι Σίμωνα ὃς ἐπικαλεῖται Πέτρος· οὗτος ξενίζεται ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος βυρσέως παρὰ θάλασσαν. 33ἐξαυτῆς οὖν ἔπεμψα πρὸς σέ, σύ τε καλῶς ἐποίησας παραγενόμενος. νῦν οὖν πάντες ἡμεῖς ἐνώπιον τοῦ θεοῦ πάρεσμεν ἀκοῦσαι πάντα τὰ προστεταγμένα σοι ὑπὸ τοῦ κυρίου. 34Ἀνοίξας δὲ Πέτρος τὸ στόμα εἶπεν· ἐπ’ ἀληθείας καταλαμβάνομαι ὅτι οὐκ ἔστιν προσωπολήμπτης ὁ θεός, 35ἀλλ’ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην δεκτὸς αὐτῷ ἐστιν. 36τὸν λόγον ὃν ἀπέστειλεν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ εὐαγγελιζόμενος εἰρήνην διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ· οὗτός ἐστιν πάντων κύριος· 37ὑμεῖς οἴδατε, τὸ γενόμενον ῥῆμα καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίας, ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας μετὰ τὸ βάπτισμα ὃ ἐκήρυξεν Ἰωάννης, 38Ἰησοῦν τὸν ἀπὸ Ναζαρέθ, ὡς ἔχρισεν αὐτὸν ὁ θεὸς πνεύματι ἁγίῳ καὶ δυνάμει, ὃς διῆλθεν εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος πάντας τοὺς καταδυναστευομένους ὑπὸ τοῦ διαβόλου, ὅτι ὁ θεὸς ἦν μετ’ αὐτοῦ. 39καὶ ἡμεῖς μάρτυρες πάντων ὧν ἐποίησεν ἔν τε τῇ χώρᾳ τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ, ὃν καὶ ἀνεῖλαν κρεμάσαντες ἐπὶ ξύλου. 40τοῦτον ὁ θεὸς ἤγειρεν ἐν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ καὶ ἔδωκεν αὐτὸν ἐμφανῆ γενέσθαι,

English · King James Version (1611)

31And said, Cornelius, thy prayer is heard, and thine alms are had in remembrance in the sight of God. 32Send therefore to Joppa, and call hither Simon, whose surname is Peter; he is lodged in the house of one Simon a tanner by the sea side: who, when he cometh, shall speak unto thee. 33Immediately therefore I sent to thee; and thou hast well done that thou art come. Now therefore are we all here present before God, to hear all things that are commanded thee of God. 34Then Peter opened his mouth, and said, Of a truth I perceive that God is no respecter of persons: 35But in every nation he that feareth him, and worketh righteousness, is accepted with him. 36The word which God sent unto the children of Israel, preaching peace by Jesus Christ: (he is Lord of all:) 37That word, I say, ye know, which was published throughout all Judaea, and began from Galilee, after the baptism which John preached; 38How God anointed Jesus of Nazareth with the Holy Ghost and with power: who went about doing good, and healing all that were oppressed of the devil; for God was with him. 39And we are witnesses of all things which he did both in the land of the Jews, and in Jerusalem; whom they slew and hanged on a tree: 40Him God raised up the third day, and shewed him openly;

§10.41-48 · Acts 10:41-48
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-11-Q87_5v_B638.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

41ου παντι τω λαω αλλα μαρτυϲι τοιϲ προκεχιροτονημενοιϲ ϋπο του θυ ημιν οιτινεϲ ϲυνεφαγομεν κ(αι) ϲυνεπιομεν αυτω μετα το αναϲτηναι αυτον εκ νεκρω 42και παρηγγιλεν ημιν κηρυξαι τω λαω και διαμαρτυραϲθαι οτι αυτοϲ εϲτιν ο ωριϲμενοϲ ϋπο του θυ κριτηϲ ζωντων και νεκρων 43τουτω παντεϲ οι προφηται μαρτυρουϲιν αφεϲιν αμαρτιων λαβιν δια του ονοματοϲ αυτου παντα τον πιϲτευοντα ειϲ αυτον 44ετι λαλουντοϲ του πετρου τα ρηματα ταυτα επεπεϲε το πνα το αγιον επι πανταϲ τουϲ ακουονταϲ τον λογον 45και εξεϲτηϲαν οι εκ περιτομηϲ πιϲτοι οϲοι ϲυνηλθα τω πετρω οτι και επι τα εθνη η δωρεα του αγιου πνϲ εκκεχυται · 46ηκουον γαρ αυτων λαλουτων γλωϲϲαιϲ και μεγαλυνοντων τον θν · τοτε απεκριθη πετροϲ 47μητι το ϋδωρ δυναται κωλυϲαι τιϲ του μη βαπτιϲθηναι τουτουϲ οιτινεϲ το πνα το αγιον ελαβον ωϲ και ημειϲ 48προϲεταξεν δε αυτοιϲ εν τω ονοματι ιυ χυ βαπτιϲθηναι · τοτε ηρωτηϲαν αυτον επιμειναι ημεραϲ τιναϲ

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

41οὐ παντὶ τῷ λαῷ ἀλλὰ μάρτυσιν τοῖς προκεχειροτονημένοις ὑπὸ τοῦ θεοῦ, ἡμῖν, οἵτινες συνεφάγομεν καὶ συνεπίομεν αὐτῷ μετὰ τὸ ἀναστῆναι αὐτὸν ἐκ νεκρῶν· 42καὶ παρήγγειλεν ἡμῖν κηρύξαι τῷ λαῷ καὶ διαμαρτύρασθαι ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ ὡρισμένος ὑπὸ τοῦ θεοῦ κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν. 43τούτῳ πάντες οἱ προφῆται μαρτυροῦσιν, ἄφεσιν ἁμαρτιῶν λαβεῖν διὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ πάντα τὸν πιστεύοντα εἰς αὐτόν. 44Ἔτι λαλοῦντος τοῦ Πέτρου τὰ ῥήματα ταῦτα ἐπέπεσεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας τὸν λόγον. 45καὶ ἐξέστησαν οἱ ἐκ περιτομῆς πιστοὶ ὅσοι συνῆλθαν τῷ Πέτρῳ, ὅτι καὶ ἐπὶ τὰ ἔθνη ἡ δωρεὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐκκέχυται· 46ἤκουον γὰρ αὐτῶν λαλούντων γλώσσαις καὶ μεγαλυνόντων τὸν θεόν. τότε ἀπεκρίθη Πέτρος, 47μήτι τὸ ὕδωρ δύναται κωλῦσαί τις τοῦ μὴ βαπτισθῆναι τούτους οἵτινες τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔλαβον ὡς καὶ ἡμεῖς; 48προσέταξεν δὲ αὐτοῖς ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ βαπτισθῆναι. τότε ἠρώτησαν αὐτὸν ἐπιμεῖναι ἡμέρας τινάς.

English · King James Version (1611)

41Not to all the people, but unto witnesses chosen before of God, even to us, who did eat and drink with him after he rose from the dead. 42And he commanded us to preach unto the people, and to testify that it is he which was ordained of God to be the Judge of quick and dead. 43To him give all the prophets witness, that through his name whosoever believeth in him shall receive remission of sins. 44While Peter yet spake these words, the Holy Ghost fell on all them which heard the word. 45And they of the circumcision which believed were astonished, as many as came with Peter, because that on the Gentiles also was poured out the gift of the Holy Ghost. 46For they heard them speak with tongues, and magnify God. Then answered Peter, 47Can any man forbid water, that these should not be baptized, which have received the Holy Ghost as well as we? 48And he commanded them to be baptized in the name of the Lord. Then prayed they him to tarry certain days.

Cite

Source & Cross-References

  • Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
  • Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

previous · next · v cycle view · l back to library