Acts, Chapter 13
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 306.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1ηϲαν δε εν αντιοχια κατα την ουϲαν εκκληϲιαν προφηται και διδαϲκαλοι ο τε βαρναβαϲ κ(αι) ϲυμεων ο καλουμενοϲ νιγερ και λουκιοϲ ο κυρηναιοϲ μαναην τε ηρωδου του τετρααρχου ϲυντροφοϲ και ϲαυλοϲ · 2λειτουργουντων δε αυτων τω κω και νηϲτευοντω ειπεν το πνα το αγιον αφοριϲατε δη μοι τον βαρναβαν και τον ϲαυλον ειϲ το εργον ο προϲκεκλημαι αυτουϲ 3τοτε νηϲτευϲαντεϲ και προϲευξαμενοι και επιθεντεϲ ταϲ χιραϲ αυτοιϲ απελυϲαν 4αυτοι μεν ουν εκπεμφθεντεϲ ϋπο του αγιου πνϲ κατηλθον ειϲ ϲελευκιαν εκειθεν τε απεπλευϲαν ειϲ κυπρον 5και γενομενοι ειϲ ϲαλαμινη κατηγγελλον τον λογον του θυ εν ταιϲ ϲυναγωγαιϲ των ϊουδαιων ειχον δε και ϊωαννην ϋπηρετην 6διελθοντεϲ δε ολη την νηϲον αχρι παφου ευρον ανδρα τινα μαγον ψευδοπροφητην ϊουδαιον ω ονομα βαρϊηϲου 7οϲ η ϲυν τω ανθυπατω ϲεργιω παυλω ανδρι ϲυνετω ουτοϲ προϲκαλεϲαμενοϲ βαρναβαν και ϲαυλον επεζητηϲεν ακουϲαι τον λογο του θυ · 8ανθιϲτατο δε αυτοιϲ ελυμαϲ ο μαγοϲ ουτωϲ γαρ μεθερμηνευεται το ονομα αυτου ζητων διαϲτρεψαι τον ανθυπατον απο τηϲ πιϲτεωϲ 9ϲαυλοϲ δε ο και παυ λοϲ πληϲθειϲ πνϲ αγιου ατενιϲαϲ ειϲ αυτον10ειπεν ω πληρηϲ παντοϲ δολου και παϲηϲ ραδιουργιαϲ υϊε διαβολου εχθρε παϲηϲ δικαιοϲυνηϲ ου παυϲη διαϲτρεφων ταϲ οδουϲ του κυ ταϲ ευθιαϲ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Ἦσαν δὲ ἐν Ἀντιοχείᾳ κατὰ τὴν οὖσαν ἐκκλησίαν προφῆται καὶ διδάσκαλοι ὅ τε Βαρναβᾶς καὶ Συμεὼν ὁ καλούμενος Νίγερ, καὶ Λούκιος ὁ Κυρηναῖος, Μαναήν τε Ἡρῴδου τοῦ τετραάρχου σύντροφος καὶ Σαῦλος. 2λειτουργούντων δὲ αὐτῶν τῷ κυρίῳ καὶ νηστευόντων εἶπεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἀφορίσατε δή μοι τὸν Βαρνάβαν καὶ Σαῦλον εἰς τὸ ἔργον ὃ προσκέκλημαι αὐτούς. 3τότε νηστεύσαντες καὶ προσευξάμενοι καὶ ἐπιθέντες τὰς χεῖρας αὐτοῖς ἀπέλυσαν. 4αὐτοὶ μὲν οὖν ἐκπεμφθέντες ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος κατῆλθον εἰς Σελευκίαν, ἐκεῖθέν τε ἀπέπλευσαν εἰς Κύπρον, 5καὶ γενόμενοι ἐν Σαλαμῖνι κατήγγελλον τὸν λόγον τοῦ θεοῦ ἐν ταῖς συναγωγαῖς τῶν Ἰουδαίων· εἶχον δὲ καὶ Ἰωάννην ὑπηρέτην. 6διελθόντες δὲ ὅλην τὴν νῆσον ἄχρι Πάφου εὗρον ἄνδρα τινὰ μάγον ψευδοπροφήτην Ἰουδαῖον ᾧ ὄνομα Βαριησοῦ, 7ὃς ἦν σὺν τῷ ἀνθυπάτῳ Σεργίῳ Παύλῳ, ἀνδρὶ συνετῷ. οὗτος προσκαλεσάμενος Βαρναβᾶν καὶ Σαῦλον ἐπεζήτησεν ἀκοῦσαι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ· 8ἀνθίστατο δὲ αὐτοῖς Ἐλύμας ὁ μάγος, οὕτως γὰρ μεθερμηνεύεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ζητῶν διαστρέψαι τὸν ἀνθύπατον ἀπὸ τῆς πίστεως. 9Σαῦλος δέ, ὁ καὶ Παῦλος, πλησθεὶς πνεύματος ἁγίου ἀτενίσας εἰς αὐτὸν 10εἶπεν, ὦ πλήρης παντὸς δόλου καὶ πάσης ῥᾳδιουργίας, υἱὲ διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, οὐ παύσῃ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς κυρίου τὰς εὐθείας;
1Now there were in the church that was at Antioch certain prophets and teachers; as Barnabas, and Simeon that was called Niger, and Lucius of Cyrene, and Manaen, which had been brought up with Herod the tetrarch, and Saul. 2As they ministered to the Lord, and fasted, the Holy Ghost said, Separate me Barnabas and Saul for the work whereunto I have called them. 3And when they had fasted and prayed, and laid their hands on them, they sent them away. 4So they, being sent forth by the Holy Ghost, departed unto Seleucia; and from thence they sailed to Cyprus. 5And when they were at Salamis, they preached the word of God in the synagogues of the Jews: and they had also John to their minister. 6And when they had gone through the isle unto Paphos, they found a certain sorcerer, a false prophet, a Jew, whose name was Bar-jesus: 7Which was with the deputy of the country, Sergius Paulus, a prudent man; who called for Barnabas and Saul, and desired to hear the word of God. 8But Elymas the sorcerer (for so is his name by interpretation) withstood them, seeking to turn away the deputy from the faith. 9Then Saul, (who also is called Paul,) filled with the Holy Ghost, set his eyes on him, 10And said, O full of all subtilty and all mischief, thou child of the devil, thou enemy of all righteousness, wilt thou not cease to pervert the right ways of the Lord?
11και νυν ϊδου χιρ κυ επι ϲε και εϲη τυφλοϲ μη βλεπων τον ηλιον αχρι καιρου παραχρημα τε επεϲεν επ αυτον αχλυϲ και ϲκοτοϲ και περιαγων εζητι χιραγωγουϲ ˙ 12τοτε ϊδων ο ανθυπατοϲ το γεγονοϲ επιϲτευϲεν εκπληϲϲομενοϲ επι τη διδαχη του κυ 13αναχθεντεϲ δε απο τηϲ παφου οι περι παυλον ηλθον ειϲ περγην τηϲ παμφυλιαϲ ϊωανηϲ δε αποχωρηϲαϲ απ αυτων ϋπεϲτρεψαν ειϲ ϊεροϲολυμα · 14αυτοι δε διελθοντεϲ απο τηϲ περγηϲ παρεγενοντο ειϲ αντιοχειαν την πιϲιδιαν και ελθοντεϲ ειϲ την ϲυναγωγην τη ημερα των ϲαββατω εκαθιϲαν 15μετα δε την αναγνωϲιν του νομου και των προφητων απεϲτιλαν οι αρχϊϲυναγωγοι προϲ αυτουϲ λεγοντεϲ ανδρεϲ αδελφοι ει τιϲ εϲτιν εν υμι λογοϲ παρακληϲεωϲ προϲ τον λαον λεγετε · 16αναϲταϲ δε παυλοϲ και καταϲιϲαϲ τη χειρι ειπε ανδρεϲ ϊϲδραηλειται και οι φοβουμενοι τον θν ακουϲατε 17ο θϲ του λαου τουτου ϊϲηλʼ εξελεξατο τουϲ πατεραϲ ημων και τον λαον ϋψωϲεν εν τη παροικια εν γη αιγυπτου και μετα βραχειονοϲ ϋψηλου εξηγαγεν αυτουϲ εξ αυτηϲ 18και ωϲ τεϲϲερακοταετη χρονον ετροποφορηϲεν αυτουϲ εν τη ερημω 19και καθελων εθνη επτα εν γη χανααν κατεκληρονομηϲεν την γην αυτων 20ωϲ ετεϲι τετρακοϲιοιϲ και πεντηκοντα και μετα ταυτα εδωκεν κριταϲ εωϲ ϲαμουηλ προφητου
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
11καὶ νῦν ἰδοὺ χεὶρ κυρίου ἐπὶ σέ, καὶ ἔσῃ τυφλὸς μὴ βλέπων τὸν ἥλιον ἄχρι καιροῦ. παραχρῆμά τε ἔπεσεν ἐπ’ αὐτὸν ἀχλὺς καὶ σκότος, καὶ περιάγων ἐζήτει χειραγωγούς. 12τότε ἰδὼν ὁ ἀνθύπατος τὸ γεγονὸς ἐπίστευσεν ἐκπλησσόμενος ἐπὶ τῇ διδαχῇ τοῦ κυρίου. 13Ἀναχθέντες δὲ ἀπὸ τῆς Πάφου οἱ περὶ Παῦλον ἦλθον εἰς Πέργην τῆς Παμφυλίας· Ἰωάννης δὲ ἀποχωρήσας ἀπ’ αὐτῶν ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα. 14αὐτοὶ δὲ διελθόντες ἀπὸ τῆς Πέργης παρεγένοντο εἰς Ἀντιόχειαν τὴν Πισιδίαν, καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν συναγωγὴν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἐκάθισαν. 15μετὰ δὲ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν ἀπέστειλαν οἱ ἀρχισυνάγωγοι πρὸς αὐτοὺς λέγοντες, ἄνδρες ἀδελφοί, εἴ τίς ἐστιν ἐν ὑμῖν λόγος παρακλήσεως πρὸς τὸν λαόν, λέγετε. 16ἀναστὰς δὲ Παῦλος καὶ κατασείσας τῇ χειρὶ εἶπεν· ἄνδρες Ἰσραηλεῖται καὶ οἱ φοβούμενοι τὸν θεόν, ἀκούσατε. 17ὁ θεὸς τοῦ λαοῦ τούτου Ἰσραὴλ ἐξελέξατο τοὺς πατέρας ἡμῶν, καὶ τὸν λαὸν ὕψωσεν ἐν τῇ παροικίᾳ ἐν γῇ Αἰγύπτου, καὶ μετὰ βραχίονος ὑψηλοῦ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐξ αὐτῆς, 18καὶ ὡς τεσσερακονταετῆ χρόνον ἐτροποφόρησεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ, 19καὶ καθελὼν ἔθνη ἑπτὰ ἐν γῇ Χανάαν κατεκληρονόμησεν τὴν γῆν αὐτῶν 20ὡς ἔτεσιν τετρακοσίοις καὶ πεντήκοντα. καὶ μετὰ ταῦτα ἔδωκεν κριτὰς ἕως Σαμουὴλ προφήτου.
11And now, behold, the hand of the Lord is upon thee, and thou shalt be blind, not seeing the sun for a season. And immediately there fell on him a mist and a darkness; and he went about seeking some to lead him by the hand. 12Then the deputy, when he saw what was done, believed, being astonished at the doctrine of the Lord. 13Now when Paul and his company loosed from Paphos, they came to Perga in Pamphylia: and John departing from them returned to Jerusalem. 14But when they departed from Perga, they came to Antioch in Pisidia, and went into the synagogue on the sabbath day, and sat down. 15And after the reading of the law and the prophets the rulers of the synagogue sent unto them, saying, Ye men and brethren, if ye have any word of exhortation for the people, say on. 16Then Paul stood up, and beckoning with his hand said, Men of Israel, and ye that fear God, give audience. 17The God of this people of Israel chose our fathers, and exalted the people when they dwelt as strangers in the land of Egypt, and with an high arm brought he them out of it. 18And about the time of forty years suffered he their manners in the wilderness. 19And when he had destroyed seven nations in the land of Chanaan, he divided their land to them by lot. 20And after that he gave unto them judges about the space of four hundred and fifty years, until Samuel the prophet.
21κακιθε ητηϲαντο βαϲιλεα και εδωκεν αυτοιϲ ο θϲ τον ϲαουλ ϋϊον κειϲ ανδρα εκ φυληϲ βενιαμειν ετη τεϲϲερακοντα 22και μεταϲτηϲαϲ αυτον ηγειρεν τον δαυειδ αυτοιϲ ειϲ βαϲιλεα ω και ειπε μαρτυρηϲαϲ ευρον δαδ τον του ϊεϲϲαι ανδρα κατα την καρδιαν μου οϲ ποιηϲει παντα τα θεληματα μου · 23τουτου ο θϲ κατ επαγγελιαν ηγαγεν τω ιηλ ϲωτηρα ιν 24προκηρυξαντοϲ ϊωαννου προ προϲωπου τηϲ ειϲοδου αυτου βαπτιϲμα μετανοιαϲ παντι τω λαω ιηλ 25ωϲ δε επληρου ϊωαννηϲ τον δρομο ελεγεν τι εμε ϋπονοειται ειναι ουκ ειμι εγω αλλ ειδου ερχετε μετ εμε ου ουκ ειμι αξιοϲ το ϋποδημα των ποδω λυϲε 26ανδρεϲ αδελφοι ϋϊοι γενουϲ αβρααμ και οι εν υμιν φοβουμενοι τον θν ημιν ο λογοϲ τηϲ ϲωτηριαϲ ταυτηϲ εξαπεϲταλη 27οι γαρ κατοικουντεϲ εν ϊερουϲαλημʼ · και οι αρχοντεϲ αυτων τουτον αγνοηϲαντεϲ και ταϲ φωναϲ των προφητων ταϲ κατα παν ϲαββατον αναγινωϲκομεναϲ κριναντεϲ επληρωϲαν 28και μηδεμιαν αιτια θανατου ευροντεϲ ητηϲαν τον πιλατον αναιρεθηναι αυτον · 29ωϲ δε ετελεϲαν παντα τα περι αυτου γεγραμμενα καθελοντεϲ απο του ξυλου εθηκαν ειϲ μνημιον 30ο δε θϲ ηγειρεν αυτον εκ νεκρων
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
21κἀκεῖθεν ᾐτήσαντο βασιλέα, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ θεὸς τὸν Σαοὺλ υἱὸν Κείς, ἄνδρα ἐκ φυλῆς Βενιαμείν, ἔτη τεσσεράκοντα. 22καὶ μεταστήσας αὐτὸν ἤγειρεν τὸν Δαυεὶδ αὐτοῖς εἰς βασιλέα, ᾧ καὶ εἶπεν μαρτυρήσας, εὗρον Δαυεὶδ τὸν τοῦ Ἰεσσαί, ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου, ὃς ποιήσει πάντα τὰ θελήματά μου. 23τούτου ὁ θεὸς ἀπὸ τοῦ σπέρματος κατ’ ἐπαγγελίαν ἤγαγεν τῷ Ἰσραὴλ σωτῆρα Ἰησοῦν, 24προκηρύξαντος Ἰωάννου πρὸ προσώπου τῆς εἰσόδου αὐτοῦ βάπτισμα μετανοίας παντὶ τῷ λαῷ Ἰσραήλ. 25ὡς δὲ ἐπλήρου ὁ Ἰωάννης τὸν δρόμον, ἔλεγεν· τί ἐμὲ ὑπονοεῖτε εἶναι, οὐκ εἰμὶ ἐγώ· ἀλλ’ ἰδοὺ ἔρχεται μετ’ ἐμὲ οὗ οὐκ εἰμὶ ἄξιος τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν λῦσαι. 26ἄνδρες ἀδελφοί, υἱοὶ γένους Ἀβραὰμ καὶ οἱ ἐν ὑμῖν φοβούμενοι τὸν θεόν, ἡμῖν ὁ λόγος τῆς σωτηρίας ταύτης ἐξαπεστάλη. 27οἱ γὰρ κατοικοῦντες ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν τοῦτον ἀγνοήσαντες καὶ τὰς φωνὰς τῶν προφητῶν τὰς κατὰ πᾶν σάββατον ἀναγινωσκομένας κρίναντες ἐπλήρωσαν, 28καὶ μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου εὑρόντες ᾐτήσαντο Πειλᾶτον ἀναιρεθῆναι αὐτόν· 29ὡς δὲ ἐτέλεσαν πάντα τὰ περὶ αὐτοῦ γεγραμμένα, καθελόντες ἀπὸ τοῦ ξύλου ἔθηκαν εἰς μνημεῖον. 30ὁ δὲ θεὸς ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν·
21And afterward they desired a king: and God gave unto them Saul the son of Cis, a man of the tribe of Benjamin, by the space of forty years. 22And when he had removed him, he raised up unto them David to be their king; to whom also he gave testimony, and said, I have found David the son of Jesse, a man after mine own heart, which shall fulfil all my will. 23Of this man’s seed hath God according to his promise raised unto Israel a Saviour, Jesus: 24When John had first preached before his coming the baptism of repentance to all the people of Israel. 25And as John fulfilled his course, he said, Whom think ye that I am? I am not he. But, behold, there cometh one after me, whose shoes of his feet I am not worthy to loose. 26Men and brethren, children of the stock of Abraham, and whosoever among you feareth God, to you is the word of this salvation sent. 27For they that dwell at Jerusalem, and their rulers, because they knew him not, nor yet the voices of the prophets which are read every sabbath day, they have fulfilled them in condemning him. 28And though they found no cause of death in him, yet desired they Pilate that he should be slain. 29And when they had fulfilled all that was written of him, they took him down from the tree, and laid him in a sepulchre. 30But God raised him from the dead:
31οϲ ωφθη επι ημεραϲ πλιουϲ τοιϲ ϲυναναβαϲιν αυτω απο τηϲ γαλιλαιαϲ ειϲ ϊερουϲαλημ οιτινεϲ ειϲι νυν μαρτυρεϲ αυτου προϲ τον λαο 32και ημειϲ ϋμαϲ ευαγγελιζομεθα την προϲ τουϲ πατεραϲ επαγγελιαν γενομενην 33οτι ταυτη ο θϲ εκπεπληρωκεν τοιϲ τεκνοιϲ ημων αναϲτηϲαϲ ιν ωϲ και εν τω ψαλμω γεγραπται τω δευτερω · υϊοϲ μου ει ϲυ εγω ϲημερον γεγεννηκα ϲε 34οτι δε ανεϲτηϲεν αυτον εκ νεκρων μηκετι μελλοντα ϋποϲτρεφιν ειϲ διαφθοραν · ουτωϲ ειρηκεν οτι δωϲω ϋμιν τα οϲια δαδ τα πιϲτα 35διοτι και εν ετερω λεγει ου δωϲειϲ τον οϲιον ϲου ειδιν διαφθοραν · 36δαδ μεν γαρ ϊδια γενεα ϋπηρετηϲαϲ τη του θυ βουλη εκοιμηθη και προϲετεθη προϲ τουϲ πατεραϲ αυτου και ειδεν διαφθοραν 37ον δε ο θϲ ηγειρεν ουκ ειδεν διαφθοραν 38γνωϲτον ουν υμι εϲτω ανδρεϲ αδελφοι οτι δια τουτου ϋμιν αφεϲιϲ αμαρτιων καταγγελλεται απο παντων ων ουκ ηδυνηθητε εν νομω μωϋϲεωϲ δικαιωθηναι39εν τουτω παϲ ο πιϲτευων δικαιουται 40βλεπετε ουν μη απελθη το ειρημενο εν τοιϲ προφηταιϲ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
31ὃς ὤφθη ἐπὶ ἡμέρας πλείους τοῖς συναναβᾶσιν αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας εἰς Ἱερουσαλήμ, οἵτινες νῦν εἰσιν μάρτυρες αὐτοῦ πρὸς τὸν λαόν. 32καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς εὐαγγελιζόμεθα τὴν πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίαν γενομένην, ὅτι ταύτην ὁ θεὸς ἐκπεπλήρωκεν τοῖς τέκνοις ἡμῶν ἀναστήσας Ἰησοῦν, 33ὡς καὶ ἐν τῷ πρώτῳ ψαλμῷ γέγραπται· υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε. 34ὅτι δὲ ἀνέστησεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν μηκέτι μέλλοντα ὑποστρέφειν εἰς διαφθοράν, οὕτως εἴρηκεν ὅτι δώσω ὑμῖν τὰ ὅσια Δαυεὶδ τὰ πιστά. 35διότι καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει, οὐ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν. 36Δαυεὶδ μὲν γὰρ ἰδίᾳ γενεᾷ ὑπηρετήσας τῇ τοῦ θεοῦ βουλῇ ἐκοιμήθη καὶ προσετέθη πρὸς τοὺς πατέρας αὐτοῦ καὶ εἶδεν διαφθοράν, 37ὃν δὲ ὁ θεὸς ἤγειρεν οὐκ εἶδεν διαφθοράν. 38γνωστὸν οὖν ἔστω ὑμῖν, ἄνδρες ἀδελφοί, ὅτι διὰ τούτου ὑμῖν ἄφεσις ἁμαρτιῶν καταγγέλλεται 39ἀπὸ πάντων ὧν οὐκ ἠδυνήθητε ἐν νόμῳ Μωϋσέως δικαιωθῆναι ἐν τούτῳ πᾶς ὁ πιστεύων δικαιοῦται. 40βλέπετε οὖν μὴ ἐπέλθῃ τὸ εἰρημένον ἐν τοῖς προφήταις,
31And he was seen many days of them which came up with him from Galilee to Jerusalem, who are his witnesses unto the people. 32And we declare unto you glad tidings, how that the promise which was made unto the fathers, 33God hath fulfilled the same unto us their children, in that he hath raised up Jesus again; as it is also written in the second psalm, Thou art my Son, this day have I begotten thee. 34And as concerning that he raised him up from the dead, now no more to return to corruption, he said on this wise, I will give you the sure mercies of David. 35Wherefore he saith also in another psalm, Thou shalt not suffer thine Holy One to see corruption. 36For David, after he had served his own generation by the will of God, fell on sleep, and was laid unto his fathers, and saw corruption: 37But he, whom God raised again, saw no corruption. 38Be it known unto you therefore, men and brethren, that through this man is preached unto you the forgiveness of sins: 39And by him all that believe are justified from all things, from which ye could not be justified by the law of Moses. 40Beware therefore, lest that come upon you, which is spoken of in the prophets;
41ειδετε οι καταφρονηϲατε και θαυμαϲετε και αφανιϲθητε οτι εργον ο εγω εργαζομε εγω εν ταιϲ ημεραιϲ ϋμω εργον ο ου μη πιϲτευϲηται · εαν τιϲ εκδιηγηται ϋμιν 42εξϊοντων δε αυτω παρεκαλουν ειϲ το μεταξυ ϲαββατο λαληθηναι αυτοιϲ τα ρηματα ταυτα · 43λυθιϲηϲ δε αυτοιϲ τηϲ ϲυναγωγηϲ ηκολουθηϲαν πολλοι των ϊουδαιων και των ϲεβομενων προϲηλυτων τω παυλω και τω βαρναβα οιτινεϲ προϲλαλουτεϲ αυτοιϲ επιθο αυτουϲ προϲμενιν τη χαριτι του θυ · 44τω δε ερχομενω ϲαββατω ϲχεδον παϲα η πολιϲ ϲυνηχθη ακουϲαι τον λογον του κυ 45ϊδοντεϲ δε οι ϊουδαιοι τουϲ οχλουϲ επληϲθηϲαν ζηλου και αντελεγο τοιϲ ϋπο παυλου λαλουμενοιϲ βλαϲφημουντεϲ 46παρρηϲιαϲαμενοι τε ο παυλοϲ και ο βαρναβαϲ ειπα ϋμιν ην αναγκαιον πρωτον λαληθηναι τον λογον του θυ επιδη απωθιϲθαι αυτον και ουκ αξιουϲ κρινεται εαυτουϲ τηϲ αιωνιου ζωηϲ ϊδου ϲτρεφομεθα ειϲ τα εθνη 47ουτω γαρ εντεταλται ημιν κϲ τεθικα ϲαι ειϲ φωϲ εθνων του ειναι ϲε ειϲ ϲωτηριαν εωϲ εϲχατου τηϲ γηϲ ˙ 48ακουοντα δε τα εθνη εχαιρον και εδοξαζον τον λογον του κυ και επιϲτευϲαν οϲοι ηϲαν τεταγμενοι ειϲ ζωην αιωνιον 49διεφερετο δε ο λογοϲ του κυ καθ οληϲ τηϲ χωραϲ 50οι δε ϊουδαιοι παρωτρυναν ταϲ ϲεβομεναϲ γυναικαϲ και ταϲ ευϲχημοναϲ και τουϲ πρωτουϲ τηϲ πολεωϲ και επηγιρα διωγμον επι το παυλον και βαρναβαν και εξεβαλον αυτουϲ απο των οριων αυτων ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
41ἴδετε, οἱ καταφρονηταί, καὶ θαυμάσατε καὶ ἀφανίσθητε, ὅτι ἔργον ἐργάζομαι ἐγὼ ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, ἔργον ὃ οὐ μὴ πιστεύσητε ἐάν τις ἐκδιηγῆται ὑμῖν. 42Ἐξιόντων δὲ αὐτῶν παρεκάλουν εἰς τὸ μεταξὺ σάββατον λαληθῆναι αὐτοῖς τὰ ῥήματα ταῦτα. 43λυθείσης δὲ τῆς συναγωγῆς ἠκολούθησαν πολλοὶ τῶν Ἰουδαίων καὶ τῶν σεβομένων προσηλύτων τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Βαρναβᾷ, οἵτινες προσλαλοῦντες αὐτοῖς ἔπειθον αὐτοὺς προσμένειν τῇ χάριτι τοῦ θεοῦ. 44τῷ δὲ ἐρχομένῳ σαββάτῳ σχεδὸν πᾶσα ἡ πόλις συνήχθη ἀκοῦσαι τὸν λόγον τοῦ κυρίου. 45ἰδόντες δὲ οἱ Ἰουδαῖοι τοὺς ὄχλους ἐπλήσθησαν ζήλου, καὶ ἀντέλεγον τοῖς ὑπὸ Παύλου λαλουμένοις ἀντιλέγοντες καὶ βλασφημοῦντες. 46παρρησιασάμενοί τε ὁ Παῦλος καὶ ὁ Βαρναβᾶς εἶπαν· ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον λαληθῆναι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ· ἐπειδὴ ἀπωθεῖσθε αὐτὸν καὶ οὐκ ἀξίους κρίνετε ἑαυτοὺς τῆς αἰωνίου ζωῆς, ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη. 47οὕτως γὰρ ἐντέταλται ἡμῖν ὁ κύριος, τέθεικά σε εἰς φῶς ἐθνῶν τοῦ εἶναί σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς. 48ἀκούοντα δὲ τὰ ἔθνη ἔχαιρον καὶ ἐδόξαζον τὸν λόγον τοῦ κυρίου, καὶ ἐπίστευσαν ὅσοι ἦσαν τεταγμένοι εἰς ζωὴν αἰώνιον· 49διεφέρετο δὲ ὁ λόγος τοῦ κυρίου καθ’ ὅλης τῆς χώρας. 50οἱ δὲ Ἰουδαῖοι παρώτρυναν τὰς σεβομένας γυναῖκας τὰς εὐσχήμονας καὶ τοὺς πρώτους τῆς πόλεως καὶ ἐπήγειραν διωγμὸν ἐπὶ τὸν Παῦλον καὶ Βαρναβᾶν, καὶ ἐξέβαλον αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν.
41Behold, ye despisers, and wonder, and perish: for I work a work in your days, a work which ye shall in no wise believe, though a man declare it unto you. 42And when the Jews were gone out of the synagogue, the Gentiles besought that these words might be preached to them the next sabbath. 43Now when the congregation was broken up, many of the Jews and religious proselytes followed Paul and Barnabas: who, speaking to them, persuaded them to continue in the grace of God. 44And the next sabbath day came almost the whole city together to hear the word of God. 45But when the Jews saw the multitudes, they were filled with envy, and spake against those things which were spoken by Paul, contradicting and blaspheming. 46Then Paul and Barnabas waxed bold, and said, It was necessary that the word of God should first have been spoken to you: but seeing ye put it from you, and judge yourselves unworthy of everlasting life, lo, we turn to the Gentiles. 47For so hath the Lord commanded us, saying, I have set thee to be a light of the Gentiles, that thou shouldest be for salvation unto the ends of the earth. 48And when the Gentiles heard this, they were glad, and glorified the word of the Lord: and as many as were ordained to eternal life believed. 49And the word of the Lord was published throughout all the region. 50But the Jews stirred up the devout and honourable women, and the chief men of the city, and raised persecution against Paul and Barnabas, and expelled them out of their coasts.
51οι δε εκτιναξαμενοι τον κονιορτο των ποδων επ αυτουϲ ηλθον ειϲ ϊκονιον 52οι δε μαθηται επληρουντο χαραϲ και πνϲ αγιου
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
51οἱ δὲ ἐκτιναξάμενοι τὸν κονιορτὸν τῶν ποδῶν ἐπ’ αὐτοὺς ἦλθον εἰς Ἰκόνιον· 52οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπληροῦντο χαρᾶς καὶ πνεύματος ἁγίου.
51But they shook off the dust of their feet against them, and came unto Iconium. 52And the disciples were filled with joy, and with the Holy Ghost.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library