Acts, Chapter 12
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 306.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1κατ εκεινον δε το καιρον επεβαλεν ο βαϲιλευϲ ηρωδηϲ ταϲ χιραϲ κακωϲαι τιναϲ των απο τηϲ εκκληϲιαϲ 2ανϊλεν δε ϊακωβον τον αδελφο ιωαννου μαχαιρη 3ϊδων δε οτι αρεϲτο τοιϲ ϊουδαιοιϲ προϲεθετο ϲυλλαβιν και πετρον ˙ ηϲαν δε ημεραι των αζυμω 4ον και πιαϲαϲ εθετο ειϲ φυλακη παραδουϲ τεϲϲαρϲιν τετραδιοιϲ ϲτρατιωτων φυλαϲϲει αυτον βουλομενοϲ μετα το παϲχα αναγαγιν αυτον τω λαω 5ο μεν ουν πετροϲ ετηριτο εν τη φυλακη προϲευχη δε ην εκτενωϲ γινομενη ϋπο τηϲ εκκληϲιαϲ προϲ τον θν περι αυτου 6οτε δε ημελλεν προϲαγειν αυτον ο ηρωδηϲ τη νυκτι εκεινη ην ο πετροϲ κοιμωμενοϲ μεταξυ δυο ϲτρατιωτων δεδεμενοϲ αλυϲεϲι δυϲιν φυλακεϲ τε προ τηϲ θυραϲ ετηρουν την φυλακη 7και ϊδου αγγελοϲ κυ επεϲτη και φωϲ ελαμψεν εν τω οικηματι · παταξαϲ δε την πλευραν του πετρου ηγειρεν αυτον λεγων αναϲτα εν ταχει και εξεπεϲαν αυτου αι αλυϲειϲ εκ των χειρων · 8ειπεν τε ο αγ γελοϲ προϲ αυτον ζωϲαι και ϋποδηϲαι τα ϲανδαλια ϲου εποιηϲεν δε ουτωϲ και λεγι αυτω περιβαλου το ιματιον ϲου και ακολουθι μοι
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Κατ’ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν ὁ βασιλεὺς Ἡρῴδης τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας. 2ἀνεῖλεν δὲ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννου μαχαίρῃ. 3ἰδὼν δὲ ὅτι ἀρεστόν ἐστιν τοῖς Ἰουδαίοις προσέθετο συλλαβεῖν καὶ Πέτρον ἦσαν δὲ ἡμέραι τῶν ἀζύμων, 4ὃν καὶ πιάσας ἔθετο εἰς φυλακήν, παραδοὺς τέσσαρσιν τετραδίοις στρατιωτῶν φυλάσσειν αὐτόν, βουλόμενος μετὰ τὸ πάσχα ἀναγαγεῖν αὐτὸν τῷ λαῷ. 5ὁ μὲν οὖν Πέτρος ἐτηρεῖτο ἐν τῇ φυλακῇ· προσευχὴ δὲ ἦν ἐκτενῶς γινομένη ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας πρὸς τὸν θεὸν περὶ αὐτοῦ. 6ὅτε δὲ ἤμελλεν προαγαγεῖν αὐτὸν ὁ Ἡρῴδης, τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ ἦν ὁ Πέτρος κοιμώμενος μεταξὺ δύο στρατιωτῶν δεδεμένος ἁλύσεσιν δυσίν, φύλακές τε πρὸ τῆς θύρας ἐτήρουν τὴν φυλακήν. 7καὶ ἰδοὺ ἄγγελος κυρίου ἐπέστη, καὶ φῶς ἔλαμψεν ἐν τῷ οἰκήματι· πατάξας δὲ τὴν πλευρὰν τοῦ Πέτρου ἤγειρεν αὐτὸν λέγων, ἀνάστα ἐν τάχει. καὶ ἐξέπεσαν αὐτοῦ αἱ ἁλύσεις ἐκ τῶν χειρῶν. 8εἶπεν τε ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτόν, ζῶσαι καὶ ὑπόδησαι τὰ σανδάλιά σου. ἐποίησεν δὲ οὕτως. καὶ λέγει αὐτῷ, περιβαλοῦ τὸ ἱμάτιόν σου καὶ ἀκολούθει μοι.
1Now about that time Herod the king stretched forth his hands to vex certain of the church. 2And he killed James the brother of John with the sword. 3And because he saw it pleased the Jews, he proceeded further to take Peter also. (Then were the days of unleavened bread.) 4And when he had apprehended him, he put him in prison, and delivered him to four quaternions of soldiers to keep him; intending after Easter to bring him forth to the people. 5Peter therefore was kept in prison: but prayer was made without ceasing of the church unto God for him. 6And when Herod would have brought him forth, the same night Peter was sleeping between two soldiers, bound with two chains: and the keepers before the door kept the prison. 7And, behold, the angel of the Lord came upon him, and a light shined in the prison: and he smote Peter on the side, and raised him up, saying, Arise up quickly. And his chains fell off from his hands. 8And the angel said unto him, Gird thyself, and bind on thy sandals. And so he did. And he saith unto him, Cast thy garment about thee, and follow me.
9και εξελθων ηκολουθι και ουκ ηδι οτι αληθεϲ εϲτι το γινομενον δια του αγγελου εδοκι οραμα βλεπι 10διελθοντεϲ δε πρωτην φυλακην και δευτεραν ηλθαν επι την πυλην τη ϲιδηραν την φερουϲαν ειϲ την πολιν ητιϲ αυτοματη ηνυγη αυτοιϲ και εξελθοντεϲ προηλθον ρυμη μιαν και ευθεωϲ απεϲτη ο αγγελοϲ απ αυτου 11και ο πετροϲ εν εαυτω γενομενοϲ ειπεν νυν οιδα αληθωϲ οτι εξαπεϲτιλεν κϲ τον αγγελον αυτου και εξειλατο με εκ χειροϲ ηρωδου και παϲηϲ τηϲ προϲδοκιαϲ του λαου των ιουδαιω 12ϲυνϊδων τε ηλθε επι την οικιαν τηϲ μαριαϲ τηϲ μητροϲ ϊωαννου του επικαλουμενου μαρκου ου ηϲαν ϊκανοι ϲυνηθροιϲμενοι και προϲευχομενοι · 13κρουϲαντοϲ δε αυτου την θυραν του πυλωνοϲ προηλθε παιδιϲκη ϋπακουουϲα ονοματι ροδη 14και επιγνουϲα την φωνη του πετρου απο τηϲ χαραϲ ουκ ηνυξε το πυλωνα ειϲδραμουϲα δε απηγγιλεν εϲταναι τον πετρο προ του πυλωνοϲ 15οι δε προϲ αυτην ειπαν μαινη η δε διϊϲχυριζετο ουτωϲ εχειν οι δε ελεγο αγγελοϲ εϲτιν αυτου 16ο δε πετροϲ επεμενε κρουων ανοιξαντεϲ δε ειδον αυτον και εξεϲτηϲαν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
9καὶ ἐξελθὼν ἠκολούθει, καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι ἀληθές ἐστιν τὸ γινόμενον διὰ τοῦ ἀγγέλου, ἐδόκει δὲ ὅραμα βλέπειν. 10διελθόντες δὲ πρώτην φυλακὴν καὶ δευτέραν ἦλθαν ἐπὶ τὴν πύλην τὴν σιδηρᾶν τὴν φέρουσαν εἰς τὴν πόλιν, ἥτις αὐτομάτη ἠνοίγη αὐτοῖς, καὶ ἐξελθόντες προῆλθον ῥύμην μίαν, καὶ εὐθέως ἀπέστη ὁ ἄγγελος ἀπ’ αὐτοῦ. 11καὶ ὁ Πέτρος ἐν ἑαυτῷ γενόμενος εἶπεν, νῦν οἶδα ἀληθῶς ὅτι ἐξαπέστειλεν κύριος τὸν ἄγγελον αὐτοῦ καὶ ἐξείλατό με ἐκ χειρὸς Ἡρῴδου καὶ πάσης τῆς προσδοκίας τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων. 12συνιδών τε ἦλθεν ἐπὶ τὴν οἰκίαν τῆς Μαρίας τῆς μητρὸς Ἰωάννου τοῦ ἐπικαλουμένου Μάρκου, οὗ ἦσαν ἱκανοὶ συνηθροισμένοι καὶ προσευχόμενοι. 13κρούσαντος δὲ αὐτοῦ τὴν θύραν τοῦ πυλῶνος προσῆλθεν παιδίσκη ὑπακοῦσαι ὀνόματι Ῥόδη· 14καὶ ἐπιγνοῦσα τὴν φωνὴν τοῦ Πέτρου ἀπὸ τῆς χαρᾶς οὐκ ἤνοιξεν τὸν πυλῶνα, εἰσδραμοῦσα δὲ ἀπήγγειλεν ἑστάναι τὸν Πέτρον πρὸ τοῦ πυλῶνος. 15οἱ δὲ πρὸς αὐτὴν εἶπαν, μαίνῃ. ἡ δὲ διϊσχυρίζετο οὕτως ἔχειν. οἱ δὲ ἔλεγον, ὁ ἄγγελός ἐστιν αὐτοῦ. 16ὁ δὲ Πέτρος ἐπέμενεν κρούων· ἀνοίξαντες δὲ εἶδαν αὐτὸν καὶ ἐξέστησαν.
9And he went out, and followed him; and wist not that it was true which was done by the angel; but thought he saw a vision. 10When they were past the first and the second ward, they came unto the iron gate that leadeth unto the city; which opened to them of his own accord: and they went out, and passed on through one street; and forthwith the angel departed from him. 11And when Peter was come to himself, he said, Now I know of a surety, that the Lord hath sent his angel, and hath delivered me out of the hand of Herod, and from all the expectation of the people of the Jews. 12And when he had considered the thing, he came to the house of Mary the mother of John, whose surname was Mark; where many were gathered together praying. 13And as Peter knocked at the door of the gate, a damsel came to hearken, named Rhoda. 14And when she knew Peter’s voice, she opened not the gate for gladness, but ran in, and told how Peter stood before the gate. 15And they said unto her, Thou art mad. But she constantly affirmed that it was even so. Then said they, It is his angel. 16But Peter continued knocking: and when they had opened the door, and saw him, they were astonished.
17καταϲιϲαϲ δε αυτοιϲ τη χιρι ϲιγαν διηγηϲατο πωϲ ο κϲ αυτον εξηγαγε εκ τηϲ φυλακηϲ ειπεν τε απαγγιλατε ϊακωβω και τοιϲ αδελφοιϲ ταυτα κ(αι) εξελθων επορευθη ειϲ ετερον τοπον 18γενομενηϲ δε ημεραϲ ην ταραχοϲ ουχ ολιγοϲ εν τοιϲ ϲτρατιωταιϲ τι αρα ο πετροϲ εγενετο 19ηρωδηϲ δε επιζητηϲαϲ αυτον και μη ευρων ανακριναϲ τουϲ φυλακαϲ εκελευϲεν απαχθηναι και κατελθων απο τηϲ ιουδαιαϲ ειϲ καιϲαριαν διετριβεν 20ην δε θυμομαχων τυριοιϲ και ϲιδωνιοιϲ ομοθυμαδον δε παρηϲαν προϲ αυτον και πιϲαντεϲ βλαϲτον τον επι του κοιτωνοϲ του βαϲιλεωϲ ητουντο ειρηνην δια το τρεφεϲθαι αυτων την χωραν απο τηϲ βαϲιλικηϲ 21τακτη δε ημερα ο ηρωδηϲ ενδυϲαμενοϲ αιϲθητα βαϲιλικην καθιϲαϲ επι του βηματοϲ εδημηγορει προϲ αυτουϲ 22ο δε δημοϲ επεφωνει θυ φωνη και ουκ ανθρωπων · 23παραχρημα δε επαταξεν αυτον αγγελοϲ κυ ανθ ων ουκ εδωκε τη δοξαν τω θω και γενομενοϲ ϲκωληκοβρωτοϲ εξεψυξεν 24ο δε λογοϲ του θυ ηϋξανεν και επληθυνετο
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
17κατασείσας δὲ αὐτοῖς τῇ χειρὶ σιγᾶν διηγήσατο πῶς ὁ κύριος αὐτὸν ἐξήγαγεν ἐκ τῆς φυλακῆς, εἶπέν τε, ἀπαγγείλατε Ἰακώβῳ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς ταῦτα. καὶ ἐξελθὼν ἐπορεύθη εἰς ἕτερον τόπον. 18γενομένης δὲ ἡμέρας ἦν τάραχος οὐκ ὀλίγος ἐν τοῖς στρατιώταις, τί ἄρα ὁ Πέτρος ἐγένετο. 19Ἡρώδης δὲ ἐπιζητήσας αὐτὸν καὶ μὴ εὑρών, ἀνακρίνας τοὺς φύλακας ἐκέλευσεν ἀπαχθῆναι, καὶ κατελθὼν ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Καισάριαν διέτριβεν. 20ἦν δὲ θυμομαχῶν Τυρίοις καὶ Σιδωνίοις· ὁμοθυμαδὸν δὲ παρῆσαν πρὸς αὐτόν, καὶ πείσαντες Βλάστον τὸν ἐπὶ τοῦ κοιτῶνος τοῦ βασιλέως ᾐτοῦντο εἰρήνην, διὰ τὸ τρέφεσθαι αὐτῶν τὴν χώραν ἀπὸ τῆς βασιλικῆς. 21τακτῇ δὲ ἡμέρᾳ ὁ Ἡρῴδης ἐνδυσάμενος ἐσθῆτα βασιλικὴν καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος ἐδημηγόρει πρὸς αὐτούς· 22ὁ δὲ δῆμος ἐπεφώνει, θεοῦ φωνὴ καὶ οὐκ ἀνθρώπου. 23παραχρῆμα δὲ ἐπάταξεν αὐτὸν ἄγγελος κυρίου ἀνθ’ ὧν οὐκ ἔδωκεν τὴν δόξαν τῷ θεῷ, καὶ γενόμενος σκωληκόβρωτος ἐξέψυξεν. 24Ὁ δὲ λόγος τοῦ θεοῦ ηὔξανεν καὶ ἐπληθύνετο.
17But he, beckoning unto them with the hand to hold their peace, declared unto them how the Lord had brought him out of the prison. And he said, Go shew these things unto James, and to the brethren. And he departed, and went into another place. 18Now as soon as it was day, there was no small stir among the soldiers, what was become of Peter. 19And when Herod had sought for him, and found him not, he examined the keepers, and commanded that they should be put to death. And he went down from Judaea to Caesarea, and there abode. 20And Herod was highly displeased with them of Tyre and Sidon: but they came with one accord to him, and, having made Blastus the king’s chamberlain their friend, desired peace; because their country was nourished by the king’s country. 21And upon a set day Herod, arrayed in royal apparel, sat upon his throne, and made an oration unto them. 22And the people gave a shout, saying, It is the voice of a god, and not of a man. 23And immediately the angel of the Lord smote him, because he gave not God the glory: and he was eaten of worms, and gave up the ghost. 24But the word of God grew and multiplied.
25βαρναβαϲ δε και ϲαυλοϲ ϋπεϲτρεψαν ειϲ ϊηλμ πληρωϲαντεϲ τη διακονιαν ϲυνπαραλαβοντεϲ ϊωαννην τον επικαλουμενον μαρκον
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
25Βαρνάβας δὲ καὶ Σαῦλος ὑπέστρεψαν ἐξ Ἱερουσαλὴμ πληρώσαντες τὴν διακονίαν, συνπαραλαβόντες Ἰωάννην τὸν ἐπικληθέντα Μᾶρκον.
25And Barnabas and Saul returned from Jerusalem, when they had fulfilled their ministry, and took with them John, whose surname was Mark.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library