Christian

Acts, Chapter 22

Acts, Chapter 22
Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors,
Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) · Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

Introduction

This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:

  1. Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 313.
  2. Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
  3. English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
Manuscript: Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors — page scan from Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com).
Original text: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription (public domain).
English translation: King James Version (1611) (public domain).
Verify: The scan image is the physical evidence. The original-language text is verifiable against the scan. The English translation is checkable against the original. Click any Greek, Hebrew, or Latin word for morphological analysis.
Challenge: Submit a correction to contact@theosislibrary.com.
Greek (Codex Sinaiticus transcription) / English (KJV) original and English translation, with manuscript scans.
§22.1-8 · Acts 22:1-8
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-22-Q88_5r_B653.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

1ανδρεϲ αδελφοι κ(αι) πατερεϲ ακουϲατε μου τηϲ προϲ ϋμαϲ νυνι απολογιαϲ 2ακουϲαντεϲ δε οτι τη εβραϊδι διαλεκτω προϲεφωνει αυτοιϲ μαλλον παρεϲχον ηϲυχιαν · και φηϲιν 3εγω ανηρ ειμι ϊουδαιοϲ γεγεννημενοϲ εν ταρϲω τηϲ κιλικιαϲ ανατεθραμμενοϲ δε εν τη πολει ταυτη παρα τουϲ ποδαϲ γαμαλιηλ πεπαιδευμενοϲ κατα ακριβιαν του πατρωου νομου ζηλωτηϲ ϋπαρχων του θυ καθωϲ παντεϲ ϋμειϲ εϲτε ϲημερο 4οϲ ταυτην την οδον εδιωξα αχρι θανατου δεϲμευων και παραδιδουϲ ειϲ φυλακαϲ ανδραϲ τε και γυναικαϲ 5ωϲ και ο αρχϊερευϲ μαρτυρι μοι και παν το πρεϲβυτεριον παρ ων και επιϲτολαϲ δεξαμενοϲ προϲ τουϲ αδελφουϲ ειϲ δαμαϲκον επορευομην αξων και τουϲ εκειϲε ονταϲ δεδεμενουϲ ειϲ ϊερουϲαλημ ϊνα τιμωρηθωϲιν 6εγενετο δε μοι πορευομενω και εγγιζοντι τη δαμαϲκω περι μεϲημβριαν εξαιφνηϲ εκ του ουρανου περιαϲτραψαι φωϲ ϊκανον περι εμε 7επεϲα τε ειϲ το εδαφοϲ και ηκουϲα φωνηϲ λεγουϲηϲ μοι ϲαουλʼ ϲαουλʼ · τι με διωκειϲ 8εγω δε απεκριθην και ειπα τιϲ ει κε ειπεν τε προϲ εμε εγω ειμι ιϲ ο ναζοραιοϲ ον ϲυ διωκειϲ

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

1Ἄνδρες ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἀκούσατέ μου τῆς πρὸς ὑμᾶς νυνὶ ἀπολογίας 2ἀκούσαντες δὲ ὅτι τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ προσεφώνει αὐτοῖς μᾶλλον παρέσχον ἡσυχίαν. καὶ φησίν· 3ἐγώ εἰμι ἀνὴρ Ἰουδαῖος, γεγεννημένος ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας, ἀνατεθραμμένος δὲ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, παρὰ τοὺς πόδας Γαμαλιὴλ πεπαιδευμένος κατὰ ἀκρίβειαν τοῦ πατρῴου νόμου, ζηλωτὴς ὑπάρχων τοῦ θεοῦ καθὼς πάντες ὑμεῖς ἐστε σήμερον· 4ὃς ταύτην τὴν ὁδὸν ἐδίωξα ἄχρι θανάτου, δεσμεύων καὶ παραδιδοὺς εἰς φυλακὰς ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας, 5ὡς καὶ ὁ ἀρχιερεὺς μαρτυρεῖ μοι καὶ πᾶν τὸ πρεσβυτέριον· παρ’ ὧν καὶ ἐπιστολὰς δεξάμενος πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς εἰς Δαμασκὸν ἐπορευόμην ἄξων καὶ τοὺς ἐκεῖσε ὄντας δεδεμένους εἰς Ἱερουσαλὴμ ἵνα τιμωρηθῶσιν. 6ἐγένετο δέ μοι πορευομένῳ καὶ ἐγγίζοντι τῇ Δαμασκῷ περὶ μεσημβρίαν ἐξαίφνης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ περιαστράψαι φῶς ἱκανὸν περὶ ἐμέ, 7ἔπεσά τε εἰς τὸ ἔδαφος καὶ ἤκουσα φωνῆς λεγούσης μοι, Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; 8ἐγὼ δὲ ἀπεκρίθην, τίς εἶ, κύριε; εἶπέν τε πρός ἐμέ, ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὃν σὺ διώκεις.

English · King James Version (1611)

1Men, brethren, and fathers, hear ye my defence which I make now unto you. 2(And when they heard that he spake in the Hebrew tongue to them, they kept the more silence: and he saith,) 3I am verily a man which am a Jew, born in Tarsus, a city in Cilicia, yet brought up in this city at the feet of Gamaliel, and taught according to the perfect manner of the law of the fathers, and was zealous toward God, as ye all are this day. 4And I persecuted this way unto the death, binding and delivering into prisons both men and women. 5As also the high priest doth bear me witness, and all the estate of the elders: from whom also I received letters unto the brethren, and went to Damascus, to bring them which were there bound unto Jerusalem, for to be punished. 6And it came to pass, that, as I made my journey, and was come nigh unto Damascus about noon, suddenly there shone from heaven a great light round about me. 7And I fell unto the ground, and heard a voice saying unto me, Saul, Saul, why persecutest thou me? 8And I answered, Who art thou, Lord? And he said unto me, I am Jesus of Nazareth, whom thou persecutest.

§22.9-16 · Acts 22:9-16
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-22-Q88_5r_B653.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

9οι δε ϲυν εμοι οντεϲ το μεν φωϲ εθεατο την δε φωνη ουκ ηκουϲαν του λαλουντοϲ μοι · 10ειπον δε τι ποιηϲω κε ο δε κϲ ειπε προϲ με αναϲταϲ πορευου ειϲ δαμαϲκον κακι ϲοι λαληθηϲεται περι παντων ων τετακται ϲοι ποιηϲαι 11ωϲ δε ουκ ενεβλεπον απο τηϲ δοξηϲ του φωτοϲ εκεινου χειραγωγουμενοϲ ϋπο των ϲυνοντων μοι ηλθον ειϲ δαμαϲκον 12ανανιαϲ δε τιϲ ανηρ ευλαβηϲ κατα τον νομον μαρτυρουμενοϲ ϋπο παντω των κατοικουντω ϊουδαιων 13ελθω προϲ εμε και επιϲταϲ ειπεν μοι ϲαουλ αδελφε αναβλεψον καγω αυτη τη ωρα ανεβλεψα ειϲ αυτον · 14ο δε ειπεν ο θϲ των πατερων ημων προϲεχειρηϲατο ϲε γνωναι το θελημα αυτου και ϊδιν τον δικαιον και ακουϲαι φωνην εκ του ϲτοματοϲ αυτου 15οτι εϲη μαρτυϲ αυτω προϲ πανταϲ ανθρωπουϲ ων εωρακαϲ και ηκουϲαϲ 16και νυν τι μελλειϲ αναϲταϲ βαπτιϲαι και απολουϲαι ταϲ αμαρτιαϲ ϲου επικαλεϲαμενοϲ το ονομα αυτου

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

9οἱ δὲ σὺν ἐμοὶ ὄντες τὸ μὲν φῶς ἐθεάσαντο τὴν δὲ φωνὴν οὐκ ἤκουσαν τοῦ λαλοῦντός μοι. 10εἶπον δέ, τί ποιήσω, κύριε; ὁ δὲ κύριος εἶπεν πρός με, ἀναστὰς πορεύου εἰς Δαμασκόν, κἀκεῖ σοι λαληθήσεται περὶ πάντων ὧν τέτακταί σοι ποιῆσαι. 11ὡς δὲ οὐκ ἐνέβλεπον ἀπὸ τῆς δόξης τοῦ φωτὸς ἐκείνου, χειραγωγούμενος ὑπὸ τῶν συνόντων μοι ἦλθον εἰς Δαμασκόν. 12Ἀνανίας δέ τις, ἀνὴρ εὐλαβὴς κατὰ τὸν νόμον, μαρτυρούμενος ὑπὸ πάντων τῶν κατοικούντων Ἰουδαίων, 13ἐλθὼν πρός ἐμὲ καὶ ἐπιστὰς εἶπέν μοι· Σαοὺλ ἀδελφέ, ἀνάβλεψον· κἀγὼ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἀνέβλεψα εἰς αὐτόν. 14ὁ δὲ εἶπεν, ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν προεχειρίσατό σε γνῶναι τὸ θέλημα αὐτοῦ καὶ ἰδεῖν τὸν δίκαιον καὶ ἀκοῦσαι φωνὴν ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, 15ὅτι ἔσῃ μάρτυς αὐτῷ πρὸς πάντας ἀνθρώπους ὧν ἑώρακας καὶ ἤκουσας. 16καὶ νῦν τί μέλλεις; ἀναστὰς βάπτισαι καὶ ἀπόλυσαι τὰς ἁμαρτίας σου ἐπικαλεσάμενος τὸ ὄνομα αὐτοῦ.

English · King James Version (1611)

9And they that were with me saw indeed the light, and were afraid; but they heard not the voice of him that spake to me. 10And I said, What shall I do, Lord? And the Lord said unto me, Arise, and go into Damascus; and there it shall be told thee of all things which are appointed for thee to do. 11And when I could not see for the glory of that light, being led by the hand of them that were with me, I came into Damascus. 12And one Ananias, a devout man according to the law, having a good report of all the Jews which dwelt there, 13Came unto me, and stood, and said unto me, Brother Saul, receive thy sight. And the same hour I looked up upon him. 14And he said, The God of our fathers hath chosen thee, that thou shouldest know his will, and see that Just One, and shouldest hear the voice of his mouth. 15For thou shalt be his witness unto all men of what thou hast seen and heard. 16And now why tarriest thou? arise, and be baptized, and wash away thy sins, calling on the name of the Lord.

§22.17-24 · Acts 22:17-24
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-22-Q88_5r_B653.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

17εγενετο δε μοι ϋποϲτρεψαντι ϊϲ ϊερουϲαλημʼ και προϲευχομενου μου εν τω ϊερω γενεϲθαιϲθαι με εν εκϲταϲι 18και ϊδον αυτον λεγοντα μοι ϲπευϲο και εξελθε εν ταχι εξ ϊερουϲαλημ διοτι ου παραδεξονται ϲου μαρτυριαν περι εμου 19καγω ειπον κε αυτοι επιϲτανται οτι εγω ημην φυλακιζων και δερων κατα ταϲ ϲυναγωγαϲ τουϲ πιϲτευονταϲ επι ϲε · 20και οτε εξεχυννετο το αιμα ϲτεφανου του μαρτυροϲ ϲου και αυτοϲ ημην εφεϲτωϲ και ϲυνευδοκω και φυλαϲϲων τα ϊματια των αναιρουντων αυτον 21και ειπεν προϲ με πορευου οτι εγω ειϲ εθνη μακραν εξαποϲτελω ϲε 22ηκουον δε αυτου αχρι τουτου του λογου και επηραν την φωνην αυτων λεγοντεϲ · αιρε απο τηϲ γηϲ τον τοιουτον ου γαρ καθηκε αυτον ζην 23κραυγ̣αζοντων δε αυτω και ριπτουντων τα ϊματια και κονιορτον βαλλοντω ειϲ τον αεραν 24εκελευϲεν ο χιλιαρχοϲ ειϲαγεϲθαι αυτον ειϲ την παρεμβολην ειπαϲ μαϲτιξιν ανεταζεϲθαι αυτον ϊνα επιγνω δι ην αιτιαν ουτωϲ επεφωνου αυτω

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

17ἐγένετο δέ μοι ὑποστρέψαντι εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ προσευχομένου μου ἐν τῷ ἱερῷ γενέσθαι με ἐν ἐκστάσει 18καὶ ἴδον αὐτὸν λέγοντά μοι, σπεῦσον καὶ ἔξελθε ἐν τάχει ἐξ Ἱερουσαλήμ, διότι οὐ παραδέξονταί σου μαρτυρίαν περὶ ἐμοῦ. 19κἀγὼ εἶπον, κύριε, αὐτοὶ ἐπίστανται ὅτι ἐγὼ ἤμην φυλακίζων καὶ δέρων κατὰ τὰς συναγωγὰς τοὺς πιστεύοντας ἐπὶ σέ· 20καὶ ὅτε ἐξεχύννετο τὸ αἷμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρός σου, καὶ αὐτὸς ἤμην ἐφεστὼς καὶ συνευδοκῶν καὶ φυλάσσων τὰ ἱμάτια τῶν ἀναιρούντων αὐτόν. 21καὶ εἶπεν πρός με, πορεύου, ὅτι ἐγὼ εἰς ἔθνη μακρὰν ἐξαποστελῶ σε. 22Ἤκουον δὲ αὐτοῦ ἄχρι τούτου τοῦ λόγου καὶ ἐπῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν λέγοντες, αἶρε ἀπὸ τῆς γῆς τὸν τοιοῦτον, οὐ γὰρ καθῆκεν αὐτὸν ζῆν. 23κραυγαζόντων δὲ αὐτῶν καὶ ῥιπτούντων τὰ ἱμάτια καὶ κονιορτὸν βαλλόντων εἰς τὸν ἀέρα, 24ἐκέλευσεν ὁ χιλίαρχος εἰσάγεσθαι αὐτὸν εἰς τὴν παρεμβολήν, εἴπας μάστιξιν ἀνετάζεσθαι αὐτὸν ἵνα ἐπιγνῷ δι’ ἣν αἰτίαν οὕτως ἐπεφώνουν αὐτῷ.

English · King James Version (1611)

17And it came to pass, that, when I was come again to Jerusalem, even while I prayed in the temple, I was in a trance; 18And saw him saying unto me, Make haste, and get thee quickly out of Jerusalem: for they will not receive thy testimony concerning me. 19And I said, Lord, they know that I imprisoned and beat in every synagogue them that believed on thee: 20And when the blood of thy martyr Stephen was shed, I also was standing by, and consenting unto his death, and kept the raiment of them that slew him. 21And he said unto me, Depart: for I will send thee far hence unto the Gentiles. 22And they gave him audience unto this word, and then lifted up their voices, and said, Away with such a fellow from the earth: for it is not fit that he should live. 23And as they cried out, and cast off their clothes, and threw dust into the air, 24The chief captain commanded him to be brought into the castle, and bade that he should be examined by scourging; that he might know wherefore they cried so against him.

§22.25-30 · Acts 22:25-30
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/acts-22-Q88_5r_B653.jpg Scan sinaiticus-folios/acts-23-Q88_5v_B654.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

25ωϲ δε προετιναν αυτον τοιϲ ϊμαϲι ειπεν προϲ τον ε ϲτωτα εκατονταρχον ο παυλοϲ ει αθρωπον ρωμαιον και ακατακριτο εϲτιν ϋμιν μαϲτιζειν ·26ακουϲαϲ δε ο εκατονταρχηϲ προϲελθων τω χιλιαρχω απηγγιλεν λεγων τι μελλειϲ ποιειν ο γαρ ανθρωποϲ ουτοϲ ρωμαιοϲ εϲτιν 27προϲελθων δε ο χιλιαρχοϲ ειπεν αυτω λεγε ϲυ ρωμαιοϲ ει ο δε εφη ναι 28απεκριθη δε ο χιλιαρχοϲ εγω πολλου κεφαλαιου τη πολιτιαν ταυτη εκτηϲαμην ο δε παυλοϲ εφη εγω και γεγεννημαι 29ευθεωϲ ουν απεϲτηϲαν απ αυτου οι μελλοντεϲ αυτον αναιταζειν και ο χιλιαρχοϲ εφοβηθη επιγνουϲ οτι ρωμαιοϲ εϲτι και οτι αυτον ην δεδεκωϲ · 30τη δε επαυριον βουλομενοϲ γνωναι το αϲφαλεϲ το τι κατηγοριται ϋπο τω ϊουδαιων ελυϲεν αυτον ˙ και εκελευϲεν ϲυνελθειν τουϲ αρχϊερειϲ και παν το ϲυνεδριο και καταγαγων το παυλον εϲτηϲεν ειϲ αυτουϲ ·

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

25ὡς δὲ προέτειναν αὐτὸν τοῖς ἱμᾶσιν εἶπεν πρὸς τὸν ἑστῶτα ἑκατόνταρχον ὁ Παῦλος· εἰ ἄνθρωπον Ῥωμαῖον καὶ ἀκατάκριτον ἔξεστιν ὑμῖν μαστίζειν; 26ἀκούσας δὲ ὁ ἑκατοντάρχης προσελθὼν τῷ χιλιάρχῳ ἀπήγγειλεν λέγων· τί μέλλεις ποιεῖν; ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὗτος Ῥωμαῖός ἐστιν. 27προσελθὼν δὲ ὁ χιλίαρχος εἶπεν αὐτῷ· λέγε μοι, σὺ Ῥωμαῖος εἶ; ὁ δὲ ἔφη, ναί. 28ἀπεκρίθη δὲ ὁ χιλίαρχος· ἐγὼ πολλοῦ κεφαλαίου τὴν πολιτείαν ταύτην ἐκτησάμην. ὁ δὲ Παῦλος ἔφη· ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι. 29εὐθέως οὖν ἀπέστησαν ἀπ’ αὐτοῦ οἱ μέλλοντες αὐτὸν ἀνετάζειν· καὶ ὁ χιλίαρχος δὲ ἐφοβήθη ἐπιγνοὺς ὅτι Ῥωμαῖός ἐστιν καὶ ὅτι αὐτὸν ἦν δεδεκώς. 30Τῇ δὲ ἐπαύριον βουλόμενος γνῶναι τὸ ἀσφαλὲς τὸ τί κατηγορεῖται ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων ἔλυσεν αὐτόν, καὶ ἐκέλευσεν συνελθεῖν τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ πᾶν τὸ συνέδριον, καὶ καταγαγὼν τὸν Παῦλον ἔστησεν εἰς αὐτούς.

English · King James Version (1611)

25And as they bound him with thongs, Paul said unto the centurion that stood by, Is it lawful for you to scourge a man that is a Roman, and uncondemned? 26When the centurion heard that, he went and told the chief captain, saying, Take heed what thou doest: for this man is a Roman. 27Then the chief captain came, and said unto him, Tell me, art thou a Roman? He said, Yea. 28And the chief captain answered, With a great sum obtained I this freedom. And Paul said, But I was free born. 29Then straightway they departed from him which should have examined him: and the chief captain also was afraid, after he knew that he was a Roman, and because he had bound him. 30On the morrow, because he would have known the certainty wherefore he was accused of the Jews, he loosed him from his bands, and commanded the chief priests and all their council to appear, and brought Paul down, and set him before them.

Cite

Source & Cross-References

  • Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
  • Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

previous · next · v cycle view · l back to library