Hebrews, Chapter 9
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 291.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1ειχε μεν ουν και η πρωτη δικαιωματα λατριαϲ το τε αγιον κοϲμικον · 2ϲκηνη γαρ κατεϲκευαϲθη η πρωτη εν η η τε λυχνια και η τραπεζα και η προθεϲιϲ των αρτω ητιϲ λεγεται αγια 3μετα δε το δευτερο καταπεταϲμα ϲκηνη η λεγομενη αγια αγιων 4χρυϲου εχουϲα θυμιατηριον και την κιβωτον τηϲ διαθηκηϲ περικεκαλυμμενην παντοθεν χρυϲιω εν η ϲταμνοϲ χρυϲη εχουϲα το μαννα και η ραβδοϲ ααρων η βλαϲτηϲαϲα και αι πλακεϲ τηϲ διαθηκηϲ 5ϋπερανω δε αυτηϲ χερουβιν δοξηϲ καταϲκιαζοντα το ϊλαϲτηριον περι ων ουκ ενεϲτι νυν λεγειν κατα μεροϲ 6τουτων δε ουτωϲ κατεϲκευαϲμενων ειϲ μεν την πρωτην ϲκηνην δια παντοϲ ειϲϊαϲιν οι ϊερειϲ ταϲ λατρειαϲ επιτελουντεϲ 7ειϲ δε την δευτεραν απαξ του ενϊαυτου μονοϲ ο αρχϊερευϲ ου χωριϲ αιματοϲ ο προϲφερει ϋπερ εαυτου κ(αι) των του λαου αγνοηματων 8τουτο δηλουντοϲ του πνϲ του αγιου μηπω πεφανερωϲθαι την των αγιων οδον ετι τηϲ πρωτηϲ ϲκηνηϲ εχουϲηϲ ϲταϲιν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη δικαιώματα λατρείας τό τε ἅγιον κοσμικόν. 2σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται ἅγια· 3μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη ἅγια ἁγίων, 4χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης, 5ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβεὶν δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον· περὶ ὧν οὐκ ἔστιν νῦν λέγειν κατὰ μέρος. 6Τούτων δὲ οὕτως κατεσκευασμένων, εἰς μὲν τὴν πρώτην σκηνὴν διαπαντὸς εἰσίασιν οἱ ἱερεῖς τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντες, 7εἰς δὲ τὴν δευτέραν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεύς, οὐ χωρὶς αἵματος, ὃ προσφέρει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων, 8τοῦτο δηλοῦντος τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου, μήπω πεφανερῶσθαι τὴν τῶν ἁγίων ὁδὸν ἔτι τῆς πρώτης σκηνῆς ἐχούσης στάσιν,
1Then verily the first covenant had also ordinances of divine service, and a worldly sanctuary. 2For there was a tabernacle made; the first, wherein was the candlestick, and the table, and the shewbread; which is called the sanctuary. 3And after the second veil, the tabernacle which is called the Holiest of all; 4Which had the golden censer, and the ark of the covenant overlaid round about with gold, wherein was the golden pot that had manna, and Aaron’s rod that budded, and the tables of the covenant; 5And over it the cherubims of glory shadowing the mercyseat; of which we cannot now speak particularly. 6Now when these things were thus ordained, the priests went always into the first tabernacle, accomplishing the service of God. 7But into the second went the high priest alone once every year, not without blood, which he offered for himself, and for the errors of the people: 8The Holy Ghost this signifying, that the way into the holiest of all was not yet made manifest, while as the first tabernacle was yet standing:
9ητιϲ παραβολη ειϲ τον καιρον τον ενεϲτηκοτα καθ η δωρα τε και θυϲιαι προϲφερονται μη δυναμεναι κατα ϲυνϊδηϲιν τελιωϲαι τον λατρευοτα · 10μονον επι βρωμαϲιν και πομαϲι και διαφοροιϲ βαπτιϲμοιϲ δικαιωματα ϲαρκοϲ μεχρι καιρου διορθωϲεωϲ επικειμενα 11χϲ δε παραγενομενοϲ αρχιερευϲ τω μελλοντων αγαθων δια τηϲ μειζονοϲ και τελειοτεραϲ ϲκηνηϲ ου χειροποιητου τουτ εϲτιν ου ταυτηϲ τηϲ κτιϲεωϲ 12ουδε δι αιματοϲ τραγων και μοϲχων δια δε του ϊδιου αιματοϲ ειϲηλθεν ειϲ τα αγια εφαπαξ ειϲ τα αγια αιωνιαν λυτρωϲιν ευραμενοϲ 13ει γαρ το αιμα τραγω και ταυρων και ϲποδοϲ δαμαλεωϲ ρατιζουϲα τουϲ κεκοινωμενουϲ αγιαζει προϲ την τηϲ ϲαρκοϲ καθαροτητα 14ποϲω μαλλον το αιμα του χυ οϲ δια πνϲ αιωνιου εαυτον προϲηνεγκεν αμωμον τω θω καθαριει την ϲυνειδηϲιν υμων απο νεκρων εργω ειϲ το λατρευειν θω ζωντι15και δια τουτο διαθηκηϲ καινηϲ μεϲιτηϲ εϲτιν οπωϲ θανατου γενομενου ειϲ απολυτρωϲιν των επι τη πρωτη διαθηκη παραβαϲεων την επαγγελιαν λαβωϲιν οι κεκλημενοι τηϲ αιωνιου κληρονομιαϲ 16οπου γαρ διαθηκη θανατον αναγκη φερεϲθαι του διαθεμενου
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
9ἥτις παραβολὴ εἰς τὸν καιρὸν τὸν ἐνεστηκότα, καθ’ ἣν δῶρά τε καὶ θυσίαι προσφέρονται μὴ δυνάμεναι κατὰ συνείδησιν τελειῶσαι τὸν λατρεύοντα, 10μόνον ἐπὶ βρώμασιν καὶ πόμασιν καὶ διαφόροις βαπτισμοῖς, δικαιώματα σαρκὸς μέχρι καιροῦ διορθώσεως ἐπικείμενα. 11Χριστὸς δὲ παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς οὐ χειροποιήτου, τοῦτ’ ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως, 12οὐδὲ δι’ αἵματος τράγων καὶ μόσχων διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος, εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ ἅγια, αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος. 13εἰ γὰρ τὸ αἷμα τράγων καὶ ταύρων καὶ σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα, 14πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὃς διὰ πνεύματος αἰωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ θεῷ, καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν θεῷ ζῶντι. 15Καὶ διὰ τοῦτο διαθήκης καινῆς μεσίτης ἐστίν, ὅπως θανάτου γενομένου εἰς ἀπολύτρωσιν τῶν ἐπὶ τῇ πρώτῃ διαθήκῃ παραβάσεων τὴν ἐπαγγελίαν λάβωσιν οἱ κεκλημένοι τῆς αἰωνίου κληρονομίας. 16ὅπου γὰρ διαθήκη, θάνατον ἀνάγκη φέρεσθαι τοῦ διαθεμένου·
9Which was a figure for the time then present, in which were offered both gifts and sacrifices, that could not make him that did the service perfect, as pertaining to the conscience; 10Which stood only in meats and drinks, and divers washings, and carnal ordinances, imposed on them until the time of reformation. 11But Christ being come an high priest of good things to come, by a greater and more perfect tabernacle, not made with hands, that is to say, not of this building; 12Neither by the blood of goats and calves, but by his own blood he entered in once into the holy place, having obtained eternal redemption for us. 13For if the blood of bulls and of goats, and the ashes of an heifer sprinkling the unclean, sanctifieth to the purifying of the flesh: 14How much more shall the blood of Christ, who through the eternal Spirit offered himself without spot to God, purge your conscience from dead works to serve the living God? 15And for this cause he is the mediator of the new testament, that by means of death, for the redemption of the transgressions that were under the first testament, they which are called might receive the promise of eternal inheritance. 16For where a testament is, there must also of necessity be the death of the testator.
17διαθηκη γαρ επι νεκροιϲ βεβαια · επει μη τοτε ειϲχυι οτε ζη ο διαθεμενοϲ 18οθεν ουδ η πρωτη χωριϲ αιματοϲ ενκεκενιϲται 19λαληθειϲηϲ γαρ παϲηϲ εντοληϲ κατα νομον ϋπο μωϋϲεωϲ παντι τω λαω λαβων το αιμα των μοϲχω και των τραγων μετα ϋδατοϲ και εριου κοκκινου και ϋϲϲωπου αυτο τε το βιβλιον και παντα τον λαον ερατιϲεν 20λεγων τουτο το αιμα τηϲ διαθηκηϲ ηϲ ενετιλατο προϲ ϋμαϲ ο θϲ 21και την ϲκηνην δε και παντα τα ϲκευη τηϲ λιτουργιαϲ τω αιματι ομοιωϲ εραντιϲεν 22και ϲχεδον εν αιματι πατα καθαριζεται κατα τον νομον και χωριϲ αιματεκχυϲιαϲ ου γινεται αφεϲιϲ 23αναγκη ουν τα με ϋποδιγματα των εν τοιϲ ουρανοιϲ τουτοιϲ καθαριζεϲθαι αυτα δε τα επουρανια κριττοϲι θυϲιαιϲ παρα ταυταϲ 24ου γαρ ειϲ χιροποιητα ειϲηλθεν αγια χϲ αντιτυπα τω αληθινων αλλ ειϲ αυτον τον ουρανο νυν εμφανιϲθηναι τω προϲωπω του θυ ϋπερ ημω
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
17διαθήκη γὰρ ἐπὶ νεκροῖς βεβαία, ἐπεὶ μήποτε ἰσχύει ὅτε ζῇ ὁ διαθέμενος. 18ὅθεν οὐδ’ ἡ πρώτη χωρὶς αἵματος ἐνκεκαίνισται· 19λαληθείσης γὰρ πάσης ἐντολῆς κατὰ νόμον ὑπὸ Μωϋσέως παντὶ τῷ λαῷ, λαβὼν τὸ αἷμα τῶν μόσχων καὶ τῶν τράγων μετὰ ὕδατος καὶ ἐρίου κοκκίνου καὶ ὑσσώπου αὐτό τε τὸ βιβλίον καὶ πάντα τὸν λαὸν ἐράντισεν, 20λέγων, τοῦτο τὸ αἷμα τῆς διαθήκης ἧς ἐνετείλατο πρὸς ὑμᾶς ὁ θεός· 21καὶ τὴν σκηνὴν δὲ καὶ πάντα τὰ σκεύη τῆς λειτουργίας τῷ αἵματι ὁμοίως ἐράντισεν. 22καὶ σχεδὸν ἐν αἵματι πάντα καθαρίζεται κατὰ τὸν νόμον, καὶ χωρὶς αἱματεκχυσίας οὐ γίνεται ἄφεσις. 23ἀνάγκη οὖν τὰ μὲν ὑποδείγματα τῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς τούτοις καθαρίζεσθαι, αὐτὰ δὲ τὰ ἐπουράνια κρείττοσιν θυσίαις παρὰ ταύτας. 24οὐ γὰρ εἰς χειροποίητα εἰσῆλθεν ἅγια Χριστός, ἀντίτυπα τῶν ἀληθινῶν, ἀλλ’ εἰς αὐτὸν τὸν οὐρανόν, νῦν ἐμφανισθῆναι τῷ προσώπῳ τοῦ θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν·
17For a testament is of force after men are dead: otherwise it is of no strength at all while the testator liveth. 18Whereupon neither the first testament was dedicated without blood. 19For when Moses had spoken every precept to all the people according to the law, he took the blood of calves and of goats, with water, and scarlet wool, and hyssop, and sprinkled both the book, and all the people, 20Saying, This is the blood of the testament which God hath enjoined unto you. 21Moreover he sprinkled with blood both the tabernacle, and all the vessels of the ministry. 22And almost all things are by the law purged with blood; and without shedding of blood is no remission. 23It was therefore necessary that the patterns of things in the heavens should be purified with these; but the heavenly things themselves with better sacrifices than these. 24For Christ is not entered into the holy places made with hands, which are the figures of the true; but into heaven itself, now to appear in the presence of God for us:
25ουδ ϊνα πολλακιϲ προϲφερη εαυτο ωϲπερ ο αρχιερευϲ ειϲερχεται ειϲ τα αγια κατ ενιαυτο εν αιματι αλλοτριω 26επει εδει αυτο πολλακιϲ παθει απο καταβοληϲ κοϲμου νυνϊ δε απαξ επι ϲυντελεια των αιωνων ειϲ αθετηϲιν τηϲ αμαρτιαϲ δια τηϲ θυϲιαϲ αυτου πεφανερωται 27και καθ οϲον αποκειται τοιϲ ανθρωποιϲ απαξ αποθανειν μετα δε τουτο κριϲιϲ 28ουτωϲ και ο χϲ απαξ προϲενεχθειϲ ειϲ το πολλων ανενεγκειν αμαρτιαϲ εκ δευτερου χωριϲ αμαρτιαϲ οφθηϲεται τοιϲ αυτον απεκδεχομενοιϲ ειϲ ϲωτηριαν
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
25οὐδ’ ἵνα πολλάκις προσφέρῃ ἑαυτόν, ὥσπερ ὁ ἀρχιερεὺς εἰσέρχεται εἰς τὰ ἅγια κατ’ ἐνιαυτὸν ἐν αἵματι ἀλλοτρίῳ, 26ἐπεὶ ἔδει αὐτὸν πολλάκις παθεῖν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου· νυνὶ δὲ ἅπαξ ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων εἰς ἀθέτησιν ἁμαρτίας διὰ τῆς θυσίας αὐτοῦ πεφανέρωται. 27καὶ καθ’ ὅσον ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν, μετὰ δὲ τοῦτο κρίσις, 28οὕτως καὶ ὁ Χριστός, ἅπαξ προσενεχθεὶς εἰς τὸ πολλῶν ἀνενεγκεῖν ἁμαρτίας, ἐκ δευτέρου χωρὶς ἁμαρτίας ὀφθήσεται τοῖς αὐτὸν ἀπεκδεχομένοις εἰς σωτηρίαν.
25Nor yet that he should offer himself often, as the high priest entereth into the holy place every year with blood of others; 26For then must he often have suffered since the foundation of the world: but now once in the end of the world hath he appeared to put away sin by the sacrifice of himself. 27And as it is appointed unto men once to die, but after this the judgment: 28So Christ was once offered to bear the sins of many; and unto them that look for him shall he appear the second time without sin unto salvation.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library