Luke, Chapter 12
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 237.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1εν οιϲ επιϲυναχθιϲων των μυριαδων του οχλου ωϲτε καταπατειν αλληλουϲ ηρξατο λεγειν προϲ τουϲ μαθηταϲ αυτου πρωτον προϲεχετε εαυτοιϲ απο τηϲ ζυμηϲ τω φαριϲαιων ητιϲ εϲτιν ϋποκριϲιϲ ˙ 2ουδεν κεκαλυμμενον εϲτιν ο ουκ αποκαλυφθηϲεται ˙ και κρυπτο ο ου γνωϲθηϲεται ˙ 3ανθ ων οϲα εν τη ϲκοτια ειπατε ε τω φωτι ακουϲθηϲεται και ο προϲ το ουϲ ελαληϲατε ε τοιϲ ταμιοιϲ κηρυχθηϲεται επι τω δωματων · 4λεγω δε υμιν τοιϲ φιλοιϲ μου · μη φοβηθητε απο των αποκτεννοντω το ϲωμα · και μετ αυτα μη εχοντω περιϲϲοτερον τι ποιηϲαι 5ϋποδιξω υμιν τινα φοβηθητε τον μετα το αποκτειναι εχοντα εξουϲια εμβαλλειν ειϲ τη γεενναν ναι λεγω ϋμιν τουτον φοβηθηται 6ουχι πετε ϲτρουθια πωλουται αϲϲαριων δυο και εν εξ αυτων ουκ εϲτιν επιλεληϲμενον ενωπιον του θυ 7αλλα και αι τριχεϲ τηϲ κεφαληϲ ϋμων παϲαι ηριθμην ται μη ουν φοβειϲθε πολλων ϲτρουθιων διαφερετε8λεγω δε ϋμιν οτι παϲ οϲ αν ομολογηϲη εν εμοι εμπροϲθεν των ανθρωπων και ο υϲ του ανθρωπου ομολογηϲει εν αυτω εμπροϲθεν των αγγελων του θυ 9ο δε αρνηϲαμενοϲ με ενωπιον τω ανθρωπων · απαρνηϲεται ενωπιον των αγγελω του θυ 10και παϲ οϲ αιρει λογον ειϲ τον ϋϊον του ανθρωπου αφεθηϲεται αυτω τω δε ειϲ το αγιον πνα βλαϲφημουντι ουκ αφεθηϲεται
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Ἐν οἷς ἐπισυναχθεισῶν τῶν μυριάδων τοῦ ὄχλου, ὥστε καταπατεῖν ἀλλήλους, ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ πρῶτον· προσέχετε ἑαυτοῖς ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων, ἥτις ἐστὶν ὑπόκρισις. 2οὐδὲν δὲ συγκεκαλυμμένον ἐστὶν ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται, καὶ κρυπτὸν ὃ οὐ γνωσθήσεται. 3ἀνθ’ ὧν ὅσα ἐν τῇ σκοτίᾳ εἴπατε, ἐν τῷ φωτὶ ἀκουσθήσεται, καὶ ὃ πρὸς τὸ οὖς ἐλαλήσατε ἐν τοῖς ταμείοις, κηρυχθήσεται ἐπὶ τῶν δωμάτων. 4Λέγω δὲ ὑμῖν τοῖς φίλοις μου, μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεννόντων τὸ σῶμα καὶ μετὰ ταῦτα μὴ ἐχόντων περισσότερόν τι ποιῆσαι. 5ὑποδείξω δὲ ὑμῖν τίνα φοβηθῆτε· φοβήθητε τὸν μετὰ τὸ ἀποκτεῖναι ἔχοντα ἐξουσίαν ἐμβαλεῖν εἰς τὴν γέενναν. ναί λέγω ὑμῖν, τοῦτον φοβήθητε. 6οὐχὶ πέντε στρουθία πωλοῦνται ἀσσαρίων δύο; καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν οὐκ ἔστιν ἐπιλελησμένον ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. 7ἀλλὰ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ὑμῶν πᾶσαι ἠρίθμηνται. μὴ φοβεῖσθε· πολλῶν στρουθίων διαφέρετε. 8λέγω δὲ ὑμῖν, πᾶς ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁμολογήσει ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων τοῦ θεοῦ· 9ὁ δὲ ἀρνησάμενός με ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ἀπαρνηθήσεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ θεοῦ. 10καὶ πᾶς ὃς ἐρεῖ λόγον εἰς τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· τῷ δὲ εἰς τὸ ἅγιον πνεῦμα βλασφημήσαντι οὐκ ἀφεθήσεται.
1In the mean time, when there were gathered together an innumerable multitude of people, insomuch that they trode one upon another, he began to say unto his disciples first of all, Beware ye of the leaven of the Pharisees, which is hypocrisy. 2For there is nothing covered, that shall not be revealed; neither hid, that shall not be known. 3Therefore whatsoever ye have spoken in darkness shall be heard in the light; and that which ye have spoken in the ear in closets shall be proclaimed upon the housetops. 4And I say unto you my friends, Be not afraid of them that kill the body, and after that have no more that they can do. 5But I will forewarn you whom ye shall fear: Fear him, which after he hath killed hath power to cast into hell; yea, I say unto you, Fear him. 6Are not five sparrows sold for two farthings, and not one of them is forgotten before God? 7But even the very hairs of your head are all numbered. Fear not therefore: ye are of more value than many sparrows. 8Also I say unto you, Whosoever shall confess me before men, him shall the Son of man also confess before the angels of God: 9But he that denieth me before men shall be denied before the angels of God. 10And whosoever shall speak a word against the Son of man, it shall be forgiven him: but unto him that blasphemeth against the Holy Ghost it shall not be forgiven.
11οταν δε ειϲφερωϲιν ϋμαϲ ειϲ ταϲ ϲυναγωγαϲ και ταϲ αρχαϲ και ταϲ εξουϲιαϲ μη μεριμνηϲητε πωϲ η τι απολογηϲηϲθε η τι ειπητε 12το γαρ αγιον πνα διδαξει ϋμαϲ εν αυτη τη ωρα α δει ειπειν 13ειπεν δε τιϲ εκ του οχλου αυτω διδαϲκαλε ειπε τω αδελφω μου μεριϲαϲθε μετ εμου την κληρονομιαν 14ο δε ειπεν αυτω ανθρωπε τιϲ με κατεϲτηϲεν κριτην η μεριϲτην εφ υμων 15ειπεν δε προϲ αυτουϲ οραται και φυλαϲϲεϲθαι απο παϲηϲ πλεονεξιαϲ οτι ουκ εν τω περιϲϲευειν τινι η ζωη αυτου εϲτιν εκ των υπαρχοντω αυτου ˙ 16ειπεν δε παραβολην προϲ αυτουϲ λεγων · ανθρωπου τινοϲ πλουϲιου ευφορηϲεν η χωρα 17και διελογιζετο εν εαυτω λεγων τι ποιηϲω οτι ουκ εχω που ϲυναξω τουϲ καρπουϲ μου ˙ 18και ειπεν τουτο ποιηϲω καθελω μου ταϲ αποθηκαϲ κ(αι) μειζοναϲ ανοικοδομηϲω και ϲυναξω εκει παντα τα γενηματα μου 19και ερω τη ψυχη μου ψυχη εχειϲ πολλα αγαθα κειμενα ειϲ ετη πολλα αναπαυου φαγε πιε ευφρενου 20ειπεν δε αυτω ο θϲ αφρων ταυτη τη νυκτι την ψυχην ϲου απαιτουϲιν απο ϲου α δε ητοιμαϲαϲ τινι εϲται
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
11ὅταν δὲ εἰσφέρωσιν ὑμᾶς ἐπὶ τὰς συναγωγὰς καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας, μὴ μεριμνήσητε πῶς ἢ τί ἀπολογήσησθε ἢ τί εἴπητε· 12τὸ γὰρ ἅγιον πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἃ δεῖ εἰπεῖν. 13Εἶπεν δέ τις ἐκ τοῦ ὄχλου αὐτῷ· διδάσκαλε, εἰπὲ τῷ ἀδελφῷ μου μερίσασθαι μετ’ ἐμοῦ τὴν κληρονομίαν. 14ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· ἄνθρωπε, τίς με κατέστησεν κριτὴν ἢ μεριστὴν ἐφ’ ὑμᾶς; 15εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς· ὁρᾶτε καὶ φυλάσσεσθε ἀπὸ πάσης πλεονεξίας, ὅτι οὐκ ἐν τῷ περισσεύειν τινὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ ἐστιν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ. 16Εἶπεν δὲ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς λέγων· ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα. 17καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων· τί ποιήσω, ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου; 18καὶ εἶπεν· τοῦτο ποιήσω· καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω ἐκεῖ πάντα τὰ γενήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου, 19καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου· ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου. 20εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ θεός· ἄφρων, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας, τίνι ἔσται;
11And when they bring you unto the synagogues, and unto magistrates, and powers, take ye no thought how or what thing ye shall answer, or what ye shall say: 12For the Holy Ghost shall teach you in the same hour what ye ought to say. 13And one of the company said unto him, Master, speak to my brother, that he divide the inheritance with me. 14And he said unto him, Man, who made me a judge or a divider over you? 15And he said unto them, Take heed, and beware of covetousness: for a man’s life consisteth not in the abundance of the things which he possesseth. 16And he spake a parable unto them, saying, The ground of a certain rich man brought forth plentifully: 17And he thought within himself, saying, What shall I do, because I have no room where to bestow my fruits? 18And he said, This will I do: I will pull down my barns, and build greater; and there will I bestow all my fruits and my goods. 19And I will say to my soul, Soul, thou hast much goods laid up for many years; take thine ease, eat, drink, and be merry. 20But God said unto him, Thou fool, this night thy soul shall be required of thee: then whose shall those things be, which thou hast provided?
21ουτωϲ ο θηϲαυριζων αυτω και μη ειϲ θν πλουτων · 22ειπεν δε προϲ τουϲ μαθηταϲ αυτου δια τουτο λεγω ϋμιν μη μεριμναται τη ψυχη τι φαγητε μηδε τω ϲωματι τι ενδυϲηϲθε 23η γαρ ψυχη πλειον εϲτι τηϲ τροφηϲ και το ϲωμα του ενδυματοϲ 24κατανοηϲατε τουϲ κορακαϲ οτι ουτε ϲπιρουϲιν ουτε θεριζουϲιν οιϲ ουκ εϲτιν ταμιον ουδε αποθηκη και ο θϲ τρεφει αυτουϲ ποϲω μαλλον ϋμειϲ διαφερετε των πετινων 25τιϲ δε εξ υμων μεριμνων δυναται προϲθειναι επι την ηλικιαν αυτου πηχυν 26ει ουν ουδε ελαχιϲτον τι δυναϲθαι · τι περι των λοιπων μεριμναται 27κατανοηϲαται τα κρινα πωϲ αυξανι ου κοπια ουδε νηθει · λεγω δε υμιν οτι ουδε ϲολομων εν παϲη τη δοξη αυτου περιεβαλετο ωϲ εν τουτω 28ϊ δε εν αγρω τον χορτον οντα ϲημερον και αυριο ειϲ κλιβανον βαλλομενον ο θϲ ουτωϲ αμφιεννυϲι ποϲω μαλλον ϋμαϲ ολιγοπιϲτοι 29και ϋμειϲ ζητειτε τι φαγητε και τι πιητε μηδε τω ϲωματι και μη μετεωριζεϲθε 30ταυτα γαρ παντα τα εθνη του κοϲμου επιζητουϲιν ϋμων δε ο πατηρ οιδεν οτι χρηζετε τουτω
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
21οὕτως ὁ θησαυρίζων αὐτῷ καὶ μὴ εἰς θεὸν πλουτῶν. 22Εἶπεν δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς αὐτοῦ· διὰ τοῦτο ὑμῖν λέγω, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ τί φάγητε, μηδὲ τῷ σώματι τί ἐνδύσησθε. 23ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστιν τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος. 24κατανοήσατε τοὺς κόρακας, ὅτι οὔτε σπείρουσιν οὔτε θερίζουσιν, οἷς οὐκ ἔστιν ταμεῖον οὐδὲ ἀποθήκη, καὶ ὁ θεὸς τρέφει αὐτούς· πόσῳ μᾶλλον ὑμεῖς διαφέρετε τῶν πετεινῶν. 25τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν; 26εἰ οὖν οὐδὲ ἐλάχιστον δύνασθε, τί περὶ τῶν λοιπῶν μεριμνᾶτε; 27κατανοήσατε τὰ κρίνα, πῶς οὔτε νήθει οὔτε ὑφαίνει· λέγω δὲ ὑμῖν, οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων. 28εἰ δὲ ἐν ἀγρῷ τὸν χόρτον ὄντα σήμερον καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον ὁ θεὸς οὕτως ἀμφιέζει, πόσῳ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι. 29καὶ ὑμεῖς μὴ ζητεῖτε τί φάγητε καὶ τί πίητε, καὶ μὴ μετεωρίζεσθε· 30ταῦτα γὰρ πάντα τὰ ἔθνη τοῦ κόσμου ἐπιζητοῦσιν· ὑμῶν δὲ ὁ πατὴρ οἶδεν ὅτι χρῄζετε τούτων.
21So is he that layeth up treasure for himself, and is not rich toward God. 22And he said unto his disciples, Therefore I say unto you, Take no thought for your life, what ye shall eat; neither for the body, what ye shall put on. 23The life is more than meat, and the body is more than raiment. 24Consider the ravens: for they neither sow nor reap; which neither have storehouse nor barn; and God feedeth them: how much more are ye better than the fowls? 25And which of you with taking thought can add to his stature one cubit? 26If ye then be not able to do that thing which is least, why take ye thought for the rest? 27Consider the lilies how they grow: they toil not, they spin not; and yet I say unto you, that Solomon in all his glory was not arrayed like one of these. 28If then God so clothe the grass, which is to day in the field, and to morrow is cast into the oven; how much more will he clothe you, O ye of little faith? 29And seek not ye what ye shall eat, or what ye shall drink, neither be ye of doubtful mind. 30For all these things do the nations of the world seek after: and your Father knoweth that ye have need of these things.
31πλην ζητειτε τη βαϲιλειαν αυτου και ταυτα προϲτεθηϲετε ϋμιν 32μη φοβου το μικρον ποιμνιον οτι ευδοκηϲεν ϋμων ο πατηρ δουναι υμιν την βαϲιλειαν 33πωληϲατε τα ϋπαρχοντα ϋμω και δοτε ελεημοϲυνην ποιηϲατε εαυτοιϲ βαλλαντια μη παλαιουμενα θηϲαυρον ανεκλιπτον εν τοιϲ ουρανοιϲ οπου κλεπτηϲ ουκ ενγιζει ουδε ϲηϲ διαφθειρει 34οπου γαρ εϲτιν ο θηϲαυροϲ ϋμων εκει και η καρδια υμων εϲται 35εϲτωϲαν ϋμων αι οϲφυεϲ περιεζωϲμεναι και οι λυχνοι καιομενοι 36και ϋμειϲ ομοιοι ανθρωποιϲ προϲδεχομενοιϲ τον κν εαυτων ποτε αναλυϲη εκ τω γαμων ϊνα ελθοντοϲ και κρουϲαντοϲ ευθεωϲ ανοιξωϲιν αυτω 37μακαριοι οι δουλοι εκεινοι ουϲ ελθω ο κϲ ευρηϲει γρηγορουνταϲ αμην λεγω ϋμιν οτι περιζωϲεται και ανακλινει αυτουϲ 38κα εν τη δευτερα καν εν τη τριτη φυλακη ελθη και ευρη ουτωϲ μακαριοι ειϲι39τουτο δε γινωϲκετε οτι ει ηδει ο οικοδεϲποτηϲ ποια ωρα ο κλεπτηϲ ερχεται ουκ αν αφηκεν διορυχθηναι τον οικον αυτου 40και ϋμειϲ γινεϲθε ετοιμοι οτι η ωρα ου δοκειτε ο υϲ του ανθρωπου ερχεται ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
31πλὴν ζητεῖτε τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, καὶ ταῦτα προστεθήσεται ὑμῖν. 32Μὴ φοβοῦ, τὸ μικρὸν ποίμνιον· ὅτι εὐδόκησεν ὁ πατὴρ ὑμῶν δοῦναι ὑμῖν τὴν βασιλείαν. 33Πωλήσατε τὰ ὑπάρχοντα ὑμῶν καὶ δότε ἐλεημοσύνην· ποιήσατε ἑαυτοῖς βαλλάντια μὴ παλαιούμενα, θησαυρὸν ἀνέκλειπτον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ὅπου κλέπτης οὐκ ἐγγίζει οὐδὲ σὴς διαφθείρει. 34ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία ὑμῶν ἔσται. 35Ἔστωσαν ὑμῶν αἱ ὀσφύες περιεζωσμέναι καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι· 36καὶ ὑμεῖς ὅμοιοι ἀνθρώποις προσδεχομένοις τὸν κύριον ἑαυτῶν, πότε ἀναλύσῃ ἐκ τῶν γάμων, ἵνα ἐλθόντος καὶ κρούσαντος εὐθέως ἀνοίξωσιν αὐτῷ. 37μακάριοι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι, οὓς ἐλθὼν ὁ κύριος εὑρήσει γρηγοροῦντας· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι περιζώσεται καὶ ἀνακλινεῖ αὐτοὺς καὶ παρελθὼν διακονήσει αὐτοῖς. 38κἂν ἐν τῇ δευτέρᾳ, κἂν ἐν τῇ τρίτῃ φυλακῇ ἔλθῃ καὶ εὕρῃ οὕτως, μακάριοί εἰσίν. 39τοῦτο δὲ γινώσκετε, ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ ὥρᾳ ὁ κλέπτης ἔρχεται, οὐκ ἂν ἀφῆκεν διορυχθῆναι τὸν οἶκον αὐτοῦ. 40καὶ ὑμεῖς γίνεσθε ἕτοιμοι, ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.
31But rather seek ye the kingdom of God; and all these things shall be added unto you. 32Fear not, little flock; for it is your Father’s good pleasure to give you the kingdom. 33Sell that ye have, and give alms; provide yourselves bags which wax not old, a treasure in the heavens that faileth not, where no thief approacheth, neither moth corrupteth. 34For where your treasure is, there will your heart be also. 35Let your loins be girded about, and your lights burning; 36And ye yourselves like unto men that wait for their lord, when he will return from the wedding; that when he cometh and knocketh, they may open unto him immediately. 37Blessed are those servants, whom the lord when he cometh shall find watching: verily I say unto you, that he shall gird himself, and make them to sit down to meat, and will come forth and serve them. 38And if he shall come in the second watch, or come in the third watch, and find them so, blessed are those servants. 39And this know, that if the goodman of the house had known what hour the thief would come, he would have watched, and not have suffered his house to be broken through. 40Be ye therefore ready also: for the Son of man cometh at an hour when ye think not.
41ειπεν δε αυτω ο πετροϲ κε προϲ ημαϲ την παραβολην ταυτην λεγειϲ η και προϲ πανταϲ 42και ειπε ο κϲ τιϲ αρα εϲτιν ο πιϲτοϲ δουλοϲ και φρονιμοϲ ον κατεϲτηϲεν ο κϲ επι τηϲ θεραπειαϲ αυτου του διαδουναι εν καιρω το ϲιτομετριο 43μακαριοϲ ο δουλοϲ εκεινοϲ ον ελθω ο κϲ αυτου ευρηϲει ουτωϲ ποιουντα 44αληθωϲ λεγω ϋμιν οτι επι παϲιν τοιϲ υπαρχουϲιν αυτου καταϲτηϲει αυτον 45εαν δε ειπη ο δουλοϲ εκεινοϲ εν τη καρδια αυτου χρονιζει μου ο κϲ ερχεϲθαι και αρξηται τυπτειν τουϲ παιδαϲ και ταϲ πεδιϲκαϲ εϲθιειν τε και πινειν και μεθυϲκεϲθαι 46ηξει ο κϲ του δουλου εκεινου εν ημερα η ου προϲδοκα και εν ωρα η ου γινωϲκει και διχοτομηϲει αυτο και το μεροϲ αυτου μετα των απιϲτων θηϲει · 47εκεινοϲ δε ο δουλοϲ ο γνουϲ το θελημα του κυ αυτου και μη ετοιμαϲαϲ η ποιηϲαϲ προϲ το θελημα αυτου δαρηϲεται πολλαϲ 48ο δε μη γνουϲ ποιηϲαϲ δε αξια πληγων δαρηϲεται ολιγαϲ παντι ω εδοθη πολυ ζητηθηϲεται παρ αυτου και ω παρεθεντο πολυ περιϲϲοτερον αιτηϲουϲιν αυτον 49πυρ ηλθον βαλει επι την γην και τι θελω ει ηδη ανηφθη 50βαπτιϲμα δε εχω βαπτιϲθηναι και πωϲ ϲυνεχομαι εωϲ οτου τελεϲθη
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
41Εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος· κύριε, πρὸς ἡμᾶς τὴν παραβολὴν ταύτην λέγεις ἢ καὶ πρὸς πάντας; 42καὶ εἶπεν ὁ κύριος· τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς οἰκονόμος ὁ φρόνιμος, ὃν καταστήσει ὁ κύριος ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ τοῦ διδόναι ἐν καιρῷ τὸ σιτομέτριον; 43μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως. 44ἀληθῶς λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν. 45ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· χρονίζει ὁ κύριός μου ἔρχεσθαι, καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς παῖδας καὶ τὰς παιδίσκας, ἐσθίειν τε καὶ πίνειν καὶ μεθύσκεσθαι· 46ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει, καὶ διχοτομήσει αὐτόν, καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀπίστων θήσει. 47ἐκεῖνος δὲ ὁ δοῦλος ὁ γνοὺς τὸ θέλημα τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ μὴ ἑτοιμάσας ἢ ποιήσας πρὸς τὸ θέλημα αὐτοῦ δαρήσεται πολλάς· 48ὁ δὲ μὴ γνούς, ποιήσας δὲ ἄξια πληγῶν, δαρήσεται ὀλίγας. παντὶ δὲ ᾧ ἐδόθη πολύ, πολὺ ζητηθήσεται παρ’ αὐτοῦ, καὶ ᾧ παρέθεντο πολύ, περισσότερον αἰτήσουσιν αὐτόν. 49Πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη. 50βάπτισμα δὲ ἔχω βαπτισθῆναι, καὶ πῶς συνέχομαι ἕως ὅτου τελεσθῇ.
41Then Peter said unto him, Lord, speakest thou this parable unto us, or even to all? 42And the Lord said, Who then is that faithful and wise steward, whom his lord shall make ruler over his household, to give them their portion of meat in due season? 43Blessed is that servant, whom his lord when he cometh shall find so doing. 44Of a truth I say unto you, that he will make him ruler over all that he hath. 45But and if that servant say in his heart, My lord delayeth his coming; and shall begin to beat the menservants and maidens, and to eat and drink, and to be drunken; 46The lord of that servant will come in a day when he looketh not for him, and at an hour when he is not aware, and will cut him in sunder, and will appoint him his portion with the unbelievers. 47And that servant, which knew his lord’s will, and prepared not himself, neither did according to his will, shall be beaten with many stripes. 48But he that knew not, and did commit things worthy of stripes, shall be beaten with few stripes. For unto whomsoever much is given, of him shall be much required: and to whom men have committed much, of him they will ask the more. 49I am come to send fire on the earth; and what will I if it be already kindled? 50But I have a baptism to be baptized with; and how am I straitened till it be accomplished!
51δοκειτε οτι ειρηνην παρεγενομην δουναι εν τη γη ουχι λεγω υμιν αλλ η διαμεριϲμενοι 52τρειϲ επι δυϲι και δυο επι τριϲιν 53διαμεριϲθηϲονται πατηρ επι ϋϊω και υϲ επι πατρι και μητηρ επι θυγατερα και θυγατηρ επι μητερα πενθερα επι την νυμφην και νυμφη επι την πενθερα 54ελεγεν δε και τοιϲ οχλοιϲ οταν ϊδητε νεφελην ανατελλουϲαν επι δυϲμων ευθεωϲ λεγεται οτι ομβροϲ ερχεται και γεινεται ουτωϲ 55και οτα νοτον πνεοντα λεγετε καυϲων ε̣ρ̣χεται και γεινεται 56ϋποκριται το προϲωπον τηϲ γηϲ κ(αι) του ουρανου οιδαται δοκιμαζειν τον δε καιρον τουτον πωϲ ουκ οιδαται δοκιμαζειν 57τι δε και αφ εαυτω ου κρινετε το δικ(αι)ον 58ωϲ γαρ υπαγειϲ μετα του αντιδικου ϲου επ αρχοντα εν τη οδω δοϲ εργαϲιαν απηλλαχθαι απ αυτου μηποτε καταϲυρη ϲε προϲ τον κριτην και ο κριτηϲ ϲε παραδωϲει τω πρακτορι κ(αι) ο πρακτωρ ϲε >>> βαλει ειϲ φυλακη 59λεγω ϲοι ου μη εξελθηϲ εκειθεν εωϲ και το εϲχατον λεπτον αποδωϲ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
51δοκεῖτε ὅτι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναι ἐν τῇ γῇ; οὐχί, λέγω ὑμῖν, ἀλλ’ ἢ διαμερισμόν. 52ἔσονται γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν πέντε ἐν ἑνὶ οἴκῳ διαμεμερισμένοι, τρεῖς ἐπὶ δυσὶν καὶ δύο ἐπὶ τρισὶν 53διαμερισθήσονται, πατὴρ ἐπὶ υἱῷ καὶ υἱὸς ἐπὶ πατρί, μήτηρ ἐπὶ θυγατέρα καὶ θυγάτηρ ἐπὶ μητέρα, πενθερὰ ἐπὶ τὴν νύμφην καὶ νύμφη ἐπὶ τὴν πενθεράν. 54Ἔλεγεν δὲ καὶ τοῖς ὄχλοις· ὅταν ἴδητε νεφέλην ἀνατέλλουσαν ἐπὶ δυσμῶν, εὐθέως λέγετε ὅτι ὄμβρος ἔρχεται, καὶ γίνεται οὕτως· 55καὶ ὅταν νότον πνέοντα, λέγετε ὅτι καύσων ἔσται, καὶ γίνεται. 56ὑποκριταί, τὸ πρόσωπον τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ οἴδατε δοκιμάζειν, τὸν δὲ καιρὸν τοῦτον πῶς οὐ δοκιμάζετε; 57Τί δὲ καὶ ἀφ’ ἑαυτῶν οὐ κρίνετε τὸ δίκαιον; 58ὡς γὰρ ὑπάγεις μετὰ τοῦ ἀντιδίκου σου ἐπ’ ἄρχοντα, ἐν τῇ ὁδῷ δὸς ἐργασίαν ἀπηλλάχθαι ἀπ’ αὐτοῦ, μήποτε κατασύρῃ σε πρὸς τὸν κριτήν, καὶ ὁ κριτής σε παραδώσει τῷ πράκτορι, καὶ ὁ πράκτωρ σε βαλεῖ εἰς φυλακήν. 59λέγω σοι, οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκεῖθεν ἕως καὶ τὸ ἔσχατον λεπτὸν ἀποδῷς.
51Suppose ye that I am come to give peace on earth? I tell you, Nay; but rather division: 52For from henceforth there shall be five in one house divided, three against two, and two against three. 53The father shall be divided against the son, and the son against the father; the mother against the daughter, and the daughter against the mother; the mother in law against her daughter in law, and the daughter in law against her mother in law. 54And he said also to the people, When ye see a cloud rise out of the west, straightway ye say, There cometh a shower; and so it is. 55And when ye see the south wind blow, ye say, There will be heat; and it cometh to pass. 56Ye hypocrites, ye can discern the face of the sky and of the earth; but how is it that ye do not discern this time? 57Yea, and why even of yourselves judge ye not what is right? 58When thou goest with thine adversary to the magistrate, as thou art in the way, give diligence that thou mayest be delivered from him; lest he hale thee to the judge, and the judge deliver thee to the officer, and the officer cast thee into prison. 59I tell thee, thou shalt not depart thence, till thou hast paid the very last mite.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library