Luke, Chapter 22
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 244.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1ηγγιζεν δε η εορτη των αζυμων η λεγομενη παϲχα 2και εζητουν οι αρχϊερειϲ και οι γραμματιϲ το πωϲ ανελωϲιν αυτον εφοβουντο γαρ τον λαον · 3ειϲηλθεν δε ϲαταναϲ ειϲ ϊουδαν το καλουμενον ϊϲκαριωτην οντα εκ του αριθμου τω δωδεκα 4και απελθων ϲυνελαληϲεν τοιϲ αρχϊερευϲιν και ϲτρατηγοιϲ το πωϲ αυτοιϲ παραδω αυτον 5και εχαρηϲαν και ϲυνεθεντο αυτω αργυριον δουναι 6και εζητει ευκαιριαν του παραδουναι αυτον ατερʼ οχλου αυτοιϲ 7ηλθεν δε η ημερα των αζυμων εν η εδει θυεϲθαι το παϲχα 8και απεϲτιλεν πετρον και ϊωαννην ειπων πορευθεντεϲ ετοιμαϲατε ημιν το παϲχα ϊνα φαγωμεν 9οι δε ειπαν αυτω που θελιϲ ετοιμαϲωμε 10ο δε ειπεν αυτοιϲ ϊδου ειϲελθοντω ϋμων ειϲ την πολιν ϲυναντηϲι ϋμιν ανθρωποϲ κεραμειον βαϲταζων ακολουθηϲαται αυτω ειϲ την οικιαν ειϲ ην ειϲπορευεται
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Ἤγγιζεν δὲ ἡ ἑορτὴ τῶν ἀζύμων ἡ λεγομένη πάσχα, 2καὶ ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς τὸ πῶς ἀνέλωσιν αὐτόν· ἐφοβοῦντο γὰρ τὸν λαόν. 3Εἰσῆλθεν δὲ σατανᾶς εἰς Ἰούδαν τὸν καλούμενον Ἰσκαριώτην, ὄντα ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δώδεκα· 4καὶ ἀπελθὼν συνελάλησεν τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ στρατηγοῖς τὸ πῶς αὐτοῖς παραδῷ αὐτόν. 5καὶ ἐχάρησαν, καὶ συνέθεντο αὐτῷ ἀργύριον δοῦναι· 6καὶ ἐξωμολόγησεν, καὶ ἐζήτει εὐκαιρίαν τοῦ παραδοῦναι αὐτὸν ἄτερ ὄχλου αὐτοῖς. 7Ἦλθεν δὲ ἡ ἡμέρα τῶν ἀζύμων, ἐν ᾗ ἔδει θύεσθαι τὸ πάσχα, 8καὶ ἀπέστειλεν Πέτρον καὶ Ἰωάννην εἰπών· πορευθέντες ἑτοιμάσατε ἡμῖν τὸ πάσχα ἵνα φάγωμεν. 9οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ· ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμεν; 10ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἰδοὺ εἰσελθόντων ὑμῶν εἰς τὴν πόλιν συναντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων· ἀκολουθήσατε αὐτῷ εἰς τὴν οἰκίαν εἰς ἣν εἰσπορεύεται.
1Now the feast of unleavened bread drew nigh, which is called the Passover. 2And the chief priests and scribes sought how they might kill him; for they feared the people. 3Then entered Satan into Judas surnamed Iscariot, being of the number of the twelve. 4And he went his way, and communed with the chief priests and captains, how he might betray him unto them. 5And they were glad, and covenanted to give him money. 6And he promised, and sought opportunity to betray him unto them in the absence of the multitude. 7Then came the day of unleavened bread, when the passover must be killed. 8And he sent Peter and John, saying, Go and prepare us the passover, that we may eat. 9And they said unto him, Where wilt thou that we prepare? 10And he said unto them, Behold, when ye are entered into the city, there shall a man meet you, bearing a pitcher of water; follow him into the house where he entereth in.
11και ερειτε τω οικοδεϲποτη τηϲ οικιαϲ λεγοτεϲ λεγει ϲοι ο διδαϲκαλοϲ που εϲτι το καταλυμα μου οπου το παϲχα μετα των μαθητων μου φαγω 12κακεινοϲ ϋμιν δειξει αναγαιον μεγα εϲτρωμενον κακει ετοιμαϲατε 13απελθοντεϲ δε ευρον καθωϲ ειρηκει αυτοιϲ και ητοιμαϲαν το παϲχα 14και οτε εγενετο η ωρα ανεπεϲε και οι αποϲτολοι ϲυν αυτω · 15και ειπεν προϲ αυτουϲ επιθυμια επεθυμηϲα τουτο το παϲχα φαγειν μεθ υμων προ του με παθειν 16λεγω γαρ υμιν οτι ου μη φαγω αυτο εωϲ οτου πληρωθη εν τη βαϲιλεια του θυ 17και δεξαμενοϲ ποτηριον ευχαριϲτηϲαϲ ειπεν λαβετε και διαμεριϲατε αλληλοιϲ 18λεγω γαρ ϋμιν οτι ου μη πιω απο του νυν απο του γενηματοϲ τηϲ αμπελου εωϲ ου η βαϲιλεια του θυ ελθη ˙ 19και λαβων αρτον ευχαριϲτηϲαϲ εκλαϲεν και εδωκεν αυτοιϲ λεγω τουτο εϲτιν το ϲωμα μου το ϋπερ υμων διδομενον τουτο ποιειται ειϲ την εμην αναμνηϲιν · 20και το ποτηριον ωϲαυτωϲ μετα το διπνηϲαι λεγων του το το ποτηριον η καινη διαθηκη εν τω αιματι μου το ϋπερ υμων εκχυννομενον
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
11καὶ ἐρεῖτε τῷ οἰκοδεσπότῃ τῆς οἰκίας· λέγει σοι ὁ διδάσκαλος· ποῦ ἔστιν τὸ κατάλυμα ὅπου τὸ πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου φάγω; 12κἀκεῖνος ὑμῖν δείξει ἀνάγαιον μέγα ἐστρωμένον· ἐκεῖ ἑτοιμάσατε. 13ἀπελθόντες δὲ εὗρον καθὼς εἰρήκει αὐτοῖς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ πάσχα. 14Καὶ ὅτε ἐγένετο ἡ ὥρα, ἀνέπεσεν, καὶ οἱ ἀπόστολοι σὺν αὐτῷ. 15καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ πάσχα φαγεῖν μεθ’ ὑμῶν πρὸ τοῦ με παθεῖν· 16λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐκέτι οὐ μὴ φάγω αὐτὸ ἕως ὅτου πληρωθῇ ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ. 17καὶ δεξάμενος ποτήριον εὐχαριστήσας εἶπεν· λάβετε τοῦτο καὶ διαμερίσατε εἰς ἑαυτούς· 18λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ πίω ἀπὸ τοῦ νῦν ἀπὸ τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου ἕως ὅτου ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἔλθῃ. 19Καὶ λαβὼν ἄρτον εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων· τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου τὸ ὑπὲρ ὑμῶν διδόμενον· τοῦτο ποιεῖτε εἰς ἐμὴν ἀνάμνησιν. 20καὶ τὸ ποτήριον ὡσαύτως μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λέγων· τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐν τῷ αἵματί μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν ἐκχυννόμενον.
11And ye shall say unto the goodman of the house, The Master saith unto thee, Where is the guestchamber, where I shall eat the passover with my disciples? 12And he shall shew you a large upper room furnished: there make ready. 13And they went, and found as he had said unto them: and they made ready the passover. 14And when the hour was come, he sat down, and the twelve apostles with him. 15And he said unto them, With desire I have desired to eat this passover with you before I suffer: 16For I say unto you, I will not any more eat thereof, until it be fulfilled in the kingdom of God. 17And he took the cup, and gave thanks, and said, Take this, and divide it among yourselves: 18For I say unto you, I will not drink of the fruit of the vine, until the kingdom of God shall come. 19And he took bread, and gave thanks, and brake it, and gave unto them, saying, This is my body which is given for you: this do in remembrance of me. 20Likewise also the cup after supper, saying, This cup is the new testament in my blood, which is shed for you.
21πλην ιδου η χειρ του παραδιδοντοϲ με μετ εμου επι τηϲ τραπεζηϲ 22οτι ο υϲ του ανθρωπου κατα το ωριϲμενον πορευεται πλην ουαι τω ανθρωπω εκεινω δι ου παραδιδοται 23και αυτοι ηρξαντο ϲυνζητειν προϲ εαυτουϲ το τιϲ αρα ειη εξ αυτων ειη ο τουτο μελλων πραϲϲειν 24εγενετο δε φιλονικια ειϲ εαυτουϲ το τιϲ αυτων δοκει ειναι μιζων 25ο δε ειπεν αυτοιϲ οι βαϲιλειϲ των εθνων κυριευουϲιν αυτων και οι αρχοντεϲ των εξουϲιαζουϲιν αυτων και ευεργεται καλουνται 26ϋμειϲ δε ουχ ουτωϲ αλλ ο μειζων εν υμιν γεινεϲθω ωϲ ο νεωτεροϲ και ο ηγουμενοϲ ωϲ ο διακονων 27τιϲ γαρ ο μειζων ο ανακειμενοϲ η ο διακονων ουχι ο ανακειμενοϲ εγω δε εν μεϲω ϋμων ειμι ωϲ ο διακονων 28ϋμειϲ δε εϲτε οι διαμεμενηκοτεϲ μετ εμου εν τοιϲ πιραϲμοιϲ μου 29καγω διατιθεμαι υ̇μιν καθωϲ διεθετο μοι ο πατηρ μου βαϲιλειαν 30ϊνα εϲθιηται και πινηται επι τηϲ τραπεζηϲ μ(ου) εν τη βαϲιλεια μου και καθηϲεϲθε επι θρονων κρινοτεϲ ταϲ δωδεκα φυλαϲ του ιηλ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
21Πλὴν ἰδοὺ ἡ χεὶρ τοῦ παραδιδόντος με μετ’ ἐμοῦ ἐπὶ τῆς τραπέζης· 22ὅτι ὁ υἱὸς μὲν τοῦ ἀνθρώπου κατὰ τὸ ὡρισμένον πορεύεται, πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι’ οὗ παραδίδοται. 23καὶ αὐτοὶ ἤρξαντο συζητεῖν πρὸς ἑαυτοὺς τὸ τίς ἄρα εἴη ἐξ αὐτῶν ὁ τοῦτο μέλλων πράσσειν. 24Ἐγένετο δὲ καὶ φιλονεικία ἐν αὐτοῖς, τὸ τίς αὐτῶν δοκεῖ εἶναι μείζων. 25ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· οἱ βασιλεῖς τῶν ἐθνῶν κυριεύουσιν αὐτῶν, καὶ οἱ ἐξουσιάζοντες αὐτῶν εὐεργέται καλοῦνται. 26ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως, ἀλλ’ ὁ μείζων ἐν ὑμῖν γινέσθω ὡς ὁ νεώτερος, καὶ ὁ ἡγούμενος ὡς ὁ διακονῶν. 27τίς γὰρ μείζων, ὁ ἀνακείμενος ἢ ὁ διακονῶν; οὐχὶ ὁ ἀνακείμενος; ἐγὼ δὲ ἐν μέσῳ ὑμῶν εἰμι ὡς ὁ διακονῶν. 28ὑμεῖς δέ ἐστε οἱ διαμεμενηκότες μετ’ ἐμοῦ ἐν τοῖς πειρασμοῖς μου· 29κἀγὼ διατίθεμαι ὑμῖν καθὼς διέθετό μοι ὁ πατήρ μου βασιλείαν, 30ἵνα ἔσθητε καὶ πίνητε ἐπὶ τῆς τραπέζης μου ἐν τῇ βασιλείᾳ μου, καὶ καθήσεσθε ἐπὶ θρόνων κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ.
21But, behold, the hand of him that betrayeth me is with me on the table. 22And truly the Son of man goeth, as it was determined: but woe unto that man by whom he is betrayed! 23And they began to enquire among themselves, which of them it was that should do this thing. 24And there was also a strife among them, which of them should be accounted the greatest. 25And he said unto them, The kings of the Gentiles exercise lordship over them; and they that exercise authority upon them are called benefactors. 26But ye shall not be so: but he that is greatest among you, let him be as the younger; and he that is chief, as he that doth serve. 27For whether is greater, he that sitteth at meat, or he that serveth? is not he that sitteth at meat? but I am among you as he that serveth. 28Ye are they which have continued with me in my temptations. 29And I appoint unto you a kingdom, as my Father hath appointed unto me; 30That ye may eat and drink at my table in my kingdom, and sit on thrones judging the twelve tribes of Israel.
31ειπεν δε ο κϲ ϲιμων ϊδου ο ϲαταναϲ εξητηϲατο ϋμαϲ του ξινιαϲαι ωϲ τον ϲιτον 32εγω δε εδεηθην περι ϲου ϊνα μη εκλιπη η πιϲτιϲ ϲου και ϲυ ποτε επιϲτρεψαϲ ϲτηριϲον τουϲ αδελφουϲ ϲου 33ο δε ειπεν αυτω κε μετα ϲου ετοιμοϲ ειμι και ειϲ φυλακην και ειϲ θανατον πορευεϲθαι 34ο δε ειπεν λεγω ϲοι πετρε ου φωνηϲει ϲημερον αλεκτωρ εωϲ τρειϲ με απαρνηϲη ειδεναι 35και ειπεν αυτοιϲ οτε απεϲτιλα ϋμαϲ ατερ βαλλαντιου και μηραϲ και υποδηματων μη τι ϋϲτερηϲαται οι δε ειπον ουδενοϲ 36ο δε ειπεν αυτοιϲ αλλα νυν ο εχω βαλλαντιον αρατω ομοιωϲ και πηραν και ο μη εχω πωληϲατω το ϊματιον αυτου και αγοραϲατω μαχαιραν 37λεγω γαρ ϋμιν οτι τουτο το γεγραμμενον δει τελεϲθηναι εν εμοι το και μετα ανομων ελογιϲθη και γαρ το περι εμου τελοϲ εχει 38οι δε ειπαν ϊδου μαχαιρε ωδε δυο ο δε ειπεν αυτοιϲ ϊκανον εϲτιν 39και εξελθων επορευθη κατα το εθοϲ ειϲ το οροϲ των ελαιων ηκολουθηϲαν δε αυτω και οι μαθηται 40γενομενοϲ δε επι του τοπου ειπεν αυτοιϲ προϲευχεϲθαι μη ειϲελθειν ειϲ πιραϲμον
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
31Σίμων Σίμων, ἰδοὺ ὁ σατανᾶς ἐξῃτήσατο ὑμᾶς τοῦ σινιάσαι ὡς τὸν σῖτον· 32ἐγὼ δὲ ἐδεήθην περὶ σοῦ ἵνα μὴ ἐκλίπῃ ἡ πίστις σου. καὶ σύ ποτε ἐπιστρέψας στήρισον τοὺς ἀδελφούς σου. 33ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· κύριε, μετὰ σοῦ ἕτοιμός εἰμι καὶ εἰς φυλακὴν καὶ εἰς θάνατον πορεύεσθαι. 34ὁ δὲ εἶπεν· λέγω σοι, Πέτρε, οὐ φωνήσει σήμερον ἀλέκτωρ ἕως τρίς ἀπαρνήσῃ μὴ εἰδέναι με. 35Καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὅτε ἀπέστειλα ὑμᾶς ἄτερ βαλλαντίου καὶ πήρας καὶ ὑποδημάτων, μή τινος ὑστερήσατε; οἱ δὲ εἶπαν· οὐθενός. 36ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἀλλὰ νῦν ὁ ἔχων βαλλάντιον ἀράτω, ὁμοίως καὶ πήραν, καὶ ὁ μὴ ἔχων πωλησάτω τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ καὶ ἀγορασάτω μάχαιραν. 37λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι τοῦτο τὸ γεγραμμένον δεῖ τελεσθῆναι ἐν ἐμοί, τό· καὶ μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη· καὶ γὰρ τὸ περὶ ἐμοῦ τέλος ἔχει. 38οἱ δὲ εἶπαν· κύριε, ἰδοὺ μάχαιραι ὧδε δύο. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἱκανόν ἐστιν. 39Καὶ ἐξελθὼν ἐπορεύθη κατὰ τὸ ἔθος εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν· ἠκολούθησαν δὲ αὐτῷ καὶ οἱ μαθηταί. 40γενόμενος δὲ ἐπὶ τοῦ τόπου εἶπεν αὐτοῖς· προσεύχεσθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν.
31And the Lord said, Simon, Simon, behold, Satan hath desired to have you, that he may sift you as wheat: 32But I have prayed for thee, that thy faith fail not: and when thou art converted, strengthen thy brethren. 33And he said unto him, Lord, I am ready to go with thee, both into prison, and to death. 34And he said, I tell thee, Peter, the cock shall not crow this day, before that thou shalt thrice deny that thou knowest me. 35And he said unto them, When I sent you without purse, and scrip, and shoes, lacked ye any thing? And they said, Nothing. 36Then said he unto them, But now, he that hath a purse, let him take it, and likewise his scrip: and he that hath no sword, let him sell his garment, and buy one. 37For I say unto you, that this that is written must yet be accomplished in me, And he was reckoned among the transgressors: for the things concerning me have an end. 38And they said, Lord, behold, here are two swords. And he said unto them, It is enough. 39And he came out, and went, as he was wont, to the mount of Olives; and his disciples also followed him. 40And when he was at the place, he said unto them, Pray that ye enter not into temptation.
41και αυτοϲ απεϲπαθη απ αυτων ωϲει λιθου βολην και θειϲ τα γονατα προϲηυξατο 42λεγων πατερ ει βουλι παρενεγκαι τουτο το ποτηριον τουτο απ εμου πλην μη το θελημα μου αλλα το ϲον γεινεϲθω 43ωφθη δε αυτω αγγελοϲ απ ουρανου ενιϲχυων αυτον 44και γεναμενοϲ εν αγωνια εκτενεϲτερον προϲηυχετο και εγενετο ϊδρωϲ αυτου ωϲι θρομβοι αιματοϲ καταβαινοντοϲ επι την γην 45και αναϲταϲ απο τηϲ προϲευχηϲ ελθων προϲ τουϲ μαθηταϲ ευρεν κοιμωμενουϲ αυτουϲ απο τηϲ λυπηϲ 46και ειπεν αυτοιϲ τι καθευδετε αναϲταντεϲ προϲευχεϲθαι ϊνα μη ειϲελθηται ειϲ πιραϲμον 47ετι αυτου λαλουντοϲ ϊδου οχλοϲ κ(αι) ο λεγομενοϲ ϊουδαϲ ειϲ των δωδεκα προηρχετο αυτουϲ και ηγγιϲεν τω ιυ φιληϲαι αυτον 48ιϲ δε ειπεν αυτω φιληματι τον υν του ανθρωπου παραδιδωϲ 49ειδοντεϲ δε οι περι αυτον το εϲομενον ειπαν κε ει παταξομεν εν μαχαιρη 50και επαταξεν ειϲ τιϲ εξ αυτων του αρχϊερεωϲ τον δουλον και αφιλεν το ουϲ αυτου το δεξιον
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
41καὶ αὐτὸς ἀπεσπάσθη ἀπ’ αὐτῶν ὡσεὶ λίθου βολήν, καὶ θεὶς τὰ γόνατα προσηύχετο 42λέγων· πάτερ, εἰ βούλει παρενέγκαι τοῦτο τὸ ποτήριον ἀπ’ ἐμοῦ· πλὴν μὴ τὸ θέλημά μου ἀλλὰ τὸ σὸν γινέσθω. 43ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος ἀπ’ οὐρανοῦ ἐνισχύων αὐτόν. 44καὶ γενόμενος ἐν ἀγωνίᾳ ἐκτενέστερον προσηύχετο· καὶ ἐγένετο ὁ ἱδρὼς αὐτοῦ ὡσεὶ θρόμβοι αἵματος καταβαίνοντος ἐπὶ τὴν γῆν. 45καὶ ἀναστὰς ἀπὸ τῆς προσευχῆς ἐλθὼν πρὸς τοὺς μαθητὰς εὗρεν κοιμωμένους αὐτοὺς ἀπὸ τῆς λύπης, 46καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί καθεύδετε; ἀναστάντες προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν. 47Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ ὄχλος, καὶ ὁ λεγόμενος Ἰούδας εἷς τῶν δώδεκα προήρχετο αὐτούς, καὶ ἤγγισεν τῷ Ἰησοῦ φιλῆσαι αὐτόν. 48Ἰησοῦς δὲ εἶπεν αὐτῷ· Ἰούδα, φιλήματι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδίδως; 49ἰδόντες δὲ οἱ περὶ αὐτὸν τὸ ἐσόμενον εἶπαν· κύριε, εἰ πατάξομεν ἐν μαχαίρῃ; 50καὶ ἐπάταξεν εἷς τις ἐξ αὐτῶν τοῦ ἀρχιερέως τὸν δοῦλον καὶ ἀφεῖλεν τὸ οὖς αὐτοῦ τὸ δεξιόν.
41And he was withdrawn from them about a stone’s cast, and kneeled down, and prayed, 42Saying, Father, if thou be willing, remove this cup from me: nevertheless not my will, but thine, be done. 43And there appeared an angel unto him from heaven, strengthening him. 44And being in an agony he prayed more earnestly: and his sweat was as it were great drops of blood falling down to the ground. 45And when he rose up from prayer, and was come to his disciples, he found them sleeping for sorrow, 46And said unto them, Why sleep ye? rise and pray, lest ye enter into temptation. 47And while he yet spake, behold a multitude, and he that was called Judas, one of the twelve, went before them, and drew near unto Jesus to kiss him. 48But Jesus said unto him, Judas, betrayest thou the Son of man with a kiss? 49When they which were about him saw what would follow, they said unto him, Lord, shall we smite with the sword? 50And one of them smote the servant of the high priest, and cut off his right ear.
51αποκριθειϲ δε ο ιϲ ειπεν εατε εωϲ τουτου και αψαμενοϲ του ωτιου ιαϲατο αυτον 52ειπεν δε ιϲ προϲ τουϲ παραγενομενουϲ προϲ αυτον αρχϊερειϲ και ϲτρατηγουϲ του ϊερου και πρεϲβυτερουϲ ωϲ επι ληϲτη εξηλθαται μετα μαχαιρων και ξυλω53καθ ημεραν οντοϲ μου μεθ υμω εν τω ϊερω ουκ εξετινατε ταϲ χειραϲ επ εμε αλλ αυτη εϲτιν η ωρα κ(αι) η εξουϲια του ϲκοτουϲ 54ϲυλλαβοντεϲ δε αυτον ηγαγον και ειϲηγαγον ειϲ την οικιαν του αρχϊερεωϲ ὁ δε πετροϲ ηκολουθι μακροθεν 55περιαψαντων δε πυρʼ εν μεϲω τηϲ αυληϲ και ϲυνκαθιϲαντων εκαθητο ο πετροϲ ε μεϲω αυτων 56ϊδουϲα δε αυτον παιδιϲκη τιϲ καθημενον προϲ το φωϲ και ατενιϲαϲα αυτω ειπεν και ουτοϲ ϲυν αυτω ην 57ο δε ηρνηϲατο λεγων ουκ οιδα αυτον γυναι · 58και μετα βραχυ ετεροϲ ϊδων αυτο εφη και ϲυ εξ αυτων ει ο δε πετροϲ εφη ανθρωπε ουκ ειμι 59και διαϲταϲηϲ ωϲει ωραϲ μιαϲ αλλοϲ τιϲ διϊϲχυριζετο λεγων επ αληθιαϲ και ουτοϲ μετ αυτου και γαρ γαλιλαιοϲ εϲτιν 60ειπεν δε ὁ πετροϲ ανθρωπε ουκ οιδα τι λεγειϲ και παραχρημα ετι λαλουτοϲ αυτου εφωνηϲεν αλεκτωρ
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
51ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ἐᾶτε ἕως τούτου. καὶ ἁψάμενος τοῦ ὠτίου ἰάσατο αὐτόν. 52εἶπεν δὲ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς παραγενομένους πρὸς αὐτὸν ἀρχιερεῖς καὶ στρατηγοὺς τοῦ ἱεροῦ καὶ πρεσβυτέρους· ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξεληλύθατε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων· 53καθ’ ἡμέραν ὄντος μου μεθ’ ὑμῶν ἐν τῷ ἱερῷ οὐκ ἐξετείνατε τὰς χεῖρας ἐπ’ ἐμέ. ἀλλ’ αὕτη ἐστὶν ὑμῶν ἡ ὥρα καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ σκότους. 54Συλλαβόντες δὲ αὐτὸν ἤγαγον καὶ εἰσήγαγον εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἀρχιερέως· ὁ δὲ Πέτρος ἠκολούθει μακρόθεν. 55περιαψάντων δὲ πῦρ ἐν μέσῳ τῆς αὐλῆς καὶ συνκαθισάντων ἐκάθητο ὁ Πέτρος μέσος αὐτῶν. 56ἰδοῦσα δὲ αὐτὸν παιδίσκη τις καθήμενον πρὸς τὸ φῶς καὶ ἀτενίσασα αὐτῷ εἶπεν· καὶ οὗτος σὺν αὐτῷ ἦν. 57ὁ δὲ ἠρνήσατο αὐτὸν λέγων· οὐκ οἶδα αὐτόν, γύναι. 58καὶ μετὰ βραχὺ ἕτερος ἰδὼν αὐτὸν ἔφη· καὶ σὺ ἐξ αὐτῶν εἶ. ὁ δὲ Πέτρος ἔφη· ἄνθρωπε, οὐκ εἰμί. 59καὶ διαστάσης ὡσεὶ ὥρας μιᾶς ἄλλος τις διϊσχυρίζετο λέγων· ἐπ’ ἀληθείας καὶ οὗτος μετ’ αὐτοῦ ἦν· καὶ γὰρ Γαλιλαῖός ἐστιν. 60εἶπεν δὲ ὁ Πέτρος· ἄνθρωπε, οὐκ οἶδα ὃ λέγεις. καὶ παραχρῆμα ἔτι λαλοῦντος αὐτοῦ ἐφώνησεν ἀλέκτωρ,
51And Jesus answered and said, Suffer ye thus far. And he touched his ear, and healed him. 52Then Jesus said unto the chief priests, and captains of the temple, and the elders, which were come to him, Be ye come out, as against a thief, with swords and staves? 53When I was daily with you in the temple, ye stretched forth no hands against me: but this is your hour, and the power of darkness. 54Then took they him, and led him, and brought him into the high priest’s house. And Peter followed afar off. 55And when they had kindled a fire in the midst of the hall, and were set down together, Peter sat down among them. 56But a certain maid beheld him as he sat by the fire, and earnestly looked upon him, and said, This man was also with him. 57And he denied him, saying, Woman, I know him not. 58And after a little while another saw him, and said, Thou art also of them. And Peter said, Man, I am not. 59And about the space of one hour after another confidently affirmed, saying, Of a truth this fellow also was with him: for he is a Galilaean. 60And Peter said, Man, I know not what thou sayest. And immediately, while he yet spake, the cock crew.
61και ϲτραφειϲ ο κϲ ενεβλεψεν τω πετρω και ϋπεμνηϲθη ο πετροϲ του ρηματοϲ του κυ ωϲ ειπε αυτω οτι πριν αλεκτορα φωνηϲε ϲημερον απαρνηϲη με τριϲ 62και εξελθω εξω εκλαυϲεν πικρωϲ 63και οι ανδρεϲ οι ϲυνεχοντεϲ αυτον ενεπεζαν αυτω δεροντεϲ 64και περικαλυψαντεϲ επηρωτων αυτο λεγοντεϲ προφητευϲον τιϲ εϲτιν ο παιϲαϲ ϲε 65και ετερα πολλα βλαϲφημουντεϲ ελεγον ειϲ αυτον 66και ωϲ ημερα εγενετο ϲυνηχθη το πρεϲβυτεριον του λαου αρχϊερειϲ τε και γραμματιϲ και απηγαγον αυτον ειϲ το ϲυνεδριον αυτων 67λεγοντεϲ ει ϲυ ει ο χϲ ειπον ημιν · ειπεν δε αυτοιϲ εα ειπω ου μη πιϲτευϲητε 68εαν δε ερωτηϲω ου μη αποκριθητε 69απο του νυν δε εϲται ο υϲ του ανθρωπου καθημενοϲ εκ δεξιων τηϲ δυναμεωϲ του θυ 70ειπαν δε παντεϲ ϲυ ουν ει ο υϲ του θυ ο δε προϲ αυτουϲ εφη ϋμειϲ λεγετε οτι εγω ειμι
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
61καὶ στραφεὶς ὁ κύριος ἐνέβλεψεν τῷ Πέτρῳ, καὶ ὑπεμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ λόγου τοῦ κυρίου, ὡς εἶπεν αὐτῷ ὅτι πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι σήμερον ἀπαρνήσῃ με τρίς. 62καὶ ἐξελθὼν ἔξω ἔκλαυσεν πικρῶς. 63Καὶ οἱ ἄνδρες οἱ συνέχοντες αὐτὸν ἐνέπαιζον αὐτῷ δέροντες, 64καὶ περικαλύψαντες αὐτὸν ἐπηρώτων λέγοντες· προφήτευσον, τίς ἐστιν ὁ παίσας σε; 65καὶ ἕτερα πολλὰ βλασφημοῦντες ἔλεγον εἰς αὐτόν. 66Καὶ ὡς ἐγένετο ἡμέρα, συνήχθη τὸ πρεσβυτέριον τοῦ λαοῦ, ἀρχιερεῖς τε καὶ γραμματεῖς, καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν, λέγοντες· εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, εἰπὸν ἡμῖν. 67εἶπεν δὲ αὐτοῖς· ἐὰν ὑμῖν εἴπω οὐ μὴ πιστεύσητε· 68ἐὰν δὲ ἐρωτήσω, οὐ μὴ ἀποκριθῆτε. 69ἀπὸ τοῦ νῦν δὲ ἔσται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καθήμενος ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως τοῦ θεοῦ. 70εἶπαν δὲ πάντες· σὺ οὖν εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ; ὁ δὲ πρὸς αὐτοὺς ἔφη· ὑμεῖς λέγετε, ὅτι ἐγώ εἰμι.
61And the Lord turned, and looked upon Peter. And Peter remembered the word of the Lord, how he had said unto him, Before the cock crow, thou shalt deny me thrice. 62And Peter went out, and wept bitterly. 63And the men that held Jesus mocked him, and smote him. 64And when they had blindfolded him, they struck him on the face, and asked him, saying, Prophesy, who is it that smote thee? 65And many other things blasphemously spake they against him. 66And as soon as it was day, the elders of the people and the chief priests and the scribes came together, and led him into their council, saying, 67Art thou the Christ? tell us. And he said unto them, If I tell you, ye will not believe: 68And if I also ask you, ye will not answer me, nor let me go. 69Hereafter shall the Son of man sit on the right hand of the power of God. 70Then said they all, Art thou then the Son of God? And he said unto them, Ye say that I am.
71οι δε ειπαν τι ετι χριαν εχομεν μαρτυριαϲ αυτοι γαρ ηκουϲαμεν απο του ϲτοματοϲ αυτου
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
71οἱ δὲ εἶπαν· τί ἔτι ἔχομεν μαρτυρίας χρείαν; αὐτοὶ γὰρ ἠκούσαμεν ἀπὸ τοῦ στόματος αὐτοῦ.
71And they said, What need we any further witness? for we ourselves have heard of his own mouth.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library