Christian

Luke, Chapter 24

Luke, Chapter 24
Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors,
Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) · Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

Introduction

This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:

  1. Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 246.
  2. Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
  3. English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
Manuscript: Codex Sinaiticus (4th c.) — biblical authors — page scan from Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com).
Original text: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription (public domain).
English translation: King James Version (1611) (public domain).
Verify: The scan image is the physical evidence. The original-language text is verifiable against the scan. The English translation is checkable against the original. Click any Greek, Hebrew, or Latin word for morphological analysis.
Challenge: Submit a correction to contact@theosislibrary.com.
Greek (Codex Sinaiticus transcription) / English (KJV) original and English translation, with manuscript scans.
§24.1-10 · Luke 24:1-10
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/luke-24-Q79_7r_B519.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

1τη δε μια των ϲαββατων ορθου βαθεωϲ επι το μνημιον ηλθον φερουϲαι α ητοιμαϲαν αρωματα ˙ 2ευρον δε τον λιθον αποκεκυλιϲμενον απο του μνημιου 3ειϲελθουϲαι δε ουκ ευρον το ϲωμα του κυ ιυ 4και εγενετο εν τω αποριϲθαι αυταϲ περι τουτου και ϊδου ανδρεϲ δυο επεϲτηϲαν αυταιϲ εν εϲθητι αϲτραπτουϲη 5εμφοβων δε γενομενων αυτω και κλινουϲων τα προϲωπα ειϲ τη γην ειπαν προϲ αυταϲ ˙ τι ζητειτε το ζωντα μετα των νεκρων 6ουκ εϲτιν ωδε αλλα ηγερθη μνηϲθηται ωϲ ελαληϲεν ϋμιν ετι ων εν τη γαλιλαια 7λεγων τον υν του ανου οτι δει παραδοθηναι ειϲ χιραϲ ανθρωπων αμαρτωλων και ϲταυρωθηναι και τη τριτη ημερα αναϲτηναι 8και εμνηϲθηϲαν των ρηματων αυτου 9και ϋποϲτρεψαϲαι απο του μνημιου απηγγιλαν παντα ταυτα τοιϲ ενδεκα και παϲιν τοιϲ λοιποιϲ 10ηϲαν δε η μαγδαληνη μαριαμ και ϊωαννα και μαρια η ϊακωβου και αι λοιπαι ϲυν αυταιϲ ελεγον προϲ τουϲ αποϲτολουϲ ταυτα

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

1Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων ὄρθρου βαθέως ἐπὶ τὸ μνῆμα ἦλθον φέρουσαι ἃ ἡτοίμασαν ἀρώματα. 2εὗρον δὲ τὸν λίθον ἀποκεκυλισμένον ἀπὸ τοῦ μνημείου, 3εἰσελθοῦσαι δὲ οὐχ εὗρον τὸ σῶμα τοῦ κυρίου Ἰησοῦ. 4καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἀπορεῖσθαι αὐτὰς περὶ τούτου, καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο ἐπέστησαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι ἀστραπτούσῃ· 5ἐμφόβων δὲ γενομένων αὐτῶν καὶ κλινουσῶν τὰ πρόσωπα εἰς τὴν γῆν εἶπαν πρὸς αὐτάς· τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν; 6οὐκ ἔστιν ὧδε, ἀλλὰ ἠγέρθη. μνήσθητε ὡς ἐλάλησεν ὑμῖν ἔτι ὢν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ, 7λέγων τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ὅτι δεῖ παραδοθῆναι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν καὶ σταυρωθῆναι καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστῆναι. 8καὶ ἐμνήσθησαν τῶν ῥημάτων αὐτοῦ, 9καὶ ὑποστρέψασαι ἀπὸ τοῦ μνημείου ἀπήγγειλαν πάντα ταῦτα τοῖς ἕνδεκα καὶ πᾶσιν τοῖς λοιποῖς. 10ἦσαν δὲ ἡ Μαγδαληνὴ Μαρία καὶ Ἰωάννα καὶ Μαρία ἡ Ἰακώβου, καὶ αἱ λοιπαὶ σὺν αὐταῖς ἔλεγον πρὸς τοὺς ἀποστόλους ταῦτα.

English · King James Version (1611)

1Now upon the first day of the week, very early in the morning, they came unto the sepulchre, bringing the spices which they had prepared, and certain others with them. 2And they found the stone rolled away from the sepulchre. 3And they entered in, and found not the body of the Lord Jesus. 4And it came to pass, as they were much perplexed thereabout, behold, two men stood by them in shining garments: 5And as they were afraid, and bowed down their faces to the earth, they said unto them, Why seek ye the living among the dead? 6He is not here, but is risen: remember how he spake unto you when he was yet in Galilee, 7Saying, The Son of man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and the third day rise again. 8And they remembered his words, 9And returned from the sepulchre, and told all these things unto the eleven, and to all the rest. 10It was Mary Magdalene, and Joanna, and Mary the mother of James, and other women that were with them, which told these things unto the apostles.

§24.11-20 · Luke 24:11-20
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/luke-24-Q79_7r_B519.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

11και εφανηϲαν ενωπιον αυτων ωϲει ληροϲ τα ρηματα ταυτα και ηπιϲτουν αυταιϲ 12ο δε πετροϲ αναϲταϲ εδραμεν επι το μνημιον και παρακυψαϲ βλεπει τα οθονια και απηλθεν προϲ εαυτον θαυμαζω το γεγονοϲ ˙ 13και ϊδου δυο εξ αυτων εν τη αυτη ημερα ηϲαν δε πορευομενοι ειϲ κωμη απεχουϲαν ϲταδιουϲ εκατον εξηκοντα απο ϊερουϲαλημʼ η ονομα εμμαουϲ 14και αυτοι ωμιλουν προϲ αλληλουϲ περι παντων τω ϲυμβεβηκοτω τουτων 15και εγενετο εν τω ομιλειν αυτουϲ και ϲυνζητειν και αυτοϲ ιϲ εγγιϲαϲ ϲυνεπορευετο αυτοιϲ ιν 16οι δε οφθαλμοι αυτων εκρατουντο του μη επιγνωναι αυτον 17ειπεν δε προϲ αυτουϲ τινεϲ οι λογοι ουτοι ουϲ αντιβαλλεται προϲ αλληλουϲλουϲ περιπατουτεϲ και εϲταθηϲα ϲκυθρωποι 18αποκριθειϲ δε ειϲ ονοματι κλεοπαϲ ειπεν προϲ αυτον ϲυ μονοϲ παροικειϲ ϊηλμ και ταυτα ουκ εγνωϲ τα γενομενα εν αυτη εν ταιϲ ημεραιϲ ταυταιϲ 19και ειπεν αυτοιϲ ποια οι δε ειπαν αυτω τα περι ιυ του ναζαρηνου οϲ εγενετο ανηρ προφητηϲ δυνατοϲ εν λογω και εργω εναντιον του θυ και παντοϲ του λαου 20οπωϲ τε παρεδωκαν αυτον οι αρχϊερειϲ και οι αρχοντεϲ ημων ειϲ κριμα θανατου και εϲταυρωϲαν αυτον

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

11καὶ ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος τὰ ῥήματα ταῦτα, καὶ ἠπίστουν αὐταῖς. 12 13Καὶ ἰδοὺ δύο ἐξ αὐτῶν ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἦσαν πορευόμενοι εἰς κώμην ἀπέχουσαν σταδίους ἑξήκοντα ἀπὸ Ἱερουσαλήμ, ᾗ ὄνομα Ἐμμαοῦς, 14καὶ αὐτοὶ ὡμίλουν πρὸς ἀλλήλους περὶ πάντων τῶν συμβεβηκότων τούτων. 15καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὁμιλεῖν αὐτοὺς καὶ συνζητεῖν, καὶ αὐτὸς Ἰησοῦς ἐγγίσας συνεπορεύετο αὐτοῖς· 16οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἐκρατοῦντο τοῦ μὴ ἐπιγνῶναι αὐτόν. 17εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς· τίνες οἱ λόγοι οὗτοι, οὓς ἀντιβάλλετε πρὸς ἀλλήλους περιπατοῦντες; καὶ ἐστάθησαν σκυθρωποί. 18ἀποκριθεὶς δὲ εἷς, ᾧ ὄνομα Κλεοπᾶς, εἶπεν πρὸς αὐτόν· σὺ μόνος παροικεῖς Ἱερουσαλὴμ καὶ οὐκ ἔγνως τὰ γενόμενα ἐν αὐτῇ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις; 19καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ποῖα; οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ· τὰ περὶ Ἰησοῦ τοῦ Ναζαρηνοῦ, ὃς ἐγένετο ἀνὴρ προφήτης δυνατὸς ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳ ἐναντίον τοῦ θεοῦ καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ, 20ὅπως τε παρέδωκαν αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν εἰς κρίμα θανάτου καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν.

English · King James Version (1611)

11And their words seemed to them as idle tales, and they believed them not. 12Then arose Peter, and ran unto the sepulchre; and stooping down, he beheld the linen clothes laid by themselves, and departed, wondering in himself at that which was come to pass. 13And, behold, two of them went that same day to a village called Emmaus, which was from Jerusalem about threescore furlongs. 14And they talked together of all these things which had happened. 15And it came to pass, that, while they communed together and reasoned, Jesus himself drew near, and went with them. 16But their eyes were holden that they should not know him. 17And he said unto them, What manner of communications are these that ye have one to another, as ye walk, and are sad? 18And the one of them, whose name was Cleopas, answering said unto him, Art thou only a stranger in Jerusalem, and hast not known the things which are come to pass there in these days? 19And he said unto them, What things? And they said unto him, Concerning Jesus of Nazareth, which was a prophet mighty in deed and word before God and all the people: 20And how the chief priests and our rulers delivered him to be condemned to death, and have crucified him.

§24.21-30 · Luke 24:21-30
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/luke-24-Q79_7r_B519.jpg Scan sinaiticus-folios/luke-24-Q79_7v_B520.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

21ημειϲ δε ελπιζομεν οτι αυτοϲ εϲτιν ο μελλων λυτρουϲθαι τον ιηλ αλλα γε και ϲυν παϲι τουτοιϲ τριτην ταυτην ημεραν αφ ου ταυτα εγενετο 22αλλα και γυναικεϲ τινεϲ εξ ημων εξεϲτηϲαν ημαϲ γενομεναι ορθριναι επι το μνημιον 23και μη ευρουϲαι το ϲωμα αυτου ηλθον λεγουϲαι και οπταϲιαν αγγελω εωρακεναι οι λεγουϲιν αυτον ζην24και απηλθον τινεϲ των ϲυν ημιν επι το μνημιον κ(αι) ευρον ουτωϲ καθωϲ και αι γυναικεϲ ειπον αυτο δε ουκ ειδον 25και αυτοϲ ειπεν προϲ αυτουϲ ω ανοητοι και βραδειϲ τη καρδια του πιϲτευειν επι παϲιν οιϲ ελαληϲαν οι προφηται 26ουχι ταυτα εδει παθειν τον χν και ειϲελθειν ειϲ την δοξαν αυτου 27και αρξαμενοϲ απο μωϲεωϲ και απο πατων των προφητων και διερμηνευειν αυτοιϲ τι ην εν ταιϲ γραφαιϲ τα περι εαυτου 28κ(αι) ηγγιϲαν ειϲ την κωμην ου επορευοντο και αυτοϲ προϲεποιηϲατο πορρωτερωτερω πορευεϲθαι 29και παρεβιαϲαντο αυτον λεγοντεϲ μινον μεθ ημω οτι προϲ εϲπερα εϲτιν και κεκλικεν ηδη η ημερα και ειϲηλθεν του μιναι ϲυν αυτοιϲ 30και εγενετο εν τω κατακλιθηναι αυτον μετ αυτων και λαβων τον αρτον ηυλογηϲεν και κλαϲαϲ εδιδου αυτοιϲ

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

21ἡμεῖς δὲ ἠλπίζομεν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ μέλλων λυτροῦσθαι τὸν Ἰσραήλ· ἀλλά γε καὶ σὺν πᾶσιν τούτοις τρίτην ταύτην ἡμέραν ἄγει ἀφ’ οὗ ταῦτα ἐγένετο. 22ἀλλὰ καὶ γυναῖκές τινες ἐξ ἡμῶν ἐξέστησαν ἡμᾶς, γενόμεναι ὀρθριναὶ ἐπὶ τὸ μνημεῖον, 23καὶ μὴ εὑροῦσαι τὸ σῶμα αὐτοῦ ἦλθον λέγουσαι καὶ ὀπτασίαν ἀγγέλων ἑωρακέναι, οἳ λέγουσιν αὐτὸν ζῆν. 24καὶ ἀπῆλθόν τινες τῶν σὺν ἡμῖν ἐπὶ τὸ μνημεῖον, καὶ εὗρον οὕτως καθὼς καὶ αἱ γυναῖκες εἶπον, αὐτὸν δὲ οὐκ εἶδον. 25καὶ αὐτὸς εἶπεν πρὸς αὐτούς· ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ τοῦ πιστεύειν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐλάλησαν οἱ προφῆται. 26οὐχὶ ταῦτα ἔδει παθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ; 27καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ Μωϋσέως καὶ ἀπὸ πάντων τῶν προφητῶν διερμήνευσεν αὐτοῖς ἐν πάσαις ταῖς γραφαῖς τὰ περὶ ἑαυτοῦ. 28καὶ ἤγγισαν εἰς τὴν κώμην οὗ ἐπορεύοντο, καὶ αὐτὸς προσεποιήσατο πορρωτέρω πορεύεσθαι· 29καὶ παρεβιάσαντο αὐτὸν λέγοντες· μεῖνον μεθ’ ἡμῶν, ὅτι πρὸς ἑσπέραν ἐστὶν καὶ κέκλικεν ἤδη ἡ ἡμέρα. καὶ εἰσῆλθεν τοῦ μεῖναι σὺν αὐτοῖς. 30καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακλιθῆναι αὐτὸν μετ’ αὐτῶν, λαβὼν τὸν ἄρτον εὐλόγησεν καὶ κλάσας ἐπεδίδου αὐτοῖς·

English · King James Version (1611)

21But we trusted that it had been he which should have redeemed Israel: and beside all this, to day is the third day since these things were done. 22Yea, and certain women also of our company made us astonished, which were early at the sepulchre; 23And when they found not his body, they came, saying, that they had also seen a vision of angels, which said that he was alive. 24And certain of them which were with us went to the sepulchre, and found it even so as the women had said: but him they saw not. 25Then he said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken: 26Ought not Christ to have suffered these things, and to enter into his glory? 27And beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself. 28And they drew nigh unto the village, whither they went: and he made as though he would have gone further. 29But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them. 30And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them.

§24.31-40 · Luke 24:31-40
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/luke-24-Q79_7v_B520.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

31αυτων δε διηνυγηϲαν οι οφθαλμοι και αυτοϲ αφαντοϲ εγενετο απ αυτων 32και ειπαν προϲ αλληλουϲ ουχι η καρδια ημων κεομενη ην εν ημιν ωϲ ελαλει ημιν εν τη οδω ωϲ διηνυγεν ημιν ταϲ γραφαϲ 33και αναϲταντεϲ αυτη τη ωρα ϋπεϲτρεψαν ειϲ ϊερουϲαλημ και ευρον ηθροιϲμενουϲ τουϲ ενδεκα και τουϲ ϲυν αυτοιϲ 34λεγοταϲ οτι οντωϲ ηγερθη ο κϲ και ωφθη τω ϲιμωνι 35και αυτοι εξηγουτο τα εν τη οδω και ωϲ εγνωϲθη αυτοιϲ εν τη κλαϲει του αρτου ˙ 36ταυτα δε αυτων λαλουντων αυτοϲ εϲτη εν μεϲω αυτων και λεγει αυτοιϲ ειρηνη ϋμιν 37φοβηθεντεϲ δε και εμφοβοι γενομενοι εδοκουν πνα θεωρειν 38και ειπε αυτοιϲ τι τεταραγμενοι εϲτε και δια τι διαλογιϲμοι αναβαινουϲιν εν ταιϲ καρδιαιϲ ϋμων 39ειδετε τουϲ ποδαϲ μου και ταϲ χιραϲ μου οτι εγω ειμι αυτοϲ ψηλαφηϲατε με και ϊδετε οτι πνα ϲαρκαϲ και οϲτεα ουκ εχει καθωϲ εμε θεωρειται εχοντα 40και τουτο ειπων εδιξεν αυτοιϲ ταϲ χιραϲ και τουϲ ποδαϲ

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

31αὐτῶν δὲ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἐπέγνωσαν αὐτόν· καὶ αὐτὸς ἄφαντος ἐγένετο ἀπ’ αὐτῶν. 32καὶ εἶπαν πρὸς ἀλλήλους· οὐχὶ ἡ καρδία ἡμῶν καιομένη ἦν ἐν ἡμῖν, ὡς ἐλάλει ἡμῖν ἐν τῇ ὁδῷ, ὡς διήνοιγεν ἡμῖν τὰς γραφάς; 33Καὶ ἀναστάντες αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ εὗρον ἠθροισμένους τοὺς ἕνδεκα καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς, 34λέγοντας ὅτι ὄντως ἠγέρθη ὁ κύριος καὶ ὤφθη Σίμωνι. 35καὶ αὐτοὶ ἐξηγοῦντο τὰ ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ὡς ἐγνώσθη αὐτοῖς ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου. 36Ταῦτα δὲ αὐτῶν λαλούντων αὐτὸς ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν. 37πτοηθέντες δὲ καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν. 38καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί τεταραγμένοι ἐστέ, καὶ διατί διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσιν ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν; 39ἴδετε τὰς χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, ὅτι ἐγώ εἰμι αὐτός· ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκας καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα. 40

English · King James Version (1611)

31And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. 32And they said one to another, Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way, and while he opened to us the scriptures? 33And they rose up the same hour, and returned to Jerusalem, and found the eleven gathered together, and them that were with them, 34Saying, The Lord is risen indeed, and hath appeared to Simon. 35And they told what things were done in the way, and how he was known of them in breaking of bread. 36And as they thus spake, Jesus himself stood in the midst of them, and saith unto them, Peace be unto you. 37But they were terrified and affrighted, and supposed that they had seen a spirit. 38And he said unto them, Why are ye troubled? and why do thoughts arise in your hearts? 39Behold my hands and my feet, that it is I myself: handle me, and see; for a spirit hath not flesh and bones, as ye see me have. 40And when he had thus spoken, he shewed them his hands and his feet.

§24.41-50 · Luke 24:41-50
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/luke-24-Q79_7v_B520.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

41ετι δε απιϲτουντω αυτων απο τηϲ χαραϲ και θαυμαζοτων ειπεν αυτοιϲ εχετε τι βρωϲιμο ωδε 42οι δε επεδωκαν αυτω ϊχθυοϲ οπτου μεροϲ 43και λαβων ενωπιον αυτων εφαγεν 44ειπεν δε προϲ αυτουϲ ουτοι οι λογοι ουϲ ελαληϲα προϲ ϋμαϲ ετι ων ϲυν υμιν οτι δει πληρωθηναι παντα τα γεγραμμενα ε τω νομω μωϲεωϲ εν τοιϲ προφηταιϲ και ψαλμοι περι εμου 45τοτε διηνυξεν αυτων τον νουν του ϲυνιεναι ταϲ γραφαϲ 46και ειπεν αυτοιϲ οτι ουτωϲ γεγραπται παθειν τον χν και αναϲτηναι εκ νεκρων τη τριτη ημερα 47κ(αι) κηρυχθηναι επι τω ονοματι αυτου μετανοιαν ειϲ αφεϲιν αμαρτιων ειϲ παντα τα εθνη αρξαμενοι απο ϊερουϲαλημ 48ϋμειϲ εϲτε μαρτυρεϲ τουτων 49καγω αποϲτελλω την επαγγελιαν του πατροϲ μου εφ υμαϲ ϋμειϲ δε καθιϲατε εν τη πολει εωϲ ου ενδυϲηϲθε εξ υψουϲ δυναμιν 50εξηγαγεν δε αυτουϲ εωϲ προϲ βηθανιαν και επαραϲ ταϲ χιραϲ αυτου ηϋλογηϲεν αυτουϲ

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

41ἔτι δὲ ἀπιστούντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς χαρᾶς καὶ θαυμαζόντων εἶπεν αὐτοῖς· ἔχετέ τι βρώσιμον ἐνθάδε; 42οἱ δὲ ἐπέδωκαν αὐτῷ ἰχθύος ὀπτοῦ μέρος· 43καὶ λαβὼν ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν. 44Εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς· οὗτοι οἱ λόγοι μου οὓς ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ἔτι ὢν σὺν ὑμῖν, ὅτι δεῖ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσέως καὶ προφήταις καὶ ψαλμοῖς περὶ ἐμοῦ. 45τότε διήνοιξεν αὐτῶν τὸν νοῦν τοῦ συνιέναι τὰς γραφάς. 46καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὅτι οὕτως γέγραπται παθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, 47καὶ κηρυχθῆναι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μετάνοιαν εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἀρξάμενοι ἀπὸ Ἱερουσαλήμ. 48ὑμεῖς μάρτυρες τούτων. 49κἀγὼ ἐξαποστέλλω τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός μου ἐφ’ ὑμᾶς· ὑμεῖς δὲ καθίσατε ἐν τῇ πόλει ἕως οὗ ἐνδύσησθε ἐξ ὕψους δύναμιν. 50Ἐξήγαγεν δὲ αὐτοὺς ἕως πρὸς Βηθανίαν, καὶ ἐπάρας τὰς χεῖρας αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς.

English · King James Version (1611)

41And while they yet believed not for joy, and wondered, he said unto them, Have ye here any meat? 42And they gave him a piece of a broiled fish, and of an honeycomb. 43And he took it, and did eat before them. 44And he said unto them, These are the words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must be fulfilled, which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me. 45Then opened he their understanding, that they might understand the scriptures, 46And said unto them, Thus it is written, and thus it behoved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day: 47And that repentance and remission of sins should be preached in his name among all nations, beginning at Jerusalem. 48And ye are witnesses of these things. 49And, behold, I send the promise of my Father upon you: but tarry ye in the city of Jerusalem, until ye be endued with power from on high. 50And he led them out as far as to Bethany, and he lifted up his hands, and blessed them.

§24.51-53 · Luke 24:51-53
Manuscript
Scan sinaiticus-folios/luke-24-Q79_7v_B520.jpg
Greek · Codex Sinaiticus transcription

51και εγενετο εν τω ευλογιν αυτο αυτουϲ διεϲτη απ αυτων 52και αυτοι προϲκυνηϲατεϲ αυτον ϋπεϲτρεψαν ειϲ ϊερουϲαλημʼ μετα χαραϲ μεγαληϲ 53και ηϲαν δια παντοϲ εν τω ιερω ευλογουντεϲ τον θν

Compare: Tischendorf 8th edition (1869)

51καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτὸν αὐτοὺς διέστη ἀπ’ αὐτῶν 52καὶ αὐτοὶ ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ μετὰ χαρᾶς μεγάλης, 53καὶ ἦσαν διαπαντὸς ἐν τῷ ἱερῷ αἰνοῦντες τὸν θεόν.

English · King James Version (1611)

51And it came to pass, while he blessed them, he was parted from them, and carried up into heaven. 52And they worshipped him, and returned to Jerusalem with great joy: 53And were continually in the temple, praising and blessing God. Amen.

Cite

Source & Cross-References

  • Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
  • Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription

previous · next · v cycle view · l back to library