Romans, Chapter 11
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 265.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1λεγω ουν ˙ μη απωϲατο ο θϲ τον λαον αυτου · μη γενοιτο · και γαρ εγω ϊϲδραηλειτηϲ ειμι ˙ εκ ϲπερματοϲ αβρααμ ˙ φυληϲ βενιαμειν · 2ουκ απωϲατο ο θϲ τον λαον αυτου ον προεγνω η ουκ οιδατε εν ηλια τι λεγει η γραφη · ωϲ εντυγχανει τω θω κατα του ιηλ λεγω · 3κε τουϲ προφηταϲ ϲου απεκτιναν · τα θυϲιαϲτηρια ϲου κατεϲκαψαν · καγω υπελιφθην μονοϲ · και ζητουϲιν την ψυχην μου 4αλλα τι λεγει αυτω ο χρηματιϲμοϲ · κατελιπον εμαυτω επτακιϲχιλιουϲ αδραϲ · οιτινεϲ ουκ εκαμψαν γονυ τη βααλʼ · 5ουτωϲ ουν και εν τω νυν καιρω λιμμα κατ εκλογην χαριτοϲ γεγονεν ˙ 6ει δε χαριτι ουκετι εξ εργων ˙ επι η χαριϲ ουκετι γεινεται χαριϲ ˙ 7τι ουν ο επιζητει ιηλ · τουτο ουκ επετυχε · η δε εκλογη επετυχεν ˙ οι δε λοιποι επωρωθηϲαν · 8καθαπερ γεγραπται · εδωκεν αυτοιϲ ο ο θϲ πνα κατανυξεωϲ · οφθαλμουϲ του μη βλεπειν · και ωτα του μη ακουειν εωϲ τηϲ ϲημερον ημεραϲ ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Λέγω οὖν, μὴ ἀπώσατο ὁ θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ; μὴ γένοιτο· καὶ γὰρ ἐγὼ Ἰσραηλείτης εἰμί, ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ, φυλῆς Βενιαμείν. 2οὐκ ἀπώσατο ὁ θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ ὃν προέγνω. ἢ οὐκ οἴδατε ἐν Ἠλείᾳ τί λέγει ἡ γραφή; ὡς ἐντυγχάνει τῷ θεῷ κατὰ τοῦ Ἰσραήλ, 3κύριε, τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν, τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν, κἀγὼ ὑπελείφθην μόνος, καὶ ζητοῦσιν τὴν ψυχήν μου. 4ἀλλὰ τί λέγει αὐτῷ ὁ χρηματισμός; κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιλίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ. 5οὕτως οὖν καὶ ἐν τῷ νῦν καιρῷ λεῖμμα κατ’ ἐκλογὴν χάριτος γέγονεν· 6εἰ δὲ χάριτι, οὐκέτι ἐξ ἔργων, ἐπεὶ ἡ χάρις οὐκέτι γίνεται χάρις. 7Τί οὖν; ὃ ἐπιζητεῖ Ἰσραήλ, τοῦτο οὐκ ἐπέτυχεν, ἡ δὲ ἐκλογὴ ἐπέτυχεν· οἱ δὲ λοιποὶ ἐπωρώθησαν, 8καθάπερ γέγραπται, ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ θεὸς πνεῦμα κατανύξεως, ὀφθαλμοὺς τοῦ μὴ βλέπειν καὶ ὦτα τοῦ μὴ ἀκούειν, ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.
1I say then, Hath God cast away his people? God forbid. For I also am an Israelite, of the seed of Abraham, of the tribe of Benjamin. 2God hath not cast away his people which he foreknew. Wot ye not what the scripture saith of Elias? how he maketh intercession to God against Israel, saying, 3Lord, they have killed thy prophets, and digged down thine altars; and I am left alone, and they seek my life. 4But what saith the answer of God unto him? I have reserved to myself seven thousand men, who have not bowed the knee to the image of Baal. 5Even so then at this present time also there is a remnant according to the election of grace. 6And if by grace, then is it no more of works: otherwise grace is no more grace. But if it be of works, then is it no more grace: otherwise work is no more work. 7What then? Israel hath not obtained that which he seeketh for; but the election hath obtained it, and the rest were blinded 8(According as it is written, God hath given them the spirit of slumber, eyes that they should not see, and ears that they should not hear;) unto this day.
9και δαδ λεγει ˙ γενηθητω η τραπεζα αυτων ειϲ παγιδα · και ειϲ θηραν · και ειϲ ϲκανδαλον · και ειϲ ανταποδομα αυτοιϲ · 10ϲκοτιϲθητωϲαν οι οφθαλμοι αυτων του μη βλεπειν · και τον νωτον αυτων δια παντοϲ ϲυκαμψον · 11λεγω ουν μη επταιϲαν ϊνα πεϲωϲιν μη γενοιτο · αλλα τω αυτων παραπτωματι · η ϲωτηρια τοιϲ εθνεϲιν ειϲ το παραζηλωϲαι αυτουϲ 12ει δε το παραπτωμα αυτων πλουτοϲ κοϲμου · και το ηττημα αυτων πλουτοϲ εθνων · ποϲω μαλλον το πληρωμα αυτων 13ϋμιν δε λεγω · τοιϲ εθνεϲιν ˙ εφ οϲον μεν ουν ειμι εγω εθνων αποϲτολοϲ · την διακονιαν μου δοξαζω ˙ 14ει πωϲ παραζηλωϲω μου τη ϲαρκα και ϲωϲω τιναϲ εξ αυτων · 15ει γαρ η αποβολη αυτω καταλλαγη κοϲμου · τιϲ η προϲλημψιϲ · ει μη ζωη εκ νεκρων ·16ει δε η απαρχη αγια και το φυραμα ˙ και ει η ριζα αγια · και οι κλαδοι ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
9καὶ Δαυεὶδ λέγει· γενηθήτω ἡ τράπεζα αὐτῶν εἰς παγίδα καὶ εἰς θήραν καὶ εἰς σκάνδαλον καὶ εἰς ἀνταπόδομα αὐτοῖς, 10σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν, καὶ τὸν νῶτον αὐτῶν διαπαντὸς σύνκαμψον. 11Λέγω οὖν, μὴ ἔπταισαν ἵνα πέσωσιν; μὴ γένοιτο· ἀλλὰ τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία τοῖς ἔθνεσιν, εἰς τὸ παραζηλῶσαι αὐτούς. 12εἰ δὲ τὸ παράπτωμα αὐτῶν πλοῦτος κόσμου καὶ τὸ ἥττημα αὐτῶν πλοῦτος ἐθνῶν, πόσῳ μᾶλλον τὸ πλήρωμα αὐτῶν. 13ὑμῖν δὲ λέγω τοῖς ἔθνεσιν. ἐφ’ ὅσον μὲν οὖν εἰμι ἐγὼ ἐθνῶν ἀπόστολος, τὴν διακονίαν μου δοξάζω, 14εἴπως παραζηλώσω μου τὴν σάρκα καὶ σώσω τινὰς ἐξ αὐτῶν. 15εἰ γὰρ ἡ ἀποβολὴ αὐτῶν καταλλαγὴ κόσμου, τίς ἡ πρόσλημψις εἰ μὴ ζωὴ ἐκ νεκρῶν; 16εἰ δὲ ἡ ἀπαρχὴ ἁγία, καὶ τὸ φύραμα· καὶ εἰ ἡ ῥίζα ἁγία, καὶ οἱ κλάδοι.
9And David saith, Let their table be made a snare, and a trap, and a stumblingblock, and a recompence unto them: 10Let their eyes be darkened, that they may not see, and bow down their back alway. 11I say then, Have they stumbled that they should fall? God forbid: but rather through their fall salvation is come unto the Gentiles, for to provoke them to jealousy. 12Now if the fall of them be the riches of the world, and the diminishing of them the riches of the Gentiles; how much more their fulness? 13For I speak to you Gentiles, inasmuch as I am the apostle of the Gentiles, I magnify mine office: 14If by any means I may provoke to emulation them which are my flesh, and might save some of them. 15For if the casting away of them be the reconciling of the world, what shall the receiving of them be, but life from the dead? 16For if the firstfruit be holy, the lump is also holy: and if the root be holy, so are the branches.
17ει δε τινεϲ των κλαδων εξεκλαϲθηϲα · ϲυ δε αγριελεοϲ ω ενεκεντριϲθηϲ εν αυτοιϲ · και ϲυνκοινωνοϲ τηϲ ριζηϲ · τηϲ πιοτητοϲ τηϲ ελεαϲ εγενου · 18μη κατακαυχω τω κλαδων ˙ ει δε κατακαυχαϲαι ˙ ου ϲυ την ριζαν βαϲταζειϲ · αλλα η ριζα ϲε · 19εριϲ ουν εξεκλαϲθηϲαν κλαδοι ϊνα εγω ενκεντριϲθω ˙ 20καλωϲ τη απιϲτια εξεκλαϲθηϲαν ˙ ϲυ δε τη πιϲτι εϲτηκαϲ μη υψηλα φρονει · αλλα φοβου · 21ει γαρ ο θϲ των κατα φυϲι κλαδων ουκ εφιϲατο ˙ ουδε ϲου φιϲεται · 22ϊδε ουν χρηϲτοτητα και αποτομιαν θυ · επι μεν τουϲ πεϲοταϲ αποτομια επι δε ϲε χρηϲτοτητοϲ θυ ˙ εαν επιμενηϲ τη χρηϲτοτητι ˙ επει και ϲυ εκκοπηϲη · 23κακεινοι δε ˙ εαν μη επιμενωϲιν τη απιϲτια ενκεντριϲθηϲονται · δυνατοϲ γαρ εϲτιν ο θϲ παλιν ενκεντριϲαι αυτουϲ · 24ει γαρ ϲυ εκ τηϲ κατα φυϲιν εξεκοπηϲ αγριελαι̇ου και παρα φυϲιν ενεκεντριϲθηϲ ειϲ καλλιελαιο · ποϲω μαλλον ουτοι οι κατα φυϲιν · ενκεντριϲθηϲοται τη ϊδια ελαια
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
17Εἰ δέ τινες τῶν κλάδων ἐξεκλάσθησαν, σὺ δὲ ἀγριέλαιος ὢν ἐνεκεντρίσθης ἐν αὐτοῖς καὶ συνκοινωνὸς τῆς ῥίζης τῆς πιότητος τῆς ἐλαίας ἐγένου, 18μὴ κατακαυχῶ τῶν κλάδων· εἰ δὲ κατακαυχᾶσαι, οὐ σὺ τὴν ῥίζαν βαστάζεις ἀλλὰ ἡ ῥίζα σέ. 19ἐρεῖς οὖν, ἐξεκλάσθησαν κλάδοι ἵνα ἐγὼ ἐγκεντρισθῶ. 20καλῶς· τῇ ἀπιστίᾳ ἐξεκλάσθησαν, σὺ δὲ τῇ πίστει ἕστηκας. μὴ ὑψηλὰ φρόνει, ἀλλὰ φοβοῦ· 21εἰ γὰρ ὁ θεὸς τῶν κατὰ φύσιν κλάδων οὐκ ἐφείσατο, οὐδὲ σοῦ φείσεται. 22ἴδε οὖν χρηστότητα καὶ ἀποτομίαν θεοῦ· ἐπὶ μὲν τοὺς πεσόντας ἀποτομία, ἐπὶ δὲ σὲ χρηστότης θεοῦ, ἐὰν ἐπιμένῃς τῇ χρηστότητι, ἐπεὶ καὶ σὺ ἐκκοπήσῃ. 23κἀκεῖνοι δέ, ἐὰν μὴ ἐπιμένωσιν τῇ ἀπιστίᾳ, ἐνκεντρισθήσονται· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ θεὸς πάλιν ἐνκεντρίσαι αὐτούς. 24εἰ γὰρ σὺ ἐκ τῆς κατὰ φύσιν ἐξεκόπης ἀγριελαίου καὶ παρὰ φύσιν ἐνεκεντρίσθης εἰς καλλιέλαιον, πόσῳ μᾶλλον οὗτοι οἱ κατὰ φύσιν ἐνκεντρισθήσονται τῇ ἰδίᾳ ἐλαίᾳ.
17And if some of the branches be broken off, and thou, being a wild olive tree, wert graffed in among them, and with them partakest of the root and fatness of the olive tree; 18Boast not against the branches. But if thou boast, thou bearest not the root, but the root thee. 19Thou wilt say then, The branches were broken off, that I might be graffed in. 20Well; because of unbelief they were broken off, and thou standest by faith. Be not highminded, but fear: 21For if God spared not the natural branches, take heed lest he also spare not thee. 22Behold therefore the goodness and severity of God: on them which fell, severity; but toward thee, goodness, if thou continue in his goodness: otherwise thou also shalt be cut off. 23And they also, if they abide not still in unbelief, shall be graffed in: for God is able to graff them in again. 24For if thou wert cut out of the olive tree which is wild by nature, and wert graffed contrary to nature into a good olive tree: how much more shall these, which be the natural branches, be graffed into their own olive tree?
25ου θελω γαρ ϋμαϲ αγνοειν αδελφοι · το μυϲτηριον τουτο ˙ ϊνα μη ητε παρ εαυτοιϲ φρονιμοι · οτι πωρωϲιϲ απο μερουϲ τω ιηλ γεγονεν · αχριϲ ου το πληρωμα των εθνω ειϲελθη · 26και ουτω παϲ ιηλ ϲωθηϲεται · καθωϲ γεγραπται · ηξει εκ ϲιων ο ρυομενοϲ · αποϲτρεψει αϲεβιαϲ απο ιακωβ · 27και αυτη αυτοιϲ · η παρ εμου διαθηκη ˙ οταν αφελωμαι ταϲ αμαρτιαϲ αυτων · 28κατα μεν το ευαγγελιον εχθροι δι υμαϲ · κατα δε την εκλογη αγαπητοι δια τουϲ πρϲ 29αμεταμελητα γαρ τα χαριϲματα · και η κληϲιϲ του θυ · 30 31ουτωϲ και ουτοι νυν ˙ ηπιθηϲαν τω υμετερω ελεει · ϊνα και νυν ελεηθωϲιν ˙ 32ϲυνεκλιϲεν γαρ ο θϲ τουϲ παταϲ ειϲ απιθιαν · ϊνα τουϲ πανταϲ ελεηϲη ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
25Οὐ γὰρ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, τὸ μυστήριον τοῦτο, ἵνα μὴ ἦτε παρ’ ἑαυτοῖς φρόνιμοι, ὅτι πώρωσις ἀπὸ μέρους τῷ Ἰσραὴλ γέγονεν ἄχρις οὗ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ, 26καὶ οὕτως πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται· καθὼς γέγραπται, ἥξει ἐκ Σιὼν ὁ ῥυόμενος, ἀποστρέψει ἀσεβείας ἀπὸ Ἰακώβ· 27καὶ αὕτη αὐτοῖς ἡ παρ’ ἐμοῦ διαθήκη, ὅταν ἀφέλωμαι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. 28κατὰ μὲν τὸ εὐαγγέλιον ἐχθροὶ δι’ ὑμᾶς, κατὰ δὲ τὴν ἐκλογὴν ἀγαπητοὶ διὰ τοὺς πατέρας· 29ἀμεταμέλητα γὰρ τὰ χαρίσματα καὶ ἡ κλῆσις τοῦ θεοῦ. 30ὥσπερ γὰρ ὑμεῖς ποτε ἠπειθήσατε τῷ θεῷ, νῦν δὲ ἠλεήθητε τῇ τούτων ἀπειθείᾳ, 31οὕτως καὶ οὗτοι νῦν ἠπείθησαν τῷ ὑμετέρῳ ἐλέει ἵνα καὶ αὐτοὶ νῦν ἐλεηθῶσιν· 32συνέκλεισεν γὰρ ὁ θεὸς τοὺς πάντας εἰς ἀπείθειαν ἵνα τοὺς πάντας ἐλεήσῃ.
25For I would not, brethren, that ye should be ignorant of this mystery, lest ye should be wise in your own conceits; that blindness in part is happened to Israel, until the fulness of the Gentiles be come in. 26And so all Israel shall be saved: as it is written, There shall come out of Sion the Deliverer, and shall turn away ungodliness from Jacob: 27For this is my covenant unto them, when I shall take away their sins. 28As concerning the gospel, they are enemies for your sakes: but as touching the election, they are beloved for the fathers’ sakes. 29For the gifts and calling of God are without repentance. 30For as ye in times past have not believed God, yet have now obtained mercy through their unbelief: 31Even so have these also now not believed, that through your mercy they also may obtain mercy. 32For God hath concluded them all in unbelief, that he might have mercy upon all.
33ω βαθοϲ πλουτου και ϲοφιαϲ · και γνωϲεωϲ θυ ˙ ωϲ ανεξεραυνητα τα κριματα αυτου · και ανεξιχνιαϲτοι αι οδοι αυτου · 34τιϲ γαρ εγνω νουν κυ ˙ η τιϲ ϲυμβουλοϲ αυτου εγενετο ˙ 35η τιϲ προεδωκεν αυτω ˙ και ανταποδοθηϲετε αυτω ˙ 36οτι εξ αυτου και δι αυτου · και ειϲ αυτον τα παντα · αυτω η δοξα ειϲ τουϲ αιωναϲ αμην
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
33Ὦ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως θεοῦ· ὡς ἀνεξεραύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ. 34τίς γὰρ ἔγνω νοῦν κυρίου; ἢ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο; 35ἢ τίς προέδωκεν αὐτῷ, καὶ ἀνταποδοθήσεται αὐτῷ; 36ὅτι ἐξ αὐτοῦ καὶ δι’ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν τὰ πάντα· αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.
33O the depth of the riches both of the wisdom and knowledge of God! how unsearchable are his judgments, and his ways past finding out! 34For who hath known the mind of the Lord? or who hath been his counsellor? 35Or who hath first given to him, and it shall be recompensed unto him again? 36For of him, and through him, and to him, are all things: to whom be glory for ever. Amen.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library