Romans, Chapter 12
Introduction
This entry meets the strict three-criteria standard of the Theosis Library:
- Manuscript scan: The actual folio of Codex Sinaiticus containing this passage, from the Codex Sinaiticus Project (codexsinaiticus.org). Library folio reference: 265.
- Original text: The Codex Sinaiticus Project's verbatim transcription of the folio shown, letter for letter as the scribe wrote it (no accents, lunate sigma ϲ, nomina sacra such as θϲ for θεός and κϲ for κύριος). Beneath it, for comparison, the reading of Tischendorf's 8th critical edition (1869). Where the two differ, the transcription is what the manuscript actually says.
- English translation: The King James Version (1611), retrieved verbatim from the public-domain bible-api.com endpoint.
How was this verified? (Provenance)
1παρακαλω ουν υμαϲ αδελφοι δια των οικτιρμων του θυ ˙ παραϲτηϲαι τα ϲωματα ϋμων θυϲιαν ζωϲαν αγιαν ˙ τω θω ˙ ευαρεϲτο την λογικην λατριαν ϋμων · 2και μη ϲυνϲχηματιζεϲθε τω αιωνι τουτω ˙ αλλα μεταμορφουϲθαι τη ανακαινωϲει του νοοϲ ϋμων ˙ ειϲ το δοκιμαζειν υμαϲ τι το θελημα του θυ · το αγαθον και ευαρεϲτον ˙ και τελειο · 3λεγω γαρ δια τηϲ χαριτοϲ τηϲ δοθιϲηϲ μοι ˙ παντι τω οντι εν υμιν ˙ μη ϋπερφρονιν παρ ο δει φρονιν ˙ αλλα φρονιν ειϲ το ϲωφρονιν ˙ εκαϲτω ωϲ ο θϲ εμεριϲεν μετρο̣ πιϲτεωϲ 4καθαπερ γαρ εν ενι ϲωματι ˙ πολλα μελη εχομεν · τα δε μελη παντα ˙ ου την αυτην εχει πραξιν ˙ 5ουτωϲ οι πολλοι εν ϲωμα εϲμεν εν χω : το δε καθ ιϲ · αλληλων μελη 6εχοντεϲ δε χαριϲματα ˙ κατα την χαριν την δοθιϲαν ημι · διαφορα ˙ ειτε προφητιαν κατα την αναλογιαν τηϲ πιϲτεωϲ ˙ 7ειτε διακονιαν ˙ εν τη διακονια · ειτε ο διδαϲκω εν τη διδαϲκαλια · 8ειτε ο παρακαλων εν τη παρακληϲει · ο μεταδιδουϲ εν απλοτητι · ο προϊϲτανομενοϲ εν ϲπουδη · ο ελαιων εν ιλαροτητι ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
1Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ θεοῦ, παραστῆσαι τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν ἁγίαν τῷ θεῷ εὐάρεστον, τὴν λογικὴν λατρείαν ὑμῶν· 2καὶ μὴ συνσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθε τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοός, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον. 3λέγω γὰρ διὰ τῆς χάριτος τῆς δοθείσης μοι παντὶ τῷ ὄντι ἐν ὑμῖν μὴ ὑπερφρονεῖν παρ’ ὃ δεῖ φρονεῖν, ἀλλὰ φρονεῖν εἰς τὸ σωφρονεῖν, ἑκάστῳ ὡς ὁ θεὸς ἐμέρισεν μέτρον πίστεως. 4καθάπερ γὰρ ἐν ἑνὶ σώματι πολλὰ μέλη ἔχομεν, τὰ δὲ μέλη πάντα οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει πρᾶξιν, 5οὕτως οἱ πολλοὶ ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ, τὸ δὲ καθ’ εἷς ἀλλήλων μέλη, 6ἔχοντες δὲ χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα· εἴτε προφητείαν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως, 7εἴτε διακονίαν, ἐν τῇ διακονίᾳ, εἴτε ὁ διδάσκων ἐν τῇ διδασκαλίᾳ· 8εἴτε ὁ παρακαλῶν, ἐν τῇ παρακλήσει· ὁ μεταδιδοὺς ἐν ἁπλότητι, ὁ προϊστάμενος ἐν σπουδῇ, ὁ ἐλεῶν ἐν ἱλαρότητι.
1I beseech you therefore, brethren, by the mercies of God, that ye present your bodies a living sacrifice, holy, acceptable unto God, which is your reasonable service. 2And be not conformed to this world: but be ye transformed by the renewing of your mind, that ye may prove what is that good, and acceptable, and perfect, will of God. 3For I say, through the grace given unto me, to every man that is among you, not to think of himself more highly than he ought to think; but to think soberly, according as God hath dealt to every man the measure of faith. 4For as we have many members in one body, and all members have not the same office: 5So we, being many, are one body in Christ, and every one members one of another. 6Having then gifts differing according to the grace that is given to us, whether prophecy, let us prophesy according to the proportion of faith; 7Or ministry, let us wait on our ministering: or he that teacheth, on teaching; 8Or he that exhorteth, on exhortation: he that giveth, let him do it with simplicity; he that ruleth, with diligence; he that sheweth mercy, with cheerfulness.
9η αγαπη ανυποκριτοϲ ˙ αποϲτυγουντεϲ το πονηρον · κολλωμενοι τω αγαθω · 10τη φιλαδελφια ˙ ειϲ αλληλουϲ · φιλοϲτοργοι · τη τιμη · αλληλουϲ προηγουμενοι · 11τη ϲπουδη μη οκνηροι · τω πνι ζεοντεϲ · τω κω δουλευοντεϲ · 12τη ελπιδι χαιροντεϲ · τη θλιψι ϋπομενοντεϲ · τη προϲευχη προϲκαρτερουντεϲ · 13ταιϲ χριαιϲ των αγιων κοινωνουτεϲ · την φιλοξενιαν διωκοντεϲ · 14ευλογειτε τουϲ̣ διωκονταϲ ϋμαϲ · ευλογειτε και μη καταραϲθε 15χαιρειν μετα χαιροντων · κλαιειν μετα κλαιοντων ·16το αυτο ειϲ αλληλουϲ φρονουντεϲ · μη τα υψηλα φρονουντεϲ · αλλα τοιϲ ταπινοιϲ ϲυναπαγομενοι · μη γινεϲθαι φρονιμοι παρ εαυτοιϲ ·
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
9Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ, 10τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι, 11τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ κυρίῳ δουλεύοντες, 12τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες, 13ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες. 14εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε. 15χαίρειν μετὰ χαιρόντων, κλαίειν μετὰ κλαιόντων. 16τὸ αὐτὸ εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες, μὴ τὰ ὑψηλὰ φρονοῦντες ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συναπαγόμενοι. μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ’ ἑαυτοῖς.
9Let love be without dissimulation. Abhor that which is evil; cleave to that which is good. 10Be kindly affectioned one to another with brotherly love; in honour preferring one another; 11Not slothful in business; fervent in spirit; serving the Lord; 12Rejoicing in hope; patient in tribulation; continuing instant in prayer; 13Distributing to the necessity of saints; given to hospitality. 14Bless them which persecute you: bless, and curse not. 15Rejoice with them that do rejoice, and weep with them that weep. 16Be of the same mind one toward another. Mind not high things, but condescend to men of low estate. Be not wise in your own conceits.
17μηδενι κακον ατι κακου αποδιδοτεϲ προνοουμενοι καλα ˙ ενωπιο παντων ανθρωπων · 18ει δυνατον το εξ υμων ˙ μετα παντω ανθρωπων ειρηνευοντεϲ · 19μη εαυτουϲ εκδικουντεϲ αγαπητοι · αλλα δοτε τοπον τη οργη ˙ γεγραπται γαρ ˙ εμοι εκδικηϲειϲ · εγω ανταποδωϲω λεγει κϲ · 20αλλ εαν πινα ο εχθροϲ ϲου , ψωμιζε αυτον · εαν διψα ποτιζε αυτον · τουτο γαρ ποιων · ανθρακαϲ πυροϲ ϲωρευϲειϲ επι την κεφαλην αυτου · 21μη νικω ϋπο του κακου ˙ αλλα νικα εν τω αγαθω το κακον
Compare: Tischendorf 8th edition (1869)
17μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες· προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων· 18εἰ δυνατόν, τὸ ἐξ ὑμῶν μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες· 19μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ, γέγραπται γάρ, ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει κύριος. 20ἀλλὰ ἐὰν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν· ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. 21μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν.
17Recompense to no man evil for evil. Provide things honest in the sight of all men. 18If it be possible, as much as lieth in you, live peaceably with all men. 19Dearly beloved, avenge not yourselves, but rather give place unto wrath: for it is written, Vengeance is mine; I will repay, saith the Lord. 20Therefore if thine enemy hunger, feed him; if he thirst, give him drink: for in so doing thou shalt heap coals of fire on his head. 21Be not overcome of evil, but overcome evil with good.
Cite
Source & Cross-References
- Source text: Codex Sinaiticus folio + transcription (codexsinaiticus.org) + Tischendorf 8th edition (bolls.life) + KJV (bible-api.com) — view original
- Critical edition: Tischendorf 8th edition (1869) / Codex Sinaiticus transcription
← previous · → next · v cycle view · l back to library