2 Corinthians 2

The same chapter in 4 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.P46
200 AD
Codex Vaticanus
325 AD
Codex Sinaiticus
350 AD
Codex Alexandrinus
420 AD
English (KJV)
1[εκρει] να γαρ εμαυτω τουτο̣ τ̣ο̣ μ̣η̣ [παλιν εν] λυπη̣ ελ̣[θ]ε̣ι̣[ν π]ρ̣ο̣ς υμ̣[ας] pageεκρεινα γαρ εμαυτω τουτο το μη παλιν εν λυπη προς υμας ελθειν · pageεκρινα δε εμαυτω τουτο το μη παλι εν λυπη προϲ ϋμαϲ ελθειν pageεκρινα δε εμαυτω τουτο · το μη παλιν εν λυπη προς υμας ελθειν pageBut I determined this with myself, that I would not come again to you in heaviness.
2not in this manuscriptει γαρ εγω λυπω υμας . και τις ο ευφραινων με ει μη ο λυπουμενος εξ εμου · pageι γαρ εγω ο λυπω ϋμαϲ και τιϲ ο ευφραινων με ει μη ο λυπουμενοϲ εξ εμου pageει γαρ εγω λυπω υμας και τις ο εφραινων με ει μη ο λυπουμενος εξ εμου pageFor if I make you sorry, who is he then that maketh me glad, but the same which is made sorry by me?
3και εγραψα τουτο αυτο ινα μη ελθων λυπην σχω αφ ων εδει με χαιρειν πεποιθως επι παντας υμας οτι εμη χαρα παντων υμων εστιν pageκαι εγραψα τουτο αυτο · · ινα μη ελθων λυπην σχω αφ ων εδει με χαιρειν · πεποιθως επι παντας υμας οτι η εμη χαρα παντων υμων εστιν · pageκαι εγραψα τουτο αυτο ϊνα μη ελθω λυπην ϲχω αφ ω εδει με χαιρειν πεποιθωϲ επι πανταϲ ϋμαϲ οτι η εμη χαρα παντω ϋμων εϲτιν pageκαι εγραψα τουτο̣ ινα μη ελθων λυπην σχω αφ ων εδει με̣ χαιρειν · πεποιθως επι παντας υμας οτι η εμη χαρα παντων υμων εστιν · pageAnd I wrote this same unto you, lest, when I came, I should have sorrow from them of whom I ought to rejoice; having confidence in you all, that my joy is the joy of you all.
4εκ γαρ πολ λης θλειψεως και συνοχης καρδιας εγραψα υμειν δια πολλων δακρυ ων ουχ ινα λυπηθητε αλλα την αγαπην ινα γνωτε ην εχω περισσο τερως εις υμας pageεκ γαρ πολλης θλιψεως και συνοχης καρδιας εγραψα υμιν δια πολλων δακρυων · ουχ ινα λυπηθητε αλλα την αγαπην ινα γνωτε ην εχω περισσοτερως · · εις υμας · pageεκ γαρ πολληϲ θλιψεωϲ και ϲυνοχηϲ καρδιαϲ εγραψα υμι δια πολλων δακρυων ουχ ϊνα λυπηθητε αλλα την αγαπην ινα γνωτε η εχω περιϲϲοτερωϲ ειϲ ϋμαϲ pageεκ γαρ πολλης θλιψεως και συνοχης καρδιας εγραψα υμιν δια πολλων δακρυων ουχ ινα λυπηθητε · αλλα την αγαπην ινα γνωτε ην εχω περισσοτερως εις υμας · pageFor out of much affliction and anguish of heart I wrote unto you with many tears; not that ye should be grieved, but that ye might know the love which I have more abundantly unto you.
5ει δε τις λελυπηκεν ουκ εμε λελυπηκεν αλλα απο μερους ινα μη επιβαρω παντας υμας pageει δε τις λελυπηκεν ουκ εμε λελυπηκεν αλλα απο μερους · ινα μη επιβαρω παντας υμας · pageει δε τιϲ λελυπηκε ουκ εμε λελυπηκε αλλα απο μερουϲ ϊνα μη επιβαρω πανταϲ ϋμαϲ pageει δε τις λελυπηκεν ουκ εμε λελυπηκεν αλλα απο μερους ινα μη επιβαρω παντας υμας · pageBut if any have caused grief, he hath not grieved me, but in part: that I may not overcharge you all.
6ικα νον τω τοιουτω η επιτιμια αυτη η̣ υπο των πλειονων pageικανον τω τοιουτω η επιτειμια αυτη η υπο των πλειονων · pageϊκανον τω τοιουτω η επιτιμια αυτη η ϋπο των πλειονω pageικανον τω τοιουτω η επιτιμια αυτη η υπο των πλειονων pageSufficient to such a man is this punishment, which was inflicted of many.
7ωστε τουναν τ̣ιον μα̣λλον υμας χαρισασθαι και π̣αρακα̣λεσαι μη πως τη περισσοτε ρ̣α λυπ̣η̣ καταποθη ο τοιουτος pageωστε τουναντιον υμας χαρισασθαι και παρακαλεσαι · μη πως τη · · περισσοτερα λυπη καταποθη ο τοιουτος · pageωϲτε τουναντιον μαλλον υμαϲ χαριϲαϲθαι και παρακαλεϲαι μη πωϲ τη περιϲϲοτερα λυπη καταποθη ο τοιουτοϲ pageωστε τουναντιον υμας χαρισασθαι και παρακαλεσαι μη πως τη περισσοτερα λυπη καταποθη ο τοιουτος · pageSo that contrariwise ye ought rather to forgive him, and comfort him, lest perhaps such a one should be swallowed up with overmuch sorrow.
8διο παρακα̣λω υμας κυρωσαι εις αυτον α̣γαπην pageδιο παρακαλω υμας κυρωσαι εις αυτον αγαπην · pageδιο παρακαλω ϋμαϲ κυρωϲαι ειϲ αυτον αγαπην pageδιο παρακαλω υμας κυρωσαι εις αυτον αγαπην · pageWherefore I beseech you that ye would confirm your love toward him.
9εις τουτο γαρ και εγ̣ραψα ινα [γν]ω̣ την δοκιμην υμων εις παν τ̣α̣ υ̣π̣ηκοοι εστε pageεις τουτο γαρ και εγραψα ινα γνω την δοκιμην υμων η εις παντα υπηκοοι εστε · pageειϲ τουτο γαρ και εγραψα ϊνα γνω την δοκιμην υμων ει ειϲ παντα ϋπηκοοι εϲτε pageεις τουτο γαρ και εγραψα ινα γνω την δοκιμην υμων η εις παντα υπηκοοι εστε · pageFor to this end also did I write, that I might know the proof of you, whether ye be obedient in all things.
10ω δε τι χαριζεσθαι [κ]αγω̣ κα[ι] γαρ εγω ο κεχαρι̣σμαι ει τι [κεχ]α̣ρ̣ι̣σμαι δι υμας εν προσωπω χ̅ρ̅υ̅ pageω δε τι χαριζεσθε . καγω · και γαρ εγω · · ο κεχαρισμαι ει τι κεχαρισμαι δι υμας εν προσωπω χυ pageω δε τι χαριζεϲθε καγω και γαρ εγω ο κεχαριϲμαι ει τι κεχαριϲμαι δι υμαϲ εν προϲωπω χυ pageω δε τι χαριζεσθε καγω και γαρ ο καιχαρισμαι ει τι κεχαρισμαι δι υμας εν προσωπω χυ pageTo whom ye forgive any thing, I forgive also: for if I forgave any thing, to whom I forgave it, for your sakes forgave I it in the person of Christ;
11[ινα μ]η πλεονεκτηθωμεν υπο του [σαταν]α̣ ο[υ] γ̣αρ αυτου τα νοημ̣α̣τα [αγνοουμ]ε̣ν̣ pageινα μη πλεονεκτηθωμεν υπο του σατανα ου γαρ αυτου τα νοηματα αγνοουμεν · pageϊνα μη πλεονεκτηθωμεν υπο του ϲατανα ου γαρ αυτου τα νοηματα αγνοουμεν pageινα μη πλεονεκτηθωμεν υπο του σατανα · ου γαρ αυτου τα νοηματα αγνοουμεν · pageLest Satan should get an advantage of us: for we are not ignorant of his devices.
12ελθ̣ω̣ν δε εις την τρωαδα [εις το ευαγγελιον του χ̅ρ̅υ̅ και θ]υ̣ρ̣ας̣ pageελθων δε εις την τρωαδα εις το ευαγγελιον του χυ · και θυρας μοι ανεωγμενης εν κω . pageελθων δε ειϲ την τρωαδα ειϲ το ευαγγελιον του χυ και θυραϲ μοι ανεωγμενηϲ εν κω pageελθων δε εις την τρωαδα εις το ευαγγελιον του χυ και θυρας μοι ανεωγμενης εν κω · pageFurthermore, when I came to Troas to preach Christ’s gospel, and a door was opened unto me of the Lord,
13ευρειν τιτον τον αδελφον μου αλλα αποταξαμενος αυτοις εξηλθον̣ εις μακεδονιαν pageουκ εσχηκα ανεσιν τω πνευματι μου τω μη ευρειν με τιτον τον αδελφον μου · αλλα αποταξαμενος αυτοις εξηλθον εις μακεδονιαν · pageουκ εϲχηκα ανεϲιν τω πνι μου του μη ευριν με τιτον τον αδελφον μου αλλα αποταξαμενοϲ αυτοιϲ εξηλθον ειϲ μακαιδονιαν pageουκ εσχηκα ανεσιν τω πνι μου τω μη ευρειν με τιτον τον αδελφον μου · αλλα αποταξαμενος αυτοις εξηλθον εις μακαιδονιαν · pageI had no rest in my spirit, because I found not Titus my brother: but taking my leave of them, I went from thence into Macedonia.
14τω θ̅ω̅ χαρις τω παν τοτε θριαμβευοντι ημας εν τω χ̅ω̅ ι̅η̅υ̅ και την οσμην της γνωσεως αυ του φανερουντι δι ημων εν παντι τοπω pageτω δε θω χαρις τω παντοτε θριαμβευοντι ημας εν τω χω · και την οσμην της γνωσεως αυτου φανερουντι δι ημων εν παντι τοπω · pageτω δε θω χαριϲ τω παντοτε θριαμβευοντι ἡμαϲ εν τω χω και την οϲμη τη γνωϲεωϲ αυτου φανερουντι δι ημων εν παντι τοπω pageτω δε θω χαρις τω παντοτε θριαμβευοντι ημας εν τω χω · και την οσμην της γνωσεως αυτου φανερουντι δι ημων εν παντι τοπω · pageNow thanks be unto God, which always causeth us to triumph in Christ, and maketh manifest the savour of his knowledge by us in every place.
15οτι χ̅υ̅ ευωδια εσμεν τω θ̅ω̅ εν τοις σωζομενοις και εν τοις απολλυ μενοις pageοτι χυ ευωδια εσμεν τω θω εν τοις σωζομενοις και εν τοις απολλυμενοις · pageοτι χυ ευωδια εϲμεν τω θω εν τοιϲ ϲωζομενοιϲ και εν τοιϲ απολλυμενοιϲ · pageοτι χυ ευωδια εσμεν τω θω εν τοις σωζομενοις και εν τοις απολλυμενοις pageFor we are unto God a sweet savour of Christ, in them that are saved, and in them that perish:
16οις μεν οσμη εκ θανατου εις θανατον οις δε οσμη εκ ζωης εις ζωην και προς ταυτα τις ικανο̣ς pageοις μεν οσμη εκ θανατου εις θανατον · οις δε οσμη εκ ζωης εις ζωην · και προς ταυτα τις ικανος pageοιϲ μεν οϲμη εκ θανατου ειϲ θανατον · οιϲ δε οϲμη εκ ζωην ειϲ ζωην και προϲ ταυτα τιϲ ϊκανοϲ pageοις μεν οσμη εκ θανατου εις θανατον · οις δε οσμη εκ ζωης εις ζωην · και προς ταυτα τις ικανος pageTo the one we are the savour of death unto death; and to the other the savour of life unto life. And who is sufficient for these things?
17ου γαρ εσμεν ως οι λοιποι καπηλευον τες τον λογον του θ̅υ̅ αλλ ως εξ ιλεικρι νιας αλλ ως εκ θ̅υ̅ κατεναντι θ̅υ̅ εν χ̅ω̅ λαλουμεν page· · ου γαρ εσμεν ως οι πολλοι καπηλευοντες τον λογον του θυ · αλλα ως εξ ειλικρεγ̣ειας αλλ ως εκ θυ · κατεναντι θυ εν χω λαλουμεν · pageου γαρ εϲμε ωϲ οι πολλοι καπηλευοντεϲ τον λογο του θυ αλλ ωϲ εξ ϊλικρινιαϲ αλλ ωϲ εκ θυ κατεναντι θυ ε χω λαλουμεν pageου γαρ εσμεν ως οι πολλοι καπηλευοντες τον λογον του θυ · αλλ ως εξ ιλικρινιας αλλ ως εκ θυ κατεναντι θυ εν χω λαλουμεν pageFor we are not as many, which corrupt the word of God: but as of sincerity, but as of God, in the sight of God speak we in Christ.