Hebrews 12

The same chapter in 3 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.P46
200 AD
Codex Sinaiticus
350 AD
Codex Alexandrinus
420 AD
English (KJV)
1τοι γαρ και ημεις τοσουτον εχοντες περικειμενον ημειν νεφος μαρτυρων ογ̣κων αποθεμενο̣ι̣ παντα και την ευπερισπασ[τον] αμαρτιαν δι υπομονης τ̣ρ̣ε̣[χω] μεν το πρ̣οκειμενον η[μιν] pageτοιγαρουν και ημιϲ τηλικουτον εχοτεϲ περικειμενο ημιν νεφοϲ μαρτυρων · ογκον αποθεμενοι παντα κ(αι) την ευπεριϲτατο αμαρτιαν δι υπομονηϲ τρεχωμε τον προκειμενο ημιν αγωνα pageτοιγαρουν και ημεις τοσουτον εχοντες περικειμενον ημιν νεφος μαρτυρων · ογκον αποθεμενοι παντα και την ευπεριστατον αμαρτιαν · δι υπομονης τρεχωμεν τον προκειμενον ημιν αγωνα · pageWherefore seeing we also are compassed about with so great a cloud of witnesses, let us lay aside every weight, and the sin which doth so easily beset us, and let us run with patience the race that is set before us,
2ι̅η̅ν̅ ος αντι της προκειμενης αυ τω χαρας υπεμεινεν τον σ̅τ̅ρ̅ν̅ αισχυνης καταφρονησας εν δε ξια τε του θρονου του θ̅υ̅ εκαθισεν pageαφορωντεϲ ειϲ τον τηϲ πιϲτεωϲ αρχηγον και τελειωτην ιν οϲ αντι τηϲ προκειμενηϲ αυτω χαραϲ ϋπεμινεν ϲταυρον αιϲχυνηϲ καταφρονηϲαϲ εν δεξια τε του θρονου κεκαθικεν pageαφορωντες εις τον της πιστεως αρχηγον και τελειωτην ιν · ος αντι της προκειμενης αυτω χαρας υπεμεινεν σταυρον αισχυνης καταφρονησας εν δεξια τε του θρονου του θυ κεκαθεικεν pageLooking unto Jesus the author and finisher of our faith; who for the joy that was set before him endured the cross, despising the shame, and is set down at the right hand of the throne of God.
3αναλογισασθαι γαρ τοιαυτην υπομεμενηκοτα υπο των αμαρ τωλων εις αυτους αντιλογιαν ινα μη καμητε ταις ψυχαις εγλε λυμενοι pageαναλογιϲαϲθε γαρ τον τοιαυτην υπομεμενηκοτα ϋπο των αμαρτωλω ειϲ εαυτουϲ αντιλογιαν ϊνα μη καμητε ταιϲ ψυχαιϲ ϋμων εκλυομενοι pageαναλογισασθαι γαρ τον τοιαυτην υπομεμενηκοτα υπο των αμαρτωλων εις εαυτον αντιλογιαν · ινα μη καμητε ταις ψυχαις υμων εκλυομενοι · pageFor consider him that endured such contradiction of sinners against himself, lest ye be wearied and faint in your minds.
4οπου μεχρι αιματος αν τικατεστησ̣εν προς την αμαρτι αν αγωνιζομενοι pageουπω μεχριϲ αιματοϲ αντικατεϲτητε προϲ την αμαρτιαν ανταγωνιζομενοι pageουπω μεχρις αιματος αντικατεστητε προς την αμαρτιαν ανταγωνιζομενοι · pageYe have not yet resisted unto blood, striving against sin.
5και εγλελησ θε της παρακλησεως ητις υμειν ως υιοις διαλεγεται υιε μου μη ολειγωρει παιδεια κ̅υ̅ μηδε εγ λυου υπ αυτου ελλεγχομενος pageκαι εκλεληϲθαι τηϲ παρακληϲεωϲ ητιϲ ϋμιν ωϲ ϋϊοιϲ διαλεγεται · ϋϊε μου μη ολιγωρει παιδιαϲ κυ · μηδε εκλυου ϋπ αυτου ελεγχομενοϲ · pageκαι εκλελησθε της παρακλησεως · ητις υμιν ως υιοις διαλεγετε · υιε μου · μη ολιγωρει παιδιας κυ · μηδε εκλυου υπ αυτου ελεγχομενος pageAnd ye have forgotten the exhortation which speaketh unto you as unto children, My son, despise not thou the chastening of the Lord, nor faint when thou art rebuked of him:
6ον γαρ αγαπα κ̅ς̅ παιδευει pageον γαρ αγαπα κϲ παιδευει μαϲτιγοι δε παντα ϋϊον ον παραδεχεται pageον γαρ αγαπα κς παιδευει · μαστιγοι δε παντα υιον ον παραδεχετε pageFor whom the Lord loveth he chasteneth, and scourgeth every son whom he receiveth.
7πατηρ pageειϲ παιδιαν ϋπομενετε ˙ ωϲ ϋϊοιϲ ϋμι προϲφερεται ο θϲ τιϲ γαρ ϋϊοϲ ον ου παιδευει πατηρ pageεις παιδιαν υπομενεται · ως υιοις υμιν προσφερεται ο θς τις γαρ υιος ον ου παιδευει πηρ pageIf ye endure chastening, God dealeth with you as with sons; for what son is he whom the father chasteneth not?
8ει δε χωρις εστε παιδειας ο̣ις μετοχοι γεγονασιν παντες αρα νοθοι και ουχ υιοι εστε pageει δε χωριϲ εϲτε παιδιαϲ ηϲ μετοχοι γεγοναϲι παντεϲ αρα νοθοι και ουχ ϋϊοι εϲτε pageει δε χωρεις εστε παιδιας ης μετοχοι γεγονασι παντες · αρα νοθ̣ροι και ουχ υιοι εσται · pageBut if ye be without chastisement, whereof all are partakers, then are ye bastards, and not sons.
9ειτα τους μεν της σαρ κος ημων πατερας ειχαμεν παιδευ τας και ενετρεπ̣ομεθα ου πολυ δε μαλλον υποταγησομεθα τω πατρι των πνευματων και ζησομεν pageειτα τουϲ μεν τηϲ ϲαρκοϲ ημων πατεραϲ ειχομεν παιδευταϲ και ενετρεπομεθα ου πολυ μαλλον υποταγηϲομεθα τω πατρι των πνατων και ζηϲομεν pageειτα · [τ]ους μεν της σαρκος ημων πρας ειχομεν παιδευτας και ενετρεπομεθα ου πολυ μαλλον υποταγησομεθα τω πρι των πνων και ζησομεν · pageFurthermore we have had fathers of our flesh which corrected us, and we gave them reverence: shall we not much rather be in subjection unto the Father of spirits, and live?
10οι μεν προς ολιγας ημερας κατα το δο [κο]υν εαυτοις επαιδευον ο δε επι [το συμ]φ̣ερον εις το μεταβαλειν της [αγιοτη]τος αυτου pageο μεν γαρ προϲ ολιγαϲ ημεραϲ κατα το δοκουν αυτοιϲ επεδευον ο δε επι το ϲυμφερον μεταταβειν τηϲ αγιοτητοϲ αυτου pageοι μεν γαρ προς ολιγας ημερας κατα το δοκουν αυτοις επαιδευον ο δε επι το συμφερων εις το μεταλαβειν της αγιοτητος αυτου pageFor they verily for a few days chastened us after their own pleasure; but he for our profit, that we might be partakers of his holiness.
11πασα δε παι̣δεια̣ προς [μεν το παρ]ο̣ν̣ [ο]υ̣ [δ]ο̣κ̣ε̣ι̣ χ̣α̣ρ̣ας̣ ε̣[ιναι] | ειρηνικον τοις δι αυτης γεγυμνασμε νοις αποδιδωσιν δικαιοσυνης pageπαϲα μεν παιδια προϲ μεν το παρο ου δοκει χαραϲ ειναι αλλα λυπηϲ ϋϲτερον δε καρπο ϊρηνικον τοιϲ δι αυτηϲ γεγυμναϲμενοιϲ αποδιδωϲι δικαιοϲυνηϲ pageπασα δε παιδεια προς μεν το παρον ου δοκει χαρας ειναι αλλα λυπης υστερον δε καρπον ειρηνικον τοις δι αυτης γεγυμνασμενοις αποδιδωσιν δικαιοσυνης · pageNow no chastening for the present seemeth to be joyous, but grievous: nevertheless afterward it yieldeth the peaceable fruit of righteousness unto them which are exercised there by.
12διο τας παρειμενας χειρας και τα παραλελυμε να γονατα ανορθωσατε pageδιο ταϲ παρειμεναϲ χιραϲ και τα παραλελυμενα γονατα ανορθωϲατε pageδιο τας παρειμενας χειρας και τα παραλελυμενα γονατα ανορθωσατε · pageWherefore lift up the hands which hang down, and the feeble knees;
13και τροχειας ορθας ποιειτε τοις ποσιν υμων ινα μη το χωλον εκτραπη ιαθη δε μαλλον pageκαι τροχιαϲ ορθαϲ ποιειτε τοιϲ ποϲιν ϋμων ϊνα μη το χωλον εκτραπη ϊαθη δε μαλλον pageκαι τροχιας ορθας ποιησατε τοις ποσιν υμων · ινα μη το χωλον εκτραπη ιαθη δε μαλλον · pageAnd make straight paths for your feet, lest that which is lame be turned out of the way; but let it rather be healed.
14ειρηνην διωκετε μετα παντων και τον αγιασμον ου χωρις ουδει οψεται κ̅ς̅ pageειρηνην διωκετε μετα παντων κ(αι) τον αγιαϲμον ου χωριϲ ουδιϲ οψεται τον κν pageειρηνην διωκεται μετα παντων και τον αγιασμον · ου χωρεις ουδεις οψεται τον κν · pageFollow peace with all men, and holiness, without which no man shall see the Lord:
15επισκοπουντας μη τις υ̣στερων απο της χαριτος του θ̅υ̅· μη τις ριζα πικριας ανω φυουσα ενχο̣λη και δι αυτης μιανθωσιν πολλοι pageεπιϲκοπουντεϲ μη τιϲ υϲτερων απο τηϲ χαριτοϲ του θυ · μη τιϲ ριζα πικριαϲ ανω φυουϲα ενοχλη και δια ταυτηϲ μιανθωϲιν οι πολλοι pageεπισκοπουντες μη τις υστερων απο της χαριτος του θυ · μη τις ριζα πικριας ανω φυουσα ενοχλη · και δι αυτης μιανθωσιν οι πολλοι · pageLooking diligently lest any man fail of the grace of God; lest any root of bitterness springing up trouble you, and there by many be defiled;
16μη τις πορνος η βεβηλος ως ησαυ̣ ος αντι βρωσεως μιας απεδετο τα̣ς πρωτο τοκειας pageμη τιϲ πορνοϲ η βεβηλοϲ ωϲ ηϲαυ οϲ αντι βρωϲεωϲ μιαϲ απεδοτο τα πρωτοτοκια εαυτου pageμη τις πορνος · η βεβηλος ως ησαυ ος αντι βρωσεως μιας απεδετο τα πρωτοτοκεια εαυτου · pageLest there be any fornicator, or profane person, as Esau, who for one morsel of meat sold his birthright.
17ιστε γαρ οτι και μετεπειτα θελων κληρονομησαι την ευλογιαν απεδοκιμασθη μετανοια̣ς τοπον γαρ ουχ ευρεν καιτοι μετα δακρυων εκζητησας αυτην pageϊϲτε γαρ οτι και μετεπειτα θελων κληρονομηϲαι την ευλογιαν απεδοκιμαϲθη μετανοιαϲ γαρ τοπον ουχ ευρεν καιπερ μετα δακρυων εκζητηϲαϲ αυτην pageιστε γαρ οτι και μετεπειτα θελων κληρονομησαι την ευλογιαν απεδοκιμασθη · μετανοιας γαρ τοπον ουχ ευρεν · καιπερ μετα δακρυων εκζητησας αυτην · pageFor ye know how that afterward, when he would have inherited the blessing, he was rejected: for he found no place of repentance, though he sought it carefully with tears.
18ου γαρ προσελη λυθατε ψηλαφωμενω και κεκαυ μενω πυρι και γνοφω και σκοτει και θυελλη pageου γαρ προϲεληλυθατε ψηλαφωμενω και κεκαυμενω πυρι · και γνοφω και ζοφω · και θυελλη · pageου γαρ προσεληλυθατε ψηλαφωμενω · και κεκαυμενω πυρι · και γνοφω · και ζοφω · και θυελλη pageFor ye are not come unto the mount that might be touched, and that burned with fire, nor unto blackness, and darkness, and tempest,
19και σαλ̣πιγγος ηχω και φωνην ρηματων· ης οι ακουσαντ̣ες παρητησαντο μη̣ προστεθ̣ηναι αυτοις λογον pageκαι ϲαλπιγγοϲ ηχω και φωνη ρηματων ηϲ οι ακουϲαντεϲ παρητηϲαντο προϲτεθηναι αυτοιϲ λογον pageκαι σαλπιγγος ηχω · και φωνη ρηματων · ης οι ακουσαντες παρητησαντο μη προσθειναι αυτοις λογον · pageAnd the sound of a trumpet, and the voice of words; which voice they that heard intreated that the word should not be spoken to them any more:
20ουκ εφερο̣ν γαρ το διαστε̣[λλο] μενον καν θηρ̣ι̣ον θιγη το̣υ̣ [ορους] λιθο̣βοληθησεται pageουκ εφερον γαρ το διαϲτελλομενο καν θηριον θιγη του ορουϲ λιθοβοληθηϲεται pageουκ εφερον γαρ το διαστελλομενον · καν θηριον θιγη του ορους λιθοβοληθησεται page(For they could not endure that which was commanded, And if so much as a beast touch the mountain, it shall be stoned, or thrust through with a dart:
21και ου̣[τω φοβε] [ρον] | και εντρομος pageκαι ουτω φοβερον η το φανταζομενον μωϋϲηϲ ειπεν εκφοβοϲ και εκτρομοϲ pageκαι ουτω φοβερον ην το φανταζομενον · μωσης ειπεν εκφοβος ειμι και εντρομος pageAnd so terrible was the sight, that Moses said, I exceedingly fear and quake:)
22αλλα προσεληλυθατε σειων ορει και πολει θ̅υ̅ ζωντος ιερουσαλημ επουρανιω και μυριασιν αγγελων πανηγυρει pageαλλα προϲεληλυθατε ϲιων ορει και πολει θυ ζωντοϲ ϊηλμ επουρανιω και μυριαϲιν αγγελων πανηγυρει pageου γαρ προσεληλυθατε σιων ορει και πολει θυ ζωντος ιλημ επουρανιων και μυριασιν αγγελων πανηγυρει · pageBut ye are come unto mount Sion, and unto the city of the living God, the heavenly Jerusalem, and to an innumerable company of angels,
23και εκκλησια πρωτοτοκων απογεγραμμενων εν ουρανοις και κριτη θ̅ω̅ και πνευμα σιν δικαιων τετελειωμενων pageκαι εκκληϲια πρωτοτοκων απογεγραμμενω εν ουρανοιϲ και κριτη θω παντω και πναϲι τελιων δεδικαιωμενοιϲ pageκαι εκκλησια πρωτοτοκων απογεγραμμενων εν ουνοις · και κριτη θω παντων και πνασι δικαιων τετελειωμενων · pageTo the general assembly and church of the firstborn, which are written in heaven, and to God the Judge of all, and to the spirits of just men made perfect,
24και διαθηκης νεας μεσειτη ι̅η̅ς̅ χ̅ρ̅ς̅ και αιματι ραντισμου κριττονα λα λο̣υντι παρα το αβελ pageκαι διαθηκηϲ νεαϲ μεϲιτη ιυ και αιματι ραντιϲμου κριττον λαλουντι παρα τον αβελ pageκαι διαθηκης νεας μεσιτη ιυ και αιματι ραντισμου κριττον λαλουντι παρα τον αβελ · pageAnd to Jesus the mediator of the new covenant, and to the blood of sprinkling, that speaketh better things than that of Abel.
25βλεπετε μη παραιτησησθε τον λαλουντα ει γαρ εκεινοι ουκ εφυγον τον επι γης πα ραιτησαμενοι χρηματιζοντα πολλω μαλλον ημεις τον απ ουρανων απο στρεφομενον pageβλεπετε μη παραιτηϲηϲθε τον λαλουτα ει γαρ εκεινοι ουκʼ εξεφυγον επι γηϲ παραιτηϲαμενοι τον χρηματιζοντα πολυ μαλλο ημειϲ οι τον απ ουρανων αποϲτρεφομενοι pageβλεπετε μη παραιτησησθε τον λαλουντα · ει γαρ εκεινοι ουκ εξεφυγον επι γης παραιτησαμενοι τον χρηματιζοντα · πολυ μαλλον ημεις οι τον απ ουρανων αποστρεφομενοι · pageSee that ye refuse not him that speaketh. For if they escaped not who refused him that spake on earth, much more shall not we escape, if we turn away from him that speaketh from heaven:
26ει η φωνη την γην εσαλευσεν τοτε νυν δε επηγγελ ται λεγων ετι απαξ εγω σεισω ου μο νον την γην αλλα και τον ουρανον pageου η φωνη την γη εϲαλευϲεν τοτε νυ δε επηγγελται λεγω ετι απαξ εγω ϲιϲω ου μονον την γη αλλα και τον ουρανο pageου η φωνη την γην εσαλευσεν τοτε · νυν δε επηγγελται λεγων · ετι απαξ εγω σεισω ου μονον την γην · αλλα και τον ουνον · pageWhose voice then shook the earth: but now he hath promised, saying, Yet once more I shake not the earth only, but also heaven.
27το δε ετι απαξ δηλοι των σαλευομε νων μεταθεσιν ως πεποιημενων ινα μεινη τα μ̣η σαλευομενα pageτο δε ετι απαξ δηλοι την των ϲαλευομενων μεταθεϲιν ωϲ πεποιημενων ϊνα μινη τα μη ϲαλευομενα pageτο δε ετι απαξ δηλοι την των σαλευομενων μεταθεσιν ως πεποιημενων · pageAnd this word, Yet once more, signifieth the removing of those things that are shaken, as of things that are made, that those things which cannot be shaken may remain.
28διο βασι λειαν ασαλευτον παραλαμβανοντες εχομεν χαριν δι ης λατρευσωμεν ευαρεστως τω θ̅ω̅ μετα ευλαβιας και δ̣εους pageδιο βαϲιλειαν αϲαλευτον παραλαμβανοντεϲ εχομε χαριν δι ηϲ λατρευομεν ευαρεϲτωϲ τω θω μετα ευλαβιαϲ και δεουϲ pageδιο βασιλειαν ασαλευτον παραλαμβανοντες εχωμεν χαριν δι ης λατρευωμεν ευαρεστως τω θω μετα ευλαβειας και δεους · pageWherefore we receiving a kingdom which cannot be moved, let us have grace, whereby we may serve God acceptably with reverence and godly fear:
29και γαρ ο θ̅ς̅ ημων πυρ κατανα [λισ]κον pageκαι γαρ ο θϲ ημων πυρ καταναλιϲκον · pageκαι γαρ ο θς ημων πυρ καταναλισκον · pageFor our God is a consuming fire.