Luke 13

The same chapter in 4 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.P75
200 AD
Codex Vaticanus
325 AD
Codex Sinaiticus
350 AD
Codex Alexandrinus
420 AD
English (KJV)
1παρησαν δε τι νες εν αυτω τω καιρω απαγγελ λοντες περι των γαλιλαιων ων το αιμα πειλατος εμειξεν μετα θυσιων αυτων· pageπαρησαν δε τινες εν αυτω τω καιρω απαγγελλοντες αυτω περι των γαλειλαιων ων το αιμα πειλατος εμειξεν μετα των θυσιων αυτων pageπαρηϲαν δε τινεϲ εν αυτω τω καιρω απαγγελλοντεϲ αυτω περι των γαλιλαιων ων το αιμα πειλατοϲ εμιξεν μετα των θυϲιων αυτων pageπαρησαν δε τεινες εν αυτω τω καιρω απαγγελλοντες αυτω περι των γαλιλαιων ων το αιμα πειλατος εμα̣ξεν μετα των θυσιων αυτων · pageThere were present at that season some that told him of the Galilæans, whose blood Pilate had mingled with their sacrifices.
2και απο κριθεις ειπεν αυτοις· δοκειτε οτι οι γαλιλαιοι ουτοι αμαρτω λοι παρα παντας τους γαλιλαι ους εγενοντο οτι τοιαυτα πε πονθασιν· pageκαι αποκριθεις ειπεν αυτοις δοκειτε οτι οι γαλειλαιοι ουτοι αμαρτωλοι παρα παντας τους γαλειλαιους εγενοντο οτι ταυτα πεπονθασιν pageκαι αποκριθειϲ ειπεν αυτοιϲ δοκειτε οτι οι γαλιλαιοι ουτοι αμαρτωλοι παρα πανταϲ τουϲ γαλιλαιουϲ εγενοντο οτι ταυτα πεποθαϲιν pageκαι αποκριθεις ο ις ειπεν αυτοις · δοκειται οτι οι γαλιλαιοι ουτοι αμαρτωλοι παρα παντας τους γαλιλαιους εγενοντο · οτι τοιαυτα πεπονθασιν · pageAnd Jesus answering said unto them, Suppose ye that these Galilæans were sinners above all the Galilæans, because they suffered such things?
3ουχι λεγω υμιν· αλλ εαν μη μετανοητε παν τες ομοιως απολεισθε· pageουχι λεγω υμιν αλλ εαν μη μετανοητε παντες ομοιως απολεισθε pageουχι λεγω ϋμιν αλλ εαν μη μετανοητε παντεϲ ομοιωϲ απολειϲθε pageουχι λεγω υμιν · αλλ εαν μη μετανοησητε · παντες ωσαυτως απολεισθε · pageI tell you, Nay: but, except ye repent, ye shall all likewise perish.
4η εκεινοι οι ι̅η̅ εφ ους επεσεν ο πυργος εν τω σειλωαμ· και απεκτεινεν αυτους· δοκειτε οτι αυτοι οφει λεται εγενοντο παρα παντας τους α̅ν̅ο̅υ̅ς̅ τους κατοικουντας | [ι̅λ̅η̅]μ̅· pageη εκεινοι οι δεκαοκτω εφ ους επεσεν ο πυργος εν τω σιλωαμ και απεκτεινεν αυτους δοκειτε οτι αυτοι οφειλεται εγενοντο παρα παντας τους ανθρωπους τους κατοικουντας ιερουσαλημ pageη εκεινοι οι δεκαοκτω εφ ουϲ επεπεϲεν ο πυργοϲ εν τω ϲιλωαμ και απεκτινεν αυτουϲ δοκειται οτι αυτοι οφιλεται εγενοντο παρα πανταϲ τουϲ ανθρωπουϲ τουϲ κατοικουνταϲ εν ϊερουϲαλημ pageη εκεινοι οι δεκα και οκτω · εφ ους επεσεν ο πυργος εν τω σιλωαμ · και απεκτεινεν αυτους δοκειτε οτι αυτοι οφιλεται εγενοντο παρα παντας τους ανους τους κατοικουντας εν ιλημ · pageOr those eighteen, upon whom the tower in Siloam fell, and slew them, think ye that they were sinners above all men that dwelt in Jerusalem?
5ουχι λεγω υμιν· αλλ εαν μη μετανοη̣τε π̣α̣ντες ομοιως· απο̣ λεισθε· pageουχι λεγω υμιν αλλ εαν μη μετανοητε παντες ωσαυτως απολεισθε pageουχι λεγω ϋμιν αλλ εαν μη μετανοηϲητε παντεϲ ωϲαυτωϲ απολειϲθαι pageουχι λεγω υμιν αλλ εαν μη μετανοησητε παντες ομοιως απολεισθε · pageI tell you, Nay: but, except ye repent, ye shall all likewise perish.
6ελεγεν̣ δε ταυτην την πα ραβολην· συκην ειχεν τις πεφυτευ μενην [ε]ν τω αμπελωνι αυτου· και ηλθε̣ν̣ ζητων καρπον εν αυτη και ουχ ευρεν· pageελεγεν δε ταυτην την παραβολην συκην ειχεν τις πεφυτευμενην εν τω αμπελωνι αυτου και ηλθεν ζητων καρπον εν αυτη και ουχ ευρεν pageελεγεν δε ταυτην την παραβολην ϲυκην ειχεν τιϲ πεφυτευμενην εν ανπελωνι αυτου και ηλθεν ζητων καρπον εν αυτη και ουχ ευρεν pageελεγεν δε ταυτην την παραβολην · συκην ειχεν τις εν τω αμπελωνι αυτου πεφυτευμενην · και ηλθεν ζητων καρπον εν αυτη και ουχ ευρεν · page¶ He spake also this parable; A certain man had a fig tree planted in his vineyard; and he came and sought fruit thereon, and found none.
7ειπεν δε προς τον αμπελουργον· ιδου τρια ετη αφ ου ερχομαι ζητων καρπον ε̣ν τη συ κ̣η ταυτη. και ουχ ευρισκω· εκκο ψον ουν αυτην ινατι και την γην καταργει· pageειπεν δε προς τον αμπελουργον ιδου τρια ετη αφ ου ερχομαι ζητων καρπον εν τη συκη ταυτη και ουχ ευρισκω εκκοψον αυτην ινατι και τον τοπον καταργει pageειπεν δε προϲ τον αμπελουργον ϊδου τρια ετη αφ ου ερχομαι ζητων καρπον εν τη ϲυκη ταυτη και ουχ ευριϲκω εκκοψον αυτην ϊνατι και την γην καταργει pageειπεν δε προς τον αμπελουργον · ιδου τρια ετη ερχομαι ζητων καρπον εν τη συκη ταυτη · και ουχ ευρισκω · εκκοψον ουν αυτην ινατι και την γην καταργει · pageThen said he unto the dresser of his vineyard, Behold, these three years I come seeking fruit on this fig tree, and find none: cut it down; why cumbereth it the ground?
8ο δε αποκριθεις λεγει αυ̣ τω· κ̅ε̅ αφες αυτην και τουτο το ετος εως οτου σκαψω περι αυτην και βαλω κοπρια· pageο δε αποκριθεις λεγει αυτω κε αφες αυτην και τουτο το ετος εως οτου σκαψω περι αυτην και βαλω · · κοπρια pageο δε αποκριθειϲ λεγει αυτω κε αφεϲ αυτην και τουτο τοτο ετοϲ εωϲ οτου ϲκαψω περι αυτην και βαλω κοπρια pageο δε αποκριθεις λεγει αυτω · κε αφες αυτην και τουτο το ετος · εως οτου σκαψω περι αυτην και βαλω κοπρια · pageAnd he answering said unto him, Lord, let it alone this year also, till I shall dig about it, and dung it:
9καν μεν ποιηση καρπον εις το μελλον ει δε μη γε εκκοψεις αυτην· pageκαν μεν ποιηση καρπον εις το μελλον ει δε μη γε εκκοψεις αυτην pageκαν μεν ποιηϲη καρπον ειϲ το μελλον ει δε μη γε εκκοψειϲ αυτην pageκαν μεν ποιηση καρπον ει δε μη γε εις το μελλον εκκοψεις αυτην · pageAnd if it bear fruit, well: and if not, then after that thou shalt cut it down.
10ην δε διδα σκων εν μια των συναγωγων εν τοις σαββασιν· pageην δε διδασκων εν μια των συναγωγων εν τοις σαββασιν pageην δε διδαϲκων εν μια των ϲυναγωγων εν τοιϲ ϲαββαϲιν pageην δε διδασκων εν μια των συναγωγων εν τοις σαββασιν · pageAnd he was teaching in one of the synagogues on the sabbath.
11και ιδου γυνη π̅ν̅α̅ εχουσα ασθενειας. ετη ι̅η̅· και ην συνκυπτουσα και μη δυναμενη ανακυψαι εις το παντελες· pageκαι ιδου γυνη πνευμα εχουσα ασθενειας δεκαοκτω και ην συγκυπτουσα · · και μη δυναμενη ανακυψαι εις το παντελες pageκαι ϊδου γυνη πνα εχουϲα αϲθενιαϲ ετη δεκαοκτω και ην ϲυκυπτουϲα και μη δυναμενη ανακυψαι ειϲ το παντελεϲ pageκαι ιδου γυνη ην πνευμα εχουσα ασθενειας ετη δεκα · και οκτω · και ην συγκυπτουσα · και μη δυναμενη ανακυμψαι εις το παντελες · page¶ And, behold, there was a woman which had a spirit of infirmity eighteen years, and was bowed together, and could in no wise lift up herself.
12ιδων̣ δε αυτην ο ι̅ς̅ προσεφωνησεν και ειπεν αυτη· γυναι απολελυσαι της ασθενειας σου· pageιδων δε αυτην ο ις προσεφωνησεν και ειπεν αυτη γυναι απολελυσαι της ασθενειας σου pageϊδων δε αυτην ο ιϲ προϲεφωνηϲεν και ειπε αυτη γυναι απολελυϲαι απο τηϲ αϲθενιαϲ ϲου pageιδων δε αυτην ο ις προσεφωνησεν και ειπεν αυτη γυναι απολελυσαι απο της ασθενειας σου pageAnd when Jesus saw her, he called her to him, and said unto her, Woman, thou art loosed from thine infirmity.
13και επεθηκεν επ αυτη τας χειρας και παραχρη μα ανορθωθη και εδοξαζεν τον θ̅ν̅· pageκαι επεθηκεν αυτη τας χειρας και παραχρημα ανορθωθη και εδοξαζεν τον θν pageκαι επεθηκεν αυτη ταϲ χιραϲ και παραχρημα ανωρθωθη και εδοξαζεν τον θν pageκαι επεθηκεν αυτη τας χειρας · και παραχρημα ανορθωθη · και εδοξαζεν τον θν · pageAnd he laid his hands on her: and immediately she was made straight, and glorified God.
14αποκριθ̣εις ο αρχισυναγωγος αγανακτων οτι τω σαββατω· εθεραπευσεν ο ι̅ς̅· ελεγεν τω ο χλω· οτι εξ ημεραι εισ̣ιν εν αις δει εργαζεσθαι· εν αυταις ουν ερ χομενοι θεραπευε̣σθε και μη̣ τη ημερα του σαββατου· pageαποκριθεις δε ο αρχισυναγωγος αγανακτων οτι τω σαββατω εθεραπευσεν ο ις ελεγεν τω οχλω οτι εξ ημεραι εισιν δει εργαζεσθαι εν αυταις ουν ερχομενοι θεραπευεσθε και μη τη ημερα του σαββατου pageαποκριθειϲ δε ο αρχϊϲυναγωγοϲ αγανακτων οτι τω ϲαββατω εθεραπευϲεν ο ιϲ ελεγεν τω οχλω οτι εξ ημεραι ειϲιν εν αυταιϲ ουν ερχομενοι θεραπευεϲθε και μη τη ημερα του ϲαββατου pageαποκριθεις δε ο αρχισυναγωγος αγανακτων · οτι τω σαββατω εθεραπευσεν ο ις ελεγεν τω οχλω · εξ ημεραι εισιν εν αις δει εργαζεσθαι · εν αυταις συνερχομενοι θεραπευεσθαι · και μη τη ημερα του σαββατου · pageAnd the ruler of the synagogue answered with indignation, because that Jesus had healed on the sabbath day, and said unto the people, There are six days in which men ought to work: in them therefore come and be healed, and not on the sabbath day.
15απεκριθη δε αυ[1]τω ο κ̅ς̅ και ειπεν· υπο̣ κριται εκαστος υμων τω σαβ βατω ου λυει τον βουν αυτου η τον ονον απο της φατνης και απαγαγων ποτιζει· pageαπεκριθη δε αυτω ο κς και ειπεν υποκριται εκαστος υμων τω σαββατω ου λυει τον βουν αυτου η τον ονον απο της φατνης και απαγων ποτιζει pageαπεκριθη δε αυτω ο κϲ και ειπεν ϋποκριται εκαϲτοϲ ϋμων ου λυει τον βουν αυτου η τον ονον απο τηϲ φατνηϲ και απαγω ποτιζει pageαπεκριθη ουν αυτω ο κς και ειπεν · υποκριται · εκαστος υμων εν τω σαββατω · ου λυει τον βουν αυτου η την ονον απο της φατνης · και απαγαγων ποτιζει · pageThe Lord then answered him, and said, Thou hypocrite, doth not each one of you on the sabbath loose his ox or his ass from the stall, and lead him away to watering?
16ταυτην δε θυγατερα αβρααμ [.]σαν ην εδησεν | ο σατανας ιδο̣υ̣ [ι̅η̅ ε]τ̣η ουκ εδει λυ θηναι απο του δε[σ]μ̣ου [τ]ο̣υτου τη ημερα του σαββατου pageταυτην δε θυγατερα αβρααμ ουσαν ην εδησεν ο σατανας ιδου δεκα και οκτω ετη ουκ εδει λυθηναι απο του δεσμου τουτου τη ημερα του σαββατου pageταυτην δε θυγατερα αβρααμ ουϲαν ην εδηϲεν ο ϲαταναϲ ϊδου δεκα και οκτω ετη ουκ εδι λυθηναι απο του δεϲμου τουτου τη ημερα του ϲαββατου pageταυτην δε θυγατερα αβρααμ · ουσαν · ην εδησεν ο σατανας · ιδου δεκα και οκτω ετη · ουκ εδει λυθηναι απο του δεσμου τουτου τη ημερα του σαββατου · pageAnd ought not this woman, being a daughter of Abraham, whom Satan hath bound, lo, these eighteen years, be loosed from this bond on the sabbath day?
17κ̣[αι] τ̣αυτα λε γοντος αυτου κατησχ[υνο]ντο παν τες οι αντικειμενο̣[ι] α̣υτω· και πας ο̣ οχλος εχαιρεν [ε]π̣ι π̣ασι τοις ενδοξοις τοις γεινομενοις υπ αυ του· pageκαι ταυτα λεγοντος αυτου κατησχυνοντο παντες οι αντικειμενοι αυτω και πας ο οχλος εχαιρεν επι πασιν τοις ενδοξοις τοις γενομενοις υπ αυτου pageκαι ταυτα λεγοντοϲ αυτου κατηϲχυνοντο παντεϲ οι αντικειμενοι αυτω και παϲ ο οχλοϲ εχαιρεν επι παϲιν τοιϲ ενδοξοιϲ τοιϲ λεγομενοιϲ ϋπ αυτου pageκαι ταυτα λεγοντος αυτου · κατησχυνοντο παντες οι αντικειμενοι αυτω · και πας ο οχλος εχαιρεν επι πασιν τοις ενδοξοις τοις γεινομενοις υπ αυτου · pageAnd when he had said these things, all his adversaries were ashamed: and all the people rejoiced for all the glorious things that were done by him.
18ελεγεν ουν τινι ομοια̣ εστιν η̣ βασιλεια του θ̅υ̅ και τινι ομοιωσω αυτην· pageελεγεν ουν τινι ομοια εστιν η βασιλεια του θυ και τινι ομοιωσω αυτην pageελεγεν ουν τινι ομοια εϲτιν η βαϲιλια του θυ και τινι ομοιωϲω αυτην · pageελεγεν δε · τινι ομοια εστιν η βασιλεια του θυ · και τινι ομοιωσω αυτην · page¶ Then said he, Unto what is the kingdom of God like? and whereunto shall I resemble it?
19ομοια εστιν κοκκω σι ναπεως ον λαβων α̅ν̅ο̅ς̅ εβαλεν εις κηπον εαυτου· και ηυξησεν και εγενετο εις δενδ[ρο]ν· και τα πε τεινα του ουρανου κ[ατεσκ]η̣νω σεν εν τοις κλαδοις α[υτο]υ̣· pageομοια εστιν κοκκω σιναπεως ον λαβων ανθρωπος εβαλεν εις κηπον εαυτου και ηυξησεν και εγενετο εις δενδρον και τα πετεινα του ουρανου κατεσκηνωσεν εν τοις κλαδοις αυτου pageομοια εϲτι κοκκω ϲιναπεωϲ ον λαβων ανθρωποϲ ειϲβαλε ειϲ κηπον αυτου και ηϋξηϲεν και εγενετο ειϲ δενδρον και τα πετινα του ουρανου κατεϲκηνωϲεν εν τοιϲ κλαδοιϲ αυτου · pageομοια εστιν κοκκω σιναπεως ον λαβων ανος εβαλεν εις κηπον εαυτου · και ηυξησεν και εγενετο εις δενδρον μεγα · και τα πετεινα του ουνου κατεσκηνουν εν τοις κλαδοις αυτου pageIt is like a grain of mustard seed, which a man took, and cast into his garden; and it grew, and waxed a great tree; and the fowls of the air lodged in the branches of it.
20και πα λιν ειπεν· τινι ομοι[ωσ]ω̣ την βα σιλειαν του θ̅υ̅· pageκαι παλιν ειπεν τινι ομοιωσω την βασιλειαν του θυ pageκαι παλιν ειπεν τινι ομοιωϲω την βαϲιλειαν του θυ pageπαλιν ειπεν · τινι ομοιωσω την βασιλειαν του θυ · pageAnd again he said, Whereunto shall I liken the kingdom of God?
21ο̣μο[ια ε]σ̣τιν ζυμη ην λαβουσα γυνη εν̣[ε]κ̣ρυψεν εις αλευρου σατα τρια εω̣ς ου εζυ μωθη ολον· pageομοια εστιν ζυμη ην λαβουσα γυνη εκρυψεν εις αλευρου σατα τρια εως ου εζυμωθη ολον pageομοια εϲτιν ζυμη ην λαβουϲα γυνη ενεκρυψεν ειϲ αλευρου ϲατα τρια εωϲ ου εζυμωθη ολον pageομοια εστιν ζυμη ην λαβουσα γυνη ενεκρυψεν εις αλευρου σατα τρια εως ου εζυμωθη ολον · pageIt is like leaven, which a woman took and hid in three measures of meal, till the whole was leavened.
22και διεπο[ρ]ευετο κα τα πολεις και κωμας διδα̣σ̣κων̣ και πορειαν ποιου[μενο]ς̣ εις̣ ιερο σολυμα· pageκαι διεπορευετο κατα πολεις και κωμας διδασκων και πορειαν πορειαν ποιουμενος εις εροσολυμα pageκαι διεπορευετο κατα πολιϲ και κωμαϲ διδαϲκω και ποριαν ποιουμενοϲ ειϲ ϊεροϲολυμα pageκαι διεπορευετο κατα πολεις και κωμας διδασκων και ποριαν ποιουμενος εις ιλημ · pageAnd he went through the cities and villages, teaching, and journeying toward Jerusalem.
23ειπεν δε τ[ις αυ]τω κ̅ε̅ ει ολιγοι οι σωζομενοι. ο δε ειπεν προς αυτους· pageειπεν δε τις αυτω κε ει ολιγοι οι σωζομενοι ο δε ειπεν προς αυτους pageειπεν δε τιϲ αυτω κε ει ολιγοι οι ϲωζομενοι ο δε ειπεν προϲ αυτουϲ pageειπεν δε τις αυτω κε ει ολιγοι οι σωζομενοι · ο δε ειπεν προς αυτους pageThen said one unto him, Lord, are there few that be saved? And he said unto them,
24αγωνιζεσθε εισελ θειν δια της στενης θυρας οτι πολ λοι λεγω υμιν ζητησουσιν εισε̣λ θειν και ουκ ισχυσουσιν pageαγωνιζεσθε εισελθειν δια της στενης θυρας οτι πολλοι λεγω υμιν ζητησουσιν εισελθειν και ουκ ισχυσουσιν pageαγωνιζεϲθαι ειϲελθιν δια τηϲ ϲτενηϲ θυραϲ οτι πολλοι λεγω ϋμι ζητηϲουϲιν ειϲελθειν και ουκ ιϲχυϲουϲιν pageαγωνιζεσθαι εισελθειν δια της στενης πυλης · οτι πολλοι λεγω υμιν ζητησουσιν εισελθειν και ουκ ισχυσουσιν page¶ Strive to enter in at the strait gate: for many, I say unto you, will seek to enter in, and shall not be able.
25αφ ου αν εγερθη ο δεσποτης και αποκλει ση την θυραν· και αρξησθε εξω ε σταναι και κρουειν την θυραν λε γοντες· κ̅ε̅ ανοιξον ημιν και απο κριθεις ερει υμιν ουκ οιδα υμας ποθεν ε̣στε· pageαφ ου αν εγερθη ο οικοδεσποτης και αποκλειση την θυραν και αρξησθε εξω εσταναι και κρουειν την θυραν λεγοντες κε ανοιξον ημιν και αποκριθεις ερει υμιν ουκ οιδα υμας ποθεν εστε pageαφ ου αν εγερθη ο οικοδεϲποτηϲ και αποκλιϲη την θυραν και αρξηϲθε κρουειν την θυραν λεγοντεϲ κε ανοιξον ημιν και αποκριθειϲ ερει ϋμιν ουκ οιδα ϋμαϲ ποθεν εϲτε pageαφ ου αν εγερθη ο οικοδεσποτης και αποκλειση την θυραν και αρξησθε εξω εσταναι · και κρουειν την θυραν λεγοντες κε κε ανοιξον ημιν · και αποκριθεις ερει υμιν ουκ οιδα υμας ποθεν εσται · pageWhen once the master of the house is risen up, and hath shut to the door, and ye begin to stand without, and to knock at the door, saying, Lord, Lord, open unto us; and he shall answer and say unto you, I know you not whence ye are:
26τοτε αρξεσθε λε̣γειν εφαγομεν ενωπιον σου και επ̣ι ομεν και εν ταις πλατειαις ημων εδιδαξας· pageτοτε αρξεσθε λεγειν εφαγομεν ενωπιον σου και επιομεν και εν ταις πλατειαις ημων εδιδαξας pageτοτε αρξηϲθαι λεγει εφαγομεν ενωπιον ϲου και επιομεν και εν ταιϲ πλατιαιϲ ημων εδιδαξαϲ pageτοτε αρξησθε λεγειν εφαγομεν ενωπιον σου και επιομεν · και εν ταις πλατιαις ημων εδιδαξας · pageThen shall ye begin to say, We have eaten and drunk in thy presence, and thou hast taught in our streets.
27και ερει λεγω υμιν ου κ οιδα ποθεν εστε· αποστητε απ ε μου παντες εργαται αδικιας· pageκαι ερει λεγων υμιν ουκ οιδα ποθεν εστε αποστητε απ εμου παντες εργαται αδικιας pageκαι ερει ϋμιν ουκ οιδα ϋμαϲ ποθεν εϲτε αποϲτηται απ εμου πατεϲ εργαται αδικιαϲ pageκαι ερει λεγω υμιν ουκ οιδα υμας ποθεν εσται αποστητε απ εμου παντες οι εργαται της αδικειας pageBut he shall say, I tell you, I know you not whence ye are; depart from me, all ye workers of iniquity.
28εκ̣ει εστα̣ι̣ [ο κλαυ]θ̣μος και ο βρυγμος τω̣ν̣ οδ[ο]ντω̣ν· οταν οψησθ̣ε α βρααμ̣ [κ]αι ισαακ και ιακωβ και παν[τας] τους προφητας εν τη βασιλεια̣ [τ]ου θ̅υ̅ υμας δε εκβαλλο μενου[ς ε]ξω· pageεκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων οταν οψεσθε αβρααμ και ισαακ και ιακωβ και παντας τους προφητας εν τη βασιλεια του θυ υμας δε εκβαλλομενους εξω pageεκει εϲτε ο κλαυθμοϲ και ο βρυγμοϲ των οδοντων οταν ϊδητε αβρααμ και ϊϲακ · και ϊακωβ και πανταϲ τουϲ προφηταϲ εν τη βαϲιλεια του θυ ϋμαϲ δε εκβαλλομενουϲ εξω pageεκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων · [ο]ταν οψησθε αβρααμ και ισαακ και ιακωβ και παντας τους προφητας εν τη βασιλεια αυτου υμας δε εκβαλλομενους εξω pageThere shall be weeping and gnashing of teeth, when ye shall see Abraham, and Isaac, and Jacob, and all the prophets, in the kingdom of God, and you yourselves thrust out.
29και ηξουσιν απο ανα τολων κα̣ι̣ δυσμων απο βορρα και νοτ̣ου κα̣ι ανακλιθησοντ̣αι εν τη βασιλεια του θ̅υ̅· pageκαι ηξουσιν απο ανατολων και δυσμων και απο βορρα και νοτου και ανακλιθησονται εν τη βασιλεια του θυ pageκαι ηξουϲιν απο ανατολω και δυϲμων και βορρα και νοτου και ανακλιθηϲονται εν τη βαϲιλεια του θυ pageκαι ηξουσιν απο ανατολων και δυσμων · και βορρα · και νοτου · και ανακλειθησονται εν τη βασιλεια του θυ · pageAnd they shall come from the east, and from the west, and from the north, and from the south, and shall sit down in the kingdom of God.
30και ιδου εισιν οι [ε] σχατοι ο̣ι εσονται πρωτοι· και [ει] σιν πρωτοι οι εσονται εσχατοι page· · και ιδου εισιν εσχατοι οι εσονται πρωτοι και εισιν πρωτοι οι εσονται εσχατοι pageκαι ϊδου ειϲιν εϲχατοι οι εϲοται πρωτοι και ειϲιν πρωτοι οι εϲοται εϲχατοι · pageκαι ιδου εισιν εσχατοι οι εσονται πρωτοι · και εισιν πρωτοι οι εσονται εσχατοι · pageAnd, behold, there are last which shall be first, and there are first which shall be last.
31εν αυτη τη ωρα προσηλθαν τινες φαρισαιοι̣ λ̣εγοντες αυτω· εξελθε και̣ [πορε]υ̣ου εντευθεν οτι ηρω δης σ̣[ε θε]λ̣ει αποκτειναι· pageεν αυτη τη ωρα προσηλθαν τινες φαρεισαιοι λεγοντες αυτω εξελθε και πορευου εντευθεν οτι ηρωδης θελει σε αποκτειναι pageεν αυτη τη ωρα προϲηλθον τινεϲ φαριϲαιοι λεγοντεϲ αυτω εξελθε και πορευου εντευθεν οτι ηρωδηϲ θελει ϲε αποκτειναι pageεν αυτη τη ωρα προσηλθον τινες φαρισαιοι λεγοντες αυτω εξελθε · και πορευου εντευθεν οτι ηρωδης θελει σε αποκτειναι page¶ The same day there came certain of the Pharisees, saying unto him, Get thee out, and depart hence: for Herod will kill thee.
32και ει πεν α̣[υτ]οις πορευθεντες ειπατε τη αλω̣[π]ε̣κι ταυτη· ιδου εκβαλ λω δαιμ̣[ο]ν̣ι̣α κ̣αι ιασεις αποτελω σημερ[ο]ν και αυριον και τη τριτη τελειο̣υ̣μαι· pageκαι ειπεν αυτοις πορευθεντες ειπατε τη αλωπεκι ταυτη ιδου εκβαλλω δαιμονια και ιασεις αποτελω σημερον και αυριον και τη τριτη ημερα τελειουμαι pageκαι ειπεν αυτοιϲ πορευθεντεϲ ειπατε τη αλωπεκι ταυτη ιδου εκβαλλω δαιμονια και ϊαϲειϲ αποτελω ϲημερον και αυριον και τη τριτη τελειουμαι pageκαι ειπεν αυτοις πορευθεντες ειπατε τη αλωπεκι ταυτη · ιδου εκβαλλω δαιμονια και ιασεις επιτελω σημερον και αυριον και τη τριτη τελιουμαι · pageAnd he said unto them, Go ye, and tell that fox, Behold, I cast out devils, and I do cures to day and to morrow, and the third day I shall be perfected.
33πλην δει με σημε ρ̣ον και αυριον και τη ερχομενη̣ πορε̣υ̣[εσθ]α̣ι· οτι ουκ ενδεχεται προφ̣[η]τ̣ην απολεσθαι εξω ι̅λ̅η̅μ̅· pageπλην δει με σημερον και αυριον και τη εχομενη πορευεσθαι οτι ουκ ενδεχεται προφητην απολεσθαι εξω ιερουσαλημ pageπλην δει με ϲημερον και τη ερχομενη πορευεϲθαι οτι ουκ ενδεχεται προφητην απολεϲθαι εξω ϊερουϲαλημ · pageπλην δει με σημερον · και αυριον και τη εχομενη πορευεσθαι οτι ουκ ενδεχεται προφητην απολεσθαι εξω ιλημ · pageNevertheless I must walk to day, and to morrow, and the day following: for it cannot be that a prophet perish out of Jerusalem.
34ι̅λ̅η̅μ̅ ι̅λ̅η̅μ̅· η αποκτεινουσα τους προφητας και λιθοβολουσα τους απεσταλμενους προς αυτην· ποσακις ηθελησα επισυναξαι τα̣ τεκνα σου ον τροπον ορνις και ουκ ηθελησατε· pageιερουσαλημ ιερουσαλημ η αποκτεινουσα τους προφητας και λιθοβολουσα τους απεσταλμενους προς αυτην ποσακις ηθελησα επισυναξαι τα τεκνα σου ον τροπον ορνις την εαυτης νοσσιαν υπο τας πτερυγας και ουκ ηθελησατε pageϊερουϲαλημ ϊερουϲαλημ η αποκτεινουϲα τουϲ προφηταϲ και λιθοβολουϲα τουϲ απεϲταλμενουϲ προϲ αυτον ποϲακιϲ ηθεληϲα επιϲυναξαι τα τεκνα ϲου ον τροπον ορνιξ την εαυτου νοϲϲιαν ϋπο ταϲ πτερυγαϲ και ουκ ηθεληϲαται pageιλημ ιλημ · η αποκτεννουσα τους προφητας · και λιθοβολουσα τους απεσταλμενους προς αυτην · ποσακις ηθελησα επισυναξαι τα τεκνα σου · ον τροπον ορνις τα εαυτης νοσσια υπο τας πτερυγας και ουκ ηθελησατε · pageO Jerusalem, Jerusalem, which killest the prophets, and stonest them that are sent unto thee; how often would I have gathered thy children together, as a hen doth gather her brood under her wings, and ye would not!
35ιδου αφιεται υ μιν ο οικος υμων· λεγω δε υ μιν ου μη με ιδητε εως ειπη τε ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι κ̅υ̅· pageιδου αφιεται υμιν ο οικος υμων λεγω δε υμιν ου μη ιδητε με εως ειπητε ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι κυ pageϊδου αφιεται ϋμιν ο οικοϲ ϋμω λεγω ϋμιν ου μη ϊδητε με εωϲ αν ειπητε ευλογημενοϲ ο ερχομενοϲ εν ονοματι κυ pageιδου αφιετε υμιν ο οικος υμων · λεγω δε υμιν οτι ου μη ιδητε με · εως αν ηξει οτε ειπητε · ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι κυ pageBehold, your house is left unto you desolate: and verily I say unto you, Ye shall not see me, until the time come when ye shall say, Blessed is he that cometh in the name of the Lord.