Luke 16

The same chapter in 3 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.P75
200 AD
Codex Vaticanus
325 AD
Codex Sinaiticus
350 AD
English (KJV)
1ελεγεν δε και̣ προς τους μαθητας ανθρωπος τις ην πλουσιος ος ειχεν οικονομον και ουτος διεβληθη αυτω ως διασκορ πιζων τα υπαρχοντα αυτου pageελεγεν δε και προς τους μαθητας ανθρωπος τις ην πλουσιος ος ειχεν οικονομους και ουτος διεβληθη αυτω ως διασκορπιζων τα υπ pageελεγεν δε και προϲ τουϲ μαθηταϲ · ανθρωποϲ τιϲ ην πλουϲιοϲ ειχεν οικονομον και ουτοϲ διεβληθη αυτω ωϲ διαϲκορπιζων τα ϋπαρχοτα αυτου pageAnd he said also unto his disciples, There was a certain rich man, which had a steward; and the same was accused unto him that he had wasted his goods.
2κα[ι] φωνησας αυτον ειπεν αυτω τι του το ακουω περι σου αποδος τον λογον της οικονομιας σου ου γαρ δυνη [ε] τι οικονομειν pageκαι φωνησας αυτον ειπεν αυτω τι τουτο ακουω περι σου αποδος τον λογον της οικονομιας σου ου γαρ δυνη ετι οικονομειν pageκαι φωνηϲαϲ αυτον ειπεν τι τουτο ακουω περι ϲου αποδοϲ τον λογον τηϲ οικονομιαϲ ϲου ου γαρ ετι δυνη οικονομιν pageAnd he called him, and said unto him, How is it that I hear this of thee? give an account of thy stewardship; for thou mayest be no longer steward.
3ειπεν δε εν εαυ τω ο οικονομος τι ποιησω οτι ο κυ ριος μου αφαιρειται την οικονομι αν απ εμου· σκαπτειν ουκ ισχυω και επαιτειν αισχυνομαι pageειπεν δε εν εαυτω ο οικονομος τι ποιησω οτι ο κς μου αφαιρειται την οικονομιαν απ εμου σκαπτειν ουκ ισχυω και επαιτειν αισχυνομαι pageειπεν δε εν εαυτω ο οικονομοϲ τι ποιηϲω οτι ο κϲ μου αφαιριται την οικονομιαν απ εμου · ϲκαπτιν ουκ ϊϲχυω επαιτιν αιϲχυνομαι pageThen the steward said within himself, What shall I do? for my lord taketh away from me the stewardship: I cannot dig; to beg I am ashamed.
4εγνων τι ποιησω ιν οταν μετασταθω εκ της οικονομιας δεξωνται με εις τους οικους αυτων· pageεγνων τι ποιησω ινα οταν μετασταθω εκ της οικονομιας δεξωνται με εις τους οικους εαυτων pageεγνων τι ποιηϲω ϊνα αν μεταϲταθω εκ τηϲ οικονομιαϲ δεξωνται με ειϲ τουϲ οικουϲ εαυτω pageI am resolved what to do, that, when I am put out of the stewardship, they may receive me into their houses.
5και προσκα λεσαμενος ενα εκαστον των χρεο φειλετων του κ̅υ̅ εαυτου ελεγεν τω πρωτω ποσον οφειλεις τω κ̅ω̅ μου pageκαι προσκαλεσαμενος ενα εκαστον των χρεοφειλετων του κυριου εαυτου ελεγεν τω πρωτω ποσον οφειλεις τω κω μου pageκαι προϲκαλεϲαμενοϲ ενα εκαϲτο των χρεοφιλετω του κυ αυτου ελεγεν τω πρωτω ποϲον οφιλειϲ τω κω μου · pageSo he called every one of his lord’s debtors unto him, and said unto the first, How much owest thou unto my lord?
6ο δε ειπεν εκατον βατους ελαι ου ο δε ειπεν αυτω δεξαι σου τα γραμματα και καθισας γραψον τα χεως πεντηκοντα· pageο δε ειπεν εκατον βατους ελαιου ο δε ειπεν αυτω δεξαι σου τα γραμματα και καθισας γραψον ταχεως πεντηκοντα pageο δε ειπε αυτω εκατον βαδουϲ ελαιου ο δε ειπεν αυτω δεξαι ϲου τα γραμματα και καθιϲαϲ ταχεωϲ γραψον πεντηκοντα ˙ pageAnd he said, An hundred measures of oil. And he said unto him, Take thy bill, and sit down quickly, and write fifty.
7επειτα ετε̣ ρω ειπεν συ δε ποσον οφειλεις ο δε ειπεν ρ̅ κορους σιτου λεγει αυτω δεξαι σου τα γραμματα και γραψον ογδοηκοντα· pageεπειτα ετερω ειπεν συ δε ποσον οφειλεις ο δε ειπεν εκατον κορους σιτου λεγει αυτω δεξαι σου τα γραμματα και γραψον ογδοηκοντα pageεπειτα ετερω ειπεν ϲυ δε ποϲον οφιλειϲ ο δε ειπε εκατον κορουϲ ϲιτου · λεγει δε αυτω δεξαι ϲου τα γραμματα και γραψον ογδοηκοντα ˙ pageThen said he to another, And how much owest thou? And he said, An hundred measures of wheat. And he said unto him, Take thy bill, and write fourscore.
8και επηνε σεν ο κ̅ς̅ τον οικονομον της αδικι ας οτι φρονιμως εποιησεν· οτι οι υιοι του αιωνος τουτου φρονιμο τεροι υπερ τους υιους του φωτος εις την γενεαν την εαυτων εισιν· pageκαι επηνεσεν ο κς τον οικονομον της αδικιας οτι φρονιμως εποιησεν οτι οι υιοι του αιωνος τουτου φρονιμωτεροι υπερ τους υιους του φωτος εις την γενεαν την εαυτων εισιν pageκαι επηνεϲεν ο κϲ το οικονομον τηϲ αδικιαϲ οτι φρονιμωϲ εποιηϲε οτι φρονιμωτεροι οι υϊοι του αιωνοϲ τουτου υπερ τουϲ ϋϊουϲ του φωτοϲ ειϲ την γενεαν ταυτην εαυτω ειϲιν ˙ pageAnd the lord commended the unjust steward, because he had done wisely: for the children of this world are in their generation wiser than the children of light.
9και εγω υμιν λεγω εαυτοις ποιη | [σ]α̣τε φιλους εκ του μαμωνα της α [δι]κιας ινα οταν εκλιπη δεξων [τ]αι υμας εις τας αιωνιους σκηνας· pageκαι εγω υμιν λεγω εαυτοις ποιησατε φιλους εκ του μαμωνα της αδικιας ινα οταν εκλιπη δεξωνται υμας εις τας αιωνιους σκηνας pageκαι εγω υμιν λεγω εαυτοιϲ ποιηϲατε φιλουϲ εκ του μαμωνα τηϲ αδικιαϲ ϊνα οταν εκλιπη δεξωνται υμαϲ ειϲ ταϲ αιωνιουϲ ϲκηναϲ ˙ pageAnd I say unto you, Make to yourselves friends of the mammon of unrighteousness; that, when ye fail, they may receive you into everlasting habitations.
10ο πιστος εν ελαχιστω και εν πολ λω πιστος εστιν· και ο εν ελαχιστω αδικος και εν πολλω αδικος εστιν pageο πιστος εν ελαχιστω και εν πολλω πιστος εστιν και ο εν ελαχιστω αδικος και εν πολλω αδικος εστιν pageο πιϲτοϲ εν ελαχιϲτω και εν πολλω πιϲτοϲ εϲτιν και ο εν ελαχιϲτω αδικοϲ και εν πολλω αδικοϲ εϲτιν ˙ pageHe that is faithful in that which is least is faithful also in much: and he that is unjust in the least is unjust also in much.
11ει ουν εν τω αδικω μαμωνα πιστοι ουκ εγενεσθε το αληθινον τις υ μιν πιστευσει· pageει ουν εν τω αδικω μαμωνα πιστοι ουκ εγενεσθε το αληθινον τις υμιν πιστευσει pageει ουν εν τω αδικω μαμωνα πιϲτοι ουκ εγενεϲθαι το αληθινον τιϲ ϋμιν πιϲτευϲει ˙ pageIf therefore ye have not been faithful in the unrighteous mammon, who will commit to your trust the true riches?
12και ει εν τω αλλοτρι ω πιστοι ουκ εγενεσθε το υμετερον τις υμιν δωσει· pageκαι ει εν τω αλλοτριω πιστοι ουκ εγενεσθαι το ημετερον τις υμιν δωσει pageκαι ει εν τω αλλοτριω πιϲτοι ουκ εγενεϲθαι το ϋμετερον τιϲ δωϲει ϋμιν pageAnd if ye have not been faithful in that which is another man’s, who shall give you that which is your own?
13ουδεις οικετης δυ ναται δυσι κυριοις δουλευειν· η γαρ τον ενα μεισησει και τον ετε ρον αγαπησει η ενος ανθεξεται και του ετερου καταφρονησει· ου δυνασθε θ̅ω̅ δουλευειν και μαμω να· pageουδεις οικετης δυναται δυσι κυριοις δουλευειν η γαρ τον ενα μεισησει και τον ετερον αγαπησει η ενος ανθεξεται και του ετερου καταφρονησει ου δυνασθε θω δουλευειν και μαμωνα pageουδειϲ οικετηϲ δυναται δυϲι κυριοιϲ δουλευειν ˙ ει γαρ τον ενα μιϲηϲι και τον ετερον αγαπηϲει ˙ η ενοϲ ανθεξεται και του ετερου καταφρονηϲει ˙ ου δυναϲθαι θω δουλευειν και μαμωνα ˙ page¶ No servant can serve two masters: for either he will hate the one, and love the other; or else he will hold to the one, and despise the other. Ye cannot serve God and mammon.
14ηκουον δε ταυτα παντα οι φα ρισαιοι φιλαργυροι υπαρχοντες και εξεμυκτηριζον αυτον pageηκουον · · δε ταυτα παντα οι φαρεισαιοι φιλαργυροι υπαρχοντες και εξεμυκτηριζον αυτον pageηκουον δε ταυτα παντα φιλαργυροι ϋπαρχοντεϲ και εξεμυκτηριζον αυτον pageAnd the Pharisees also, who were covetous, heard all these things: and they derided him.
15και ειπεν αυτοις υμεις εστε οι δικαιουντες εαυτους ενωπιον των ανθρω πων ο δε θ̅ς̅ γεινωσκει τας καρδιας υμων· οτι το εν ανθρωποις υψη λον βδελυγμα ενωπιον του θ̅υ̅ pageκαι ειπεν αυτοις υμεις εστε οι δικαιουντες εαυτους ενωπιον των ανθρωπων ο δε θς γεινωσκει τας καρδιας υμων οτι το εν ανθρωπω υψηλον βδελυγμα ενωπιον κυ pageκαι ειπεν αυτοιϲ ϋμειϲ εϲτε οι δικαιουντεϲ εαυτουϲ ενωπιον των ανθρωπων ὁ δε θϲ γινωϲκει ταϲ καρδιαϲ ϋμων οτι το εν ανθρωποιϲ ϋψηλον βδελυγμα ενωπιον του θυ pageAnd he said unto them, Ye are they which justify yourselves before men; but God knoweth your hearts: for that which is highly esteemed among men is abomination in the sight of God.
16ο νομος και οι προφηται μεχρι ιω ανου απο τοτε η βασιλεια του θ̅υ̅ ευαγγελιζεται και πας εις αυτην βιαζεται· pageο νομος και οι προφηται μεχρι ιωανου απο τοτε η βασιλεια του θυ ευαγγελιζεται και πας εις αυτην βιαζεται pageὁ νομοϲ και οι προφηται μεχρι ϊωαννου απο τοτε η βαϲιλεια του θυ ευαγγελιζεται pageThe law and the prophets were until John: since that time the kingdom of God is preached, and every man presseth into it.
17ευκοπωτερον δε εστιν τον ουρανον και την γην παρελθειν η του νομου μιαν κερεαν πεσειν· pageευκοπωτερον δε εστιν τον ουρανον και την γην παρελθειν η του νομου κερεαν μιαν πεσειν pageευκοπωτερον δε εϲτιν το ουρανον και την γην παρελθιν η του νομου μιαν καιρεαν πεϲιν ˙ pageAnd it is easier for heaven and earth to pass, than one tittle of the law to fail.
18πας ο απολυων την γυναικα αυτου και γαμων ετεραν μοιχευει· και α πολελυμενην απο ανδρος γαμων μοιχευει: pageπας ο απολυων την γυναικα αυτου και γαμων ετεραν μοιχευει και ο απολελυμενην απο ανδρος γαμων μοιχευει pageπαϲ ο απολυων τη γυναικα αυτου και γαμων ετεραν μοιχευει ˙ και παϲ ο απολελυμενην απο ανδροϲ γαμων μοιχευει ˙ pageWhosoever putteth away his wife, and marrieth another, committeth adultery: and whosoever marrieth her that is put away from her husband committeth adultery.
19ανθρωπος δε τις ην πλουσιος ονοματι νευης και ενεδι δυσκετο πορφυραν και βυσσον ευ φραινομενος καθ ημεραν λαμπρως· pageανθρωπος δε τις ην πλουσιος και ενεδιδυσκετο πορφυραν και βυσσον ευφραινομενος καθ ημεραν λαμπρως pageανθρωποϲ δε τιϲ η πλουϲιοϲ και ενεδιδυϲκετο πορφυραν και βυϲϲον ευφραινομενοϲ καθ ημεραν λαμπρωϲ page¶ There was a certain rich man, which was clothed in purple and fine linen, and fared sumptuously every day:
20πτωχος δε τις ονοματι λαζαρος εβεβλητο προς τον πυλωνα αυτου ειλκωμενος pageπτωχος δε τις ονοματι λαζαρος εβεβλητο προς τον πυλωνα αυτου ειλκωμενος pageπτωχοϲ δε τιϲ ονοματι λαζαροϲ εβεβλητο προϲ τον πυλωνα αυτου ειλκωμενοϲ pageAnd there was a certain beggar named Lazarus, which was laid at his gate, full of sores,
21και επιθυμων χορ τασθηναι απο των πιπτοντων απο της τραπεζης του [...] | αλλα και οι κ̣υνες ερχομενοι [επε] λειχον τα ελκη αυτου· pageκαι επιθυμων χορτασθηναι απο των πειπτοντων απο της τραπεζης του πλουσιου αλλα και οι κυνες ερχομενοι επελειχον τα ελκη αυτου pageκαι επιθυμων χορταϲθηναι απο των πιπτοντων απο τηϲ τραπεζηϲ του πλουϲιου αλλα και οι κυνεϲ ερχομενοι επελειχον τα ελκη αυτου ˙ pageAnd desiring to be fed with the crumbs which fell from the rich man’s table: moreover the dogs came and licked his sores.
22εγενε[το] δε εν τω αποθανειν τον πτ̣[ω] χον και απενεχθηναι αυτον [υπο] των αγγελων εις τον κολπο̣[ν] αβρααμ απεθανεν και ο πλου̣[σι] ος και εταφη· pageεγενετο δε αποθανειν τον πτωχον και απενεχθηναι αυτον υπο των αγγελων εις τον κολπον αβρααμ απεθανεν δε και ο πλουσιος και εταφη · · pageεγενετο δε αποθανιν τον πτωχον και απενεχθηναι αυτον ϋπο τω αγγελων ειϲ τον κολπον αβρααμ απεθανεν δε και ο πλουϲιοϲ και εταφη pageAnd it came to pass, that the beggar died, and was carried by the angels into Abraham’s bosom: the rich man also died, and was buried;
23και εν τω αδη επ[α] ρας τους οφθαλμους αυτου υπαρ̣ χων εν βασανοις ορα αβρααμ απο μακροθεν και λαζαρον εν τοις κολ ποις αυτου. pageκαι εν τω αδη επαρας τους οφθαλμους αυτου υπαρχων εν βασανοις ορα αβρααμ απο μακροθεν και λαζαρον εν τοις κολποις αυτου pageεν τω αδη επαραϲ τουϲ οφθαλμουϲ αυτου ϋπαρχων εν βαϲανοιϲ ορα αβρααμ απο μακροθεν και λαζαρον εν τοιϲ κολποιϲ αυτου pageAnd in hell he lift up his eyes, being in torments, and seeth Abraham afar off, and Lazarus in his bosom.
24και αυτος φωνησας̣ ειπεν· πατερ αβρααμ ελεησον με και πεμψον λαζαρον ινα βαψη το ακρον του δακτυλου αυτου υδατος και καταψυξη την γλωσσαν μου οτ̣ι̣ οδυνωμαι εν τη φλογι ταυτη· pageκαι αυτος φωνησας ειπεν πατερ αβρααμ ελεησον με και πεμψον λαζαρον ινα βαψη το ακρον του δακτυλου αυτου υδατος και καταψυξη την γλωσσαν μου οτι οδυνωμαι εν τη φλογι ταυτη pageκαι αυτοϲ φωνηϲαϲ ειπεν πατερ αβρααμ ελεηϲο με και πεμψον λαζαρον ϊνα βαψη το ακρον του δακτυλου αυτου ϋδατι και καταψυξη την γλωϲϲαν μου οτι οδυνωμαι εν τη φλογι ταυτη · pageAnd he cried and said, Father Abraham, have mercy on me, and send Lazarus, that he may dip the tip of his finger in water, and cool my tongue; for I am tormented in this flame.
25ει πεν δε αβρααμ τεκνον μνησθη̣ τι οτι απελαβες τα αγαθα σου εν τη̣ ζωη σου και λαζαρος ομοιως τα κακα̣ νυν δε ωδε παρακαλειται συ δε οδυ νασαι· pageειπεν δε αβρααμ τεκνον μνησθητι οτι απελαβες τα αγαθα σου εν τη ζωη σου και λαζαρος ομοιως τα κακα νυν δε ωδε παρακαλειται συ δε οδυνασαι pageειπε δε αβρααμ μνηϲθητι τεκνον οτι απελαβεϲ τα αγαθα ϲου εν τη ζωη ϲου και λαζαροϲ ομοιωϲ τα κακα νυν δε ωδε παρακαλειται ϲυ δε οδυναϲαι pageBut Abraham said, Son, remember that thou in thy lifetime receivedst thy good things, and likewise Lazarus evil things: but now he is comforted, and thou art tormented.
26και εν πασι τουτοις μεταξυ ημων και υμων χασμα μεγα εστη ρικται οπως οι θελοντες διαβηναι ενθεν προς υμας μη δυνωνται μη δε εκειθεν προς ημας διαπερωσιν· pageκαι εν πασι τουτοις μεταξυ ημων και υμων χασμα μεγα εστηρικται · · οπως οι θελοντες διαβηναι ενθεν προς υμας μη δυνωνται μηδε εκειθεν προς ημας διαπερωσιν pageκαι εν παϲι τουτοιϲ μεταξυ ημων και ϋμω χαϲμα μεγα εϲτηρικται οπωϲ οι θελοντεϲ διαβηναι ενθεν προϲ ϋμαϲ μη δυνωνται μηδε εκειθεν προϲ ημαϲ διαπερωϲιν pageAnd beside all this, between us and you there is a great gulf fixed: so that they which would pass from hence to you cannot; neither can they pass to us, that would come from thence.
27ειπεν ουν ερωτω ουν σε πατερ ινα̣ πεμψης αυτον εις τον οικον το̣[υ] πατρος μου pageειπεν δε ερωτω σε ουν πατερ ινα πεμψης αυτον εις τον οικον του πατρος μου pageειπεν δε ερωτω ουν ϲε πατερ ϊνα πεμψηϲ αυτον ειϲ τον οικον του πατροϲ μου pageThen he said, I pray thee therefore, father, that thou wouldest send him to my father’s house:
28εχω γαρ ε̅ αδελφους οπως διαμαρτυρηται αυτοις ινα μη και αυ̣ τοι ελθωσιν εις τον τοπον τουτο̣ν̣ της βασανου· pageεχω γαρ πεντε αδελφους οπως διαμαρτυρηται αυτοις ινα μη και αυτοι ελθωσιν εις τον τοπον τουτον της βασανου pageεχω γαρ πεντε αδελφουϲ οπωϲ διαμαρτυρηται αυτοιϲ ϊνα μη και αυτοι ελθωϲιν ειϲ τον τοπον τουτον τηϲ βαϲανου ˙ pageFor I have five brethren; that he may testify unto them, lest they also come into this place of torment.
29λεγει δε αβραμ εχουσι̣ μωυσεα και τους προφητας ακουσ̣α̣ τωσαν αυτων· pageλεγει δε αβρααμ εχουσι μωυσεα και τους προφητας ακουσατωσαν αυτων pageλεγει δε αβρααμ εχουϲι μωϲεα και τουϲ προφηταϲ ακουϲατωϲαν αυτων ˙ pageAbraham saith unto him, They have Moses and the prophets; let them hear them.
30ο δε ειπεν ουχι πατε[ρ] αβρααμ αλλ εαν τις απο νεκρων εγ[ερ] θη προς αυτους μετανοησουσιν· pageο δε ειπεν ουχι πατερ αβρααμ αλλ εαν τις απο νεκρων πορευθη προς αυτους μετανοησουσιν pageο δε ειπεν ουχι πατερ αβρααμ αλλ εαν τιϲ απο νεκρων αναϲτη προϲ αυτουϲ μετανοηϲουϲιν pageAnd he said, Nay, father Abraham: but if one went unto them from the dead, they will repent.
31ει πεν δε αυτω ει μωυσεως και των προφητων ουκ ακουουσιν ουδ εαν τις εκ νεκρων εγερθη πεισθησον ται: pageειπεν δε αυτω ει μωσεως και των προφητων ουκ ακουουσιν ουδ εαν τις εκ νεκρων αναστη πεισθησονται pageειπεν δε αυτω ει μωϲεωϲ κ(αι) των προφητων ουκ ακουουϲιν ουδε εαν τιϲ εκ νεκρων αναϲτη πιϲθηϲονται ˙ pageAnd he said unto him, If they hear not Moses and the prophets, neither will they be persuaded, though one rose from the dead.