Hebrews 6

The same chapter in 4 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.

v.P46
200 AD
Codex Vaticanus
325 AD
Codex Sinaiticus
350 AD
Codex Alexandrinus
420 AD
English (KJV)
1διο αφεν τες τον τη[ς] αρχης του χ̣̣̅ρ̣̣̅υ̅ λογον επι την θεμελιοτ[η]τα φερωνεθα μη παλιν θε μελιον καταβαλλομεν̣οι μετανοιας απο [ν]ε̣κρων εργων και π̣ιστεως επι θ̅ν̅ pageδιο αφεντες τον της αρχης του χυ λογον . επι την τελειοτητα φερωμεθα · μη παλιν θεμελιον καταβαλλομενοι μετανοιας · απο νεκρων εργων · και πιστεως επι θν · pageδιο αφεντεϲ τον τηϲ αρχηϲ του χυ λογον επι την τελειοτητα φερωμεθα μη παλιν θεμελιον καταβαλλο>μενοι μετανοιαϲ απο νεκρων εργω και πιϲτεωϲ επι θν pageδιο αφεντες τον της αρχης του χυ λογον επι την τελειοτητα φερωμεθα · μη παλιν θεμελιον καταβαλλομενοι μετανοιας απο νεκρων εργων · και πιστεως επι θν pageTherefore leaving the principles of the doctrine of Christ, let us go on unto perfection; not laying again the foundation of repentance from dead works, and of faith toward God,
2βα [πτ]ι̣σ̣μων διδαχην επιθεσεως τε χειρων [ανασ]τασεως τε νεκρ̣ω̣ν και κριματος [αιωνιου] pageβαπτισμων διδαχην · επιθεσεως τε χειρων · αναστασεως νεκρων · και κριματος αιωνιου · pageβαπτιϲμων διδαχηϲ επιθεϲεωϲ τε χειρων αναϲταϲεωϲ τε νεκρων και κριματοϲ αιωνιου pageβαπτισμων διδαχης επιθεσεως τε χειρων αναστασεως τε νεκρων και κριματος αιωνιου pageOf the doctrine of baptisms, and of laying on of hands, and of resurrection of the dead, and of eternal judgment.
3κ̣αι τουτο πο̣ιησομεν εανπερ [επιτρεπ]η̣ ο θ̅ς̣̣̅ pageκαι τουτο ποιησομεν εανπερ επιτρεπη ο θς · pageκ(αι) τουτο ποιηϲομε εανπερ επιτρεπη ο θϲ pageκαι τουτο ποιησωμεν εανπερ επιτρεπη ο θς pageAnd this will we do, if God permit.
4αδυ̣νατον γαρ τους [απαξ φωτισθεντας γ]ευσ̣α̣μ̣ενους της | γενηθεντας π̅ν̅ς̅ αγιου pageαδυνατον γαρ τους απαξ φωτισθεντας · γευσαμενους τε της δωρεας της επουρανιου · και μετοχους γενηθεντας πνευματος αγιου · pageαδυνατον γαρ τουϲ απαξ φωτιϲθεταϲ γευϲαμενουϲ τε τηϲ δωρεαϲ τηϲ επουρανιου και > μετοχουϲ γενηθεταϲ πνϲ αγιου pageαδυνατον γαρ τους απαξ φωτισθεντας γευσαμενους τε της δωρεας της επουρανιου · και μετοχους γεννηθεντας πνς αγιου · pageFor it is impossible for those who were once enlightened, and have tasted of the heavenly gift, and were made partakers of the Holy Ghost,
5και καλον γευσαμε νους θ̅υ̅ ρηματος δυναμις τε μελλοντος αιωνος pageκαι καλον γευσαμενους θυ ρημα · δυναμεις τε μελλοντος αιωνος · pageκαι καλον γευϲαμενουϲ θυ ρημα δυναμειϲ τε μελλοντοϲ αιωνοϲ pageκαι καλον γευσαμενους θυ ρημα · δυναμεις τε μελλοντος αιωνος pageAnd have tasted the good word of God, and the powers of the world to come,
6και παραπεσοντας παλιν ανα καινιζειν εις μετανοιαν α̅ν̅α̅σ̅τ̅ρ̅ε̅ς̅ εαυτους τον υ̅ι̅ν̅ του θ̅υ̅ και παραδιγματι ζοντας pageκαι παραπεσοντας . παλιν ανακαινιζειν εις μετανοιαν · ανασταρουντας εαυτοις τον υιον του θυ και παραδειγματιζοντας · pageκαι παραπεϲοταϲ παλιν ανακαινιζειν ειϲ μετανοιαν αναϲταυρουνταϲ εαυτοιϲ τον υν του θυ και παραδι>γματιζονταϲ pageκαι παραπεσοντας παλιν ανακαινιζειν εις μετανοιαν ανασταυρουντας εαυτοις τον υν του θυ και παραδιγματιζοντας · pageIf they shall fall away, to renew them again unto repentance; seeing they crucify to themselves the Son of God afresh, and put him to an open shame.
7γη γαρ η πιουσα τον επ αυτης ερχομενον πολλακις υετον και τικτουσα βοτανην ευθετον εκεινοις δι οις και γε ωργειται μεταλαμβανε̣[ι] ευλογιας απο του θ̅υ̅ pageγη γαρ η πιουσα τον επ αυτης ερχομενον πολλακις υετον · και τικτουσα βοτανην ευθετον εκεινοις δι ους και γεωργειται . μεταλαμβανει ευλογιας απο του θυ · pageγη γαρ η πιουϲα τον επ αυτηϲ ερχομενον πολλακιϲ ϋετο και τικτουϲα βοτανην ευθετον εκεινοιϲ δι ουϲ και γεωργειται μεταλαμβανει ευλογιαϲ απο > του θυ pageγη γαρ η πιουσα τον επ αυτης πολλακεις ερχομενον υετον και τικτουσα βοτανην ευθετον εκε̣ινοις δι ους και γεωργειται μεταλαμβανει ευλογιας απο του θυ · pageFor the earth which drinketh in the rain that cometh oft upon it, and bringeth forth herbs meet for them by whom it is dressed, receiveth blessing from God:
8εκφερουσα δε ακανθας και τριβο λους αδοκιμος και καταρας εγγυς ης το τελος εις καυσιν pageεκφερουσα δε ακανθας και τριβολους αδοκιμος και καταρας εγγυς ης το τελος εις καυσιν · pageεκφερουϲα δε ακανθαϲ και τριβολουϲ αδοκιμοϲ κ(αι) καταραϲ εγγυϲ ηϲ το τελοϲ ειϲ καυϲιν pageεκφερουσα δε ακανθας και τριβολους αδοκιμος · και καταρας εγγυς ης το τελος εις καυσι̣ν pageBut that which beareth thorns and briers is rejected, and is nigh unto cursing; whose end is to be burned.
9πεπισμεθα δε περι υμων αγαπητοι τα κρισσονα και εχομε να σωτηριας ει και ουτως ελ̣αβομεν pageπεπεισμεθα δε περι υμων αγαπητοι τα κρεισσονα και εχομενα σωτηριας ει και ουτως λαλουμεν · pageπεπειϲμεθα δε περι υμων αδελφοι τα κριϲϲονα και εχομενα ϲωτηριαϲ ει και ουτωϲ λαλουμε pageπεπεισμεθα δε περι υμων αγαπητοι τα κρεισσονα και εχομενα σωτηριας ει και ουτως λαλουμ̣ε̣ν pageBut, beloved, we are persuaded better things of you, and things that accompany salvation, though we thus speak.
10ου γαρ αδικος ο θ̅ς̅ επιλαθ̣εσθ̣αι του εργου̣ υμων και της αγαπης ην ενεδειξασθ̣ε εις το ονομα αυτου διακονησαντες τοις αγιοις και̣ διακονουντες pageου γαρ αδικος ο θς επιλαθεσθαι του · · εργου υμων και της αγαπης ης ενεδειξασθε εις το ονομα αυτου · διακονησαντες τοις αγιοις και διακονουντες · pageου γαρ αδικοϲ ο θϲ επιλαθεϲθαι του εργου υμων και τηϲ αγαπηϲ ηϲ ενεδειξαϲθαι ειϲ το ονομα αυτου διακο>νηϲαντεϲ τοιϲ αγιοιϲ και διακονουτεϲ pageου γαρ αδικος ο θς επιλαθεσθ̣α̣[ι] [του] [εργ]ου υμων και της αγαπης [ης] [ενε]δειξασθαι εις το ονομα [αυτου] διακονησαντες τοις [αγιοις] και διακονουντες pageFor God is not unrighteous to forget your work and labour of love, which ye have shewed toward his name, in that ye have ministered to the saints, and do minister.
11επι̣θυμ̣ο̣υμε̣ν̣ εκαστον υμων την αυτην δεικν̣υσθ̣αι σπουδην προς την πληροφοριαν τ̣ης ελπιδος αχρι τ̣ελους pageεπιθυμουμεν δε εκαστον υμων την αυτην ενδεικνυσθαι σπουδην προς την πληροφοριαν της ελπιδος αχρι τελους · pageεπιθυμουμε δε εκαϲτον ϋμων την αυτην ενδεικνυϲθαι ϲπουδη προϲ την πληροφοριαν τηϲ ελπιδοϲ αχρι τελουϲ page[επιθυ]μουμεν δε εκαστον υμων [την] α̣υτην ενδιγνυσθαι σπου[δην] προς την πληροφοριαν [της] ελπιδος αχρι τελους pageAnd we desire that every one of you do shew the same diligence to the full assurance of hope unto the end:
12ινα μη νω[θ]ρ̣ο̣[ι γε] νησθε μειμηται δε των δια π̣ι̣[στεως] και μακροθυμιας κληρονομ[ουντων] τας επαγγ̣ελιας pageινα μη νωθροι γενησθε · μειμηται δε των δια πιστεως και μακροθυμιας κληρονομουντων τας επαγγελιας · pageϊνα > μη νωθροι γενη>ϲθε μειμηται δε των δια πιϲτεωϲ και μακροθυμιαϲ κλη>ρονομουντων ταϲ επαγγελιαϲ pageινα μη [νω]θροι γενησθε · μιμηται δε [τω]ν δια πιστεως και μακροθυ[μι]ας κληρονομουντων τας [ε]π̣αγγελειας · pageThat ye be not slothful, but followers of them who through faith and patience inherit the promises.
13τω̣ γαρ̣ α̣[βρααμ επαγ] [γειλαμενος] | ειχε μειζονος ομοσαι ωμοσε κα θε εαυτου pageτω γαρ αβρααμ επαγγειλαμενος ο θς επει κατ ουδενος ειχεν μειζονος ομοσαι . ωμοσεν καθ εαυτου pageτω γαρ αβρααμ επαγγιλαμενοϲ ο θϲ > επει κατ ουδενοϲ ειχεν μειζονοϲ ομοϲαι ωμοϲεν καθ εαυτου page[τ]ω̣ γαρ αβρααμ επαγγειλαμενος ο̣ θς επει κατ ουδενος ειχεν μειζονος ομοσαι · ωμοσεν καθ εαυτου pageFor when God made promise to Abraham, because he could swear by no greater, he sware by himself,
14λεγων ει μην ευλογων ευλογησω σε και πληθυνων πλη θυνω σε pageλεγων ει μην ευλογων ευλογησω σε και πληθυνων πληθυνω σε · pageλεγω ει μην ευλογων ευλογηϲω ϲε και πληθυνων πληθυνω ϲε pageλεγων · ει μην ευλογων ευλογησω σε · και πληθυνων πληθυνω σε · pageSaying, Surely blessing I will bless thee, and multiplying I will multiply thee.
15και ουτω μακροθυμησας επετυχεν της επαγγελιας pageκαι ουτως μακροθυμησας επετυχεν της επαγγελιας · pageκαι ουτωϲ μακροθυμηϲαϲ επετυχεν τηϲ επαγγελιαϲ pageκαι ουτως μακροθυμησας επετυχεν της επαγγελειας · pageAnd so, after he had patiently endured, he obtained the promise.
16ανθρωποι γαρ κατα του μειζονος ομνυουσιν και πασης αντιλογιας αυτοις περας εις βεβαιωσιν ο ορ̣κος pageανθρωποι γαρ κατα του μειζονος ομνυουσιν · και πασης αυτοις αντιλογιας περας εις βεβαιωσιν ο ορκος · pageανθρωποι γαρ κατα του μειζονοϲ ομνυουϲιν και παϲηϲ αυτοιϲ αντιλογιαϲ περαϲ ειϲ βεβαιωϲιν ο ορκοϲ pageανοι γαρ κατα του μειζονος ομνυουσιν · και πασης αυτοις αντιλογιας περας εις βεβαιωσιν ο ορκος · pageFor men verily swear by the greater: and an oath for confirmation is to them an end of all strife.
17εν ω περισσοτερον ο θ̅ς̅ βουλομενος επιδειξαι τοις κληρο νομοις της επαγγελιας το αμεταθετον της βουλης αυτου εμεσειτευσεν ορκω pageεν ω περισσοτερως βουλομενος ο θς επιδειξαι τοις κληρονομοις της επαγγελιας το αμεταθετον της βουλης αυτου εμεσειτευσεν ορκω · pageεν ω περιϲϲοτερον βουλομενοϲ ο θϲ επιδειξαι τοιϲ κληρονομοιϲ τηϲ επαγγελιαϲ το αμεταθετον τηϲ βουληϲ αυτου εμεϲιτευϲε ορκω pageεν ω περισσοτερον βουλομενος ο θς επιδειξασθαι τοις κληρονομοις της επαγγελειας το αμεταθετον της βουλης αυτου εμεσιτευσεν ορκω pageWhere in God, willing more abundantly to shew unto the heirs of promise the immutability of his counsel, confirmed it by an oath:
18ινα δια δυο πραγματων αμεταθετων εν οις αδυνατον ψευσασθαι τον θ̅ν̅ ισχυ ραν παρακλησιν σ̣χωμεν οι καταφυγον τες κρατησαι της προκειμενης ελπιδος pageινα δια δυο πραγματων αμεταθετων · εν οις αδυνατον ψευσασθαι θν ισχυραν παρακλησιν εχωμεν οι καταφυγοντες κρατησαι της προκειμενης ελπιδος · pageϊνα δια δυο πραγματων αμεταθετων εν οιϲ αδυνατον ψευϲαϲθαι τον θν ϊϲχυραν παρακληϲιν εχωμεν οι καταφυγον τεϲ κρατηϲαι τηϲ προκιμενηϲ ελπιδοϲ pageινα δια δυο πραγματων αμεταθετων εν οις αδυνατον ψευσασθε τον θν ισχυραν παρακλησιν εχωμεν οι καταφυγοντες κρατησαι της προκειμενης ελπιδος · pageThat by two immutable things, in which it was impossible for God to lie, we might have a strong consolation, who have fled for refuge to lay hold upon the hope set before us:
19ην ως αγκυραν εχομεν της ψυχης ασ̣φαλη τε̣ και βεβαιαν και εισερ χομενην εις το εσωτερον του κατα πετασματο̣ς pageην ως αγκυραν εχομεν της ψυχης ασφαλη τε και βεβαιαν και εισερχομενην εις το εσωτερον του καταπετασματος · pageην ωϲ αγκυραν εχομεν τηϲ ψυχηϲ αϲφαλη τε και βεβαιαν και ειϲερχομενη ειϲ το εϲωτερον του καταπεταϲματοϲ pageην ως αγκυραν εχομεν της ψυχης ασφαλην τε και βεβαιαν και εισερχομενην εις το εσωτερ̣ον του καταπετασματος · pageWhich hope we have as an anchor of the soul, both sure and stedfast, and which entereth into that within the veil;
20οπου προδρομος υπερ ημων εισηλθεν ι̅η̅ς̅ κατα την ταξιν μ̣ελχισεδεκ αρχιερευς γε̣νομενος [εις] τον αιωνα pageοπου προδρομος υπερ ημων εισηλθεν ις κατα την ταξιν μελχισεδεκ αρχιερευς γενομενος εις τον αιωνα · pageοπου προδρομοϲ υπερ ημων ειϲηλθεν ιϲ κατα την ταξιν μελχειϲεδεκ αρχϊερευϲ γενομενοϲ ειϲ τον αιωνα pageοπου προδρομος υπερ ημων εισηλθε̣ν ις κατα την ταξιν μελχισεδεκ αρχιερευς γενομενος εις τον αιωνα pageWhither the forerunner is for us entered, even Jesus, made an high priest for ever after the order of Melchisedec.