Luke 15
The same chapter in 3 manuscripts, oldest first, verse by verse. Each cell is that manuscript's own text of the verse; "page" opens the photographed page that carries it. A blank cell means that part of the manuscript does not survive, is not in the library, or is shown in the library only in a printed edition; "not in this manuscript" marks a verse the manuscript omits; "|" marks a page break inside a verse. English: King James Version.
| v. | P75 200 AD | Codex Vaticanus 325 AD | Codex Sinaiticus 350 AD | English (KJV) |
|---|---|---|---|---|
| 1 | ησαν δε αυτω εγγι ζοντες παντες οι τελωναι και οι αμαρτωλοι ακουειν αυτου page | ησαν δε αυτω εγγιζοντες παντες οι τελωναι και οι αμαρτωλοι ακουειν αυτου page | ηϲαν δε αυτω εγγιζοντεϲ παντεϲ οι τελωναι και οι αμαρτωλοι ακουειν αυτου page | Then drew near unto him all the publicans and sinners for to hear him. |
| 2 | και διεγογγυζον οι τε φαρισαιοι και οι γραμματεις λεγοντες οτι ουτος αμαρτωλους προσδεχεται και συν εσθιει αυτοις· page | και διεγογγυζον οι τε φαρεισαιοι και οι γραμματεις λεγοντες οτι ουτος αμαρτωλους προσδεχεται και συνεσθιει αυτοις page | και διεγογγυζον οι τε φαριϲαιοι κ(αι) οι γραμματειϲ λεγοντεϲ οτι αμαρτωλουϲ προϲδεχετε ˙ και ϲυνεϲθιει αυτοιϲ ˙ page | And the Pharisees and scribes murmured, saying, This man receiveth sinners, and eateth with them. |
| 3 | ειπεν δε προς αυ τους την παραβολην ταυτην λε | γων· page | ειπεν δε προς αυτους την παραβολην ταυτην λεγων page | ειπεν δε προϲ αυτουϲ την παραβολην ταυτη λεγων · page | ¶ And he spake this parable unto them, saying, |
| 4 | τις α̅ν̅ο̅ς̅ εξ υμων εχων ρ̣̣̅ προβατα και απολεσας εξ αυτω̣ν εν· ου καταλειπει τα ϙ̅θ̅ εν τ̣η̣ ερημω. και πορευεται επι τ[ο] α̣ πολωλος· εως ευρη αυτο· page | τις ανθρωπος εξ υμων εχων εκατον προβατα και απολεση εξ αυτων εν ου καταλειπει τα ενενηκοντα εννεα εν τη ερημω και πορευεται επι το απολωλος εως ευρη αυτο page | τιϲ ανθρωποϲ εξ υμων εχω εκατον προβατα και απολεϲαϲ εξ αυτων εν ου καταλιπει τα ενενηκοντα εννεα εν τη ερημω και πορευεται επι το απολωλοϲ εωϲ ου ευρη αυτο page | What man of you, having an hundred sheep, if he lose one of them, doth not leave the ninety and nine in the wilderness, and go after that which is lost, until he find it? |
| 5 | και ε̣υ̣ ρων επιτιθησιν επι τους ωμου[ς] αυτου χαιρων· page | και ευρων επιτιθησιν επι τους ωμους αυτου χαιρων page | και ευρων επιτιθηϲιν επι τουϲ ωμουϲ αυτου χαιρω page | And when he hath found it, he layeth it on his shoulders, rejoicing. |
| 6 | και ελθων εις τον ο̣ι̣ κον συγκαλει τους φιλους κα̣ι γει τονας λεγων αυτοις· συγχαρητε μοι οτι ευρον το προβατον μου το απολωλος· page | και ελθων εις τον οικον συγκαλει τους φιλους και τους γειτονας λεγων αυτοις συγχαρητε μοι οτι ευρον το προβατον μου το απολωλος page | και ελθων ειϲ τον οικον ϲυνκαλει τουϲ φιλουϲ και τουϲ γειτοναϲ λεγων αυτοιϲ ϲυνχαρητε μοι οτι ευρον το προβατον μου το απολωλοϲ page | And when he cometh home, he calleth together his friends and neighbours, saying unto them, Rejoice with me; for I have found my sheep which was lost. |
| 7 | λεγω υμιν οτι ουτως χαρα εν τω ουρανω εσται· επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι η επι ϙ̅θ̅ δικαιοις οιτινες ου χρειαν εχο̣υ σιν μετανοιας· page | λεγω υμιν οτι ουτως χαρα εν τω ουρανω εσται επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι η επι ενενηκοντα εννεα δικαιοις οιτινες ου χρειαν εχουσιν μετανοιας page | λεγω υμιν οτι ουτωϲ χαρα εν τω ουρανω εϲτε επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι η επι ενενηκοκοντα εννεα δικαιοιϲ οιτινεϲ ου χρια εχουϲι μετανοιαϲ page | I say unto you, that likewise joy shall be in heaven over one sinner that repenteth, more than over ninety and nine just persons, which need no repentance. |
| 8 | η τις γυνη δραχμας εχουσα δεκα· εαν απολεση δραχμην μιαν ουχι απτει λυχνον και σαρ̣[ο]ι την οικιαν και ζητει επιμελως εως ου ευρη. page | η τις γυνη δραχμας εχουσα δεκα εαν απολεση δραχμην μιαν ουχι απτει λυχνον και σαροι την οικιαν και ζητει επιμελως εως ου ευρη page | η τιϲ γυνη δραχμαϲ εχουϲα δεκα εαν απολεϲη δραχμη μιαν ουχι απτι λυχνον και ϲαροι τη οικιαν και ζητι επιμελωϲ εωϲ ου ευρη page | ¶ Either what woman having ten pieces of silver, if she lose one piece, doth not light a candle, and sweep the house, and seek diligently till she find it? |
| 9 | και ευρουσα συγκαλει τας φιλας και γειτονας λεγουσα συγ χαρητε μοι οτι ευρον την δραχμην ην απωλεσα· page | και ευρουσα συγκαλει τας φιλας και γειτονας λεγουσα συγχαρητε μοι οτι ευρον την δραχμην ην απωλεσα page | και ευρουϲα ϲυνκαλει ταϲ φιλαϲ και γειτοναϲ λεγουϲα ϲυνχαρητε μοι οτι ευρον την δραχμην ην απωλεϲα · page | And when she hath found it, she calleth her friends and her neighbours together, saying, Rejoice with me; for I have found the piece which I had lost. |
| 10 | ουτως λεγω υμιν̣ γεινεται χαρα ενωπιον των αγγε λων του θ̅υ̅ επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι· page | ουτως λεγω υμιν γεινεται χαρα ενωπιον αγγελων του θυ επι ανι αμαρτωλω μετανοουντι page | ουτωϲ λεγω υμιν γεινεται χαρα ενωπιον των αγγελω του θυ επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι ˙ page | Likewise, I say unto you, there is joy in the presence of the angels of God over one sinner that repenteth. |
| 11 | ειπεν δε α̅ν̅ο̅ς̅ τις ειχεν β̅ υιους· page | ειπεν δε ανθρωπος τις ειχεν δυο υιους page | ειπεν δε ανθρωποϲ τιϲ ειχεν δυο ϋϊουϲ page | ¶ And he said, A certain man had two sons: |
| 12 | και ειπεν ο νε ωτερος αυτων τω πατρι· πατερ δος μοι το επιβαλον μερος της ου σιας· διειλεν αυτοις τον βιον· page | και ειπεν ο νεωτερος αυτων τω πατρι πατερ δος μοι το επιβαλλον μερος της ουσιας ο δε διειλεν αυτοις τον βιον page | και ειπεν ο νεωτεροϲ αυτων τω πατρι δοϲ μοι το επιβαλλον μεροϲ τηϲ ουϲιαϲ · και διειλεν αυτοιϲ τον βιον page | And the younger of them said to his father, Father, give me the portion of goods that falleth to me. And he divided unto them his living. |
| 13 | και μετ ου πολλας ημερας συναγων παντα ο νεωτερος υιος· απεδημη σεν εις χωραν μακραν και εκει διε σκορπισεν την ουσιαν αυτου ζων ασωτως· page | και μετ ου πολλας ημερας συναγαγων παντα ο νεωτερος υιος απεδημησεν εις χωραν μακραν και εκει διεσκορπισεν την ουσιαν αυτου ζων ασωτως page | κ(αι) μετ ου πολλαϲ ημεραϲ ϲυναγαγων απαντα ο νεωτεροϲ ϋϊοϲ απεδημηϲεν ειϲ χωραν μακραν και εκει διεϲκορπιϲε την ουϲιαν εαυτου ειϲ χωραν μακραν page | And not many days after the younger son gathered all together, and took his journey into a far country, and there wasted his substance with riotous living. |
| 14 | δαπανησαντος δε αυτου παντα· εγενετο λειμος ισχυρα κα τα την χωραν εκεινην· και αυτος ηρξατο υστερεισθαι· page | δαπανησαντος δε αυτου παντα εγενετο λειμος ισχυρα κατα την χωραν εκεινην και αυτος ηρξατο υστερεισθαι page | δαπανηϲαντοϲ δε αυτου παντα εγενετο λειμοϲ ϊϲχυρα κατα την χωραν εκεινην και αυτοϲ ηρξατο ϋϲτεριϲθαι page | And when he had spent all, there arose a mighty famine in that land; and he began to be in want. |
| 15 | και πορευθεις εκολληθη ενι των πολειτων της χωρας εκεινης· και επεμ ψεν αυτον εις τους αγρους αυτου βοσκειν χοιρους· page | και πορευθεις εκολληθη ενι των πολειτων της χωρας εκεινης και επεμψεν αυτον εις τους αγρους αυτου βοσκειν χοιρους page | και πορευθιϲ εκολληθη ενι τω πολειτων τηϲ χωραϲ εκεινηϲ και επεμψεν αυτον ειϲ τουϲ αγρουϲ αυτου βοϲκειν χοιρουϲ page | And he went and joined himself to a citizen of that country; and he sent him into his fields to feed swine. |
| 16 | και επεθυμει | [χο]ρτασθηναι εκ των κερατιων ων η̣σθιον οι χοιροι και ουδεις εδιδου αυ [τ]ω̣· page | και επεθυμει χορτασθηναι εκ των κερατιων ων ησθιον οι χοιροι και ουδεις εδιδου αυτω page | και επεθυμει χορταϲθηναι εκ των κερατιων ων ηϲθιον οι χοιροι και ουδειϲ εδιδου αυτω page | And he would fain have filled his belly with the husks that the swine did eat: and no man gave unto him. |
| 17 | εις εαυτον δε ελθων εφη πο [σο]ι μισθιοι του πατρος μου περισ [σ]ευονται αρτοις εγω δε λειμω ω δε απολλυμαι page | εις εαυτον δε ελθων εφη ποσοι μισθιοι του πατρος μου περισσευονται αρτων εγω δε λειμω ωδε απολλυμαι page | ειϲ εαυτον δε ελθων εφη ποϲοι μιϲθιοι του πατροϲ μου περιϲϲευουϲι αρτων εγω δε λειμω ωδε απολλυμαι page | And when he came to himself, he said, How many hired servants of my father’s have bread enough and to spare, and I perish with hunger! |
| 18 | αναστας πορευσομαι προς τον πατερα μου και ερω αυτω πατερ ημαρτον εις ουρανον και ε νωπιον σου page | αναστας πορευσομαι προς τον πατερα μου και ερω αυτω πατερ ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου page | αναϲταϲ δε πορευϲομαι προϲ τον πατερα μου και ερω αυτω πατερ ημαρτον ειϲ τον ουρανο και ενωπιον ϲου page | I will arise and go to my father, and will say unto him, Father, I have sinned against heaven, and before thee, |
| 19 | ουκετι ειμι αξιος κλη θηναι υιος σου ποιησον μοι ως ενα των μισθιων σου· page | ουκετι ειμι αξιος κληθηναι υιος σου ποιησον με ως ενα των μισθιων σου page | ουκετι ειμι αξιοϲ κληθηναι υϊοϲ ϲου ποιηϲον με ωϲ ενα των μιϲθιων ϲου page | And am no more worthy to be called thy son: make me as one of thy hired servants. |
| 20 | και αναστας ηλθεν προς τον πατερα εαυτου· ετι δε αυ του μακραν απεχοντος ειδεν αυ τον ο πατηρ αυτου και εσπλαγχνι σθη και δραμων επεπεσεν επι τον τραχηλον αυτου και κατεφιλησεν αυτον page | και αναστας ηλθεν προς τον πατερα εαυτου ετι δε αυτου μακραν απεχοντος ειδεν αυτον ο πατηρ αυτου και εσπλαγχνισθη και δραμων επεπεσεν επι τον τραχηλον αυτου και κατεφιλησεν αυτον page | και αναϲταϲ ηλθεν προϲ τον πατερα αυτου ετι δε αυτου μακραν απεχοντοϲ ειδεν αυτον ο πατηρ αυτου και εϲπλαγχνιϲθη και δραμων επεπεϲεν επι τον τραχηλον αυτου και κατεφιληϲεν αυτον page | And he arose, and came to his father. But when he was yet a great way off, his father saw him, and had compassion, and ran, and fell on his neck, and kissed him. |
| 21 | ειπεν δε ο υιος αυτω πα τερ ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου ουκετι ειμι αξιος κλη θηναι υιος σου· page | ειπεν δε ο υιος αυτω πατερ ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου ουκετι ειμι αξιος κληθηναι υιος σου ποιησον με ως ενα των μισθιων σου page | ειπεν δε αυτω ο υϲ πατερ ημαρτον ειϲ τον ουρανον και ενωπιον ϲου ουκετι ειμι αξιοϲ κληθηναι υϲ ϲου ποιηϲον με ωϲ ενα των μιϲθιων ϲου · page | And the son said unto him, Father, I have sinned against heaven, and in thy sight, and am no more worthy to be called thy son. |
| 22 | ειπεν δε ο πατηρ προς τους δουλους εαυτου ταχυ ενεγ κατε την στολην την πρωτην και ενδυσατε αυτον και δοτε δακτυλι ον ε̣ις την χειρα αυτου και υποδη ματα εις τους ποδας page | ειπεν δε ο πατηρ προς τους δουλους αυτου · · ταχυ εξενεγκατε στολην την πρωτην και ενδυσατε αυτον και δοτε δακτυλιον εις την χειρα αυτου και υποδηματα εις τους ποδας page | ειπεν δε ο πατηρ προϲ τουϲ δουλουϲ εαυτου ταχυ εξενεγκαται ϲτολην την πρωτην και ενδυϲατε αυτον και δοτε δακτυλιον ειϲ τη χειρα αυτου και ϋποδηματα ειϲ τουϲ ποδαϲ page | But the father said to his servants, Bring forth the best robe, and put it on him; and put a ring on his hand, and shoes on his feet: |
| 23 | και φερετε τον μοσχον τον σιτευτον θυσατε και φαγοντες ευφρανθωμεν page | και φερετε τον μοσχον τον σειτευτον θυσατε και φαγοντες ευφρανθωμεν page | και φερετε τον μοϲχον τον ϲιτευτον θυϲατε και φαγοντεϲ ευφρανθωμεν page | And bring hither the fatted calf, and kill it; and let us eat, and be merry: |
| 24 | οτι ουτος ο υιος μου νεκρος ην και ανεζησεν· ην απολολως και ευρεθη και ηρξατο ευφραινεσθαι· page | οτι ουτος ο υιος μου νεκρος ην και εζησεν ην απολωλως και ευρεθη και ηρξαντο ευφραινεσθαι page | οτι ο υϊοϲ μου ουτοϲ νεκροϲ ην και ανεζηϲεν ην απολωλοϲ και ευρεθη ηρξαντο ευφρενεϲθαι page | For this my son was dead, and is alive again; he was lost, and is found. And they began to be merry. |
| 25 | ην δε ο υιος αυτου ο πρε σβ[υ]τερο̣ς εν̣ αγρω· και ως ερχομενος ηγγισε̣ν τη οικια ηκουσεν συμφω νιας και χορων page | ην δε ο υιος αυτου ο πρεσβυτερος εν αγρω και ως ερχομενος ηγγισεν τη οικια ηκουσεν συμφωνιας και χορων page | ην δε ο ϋϊοϲ αυτου ο πρεϲβυτεροϲ εν αγρω ˙ και ωϲ ερχομενοϲ ηγγιϲεν τη οικια ηκουϲεν ϲυμφωνιαϲ και χορων page | Now his elder son was in the field: and as he came and drew nigh to the house, he heard musick and dancing. |
| 26 | και προσκαλεσαμε ν̣ος ε̣ν̣α̣ τ̣ων παιδων επυνθανε το τι α̣ν̣ ε̣ι̣η̣ ταυτα· page | και προσκαλεσαμενος ενα των παιδων επυνθανετο τι αν ειη ταυτα page | και προϲκαλεϲαμενοϲ ενα των παιδων επυθανετο τι ειη ταυτα page | And he called one of the servants, and asked what these things meant. |
| 27 | ο δε ειπεν αυτω οτι ο αδελφος σου ηκει και εθυσεν ο πα̣τηρ̣ σου τον μοσχον τον σιτευτον οτι υ̣γιαινοντα αυτον απελαβεν· page | ο δε ειπεν αυτω οτι ο αδελφος σου ηκει και εθυσεν ο πατηρ σου τον μοσχον τον σιτευτον οτι υγιαινοντα αυτον απελαβεν page | ο δε ειπεν αυτω οτι ο αδελφοϲ ϲου ηκει και εθυϲεν ο πατηρ ϲου τον μοϲχον τον ϲιτευτο οτι ϋγιαινοντα αυτον απελαβεν ˙ page | And he said unto him, Thy brother is come; and thy father hath killed the fatted calf, because he hath received him safe and sound. |
| 28 | ωρ γισθ̣η̣ δ̣ε̣ κ̣αι ουκ ηθελεν εισελθειν· ο̣ δε π̣ατη̣ρ̣ αυτου εξελθων παρεκα λ̣ε̣ι αυτον̣· page | ωργισθη δε και ουκ ηθελεν εισελθειν ο δε πατηρ αυτου εξελθων παρεκαλει αυτον page | ωργιϲθη δε και ουκ ηθελεν ειϲελθι ο δε πατηρ αυτου εξελθων παρεκαλει αυτον · page | And he was angry, and would not go in: therefore came his father out, and intreated him. |
| 29 | ο̣ δε αποκριθεις ειπεν τω πατρι αυ̣τ̣ου ιδου τοσαυτα ετη δου λ̣ε̣υ̣ω̣ σ̣[οι] κ̣αι ουδεποτε εντολην σου | παρηλθον και εμοι ουδεποτε εδω̣[κας] εριφιον ινα μετα των φιλων [μου] ευφρανθω page | ο δε αποκριθεις ειπεν τω πατρι αυτου ιδου τοσαυτα ετη δουλευω σοι και ουδεποτε εντολην σου παρηλθον και εμοι ουδεποτε εδωκας εριφιον ινα μετα των φιλων μου ευφρανθω page | ο δε αποκριθειϲ ειπεν τω πατρι ϊδου τοϲαυτα ετη δουλευω ϲοι και ουδεποτε εντολην ϲου παρηλθον και εμοι ουδεποτε εδωκαϲ εριφον ινα μετα των φιλων μου ευφρανθω page | And he answering said to his father, Lo, these many years do I serve thee, neither transgressed I at any time thy commandment: and yet thou never gavest me a kid, that I might make merry with my friends: |
| 30 | οτε υιος σου ουτος ο κα̣[τα] φαγων σου τον βιον μετα πορνω̣[ν] ηλθεν εθυσας αυτω τον σιτευτο[ν] μοσχον· page | οτε δε ο υιος σου ουτος ο καταφαγων · · σου τον βιον μετα πορνων ηλθεν εθυσας αυτω τον σειτευτον μοσχον page | οτε δε ο υϲ ϲου ουτοϲ ο καταφαγων ϲου τον βιον μετα πορνων ηλθεν εθυϲαϲ αυτω τον ϲιτευτον μοϲχο page | But as soon as this thy son was come, which hath devoured thy living with harlots, thou hast killed for him the fatted calf. |
| 31 | ο δε ειπεν αυτω τεκνο[ν] συ παντοτε μετ εμου ει· και παντ̣[α] τα εμα σα εστιν page | ο δε ειπεν αυτω τεκνον συ παντοτε μετ εμου ει και παντα τα εμα σα εστιν page | ο δε ειπεν αυτω τεκνον ϲυ παντοτε μετ εμου ει και πατα τα εμα ϲα εϲτιν page | And he said unto him, Son, thou art ever with me, and all that I have is thine. |
| 32 | ευφρανθηναι δε κα[ι] χαρηναι εδει· οτι ο αδελφος σου ου τος νεκρος ην και εζησεν και απο λωλως και ευρεθη· page | ευφρανθηναι δε και χαρηναι εδει οτι ο · · αδελφος σου ουτος νεκρος ην και εζησεν και απολωλως και ευρεθη page | ευφρανθηναι δε και χαρηναι εδει οτι ο αδελφοϲ ϲου ουτοϲ νεκροϲ ην και εζηϲεν απολωλωϲ ην και ευρεθη · page | It was meet that we should make merry, and be glad: for this thy brother was dead, and is alive again; and was lost, and is found. |